25-296 Brief 21 november 2025 Deelnemer project Bewust Buurten te Utrecht over Bewust Buurten

Utrecht, 21 november 2025 Beste gemeenteraad van Eindhoven,

Ik was één van de proefkonijnen om mee te doen met het project Bewust Buurten in Utrecht. Jeannette heeft me gevraagd om mijn ervaringen te delen, dus licht ik in deze brief graag toe waarom ik persoonlijk zo graag mee wilde doen – en nog steeds meedoe! Binnen Werk & Inkomen werk ik bij de unit Beleid & Contractmanagement. Mijn taak is mede om te zorgen voor trajecten om inwoners, vaak vanuit bijstand, weer stappen terug naar school of werk te laten zetten waar mogelijk. Inwonercontact is geen onderdeel van mijn functie. Dus ik ga af of werkcoaches en beleid, de visie die we vanuit Utrecht hebben op werk en re-integratie. Al twijfelend meldde ik me aan voor een intakegesprek voor Bewust Buurten. Een ontwikkelprogramma waarbij ambtenaren 2 x 10 weken stage lopen bij een maatschappelijk infinitief. Met als doel, onder andere, om beleid te ontwikkelen dat beter past bij de werkelijkheid. Ik twijfelde of 4 uur stage per week me niet te veel tijd van mijn werk zou kosten. Maar een afwisseling op kantoorwerkzaamheden sprak me aan. En ik voelde een soort ongemak bij mezelf. Ik heb zelf nooit te maken gehad met bijstand of armoede, hoe kan ik dan echt een goed oordeel vellen over wat deze mensen zou helpen hier uit te komen? Ongemak kwam ik ook zeker in de stages tegen. Als collega's of bezoekers bij de Voedselbank hoorden dat ik bij Werk & Inkomen werk, zag ik vaak een schrikreactie.

Daarop volgde een lading teleurstellende ervaringen over toeslagen, sancties en fouten als gevolg. De sessies over bijvoorbeeld macht, ook onderdeel van dit programma, leerden mij dat het de kunst is dan door te vragen. Eigenlijk liggen er (helaas) allemaal gratis signalen voor het oprapen in onder andere buurtcentra. Zo kreeg ik wel eens een brief onder mijn neus vanuit Werk & Inkomen die ik absoluut niet begreep. Ik kon snel schakelen met mijn collega's om duidelijkheid te krijgen én zorgde ervoor dat ons brieventeam het format zou herzien. Dat heeft mijn ogen geopend. Persoonlijke gesprekken in de wijk geven zo veel meer informatie dan een klanttevredenheidsonderzoek of een bewonersbijeenkomst omdat ze vrijblijvender zijn. Mijn stages bij de Voedselbank en Stichting Asha brachten mij in contact met een veel diverser palet aan mensen. Het voed je niet alleen met verhalen maar ook met ideeën. Ik weet nu, als een interessant trajectvoorstel langskomt, dat het óók een mogelijkheid is eens aan een inwoner te vragen wat die daarvan vindt. Het maakt me moediger in mijn functie en mijn oordeel op meer meningen gebaseerd.

Dat is wat je het aan mij vraagt wat 'ambtelijk vakmanschap' betekent, en waarvoor ik zelfs een eed heb afgelegd: ''𝘐𝘬 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘢𝘭𝘨𝘦𝘮𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘰𝘯𝘻𝘦 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘭𝘦𝘷𝘪𝘯𝘨 𝘦𝘯 𝘻𝘦𝘵 𝘮𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘢𝘳 𝘷𝘰𝘭𝘭𝘦𝘥𝘪𝘨 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘪𝘯.'' Natuurlijk krijg je niet elke week een bak aan signalen en sta je ook wel eens te 'niksen'. Maar gewoon present zijn is genoeg. En die tijd is nodig om een band te creëren met mensen, want vaak krijg je het eerlijke verhaal pas na 5 ontmoetingen. Minstens tien weken stage is nodig om geconfronteerd te worden met je eigen vooroordelen en ze te veranderen. En andersom: het verraste mensen dat 'de ambtenaar' ook gewoon meedeed met de ouderengym en dansen, als enige nietHindoestaanse. Ik ben er van overtuigd dat Bewust Buurten een blijvend effect op je heeft als ambtenaar en als mens. Na mijn twee stages bij de Voedselbank en Stichting Oase bij Radj (lees hier ons verhaal)

bleef ik actief als Taalmaatje, met goedkeuring van mijn werkgever onder werktijd. Momenteel doe ik dat als voorlezer van een 4-jarig meisje. Haar moeder deelt haar ervaringen met inburgeren en de bijstand en dat plaatst de kennis die ik daarover vanuit mijn werk heb weer in ander perspectief. Onlangs nam ik ze mee naar het Utrechts stadsdiner in het kader van Wereld Armoededag, waar ik met Radj had afgesproken naar toe te gaan. Samen leerden we de Dabke dans. Geweldig, toch? Ik kwam vol energie thuis, zo als zo vaak na een middag in Overvecht, een wijk die ik eerder bewust of onbewust toch liever meed. Op dat soort momenten ben ik heel blij dat Bewust Buurten me dit duwtje in een goede richting gaf. Of het nou dansen, koken, lezen of op een andere manier de handen uit de mouwen steken is: ik gun de Eindhovense ambtenaar dit ook! De deuren staan in jullie buurtcentra ongetwijfeld wagenwijd open, het is aan jullie om over de drempel te stappen. Hartelijke groet, Marije Stekelenburg Bijlage: Beleid wordt beter als ambtenaren achter hun laptop vandaan komen. Daarom: een pleidooi voor een maatschappelijke diensttijd - De Correspondent Bijlage 2: Marije en Radj openen deuren

Foto's: boven- Marije & Radj (Stichting Asha) en beneden-ouderengymnastiek bij Asha