31012023 raadsvoorstel Wvg Doornspijk bijlage reactie zienswijze 28 03 2023.docx

REACTIE OP INGEDIENDE ZIENSWIJZE Zienswijze Belanghebbenden hadden tot 16 maart 2023 de tijd om een zienswijze in te dienen tegen het voorgenomen besluit. ARAG heeft per brief van 13 maart 2023, ingekomen op 17 maart 2023, namens een van de eigenaren (2/5 eigendom) van het perceel kadastraal bekend als gemeente Doornspijk, sectie D, nummer 3365 een zienswijze ingediend. Het betreffende perceel, totaal groot 7.984 m² is gedeeltelijk in de aanwijzing betrokken, namelijk 6.037 m² is betrokken in de aanwijzing. De zienswijze is tijdig ingediend. Zienswijze ARAG stel dat ingevolge artikel 1 van het aanvullend protocol bij het EVRM heeft ieder natuurlijk persoon recht op het ongestoord genot van zijn eigendom. Aan niemand zal zijn eigendom worden ontnomen behalve in het algemeen belang en onder de voorwaarden voorzien in de wet. Cliënte wordt door het plots vestigen van een voorkeursrecht op haar grond ernstig benadeeld in haar gebruiksgenot. Cliënte gebruikt haar grond voor haar paarden en hoopt dit nog vele jaren te kunnen doen. Cliënte vreest voorts voor onnodige vertraging doordat zij de grond eerst aan de gemeente moet aanbieden, zou zij toch onverhoopt besluiten haar gronden te verkopen. Dat zijn ook belangen waar u in het kader van een zorgvuldige belangenafweging rekening mee moet houden (art. 3:4 Awb).

Tevens wordt gesteld dat de plannen een hoop rechtsonzekerheid op leveren. Vooruitlopend op de mogelijke inwerkingtreding van de Omgevingswet bent u bezig met het opstellen van een omgevingsplan. Gelijktijdig bent u voornemens om een multifunctionele accommodatie (MFA) te realiseren ter vervanging van De Deel. Het is nog maar de vraag of u uw bouwplannen kunt baseren op het omgevingsplan en of deze passen binnen de fysieke leefomgeving/de goede ruimtelijke ordening. Mogelijkerwijs kunnen de bouwplannen geen doorgang vinden. Gelet op deze onzekerheden is het vestigen van een voorkeursrecht op de grond van cliënte te voorbarig en ingrijpend. Daarnaast is het besluit genomen in strijd met het evenredigheidsbeginsel. Cliënte gebruikt haar weiland voor haar paarden en heeft daar tevens een rijbak. Cliënte benadrukt dat ze niet van plan is om te verhuizen, omdat ze de grond nodig heeft voor haar paarden en met veel plezier op deze locatie woonachtig is. Een eventuele verkoop levert veel praktische belemmeringen voor cliënte op. Immers, ze moet dan gedwongen op zoek naar een nieuwe woonlocatie met ruimte voor haar paarden.

Cliënte is tenslotte de mening toegedaan dat er een te grote claim door de gemeente wordt gelegd op een gebied met agrarische doeleinden en het niet noodzakelijk is om juist op haar grond een voorkeursrecht te vestigen Reactie op de zienswijze Het vestigen van een voorkeursrecht is een middel om een eerste recht van koop af te dwingen en een mogelijk instrument om het eigendom te verwerven ten behoeve van de gewenste ontwikkelingen in Doornspijk. Het effect van het vestigen van een voorkeursrecht is dat een eigenaar van, of een beperkt gerechtigde tot, een onroerende zaak niet tot vervreemding mag overgaan voordat de betreffende onroerende zaak of het beperkte recht aan de gemeente is aangeboden. Door de vestiging van het voorkeursrecht verkrijgt de gemeente dus een eerste recht van koop, niet meer en niet minder. Het is

