Transcript Commissie Ruimte Eemnes 3 februari 2025

En wat betekent de toename tot 120 woningen tot die geplande zuid-variant? Dat zou ik graag wel van de wethouder willen horen, hoe hij daarnaar kijkt of wat voor inzage hij heeft als die uitbreiding wellicht tot 120 zal gebeuren. En een van de sprekers had het erover dat de provincie wellicht wel meebetaalt voor die ontsluitingsvariant zuid. Klopt deze uitspraak? Hoor ik graag van u. De heer Koolmees had het over de verandering, en zoals die ook al aan de overkant is geroepen, de bestemming natuur die eigenlijk nu daar ligt en door die weg niet meer standhoudt en dat het gecompenseerd zal worden. Graag hoor ik daar ook uw reactie op. En gezien de geurcirkel van de heer Dorresteijn zijn bedrijf hoor ik ook graag van u de reactie, wat dat betekent voor de eerste woningen die daar in die hoek zitten? Want we willen natuurlijk wel dat de huidige situatie voor de heer Dorresteijn gehandhaafd blijft. Dat hij zijn bedrijf gewoon kan voortzetten. De heer Majoor had, wat ons betreft, ook wel een klein puntje. We moeten het straks ook nog hebben over een Omgevingsvisie en alles meewegen, natuur, wonen, et cetera komt straks allemaal kijken. En als we voor het ene iets zeggen, hebben we voor het ander ook iets te zeggen.

En als we hier nu extra verkeersbewegingen toestaan, moet misschien ook wel op andere manieren verkeersbewegingen toegestaan worden, want we willen ook graag dat de boeren een voortbestaan hebben in onze polder. Dan hoorde ik nog even iets over het waterschap en kering en de situatie rondom te veel nieuw aan te brengen grond om dingen op hoogte te krijgen. Wat is uw situatie, uw kijk daarop? Tot zover de eerste ronde, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar de wethouder, de heer Reijn. De heer Reijn: Dank, voorzitter. Laat ik beginnen met de insprekers. Ik snap de boosheid, de agressie van mijnheer Dorresteijn. Ik ken hem als een hele vriendelijke agrariër, maar hij kan af en toe door het lint gaan. En dat doet hij hier vanavond ook, terecht. Maar alles wat hij vertelt, is niet helemaal waar. Sommige dingen worden een beetje door elkaar gehaald. En we moeten wel het huisje bij het schuurtje laten. Er is altijd gezegd, zegt hij, dat het noordpunt mee zou doen. In de gebiedsvisie staat dat als de noordpunt meedoet, ze het aantal woningen per hectare kunnen bouwen als Ocriet, Sterk. Doen ze niet mee, dan is het rood voor rood en meer niet. En dat betekent twee of drie woningen. Zo staat het in de gebiedsvisie. Als ze meedoen, kunnen ze wellicht wat meer woningen bouwen.

En als ze nu niet meedoen en over een aantal jaren komen, dan kunnen ze heel beperkt woningen bouwen. Maar zo is het altijd in beeld geweest. Dat de west-variant goedkoper is, denk het wel, maar ik weet niet precies. Maar die doorsnijdt het agrarisch gebied wel heel erg. Uiteindelijk is er door iedereen gekozen voor de zuid-variant. En daar gaan we dan ook vanuit. Er is ook door het CDA en de PvdA gevraagd of de provincie meebetaalt. Ik zou het graag willen, maar ik zie het niet gebeuren. Wij moeten sowieso bij de provincie natuurlijk toestemming krijgen voor de zuidelijke variant. Ik

kan pas bestuurlijk in gesprek met de provincie als er echt een raadsbesluit is van, u mag daar X-woningen bouwen, vermits u een nieuwe ontsluiting aanlegt. En dan moet ik ook met de provincie in overleg, wat doen we met het tussengebiedje? A, we willen geen woningbouw langs de nieuwe weg. B, moet het NNN worden of moet het agrarisch blijven of wat wilt u? En als het NNN wordt, betaalt u er dan aan mee of niet? Al dat soort discussies gaan we met de provincie nog krijgen. Voor het gesprek met de provincie is het wel positief dat we meer woningen bouwen en dat we ook betaalbaar bouwen. Want de provincie wil graag dat de schaarse bouwgrond voor woningen ook efficiënt gebruikt wordt. Nou maak je weer woningen. En stelt u mij het gesprek voor met de gedeputeerde, beste vriend, zo mag ik hem wel noemen, er waren 90 woningen gepland, maar we gaan naar 40 of 69 toe, maar ik wil wel een nieuwe weg. Met het rapport van Goudappel, voor wat u ervan vindt, en van Movares, en wat u ervan vindt, dat wordt een moeilijk gesprek. Zo zien wij dat. Maar ik vind dat als je daar woningen gaat bouwen op die schaal, dat die weg essentieel is. En dat heb ik indertijd bij de presentatie gezien en dat zeg ik nu weer. Dan het waterschap. Ik hoor mijnheer Dorresteijn een heleboel verhalen erover vertellen.

Ik heb een, hoe zeg ik dat netjes, heleboel mailtjes langs zou komen wat wel met het waterschap, niet met het waterschap. Ik ga mijn vingers er niet aan branden. Ik weet niet precies wat daar aan de hand is. Er is volop overleg met het waterschap. Het waterschap is natuurlijk gedeeltelijk eigenaar. Het waterschap krijgt een steeds grotere rol in Nederland als het gaat over inrichting van het gebied. Ik blijf er even buiten. Wat wel natuurlijk meespeelt, is dat er iets moet gebeuren aan dat terrein, met ophogen of niet. Ik ga daar ook niks over vertellen, want anders gaat het allemaal weer zijn eigen leven leiden. Laten we even afwachten tot er zo meteen een advies van het waterschap ligt wat daar precies moet gebeuren. Dat lijkt me veel beter dan alle verhalen die links of rechts nu gaan over het waterschap. De mestsilo is inderdaad een puntje. En appartementengebouw kom ik zo meteen nog even op. De heer Eskes zegt, ik ben voorstander van woningbouw, zorgen voor ontsluiting, verkeersveiligheid, provincie. Misschien hier even goed te vertellen, ik heb recentelijk weer overleg gehad met mijn collega in Baarn. Die was best positief over het bouwplan. Vroeg zich af waarom we die appartementengebouwen niet wat hoger hadden gedaan. Zo kijkt iedereen er met zijn eigen bril naar.

En we hebben zitten filosoferen, hoe gaan we met het verkeer om? Moet er een fietspad langs die nieuwe weg of gaan we zo meteen al het fietsverkeer gewoon door Eembrugge doen? Dan moeten we daar misschien een afsluiting maken. En dan maken we daar misschien een fietsstraat van en is het alleen voor fietsers en bestemmingsverkeer en verder niet. Dat is iets waar hij zich niet over durft uit te spreken, want dan moet hij natuurlijk ook in de gemeentekas van Baarn gaan kijken. Maar ook dat is wel iets wat we onder de aandacht hebben om dat op die manier te gaan doen. En dat betekent met de nieuwe weg dat al het verkeer wat nu nog door Eembrugge rijdt, zo meteen allemaal over de nieuwe weg gaat. Ook van de jachthaven en weet ik wat allemaal. De heer Koolmees, ik heb al iets gezegd over die NNN en de tussengebieden. We moeten dat op een goede manier invullen natuurlijk. Zo meteen ook inpassen in de polder. Als u daarbij kan helpen, heel graag, want ik weet dat u daar buitengewoon veel kennis over hebt. En we komen met de provincie wel in gesprek of dat NNN moet worden of agrarisch mag blijven of hoe we dat precies gaan doen. In ieder geval nogmaals, geen woningen langs de weg. Dan de heer Majoor, die heeft het ook over de tussenliggende percelen.

