CConstaterende datdruten
Koppel je AI →
Document · PDF

Antwoorden op vragen ASDD bij Verordening Wmo en Jeugdhulp gemeente Druten 2026

Raad openbaar Druten 18 december 2025, gemeente drutenBij agendapunt: Vaststellen verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 20261.464 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

1. Er wordt aangegeven dat in de vorige verordening niet stond dat een beslissing (wel/niet een voorziening) werd vastgelegd in een beschikking dus dat dat nu is vastgelegd. Het verraste me dat er kennelijk nooit een beschikking is gemaakt. (Als ik de juiste conclusie trek.) Waarom was dat en hoe is in het verleden dan met een bezwaar van burgers omgegaan? Antwoord: Wij gaan er vanuit dat jullie vraag ziet op het toevoegen van lid 5 aan artikel 2a. Er worden al vele jaren beschikkingen aan inwoners gestuurd (op basis waarvan inwoners de mogelijkheid hebben om in bezwaar te gaan). Op dit moment staat in artikel 9 van de (huidige) Verordening de inhoud van de beschikking opgenomen. Omdat artikel 2a in feite het begin van het proces omschrijft (het onderzoek naar een maatwerkvoorziening begint namelijk met een hulpvraag) wordt ervoor gekozen om d.m.v. lid 5 van artikel 2a ook al aan te geven waar het proces mee eindigt, namelijk de beschikking. Er wijzigt dus niets in het proces m.b.t. het verstrekken van beschikkingen, het wordt nu enkel volledigheidshalve toegevoegd in artikel 2a. 2. Ook wordt aangegeven dat de gemeente voortaan de beschikking opstelt, het besluit neemt en dat dat niet meer door de uitvoerder van de hulp kan. In art 5 staat echter nog wel dat de uitvoerder dat kan doen.

Is dit een foutje of hoe is dit anders te rijmen? Antwoord: Er is jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep gekomen waaruit volgt dat de advisering over besluitvorming, besluitvorming zelf én uitvoering van besluitvorming niet in één hand dienen te liggen. Die situatie zou zich voordoen als de gemeente Druten alle 3 deze taken zou mandateren aan een andere partij. Dat is echter niet het geval bij de gemeente Druten. Om dit ook te waarborgen is ervoor gekozen om lid 7 van artikel 5 toe te voegen. 3. Art 8:Voor zover de hulpvraag betrekking heeft op jeugdhulp, kan de hulpvraag ook worden gemeld bij een andere volgens de wet bevoegde verwijzer naar jeugdhulp. De aanbieder beoordeelt vervolgens welke maatwerkvoorziening nodig is met een onderzoek. Dit onderzoek gaat op dezelfde manier zoals het college dit doet. In de beoordeling wordt de eigen kracht, het sociaal netwerk, algemene en algemeen gebruikelijk is etc… Hoe verloopt het proces van opstellen van de beschikking bij jeugdhulp op school? Antwoord: Wij gaan er vanuit dat jullie vraag ziet op de tekst van artikel 2b waarin staat opgenomen wie er allemaal kan verwijzen naar jeugdhulp. Als er sprake is van jeugdhulp die op school wordt gegeven loopt het proces in beginsel hetzelfde als bij jeugdhulp die buiten school wordt gegeven.

Er is in beide gevallen een jeugdconsulent van de gemeente betrokken die de noodzakelijkheid van de hulp vaststelt door het doen van een onderzoek. Uiteraard is school daarbij een belangrijke informant. Als de jeugdconsulent van mening is dat jeugdhulp op school (bijvoorbeeld in de vorm van ZBO; zorg binnen onderwijs) noodzakelijk is, wordt de beschikking via dezelfde route opgesteld als in andere gevallen. Als er sprake is van een directe verwijzer die jeugdhulp op school noodzakelijk acht (bijvoorbeeld een huisarts of een gecertificeerde instelling), loopt het proces ook hetzelfde als bij een directe verwijzing naar jeugdhulp buiten school.

1

4. Beoordeling eigen kracht art 8a: lijkt streng. Lijkt erop dat mensen minder moeten gaan werken om de ondersteuning te kunnen blijven geven. Wat als er financiële problemen ontstaan? Antwoord: In de wetgeving is niet bepaald wat precies onder ‘eigen kracht’ moet worden verstaan. Uit de parlementaire geschiedenis volgt dat de bedoeling van de wetgever is dat de kern in ieder geval is dat ouders op de eerste plaats zelf verantwoordelijk zijn voor het gezond en veilig opgroeien van hun kinderen. De wetgever heeft daarbij aangegeven dat als ouders zelf de mogelijkheden hebben om de problemen het hoofd te bieden, een maatwerkvoorziening op grond van de Jeugdwet niet nodig. De wetgever heeft het echter aan gemeenten overgelaten om het begrip ‘eigen kracht’ verder in te vullen. Veel gemeenten liepen er de afgelopen jaren in de praktijk tegenaan dat een duidelijke definitie ontbrak. De Centrale Raad van Beroep heeft vervolgens in uitspraken bepaalt dat gemeenten in hun beleid (de Verordening) dienen uit te leggen wat zij onder ‘eigen kracht’ verstaan, welke voorwaarden daarbij gelden en wat de afwegingsfactoren zijn om dit vast te stellen. De definitie van het begrip ‘eigen kracht’ zoals deze nu in artikel 8a staat opgenomen wordt door veel gemeenten gehanteerd en sluit aan bij de eisen van de Centrale Raad van Beroep.

