Printversie transcript

TRANSCRIPT VAN DE GEMEENTERAAD VAN GEMEENTE EEMNES d.d. 28 maart 2022

1.

Opening De voorzitter: Dames en heren, het is zes uur op het bijzondere tijdstip waar wij normaal gesproken natuurlijk nog niet vergaderen, maar we hebben vanavond nog iets hier na afloop. Volgens de agenda hebben we tot 21:00 uur, dus ik neem aan dat u uitgebreide toespraken heeft voorbereid. Maar zolang zal het ongetwijfeld niet duren. Bij aanvang van de raadsvergadering is het gebruikelijk om een ogenblikje stilte in acht te nemen. Dank u wel. Dan open ik bij deze de vergadering.

2.

Vaststellen agenda De voorzitter: Dan komen we bij het vaststellen van de agenda. Iemand over de agenda? Dat is niet het geval. Dan is die conform vastgesteld.

3.

Vaststellen rechtmatigheid verkiezingen en toelating raadsleden De voorzitter: Dan kom ik bij het vaststellen van de rechtmatigheid van de verkiezingen en het toelaten van de raadsleden. Daar heb ik een commissie onderzoek geloofsbrieven voor nodig die onder leiding van de Griffier, de geloofsbrief van de nieuw verkozen raadsleden gaan onderzoeken. En om hen nog eenmaal in staat te stellen om te shinen, wou ik vragen of mevrouw Schouten, de heer Hornwan onder leiding van de heer Defferding de commissie van de geloofsbrieven willen volgen. Goed. Dank u wel. Dan heropen ik de vergadering en het woord is aan de heer Defferding. De heer Defferding: Dank u wel, voorzitter. De commissie van de geloofsbrieven, die heeft naar aanleiding van het proces-verbaal van de verkiezingsuitslag van de gemeenteraad geen onregelmatigheden aangetroffen en adviseert de gemeenteraad de uitslag rechtmatig te verklaren. De commissie heeft tevens de geloofsbrief onderzocht van de benoemde raadsleden en heeft geen wettige belemmeringen aangetroffen voor het benoemen en toelaten tot de gemeenteraad van Eemnes de volgende leden: mevrouw De Boer-Leijsma, de heer Van den Brink, de heer Defferding, mevrouw Havinga-de Jong, de heer Kouwenhoven, mevrouw Van der Linde-Eggenkamp, de heer Pouw, de heer Raaben, mevrouw Riemens, de heer Schade, de heer Van Schaik, de heer Seldenrijk en de heer De Zeeuw. Dank u wel.

De voorzitter: Dank u wel. Wenst iemand stemming? Dat is niet het geval. Dan stel ik vast dat u unaniem instemt. Dank u wel.

4.

Afscheid Vertrekkende raadsleden De voorzitter: Kom ik bij agendapunt vier. Het afscheid van de vertrekkende raadsleden met enkele korte toespraken. Vandaag het afscheid van de oude raad die in 2018 aantrad en nu na vier jaren en een spannende verkiezingscampagne en iets minder spannende uitkomst het stokje doorgeeft aan de nieuwe raad die woensdag wordt geïnstalleerd. Bij aanvang van deze raadsperiode werden dertien raadsleden geïnstalleerd. En daarvan zijn er nu nog negen over die de eindstreep hebben behaald. Dertig procent haakte om verschillende redenen af. Zo werd Erwin Van Dalen wethouder, werd Wilma de Boer statenlid, ging Martijn Gemmink werken in Brussel en koos Beppie Hoek ervoor om de zorg voor familie op zich te nemen. Er

kwamen tussendoor vier nieuwe bij en twee daarvan vertrokken tussentijds ook weer. Niels Rood om het stokje door te geven aan een nieuwe generatie en Dennis Hagen omdat werk en privé niet te combineren bleek. We begonnen dus met dertien raadsleden waarvan slechts vier vrouw, dertig procent onder het landelijk gemiddelde terwijl in buurgemeente Blaricum was dat 53 procent en in Baarn 42 procent. En ook de komende periode zullen we het helaas met slechts vier moeten doen. Dus een oproep aan u allen om toch te zorgen dat over vier jaar dat anders is. De gemiddelde leeftijd was bij aanvang 53,6 jaar. En in Nederland was dat 52 jaar, dus wij waren iets aan de oude kant toen al. Onze dorpsdichter, Anne Roozenboom, heeft zich verdiept in de afgelopen periode en heeft een gedicht geschreven. Helaas kan ze er vandaag niet bij zijn, dus moet ik dat nu voordragen. En ik ben daar niet zo heel goed in, ik zeg dat alvast. En dat wat zij, wat hier staat, heeft zij geschreven dus als hier iets in staat wat niet, of waar u denkt van, hey. Afscheid van de raad. Het is gebeurd, het is voorbij. We blikken even terug, vier jaar is er hard gewerkt, soms ging het veel te vlug. Denkwerk en beslissingen. Niet iedereen was blij. Knopen werden doorgehakt, want ja, dat hoort erbij. Vijf partijen dachten mee, over heel Eemnes. Ze deden het met veel plezier, al gaf het soms wat stress.