En ook een beetje, wat mag hier wel en wat mogen wij niet? Wij proberen, zeker in deze tijden dat agrariërs het niet eenvoudig hebben, aan alle kanten mee te denken. En dan kijken we soms wat anders tegen de polder aan in het ene geval en het andere geval. Maar er is enorm veel in beweging daar. En ik denk dat ik daar op dit moment eventjes dat echt bij mijn collega laat. Die is daarover in gesprek. En ook dat verandert, geloof ik, elke dag zo'n beetje allemaal. Dan de heer Van IJken. 20, 100, 60, 90, 40, maximaal 3-hoog, ik hoor van alles. Ik sprak vorige week dinsdagavond een voormalig wethouder van Eemnes. Die heb je. Die bestaan. En die zei, er was nog een plan voor een appartementengebouw van 8- tot 12-hoog. Ik weet niet in welke periode dat was. Ik heb het niet gecheckt. Maar het is een tijd geleden. Ik heb het niet gecheckt, maar 8- tot 12-hoog vinden we echt hoog hier. Het aantal lagen wat er nu zit, en ik denk als mijnheer Van Egmond in de presentatie nog de allereerste beelden heeft die we hier de allereerste keer hebben gezien, bij de eerste

presentatie, toen zaten er al aan de kade een aantal hogere appartementen. Echt een beetje knipoog naar het industrieel verleden. Stevige formaten appartementen aan de kade. Dat stond er toen al in. Het is niet helemaal nieuw. Dan heeft iedereen het eigenlijk over, en ik ook, dat de Onderzoeksgroep heel goed is gegaan. Ook dat ben ik met mijnheer Dorresteijn niet eens, dat hij niks bereikt heeft. Want we hebben een bureau ingehuurd, we hebben het allemaal gefaciliteerd, het is allemaal betaald. En de nieuwe weg staat nu in beeld. Er is echt een heleboel gedaan door de Onderzoeksgroep. En we hebben het altijd over 90 gehad. En daar zijn we de afgelopen weken, en we is de gemeente, samen met de ontwikkelaars, mee aan het rekenen gegaan. En ik heb al op de avond vorig jaar gezegd, ik vind de ontwikkelaars ... Ik weet niet eens of ze blauwe ogen hebben, maar ik geloof ze er niet op. We hebben een eigen bureau ingehuurd, die dat allemaal is gaan narekenen. Die goed gekeken heeft, wat hebben ze voor die grond betaald en wat moet je nou dit? En neem alle kosten maar mee. En daar hebben we een aantal varianten uitgerekend. 69, 90, 120. En die 120 is niet op verzoek van de ontwikkelaars gekomen, maar die is heel specifiek op verzoek van het college van Eemnes gekomen. Want al die anderen gingen diep in het rood. En wij hebben wel een volkshuisvestelijk belang.

En we hebben een Ocrietterrein liggen, wat al 30 jaar een schandvlek in de polder is. En als we een stap moeten maken, dan moeten we hem nu maken. We hebben gevraagd, reken die 120 nog eens een keer uit. Ik zal u vertellen, hij durfde het net niet zelf te vertellen, denk ik, dat de architect er niet heel erg blij mee was, want die heeft het altijd over een kleine korrel en zo, dat soort mooie, ik wilde al zeggen fratsen. Maar dan doe ik hem tekort. Maar dat soort zaken van, ze weten het altijd prachtig te vertellen. Maar uiteindelijk, toen wij het verhaal zagen, toen zeiden we, zo propperig is ook weer niet. Het ziet er eigenlijk best netjes uit. En toen zijn wij langzaam maar zeker toch gaan denken, moet dit het worden? Toen hebben we nog een bureau ingehuurd om een second opinion te doen. Is het wel echt goed berekend? Blijft het overal rood onder bij de 69, 90? Bij de 120 hangt het erom, rood of zwart? Er moet niet te veel gebeuren, maar daar zit het zo’n beetje. En toen hebben we als college gezegd, dan gaan we voor de 120. Vervolgens hebben we natuurlijk altijd met de Onderzoeksgroep gezeten over max 90. Wat hebben we gedaan? We hebben op 8 januari als eerste de Onderzoeksgroep bij elkaar gehaald om, voordat het de wereld in werd gedaan, de Onderzoeksgroep te vertellen, jongens, dit is het resultaat, die nieuwe weg, alles bij elkaar, wij komen op 120 uit.

Het is niet anders. En zo is het gegaan. We hebben als eerste de Onderzoeksgroep geïnformeerd over die stap van 90 naar 120. En ik weet best dat die 90 ook voor de Onderzoeksgroep nog lang geen vaststaand gegeven was. Dat weet ik best. Maar op een gegeven moment is het kiezen, delen. Het is geven, nemen. Je moet ergens uit zien te komen. En dit is het verhaal. En wij dachten er goed aan te doen om de Onderzoeksgroep als eerste te informeren, voordat we u gingen informeren. Dat hebben we gedaan. Daar zat dat noordpuntje in, met het appartementengebouw. Ook omdat de ontwikkelaars hebben aangegeven, dat noordpuntje kost de hoofdprijs. Wij zien dat niet zo zitten. Daar moeten we echt wel wat voor bouwen. Dan is die kans vergaan om dat nu mee te nemen. En ooit komt het nog wel een keertje, of niet. Dat even in zijn algemeenheid. En dan heb ik denk ik al de meeste vragen ook beantwoord, voorzitter. Nieuwe woningparticipatie heb ik alles over verteld. De bouwhoogte heb ik wat over verteld. De Melmen, al die aantallen die iedere keer ... Misschien dat ik dat nog even ... Vorige week dinsdag heb ik gezegd 120, dat kunnen er ook 110 en 130 zijn. Ik heb ergens in een verslagje gelezen, Theo heeft het maar over iedere keer andere getallen. Dat varieert per dag zo ongeveer.

U weet van de bouwplannen die we tot op heden hebben gehad, of het Hink Stap Sprong, De Hilt of Zuidpolder is, je hebt een aantal waarvan je, dat ga je bouwen. En het kan best één of twee, als je net met je verkaveling bezig bent, iets anders uitkomen. En dan kun je beter een iets ruimere marge nemen, dan dat je hem te krap neemt, want dan moet je weer een heel omgevingsplan opnieuw gaan maken. Ga er maar vanuit, 120 is de max. En dan ben ik geneigd om te zeggen, het kunnen er ook 121, 122 worden, maar geen 130. Er staat in het stuk ook circa 120. En circa 120 is geen 130 en ook een 125. Volgens mij heb ik alles gehad, voorzitter.

De voorzitter: Volgens mij heeft u inderdaad in grote lijnen in ieder geval alles aangestipt. Maar ik ga, denk ik, toch een tweede rondje doen. Kort tweede rondje. Of niet. Aan u het woord, heer Defferding. De heer Defferding: Dank u wel. En bedankt voor de beantwoording van de vragen. Maar ik ben, eerlijk gezegd, niet zo heel erg overtuigd van de antwoorden die zijn gekomen. Ik hoorde u net zeggen, het Ocrietterrein is al 30 jaar een schandvlek in de polder. Dat geeft al aan dat hier al best wel een tijdje over nagedacht is. U bent ook al 10 jaar wethouder hier. Een ervaren wethouder op het gebied van ruimtelijke ordening. U kunt een aardig woordje meepraten over wat zo'n project zou kunnen betekenen in het dorp. En iedereen kan de krant openslaan en kan zien dat de huizenprijzen zich op een bepaalde manier ontwikkelen. Daar hoef je ook niet lang naar te zoeken. Die argumenten die u geeft, waarom we nu een half jaar, driekwart jaar geleden hadden we het over 90 woningen en nu opeens, door allerlei ontwikkelingen, moeten dat er 120 zijn. Volgens mij hadden we dat ... En hoe we dat met de provincie moeten bespreken, dat wisten we een jaar geleden ook al toch? Dat is niet iets nieuws wat nu opeens plotseling een argument is om te zeggen, het moet toch anders.

Ik vind dat niet zo heel erg sterk, eerlijk gezegd, dat dat nu zo als verklaring wordt gegeven voor die ophoging van 30 woningen of 32 of 31. En dan die zuid-variant. Daarvan vinden we allemaal dat dat de manier van de verkeersafwikkeling van het te ontwikkelen gebied moet zijn. Daar zijn wij het heel erg mee eens. Maar we horen ook de grondeigenaar zeggen, dat is leuk en aardig, maar ik verkoop mijn stukje grond niet meer. Als dat zo blijft, hoe gaat dat dan opgelost worden? Komt er dan een tunnel onderdoor of een brug overheen of toch nog iets anders? Ik ben wel benieuwd hoe u van plan was om dan die zuid-variant aan te gaan leggen, als niet iedereen daar zijn stukje grond voor ter beschikking stelt. En u heeft het wel een paar keer aangegeven, maar nog niet heel erg concreet. Althans, ik heb het nog niet goed gehoord. Die 120 woningen of 122 of 121, dat is met dat puntje erbij? Dat is zonder dat puntje? De heer Reijn: Ja. De heer Defferding: Helder. Dank u wel. De voorzitter: De heer Van den Brink, PvdA. De heer Van den Brink: Ik deel de mening van de heer Defferding. De antwoorden van de wethouder hebben mij ook nog niet helemaal kunnen overtuigen. En ik kijk ook even naar de overkant.

