Bijlage 1 - Ontwerpbesluit omgevingsvergunning
Tekst van het document
Het SLA heeft voor de thema industrie een aantal aandachtpunten gedefinieerd waaronder het zo dicht mogelijk aan de strenge kant van de in een BREF vastgelegde BBT-emissiegrenswaarde range (BBT- GEN) vergunnen. Dit wordt scherp vergunnen genoemd. Scherp vergunnen betekent dat het bevoegd gezag probeert om een zo laag mogelijke emissiegrenswaarde in de vergunning vast te leggen. 11.2 Ontwikkelingen Omgevingswet Na 1 januari 2024 is het Besluit activiteiten leefomgeving in werking getreden. Dit betekent dat nadat het voorliggende besluit definitief is, het regime van de rechtstreeks werkende regels van het AB geen rechtskracht meer heeft. In de overwegingen is daarom ook een doorkijk naar de nieuwe regels gegeven. Hoofdstuk 3 van het Bal geeft aan bij de aanwijzing van elk milieubelastende activiteit (MBA) wanneer de algemene regels uit hoofdstuk 4 en 5 gelden. De algemene regels voor ZZS staan in paragraaf 5.4.3 en voor lucht in paragraaf 5.4.4. Voor wat betreft de aangevraagde situatie zijn o.a. de aanwijzingen van de MBA’s in § 3.3.10 Afvalbeheer ippc-installatie en § 3.3.14 Grootschalige mestverwerking relevant . Bij deze activiteiten zijn net zoals met het AB de algemene regels voor ZZS in ieder geval van toepassing, terwijl de regels voor lucht alleen van toepassing zijn indien er voor de luchtemissies geen BBT-conclusies zijn vastgesteld.
11.3 Emissies van stoffen uit puntbronnen 11.3.1 Toetsing De aangevraagde installatie is een IPPC-installatie waarop de BBT-conclusies van de BREF Afvalbehandeling van toepassing zijn. In BBT-conclusie 34 van de BREF staat voor NH 3 een BBT-GEN van 0,3 - 20 mg/Nm 3. Voor emissies naar de lucht van stof, VOS en geur (inclusief H 2S en NH 3) wordt emissiebeperking door middel van natte gaswassing in combinatie met een biofilter, thermische oxidatie of adsorptie op actieve kool als BBT benoemd. Bij de BBT-conclusie staat weliswaar aangegeven dat de BBT-GEN-range of voor NH 3 of voor geur van toepassing is en dat beide niet van toepassing zijn bij de behandeling van afval dat hoofdzakelijk bestaat uit mest bestaat maar de aangevraagde emissieconcentratie vanuit de centrale schoorsteen voor NH 3 van 0,5 mg/m 3 ligt binnen de range aan de onderkant. Een verdere verlaging tot 0,3 mg/Nm 3 123 is uit oogpunt van cross media-effecten niet wenselijk (extra afvalwater, chemicaliënverbruik en energie). In het stikstofonderzoek (bijlage 5: Notitie 22110375.N01d, 21 oktober 2024) is een jaarvracht van 1.551 kg NH 3/jaar uitgerekend als cumulatieve emissie. Daarom is voor de ammoniakemissie vanuit de centrale schoorsteen een emissiegrenswaarde van 0,5 mg/Nm 3 en een jaarvracht van 1.551 kg vastgelegd in de voorschriften. Hiermee wordt voldaan aan BBT en het SLA.
Vanuit de ontvangsthal kan via geopende deuren een diffuse emissie van ammoniak optreden. Door het toepassen van een onderdruk in de hallen en geautomatiseerde snelsluitende deuren wordt de diffuse emissie zo minimaal mogelijk gehouden. Deze werkwijze is vastgelegd in de voorschriften. Voor H 2S is geen BBT-GEN in de BBT-conclusies vastgelegd, daarom is aansluiting gezocht bij de emissiegrenswaarde voor H 2S in afdeling 2.3 van het Activiteitenbesluit. H 2S is ingedeeld in stofklasse gA.2 waarvoor een emissiegrenswaarden van 3 mg/Nm 3 geldt. De emissiegrenswaarde voor deze stofklasse is onveranderd overgenomen in Bal §5.4.4. Door een emissiegrenswaarde voor H 2S op te nemen in lijn met de algemene regels wordt voldaan aan BBT. 11.3.2 Monitoring Monitoring van luchtemissies dient om aan te tonen dat een installatie voldoet aan de geldende emissiegrenswaarden en/of een reinigingstechniek goed werkt en/of voor procesmonitoring of – optimalisatie. Monitoring van procesemissies wordt in beginsel volledig bestreken door artikel 2.8 van het Activiteitenbesluit (onder de Ow artikel 5.32 van het Bal). Betreffende de procesemissies kan controle plaatsvinden aan de hand van continue of periodieke metingen of emissierelevante parameters (ERP’s cat. A of ERP’s cat. B).
Voor een IPPC-installatie geldt dat de monitoringseisen worden gebaseerd op de voor die IPPC- installatie relevante BBT-conclusies en worden vastgelegd in de omgevingsvergunning. In BBT-conclusie 8 van de BREF Afvalbehandeling is voor zowel waterstofsulfide als ammoniak voorgeschreven dat de emissie eenmaal per zes maanden moet worden gemeten ter controle van de naleving van de emissiegrenswaarden. Bij de BBT-conclusie is het een optie om geur te meten in plaats van ammoniak en waterstofsulfide. Echter is in het geval van een luchtwasser met meerdere trappen belangrijk om alle drie componenten te monitoren, immers elke trap van de luchtwasser gericht is op verschillende componenten. Tevens zijn er emissiegrenswaarden voor alle drie stoffen opgenomen in de voorschriften, die gemonitord dienen te worden. In de tussenliggende periodes kan de emissie door middel van monitoring van emissierelevante parameters (ERP's) worden bewaakt. Overeenkomstig BBT 1 van de BREF Afvalbehandeling moet ook de aanpak inzake monitoring en meting zijn vastgelegd in het milieubeheersysteem (MBS). Dit is vastgelegd in de voorschriften. 11.4 Ketelinstallaties Ten behoeve van de biogasproductie en de digestaatverwerking zijn twee aardgasgestookte ketelinstallaties aanwezig met een vermogen van respectievelijk 1,5 en 2,5 MW.
Ten aanzien van de emissies van deze installaties zijn de regels van het Activiteitenbesluit rechtstreeks werkend van toepassing (na 1 januari 2024 vervangen door de regels van het Bal). Voor het stellen maatwerkvoorschriften bestaat geen aanleiding. 11.5 Diffuse emissies Activiteiten binnen de inrichting waarbij diffuse emissies kunnen ontstaan worden inpandig uitgevoerd. Voor de hallen geldt dat deze zijn voorzien van automatisch zelfsluitende deuren die alleen zijn geopend voor het direct doorlaten van goederen/voertuigen en/of personen. Tevens worden de hallen door middel van afzuiging op onderdruk gehouden zodat diffuse emissies worden voorkomen. De afgezogen lucht wordt gereinigd voordat deze via de centrale schoorsteen wordt geëmitteerd. 124 De vergistings-, gas-opwerkings- en CO 2-vervloeingsinstallaties zijn volledig gesloten systemen die technisch gasdicht moeten zijn. Hieruit kunnen echter fugitieve emissies (lekverliezen) ontstaan door lekkages bij o.a. afdichtingen en apparaten. Om diffuse emissies zoveel mogelijk te voorkomen of te beperken wordt een LDAR-programma voorgeschreven, dit sluit aan bij BBT 14. van de BREF waste treatment.
11.6 Niet -reguliere emissies/storingen Niet reguliere emissies zijn incidentele emissies veroorzaakt door bijzondere omstandigheden, zoals: Onderhoud; Schoonmaak; Ongelukken; Start- en stopprocedures die weinig voorkomen (bijvoorbeeld voor continue processen); Storingen. Emissies veroorzaakt door gebruikelijke start- en stopprocedures waarvoor het bedrijf de reguliere emissiebeperkende voorzieningen gebruiken kan, vallen onder de reguliere emissies. Op basis van artikel 5.7, eerste lid, onder f, van het Bor en na 1 januari 2024 op basis van artikel 8.29, eerste lid, onder c, van het Bkl worden voorschriften opgenomen met betrekking tot het voorkomen dan wel zo veel mogelijk beperken van de nadelige gevolgen voor het milieu, die kunnen worden veroorzaakt door opstarten, lekken, storingen, korte stilleggingen, definitieve bedrijfsbeëindiging of andere bijzondere bedrijfsomstandigheden. Na 1 januari 2024 is de specifieke zorgplicht als bedoeld in artikel 2.11 van het Bal ook hierop van toepassing en kunnen op grond van artikel 2.13 van het Bal eventueel maatwerkvoorschriften worden gesteld, voor zover de activiteit niet vergunningplichtig is. Ten aanzien van het voorkomen van storingen merken wij op dat de vergunninghouder beschikt over en werkt volgens een onderhouds- en inspectiesysteem, wat er op gericht is om preventief onderhoud te plegen.