De heer Van Benthum was er ook, hij zat met liefde voor. Dat voelt voor ons al heel gewoon. Gelukkig gaat hij door. Hierbij in een notendop wat er al is gedaan. Door jullie inzet hebben we het mooiste zien ontstaan. We hebben nu een prachtig huis. Impuls gerenoveerd. De Hilt maakte plaats voor woningen, door velen gewaardeerd. Weg is ook de Hinkstapsprong, daar wordt iets moois gebouwd. De zuidpolder is uitgebreid, dat voelt al heel vertrouwd. Omgevingswet werd uitgesteld. Soms kost iets nog wat tijd. HOV wordt aan gewerkt. Straks is dat een feit. De dijk werd opnieuw ingericht. De weg werd minder breed. De snelheidsregels aangepast. Nu is de weg gereed. De Meentweg werd nog veiliger en leuk in heel Eemnes, zijn er bankjes neergezet. Het is een groot succes. Geluidswallen, sociaal domein. Er is zoveel gedaan. Eemnes is er door deze raad echt op vooruitgegaan. We danken jullie voor het werk, de moeite en de tijd, van die inzet, energie heeft iedereen profijt. Aldus Anne Roozenboom. Applausje voor. Dus ik hoef niet stil te staan bij alles wat bereikt is. We hebben een verkiezingsuitslag zonder verschuivingen in zetelaantal per partij, dus we nemen afscheid van slechts drie raadsleden. Allereerst Jaap Hordeman.

Onze geboren en getogen ras Amsterdammer, bouwjaar 1948, 74 lentes jong, van beroep edelsmid en ook aan de vakschool voor edelsmeden heeft Jaap dertig jaar lang les mogen geven voor de nieuwe generatie. Hij verhuisde van de iets oudere stad Amsterdam, sinds 1306, naar de iets jongere stad Eemnes, stad sinds 1352. Slechts een kleine 46 jaar verschil. Inmiddels zijn beide steden wel een beetje uit elkaar gegroeid, maar dat is een klein dingetje. Jaap kan genieten van de rust en vooral van de groene buitenruimte in Eemnes, waarbij onze polder met vogels, weilanden, indrukwekkende luchten een waar paradijs is. Je hield je vooral bezig met het sociaal domein. En vanuit je overtuiging kwam je op voor gelijke rechten en een fatsoenlijk bestaan voor iedereen. Maar ook het milieu lag je na aan het hart. Dus we gaan ervan uit dat je met de vuurmeesters de komende jaren nog actief zult zijn voor ons Eemnes om ons nog een beetje duurzamer te maken. Je was enthousiast en betrokken en je inbreng was vooral gericht op praktische zaken. Als voorlichting het bereiken van de mensen die het echt nodig hadden, de nieuwe Nederlanders, het milieu en of die ambities allemaal niet wat sneller konden worden behaald. Gewoon een toffe peer. Was van politieke spelletjes, maar staan voor de noden van de mensen. Jaap, dank voor je inzet en graag een applausje om dat te ondersteunen. Ja, Mieke Schouten. Ja.

Ietsjes ouder, maar ik ga niet zeggen hoeveel ouder, want dat zeg je niet bij dames. Mieke werd de politiek ingetrokken toen de plannen voor een groot stenen dorpshart in het centrum van Eemnes werden bedacht. Dat gebeurde toen nog in dat oude tijdelijke gemeentehuis aan de Laarderweg en dat tijdelijke onderkomen was daar neergezet om pas zo’n ruim dertig jaar later en vele discussies en protesten later, plaats te maken voor de Minnehof. Je was betrokken bij toen de burgerbeweging die zich hevig verzette tegen die plannen en naast een actiegroep werd dan ook de partij Hartgroen opgericht, die gelijk twee zetels binnensleepte in de raad. Jij volgde Bert Schreur en Bert je bent hier, van harte welkom, op toen die als raadslid stopte en het raadswerk gaf je behoorlijk wat voldoening. Je kon echt meepraten en meebeslissen. Hartgroen ging op in Dorpsbelang en je bent in die

periode ook nog een halve periode wethouder geweest in Eemnes met bijvoorbeeld de portefeuille openbare ruimte en verkeer en dat is een lastige portefeuille. Want iedereen heeft er verstand van, of het moet anders, of de gemeente moet het groen wat beter onderhouden, of de gemeente heeft het groen te rigoureus gesnoeid. Kortom, je hebt een portefeuille gehad waar mensen heel veel van vinden. je gaf uiteindelijk de spreekwoordelijke pijp aan Maarten. Maar de plicht riep weer toen de lijst van Dorpsbelang na het vertrek van Erwin, Jan en Dennis steeds leger werd en er weer een beroep op je werd gedaan. Plichtsgetrouw heb je die taak weer vervuld. En ik dacht even met plek zes, ze komt er gewoon weer in. Maar dit keer heb je dan toch echt bedankt en ga je nog lang genieten van het stijldansen en vooral van de vrije tijd die je nu hebt om te genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Als raadslid las je secuur alle stukken, was je consciëntieus en wars van politieke spelletjes. Gewoon het goede doen voor het dorp en haar inwoners waarbij je een groot moederhart aan de dag legde, ook voor je mederaadsleden, het college en de ambtenaren. Altijd begaan met de ander. En samen met Marion stond je je mannetje in de fractie als de heren in de fractie het weer eens al te bont maakten. Mieke, dank voor je inzet voor ons Eemnes.

Ja, hetzelfde bouwjaar als Mieke, maar een maandje jonger. Eddy van IJken, de nestor van de raad als het gaat om dienstjaren en die gaat ons na 48 jaar dan verlaten. Nou, je krijgt een applaus dat je ons gaat verlaten, dus dat is bijna gewoon van hoppa. Ooit de oprichter van Dorpsbelang, of één van de medeoprichters en na de verkiezingen van 29 mei 1974, eigenlijk veel beter verkiezingen in mei, kwam ‘ie als nieuwkomer binnen in de raad tussen partijen waarvan alleen de VVD nog bestaat. Want je kwam als buitenstaander in een raad te midden van de KVP, het PAK, Progressief Akkoord, de PGC, de Protestants Christelijke Groepering en jawel de Boerenpartij. En natuurlijk de VVD. Je kwam in het verzet tegen de plannen om van Eemnes een groeigemeente te maken voor de woningbouwopgaven van het Gooi en Groot-Amsterdam. Het was de periode waarin de A27 dwars door het landelijk gebied, tussen de dijk en de gemeente Laren werd aangelegd. De tijd dat in de Noordbuurt de grote uitbreiding met Fazantenhof en Patrijzenhof de plek waar eerst weilanden lagen, werd gebouwd. En Eemnes dreigde uit te groeien naar een middelgrote plaats. Maar dat was zonder Eddy gerekend. Begaan met het behoud van de kleinschaligheid van Eemnes, ben je de politiek ingestapt. En dat dus bijna vijftig jaar volgehouden. Een prestatie van formaat. Wat in den lande meestal voor SGP’ers is weggelegd.