Het standpunt van DorpsBelang, daar neig ik ook wel een beetje naar van, is die 120 echt nodig en is het toch denkbaar dat we weer teruggaan naar die 90, zoals in het hele proces altijd sprake van geweest is? Waarbij wij bovendien van het begin af aan gezegd hebben, het worden er wel heel veel. Die 120 vinden wij ook wel een beetje aan de hoge kant. De voorzitter: Mevrouw Van der Linde. Mevrouw Van der Linde: Ik heb net gezegd dat we even het antwoord van de wethouder zouden afwachten. Maar net als de collega's zijn wij ook niet gesterkt in de overtuiging dat we op het moment op de juiste weg zitten. We hebben toch nog wat twijfels. We zien toch echt dat de participatie is niet helemaal afgerond. En wij denken dat het verstandig is dat de wethouder zich eerst hiermee bezig gaat houden. En dan komt ook het vraagstuk of het 90 of 120 woningen zijn weer naar boven. Ik denk dat het goed is als u daar eerst nog een en ander verder over gaat uitzoeken en ons over informeert, voordat u dit raadsvoorstel naar de raad brengt. De voorzitter: DorpsBelang, de heer Kouwenhoven.

De heer Kouwenhoven: Dank u wel, voorzitter. Het spijt me, maar ik hoorde net de wethouder het ook zeggen dat dat noordpuntje erbij zat met 120 woningen. Maar goed, voor de rest heb ik eigenlijk nog geen antwoord gehoord op de vraag die ik gesteld heb over de hoogte. Dat wij in Eemnes alles op vierhoog bouwen, althans max vierhoog, en waarom dat dan hier op dit stukje niet gedaan wordt? En voor de rest sluit ik me aan bij de bij de overkant over de participatie. De voorzitter: En als laatste dan het CDA. De heer Van Schaik. De heer Van Schaik: Dank u, voorzitter. Woningaantallen, de weg, het type bouw, de hoogte daarvan, maar ook de aantallen appartementengebouwen hebben onze aandacht vanavond. Zijn het er nu 2 of 3? De beantwoording is ons ook niet overtuigend geweest. En wij vinden toch ook wel de bepaling van de hoogte van de bouw van belang enigszins, want die 12-hoog willen wij ook niet. Maar 4 of 5 willen we ook wel duidelijkheid over hebben. Het appartementengebouw op de hoek is ons wel een doorn in het oog. En dan bedoel ik de hoek als je met de weg met de zuid-variant aan komt rijden, dan zie je in ene dat appartementengebouw voor je verschijnen. En dan mag je kiezen, links- of rechtsaf. Maar wij vinden dat niet de juiste sfeer gevend als je daar aan komt rijden voor deze nieuwbouwwijk.

120 woningen, inclusief het noordpuntje, wat nu nog particulier eigendom is, is wat ons betreft wel de max. En dat is wat u ook net wel zei, wat ik ook verstaan heb, het totaal, inclusief dat stukje particulier terrein nog zal 120 max zijn. En dat is ons ook qua uitspraak passend. Dit alles wel nog uiteraard onder voorwaarde dat ontsluiting wordt gerealiseerd. Ik wil u ook nog iets meegeven. We zien sfeerimpressies en sfeerbeelden en we hebben ook in het Huis van Eemnes het een en ander gezien. En toen waren er ook al reacties in de zaal van, ik had eerst een sfeerimpressie gezien met 3 punten die een doorzichtlijn gaven naar de weilanden toe. Toen was er uiteindelijk maar 1 punt van overgebleven in het geheel. We zien daar mensen met bootjes varen in de Eem en ook zwemmen in de Eem en er is een zwemsteiger, et cetera. Allemaal niet realistisch, want zwemmen in de Eem mag je daar niet. En met een bootje varen mag je daar ook niet, want het is verboden toegang voor bootjes vanaf die kant. Wij willen wel graag een realistische weergave van zaken. En dat is waar het vanavond om gaat. Wij moeten een besluit nemen. En een realistische weergave van zaken helpt daarbij. Dat wil ik u graag meegeven, maar dat wil ik ook degenen meegeven die met de impressietekeningen komen en die vandaag het ene plaatje laten zien, maar morgen een ander plaatje laten zien. Tot zover.

De voorzitter: Dank u wel. Voor de tweede termijn van de beantwoording de wethouder, de heer Reijn. De heer Reijn: Volgens mij heb ik een paar keer gezegd vanavond dat die 120 exclusief het noordpuntje is. Exclusief het noordpuntje. De voorzitter: Dat heeft u inderdaad gezegd. Alleen het standpunt van het CDA is dat het voor hen inclusief is. Dat is meer een standpunt, niet als vraag. De heer Reijn: Dat snap ik. Maar ik weet niet wat ik dan voor aantal woningen op het noordpuntje moet berekenen, want er is geen plan voor. Er ligt niks voor. Maar goed, de groene vingers en dergelijke wat er gepresenteerd is, daar ben ik ook niet blij mee, want die dingen gebeuren dan, maar vervolgens geen proces verder. En volgens mij had de architect het dinsdag ook gezegd, zijn waarnemer, af en toe vallen er dingen af en dat is gecompenseerd met een wat bredere groenstrook. De architecten zijn heel erg blij met zo’n appartementengebouw, net tegenover de nieuwe weg. En zo kunnen we van mening verschillen. De hoogte, heb ik in eerste termijn ook al gezegd, ik refereerde aan de allereerste plaatjes die hier gepresenteerd zijn. Toen waren ook die hoogte al van vier, vijf hoog. En zo’n kadeplek, ik heb toevallig twee weken geleden nog eens een keer zitten kijken naar de historie van Ocriet en daar kwam ik de Cultureel Erfgoed Stichting, geloof

ik dat die heet, die heeft indertijd een hele procedure gevolgd om dit aan te wijzen als industrieel erfgoed, om juist die hele hoge silogebouwen daar te laten. En wat de architect heeft gedaan, die heeft weer een knipoog gegeven, zonder hoge gebouw en dat laat ik hier op deze manier terugkomen. Als u zegt, het mag maximaal zo hoog, dan is dat uw standpunt. En niet op elke plek van Eemnes bouwen we natuurlijk even hoog. Dat hangt af van de plek waar je zit. Past het wel? Past het niet? De PvdA nog even. 90 woningen was voor ons een probleem. Niet alleen dat het financieel niet haalbaar was op de nieuwe weg, maar ook omdat er geen betaalbaar in zat. En betaalbaar was voor het college ook een belangrijk volkshuisvestelijk belang om in ieder geval minstens 20 procent betaalbaar te eisen. Dat is ook weer een afweging van belangen, in dit geval het volkshuisvestelijke belang wat we daar hebben mee laten wegen. En dan kom je uiteindelijk tot zo'n verhaal. Ik weet echt niet goed ... Nog even op het laatste moment, mijnheer Defferding. De berekeningen die we hebben laten maken, daar zijn we in november of zo mee begonnen. Tot die tijd hebben we alleen gesprekken gevoerd over allerlei zaken die speelden, met daarbij de cijfers van de projectontwikkelaars.

En mijnheer Dorresteijn zei het al, moeilijk, moeilijk, moeilijk, hier weer een tegenvaller, hier weer een tegenvaller, daar weer een tegenvaller. Ik ken die verhalen. En die zijn serieus bedoeld altijd. Dat snap ik best. Maar we zijn ze toch toen maar eens gaan narekenen. U hebt de grondexploitaties bij de stukken zitten, achter een slotje, vertrouwelijk. En u kunt die daar ook nazien. En ik meen dat ik nog een vraag moest beantwoorden of de 120 ook is berekend op de nieuwe weg, het aantal woningen. Ik dacht of CDA of DorpsBelang die dat vorige termijn vroeg. De voorzitter: Ik weet niet meer wie het vroeg, maar die vraag was inderdaad gesteld. De heer Reijn: Die vraag is gesteld. Dat zit gewoon in het Movares-rapport. Zit erbij. Zit bij uw stukken. U hebt de grondexploitatie gezien. U weet hoe het financieel zit. En dan weet ik best, dit zijn grondexploitaties. Er wordt ook nog wat aan die woningen verdiend. We hebben echt geen medelijden. Maar we moeten wel naar een serieuze optie kijken. En dat is nu aan de hand. Mijn laatste opmerking. Ik weet niet goed wat ik verder moet participeren. We hebben de participatiegroep gehad. Daar waren zorgen over de verkeersafwikkeling, daar hebben we een bureau voor ingehuurd. Er zijn gesprekken voor geweest, et cetera. En uiteindelijk hebben we besloten, er worden alleen maar woningen gebouwd als er een extra zuidelijke ontsluiting komt.