Hiermee worden storingen en lekkages zo veel mogelijk voorkomen. Het onderhouds- en inspectiesysteem maakt evenals het meet- en registratiesysteem deel uit van het milieuzorgsysteem. Binnen de inrichting is een fakkelinstallatie toegepast als veiligheidsmaatregel bij een storing in het gassysteem van de installatie. Het betreft een fakkel met een niet aardgasgestookte ontstekingsbrander. De warmte van de vlam wordt niet gebruikt om het fakkelgas te ontsteken. Deze fakkel valt dus niet onder de definitie stookinstallaties maar onder de niet reguliere emissies. Er zijn voorschriften opgenomen met betrekking tot het gebruik van de fakkelinstallatie. Hiermee wordt invulling gegeven aan de BBT-conclusies voor afvalbehandeling, nummers 15 en 16. 11.7 Zeer zorgwekkende stoffen (ZSS) Aan de minimalisatieverplichting voor zeer zorgwekkende stoffen is invulling gegeven door middel van het AV- beleid en AO/IC. Door de controle op het voorkomen dat ZZS met afvalstoffen in de installatie komen wordt voorkomen dat ZZS vanuit de installatie kunnen worden geëmitteerd. 11.8 Luchtkwaliteit In Titel 5.2 Wet milieubeheer en de bijbehorende bijlage 2 bij de Wet milieubeheer zijn grens- en richtwaarden gesteld aan de concentraties van een aantal stoffen in de buitenlucht op leefniveau, die wij als toetsingscriteria moeten hanteren.
Na inwerkingtreding van de Omgevingswet zijn deze grenswaarden waaraan wordt getoetst, als omgevingswaarden kwaliteit van de buitenlucht vastgelegd in het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl) of eventueel aanvullend of strenger in het ter plaatse geldende omgevingsplan of omgevingsverordening. 125 Ten gevolge van de voorgenomen activiteiten wordt een aantal stoffen geëmitteerd waarvoor deze grenswaarden gelden, te weten stikstofdioxide en zwevende deeltjes (PM 2,5 en PM 10 ). Bij de aanvraag is een rapport gevoegd met daarin de resultaten van een luchtkwaliteitsonderzoek naar de gevolgen van de milieubelastende activiteiten voor de luchtkwaliteit in de omgeving. Op basis van verspreidingsberekeningen kan worden geconcludeerd dat voldaan wordt aan de grens- en streefwaarden in Bijlage 2 van de Wet milieubeheer (en Besluit kwaliteit leefomgeving). 11.9 (diffuse) methaanemissie 11.9.1 Inleiding De productie van groengas helpt bij het bereiken van de klimaatdoelen op het gebied van CO 2-, methaan- en stikstofreductie. Het gebruik van biogas voor warmte- en elektriciteitsopwekking, en in het bijzonder biogas dat is opgewerkt tot groengas (biomethaan), zal naar verwachting een steeds groter aandeel in de Europese energiemix krijgen. Dit is een gevolg uit de verplichtingen uit de Renewable Energy Directive (RED) II (EU 2018/20v01) en RED III (EU 2023/2413) Verordeningen.
Echter heeft methaan een hoge global warming potential (GWP) en (diffuse)emissies bij biogasinstallaties dienen beperkt te worden om klimaatdoelen daadwerkelijk te kunnen halen. De RED II en de herziening RED III bieden het overkoepelende kader voor duurzaamheid en emissieboekhouding voor biobrandstoffen en biomassabrandstoffen, met inbegrip van biogas en biomethaan maar geven geen expliciete berekeningsformule of methodologie voor het kwantificeren van methaan verliezen. Om hier invulling aan te geven worden in het rapport van de EU-commissie Methane emissions in the biogas and biomethane supply chains in the EU 4 de volgende aanbevelingen gemaakt: - nieuwe methodologie om de werkelijke CH 4-verliezen te kwantificeren; - herziene standaardemissiefactoren gebaseerd op recente veldmetingen; - vrijwillige deelname aan programma's voor lekdetectie - en reparatieprogramma's om emissies te verlagen en te rapporteren. 11.9.2 Internationale onderzoeksprogramma's Het project EvEmBi 5 (Evaluation and reduction of methane emissions from different European biogas plants ), looptijd 2018-2021 is uitgevoerd om te komen tot een evaluatie van de methaanemissies van Europese biogasinstallaties. Op basis van verzamelde emissiegegevens is een kwantificeringssysteem van emissiefactoren voor de biogassector ontwikkeld.
De European Biogas Association ondersteunt het project dat als doel heeft om een vrijwillig systeem te ontwikkelen om de uitstoot van broeikasgassen in de biogassector te beperken. Dit project is gebaseerd op de bevindingen van het vorige project “ MetHarmo - European harmonisation of methods to quantify methane emissions from biogas plants ” en evalueert bestaande technologieën op biogasinstallaties. Uit een onderzoek op de emissies van verschillende Europese biogasinstallaties is gebleken dat de meeste installaties methaanverliezen hebben tussen 0,5% en 6% van het geproduceerde biomethaan, met een gemiddelde waarde van ca. 5%. 6 De gemiddelde waarde 4, Buffi,M., Hurtig,O., Scarlat,N.; Methane emissions in the biogas and biomethane supply chains in the EU, European Commission, 2024. 5 https://www.europeanbiogas.eu/project/evembi/ 6 Mitigating biomethane losses in European Biogas plants , Hurtig O.,Buffi M., Besseau R., Scarlat N., Carbone C., Agostini A.; Renewable and Sustainable Energy Reviews, 210 , 2025, 115187. 126 van iets minder dan 5% komt overeen met het advies van 5% methaanemissieverlies ten opzichte van de totale methaanproductie van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Open digestaatopslag, biogasverwerking, biogasopwerking en WKK-motoren worden geïdentificeerd als de belangrijkste bronnen van methaanemissies.
Uit het onderzoek blijkt ook dat de methaanslip vanuit de gas-opwerkingsinstallatie afhankelijk is van de technologie die wordt toegepast. Op basis van de uitkomsten uit de hier boven genoemde projecten, met inachtneming wat al in andere (lid)staten als BBT wordt gezien en wat de European Biogas Association adviseert 7 nemen wij in deze vergunning naast een aantal verplichtingen met betrekking tot monitoring op de technische gasdichtheid van installaties en diffuse emissies, eisen op met betrekking tot de monitoring op de methaanslip uit de gas-opwerkingsinstallaties en het emissie-factor van de installatie. Wij beschouwen deze verplichtingen en prestatie-eisen als BBT voor de installatie van Engie RGE Nederlands B.V. 11.9.3 Leak Detection And Repair (LDAR) programma Voor de controle op diffuse emissies uit de installatie van Engie RGE Nederlands B.V. is een LDAR- programma voorgeschreven waarmee lekverliezen voorkomen kunnen worden en de gasdichtheid van de installatie geborgd. Het implementeren van een robuust LDAR-programma zorgt voor niet alleen het voorkomen van geuremissies maar ook het minimaliseren van methaanemissies, het verbeteren van de operationele efficiëntie en het naleven van strenge milieuvoorschriften. Door lekkages proactief te beheren, kan de biogasindustrie positief blijven bijdragen aan duurzame energieoplossingen en tegelijkertijd het milieu beschermen.