Je bent ook één van de weinigen in deze raad die het oude Eemnes van voor 1970 nog goed kent. Je was begaan met het behoud van het karakteristieke van Eemnes en wist meestal nog precies dankzij welk politiek gekonkelfoes iemand een vergunning voor een schuur of een uitbouw had verkregen. De partij Dorpsbelang groeide gestaag en leverde diverse wethouders. En ook jij hebt tweemaal het pluche van het wethouderschap mogen bekleden. Eerst in de Monistische samenstelling, met Livia en later in het dualistische model. En van dat dualisme ben je nooit een groot voorstander geweest, maar goed. Soms overkomen nieuwigheden je. Tot het einde toe bleef je trouw aan je principes en standpunten en als de fractie van Dorpsbelang te veel water bij de wijn deed, was je niet te beroerd om een minderheidsstandpunt in te nemen en dat ook met verve te bepleiten. Je bent met recht één van de karakteristieke figuren die bij een dorp met stadsrechten hoort. Het Eemnes van nu is weliswaar groter en meer veranderd dan je soms lief is, maar het heeft zijn sociale verbondenheid en dorpse allure weten te behouden. Het heeft nog steeds een ziel. En dat kun je van veel Vinex steden niet zeggen. Dank voor je inzet, je authenticiteit en je lange staat van dienst waarvoor je al een koninklijke onderscheiding mocht ontvangen.

Helaas geen dorpskroeg meer om na een raadsvergadering stoom af te blazen of nieuwe plannen of coalities te spelen. Maar ik ben ervan overtuigd dat we je binnenkort weer eens zien als inspreker om de zorgen vanuit een Brugge te verwoorden: als daar weer megalomane plannen en zowat worden ontvouwd. Dank voor je grote inzet en graag een daverend applaus voor Eddy van IJken. Mensen die afscheid nemen van de raad krijgen een standaard cadeau. Dat is een in brons uitgevoerd beeldje met de drie bisschoppen als hoofd. En dat is een mooi aandenken. En vandaag hebben we trouwens voor u allen een cadeautje, maar daarover straks meer. Maar voor Eddy als wielerliefhebber een bijzonder cadeau. Want hij gaat altijd tegenwoordig alleen nog maar in Europa, maar

vroeger vloog ie de hele wereld over naar wereldkampioenschappen met een vaste club en toen dachten we van, ja, wat is nou voor zo iemand, want hij heeft al een koninklijke onderscheiding en voor de rest hebben we niet zo heel veel, we hebben geen ereburgerschap en dat soort dingen in onze gemeente, dus wat moeten we nou doen? En we kennen natuurlijk in Eemnes het criterium van Eemnes en daar wordt gestreden om de groene poldertrui. Nou hebben we even gedacht, zullen we daar ook een seniorenonderdeel van maken dat Eddy zelf kan meedoen, of een fiets geven, maar we dachten van, nou ja, we moeten iets hebben waar we iets mee kunnen en wat ook na aan zijn hart ligt. En in overleg met het comité wat het organiseert, hebben wij gedacht dat het leuk zou zijn om de Eddy van IJken wisselbocaal te introduceren en dat is een wisselbocaal voor de meest strijdlustige rijder per categorie. En er zijn vijf categorieën, en je bent al die 48 jaar behoorlijk strijdlustig geweest en je mag die prijzen uitreiken en ook nog in overleg met de jury bepalen wie de prijs in de vijf verschillende categorieën, snel, sneller, snelst, supersnel en natuurlijk de door jou enorm gewaardeerde categorie dames mag worden uitgereikt. Een applausje voor Eddy. En dat betekent dat je hem wel volgend jaar moet uitreiken, he. Ja. Hoop ik niet dat het samenvalt met het WK. Dat moet je even plannen.

Voor alle raadsleden en fractieassistenten hebben we een tasje van de Kaasschuur staan, die mag u na afloop meenemen om thuis na van te genieten en voor de blijvers om kracht uit te putten voor de komende vier jaar, want er gaat natuurlijk heel veel langskomen aan stukken en nieuwe initiatieven. Het is natuurlijk veel leuker om te geven dan te krijgen. Dus we hebben dit jaar ook een bijzonder cadeau wat u niet zelf krijgt, maar u wel zelf mag doorgeven. We hebben sinds 2018 in onze begroting staan dat we bijdragen aan the Global Goals van de Verenigde Naties. Immers, gemeenten vormen een belangrijke overheidslaag in bijna alle landen. Dus spelen gemeenten een belangrijke rol in de directe ontwikkeling van een gemeente, regio of een land. En via de VNG zijn de Nederlandse Gemeenten dan ook mede gecommitteerd aan die Global Goals, waarbij het ene doel voor Eemnes natuurlijk relevanter is dan het andere. Nou zijn we een kleine gemeente, we hebben geen officieel beleid voor internationale samenwerking en ik verwacht dat dat ook niet op de prioriteitenlijst van een nieuwe coalitie komt. Maar gelet op de schaal van Eemnes, en we zijn de op tien na kleinste gemeente inmiddels van Nederland, her en der wordt er wat heringedeeld, wilden we toch een invulling geven aan het ondersteunen van initiatieven elders die bijdragen aan de duurzame ontwikkeling.