En volgens mij was dat het primaire belang van de bewoners van Eembrugge. En ik weet niet wat ik meer moet gaan participeren. Ik ben van harte bereid bij iedereen langs te gaan. Weer bij Ingo saté met pindasaus 's avonds te eten. Ik ben daar allemaal van harte van. Maar welke vraag moet ik dan voorleggen? Help mij. De voorzitter: Dan blijft er nog een vraag over van D66. En dat is, over het algemeen als iemand niet mee wil werken? De heer Reijn: Maar dat kan mijnheer Defferding zelf ook bedenken. Gaan we of met een weggetje erlangs of het wordt heel moeilijk of we kunnen de weg niet ... Maar dat zijn de als-dan-vragen. Hier geeft mijnheer Dorresteijn duidelijk aan dat hij zijn eerdere toezegging intrekt. In ieder vooralsnog, zo heb ik het hem horen vertellen. En als het zo meteen zover is, dan moeten we naar de stand van zaken op dat moment handelen. En het kan best zijn als die weg niet aangelegd kan worden, dan komen er geen woningen. Zo simpel is het. En dan koopt de provincie en maakt er natuurgebied van. De voorzitter: Ik zie een interruptie van mevrouw Van der Linde. Mevrouw Van der Linde: Ik had het de eerste keer ook al vernomen, maar de heer Defferding heeft natuurlijk gelijk wat hij zegt over de weg. En als u de inspreker goed beluisterd heeft, dan is met name het stukje frustratie over het erdoorheen drukken wat niet prettig overkomt.

Ik stel inderdaad voor dat u met wat

lekkers een kopje koffie gaat drinken en het daar nog eens samen over gaat hebben en kijken tot wat voor inzicht u met elkaar kunt komen. En hetzelfde geldt voor de AKOE. Als er al zoveel initiatieven lopen, dan is dat blijkbaar nog niet helemaal bekend bij de AKOE. En dan denk ik dat u er vast met elkaar wel uit kunt komen. Maar nu heerst er frustratie. En die zult u eerst weg moeten nemen. De heer Reijn: Ik hoorde frustratie en dat vind ik ook erg vervelend. En ik snap dat de Onderzoeksgroep geschrokken is van de 120. Maar ik heb u ook aangegeven dat voordat ze een openbaarheid ingingen eerst de Onderzoeksgroep hebben benaderd. Dat we het juist in die volgorde hebben gedaan. En ik wil heel graag met mijnheer Dorresteijn nog een kopje koffie drinken. Helemaal geen probleem. En met mijnheer Majoor zijn we in gesprek over een aantal zaken die ook hem privé aangaan. En ik snap dat hij me uitdaagt. Dat vind ik mooi. Dat hoort ook van een ondernemer. Maar we proberen zo ruimhartig mogelijk om te gaan met verzoeken van agrariërs. De voorzitter: Dan denk ik dat het zo afdoende behandeld is. Ik kijk die kant even. Ik kijk die kant even. Mevrouw van der Linde: Dat wil zeggen, voor vanavond. De voorzitter: Dat snap ik, voor vanavond. Mevrouw Van der Linde: Dat we nog niet afconcluderen dat het naar de raad kan. De voorzitter: Zo concludeer ik het wel af.

Mevrouw Van der Linde: Dan wil ik even doorgeven dat wij daar tegen zijn. De voorzitter: Dat is prima. Maar ik heb dat van andere partijen niet gehoord. En het werkt wel op basis van de meerderheid. Ik kan niet anders concluderen dat dit doorgaat naar de raad, tenzij het presidium het nog tegenhoudt. Ik heb dit toch echt niet van u gehoord, mijnheer Van den Brink en mijnheer Defferding. Dan kunt u het nu wel zeggen, maar net heb ik het niet van u gehoord. De heer Van den Brink: Ik denk dat aan deze kant van de tafel en ook bij DorpsBelang toch wel wat zorgen is over het aantal woningen. Maar als het nu naar de raad gaat, dan kunt u erop rekenen dat wij, en ik denk als ik naar de overkant kijk ook, dat het zo niet akkoord is. Als de wethouder met iemand een kopje koffie of thee wil gaan drinken, dan zou ik zeggen, ga toch nog eens een keer met de projectontwikkelaar praten. Want laten we ook reëel zijn, je wordt als gemeente ook ... Die vertrouwelijke grondexploitatie begint natuurlijk bij het wat de projectontwikkelaars voor hun eigen risico betaald hebben voor de grond.

En als je dat als uitgangspunt gebruikt en dan zegt aan het eind, er moet nog winst gemaakt worden, en dat mag ook, dan kom je ergens op uit waarvan wij misschien vinden, als we van tevoren kaders hadden kunnen stellen, en die gelegenheid hebben we naar ons gevoel onvoldoende gehad, dan had het misschien een heel ander spel geweest. Ik zou toch zeggen, ga een kopje koffie drinken met de ontwikkelaar nog eens een keertje, of het misschien niet ietsje minder kan? De voorzitter: Dat kan natuurlijk. De wethouder kan met iedereen een kopje koffie drinken. Ik als voorzitter moet kijken hoe we dit nu verder gaan doen. Ik heb niet een meerderheid die het stuk wil tegenhouden. Dat is duidelijk. Hij gaat automatisch naar de raad. En in de raad ligt het raadsvoorstel voor, zoals die voorligt, tenzij tussendoor het college een ander voorstel ... Een aanpassing van komt. En dan is het aan u in de raad om over dit voorstel een besluit te nemen. De heer Van den Brink, ik wil het hier toch echt bij laten, want zo ...

De heer Van den Brink: Ik wil toch even kijken ... Ik kijk even naar de overkant, met name naar DorpsBelang, die toch wel behoorlijk kritisch waren over het aantal woningen. En sturen ze, als het gewoon in de raad komt, hun eigen wethouder het bos in of geven ze hem nog een kans? De voorzitter: Mijnheer Van den Brink, dit is de laatste keer ... Procedureel is het zo dat dit stuk naar de raad gaat. En als, ik noem maar wat, DorpsBelang en iemand anders of u, wat dan ook, hier niet mee akkoord gaat, dan horen we dat in de raad. En dan wordt er tegengestemd in de raad. Dat is hoe het hier werkt. En voor de rest gaan we nu niet het proces hier verder doen. Dat is zoals we het altijd doen. En dat weet u dondersgoed. Ik wilde het hierbij laten. En dan gaan we nog over naar de insprekers. Hoeft niet, mag wel. Ik kom zo bij u, mijnheer Koolmees. Een korte reactie of iets wat u nog mee wil geven aan de raadsleden. De heer Dorresteijn. En wel graag via de microfoon. En bij u, ik heb u in eerste termijn alle tijd gegeven, maar nu verzoek ik u vriendelijk om het wel kort te houden. Inspreker 1: De wethouder heeft gezegd dat hij ons in het begin van januari, ik weet de datum niet precies, als eerste geïnformeerd heeft, voordat hij de raad informeerde. Dat klopt. Daar heb ik niks op te zeggen. Maar dat maakt het verhaal niet anders. Over 90 woningen hebben we gediscussieerd.

En dat is volledig het bos in gestuurd. En dan te zeggen dat hij ons begin januari geïnformeerd heeft, maakt dat niet goed. Dat is mijn reactie. De voorzitter: Ik hoor de wethouder naast me zeggen, dat snap ik. Dan de heer ... Niet? De heer Koolmees zag ik wel zijn vinger opsteken. Ook voor u. Inspreker 3: Twee weken geleden keek ik naar een programma op tv. Dat ging over dat Eembrugge de kleinste gemeente van Nederland was. En zo mooi en idyllisch. En dan hoor ik hier soms dingen van, zo'n klein straatje, enzovoort. Maar dat is het juist eigenlijk. Maar goed, dat wil ik even zeggen. Maar ik heb nog een paar dingen. Die kaart die ik daar aan de wand zie hangen, het is heel jammer dat het NNN-gebied, dat is een heel belangrijk gebied, daar niet op staat. Want alles wat rechts ligt van Ocriet, dat witte gedeelte, is allemaal NNN. En dat is heel belangrijk is voor de flora en fauna in Nederland en zelfs Europa. Daar wordt een beetje aan voorbijgegaan. Ik zeg niet dat u het niet in de gaten heeft, maar dat NNN-gebied is superbelangrijk. En dan nog even een dingetje, dat verraste mij ook, over die appartementencomplexen die zo hoog worden. Ik wist helemaal niet dat ze kwamen, maar ik vind het schandalig als dat doorgaat. De wethouder zei, maar ze hebben gekeken naar het grote gebouw wat er ooit stond. Dat hebben ze afgebroken.