11.9.4 Emissiefactor vergistingsinstallatie Onderzoeken laten zien dat methaan ongecontroleerd kan ontsnappen uit verschillende bronnen van een vergistingsinstallatie. 8,9,10 Metingen aan installaties in Nederland bevestigen dit beeld. 11 Met nu beschikbare technische middelen zoals Optical Gas Imaging (OGI-)camera's is het mogelijk dat exploitanten van installaties vrijwillig inspecties kunnen uitvoeren om biogasemissies op te sporen. Samen met regelmatige onderhoudsmaatregelen door gekwalificeerde gespecialiseerde bedrijven, kunnen vermijdbare emissies zeer goed onder controle worden gehouden. De vermeden biogasemissies kunnen de kosten dekken die voortvloeien uit de inspecties en het onderhoud van de OGI-camera's. Voor de kwantificering van deze emissiebronnen worden hiervoor geschikte meetmethoden toegepast door bijvoorbeeld concentratie- en volumestroommetingen, diffusiemetingen aan membraandaken/membraan- houders, een zogenaamd LDAR-programma of door middel van remote sensing of drone flux methodes. 7 Methane emission mitigation strategies, European Biogas Association. 8 Methane emissions in the biogas and biomethane supply chains in the EU, EC , 2024. 9 Fredenslund M.A., Gudmundsson E., Falk J.M., Scheuts C.
The Danish national effort to minimise methane emissions frm biogas plants, , Waste Management 157 (2023) 321-329; 10 Determination of methane emissions from biogas plats, using different quantification methods, Hrad, M., Huber- Humer M., Reinelt T., Spangl B., Flandorfer C., Innocenti F., Yngvesson J., Fredenslund A., Scheuts C., Agricultural and Forest Meteorology 326 , 2022, 109179. 11 Methaanlekkage bij mestvergisters, Wageningen University & Research , rapport 1439, juli 2023. 127 Op basis van de verkregen resultaten kan de emissiefactor (EF) van de installatie worden berekend. De EF-factor [%] is het aandeel = percentage methaan dat is geproduceerd in de installatie en dat is geëmitteerd naar de omgeving, uitgedrukt in methaan [kg//uur] in verhouding tot de totale methaanproductie [kg/uur] en berekend volgens de formule: EF [%] CH 4 emissie installatie [kg/uur] CH 4 geproduceerd installatie [kg/uur]+ CH 4 geëmitteerd uit installatie [kg/uur] Deze inzichten hebben wij verwerkt in de voorschriften van de vergunning. In voorschriften in paragraaf 8.6 Methaan emissies hebben wij vastgelegd dat de EF-factor van de installatie jaarlijks moet worden gerapporteerd. Bij het vaststellen daarvan dienen alle gekanaliseerde of diffuse emissiebronnen van methaan meegenomen te worden.
Aangezien in Nederland nog weinig ervaringen zijn opgedaan voor het in beeld brengen van methaanverliezen uit een vergistings- installatie schrijven we geen specifieke meettechniek of norm toe. In het document van de EU-commissie 12 wordt als Best Practice voorgesteld een EF-factor van 0,5% voor het vergistingsdeel, 1,7% voor WKK-installatie, 0,2-1% voor de biogasopwerking en 0,1% respectievelijk 0,25x restmethaanpotentiaal voor digestaatopslag. Zoals door de IPPC een waarde van 5% wordt voorgesteld, hebben wij deze als eis opgenomen in de vergunning. Wij hebben hier een termijn aan gekoppeld wanneer aan deze eis moet worden voldaan. Dit biedt vergunninghouder naar onze mening voldoende tijd om onderzoek te doen naar de emissies uit de verschillende installatiedelen en naar emissie reducerende maatregelen. 11.9.5 Methaanslip gas-opwerkingsinstallatie Het geproduceerde biogas uit de vergisters wordt gereinigd en opgewerkt tot groengas. In de CO 2- stroom gaat een klein deel van de CH 4 mee, de zogenaamde methaanslip. Bij het afblazen van de afgescheiden CO 2-stroom kan er dus ook sprake zijn van restmethaanemissies. Bij Engie NS zal het afgescheiden CO 2 zo veel mogelijk verder worden gekoeld, vloeibaar opgeslagen en afgevoerd.
Echter in het geval dat er geen afnemers zijn of bij storing of onderhoud van de vervloeiingsinstallatie zal de afgescheiden CO 2 naar de lucht worden geëmitteerd. Het in beeld hebben van de methaanslip is dus belangrijk voor overzicht op de totale methaanemissies vanuit de installatie. In verband hiermee worden monitoringseisen opgelegd met betrekking tot de methaanslip in het CO 2-stroom. 11.9.6 Restmethaanpotentieel van de digestaat Een belangrijke parameter voor het beoordelen van de procesefficiëntie en het emissiepotentieel is het restgaspotentieel in het digestaat. Dit potentieel beschrijft de hoeveelheid biogas/methaan die na de vergisting mogelijk nog geproduceerd kan worden nadat de inhoud uit de installatie vrijkomt. In de meststoffenwetgeving EU 2019/1009 worden eisen gesteld ten aanzien van dit restgaspotentiaal echter gericht op het verkrijgen van een stabiel digestaat. Uit VDI 3475 volgt dat er geen maatregelen nodig zijn als de restmethaanproductie per uur kleiner is dan 1,5% van de in de installatie gevormde methaanhoeveelheid. In de TA-Luft (2021, paragraaf 5.4.1.15), het BBT-document van Duitsland is een wettelijke eis van 3,7% opgenomen als de verblijftijd korter is dan 150 dagen. 12 Methane emissions in the biogas and biomethane supply chains in the EU, EC, 2024.
128 Vanuit oogpunt van de bescherming van het milieu is van belang of er mogelijk sprake kan zijn van significante methaanemissies vanuit het verwerken en opslag van digestaat. Als dit aan de orde is dienen er aanvullende eisen te worden gesteld. Alvorens te moeten beoordelen of het restmethaanpotentieel van de installatie van Engie RGE Nederlands B.V. voor deze vergunning relevant is, beschouwen wij eerst de wijze waarop het digestaat zal worden bewerkt en opgeslagen. Het digestaat wordt bij Engie NS eerst gescheiden in een dunne en dikke fractie. De dunne fractie wordt naar een kelder onder het gebouw gebracht en verder bewerkt, opgeslagen en afgevoerd of intern gerecirculeerd. De dikke fractie wordt inpandig biologisch gedroogd door middel van composteren. Tijdens dit proces zal verder afbraak van het organisch materiaal plaatsvinden en de digestaat wordt meer stabiel. Het lucht uit het digestaat verwerkingsgebouw wordt door een luchtwasser gereinigd en daarna geëmitteerd vanuit de centrale schoorsteen. De dunne fractie bevat vooral veel ammonium en weinig fosfaat of organische koolstof. Hierdoor zal de restmethaanpotentieel laag zijn. In tegenstelling bevat de dikke fractie relatief veel organische koolstof en een hoger restmethaanpotentieel.
De restmethaanemissies zullen tijdens het composteren vrijkomen waardoor aan het einde van het proces een zeer laag restmethaanpotentieel verwacht wordt voor het digestaat. In het rapport van de European Commission 13 is voor gecomposteerde digestaat een emissiefactor van 0,1% voorgesteld. Hieruit kan geconcludeerd worden dat er vanuit de opslag voor beide fracties van het digestaat weinig restmethaanemissies worden verwacht. Als het restmethaanpotentieel van de dikke fractie nog hoog is na het vergistingsproces zullen de restmethaanemissies vanuit de droogtunnels via de centrale schoorsteen geëmitteerd worden. Gelet hierop zal de centrale schoorsteen ook als (mogelijke) bron van methaanemissies meegenomen moeten worden bij het vaststellen van de emissiefactor van de installatie. 11.10 Eindconclusie aspect lucht Wij zijn van oordeel dat uit de aanvraag blijkt dat er voldoende maatregelen worden toegepast c.q. zullen worden toegepast om luchtemissies te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken. 13 Methane emissions in the biogas and biomethane supply chains in the EU , EC, 2024. 12. | BEST BESCHIKBARE TECHNIEK VERGISTING 12.1 | Vaststellen BBT Voor de co-vergisting van mest was tot 1 juli 2019 de handreiking co-vergisting van mest aangewezen als informatiedocument over BBT.
Er is verder geen richtlijn of informatiedocument die beschrijft welke maatregelen en voorzieningen als best beschikbare techniek moeten worden gezien voor de borging van brandveiligheid en omgevingsveiligheid en de beperking van diffuse emissies en methaanverliezen uit de biogasinstallatie. Het vermijden van methaangaslekkage en diffuse methaanemissies is belangrijk voor de veiligheid (vermijden van explosiegevaar) als voor het voorkomen van stankoverlast. Daarom worden biogasinstallaties gebouwd en geëxploiteerd om methaanverlies zoveel als mogelijk te voorkomen. Methaanlekkage in biogasinstallaties kan verder worden vermeden door gebruik te maken van technische kennis, de best beschikbare technologieën, lekdetectie- en meetcampagnes en operationele beperking. De meest relevante emissiebronnen uit een biogasinstallatie zijn hierbij: ∙ | inname van mest en co-substraat, ontvangsthal; ∙ | vergistingsproces; ∙ | gasreiniging; ∙ | opslag digestaat; ∙ | digestaat behandeling verwerkingshal digestaat. De diffuse emissies zijn het gevolg van het niet voldoende gasdicht zijn van deze installaties. Een vergunning voor een biogasinstallatie dient dan ook verplichtingen te bevatten ten aanzien van monitoring, inspectie en onderhoud die ervoor moeten zorgen dat de installatie technisch gasdicht is.