2

aan een eigenaar om een besluit te nemen of deze zijn of haar gronden wil verkopen. Indien deze dat niet wil, dan brengt de aanwijzing daarin geen verandering. De gemeente is van mening dat er geen sprake is van strijd met artikel 1 van het aanvullende protocol bij het EVRM. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft meermaals aangegeven dat bij het vestigen van een voorkeursrecht weliswaar sprake is van een inbreuk op het ongestoorde genot van het eigendomsrecht, doch vindt deze inbreuk plaats in het algemeen belang en onder de voorwaarden voorzien in de Wvg, terwijl niet kan worden gezegd dat daarbij niet een redelijk evenwicht is bereikt tussen het door die wet nagestreefde algemene belang en de fundamentele rechten van de eigenaar. Daarbij moet in aanmerking worden genomen dat het wettelijke voorkeursrecht slechts een betrekkelijk beperkte inbreuk op het eigendomsrecht maakt. Niet kan worden gezegd dat in de Wvg niet een redelijk evenwicht is bereikt tussen het door de wet nagestreefde algemene belang en de rechten van de eigenaar.

De vestiging van het voorkeursrecht heeft niet tot gevolg dat de eigenaar van het perceel waarop het voorkeursrecht is gevestigd niet langer de hem toekomende eigendomsrechten zou kunnen uitoefenen, doch uitsluitend dat hij – indien hij tot vervreemding zou willen overgaan - eerst de gemeente in de gelegenheid moet stellen de gronden te kopen. De gemeente is thans bezig met doen van onderzoek naar de plannen. De wijze waarop iets bijvoorbeeld planologisch wordt verankerd is nog niet bekend en het is te voorbarig om te stellen dat de plannen een hoop rechtsonzekerheid opleveren. Uit de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State volgt dat de systematiek van de Wvg meebrengt dat op het moment dat het voorkeursrecht kan en dient te worden aangewend, veelal onzeker zal zijn of de geplande (her)ontwikkeling feitelijk zal kunnen worden gerealiseerd. Gelet op het doel van de wet, het verschaffen van voorrang aan gemeenten bij aankoop van gronden benodigd voor het realiseren van toekomstige planologische ontwikkelingen, staat de gestelde onzekerheid niet in de weg aan het gebruik van de bij wet gegeven bevoegdheid tot het vestigen van een voorkeursrecht.

Dit geldt temeer bij toepassing van artikel 5 van de Wvg, welke bepaling ertoe strekt dat de raad reeds voor aanvang van de procedure tot vaststelling van een bestemmingsplan, projectbesluit of structuurvisie een voorkeursrecht kan vestigen op gronden waaraan een niet agrarische bestemming wordt toegedacht die afwijkt van het huidige gebruik, opdat hij in een vroeg stadium slagvaardig kan optreden teneinde te voorkomen dat de verwezenlijking van de toegedachte bestemming wordt belemmerd. Inherent aan de toepassing van artikel 5 van de Wvg is dat van de toekomstige bestemming nog slechts een globaal beeld bestaat, aldus voormelde uitspraak. Dat nog geen duidelijke bestemming bestaat voor de gronden waarop het voorkeursrecht is gevestigd, heeft de rechtbank daarom terecht niet doorslaggevend geacht. De gemeente heeft in voldoende mate rekening gehouden met de belangen van de indieners van de zienswijze en heeft haar besluit in voldoende mate gemotiveerd.

In het kader van de aanwijzing van gronden is het van belang dat de gemeente niet binnen een bepaald gebied dat wordt aangewezen willekeurig gronden aanwijst, maar een geheel plangebied aanwijst, behoudens voor zover gronden niet worden begrepen in de herontwikkeling dan wel er sprake is van grondposities die als passend worden ervaren binnen de herontwikkeling en waarvan de eigenaar in samenwerking met de gemeente de gronden passend gaat maken binnen de toekomstige visie van het gebied. Het feit dat de indiener van de zienswijze niet wil verkopen, doet niet af aan de aanwijzing van de gronden. Het enige rechtsgevolg van de aanwijzing is dat indien en voor zover een eigenaar/zakelijk gerechtigde de gronden wil verkopen, deze de betreffende gronden als eerste aan de gemeente moet aanbieden. Indien een eigenaar/zakelijk gerechtigde de gronden niet wenst te verkopen, dan heeft de aanwijzing geen effect. Dat neemt niet weg dat de gemeente de gronden niet kan en mag aanwijzen. De aanwijzing dient namelijk meerdere doelen, namelijk het bevriezen van grondposities, het voorkomen van prijsopdrijving, het bevorderen van de regie en sturing op ontwikkelingen etc. Conclusie De conclusie is dat de zienswijze geen aanleiding geeft op aanpassing van de stukken.