beantwoording raadsvragen EB ID 34.docx

Beantwoording raadsvragen

Schriftelijke vragen op basis van artikel 155 Gemeentewet en de artikelen 3.2.6 (rondvraag), 3.4.6 (schriftelijke vragen) en 3.4.7 (vragenhalfuur) Organisatieverordening gemeenteraad Elburg 2018

Vraagstelling

IDnr actiepunt 34

☒

Beantwoording: Schriftelijk binnen 30 dagen

Artikel 3.4.6 Schriftelijke vragen

Indiener: de heer P.R. van Andel Fractie: Elburg Beleid Datum: 21 december 2020 Zaaknummer: 116566 Onderwerp: Toekenning van twee huisnummers aan een pand op een perceel aan de Korenbloem in Elburg.

Raadsvragen: 1. Is aan de initiatiefnemer voor de nieuwbouw van een woning, waarin tevens zorgbehoevende ouders gehuisvest zouden worden, aanvankelijk door of namens de gemeente gemeld dat de nieuwbouw op één adres geregistreerd zou kunnen worden? 2. Waarom zijn voor de nieuwbouw, waar mede zorgbehoevende ouders wonen, in weerwil van de eerder gegeven inlichtingen en gegeven onder meer de fiscale gevolgen daarvan, toch twee adressen aangemaakt?

Toelichting: Op een adres aan de Korenbloem heeft een inwoner van Elburg een nieuwe woning gebouwd waarin tevens de huisvesting van zijn ouders (oudere en zorgbehoevende mensen) is gerealiseerd. Na eerdere opmerkingen van de gemeente (maar ook van de wethouder) was dat geen punt en zou dit op eenzelfde adres prima kunnen. Bij uiteindelijke realisatie bleek er, volgens de gemeente, toch sprake te moeten zijn van twee huisnummers (dus twee woningen) waarvan één als tweede woning aangemerkt werd en kwam van de eerder opmerkingen (of toezeggingen) van de gemeente helemaal niets terecht. Bezwaarmaker heeft zijn licht opgestoken bij deskundigen en die kwamen tot heel andere conclusies. Zoals iedereen weet valt een tweede woning in box 3, hetgeen voor de bezwaarmaker allerlei nadelige consequenties heeft.

Antwoord: Op 13 november 2017 is aan de eigenaar van het betreffende perceel aan de Korenbloem een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een woning op dit perceel. Planologisch gezien mag ter plaatse één woning worden gebouwd. Het bouwplan voorzag in een situatie van inwoning door de (schoon)ouders van de eigenaar van het betreffende perceel aan de Korenbloem in Elburg. Er zouden dus twee huishoudens in de vergunde woning komen. Omdat deze inwoonsituatie voldoet aan de planologische beleidsregels ten behoeve van inwoning, voorzag het bouwplan – planologisch gezien – in de bouw van één woning. Het college van b en w van Elburg heeft ingevolge de Wet basisregistratie adressen en gebouwen (hierna te noemen: ‘de Wet BAG’) en de Verordening naamgeving en nummering (adressen) (hierna te noemen: ‘de Verordening’) de verplichting om elk verblijfsobject binnen zijn

Beantwoording raadsvragen grondgebied te voorzien van een adres-/nummeraanduiding en hiervan een registratie bij te houden. Gelet op de op de Wet BAG gebaseerde regelgeving en richtlijnen heeft het college van b en w vervolgens vastgesteld dat niet alleen het voor de eigenaar bestemde woongedeelte moet worden aangemerkt als ‘verblijfsobject’ in de zin van de Wet BAG en de Verordening, maar dat ook het voor de (schoon)ouders van de eigenaar bedoelde inwoongedeelte worden aangemerkt als ‘verblijfsobject’. Op 23 augustus 2018 heeft het college van b en w – als consequentie daarvan – een besluit tot vaststelling van nummeraanduidingen (huisnummerbesluit) genomen, waarbij aan de woning (het woongedeelte van de eigenaar) een adresaanduiding/huisnummer is toegekend, en aan het inwoongedeelte (het gedeelte bestemd voor de (schoon)ouders van de eigenaar) ook een separate adresaanduiding/huisnummer is toegekend. De eigenaar van het perceel aan de Korenbloem was het met dit huisnummerbesluit niet eens. Hij heeft tegen dit huisnummerbesluit op grond van de Wet BAG en de Verordening bezwaar gemaakt. Dit bezwaar is op 26 februari 2019 door het college van b en w -onder overneming van het advies van de commissie voor de bezwaarschriften – ongegrond verklaard. Het college van b en w heeft als consequentie daarvan het huisnummerbesluit in stand gelaten.