Hierbij merken wij op dat bij een biogasinstallatie die onder het toepassingsgebied van Brzo 2015 (Seveso-richtlijn) valt, de verplichtingen in de vergunning erop moeten zijn gericht dat de installatie te allen tijde technisch gasdicht is en dit door middel inspectie, onderhoud en monitoring is gewaarborgd. Wij verplichten vergunninghouder om jaarlijks de zogenaamde emission factor (EF) aan ons te rapporteren. Voor het vaststellen van BBT hebben wij de o.a. volgende kennisdocumenten betrokken: ∙ | NEN-EN ISO 24252:2023 “Biogasinstallaties – Niet huishoudelijk en niet-vergassing”; ∙ | NEN 8770:2020 “Leidingen voor transport van ruw biogas en voorbehandeld biogas met een maximale bedrijfsdruk tot en met 8 bar, die zich buiten de installatie bevinden niet behorend tot openbare gasnetwerk; ∙ | Methane emission mitigation strategies, European Biogas Association; ∙ | Recommendations for reliable methane emission rate quantification at biogas plant, Deutsches Biomassaforschungszentrum, Nummer 33, 3-4-2019. ∙ | Proces monitoring in biogas plants, IEA Bioenergy, 2013.
∙ | Merkblatt DWA -M375: “Technische Dichtheid von Membranspeichersystemen” September 2018; ∙ | Merkblatt DWA-M376: “Freistehende Biogasspeicher” Februar 2022; ∙ | Beschreibung des Standes der Technik und der Sicherheitstechnik für Membransystemen von Biogasanlagen, Juni 2017; ∙ | TRAS 120 “Sicherheitstechnische Anforderungen an Biogasanlagen”, 27-2-2019; ∙ | Biogashandbuch Bayern 2024 paragraaf 2.2.2 https://www.lfu.bayern.de/energie/biogashandbuch/doc/kap222.pdf https://www.lfu.bayern.de/energie/biogashandbuch/index.htm ∙ | Verminderung von Methanaustritten bei Biogasanlagen, Arbeitsblatt 40, Landesamt für Natur, Umwelt und Verbraucherschutz Nordrhein-Westfalen, 2018; 129 130 ∙ Sicherheitsregeln für Biogasanlagen, Technische I nformation 4, Landwirtschaftliche Berufsgenossenschaft, 3/2016; ∙ VDI 4321 "Optical gas imaging for the inspection of installations biogasplants"; ∙ VDI 3475 “Emission control agricultural biogas fa cilities”; VDI 4630 “Fermentation of organic materials, characterisation of the substrate, sampling, collection of material data, fermentation tests”; ∙ Design, built, and monitor biogas and biomethane plants to slash methane emissions, European Biogas Association, April 2023; ∙ Leitfaden zur Substrat- und Effizienzbewertung an Biogasanlagen, Deutsches Biomasse- forschungszentrum, Juni 2020; ∙ Verlässliche Bestimmung des Methanpotentials mit geringem
technischem Aufwand, Biogas Forum Bayern, 05/22 In 2024 is gestart om te komen tot een richtlijn voor vergistingsinstallaties, de PGS 39. Zodra deze richtlijn als BBT-document in bijlage VIII van het Bkl is aangewezen, zullen wij de vergunning hierop moeten actualiseren. In een voorschrift hebben wij vastgelegd dat zover de installatie in bedrijf zal worden genomen na publicatie van deze richtlijn een GAP-analyse aan ons moet worden overgelegd. 12.2 Beoordeling Het door ons te bepalen BBT-niveau heeft betrekking op de minimalisatie van de methaanemissie uit het vergistings- en navergistingsproces en de gasreiniging. In het onderdeel lucht en geur wordt getoetst aan het BBT-niveau uit de andere emissiebronnen. De meest kritieke locaties waar lekkages kunnen optreden in het vergistingsdeel betreffen: ∙ scheuren biogasmembraan op de (na)vergisters; ∙ pakkingen en flenzen, vooral bij slecht onderhoud aan afdichtingen. Bij de biogasopwerking kan eveneens sprake zijn van methaanemissies. De efficiëntie van de scheidingstechnologie beïnvloedt het percentage methaan in de CO 2- afgasstroom. Dit is de hoeveelheid methaan die achterblijft in de afgescheiden kooldioxidestroom (het uitlaatgas).
Het door ons vastgestelde BBT-niveau ziet toe op maatregelen en waarmee de installatie te allen tijde technisch gasdicht is en dit wordt geborgd door middel van inspectie- en onderhoud, monitoring op lekdichtheid van de diverse installatiedelen. Deze verplichtingen zorgen anderzijds voor een minimalisatie van de methaanemissie uit de installatie. Wij hebben vastgelegd dat het gasniveau in de gaskap van de (na)vergisters moeten worden bewaakt. Deze installaties moeten zijn uitgerust met een voorziening voor het detecteren en signaleren van niet- toegestane gasniveaus. De hierop aangesloten installaties zoals de gasopwerking en fakkelinstallatie moeten een zodanige aanspreekdruk hebben dat deze automatisch worden geactiveerd voordat er emissies plaatsvinden via de overdrukbeveiliging. De activering van overdruk- of onderdrukbeveiligingen moet een alarm in werking stellen en moet worden geregistreerd en gedocumenteerd. De overdruk- en onderdruk- beveiligingen moeten zodanig zijn ontworpen dat er na activatie een functionele gasafdichting is gegeven. Controle op lekkages van de binnenmembraan (op de vergisters) moet plaatsvinden door middel van: a. een vast geïnstalleerde gassensor met alarmering aa n de luchtuitlaat van het biogasdak (instelwaarde gebaseerd op detectie van kleine lekkages) of 131 b.
dagelijkse meting in de tussenruimte met een hiervoor geschikt meetinstrument ter controle van de toegestane methaanemissie (door permeabiliteit membraan). Zie verder onder §16.2.5 'Biogasmembraan'. 12.2.1 HAZOP-studie Wij nemen hiervoor een verplichting op dat de final Hazop-studie, actuele PFD-tekening in overeenstemming moet zijn met de as-built situatie. 12.2.2 Inwendige corrosie Ter bescherming tegen inwendige corrosie moeten de hydrolysetanks, vergisting- en navergistingstanks zijn uitgerust met een lining. In de voorschriften hebben wij met betrekking tot constructie-eisen BRL 2342 voorgeschreven. Verder hebben wij vastgelegd dat deze tanks moeten worden gekeurd conform BRL 2344. 12.2.3 Over-en onderdrukbeveiliging Met het nu aangevraagde type (na)vergister wordt de over- en onderdrukbeveiliging uitgevoerd als een waterslot. Deze beveiliging moet zijn ontworpen op de maximale biogasproductiecapaciteit. In de voorschriften hebben wij eisen gesteld aan deze beveiliging. 12.2.4 Gasmanagement installatie Tijdens het vergistingsproces moet het vrijkomen van biogas via overdrukventielen zoveel mogelijk worden voorkomen en alleen worden gebruikt als laatste veiligheidsoptie. In elk geval moet de gasfakkel automatisch worden geactiveerd voordat de overdrukklep reageert.
Het vrijkomen van biogas via de overdrukbeveiliging kan worden vóórkomen door het vulniveau en dus de druk in de vergistingstank aan te passen. Het is belangrijk dat in de installatie voldoende gasbuffercapaciteit aanwezig is om het geproduceerde biogas bij uitval of storing van de gasopwerking te kunnen en hierbij rekening houdend met meteorologische omstandigheden (uitzetting van het biogas). Het gasmanagement van de installatie moet zodanig zijn ontworpen dat de overdrukbeveiliging pas wordt aangesproken als alle andere voorzieningen zoals reductie gasproductie, onvoldoende buffercapaciteit vergister, gashouder en fakkelinstallatie of andere noodvoorzieningen hebben gefaald. Wij hebben algemene voorschriften hieromtrent opgenomen. 12.2.5 Biogasmembraan Het geproduceerde biogas wordt opgeslagen in de gaskap van de (na)vergister. Het betreft een dubbelwandig biogasmembraan waar circa 1.800 m 3 biogas wordt opgeslagen. Ten aanzien van het toe te passen materiaal en ontwerp is in de aanvraag geen informatie opgenomen. Deze gaskap is een kritisch installatiedeel en waarin de grootste hoeveelheid biogas aanwezig is (grootste insluitsysteem). Het materiaal van deze kap is niet bestand tegen enige hittebelasting. Gelet op de ligging van deze installaties (onderlinge afstand vergisters ca.