Die hoogte houden ze nu zo'n beetje aan met die appartementen. Ik ben er zelf bij betrokken geweest. Dat moest eigenlijk beschermd worden. Dat was een uniek gebouw. Ik vond het zelf ook helemaal niks. Maar de gemeente Baarn, de gemeente Eemnes die heeft gezegd, slopen die handel. Er was nog helemaal geen vergunning en de sloophamers waren al bezig. Die hebben het gebouw voor een deel al afgebroken. En toen is het plat gegaan. Eemnes is ook tegen hoge gebouwen. Snapt u wat ik ermee bedoel? Die appartementen horen er gewoon niet te komen, want dit gebied is namelijk een extreem open gebied. Extreem open, als zodanig aangewezen, en beschermd. Dan ga je er toch geen soort flatgebouw neerzetten? De voorzitter: Dat laatste punt is helder. En ik denk dat de commissieleden het goed in de oren hebben geknoopt. Ik ga eerst nog naar de heer Van IJken. Nee, eerst de heer Majoor en dan mijnheer Van IJken. En dan als laatste de heer Van Egmond. Inspreker 4: Dank u, voorzitter. Heel kort. Dat is een opmerking van de heer Van Kouwenhoven. Die had het over de knip op de Eemweg. Dan wil ik direct onder de aandacht brengen de knip ook op de Kerkenweg, om daar het sluipverkeer tegen te houden. En de handhaving van een eventueel parkeerbeleid bij uitbreiding van

de haven, wat ook continu aan de orde is. En verder wil ik nogmaals de wethouder bestempelen, denk om een natuurstempel op de nieuwe versnippering. Als voorbeeld geef ik de Natura 2000-gebieden, wat 25 jaar geleden ook geen probleem zou geven en wat nu het land platlegt. En daarna wil ik ook even meegeven dat ik hier als vertegenwoordiger van de AKOE zit en niet als privépersoon. Dank u. De voorzitter: Helder. Dank u wel. En dan de heer Van IJken. Inspreker 5: Het is maar een klein berichtje. Ik ben ook lid geweest van de ... Of lid of ik heb meegedaan aan de begeleiding inspraakgroep. Op een gegeven moment heb ik daarmee ingestemd met een aantal van 90 woningen daar. En dat was niet, omdat ik een hoger aantal wilde, maar ... De voorzitter: Is goed dat u dat dan even wijzigt. Helder. En als laatste dan de architect, de heer Van Egmond. Inspreker 6: Nogmaals dank voor alle tijd en inspraak die gegeven zijn aan alle insprekers en ik als architect. Ik heb dat enorm gewaardeerd. Ik zie wel dat er, met name de VVD zijde, enigszins een teleurstelling over de uitslag van de participatie wordt gesproken. Dat wil ik wel echt met klem nuanceren. Wacht even, we hebben die participatie gedaan. En op basis van die participatie zijn er ook heel veel wijzigingen in het plan gedaan.

Het plan wat je met de eerste schets hebt zien ontwikkelen tot het plan wat er nu ligt, dat hebben we niet zomaar gedaan. We hebben juist heel veel dingen aangepast, op de vele dingen die zijn ingebracht en de dingen die zijn doorgekomen. De nieuwe weg ... Mevrouw Van der Linde: Dan wil ik u toch meteen even onderbreken. De voorzitter: Mevrouw Van der Linde, het is niet de bedoeling als de insprekers nog ... Nee, u mag zo meteen kort ... Mevrouw Van der Linde: Ik wil wel even iets rechtzetten. De voorzitter: Dat mag. Mevrouw Van der Linde: Want er wordt hier nu iets gezegd wat niet klopt. De voorzitter: Dat klopt. Normaal gesproken is het niet dat als de ... Dit is de laatste termijn. En ik geef u zo meteen nog de kans om ... Maar ik wil wel dat de inspreker even zijn termijn afmaakt. Inspreker 6: Ik waardeer het ook dat ik mag uitspreken. Dank daarvoor. En ik ben heel benieuwd wat u inderdaad te zeggen heeft. Want de uitspraak die u deed ... Ik moest heel even in mijn verhaal komen. Excuus. De uitspraak die u deed dat die participatie mislukt is, wat u meerdere keren gezegd heeft en waar u ook gezegd heeft, we gaan nog maar een keer in gesprek, dat is niet terecht. Zo is het niet gegaan. Het plan is meerdere keren aangepast, juist in basis van de inspraak. Wat willen we graag? Waar kunnen we naartoe? Zo is de nieuwe weg gekomen. Er zijn ook meer woningen bijgekomen.

Het betekent niet zo, omdat een aantal punten niet zijn meegenomen en sommige mensen daar boos over zijn, dat zo'n volledige participatie is mislukt. Het feit is wel dat alle mensen die voor het plan zijn, die zijn er vanavond niet om te zeggen, wat fijn dat het gebeurd is. Zo ontstaat er nu een eenzijdig beeld van, die participatie is mislukt. Maar wacht eens even, dat is helemaal niet. Ik heb daar vijf jaar niet voor jandoedel gestaan. Ik ben net jantje-van-leiden genoemd. Dat is niet zo. Er is een nieuwe weg gekomen. We hebben naar varianten gekeken. We hebben gekeken hoe we om kunnen gaan met de inpassing van de massa, met de volumes. Er zijn tientallen

aanpassingen gedaan. Met liefde neem ik daar een keer mee doorheen. Dan kunt u stap voor stap zien wat we allemaal gedaan hebben en hoe we dat zo zorgvuldig mogelijk hebben proberen in te passen. De avond die wij meemaakten, waren ook heel veel mensen die superblij waren met dit plan, die blij waren dat er woningen kwamen, betaalbaar, nieuwe weg, veilig, ruimte voor groen, ruimte elkaar te ontmoeten, een buurtje. Participatie is mislukt, is absoluut niet terecht en doet geen recht aan alle mensen die wel aanwezig zijn geweest, die gehoord zijn, wiens inbreng is verwerkt in het plan. En dan ga ik me niet nu, omdat er een paar bezwaarmakers zitten, die terecht hun punten hebben, maar laat ik het niet afschepen van, de hele participatie is mislukt. Dan gaat u veel te kort door de bocht. En dat is niet terecht. De voorzitter: Mevrouw Van der Linde, kunt u kort op reageren. Mevrouw Van der Linde: Ik geloof dat ik ook even mijn tijd mag nemen nu. U heeft niet goed op zitten letten. Ik heb namelijk de hele avond ... Ik ben aan het woord nu. De hele avond heb ik niet gezegd, geen enkele keer dat de participatie mislukt is. Ik heb gezegd dat de participatie niet af is. De inwoners zijn hele tijd in het proces betrokken geweest. Wat prima is. Maar de laatste stap is niet goed gegaan. Er is toen een mededeling gedaan, we gaan van 90 naar 120 woningen.

Dat is bij een aantal mensen rauw op het dak gevallen. En dat begrijp ik ook. En daarom heb ik de wethouder verzocht ... Ik denk dat er hier vanavond niemand echt helemaal tegen is. Ik heb juist gehoord dat de mensen best wel willen, maar dat de laatste stap niet helemaal goed is gegaan. En daarom heb ik aangeraden, gaat u nog een keer met die personen om tafel en neem dat laatste stukje nog even door, want ik heb hier niet gemerkt dat er echt felle tegenstanders zijn. Mensen zijn teleurgesteld in het laatste stukje. En daarnaast is het ook niet zo dat er hier vanavond alleen maar tegenstanders zijn, want ik heb tenminste één persoon gehoord die juist aangegeven heeft dat hij het helemaal met het voorstel eens is. Dank u wel. De voorzitter: Ik wilde het hier toch bij laten, want anders ... Dank voor uw laatste reactie. En dan kom ik aan de afhandeling van dit voorstel. Hij gaat naar de raad, tenzij het presidium of het college anders beslist tussendoor. En het wordt een bespreekstuk, mag ik wel concluderen. Dan wilde ik, voordat we naar het volgende agendapunt gaan, even een schorsing doen, want dan kunt u wat lawaai maken om naar huis te gaan. Ik schors de vergadering voor tien minuten. 5.1 Beantwoording vragen CDA De Hilt + aanvullende vragen cie Ruimte De voorzitter: Dames en heren, ik heropen de vergadering. Iets langer dan tien minuten schorsing.

