07 05 Bijlage Toelichting Drimmelenseweg - Plukmadestraat plus bijlagen.pdf
Tekst van het document
Het Programma Wonen 2030 Gemeente Drimmelen, hierna te noemen het Programma, hanteert om naast de doelstelling van 1.500 nieuwe woningen ook de doelen van betaalbare en levensloopbestendige woningen te realiseren een aantal criteria (Hoofdstuk 4 Criteria en locatiekeuzes). Het Programma stelt op pagina 12: Om naast onze doelstelling van 1500 nieuwe woningen ook onze doelen om voldoende betaalbare woningen en levensloopbestendige woningen te realiseren, hanteren we de volgende criteria: • Voor plannen tot en met 5 woningen gelden geen specifiek eisen. Hiermee blijft het voor particulieren mogelijk om een eigen woning naar wens te realiseren.
Nu het onderhavig initiatief voorziet in de bouw van 2 r-v-r-woningen gelden ingevolge het Programma hiervoor geen specifieke eisen. Gewezen wordt daarenboven op Hoofdstuk 8 (Duurzaamheid, nieuwe woonvormen en groene woonomgeving) van het Programma (p.22): Groene woonomgeving / biodiversiteit Een belangrijke waarde in onze gemeente is het zijn van een blauwgroene gemeente. Uitgangspunt is dat groen een belangrijk onderdeel is van een prettige leefomgeving en bijdraagt aan ontmoeten, spelen en sporten. Door in groen te investeren dragen we bij aan de biodiversiteit in onze gemeente. We kijken daarbij ook naar de openbare ruimte en denken bijvoorbeeld aan het groen inrichten van parkeerplaatsen. Binnen het Programma Duurzaamheid zijn hiervoor diverse acties opgenomen.
Van het plangebied bestaat krijgt ruim 2.300 m2 de bestemming Groen -Landschappelijke inpassing’ zodat het onderhavig initiatief substantieel bijdraagt aan de biodiversiteit. Conclusie: het initiatief is vanuit het Programma Wonen 2030 Gemeente Drimmelen alleszins uitvoerbaar.
32
3.3.5 Omgevingsvisie gemeente Drimmelen Het onderhavig initiatief ziet op de bouw van 2 woningen en op de sanering en sloop van een pluimveebedrijf. Van belang is dus met name hetgeen de Omgevingsvisie stelt over wonen: (..) Woningbouw in de vorm van uitbreidingslocaties mag in beginsel niet ten koste gaan van gronden met meer dan een agrarische waarde (natuur en rust beschermen). Bij de ontwikkeling van nieuwe woningen wordt vergroening van de openbare ruimte gestimuleerd en verstening in de dorpen tegengegaan. Hierbij kan gedacht worden aan het groen inrichten van tuinen (in plaats van tegels) en het groen inrichten van parkeerplaatsen. Ook zien we mogelijkheden om hoger te bouwen dan 3 bouwlagen, als dit past in de omgeving. Bij de bouw van nieuwbouwwoningen wordt zo duurzaam mogelijk gewerkt, waarbij bijvoorbeeld aandacht is voor het gebruik en verspilling van materialen. (..) Er wordt een vervolg gegeven worden aan de ontwikkeling van Made Oost, waarin vooralsnog ruimte is gereserveerd voor 100 woningen. Ook in gebied nabij de Haagstraat in Made zijn nog bouwmogelijkheden
Doorwerking in het bestemmingsplan: De beide woningen worden niet gebouwd op gronden met meer dan een agrarische waarde (natuur en rust). Het betreft grond met thans de bestemming ‘Agrarisch-2’ waarop gras wordt geteeld. Een substantieel deel van het deelgebied Drimmelenseweg nabij nummer 27 krijgt de bestemming ‘Groen Landschappelijke Inpassing’ waardoor het groen in de openbare ruimte toeneemt. In het kader van de waterretentie wordt daarenboven zoveel mogelijk groen gerealiseerd, bijvoorbeeld door het leggen van grastegels. De beide woningen worden los van aardgas gebouwd waardoor sprake is van duurzame woningen. De sanering en sloop van de pluimveehouderij leiden ertoe dat de milieucontouren (hindercirkels) zijn vervallen. De slooplocatie is gelegen in het gebied Plukmade dat in de Omgevingsvisie als kansrijk voor woningbouw is aangemerkt. De reeds ingezette en deels gerealiseerde ontwikkeling van Made Oost kan hierdoor worden voortgezet en afgerond. Conclusie: het initiatief past in de Omgevingsvisie van de gemeente Drimmelen.