6 meter) en de aanwezige hoeveelheid biogas in deze installaties stellen wij eisen aan het materiaal met betrekking tot brandbaarheid van het materiaal van de buitenkap. In de vergunning hebben wij vastgelegd dat het materiaal van de buitenmembraan moet voldoen aan brandklasse B1 (brandvertragend). De eis voor deze brandklasse hebben wij alleen van toepassing verklaard op die installaties die in de nabijheid van gebouwen worden gesitueerd en waar ten gevolge van een gebouwbrand aanstraling van 132 de gaskap mogelijk is. Hierbij bieden wij de mogelijkheid om af te wijken mits dit is aangetoond door middel van warmtestralingsberekeningen. 12.2.6 Gaspermeabiliteit binnenmembraan Het binnenmembraan heeft als doel een om een flexibel biogasvolume op te slaan. Tussen de beide membranen wordt middels een ventilator buitenlucht geblazen en heerst een constante druk welke de vorm van het buitenmembraan realiseert. De ventilator zorgt ervoor dat het buitenmembraan op de benodigde voorspanning wordt gehouden. Hiermee wordt een bepaalde druk tussen het binnen- en buitenmembraan gecreëerd en is de stabiliteit van het buitenmembraan gegeven. De lucht welke wordt ingeblazen stroomt door de vrije ruimte en stroomt aan de overliggende zijde via de aflaatklep naar buiten.
12.2.7 Borging technische gasdichtheid De vergunning en daaraan verbonden voorschriften zien erop toe dat de installatie ten minste technisch gasdicht is en blijft. Dit is aan de orde als de installatieonderdelen zo zijn geconstrueerd en operationeel worden bedreven en door middel van goed onderhoudsmanagement. De relevante emissiebronnen aan biogasinstallatie betreffen: a. afblaas biogas via de overdrukbeveiliging; b. lekkage aan gasvoerende installaties; c. lekkage aan de binnenmembraan. ad a. Overdrukbeveiliging De op de vergister aangebrachte overdrukbeveiliging is een veiligheidsvoorziening en moet ervoor zorgen dat de maximale druk in de vergister de maximale ontwerpdruk niet overschrijdt. Deze voorziening dient echter alleen als laatste optie voor een te hoge overdruk. De wijze hoe vergunninghouder de installatie operationeel bedrijft “gasmanagement” bepaalt in hoge mate of deze voorziening als veiligheidsvoorziening of emissiebron dient. Het gasmanagement van de installatie moet zodanig zijn ontworpen dat de overdrukbeveiliging pas wordt aangesproken als alle andere voorzieningen zoals reductie gasproductie, onvoldoende buffercapaciteit, fakkelinstallatie of andere noodvoorzieningen hebben gefaald. De capaciteit van de overdrukbeveiliging moet zijn gebaseerd op de maximale biogasproductiecapaciteit in de vergistingstank.
De gasvulstand in de vergistingstanks wordt volgens de aanvraag door middel van een trekkoord wat mee op en neer beweegt gemeten. Deze visuele hoogtemeting is meest gangbaar voor de gekozen uitvoeringsvorm van een vergister. Voor een Seveso-inrichting vinden wij deze manier echter minder betrouwbaar. Er zijn andere en meer betrouwbare manieren om de gasvulstand te meten zoals een H- meter (hydraulisch op meerdere punten van het dak), laser- of ultrasoonmeetsysteem. In de voorschriften hebben wij dan ook vastgelegd dat een visuele hoogtemeting door ons niet wordt toegestaan. Voor de nu aangevraagde installatie hebben wij een vaste noodstroomvoorziening voorgeschreven. Wij beschouwen dit gezien de grootte van de installatie als BBT. Het gasmanagement van de installatie moet ervoor zorgen dat overdrukbeveiligingen alleen dan aanspreken als de noodvoorzieningen zoals de fakkel niet in werking treedt. Verder moeten maatregelen worden getroffen die ervoor zorgen dat de biogasproductie wordt gereduceerd. Gezorgd moet worden voor voldoende buffercapaciteit in de biogashoudende installaties. 133 Ad b. Gasvoerende installatiedelen Ten aanzien van de reductie van methaanemissies door lekkages aan gasvoerende installatiedelen moet vergunninghouder aantonen dat de installaties technisch gasdicht zijn.
Het gasvoerende systeem moet bij de inbedrijfname, na onderhoud en met een bepaalde frequentie door een onafhankelijke deskundige partij op technische gasdichtheid worden gecontroleerd. Door middel van schuimvormende middelen, nevel of toepassing van apparatuur (bijvoorbeeld gascamera) kunnen lekkages zichtbaar worden gemaakt. De focus op deze controle dient te liggen om flexibele /losbare verbindingen die niet door de constructie technisch gasdicht zijn en dynamisch belaste installatiedelen zoals membraansystemen van de biogasdaken. Middels het in deze vergunning vastgelegde voorschriften zoals het LDAR-programma vindt controle plaats op de gasdichtheid van de installatie. De technische gasdichtheid van gasvoerende installatiedelen moeten voor inbedrijfname door een extern deskundige partij worden vastgesteld. Ad c . Gaspermeabiliteit binnenmembraan Door permeabiliteitsprocessen en door lekkages van het binnenmembraan is er een gasstroom aan de binnenzijde van het binnenmembraan naar de tussenruimte. Deze gasstroom kan met een methaanconcentratiemeting aan de uitlaatklep worden vastgesteld of door middels van aangebrachte methaansensoren aan de buitenzijde van de binnenmembraan en waarop een meetinstrument kan worden aangesloten. Bij een intacte binnenmembraan zal het gas alleen door permeatie naar de tussenruimte gaan.
De methaanconcentratie aan de uitlaatklep zal dan enkele ppm’s bedragen. Gedurende de operationele fase van het biogasdak wordt het biogasmembraan (binnen- alsook buitenmembraan) blootgesteld aan mechanische, chemische en thermische belastingen. Deze gasdoorlatendheid (uitgedrukt als permeabiliteit) neemt gedurende de levensduur van het membraan toe en dient te worden gemonitord. Bij overschrijding van de toegelaten concentratie is sprake van een lekkages van het binnenmembraan en moet deze worden vervangen. In de aanvraag zijn de specificaties van de aangevraagde biogasdaken 609 Polyplan Type II FR aangegeven. Het materiaal van de buitenmembraan zal voldoen aan brandklasse B1. De gaspermeabiliteit van het dak bedraagt volgens de aanvraag 270 ml/m 2∙dag∙bar en is dus zeer laag. Hiermee voldoet het dak aan de BBT-eis van 500 ml/m2∙dag∙bar. Wij hebben de aangevraagde gaspermeabiliteit in de voorschriften vastgelegd. Wij zijn van mening dat vergunninghouder continue of tenminste dagelijks moet controleren dat het binnenmembraan voldoende gasdicht is. Zodra sprake is van een significante toename van de toegestane methaanconcentratie moet worden uitgegaan van een lek in het binnenmembraan en moet vergunninghouder overgaan tot reparatie of vervanging.
Wij hebben in de vergunning verplichtingen opgenomen ten aanzien van de vaststelling van de toegestane methaanconcentratie aan de uitlaat van de ondersteuningslucht van het biogasdak en de wijze waarop vergunninghouder deze gasdichtheid moet controleren. Vergunninghouder moet direct na inbedrijfname metingen uitvoeren aan de luchtuitlaat. In de vergunning hebben wij vastgelegd dat controle op de goede werking van het binnenmembraan continue of middels dagelijkse meting moet gaan plaatsvinden. De gasdichtheid van de gasvoerende delen van de installatie en de borging van de goede werking van de biogasmembraan moet gedurende de gehele operationele fase worden gewaarborgd. Na reparatie of vervanging van gasvoerende delen moet de gasdichtheid worden gecontroleerd en te worden gedocumenteerd. 134 Verder hebben wij voor de fakkelinstallatie voorschriften opgenomen die de goede werking van deze installatie gaan borgen. 12.2.8 Overige installaties, veiligheidsafstanden A. Gasopwerkingsinstallatie De gasopwerking is ondergebracht in geventileerde ruimten. Deze ventilatie is continu aan en in elke ruimte is een gasdetectie aanwezig die bij een gasontsnapping (tijdig) alarmeert. De kans op een gasexplosie is daardoor gering. Op basis van een explosieveiligheidsdocument, opgesteld in het kader van de Arbowet, zal dit aspect nader moeten worden uitgewerkt.