In de Verordening is uitdrukkelijk wel opgenomen dat het altijd mogelijk is om een individuele beoordeling te maken tegen de achtergrond van de specifieke problematiek van de jeugdige. Het eventueel minder moeten gaan werken of het ontstaan van eventuele financiële problemen zijn belangrijke factoren. Er dient altijd ruimte te zijn voor maatwerk dat een passende oplossing biedt voor de jeugdige en diens ouders. 5. Daarbij wordt ook opgemerkt in 8b: Het hebben van een fulltimebaan of het volgen van een voltijdsopleiding staat het leveren van gebruikelijke hulp dus niet in de weg. Duidelijk maar wel streng en belastend. Welke ruimte is er? Iedereen weet dat het vaak te belastend is om naast een baan de juiste mantelzorg te verlenen. Hoe verhoudt zich dat tot deze formulering? Antwoord: Evenals het begrip ‘eigen kracht’ is ook het begrip ‘gebruikelijke hulp’ de afgelopen jaren door jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep nader uitgewerkt. De definitie van het begrip ‘gebruikelijke hulp’ zoals deze nu in artikel 8b staat opgenomen wordt door veel gemeenten gehanteerd en sluit ook aan bij de eisen van de Centrale Raad van Beroep. Deze definitie is het uitgangspunt. Het gat hierbij met name over het uitvoeren of overnemen van huishoudelijke taken door partners of inwonende volwassen kinderen.

Ook hierbij geldt echter dat er altijd ruimte dient te zijn voor maatwerk en dat gezocht wordt naar een passende oplossing. Het verlenen van mantelzorg is daarbij een belangrijke factor. De consulenten hebben in dat kader veel oog voor de impact die het verlenen van mantelzorg op inwoners heeft.

2

6. Daarnaast staat ook nog dat Wanneer de dreigende overbelasting wordt veroorzaakt door een combinatie van werk en gebruikelijke hulp en andere activiteiten dan werk en huishouden, gaan werk en gebruikelijke hulp voor. Het beoefenen van vrijetijdsbesteding kan het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet in de weg staan. Dat gaat mij wel ver. Ontspanning zoals sporten kan een positieve bijdrage hebben aan de zorg die moet worden verleend aan naasten…. Antwoord: De consulenten zullen in het onderzoek dat zij uitvoeren altijd zoeken naar een voor de inwoner passende oplossing. Daarbij zal ook aan bod komen welke impact het al dan niet bieden van gebruikelijke hulp op de huisgenoten heeft. 7. Hoe wordt het “niet meewerken “ van ouders bepaald. Wat zijn criteria? Antwoord: Wij gaan er vanuit dat deze vraag ziet op artikel 8g. Voor het ‘niet meewerken’ gelden geen vaste criteria. Dit artikel is een uitvloeisel van de Jeugdwet waarin staat opgenomen dat de jeugdige en diens ouders het college de medewerking dienen te verlenen die redelijkerwijs nodig is om de Jeugdwet te kunnen uitvoeren. Het gaat hierbij om een algemene medewerkingsplicht. Artikel 8g tracht deze algemene medewerkingsplicht wat meer in te kaderen.

Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van ‘niet meewerken’ als de ouders om jeugdhulp vragen maar vervolgens weigeren met de jeugdconsulent in gesprek te gaan of onredelijke eisen stellen aan het voeren van gesprekken met de jeugdconsulent. Het is dan voor de jeugdconsulent onmogelijk om de noodzaak voor jeugdhulp vast te stellen. 8. Punt 47: Mist hier niet in nieuwe tekst ook Jeugdhulp op de Sint Maartenschool, immers met lumpsum bekostigd? Antwoord: De zorg binnen de Maartenschool is geen algemene voorziening en wordt om die reden weggehaald in bijlage 1. De jeugdhulp op de Sint Maartensschool betreft zorg binnen onderwijs (zbo) die door twee aanbieders wordt uitgevoerd. Omdat er veel kinderen binnen de Maartenschool zbo hebben, heeft de regio het administratief proces vereenvoudigd door vooraf volume in te kopen via een lumpsumregeling. Per kind kan dan binnen een afgesproken aantal uren zorg worden geboden, zonder daarvoor eerst naar de gemeente te moeten. Wanneer de zorg boven deze grens uitstijgt moet de aanvullende zorg weer door de gemeente worden beschikt. Het klopt dat per kind voor de ingekochte zorg geen aparte beschikking komt. Wel wordt er jaarlijks ‘afgerekend’. Wanneer er minder kinderen voor een bepaalde gemeente zorg had dan vooraf was ingeschat, dan wordt dit met de gemeente verrekent.

Een toetsingscommissie binnen de Maartensschool bepaalt of een kind in aanmerking komt voor deze zbo. Deze hulp is dus: •

Niet vrij toegankelijk

•

Voor een specifieke doelgroep c.q. probleem

•

De zbo is toegesneden op de specifieke behoeften van een jeugdige

•

Niet iedereen kan er gebruik van maken

3

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=wdw&id=aab7f071-3693-45f5-ab03-75889e19c436