En dan gaan wij door naar het volgende agendapunt. En alvorens ik bij de eerste inspreker kom, heeft zich nog een inspreker aangemeld. Die had zich al bij de ambtenaar aangemeld, maar dat is niet helemaal goed doorgekomen. En ook in het begin van de vergadering had ze niet goed begrepen. Dat is mevrouw Anink. Die wil ik graag toevoegen als inspreekster. En dan begin ik bij de heer Willenborg. Inspreker 7: Dank u. Beste commissieleden en aanwezigen, op 13 januari kon ik niet aanwezig zijn, maar ik heb de vergadering teruggeluisterd en het verslag gelezen. Ik ben op 6 januari op vakantie gegaan en op 26 januari teruggekomen. Toen ik thuiskwam, zag ik dat er een brief gestuurd was door de juristen van de ruimtelijke ontwikkeling. Deze brief was gedateerd 30 december 2024. Deze had volgens de regels op 3 of 4 januari 2025 bezorgd moeten worden. Waarom dit niet gebeurd is, weet ik niet. Maar als dat wel gebeurd was, dan had de heer Plaggen hier melding van gemaakt tijdens het inspreken op 13 januari. Inhoudelijk ga ik niet op de brief reageren hier. Maar ik heb wel kunnen concluderen op basis van het verslag en terugluisteren dat op dat moment de brief bij de wethouder bekend was en gebruikt heeft in de vorige vergadering. Er is veel besproken en er zijn veel vragen gesteld. Daarom wil ik u aan de hand van een aantal plaatjes, die nu worden uitgedeeld,

nog eens toelichten hoe de situatie ontstaan is en wat de feiten zijn, maar ook wat de fabels zijn die verteld worden. Ook heeft u een mail ontvangen van ons commentaar op de vergadering van 13 januari ten behoeve van de geplande raadsvergadering. Maar omdat dit onderwerp teruggehaald is naar deze commissievergadering, hebben we de mail wel gestuurd en heeft u daar kennis van kunnen nemen. Op slide 1, ik ga beginnen, want de meesten hebben nu de plaatjes al te pakken, dat is het document uit 1987 waarin de afspraken staan die we met de gemeente gemaakt hebben over de invulling van de wal. En het belangrijkste gegeven is dat de buitenzijde opnieuw ingepland wordt door de gemeente. Dat betekent dat de struiken er al 38 jaar staan en functioneel zijn voor het geluid- en gezichtsbeperking. Het is geen snippergroen, wat volgens de wethouder eens in de 5 tot 7 jaar tot op de bodem gesnoeid moet worden, om vervolgens weer uit te groeien. In die 38 jaar is er hooguit 2 of 3 keer een verticale snoeibalk langs geweest om de contouren een beetje in te perken. En zelfs toen, wat de meesten van u waarschijnlijk niet meer weten, er een tijdelijke crèche, kinderopvang stond op de locatie waar nu de woningen komen, is die wal gewoon functioneel gebleven en hebben wij geen overlast gehad van de crèche die daar 5 jaar gestaan heeft. Dan naar slide 2.

Dit zijn de foto's die gebruikt zijn voor de besprekingen met de gemeente over de invulling van de wal. In het beslisvoorstel van de raad van 9 augustus 2021 staat, en dan citeer ik, “Voorgesteld wordt om de bewoners tegemoet te komen in hun wens om de huidige breedte van de wal van circa 3 meter te handhaven.” Waarvan akte. U besluit als raad op 27 september 2021 om de zienswijze van Hasselaarlaan 82 gegrond te verklaren en de bestemming groenachtig Hasselaarlaan 1 tot 7 en 80 tot 86 te verbreden naar 3 meter. Dan vraag ik u, op basis van deze besluiten en de plaatjes, om een idee te vormen hoe de wal er vandaag de dag zou moeten uitzien? Wat ons betreft is dat duidelijk, de wal, zoals hij toen was, gefatsoeneerd en teruggebracht over de volle lengte tot een breedte van 3 meter en tot een hoogte van 5 meter. Vervolgens gaan we naar slide 3, toen en nu. Een foto van de situatie van 2021 en de huidige situatie. En het zal voor eenieder duidelijk zijn dat hier iets faliekant fout gegaan is. De wethouder stelt dat de beplanting snippergroen is, wat regelmatig tot de bodem gesnoeid moet worden. En dit zou recentelijk door de gemeente gedaan zijn. Dit is een fabel. De wal is door de huidige bewoners gesnoeid. We hebben dit gemeld bij de wethouder. En op 9 augustus was er een grondverzetmachine bezig.

En we hebben direct contact opgenomen met de wethouder om na te gaan wat er nog te redden was. Binnen een uur, en dat pleit voor hem, was hij aanwezig en heeft de situatie aan beide kanten van de wal bekeken en gefotografeerd. Volgens mij was dit ook voor hem de eerste keer dat hij zelf zag wat er aan de hand was. Met de wethouder en Nienke van Beek is op 10 maart 2021 in de voorfase overleg geweest over alternatieven in de vorm van bijvoorbeeld rozenbottelstruiken, hedera of vlinderstruiken, maar die werden niet hoog genoeg. Waarom wordt er nu stellig beweerd dat het snoeien regelmatig zou moeten gebeuren en is dit toentertijd niet benoemd in het overleg? Volgens ons, omdat het geen snippergroen is wat er al 38 jaar staat. Dan gaan we naar slide 4, het raadsbesluit en het bestemmingsplan. Dit zijn 2 plaatjes uit het beslisvoorstel raad Eemnes van 9 augustus 2021. Hier is duidelijk te zien dat de woningen kleiner zijn geworden ten behoeve van de wal en het onderhoudspad. Dit pad is geen openbaar pad, maar is bedoeld om de hoge struiken van de wal mechanisch te kunnen snoeien. Dit is vastgelegd in de mail van 20 mei 2021 met de tekst, en ik citeer, “Wel is het nodig om achter de nieuwe 4 woningen een pad aan te leggen van 1,2 meter breed ten behoeve van het onderhoud aan de groenwal.” U heeft een besluit genomen over de uitvoering van dat bestemmingsplan.

En dan mag je ervan uitgaan dat als dat besluit genomen is de implementatie ook conform het besluit gerealiseerd wordt. En dat betekent dat het pad voor het onderhoud in stand houden van de wal nodig is met een hoogte van 5 meter. Vervolgens gaan we naar slide 5, bestemmingsplan versus kadaster. De linkerfoto is van het Omgevingsloket met de zoekopdracht Hasselaarlaan 1D, welke we vorige week gemaakt hebben. De rechterfoto is een recente kadastrale kaart van de geluidswal van 3 meter breed. En hoe de discrepantie tussen 2 instanties te verklaren is, blijft een raadsel. Er moeten bewuste besluiten genomen zijn om dit te realiseren. Wie er verantwoordelijk is, weet ik niet, maar ik denk dat u hier ook wel uw bedenkingen over heeft. Want hoe kan het zijn dat er 2 instanties met 2 verschillende uitgangspunten

werken? De 1, zoals het Kadaster en de ander, zoals in het bestemmingsplan. Het feit dat er warmtepompen geplaatst zijn op de gemeentegrond, zoals de wethouder dit aangeeft, is geen fout van de gemeente, maar van Van Wijnen. Zij hadden de pompen neer moeten zetten op de plaats waar ze oorspronkelijk gepland waren. En om dan zomaar een stuk grond weg te geven, slaat nergens op. Het feit dat de woningen kleine achtertuinen zouden hebben, was duidelijk te zien op het bestemmingsplan en de verkoopdocumentatie. De nieuwe bewoners moeten zich dat gerealiseerd hebben. Een tuin van 3 tot 4 meter diep is klein. En dat moge duidelijk zijn. Een pad vonden de bewoners echter dicht op hun woning komen. En dat vonden wij, aldus de wethouder, een redelijk argument om dit niet te doen. Maar op 20 mei 2021 stelt dezelfde wethouder dat er een goed pad nodig is voor het onderhoud. Verder stelt hij dat het hun grond is. Maar hoe ze daar aangekomen zijn, zonder dat u als raad en wij als belanghebbenden daarbij betrokken zijn, omdat het een wijziging bestemmingsplan betreft, is en blijft een raadsel. We hebben afspraken gemaakt over de functionaliteit van de wal ten aanzien van geluid- en gezichtsbeperking, op basis waarvan wij besloten hebben om af te zien van het starten van een bezwaarprocedure, die waarschijnlijk tot aan de Raad van State had moeten worden uitgevochten.