Hierin zijn de eisen met betrekking tot explosieveiligheid (conform NPR 7910-1:2001) opgenomen. De overige verplichtingen voor bedrijven ten aanzien van gasexplosiegevaar zijn verankerd in de Arbowet en het Arbobesluit (en vertaald in ATEX). De Nederlandse Arbeidsinspectie is daarvoor de toezichthoudende instantie. Biogasontzwaveling vindt zowel plaats in de vergister middels toevoeging van waterijzerslib en luchtdosering alsook in de gasopwerking door middel van actief kool polishing. In de opwerkingsinstallatie wordt het CO 2 en CH 4 gescheiden door middel van membraantechnologie. Het afgescheiden CO 2 wordt verder vervloeid en opgeslagen. Wij hebben aan deze vergunning eisen opgenomen met betrekking tot gasdetectie. Verder hebben wij vastgelegd dat de capaciteit van de gasopwerking moet zijn uitgelegd op de maximale biogasproductie. B. Groengasleiding Bij de levering van het groen biogas aan het openbaar gasnetwerk vindt odorisatie plaats door middel van tetrahydrothiofeen (THT). Voorschriften voor de opslag hiervan zijn ontleend aan de richtlijn PGS 15. Het meten en invoeren op het openbare gasnet is geregeld in normen en dit hebben wij als zodanig vastgelegd. Ten aanzien van de groengasleiding (groengastransportleiding) tot aan het invoerpunt in het gasnetwerk hebben wij hebben wij voorschriften opgenomen die zijn ontleend aan NEN 8770:2020. C.
Gasinvoeding Voor het invoeden in het gasnet wordt een invoedingsinstallatie (poortwachter/grid) toegepast die moet voldoen aan de eisen van NEN-1059 voor gasdrukmeet- en regelstations. Er is inmiddels een nieuwe norm verschenen NEN-EN-17928 die eisen stelt aan de gasinfrastructuur van injectiestations en specifieke eisen voor de injectie van biomethaan/groen gas. De meetverantwoordelijkheid voor de levering van de juiste gaskwaliteit en gashoeveelheid ligt bij vergunninghouder. De netbeheerder handhaaft dat wordt voldaan aan de vereiste kwaliteitsspecificaties en zal hiervoor controlemetingen uitvoeren. Voor deze vergunning gaan wij ervan uit dat de invoedingsinstallatie onderdeel uitmaakt van deze vergunning en onder de verantwoordelijkheid valt van vergunninghouder. Wij nemen in deze vergunning een voorschrift op dat deze installatie moet voldoen aan de hier vermelde normen. D. Fakkelinstallatie Bij een normale bedrijfsvoering zal geen emissie van biogas naar de atmosfeer kunnen optreden. Bij een te hoge druk ten gevolge van storingen of onvoldoende buffercapaciteit in de gasmembraan worden emissies via de overdrukbeveiliging vóórkomen door het biogas af te voeren naar de fakkelinstallatie. Als de gasdruk daarna door wat voor oorzaak dan ook nog hoger wordt, zal het biogas ontwijken via de overdrukbeveiliging op de vergistingstank.
Deze overdrukbeveiliging zal het biogas direct naar de buitenlucht afblazen. Hiermee wordt voorkomen dat de daken bezwijken. Als het geproduceerde biogas niet in de installaties kan worden verwerkt moet het worden afgevoerd. Daartoe 135 moet vergunninghouder beschikken over een fakkelinstallatie met voldoende capaciteit om de totale gasproductie te kunnen verwerken. Volgens de aanvraag wordt voorzien in twee vaste fakkelinstallaties die gezamenlijk ca 8.000 Nm 3/uur kunnen verbranden. E. Noodstroomvoorziening Uit de aanvraag blijkt niet of de inrichting zal beschikken over een vaste noodstroomvoorziening. Een dergelijke vaste voorziening achten wij voor een Seveso-inrichting BBT. Van belang is dat bij stroomuitval de ventilator van het biogasmembraan in werking blijft om het buitenmembraan op voldoende voorspanning te houden waarmee deze niet komt te liggen op het binnenmembraan. De biogasproductie blijft doorgaan bij stroomuitval of uitval van de gasopwerking. In een dergelijk scenario moet worden vóórkomen dat de overdrukbeveiliging wordt aangesproken. Met de gegevens in de aanvraag is niet aangetoond dat bij stroomuitval de installatie veilig uit bedrijf kan worden genomen en er geen onveilige situaties kunnen ontstaan.
Verder blijkt niet uit de aanvraag hoe en wie in dat geval worden gealarmeerd en dat alarmen en de procesbesturing gedurende minimaal 30 minuten in werking blijven. Dit is een eis uit de NEN-EN-ISO 24252. Wij hebben deze voorziening in de vergunning vastgelegd inclusief eisen waaraan deze moet voldoen. Voor zover een noodstroomvoorziening (diesel) zal worden voorzien, dient deze te worden geplaatst buiten de ATEX-zone. Vergunninghouder dient deze voorziening op te nemen in het explosie- veiligheidsdocument en te vermelden op de zonetekening. Aan de uitlaat van het aggregaat dient, om te vóórkomen dat deze voorziening als een ontstekingsbron kan dienen een vonkenvanger te zijn aangebracht. Dit hebben wij vastgelegd in de voorschriften. F. Interne veiligheidsafstanden In de NEN-EN-ISO-24252 zijn interne veiligheidsafstanden opgenomen tussen verschillende installatiedelen van de vergistingsinstallatie. Deze afstanden zijn vanuit oogpunt van brandveiligheid (voorkomen van brandoverslag) en het voorkomen van domino-effecten als installatiedelen worden aangestraald en het voorkomen van schade aan installatiedelen. De layout van de gerealiseerde installatie van Engie is compact. De onderliggende afstand tussen de (na)vergisters is circa 6 meter. De afstand tussen de vergisters en gebouw 4/5 bedraagt circa 10 meter.
De onderlinge afstand tussen de (na)vergisters voldoet aan de afstandseis van de norm. De afstand tussen de (na)vergister en gebouw 4/5 (locatie van de gasopwerkingsinstallatie) voldoet eveneens aan de afstandseis van de norm. De afstanden zijn afgeleid uit de TRAS 120 en die verplicht dat het materiaal van de buitenmembraan altijd brandklasse B1 moet zijn. Aangezien niet navolgbaar is op grond van welke scenario’s deze afstanden tot stand zijn gekomen, hebben wij overwogen dat middels warmtestralingsberekeningen het mogelijk is om aan te tonen dat kan worden volstaan met een lagere brandklasse De pompruimte in de tussengebouwen 7, 8 en 9 liggen tussen de (na)vergisters in. Hiermee wordt niet voldaan aan de afstandseis van 6 meter in de norm. In de aanvraag heeft Engie aangegeven dat deze gebouwen worden uitgevoerd als een brandcompartiment met een WBDBO van 60 minuten. Deze 136 uitvoering is naar onze mening gelijkwaardig en biedt in geval van brand in het gebouw voldoende tijd om brandoverslag naar de gaskap te voorkomen. De bouwkundige eis hebben wij vastgelegd in voorschrift 30.2.4. G. Gasniveau (na)vergister Deze installaties moeten zijn uitgerust met een automatische voorziening voor het detecteren en signaleren van niet-toegestane gasniveaus.
