Gedicht - De verkleedkist

De verkleedkist Wat wilde jij worden als kind? prinses, ridder, piraat, dokter, superman, soldaat Allemaal maakten wij de wereld beter met onze verkleedkist We transformeerden onszelf in supersnelle helden daar was niet meer voor nodig dan een uit de mode geraakte rok of jas of een net iets te gedurfde stropdas en de afspraak dat degene die de jurk draagt vandaag de baas is We leerden ons gevoel voor drama uit sprookjes en Alfred Jodokus Kwak maar als het etenstijd is en we de te grote kleren terugstoppen in de kist zijn eenden en kraaien weer gelijk en hoort degene die Dolf speelt er ook gewoon bij en morgen draaien we de rollen om, we spelen elke dag een nieuw verhaal een stropdas kan een staart of een tentakel zijn er is slechts één heilige regel die we kosten wat kost zullen volgen: de aarde gaat ook vandaag weer net niet ten onder Tot aan de dag dat wij ons eigen wachtwoord krijgen we typen onze naam en geboortedatum en pats boem zijn we volwassen vormt Alfred Jodokus Kwak niet langer ons kompas dat zo lang alleen op noord en zuid gericht was dat 360 graden een oneindigheid lijkt en we ons vastklampen aan Netflix voor een nieuwe houvast Met onze vingerafdruk openen we voor het eerst onze bankrekening en we zoeken vrienden met even rijke ouders want de kleding bij de Hema is niet langer genderneutraal en we moeten zelf gaan bepalen welke confectiemaat het beste past en of

we voor de rest van ons leven eenden of kraaien willen zijn En begrijp me niet verkeerd we willen echt nog wel rebelleren tegen het systeem dat die ongelijkheid in ere houdt maar het betaalt ook onze huurtoeslag en je kan niet verwachten dat wij daar zomaar tijd voor kunnen maken want we moeten ook denken aan later aan schulden die moeten worden afbetaald

omdat we zijn gaan studeren in de hoop op een betere baan want als wereldverbeteraar krijg je vaak geen vast contract We zouden echt wel willen schoppen tegen al het onrecht dat we zien maar we hebben maar twee voeten en niet goed nagedacht over een aanvullende zorgverzekering We willen best wel protesteren maar de stropdas die ooit een staart of tentakel was zit nu strak om onze keel En misschien hebben we ondertussen zelf ook kinderen gekregen en die moet je stabiliteit geven want kinderen zijn de echte wereldverbeteraars maar je moet ze wel een uit de mode geraakte rok of jas of een net iets te gedurfde stropdas kunnen geven die verkleedkist moet gevuld In een wereld met zoveel complexe problemen is het makkelijk om te vergeten wie de echte helden zijn Ze verkochten destijds bij de Hema vast geen capes maar de moeder die Superman adopteerde fantaseerde zijn kostuum bij elkaar uit oude dekens en een onderbroek zij deed dat er ook maar even in de avonduren bij In een wereld met steeds complexere problemen is het makkelijk om te vergeten maar met een naaimachine en wat oude kleren kom je al een heel eind want kinderen zijn de echte wereldverbeteraars maar wij zijn degenen die bepalen of de wereld uiteindelijk net wel of net niet ten onder gaat niet door de hoeveelheid kleding die we in de verkleedkist stoppen maar door de reikwijdte van onze verbeeldingskracht Ik wil best wel

een wereldverbeteraar zijn maar ja, ik weet niet of mijn zorgverzekering dat dekt en daarmee toegang tot de netflixmoraal totdat de netflixmoraal ons om de oren slaat account, eigen wachtwoord nachtleven bedrijven, brainport groeiende stad, dorps karakter

wereldverbeteraar Ik zou wel willen schoppen maar m’n voeten doen zo’n pijn dus zit ik hier te wachten ook al is dat ook niet fijn Ik wil wel protesteren maar dat is zo slecht voor mijn stem dus zit ik hier te wachten ik zit klem Ik wil wel rebelleren tegen het systeem maar ja, ik zit hier te wachten dat is dus een probleem Je moet ook niet verwachten dat ik daar zomaar tijd voor heb ik heb ook een leven nummer 309, balie 6 E – B –A- E Ik wil wel een echte wereldverbeteraar zijn maar ja dat is nou eenmaal geen vaste baan en ik heb het al zo druk, met de afwas en de boodschappen en vanavond is the voice weer op de tv Ik wil echt wel een wereldverbeteraar zijn maar ja, ik heb ook behoefte aan wat zekerheid en de wasmachine is stuk en m’n internet is te traag en ik heb nog niet alle nieuwe you-tube filmpjes gezien, vandaag Ik wil best wel een wereldverbeteraar zijn maar ja, ik weet niet of mijn zorgverzekering dat dekt Ja, ik wil misschien wel een wereldverbeteraar zijn maar ja, ik ben gewoon te laf ik herinner mij de verkleedkist op zolder met de prinsessenjurk, het harnas, een cape, een ooglap, een doktersjas ik stel me voor hoe ik als ambigue slechterik in een tv-serie over drugsdealers een vraag van de held beantwoord in de de vorm van een sprookje met een moddervette moraal: er zijn regels en er is betekenis en op het kruispunt vind je je naam prinses, ridder, piraat,

dokter, superman, soldaat je moet kiezen je moet kiezen, zeggen de volwassenen er is geen pad naar het paradijs, al komt het van Gogh-pad dichtbij

maar als je even logisch nadenkt, vind je aan het eind van de regenboog alleen maar modder en daar heb je dan dat hele eind voor gelopen en voor je het weet word je zo'n mansplainer die wel even voordoet hoe je uit drijfzand ontsnapt en mag je van geluk spreken dat je databundel nog niet op was dat je verdrinkingsdood in het door jezelf aangelegde gevecht in elk geval andere influencers kan beletten dat je zo toch nog levens redt dat is de definitie van een held, toch? held is een werkwoord de held is degene die niet kiest maar de hele verkleedkist bewaart die de techniek beheerst om tegelijkertijd in te ademen en uit te blazen en daarom het eigen zuurstofmasker eerst adagio altijd op de dwarsfluit speelt dan blijft er voldoende lucht over om te delen