En dan hadden de woningen er waarschijnlijk nu nog niet gestaan. In de mail van 26 januari heeft u een foto gezien van de huidige situatie. Daarop is duidelijk te zien dat de nieuwe bewoners de wal geannexeerd hebben en de schutting als erfgrens beschouwen. Als dit zo blijft, dan heeft men bezit genomen van een stuk gemeentegrond waar ze over 10 jaar, op basis van verjaring, kunnen claimen dat het hun eigendom is. Ik hoop dat u dit ook mee wil nemen in uw beredeneringen. U heeft in 2021 besloten hoe de wal eruit had moeten zien. De wal is van de gemeente en dus van u. Aan u dan ook de vraag of u wil besluiten hoe volgend jaar de wal eruit moet zien en te zorgen dat dit gerealiseerd gaat worden. Want de wethouder stelt dat volgens hem alles is gerealiseerd zoals afgesproken. En daarmee bevestigt hij verantwoordelijk te zijn voor een aantal zaken. Er is meer grond verkocht dan wat er in het bestemmingsplan staat. De warmtepompen staan niet juist en een stuk grond is extra weggegeven om de pompen op de juiste plaats te zetten. Als de bewoners klagen over de kleine tuin, dan wordt er besloten om het onderhoudspad, waarvan de noodzaak zelf in maart 2020 is vastgesteld, niet aan te leggen en de grond te schenken aan de bewoners. De wethouder staat toe dat de bewoners zelf mogen snoeien, waardoor de verplichting niet meer bij de gemeente ligt.

Er wordt geaccepteerd dat de bewoners de wal in bezit nemen, zodat ze deze over 10 jaar als eigendom mogen beschouwen. En als laatste, wij zijn al een half jaar bezig zonder een inhoudelijke reactie op onze opmerkingen. En de eerste problemen hebben we aangekaart in augustus vorig jaar. En tot op dit moment is er nog steeds geen formeel antwoord over waar we staan en waar we naartoe gaan. Ik dank u voor de aandacht. En mocht u nog vragen hebben, dan hoor ik die graag. De voorzitter: Dank u wel, heer Willenborg. Ik kijk even de commissie rond of er aanvullende vragen zijn? Begin ik aan die kant. Ik zie de heer van den Brink. De heer Van den Brink: Mijnheer Willenborg, even los van hoe dit allemaal gegaan is. Wat zou u veranderd willen hebben aan de situatie, zoals die nu is, zodat u tevreden bent, om het zo maar te zeggen? Wat zou er moeten veranderen? Inspreker 7: Herplant. Alles wat gesloopt is, dat is weggehaald. Er stond een wal van 5 meter hoog, 3 meter breed. Daar is ruimte voor. Er is alleen zoveel weggehaald dat die functionaliteit van die wal, gezichts- en geluidbeperking er niet meer is. En door herplant op de juiste manier te doen met de juiste begroeiing, zijn wij tevreden. De heer Van den Brink: Stond er vroeger groenblijvende beplanting of was het allemaal ...

Inspreker 7: Dit was allemaal groen. Het is allemaal weggehaald. Als u kijkt op uw foto, moet ik even kijken, dat is ... Ik heb de foto’s hier zelf niet. Ik denk foto drie. Dan ziet u daar het oude stukje en het nieuwe stukje aan elkaar geplakt. Dat zijn twee foto's aan elkaar. Het achterste gedeelte is de wal, zoals die was. En het rechtergedeelte is, zoals die er nu uitziet. De heer Van den Brink: Maar de ene foto is in de zomer gemaakt, toen het blad aan de bomen zat, en de andere in de winter. Inspreker 7: Nee, u ziet het staan, de wal in 2020 en de wal in 2025. De heer Van den Brink: Begrijp ik. Inspreker 7: En dat zijn dezelfde woningen waar u nu op zit te kijken. De heer Van den Brink: Begrijp ik. Dank u wel. De voorzitter: Aan die kant nog aanvullende vragen voor de heer Willenborg? Nee. De heer Kouwenhoven. De heer Kouwenhoven: Dank u wel. U refereerde aan een mail die na 13 januari gestuurd was aan de raad. Welke mail gaat dat over? Inspreker 7: Even kijken. De heer Kouwenhoven: Want ik moet u eerlijk zeggen dat ik die niet voor de geest heb. Inspreker 7: Volgens mij is hij wel verstuurd naar de ... De heer Kouwenhoven: Voorzitter, ik heb begrepen dat deze in het presidium aan de orde is geweest, maar hij zit inderdaad niet bij de stukken. De voorzitter: Klopt, staat niet bij de stukken. Ik weet niet of die naar het presidium gestuurd is.

Ik weet dat de heer Willenborg naar in ieder geval een aantal raadsleden, wellicht de fractievoorzitters, de mail heeft gestuurd. Inspreker 7: Dat klopt. De voorzitter: Ik weet dat de heer Willenborg bij de griffier heeft gevraagd of hij bij de raad kon inspreken, want aanvankelijk is dit in de vorige vergadering ook behandeld. En toen hebben we afgeconcludeerd dat de schriftelijke vragen op de agenda zouden komen van de raad. Toen heb ik heel nadrukkelijk als voorzitter gezegd dat op schriftelijke vragen niet nog een discussie kan komen, maar aanvullende vragen en dat er ook geen inspraak mogelijk is. En toen heeft, op voorstel van deze voorzitter, in het presidium verzocht om het nog een keer te agenderen, zodat de heer Willenborg kon inspreken. En zo is het proces verlopen. Inspreker 7: Zo is het gegaan. Klopt. De voorzitter: En of die mail echt bij het presidium heeft gezeten, dat durf ik niet te zeggen. Ik zie de heer Van Schaik.

De heer Van Schaik: De mail is ontvangen op maandag of dinsdag voor het presidium. En de griffier heeft het naar alle raadsleden toegestuurd. En hij is op het presidium ook besproken. En daarom is het besluit genomen, zoals u zei, om het nogmaals ter bespreking te brengen. De voorzitter: Dat klopt. De heer Van Schaik: Hij zit nu niet bij de stukken. Dat blijkt nu. De voorzitter: Dat is antwoord op uw vraag, de heer Kouwenhoven? Dan dank ik u voor uw inspraak. En dan ga ik naar de volgende. Dat is, moet ik even spieken naar de naam, mevrouw Anink, als ik het goed zeg? Op talk. Inspreker 8: Prima. De voorzitter: Gaat uw gang, mevrouw. Inspreker 8: Prima. Ik wilde alleen even doorgeven dat wij met zijn vieren ontzettend prettig wonen daar op de Hasselaarlaan. En dat dat hele stuk van die wal verzonnen is, want wij willen die wal er helemaal niet bij. Onze grond loopt tot en met die warmtepomp. En wat erachter zit, dat is van de gemeente. We moeten daar een halve meter minstens tussen laten, zodat ze erbij kunnen als er ooit eens een keer gesnoeid gaat worden. Dat is eigenlijk het enige wat ik te zeggen heb. Wij wonen daar prima. We hebben de tuin leuk ingericht, met planten aan de voorkant. U kunt ook gewoon eens komen kijken. We hebben een ‘...’ tuin, zoals u weet. Een van de weinige in Eemnes. Ik denk de enige. En ze noemen ons zelfs het Knarrenhof. Dat vind ik helemaal prima.

Maar wij hebben dat zelf gedaan. En is ook onze bedoeling om het groen te houden, zoveel mogelijk, en een tuin te laten zijn. We hebben er al de nodige planten en dingen in gezet. Straks in het voorjaar, ik zou zeggen, kom kijken. De voorzitter: Dank voor uw ... Misschien heb ik nog ... Als u even blijft zitten, want misschien dat er vanuit de commissie ook vragen zijn. Wellicht wel, wellicht niet. Ik kijk die kant. De heer Seldenrijk. De heer Seldenrijk: Het gaat met name over de beantwoording van het college op onze vragen. Daarin geeft het college aan, wij hebben ermee ingestemd, met het pad door de tuin heen. Dat de bewoners het pad niet aanleggen, kunnen we ons ook goed voorstellen. Daarmee geeft eigenlijk het college aan, u heeft besloten om dat pad niet aan te leggen. Inspreker 8: Wij hebben dat niet besloten. De heer Seldenrijk: En wie heeft het dan wel besloten? Inspreker 8: Het was niet meer mogelijk. De pompen zijn een halve meter te ver naar achteren doorgezet, waardoor het pad niet meer ontstaan kon. En dan zou dat een stuk van de wal af moeten halen. Dat was niet de bedoeling. Wij hebben niet besloten dat dat pad er niet meer komt. Er is gewoon geen plek voor. De heer Seldenrijk: Volgens mij, zoals het nu in de stukken stond, door de laatste architect is toen die tekening gemaakt, zou het pad ervoor komen in plaats van achter de waterpomp.