De hierop aangesloten installaties zoals de gasopwerking en fakkelinstallatie moeten een zodanige aanspreekdruk hebben dat deze automatisch worden geactiveerd voordat er emissies plaatsvinden via de overdrukbeveiliging of de gasafname wordt gestopt bij het bereiken van het minimaal toelaatbare gasniveau. Voor de biogashouder achten wij, aanvullend op de elektronische druk(niveau)meeting een mechanische drukbeveiliging noodzakelijk die is ingestelde op een lagere aanspreekdruk dan de overdrukbeveiliging. H. Over-en onderdrukbeveiliging De (na)vergister moeten zijn uitgerust met een automatische voorziening voor het detecteren en signaleren van niet toegestane gasniveau’s. De hierop aangesloten installaties zoals de gasopwerking en fakkelinstallaties moeten een zodanig aanspreekdruk hebben dat deze automatisch worden geactiveerd voordat emissies plaatsvinden via de overdrukbeveiliging of dat de gasafname wordt gestopt bij het bereiken van het minimale gasniveau. Hydraulische drukbeveiligingen worden meestal toegepast op constructies met een gaskap. De activering van overdruk- of onderdrukbeveiligingen op de vergister en navergister moet een alarm in werking stellen en moet worden geregistreerd en gedocumenteerd. De overdruk- en onderdrukbeveiligingen moeten zodanig zijn ontworpen dat er na activatie een functionele gasafdichting is gegeven.
Dit hebben wij als zodanig vastgelegd in de vergunning. I. Procesmonitoring/monitoring gasdichtheid Aan de vergunning zijn voorschriften verbonden met betrekking tot procesmonitoring en bediening van de installaties. Wij hebben in de voorschriften voor een aantal onderwerpen concrete verplichtingen gekoppeld m.b.t. de controle op de technische gasdichtheid van de installatie en de wijze waarop vergunninghouder inspectie- en onderhoud moet gaan uitvoeren. 12.2.9 Inspectie & onderhoud Om te zorgen dat de integriteit van de installatie gehandhaafd blijft en geborgd is, voert de vergunninghouder een passend inspectie & onderhoudsregime uit. Het gaat daarbij niet alleen om de integriteit van de installatie, maar ook om de integriteit van de besturing van de installaties, zoals detectoren, instrumentatie, de technische installatie, flenzen en pakkingen, etc. Het inspectie- en onderhoudsregime bestaat uit: 1. Strategisch document; 2. Overzicht van dynamische documenten; 3. Dynamische I&O-documenten gericht specifiek op installaties; 4. Ondersteunende software. In paragraaf 'Inspectie, keuring en onderhoud' hebben wij voorschriften opgenomen voor de borging van de integriteit van de kritische installaties.
137 12.3 Conclusie Hiermee zijn wij van mening dat het methaanverlies uit de installatie ten gevolge van diffuse emissies en zomede de risico’s op het vrijkomen van biogas en groen gas in voldoende mate worden geminimaliseerd. Met de aan deze vergunning verbonden verplichtingen wordt geborgd dat de installatie te allen tijde technisch gasdicht is. 138 13. EXTERNE VEILIGHEID /OMGEVINGSVEILIGHEID 13.1 Algemeen Zoals vermeld in de aanvraag zijn binnen de inrichting gevaarlijke stoffen aanwezig. De processen, de aard en hoeveelheid van deze gebruikte gevaarlijke stoffen kunnen effecten veroorzaken naar de omgeving. Nederland ziet het als haar opgave om de veiligheid en gezondheid van de leefomgeving te optimaliseren. Voor de externe veiligheid is de opgave om de omgevingsrisico’s als gevolg van activiteiten met gevaarlijke stoffen zoveel mogelijk uit te sluiten en de normen van omgevingsveiligheid te handhaven. Ook bij veranderingen in de leefomgeving, zodat op termijn deze risico’s voor mens en milieu worden verlaagd tot een verwaarloosbaar niveau. Externe veiligheid vraagt (milieu) ruimte voor risicovolle activiteiten en bedrijven en beperkt daarmee de mogelijkheden voor stedelijke verdichting en de mogelijkheden voor de transformatie van haven- en industriegebieden.
Externe veiligheid is verankerd in het omgevings- veiligheidsbeleid, opgenomen in de Omgevingswet (Ow) en uitgewerkt in het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl). Afdeling 8.5 van het Besluit kwaliteit leefomgeving geeft algemene en specifieke beoordelingsregels, welke het bevoegd gezag gebruikt bij het beoordelen van de omgevingsvergunningaanvraag. Bij de beoordeling wordt gebruik gemaakt van het plaatsgebonden risico en groepsrisico. Het plaatsgebonden risico (PR) is een maatstaf om te bepalen welke afstand nodig is tussen de risicodragende activiteit en de bebouwde omgeving. Het plaatsgebonden risico is de kans dat zich op een bepaalde plaats over een periode van één jaar een dodelijk ongeval voordoet als direct gevolg van een incident met gevaarlijke stoffen, indien zich op die plaats 24 uur per dag en onbeschermd een persoon zou bevinden. De gehanteerde norm voor het plaatsgebonden risico in Nederland is in beginsel 10-6 per jaar (dat wil zeggen een kans van 1 op de miljoen per jaar). Deze norm is opgenomen in het Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi). In het Bevi is aangegeven in welke gevallen hiervan (tijdelijk) kan worden afgeweken. Het groepsrisico (GR) voegt daar als maatstaf aan toe de verwachte omvang van een ongeval uitgedrukt in het aantal dodelijke slachtoffers, gegeven de kans op dat ongeval.
Het groepsrisico geeft de kans aan dat in een keer een groep personen die zich in de omgeving van de risicosituatie bevindt, overlijdt vanwege een ongeval met gevaarlijke stoffen. Met de grootheid groepsrisico is getracht een maat voor maatschappelijke ontwrichting te creëren. Bij de verantwoording van het groepsrisico wordt de populatie beschouwd binnen de brand-, explosie-, en gifwolkaandachtsgebieden. In het Bevi is een niet-normatieve benadering van het groepsrisico neergelegd. Het groepsrisico moet altijd verantwoord worden. Bij de beoordeling van het groepsrisico is de vraag aan de orde welke omvang van een ramp, gegeven op de kans daarop, maatschappelijk aanvaardbaar is. Met de invoering van de Omgevingswet 1 januari 2024 is de Bevi komen te vervallen. Voor vergunningplichtige milieubelastende activiteiten waar ongevallen met gevaarlijke stoffen kunnen plaatsvinden wordt in artikel 8.10a van het Bkl aangegeven dat het bevoegd gezag moet beoordelen of voldoende maatregelen zijn getroffen ter voorkoming van ongevallen en het beperken van de gevolgen. Hierbij dient rekening gehouden te worden met een standaardwaarde van het plaatsgebonden risico van 1 op de 1.000.000 per jaar voor beperkt kwetsbare gebouwen en locaties, de hoogte van het groepsrisico en de mogelijkheden van hulpverlening en zelfredzaamheid.
Voor de vergunningplichtige milieubelastende activiteiten uit bijlage VII van het Bkl wordt in artikel 8.12 voor het plaatsgebonden risico een grenswaarde gegeven van 1 op de 1.000.000 jaar voor (zeer) kwetsbare gebouwen en kwetsbare locaties. De aangevraagde activiteit betreft een Seveso-inrichting. Deze wordt beschreven in het Bkl Bijlage VII E6. Voor de aangevraagde activiteiten geldt dat de afstand voor het plaatsgebonden risico en voor de aandachtsgebieden berekend moeten worden met behulp van een QRA. De toetsing van de 139 QRA wordt hieronder beschreven. De aangevraagde activiteiten liggen binnen het omgevingsplan van de gemeente Emmen. 13.2 Toetsing plaatsgebonden risico (PR) en groepsrisico Voor het opstellen van de QRA is gebruik gemaakt van de Handleiding risicoberekeningen Bevi versie 4.3 (januari 2021). De QRA-rapportage vormt samen met de rekenfile (PSUX versie 8.8) de QRA. Zowel de rapportage “QRA Mestvergistingsinstallatie Emmen" versie 5.0, datum 18-10-2024 als de PSUX-file 2021088-QRA biogas Emmen- okt2024-v5" zijn aan de aanvraag toegevoegd. De QRA en rekenfile zijn getoetst aan de geldende rekenregels en akkoord bevonden. De toegestane grenswaarde voor het plaatsgebonden risico (PR) ter plaatse van een (geprojecteerd) kwetsbaar gebouw of locatie of (geprojecteerd) zeer kwetsbaar gebouw is 10 -6 per jaar.