33
Hoofdstuk 4 Uitvoerbaarheid 4.1 Algemeen Met betrekking tot een (ontwerp-)bestemmingsplan staat in artikel 3.2 van de Algemene wet bestuursrecht vermeld: 'bij de voorbereiding van een besluit vergaart het bestuursorgaan de nodige kennis omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen'.
Artikel 3.1.6 van het Besluit ruimtelijke ordening bepaalt dat rekening moet worden gehouden met de uitkomsten van het met toepassing van artikel 3.2 van de Algemene wet bestuursrecht verrichte onderzoek. Ten behoeve van het onderhavige plan heeft onderzoek plaatsgevonden naar een aantal uitvoeringsaspecten. Hieronder wordt verslag gedaan van de uitkomsten van het gepleegde onderzoek. De onderzoeksrapporten zijn als bijlagen gevoegd bij dit bestemmingsplan. 4.2 Waterhuishouding Relevante toetsingskaders 4.2.1 Waterwet De Waterwet regelt het beheer van oppervlaktewater en grondwater en verbetert ook de samenhang tussen waterbeleid en ruimtelijke ordening. Daarnaast levert de Waterwet een flinke bijdrage aan kabinetsdoelstellingen zoals vermindering van regels, vergunningstelsels en administratieve lasten. Een belangrijk gevolg van de Waterwet is dat de aloude vergunningstelsels uit de voorheen afzonderlijke waterbeheerwetten zijn gebundeld. Dit resulteert in één vergunning, de watervergunning. 4.2.2 Nationaal Waterplan Op basis van de Waterwet is het Nationaal Waterplan vastgesteld door het kabinet. Dit Nationaal Waterplan geeft de hoofdlijnen, principes en richting van het nationale waterbeleid in de planperiode 2016-2021, met een vooruitblik richting 2050.
Het Nationaal Waterplan richt zich op bescherming tegen overstromingen, beschikbaarheid van voldoende en schoon water en de diverse vormen van gebruik van water. Het geeft maatregelen die in de periode 2016-2021 genomen moeten worden om Nederland ook voor toekomstige generaties veilig en leefbaar te houden en de kansen die water biedt te benutten. 4.2.3 Keur Waterschap Brabantse Delta (2015) Het waterschap Brabantse Delta is verantwoordelijk voor het waterbeheer in de gemeente op basis van de volgende wettelijke kerntaken: het zuiveringsbeheer, watersysteembeheer, beheer van dijken en beheer van vaarwegen. Het watersysteembeheer - waaronder grondwater- heeft daarbij twee doelen: zowel de zorg voor gezond water als de zorg voor voldoende water van voldoende kwaliteit. Het beleid en de daarmee samenhangende doelen van het waterschap zijn opgenomen in het waterbeheerplan 2016-2021, dat tot stand is gekomen in samenspraak met de waterpartners. Zo zijn bijvoorbeeld relevante waterthema's gekoppeld aan de belangrijkste ruimtelijke ontwikkelingen in de regio. 34
Daarnaast heeft het waterschap waar nodig nog toegespitst beleid en beleidsregels op de verschillende thema's/speerpunten uit het waterbeheersplan en heeft het waterschap een eigen verordening; De Keur en de Legger.
Afbeelding 11: Legger Waterschap Brabantse Delta
Het waterschap hanteert bij nieuwe ontwikkelingen het principe van waterneutraal bouwen, waarbij gestreefd wordt naar het behoud of herstel van de 'natuurlijke' waterhuishoudkundige situatie. Vanwege dit principe wordt bij uitbreiding van verhard oppervlak voor de omgang met hemelwater uitgegaan van de voorkeursvolgorde infiltreren, bergen, afvoeren. Op basis van het huidige beleid van de Brabantse Delta dient een retentievoorziening op eigen terrein gerealiseerd te worden als de verharding meer dan 500 m2 bedraagt. De Keur kent diverse verbodsbepalingen voor handelingen in het watersysteem. Deze handelingen mogen enkel worden verricht indien een waterwetvergunning is verleend, of indien wordt voldaan aan algemene regels. De waterschappen Aa en Maas, Brabantse Delta en De Dommel hebben in de Noord Brabantse Waterschapsbond (NBWB) besloten om de keuren te uniformeren en tegelijkertijd te dereguleren. Hierbij is aangehaakt bij het landelijke uniformeringsproces van de Unie van Waterschappen. Er is conform het nieuwe landelijke model een sterk gedereguleerde keur opgesteld, met bijbehorende algemene regels en beleidsregels. Deze zijn voor de drie waterschappen gelijkluidend. De nieuwe uniforme keuren zijn gezamenlijk in werking getreden op 1 maart 2015.