Bezwaarmaker was het met deze beslissing op bezwaar niet eens en heeft beroep ingesteld bij de Rechtbank Gelderland. Op 19 december 2019 heeft de Rechtbank Gelderland het beroep ongegrond verklaard. Volgens de Rechtbank heeft het college van b en w terecht twee adresaanduidingen/huisnummers toegekend aan het pand. In de kernoverweging van de uitspraak heeft de Rechtbank daartoe het volgende overwogen: Zoals de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft bepaald in de uitspraak van 24 juli 2013 is voor de afbakening van verblijfsobjecten niet van belang of de woongedeelten intern afsluitbaar van elkaar zijn. Doorslaggevend is of beide woongedeelten een eigen toegang hebben die vanaf de openbare weg, een erf of een gedeelde verkeersruimte te bereiken is. Daar is in dit geval sprake van. De bewoners gebruiken de achterdeur als (hoofd)ingang van de woning. Achter de deur bevindt zich een hal waarin een toilet aanwezig is en twee deuren. Een deur naar het woongedeelte van eiser en zijn gezin en een deur naar het gedeelte waar de ouders van eiser wonen. De rechtbank oordeelt dat deze hal als een gedeelde verkeersruimte moet worden aangemerkt. Daarnaast kan het gedeelte waar de ouders wonen onderwerp zijn van goederenrechtelijke rechtshandelingen.

Daartoe heeft de Afdeling in de uitspraak van 13 november 2013 overwogen dat de praktische uitvoerbaarheid bij de beoordeling of een verblijfsobject onderwerp zou kunnen zijn van goederenrechtelijke rechtshandelingen niet relevant is. Voldoende is dat niet is uitgesloten dat het gedeelte waar de ouders wonen, los van de rest van de woning, in eigendom kan worden overgedragen. Dat beide gedeelten van de woning een eigen keuken, badkamer en toilet hebben betekent dat sprake is van twee in functioneel opzicht zelfstandige woongedeelten. Daarmee voldoen de woongedeelten aan de criteria van artikel 1, aanhef en onder m, van de Wet Bag en is er dus sprake van twee verblijfsobjecten. Verweerder heeft daarom terecht een tweede huisnummer toegekend. Omdat verweerder geen beleidsvrijheid heeft ten aanzien van de vraag of aan een verblijfsobject wel of niet een adres/nummeraanduiding moet worden toegekend, is verweerder verplicht aan een verblijfsobject een nummeraanduiding toe te kennen en bestaat er geen ruimte voor een belangenafweging. Zie bijvoorbeeld de voornoemde uitspraak van de Afdeling van 24 juli 2013. De beroepsgrond slaagt niet. Tegen deze uitspraak heeft appellant geen hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

De consequentie hiervan is dat het huisnummerbesluit waarbij twee adresaanduidingen aan het pand op het perceel aan de Korenbloem in Elburg zijn toegekend onherroepelijk is geworden. Zowel in bezwaar als in beroep heeft bezwaarmaker/appellant wel gewezen op de negatieve gevolgen hiervan voor het betalen van diverse belastingen. Bezwaarmaker/appellant heeft deze stelling niet met objectieve stukken (van deskundigen) onderbouwd. Maar ook los daarvan had dat geen verschil uitgemaakt. Indien namelijk is vastgesteld dat er sprake is van twee verblijfsobjecten in een pand, dan is het college van b en w op grond van de systematiek van de Wet BAG en de Verordening verplicht aan beide verblijfsobjecten een adresaanduiding/huisnummer toe te kennen. Er is dan geen ruimte voor een belangenafweging.

Werkafspraken vanaf 1 september 2019  Indiener stuurt vragen naar griffie;  Griffie stuurt vragen door naar raad, college B&W en MT;  Vragen worden beantwoord in het sjabloon raadsvragen;  Beantwoording van technische vragen namens de portefeuillehouder;

Beantwoording raadsvragen    

Beantwoording van politieke vragen altijd door het college van B&W; iBabs gebruiken voor het beantwoordingsproces; Geaccordeerde beantwoording via iBabs naar de griffie Griffie zorgt voor verspreiding naar de raad.