En ieder van u krijgt een formulier en u mag per persoon tweehonderd euro verdelen over maximaal vier goede doelen. En wat zijn dat voor doelen? Het zijn micro-ondernemers. Micro-ondernemers die micro krediet krijgen en dat ook gewoon weer terugbetalen. Dus het is geen gift, maar de leningen worden afgelost en die kunnen dan weer aan nieuwe ondernemers worden gegeven en op de site van Wakibi stellen de ondernemers zich voor met hun plannen en u kunt dus één, twee, drie of maximaal vier doelen uitkiezen om te steunen. En zo dragen we als Gemeente Eemnes op bescheiden wijze bij aan de ontwikkeling van landen elders. Het is een gerichte ondersteuning aan een persoonlijk project, niet een algemeen goed doel en er blijft niets aan de strijkstok hangen. En dat treft u aan in de envelop die u niet mocht openmaken. En iedereen heeft hem al opengemaakt en zit te kijken. Iedereen dacht van wat is dat nou, wat is dat nou. Ik moet het natuurlijk overhandigen. Ja, ik denk al, ik moest toch iets doen, maar dat is natuurlijk. Ze krijgen ook een bos bloemen geloof ik he. Ja. Oh. Oh die zijn voor later. En dan geef ik het woord aan de heer De Zeeuw. De heer De Zeeuw: Ja. Een afscheidswoord voor Mieke. Er was net al aan gerefereerd, bij het vertrek van Dennis Hagen werd er een beroep op jou gedaan en daar moesten we toch wel behoorlijk de lijst aflopen om bij jou uit te komen.

Maar je hebt het gedaan. Het feit dat je ja zei, was natuurlijk geweldig. We moesten maar afwachten of dat ook zou lukken, maar de manier waarop je het raadslidmaatschap hebt ingevuld en opgepakt, verdient een zeer groot compliment. Mieke las alle stukken, was bij elke vergadering aanwezig of ‘ie nou fysiek digitaal was. Ook alle informatieve bijeenkomsten in de regio of van de bel of van de habel, Mieke was altijd, was er altijd. Haar tomeloze inzet, ondanks het feit dat ze naast het raadslidmaatschap nog genoeg andere verplichtingen heeft, heeft ons groot respect. We hebben veel aan haar degelijke, eerlijke en nuttige

inbreng gehad. Daarnaast heeft Mieke er ook aan bijgedragen om de sfeer binnen de fractie positief te houden. Dat was best nog wel eens een uitdaging, maar goed het lukte nog wel. Kortom, we gaan je enorm missen, maar we gunnen je ook de extra tijd voor alle andere verplichtingen, die altijd weer op je bordje komen. Dus dat is belangrijk. Ik heb Mieke vanmiddag nog even gesproken, ze is herstellende van een stevige griep. Maar zoals we zien, wilde ze toch graag vanavond met parten aanwezig zijn. Ze heeft me verteld dat ze in totaal zo’n twaalf jaar in de raad van Eemnes heeft gezeten waarvan acht jaar voor Hartgroen. Ze wees nog eens op de belangrijke inbreng van Hartgroen binnen Dorpsbelang, want ook vandaag is, zijn er naast Mieke, zowel Marion Liemes Als Bas Pouw van oorsprong Hartgroen raadsleden. Dus je zou bijna zeggen dat er een soort interne fusie, ik weet niet hoe dat, hoe dat precies, kan ook een coupe zijn geweest. Ik weet niet of dat wel zo was, maar dat zou best kunnen. Daarnaast heeft Mieke aangegeven dat ze de afgelopen twee jaar in de raad heel erg heeft genoten van de prettige en constructieve sfeer in de raad. Dat heeft ze wel eens anders meegemaakt en ze wil alle raadsleden hiervoor bedanken. Klopt he? Daarnaast heeft Mieke me al een keer laten weten dat ze het ook leuk zou vinden om in de toekomst binnen Dorpsbelang toch nog wat actief te blijven.

Dus ze heeft nog energie weer over blijkt in de toekomst, we moeten gaan kijken, en dan heeft ze het met name over het activeren of het heractiveren van de ledenorganisatie van Dorpsbelang. En hopelijk kan dat samen met Vincent, want die heeft daar ook al iets over uitgesproken, dus we gaan het zien. Maar allereerst uiteraard genieten van de extra tijd die nu ter beschikking komt en nogmaals heel veel dank namens de fractie en het bestuur van Dorpsbelang wens ik je al het goede. Dank je wel. Nou ja, dan komen we bij Eddy. Eddy, ik weet niet of ik het droog ga houden. Ik schaam me daar niet toe, maar ik. Kijk, ik sta hier als een vierjarig raadslid, een jonkie en dan moet je plotseling woorden gaan vertellen over iemand die er bijna vijftig jaar in heeft gezeten dus, ja dat is toch wel even een uitdaging. Wat kun je nog voor speech, ja de vraag die ik mij eigenlijk heb gesteld wat voor speech kun je eigenlijk nog houden voor de oprichter van Dorpsbelang die gedurende bijna vijftig jaar in de gemeenteraad en een aantal keer wethouder is geweest. Geen idee of dat in Eemnes al eens eerder is voorgekomen. Maar ik hoorde net in de discussie dat er nog iemand is geweest die nog dicht bij jou in de buurt kwam, maar die heeft je niet overtreft. De heer Wortel was dat hoorde ik, of niet? Toch niet, oké. ‘…’ in Laren. Ja, ja. Ik heb hier ook staan Eddy, natuurlijk niet.