De plaatsgebonden risicocontour 10 -6 ligt deels buiten de grens van de inrichting. Binnen deze contour liggen geen (geprojecteerd) kwetsbare gebouwen of locatie of (geprojecteerd) zeer kwetsbaar gebouwen. Op dit moment ligt de contour over het zonnepark. Het Omgevingsplan maakt op deze gronden de bestemming 'bedrijfsdoeleinden categorie B" mogelijk. Dat betekent dat op deze gronden bedrijfsbestemmingen (aangeduid categorie B) mogelijk worden gemaakt. De contour ligt hiermee over (geprojecteerd) beperkt kwetsbare gebouwen. Op basis van bovenstaande vormt het plaatsgebonden risico geen belemmering voor het verlenen van de vergunning. Uit de QRA blijkt dat de scenario’s betreffende de verlading van salpeterzuur en kooldioxide bepalend zijn voor het plaatsgebonden risico. PR 10 -6 contour berekend met Safeti-L versie 9.2 Uit de QRA volgt dat er geen groepsrisico wordt veroorzaakt door de inrichting (het maximum mogelijke slachtoffers bedraagt minder dan 10). Gelet hierop kan de verantwoording achterwege blijven. In de QRA-modellering zijn geen specifieke repressieve systemen meegenomen. Wij hebben het aantal verladingen van salpeterzuur en kooldioxide in de voorschriften vastgelegd.
140 13.3 Registratiebesluit/Regeling provinciale risicokaart Zoals vermeld in de aanvraag zijn als gevolg van de activiteit(en) gevaarlijke stoffen aanwezig. De processen, de aard en hoeveelheid van deze gebruikte gevaarlijke stoffen kunnen effecten veroorzaken naar de omgeving. Het Bkl geeft aan voor welke milieubelastende activiteiten informatie opgenomen moet worden in het Register Externe Veiligheid. Daarnaast moeten ook milieubelastende activiteiten die vallen onder de reikwijdte van de Regeling provinciale risicokaart worden opgenomen in het register. De criteria van het besluit en de regeling zijn samengevoegd in de drempelwaardentabel die is opgenomen in de Leidraad Risico Inventarisatie. De aangevraagde milieubelastende activiteit(en) valt (vallen) onder de criteria van het Besluit kwaliteit leefomgeving en/of de Regeling provinciale risicokaart. Na afronding van de vergunningprocedure worden de gegevens in het Register Externe Veiligheid ingevoerd en getoond op de Atlas Leefomgeving. 13.4 Seveso III (voorheen Besluit risico’s zware ongevallen (Brzo)) De Europese Seveso III-richtlijn uit 2012 richt zich op het beheersen van zware ongevallen en heeft tot doel om het risico van (grote) ongevallen bij bedrijven zo klein mogelijk te maken.
Dat gebeurt enerzijds door de kans dat dergelijke ongevallen plaatsvinden te verkleinen (proactief, preventie en preparatie) en anderzijds door de gevolgen van een eventueel ongeval voor mens en milieu te beperken (repressie). Op grond van de ingediende kennisgeving blijken de aangevraagde hoeveelheden gevaarlijke (afval)stoffen de lage drempelwaarde uit Bijlage 1 van de Seveso III-richtlijn te overschrijden. Met de invoering van de Omgevingswet per 1 januari 2024 is het Brzo komen te vervallen. De verplichten uit de Seveso-richtlijn zijn opgenomen in de Omgevingswet en bijbehorende besluit en Algemene maateregelen van bestuur (AmvB’s). Op grond van artikel 4.9 van het Bal is het verplicht om de risico's van de milieubelastende activiteiten te onderzoeken. Ook is het verplicht om de maatregelen te treffen die nodig zijn om de risico's op zware ongevallen en de mogelijke gevolgen voor gezondheid en het milieu te beperken. De maatregelen moeten worden opgenomen in het preventiebeleid van de Seveso-inrichting. In artikel 4.10, tweede lid van het Bal staat wat de inhoud moet zijn van dit preventiebeleid. Dit document moet altijd kunnen worden getoond aan een toezichthouder. Op grond van artikel 4.11 van het Bal moet het preventiebeleid worden uitgevoerd met passende middelen, structuren en een veiligheidsbeheerssysteem (VBS).
Op grond van artikel 4.12 van het Bal moeten het preventiebeleid en het VBS worden bijgewerkt. In dit artikel staat in welke gevallen dit precies nodig is. Het betekent in ieder geval dat het preventiebeleid regelmatig moet worden beoordeeld, ten minste elke vijf jaar. Als ontwikkelingen in de wetenschap of techniek daarvoor aanleiding geven, is het verplicht om het preventiebeleid te actualiseren. 13.5 Kennisgeving Seveso De binnen de inrichting aanwezige hoeveelheid biogas overschrijdt de lage drempelwaarde van de Seveso III-richtlijn 2012/18/EU (hoeveelheid 14.1 ton). Door Engie RGE Nederlands B.V. is een kennisgeving ingediend en de aangevraagde hoeveelheden zijn getoetst aan de drempelwaarde die genoemd zijn in bijlage 1 van Richtlijn 2012/18/EU (Seveso III richtlijn). Het doel van de kennisgeving is te bepalen of en onder welke categorie de inrichting valt ten aanzien van de Seveso III-richtlijn. Er zijn twee categorieën, namelijk lage drempelwaarde inrichtingen en hoge drempelwaarde inrichtingen. De richtlijn is een direct werkend besluit, wat inhoudt dat de inrichting een veiligheidsmanagementsysteem dient te hebben en te onderhouden dat voldoet aan de richtlijn. 141 De Seveso III-richtlijn onderscheidt in deel 1 van bijlage 1 categorieën gevaarlijke stoffen en in deel 2 van bijlage 1 gevaarlijke stoffen die met naam genoemd worden.
Wanneer een gevaarlijke stof onder de categorie deel 2 valt, dient de stof getoetst te worden aan de drempelwaarden van deel 2. In de Seveso III richtlijn wordt onderscheid gemaakt in vier soorten gevaren: 1. Gezondheidsgevaren (stoffen met aanduiding H); 2. Fysische gevaren (stoffen met aanduiding P); 3. Milieugevaarlijke stoffen (stoffen met aanduidin g E); 4. Overige gevaren (stoffen met aanduiding O). In het geval van een inrichting waar geen afzonderlijke gevaarlijke stof aanwezig is in een hoeveelheid van meer dan of gelijk aan de vermelde drempelwaarde, wordt de sommatieregel toegepast, waarbij de hoeveelheden van een gevaarlijke stof uit deel 2 of hoeveelheden van een gevaarlijke categorie uit deel 1 gedeeld wordt door de voor gevaarlijke stof of categorie in kolom 3 van deel 1 of deel 2 relevante drempelwaarde groter is dan 1. Op grond van de aangevraagde hoeveelheid biogas wordt de lage drempelwaarde uit Bijlage I van de Seveso III-richtlijn in de categorie P2 overschreden en is de inrichting een lagedrempelinrichting onder het Brzo. Als gevolg hiervan moet de inrichting een preventiebeleid (PBZO-document) opstellen, een veiligheids- beheerssysteem (VBS) hebben geïmplementeerd, een QRA en een MRA hebben uitgevoerd en een bedrijfsbrandweerrapport hebben opgesteld.
13.6 Domino aanwijzing Met behulp van het instrument domino-effecten en de rekenfiles (psux) hebben wij onderzocht bij welke inrichtingen (veroorzaker) een zwaar incident mogelijk kan leiden tot een secundair zwaar incident bij een buur-Seveso bedrijf (blootgestelde). Deze inrichtingen (veroorzakers en blootgestelde) worden aangemerkt als domino-inrichting en moeten ingevolge artikel 8.38 van het Bkl worden aangewezen. Binnen een afstand van 1600 meter bevinden zich geen andere Seveso-bedrijven en hiermee is een toetsing aan domino-effecten niet aan de orde. 13.7 Aangewezen natuurgebieden In artikel 2.14, tweede lid van de Wabo jo. Artikel 5.11 van het Bor is aangegeven dat het bevoegde gezag bij het verlenen van een omgevingsvergunning die van toepassing is op een Seveso inrichting, moet zorgen dat er voldoende afstand wordt gehouden ten opzichte van een beschermd natuurgebied. Bij de beoordeling van de afstand moet rekening worden gehouden met ongewone voorvallen binnen de inrichting. Binnen het invloedsgebied van de inrichting liggen geen aangewezen natuurgebieden. Het dichtstbijzijnde Natura 200 gebied Bargerveen ligt op meer dan 8 kilometer van de inrichting. 13.8 Brandveiligheid Brand is één van de aspecten die tot nadelige gevolgen voor het milieu kunnen leiden en valt dus in het beginsel onder de reikwijdte van de Wet milieubeheer/Wabo.