Inspreekbijdrage de heer Martens (door mw. Rutting) - Vrije kruising Tongelre

Beste Raadsleden, De discussie en beslissingen over een bovengrondse, dan wel een ondergrondse oplossing voor de bottleneck in onze gemeente wordt ingegeven door de groeiambities van de regio en de wensen van de overheid om een rechtstreekse verbinding met Duitsland voor personenvervoer te ontwikkelen en daarin ook het goederenvervoer te laten meetellen. Nu lees ik afgelopen vrijdag in de Volkskrant dat er ook wordt gestudeerd op een rechtstreekse verbinding met Brussel vanuit Eindhoven. Dus nog meer gebruik van het spoor bij Eindhoven. De Afgelopen jaren is er is een duidelijke toename van goederenvervoer. Dit is mede doordat de Betuwelijn niet kan functioneren. De doorvoer in Duitsland laat al jaren op zich wachten en gaat volgens berichten nog jaren duren. Hoewel er bij de aanleg ervan afspraken zijn gemaakt met het buurland, worden deze niet nagekomen. Blijkbaar is het politiek moeilijk een sanctie af te dwingen Hoe dom kun je zijn, denk ik dan als burger. Ik vraag me af of zoiets niet in Europeesverband kan worden aangekaart.

Het is toch van de gekke dat er duizenden goederentreinen per jaar dwars door het meest verstedelijkte gebied van Nederland oostwaarts gaan. Het effect van een miljarden kostende investering door Nederland van de Betuwelijn gaat hiermee verloren. Niet alleen tragisch voor de mensen die aan het spoor wonen, ook een tragisch voorbeeld van hoe politiek werkt. Mij wordt duidelijk dat wanneer het goederenvervoer niet over de Maaslijn hoeft te gaan dat er aanzienlijk minder belasting komt op de spoorkruising waar onze wijk mee heeft te maken. Tijdens de inspraakavonden werd ons duidelijk gemaakt dat het geen optie is om aan het item goederenvervoer te morrelen. Het is de wens van de overheid dat die onverhuld door kan en mag gaan. Alles in het kader van de groei van de economie, m.n. het achterland van de Rotterdamse haven. Burgers worden dus maar geacht dit allemaal aan zich gelegen te laten liggen of worden afgepoeierd met normen en/of compensatie.

Bij de afronding van inspraakavonden over de kruising, werd gezegd dat de conclusies in de ijskast worden gezet, omdat er geen geld is voor verdere verdere plannen, ondanks de wens de bottleneck aan te pakken binnen afzienbare termijn. Door de vragen die het College wordt onze Gemeenteraad nu gevraagd de weg vrij te maken om een bovengrondse kruising. Blijkbaar is er een signaal dat er toch mogelijkheden zijn. Dat maakt voor mij duidelijk dat er gewoon geen geld wordt gereserveerd voor de breed gedragen voorkeur van de wijk: ondergronds gaan, niet bovenover! Dit ondanks allerlei bekende bezwaren als geluidsoverlast, trillingen, zich onveilig voelen door gevaarlijke stoffen, verkeersoverlast voor het wegverkeer en voor eerder gedane goed beargumenteerde besluiten door Raad. Dat sterkt mij in het gevoel dat de inspraak een democratisch zoethoudertje is geweest.

Ik roep de Raad op zich niet met een kluitje in het riet te laten sturen, door de grote wens het treinverkeer te kunnen uitbreiden. Het lijkt me goed het College de opdracht te geven om eerst inzicht te iets te doen aan het goederenverkeer, voordat toestemming wordt gegeven de spoorkruising aan te pakken. In de afgelopen periode heb ik diverse malen een oproep gedaan om out of the box te denken over oplossingen. Ik doe een klein voorzetje: Ik denk bijvoorbeeld door een tol te heffen voor vervoer over het spoor, zoals Duitsland dat doet voor vrachtverkeer over de weg. Daarmee kan dan financiering van onderhoud en uitbreiding van het spoor mede worden gefinancierd. Of er in Europees verband regelingen en afspraken worden gemaakt met een boete clausule bij afspreken van geldverslindende infrastructuurkosten. Of vraag om het inschakelen van mensen uit de bouwwereld die niet alleen technisch en kostentechnisch kijken, maar ook leefbaarheids- en omgevingsfactorenlaten meewegen.

Ik roep de Raad op om de uitnodiging van de burgemeester in de nieuwjaarsreceptie waar te maken voor onze wijk: ‘Blijf je vooral thuis voelen in Eindhoven’. U kunt een daad stellen door niet de status qou van het goederenverkeer te accepteren. Reken je niet rijk met geld voor de korte termijn oplossingen. Er worden uitgaven gedaan met effecten die minimaal de komende honderd jaar. Jan Martens