Natuurlijk heeft niemand jou overtroffen. Dat kan gewoon niet. Als oprichter van, of één van de medeoprichters van Dorpsbelang in de jaren zeventig, dat was, die hele initiatief had er alles mee te maken om te voorkomen dat die enorme Vinexwijk voor 20.000 inwoners langs de A27 zou komen. Gelukkig is dat met het oprichten van Dorpsbelang meteen het juiste verzet gecreëerd en is dat met zes gebeurd. Dus in plaats van een enorme wijk, kwamen er kleine uitbreidingsplannen. Sindsdien, eigenlijk van begin af aan, heeft Eddy zich altijd ingezet voor behoud van kleinschaligheid, de dorpscultuur en het open landschap waarbij bescheiden en geleidelijke groei van het dorp via woningbouw een belangrijke rol speelt. Dat het gebeurt met de grote instemming van de bewoners, blijkt wel uit de recente enquête, waarin de bewoners van Eemnes het wonen en leven in Eemnes, met gemiddeld een acht waardeert. Begrijpelijk dat ook jongeren hier willen blijven wonen. Ook persoonlijk vind ik het een feest om in Eemnes te wonen, met name als ik ’s morgens om half 8 in alle rust samen met jouw partner de hond langs de Eemnessevaart loop, wat een ruimte en wat een rust in Eemnes. Eddy’s hart ligt natuurlijk bij ruimtelijke ordening, waarvan hij natuurlijk enorme kennis met zich meebrengt. De afgelopen jaren heeft hij zijn kennis ook kunnen inzetten in de commissie BSM.

Maar eerlijk gezegd, liep hij daar wel een beetje de kantjes vanaf en bleef vol energie zijn kennis en kunde en inzicht op gebied van ruimtelijke orde etaleren. Deze laatste periode hebben we wel eens gekscherend Eddy fractie in bruggen genoemd. Want om voor hem qua ruimtelijke ordening goede redenen te hebben, was hij ergens voor of tegen. En dus ook wel eens tegen. En ook dat verdient toch respect. Dat wil zeggen dat je principes hanteert, waar je niet zomaar vanaf wil wijken. We hebben in Eemnes al de Noordpolder, de Zuidpolder en we hebben nu ook een prijs, een aanmoedingsprijs, of wat is het voor ‘…’. Wij vragen ons af of het niet tijd wordt voor een Van IJkenpolder. Tegelijkertijd zou je kunnen zeggen, nou ja, die wil je helemaal niet, want je wil niet bouwen. Dus of die er ooit

komt, moeten we dan maar even afwachten. Er komt zowel voor Mieke als Eddy nog een officieel afscheid georganiseerd door het bestuur van Dorpsbelang. Daarbij zal zeker bekeken worden hoe je op een waardige manier van zo’n mastodont afscheid kan nemen. Persoonlijk heb ik het zeer gewaardeerd om van de kennis van Eddy in de fractie te kunnen profiteren. Met vier jaar ben je natuurlijk nog een jonkie. Gelukkig heeft de fractie met Marion en met Bas met beide al twaalf jaar in de raad, nog meer raadsleden met uitstekende ervaring over wat er in Eemnes speelt en moet gebeuren om gelijk te blijven groeien met behoud van dorpse cultuur en landschappelijke waarden en open polder. Eddy, het gaat je goed. Geniet van de tijd die nu zeker beschikbaar komt en blijf ook binnen Dorpsbelang als lijstduur en locatie voor het plakken van de verkiezingsbode actief. Namens de fractie en het bestuur van Dorpsbelang wens ik ook jou al het goede en ik hoop dat we samen contact kunnen blijven houden. Dat was het, Eddy. Ja. De voorzitter: Fractie van het CDA, de heer Seldenrijk. De heer Seldenrijk: Ja, dank, voorzitter. Ja, allereerst wil ik natuurlijk mijn collega’s bedanken voor de vier jaar constructieve samenwerking in deze raad.

Ik denk dat we deze periode heel goed hebben samengewerkt en misschien het best om dat te zeggen is, vaak zie je met gemeenteraden, die komen in de krant als ze eindelijk een keer consensus over iets hebben. Wij komen hier in de krant en maken wereldnieuws op het moment dat we elkaar een keer in de haren vliegen. En ik denk dat dat tekenend is, ja Bas we kijken naar mekaar, dat dat wel tekenend is voor deze vier jaar dat we met mekaar hebben opgetrokken en ook alle punten hier in deze raad hebben behandeld. Dus daar dank ik mijn collega’s intens voor. Maar goed, uiteindelijk, we hebben verkiezingen gehad en natuurlijk drie mensen die vertrekken. Die stonden natuurlijk al een beetje op het puntje van de stoel natuurlijk om te vertrekken. Maar goed, Jaap, met jou wil ik toch beginnen. Ik denk Jaap, wel eens dat je niet helemaal op je plek was hier in deze raad. Jij had eigenlijk, je vond het werk mooi, maar je was niet helemaal, het was niet helemaal je plekje. Maar we hebben altijd zeer van je genoten, je ook zeer gewaardeerd als collega. Je was goudeerlijk, je hartje van goud. En ik denk dat dat jouw belangrijkste punt is. Ik zei binnen de fractie ook wel als het over een, als we het over een echte P van de A’er hadden, hadden we het over jou. Zo zie ik jou.