Maar zo stond het natuurlijk wel in het bestemmingsplan, wat wij hebben geaccordeerd eigenlijk hier in de raad. Stond het wel in. En dat is natuurlijk net ook het pijnpunt waar het hier om draait. Afgezien van de wal met de herplant of de beplanting is dat natuurlijk wel het pijnpunt wat in de buurt natuurlijk speelt. Voor ons is het wel natuurlijk van belang, hoe is dat proces precies gelopen? Wie is daarvoor aansprakelijk en hoe gaan we dat oplossen met zijn allen?

De voorzitter: Maar mijnheer Seldenrijk, dat zijn misschien prachtige vragen zo meteen voor aan de wethouder. De heer Seldenrijk: Klopt. Maar daarom was mijn vraag natuurlijk ook richting de inspreker, wie heeft dat besloten? De voorzitter: We hebben gehoord, zij niet. De heer Seldenrijk: Precies. Inspreker 8: Klaar? De voorzitter: Ik maak het rondje even af. Inspreker 8: Er komen nog meer vragen. De voorzitter: De heer Kouwenhoven. De heer Kouwenhoven: Dank u wel, voorzitter. Er wordt gerefereerd aan dat er gesnoeid is. Is dat in opdracht van u gedaan of van de bewoners of is dat in opdracht gedaan van ... Inspreker 8: Wij hebben dat zelf gedaan. En dat hebben we met mijnheer De Jong afgesproken. Want alle takken die over de waterpomp of op de warmtepomp heen hangen, dat moet weg. We moeten die ruimte eromheen vrijhouden. Daar zijn we zelf verantwoordelijk voor. We moesten alles wat eroverheen hing sowieso wegwillenborg Daarbij hebben we ontiegelijk veel oud hout ook weggehaald. En je zal straks in het voorjaar zien hoe prachtig die bomen weer gaan uitlopen. De heer Kouwenhoven: Dank u wel. De voorzitter: Dan zag ik de heer Defferding. Stiekem toch nog een vraagje? De heer Defferding: Ja. Het ging heel snel aan deze kant. Maar dank u wel.

Ik hoorde u zeggen, er is gevraagd om achter de warmtepompen nog een halve meter vrij te houden, zodat de gemeente daar onderhoud kan plegen. Hoe gaat die gemeente daar komen? Want vanaf één kant zie ik daar een schutting staan. En de andere kant volgens mij ook. Inspreker 8: De gemeente kan langs de schuurtjes zo naar achteren doorlopen. De heer Defferding: De schuurtjes? Inspreker 8: Er staan schuurtjes naast die vier woningen. De heer Defferding: Aan de rechterzijkant. De voorzitter: Aan de rechterkant. Inspreker 8: En aan de rechterkant. Daar kan hij zo de tuin in. De heer Defferding: Helder. Dank u wel.

De voorzitter: Dan dank ik u voor uw inspraak. Inspreker 8: Dank u wel. De voorzitter: En dan begin ik bij het CDA. Wie van de heren mag ik het woord geven? De heer Seldenrijk. De heer Seldenrijk: Dank u wel, voorzitter. Het CDA had op 6 januari schriftelijke vragen gesteld, in navolging van de vorig jaar gestelde technische vragen. Nu staat er echter boven de beantwoording technische vragen. Graag een correctie dat dit inderdaad schriftelijke vragen zijn. Het hele proces is niet netjes verlopen. Wellicht hebben meerderen hier steken laten vallen, zowel in de communicatie als nakomen van wat is afgesproken. De controle op de realisatiestadia tijdens de bouw en voor oplevering had naar onze mening beter gekund, zeker omdat er afspraken waren gemaakt met aangrenzende bewoners. Had men hier een betere controle op gehad, dan hadden we tijdig een consultering gedaan en/of bijgestuurd kunnen worden. Maar goed, nu naar de antwoorden op onze vragen. Want uiteindelijk, dat staat tot op de agenda. Allereerst bedankt voor hier en daar heldere antwoorden. Maar toch missen we hier en daar nog wat. Bijvoorbeeld bij vraag 2. Het antwoord van het college is, we hebben ermee ingestemd met het pad door de tuin heen. Dat de bewoners het pad niet aanleggen, kunnen we ons ook goed voorstellen. En we hebben net gehoord dat de bewoners hier dit niet zelf hebben besloten.

Wie heeft het dan wel besloten? We krijgen steeds meer vragen erbij. Maar goed, als we hiernaar kijken, zetten we nu de deur open naar het feit dat iedereen met gedeelte achterommetjes gezamenlijk kunnen besluiten om deze af te sluiten? Of als de hele straat besluit, laten we met zijn allen een dakkapel erop zetten, dan is het college hiermee content. Wat betekent dit voor de jurisprudentie? Op moment dat, zoals u het antwoord geeft, vanuit het college vandaan, hebben de bewoners er gezamenlijk besloten om dat pad niet aan te leggen. We hebben toch een bestemmingsplan opgesteld. Uiteindelijk we hebben een raadsbesluit hier gehad. En dat hebben wij zo vastgesteld. Ik snap eerlijk gezegd niet het antwoord van het college. En wat ons betreft wordt het pad gewoon gerealiseerd conform de afspraken. Het is te makkelijk en ruikt naar een vorm van ondermijning om nu te zeggen, we vinden het wel prima zo. Wat ons wat ons betreft komt het college met een duidelijke richting, handhaven en het pad wordt aangelegd of de eigenaren verzoek om een vergunning aan te vragen om de situatie te legaliseren, zoals het nu is, of het college komt met een nieuw voorstel naar ons terug. Maar alleen de woorden, we kunnen het ons goed voorstellen, is niet voldoende in deze. En natuurlijk, we hebben ook nog de woorden van de inspraak gehoord over die herplant van die wal.

Inderdaad, die plaatjes natuurlijk als je die kijkt met die slides die meegeleverd zijn, de wal in 2020 en de wal in 2025. Hoe is het precies verlopen? Want dat zit natuurlijk echt ... Het is echt inderdaad helemaal kaal gemaakt. En hoe gaat het college nu er voor zorgen dat het conform de afspraak uit het verleden weer zo gedaan wordt? Wat ons betreft vragen we toch aan het college wat hun insteek is in dit hele proces. Want dat blijkt nog steeds niet uit de antwoorden die wij van het college hebben gehad. Wij willen gewoon weten, gaat het college hier handhaven? Komen ze met een nieuw voorstel om dit op te lossen? Maar we willen toch meer duidelijkheid krijgen nu van wat nu eigenlijk de stand van zaken is, hoe het college er op dit moment tegenaan kijkt? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik over naar de heer Kouwenhoven van DorpsBelang. De heer Kouwenhoven: Ik denk, u draait de andere kant op. Dank u wel, voorzitter. Kijk, wat ons betreft staat buiten kijf dat dit hele proces niet gelopen is, zoals het zou moeten lopen en er erg veel haken en ogen aan zitten. En de beantwoording met de vorige vergadering van de wethouders dat het pad, wat normaal gesproken achter de percelen zit, eigendom is van de bewoners. Maar, hoe noem je dat, dat het onderhoud daarvoor voor alle bewoners is, begrijp ik wel. Alleen dat weet je van tevoren ook.

En ook volgens mij in een goede communicatie met de buurt is daar best duidelijk te maken hoe dat normaal gesproken zit. En niet

achteraf dat op die manier te melden. Ik denk dat op heel veel momenten er fouten gemaakt zijn. En ook door de ontwikkelaar of, hoe heet het, om die warmtepompen een halve meter naar achteren te zetten. Te ver, waardoor een pad weer niet mogelijk is. Het verdient allemaal niet de schoonheidsprijs. Denk ik wel dat als er eens een keer een goed gesprek plaatsvindt tussen de beide buren of de beide buurt, laat ik het maar zo zeggen, dat de oplossing helemaal niet zo heel ver weg hoeft te liggen. Neemt niet weg dat het wel volgens de regels moet gebeuren, wat mijn buurman al gezegd heeft. Ik ben wel benieuwd naar die antwoorden van de wethouder. De voorzitter: Mevrouw Van der Linde. Mevrouw Van der Linde: Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik het spoor een beetje bijster ben in dit verhaal. Een ding is wel duidelijk, het is niet gegaan, zoals het hoort te gaan. En graag wil ik eigenlijk nu horen wat er als oplossing wordt voorgesteld. Dat is eigenlijk de belangrijkste vraag, om in ieder geval de bewoners allemaal weer prettig te kunnen laten wonen. Het is ook niet fijn om in een buurt te komen wonen waar je achterburen denken, help, wat gebeurt er? Laten we vooral zien dat we dit oplossen. En ik denk, een herplantingsplicht, in ieder geval deels zijn er mogelijkheden, als ik zo naar de foto’s kijk, om daar een iets groener geheel nog van te maken dan het nu is.