Dus, Jaap, ik wil je heel hartelijk bedanken voor die vier jaar dat we samengewerkt hebben en ik hoop je in het dorp nog een keer tegen te komen. Dank je wel. Ja, Mieke. Ja, we hebben natuurlijk vaak met mekaar gesproken, he. Want de burgemeester noemde wel Hartgroen en Dorpsbelang. Nou, daar zat een klein stukje voor natuurlijk. En het ging, ze begon natuurlijk bij het CDA, he, daar was natuurlijk, daar kwam ze vandaan. En tegen Mieke zeg ik ook altijd gekscherend he, ja, wanneer is het fout gegaan met Mieke he. Dus wat dat betreft vinden we het natuurlijk altijd jammer dat je vertrokken bent bij ons. Maar goed, aan de andere kant we hebben je natuurlijk nu een aantal jaren weer meegemaakt. Ten minste ik heb jou persoonlijk meegemaakt. En ik was altijd heel blij, ik was natuurlijk voorzitter van de commissie ruimte en elke keer, oh Bas neemt het woord, oh Mieke neemt het woord, oh dan krijgen we weer een prachtig positief verhaal. En dat was ook altijd zo he, Mieke bracht het met verve, heel positief. Het maakt niet uit waar het over ging, maar daar kwam een heel positief verhaal uit.

En dan merk je ook he, zoals de burgemeester ook aangaf, Mieke was echt de smeerolie binnen Dorpsbelang en ja, dat was altijd heel prettig om je zo op die manier mee te maken en dat was niet alleen binnen de vergadering, want buiten de vergadering hebben we hele goede contacten gehad en ik wil je daar zeer voor bedanken voor die samenwerking en ook die persoonlijke contacten met mekaar. Dank je wel, Mieke. Ja en natuurlijk de laatste nesten van de raad. Ja, goed dan moet ik toch iets verder in de historie duiken. Ik maakte Eddy mee als wethouder Ruimtelijk Ordening. En dat ging over het bestemmingsplan buitengebied. Ja, goed de meeste mensen die mij kennen, die weten, dat ik iets anders erin zit dan Eddy over het algemeen, want ik zit net aan de andere kant. Ik ben agrariër in het dagelijks leven natuurlijk en als je dan de bestemmingsplan toentertijd he, Eddy was toch echt van het behouden en het liefst houden zoals het is. Dus dat was geen prettige tijd, of

geen feestje om met Eddy in discussie te gaan. Dus wat dat betreft was het altijd een, ja, toch wel een, we zaten nooit helemaal met mekaar op de lijn. Nou goed, afgelopen vier jaar hebben we natuurlijk samengewerkt en waren we het veel met elkaar eens, maar ook zeer vaak niet met elkaar eens, dat geef ik gelijk toe. Maar aan de andere kant, Eddy was natuurlijk heel conservatief, of heel consistent in zijn wijze en dat heeft ‘ie al die jaren natuurlijk volgehouden vanaf het begin af aan vandaan. En dat vond ik eigenlijk wel mooi he, dat is natuurlijk, je ziet natuurlijk vaak hoe langer je in de politiek zit, hoe meer je begint te bewegen alle kanten op, van ja je hebt het allemaal een keer meegemaakt, ach daar komt het weer. Maar Eddy was daar altijd heel consistent in. Ik ben voor, ik ben tegen. En dat liet ‘ie zowel binnen dorpsbelang als in de raad, liet ‘ie dat merken. En dat, ja, en dat was typerend voor al die jaren dat Eddy natuurlijk in de raad heeft gezeten ook als wethouder zijnde. En ja, ik denk dat het ook belangrijk is dat dat soort mensen er zijn. He, want bij de burgemeester bij de vorige hadden ze een wars van politieke spelletje, he Jaap en Mieke. Nou, volgens mij, Eddy hield er ook niet zo van. Die was gewoon, hop, dit is het en dat maakt niet uit hoe het gaat.

Hier sta ik voor en de rest bekijkt het maar, maar zo ben ik en zo ga ik en wat dat betreft zullen we dat missen. Maar goed, volgens mij zit Eddy bijna als eerste reserve bij Dorpsbelang, dus wie weet. Wie weet over een jaartje weer hier weer terug voor de komende jaren. Maar lieve Eddy, van deze plek ook bedankt. En ik hoop je in het dorp of in de polder, he, vaak kom je bij mij nog voorbijrijden, hoop ik je nog een keer tegen te komen. Dank je wel. De voorzitter: Gaan we naar de fractie van de VVD, de heer Schade. De heer Schade: Ja, voorzitter. Ik had veertien pagina’s tekst voorbereid, maar gelet op al datgene wat al gezegd is en het feit dat de kok van het Oude Raadhuis net belde dat de gehaktballen liggen aan te branden, zal ik het heel kort houden. Jaap. Jaap Hordeman. Een man die zo rondborstig is dat zelfs aan de andere kant van de zaal wij altijd met belangstelling luistert naar jou en één ding heel erg proefde. Je eerlijkheid en je warme, de warmte die je uitstraalde in je verhalen. En de ene keer zat je dan een verhaal bij agendapunt vier voor te lezen wat je eigenlijk bij agendapunt zes hoorde, maar het sloeg wel altijd ergens op Jaap en wij hebben ook gewoon in het persoonlijke een heel prettig contact gehad.

Over Mieke, ja, als bewoner van de Binnenhof hoorde ik iets nieuws hier en ja, dan kijk ik toch opeens heel heel anders naar die aardige, altijd heldere en altijd op zo’n goeie manier vertellen wat je aan punt wilde maken. Dat, en daarmee wil ik niemand anders in deze raad, laat staan aan de collegetafel, tekortdoen, maar jouw betogen waren altijd buitengewoon helder. En daarvoor een compliment. En ja, dan Eddy van IJken en als ik het zo hoor dan denk ik dat de historische kling bij het zevendelige levensbeschrijving van Van IJken begint met deel één, Van IJken verslaat de Gelderse troepen in Bruggen of iets van dien aard, want het lijkt alsof je gewoon de hele historie van Eemnes hebt meegemaakt. Ik ben daar zo kort in dat ik je alleen hier vier jaar in de raad heb gezien en met name van je voorzitterschap van als onze geliefde burgemeester er niet was, van jouw voorzitterschap heb ik echt genoten. Want de manier waarop jij door totale verwarring te zaaien, iedereen toch weer bij de les wist te krijgen, was briljant. Dus alle drie hartelijk dank voor jullie bijdrage. De voorzitter: De fractie van de PvdA, de heer Van den Brink. De heer Van den Brink: Mieke. Ook jij hebt een hele tijd meegelopen in de raad, niet zo lang als Eddy natuurlijk, maar net als Eddy ben je ook wethouder geweest, als ik me niet vergis. Mijn eerste herinneringen zijn aan Hartgroen.

Toen woonde wij in Eemnes en de partij die was opgericht tegen het nieuwe winkelcentrum en waar jij actief voor was. Ik herinner me nog heel goed dat vier jaar ingezonden brieven in de bijl wij regelmatig de wegens kruisten, want ik hoorde tot de voorstander van dat winkelcentrum. Dat de Binnenhof er toch gekomen is, moet voor jullie een teleurstelling zijn geweest, maar het moet gezegd, jullie

hebben dat verlies sportief opgevat. Mieke, bedankt. Eddy. Bij jou vertrek wil ik iets langer stilstaan. Samen met Ernst Wortel in Laren en Rob Bruintjes in Blaricum vormden jullie als langstzittende raadsleden een soort trio van grumpy old men. Fractiediscipline was aan jullie niet besteed. Overigens, jij hebt het het langst volgehouden. Uiteraard ben je niet zo begonnen. Als jonge man ben je begin jaren zeventig in opstand gekomen tegen megalomane bouwplannen in Eemnes. Ik denk dat we je daar al te dankbaar moeten blijven. Als het niet aan jou had gelegen, was Eemnes nu Eemnes niet meer geweest en had het er hier meer als Huizen of Nieuwegein uitgezien. In de eerste periode van 1989 tot 2004 dat wij in Eemnes woonden, maakte ik je ook mee als een gedreven bestuurder met de focus op ruimtelijke ordening en dat is onze beider passie. Ik herinner me nog goed de discussie over de bouw van boerderijen in de polder. Pieter had het er al even over. Wat jou betreft hadden het er ongetwijfeld minder mogen zijn, maar dat we nu nog van de open polder mogen genieten, is voor een belangrijk deel jouw verdienste. Kortom, je hebt in je lange carrière in het bestuur van Eemnes een grote positieve invloed gehad. Eddy, bedankt. Jaap. Je moest duidelijk even wennen aan je rol als raadslid. Wat schichtig bij het publiek optreden, maar met een duidelijke mening. Vooral als het over kroegen gaat.

Je hebt in de laatste drie jaar je plekje in de raad wel gevonden. Aan jou heb ik altijd een trouwe bondgenoot gehad. Samen met Martin vormde je een actief duo vooral als het gaat om energie besparen. Ik hoop dat jullie, zoals Ronald memoreerde met de vuurmeesters de komende jaren jullie goede werk kunnen voortzetten. Dat is nu meer dan ooit nodig. Je hebt een groot hart en springt direct in de bres als je ergens een onrechtvaardigheid bespeurt. Als ik de fysiotherapeut en de oude bibliotheek noem, weet je wel wat ik bedoel. Jaap, ga genieten van je passies, je echtgenote, je edelsmederij en je klassieke Range Rover. Wel in die volgorde graag. De voorzitter: En D66, de heer Defferding. Rode rozen, ah. Kijk. De heer Defferding: Dank u wel, voorzitter. De hekkensluiter, ik moet opschieten, want de gehaktballen he, die liggen te verpieteren. Maar ik heb toch nog wel wat moois te zeggen, denk ik. Jaap, m’n buurman. We kennen mekaar nog niet zo heel erg lang, maar ook voordat ik in de raad kwam, leerden we mekaar al een beetje kennen op straat en bracht je me de kneepjes bij van wat ik hier eigenlijk moest gaan doen. We hebben het vaak over gehad ook over milieuzaken en hoe we Eemnes beter kunnen maken op dat gebied.

Ik heb je in de raad ook wel een paar keer aan het woord gezien en dat is gewoon ook leuk om naar je te luisteren, over hoe je heel gepassioneerd vertelt over de dingen die je over het voetlicht wil brengen. En ik denk, het is al een paar keer gezegd, dat je dat met je hart doet en dat dat een hele mooie eigenschap is. Dus dank je wel daarvoor. En dan Mieke. Ik weet nog dat wij een kopje koffie hebben gedronken toen we kennis maakten en ik helemaal nieuw, mocht ik bij jullie aan tafel zitten en hebben we eigenlijk al kennis gemaakt met elkaar en dat was eigenlijk hartstikke leuk en ook jij hebt me verteld van, nou dit is wel handig, dit is niet handig en zo maakte ik je ook mee hier in de raad als vrolijk lid van Dorpsbelang die altijd met een glimlacht heel goed voorbereid, wat ook al vaker is genoemd, haar punten overbrengt. En dat doe je met een glimlach en met vriendelijkheid en ik denk dat dat jou wel karakteriseert als mens en dat is hartstikke fijn ook om als collega te hebben en om je zo op straat tegen te komen. En dan Eddy van IJken. Ja, er is al heel veel over jou gezegd. In het verleden heb je heel veel dingen gedaan. Je bent een paar keer wethouder geweest is gezegd. Maar er zijn ook een paar dingen die me van jou zijn bijgebleven in de tijd dat we digitaal moesten vergaderen en met allemaal schermpjes achter onze computer zaten.

En ik had soms het idee van ben je er nog wel bij of, het beeld bleef alleen maar stilstaan, misschien is de verbinding slecht. En dan kreeg je het woord en dan wist je precies waar het over ging en kon je ook je punt maken. Dus dat was eigenlijk wel heel erg vermakelijk. En net als de laatste raadsvergaderingen die je mocht voorzitten, werd er al gememoreerd dat het bijna een afsluiting was van je carrière als raadslid en wat je in het openbaar bestuur hebt betekent. En ik hoop dat ik daar een

voorbeeld aan mag nemen, zo lang als jij dat hebt volgehouden. En dank je wel voor de tijd dat ik je collega mocht zijn. De voorzitter: Ik weet dat de heer Van IJken iets voorbereid heeft. Ik weet niet of de andere twee ook behoefte hebben om nog te ‘…’ of dat straks misschien gaan doen. Maar de heer Van IJken heeft iets voorbereid. Dus, ja. En zowat, he. De heer Van IJken: Ja, dank voor de woorden. U zegt ik heb wat voorbereid en er is altijd toch de lange tijd dat ik in de raad gezeten heb een moeizaam ding geweest dat ik, het spreken in het openbaar en vooral toespraken moest houden en zowat en echt de mooie redens die zou je van mij nooit hoeven te verwachten. Maar toch, ik heb wat op papier gezet en het is twee aanbevelingen waren altijd aan je gegeven, hou het kort en probeer niet lollig te zijn. Dat is aardig gelukt. Allemaal bedankt voor de lovende woorden. Thans is het afscheid daar. Zo al vier jaar geleden mijn afscheidstoespraakje houden. Maar ja, toen kwam die verbluffende verkiezingsuitslag waardoor ik nog vier jaar in de raad kwam. Kwamen er als periode op een wel heel bijzonder terrein terecht. Na een goede veertig jaar ruimtelijke ordening en zo ook meer gedaan te hebben en daar ook aardig wat plezier in had, kwam ik in de commissie die de zachte sector doet terecht. Erg leerzaam, maar zag het toch vaak als huiswerk, schuine streep strafwerk.

Maar ja, je bent gekozen en je maakt je, je houdt er niet mee op, he, hoewel je wel eens anders leest in de krant. U proeft mijn enthousiasme. Gelukkig valt in die commissie in de zachte sector ook volksgezondheid daarbinnen dat terrein, zodat ik de tip over de eetbaarheid en voedzaamheid van de Japanse duizendknoop hier goed kwijt kon. De VVD-fractie was hier blijkbaar zo van onder de indruk, dat zij dit uitlegde. Enige maanden later, als dat het m’n dagelijks menu zou zijn. Dat is wel een heel erg liberale interpretatie van wat ik daar naar voren gebracht heb. En dan over, dit was dan de laatste vier jaar, en dan over de andere tijd ook een heel kort stukje maar. Ja, het is al een paar keer gezegd dat ik een van de oprichters was toen van Dorpsbelang. Er zit daar ‘…’ nog een paar mensen. En ja wij hebben toen een hele drukke tijd gehad en nu hebben we dat toen die grote groei van Eemnes ja, toch, ook met steun van anderen kunnen voorkomen. Het blijft natuurlijk wel dat je dan denkt van, nou, we gaan niet zo hard groeien meer, we bouwen uitsluitend nog voor de eigen groei. Ja, dat het toch altijd maar weer meer wil zijn. Dat is toch een deel van de raad die daar helaas voor ons dorp, voor enigszins toch weer voor opofferen. En daarbij ook behoorlijk gesteund door sommige, meerdere burgemeesters. Dus, ja. Er blijft toch heel wat te doen.

Het is toch jammer dat die, dat dat nog steeds doorgaat en dat een van de hoekstenen van het politiek handelen, komt niet van mij af. Maar dat is van de Griekse wijsgeer Plato. En dan bedoel ik niet het verkeersplateau, maar de zogenaamde de matiging. En die is toch op dit gebied hier in de raad maar heel matig aanwezig. Verdere dingen die ik in die veertig jaar heb zien veranderen zijn toch de omgangsvormen die zijn wat enigszins anders geworden. Het is niet meer altijd oude adel. Eeuwige bouwlust, daar heb ik het ook al over gehad. En wat verder nog, ja ik heb altijd druk geweest ook met de polder toch mooi te houden en daar ook m’n best voor gedaan. Waar ik ook al mis natuurlijk, de laatste jaren is een wezenlijk onderdeel natuurlijk, dat was toch m’n vaste stal ‘…’ jaren veertig, was dat altijd een vast onderdeel van, soms vergezeld van andere autoriteiten. Altijd heel plezierig en heel jammer dat dat helaas niet meer kan. Is overigens niet de reden dat ik er nu mee ophoud. Goed, nou ja, dat was het zo. Ik denk omdat u nu in zoveel mensen, mogelijk misschien zelfs speciaal voor mij gekomen zijn, om dit ff aan te horen. Ik dank u. De voorzitter: Goed. En er is altijd nog een vacature in de adviesraad sociaal domein. Dus mocht je je vervelen, dan kun je je nieuwverworven kennis daar ook inzetten.

5.

Sluiting De voorzitter: Ik kom bij agendapunt vijf en dat is de sluiting. Dan sluit ik de vergadering en u kunt als u dat wilt nog iets zeggen tegen de vertrekkende raadsleden of de blijvers aanmoedigen. Dank voor uw komst en wellicht tot woensdag als de nieuwe raad geïnstalleerd wordt. Dank u wel.