In de nieuwe keur is opgenomen dat het in beginsel verboden is om zonder vergunning neerslag door toename van verhard oppervlak of door afkoppelen van bestaand oppervlak, tot afvoer naar een oppervlaktewaterlichaam te laten komen. Dit verbod is van toepassing tenzij: 35
a. het afkoppelen van verhard oppervlak maximaal 10.000 m² is, of; b. de toename van verhard oppervlak maximaal 500 m² is, of; c. de toename van verhard oppervlak bestaat uit een groen dak. d. de toename van verhard oppervlak groter is dan 500 m2 is en compenserende maatregelen zijn getroffen om versnelde afvoer van hemelwater tegen te gaan, in de vorm van een voorziening met een minimale retentiecapaciteit conform de rekenregel: benodigde retentiecapaciteit (in m3) = toename verhard oppervlak (in m2) x gevoeligheidsfactor x 0,06 4.2.4 Watertoets In ruimtelijke plannen dient aandacht besteed te worden aan waterhuishoudkundige aspecten. Daarbij staan naast een duurzaam waterbeheer de integrale afweging en het creëren van maatwerk voorop. Water moet altijd bekeken worden in het licht van het watersysteem of stroomgebied waarin een stad of een dorp ligt. Een goede afstemming van waterbeleid en ruimtelijke ordening, ook in het direct aangrenzende gebied, is daarom noodzakelijk. De integratie van water in ruimtelijke plannen vindt plaats via de zogenaamde watertoets. Concreet betekent de watertoets, dat een plan een zogenaamde waterparagraaf dient te bevatten, die keuzes ten aanzien van de waterhuishoudkundige aspecten gemotiveerd beschrijft. De watertoets is wettelijk verankerd in artikel 3.1.6 lid 1, sub b Bro.
De 'watertoets' is een instrument dat waterhuishoudkundige belangen expliciet en op evenwichtige wijze laat meewegen bij het opstellen van ruimtelijke plannen en besluiten. Het is geen technische toets, maar een proces dat de initiatiefnemer van een ruimtelijk plan en de waterbeheerder in een zo vroeg mogelijk stadium met elkaar in gesprek gaan. De watertoets bestaat uit twee onderdelen: -
de verplichting aan initiatiefnemers van ruimtelijke plannen om de waterbeheerder vroegtijdig in de planvorming te betrekken, en de verplichting aan initiatiefnemers van ruimtelijke plannen om in hun plan verantwoording af te leggen over de manier waarop omgegaan is met de inbreng van de waterbeheerder. Dit laatste gebeurt doorgaans in de waterparagraaf bij het betreffende plan.
Uit de kaart behorende bij de Keur waterschap Brabantse Delta 2021 volgt dat de locatie niet gelegen is binnen de te beschermen gebieden.
Afbeelding 12: Kaart beschermde gebieden Keur Waterschap Brabantse Delta. Het plangebied is aangeduid met de zwarte stip
36
Gemeentelijk beleid De zorgplicht voor stedelijk afvalwater is een gemeentelijke taak die is vastgelegd in de Wet milieubeheer. In deze wet is verder vastgelegd dat gemeenten verplicht zijn om een Gemeentelijk Rioleringsplan (GRP) op te stellen, waarin zij hun beleid voor de rioleringszorg vaststellen. In de Waterwet (december 2009) is de gemeentelijke zorgplicht voor riolering verbreed naar een zorgplicht die ook het hemelwater en het grondwater omvat. Deze wettelijke verplichtingen en het aflopen van de planperiode zijn voor de gemeente Drimmelen aanleiding geweest om voor de planperiode 2018 tot en met 2022 een nieuw Water- en Rioleringsplan (WRP) Drimmelen op te stellen. In het WRP geeft de gemeente Drimmelen onder meer weer hoe zij invulling geeft aan haar zorgplichten voor de betreffende waterstromen. Door de bouw van de 2 ruimte-voor-ruimte-woningen is er sprake van een toename van verharding. Realisatie van het initiatief past binnen de uitgangspunten van het Brabantse Delta. Het hemelwater zal op eigen terrein worden hergebruikt en/of in de grond worden geïnfiltreerd. Dit wordt in de regels voorwaardelijk verplicht gesteld. Conform het gemeentelijk beleid dient op eigen terrein een infiltratievoorziening te worden gerealiseerd met een bergingscapaciteit van 60 mm.
De inhoud van de waterberging moet als volgt worden bepaald: - Verhard oppervlak = oppervlak bebouwing x 100% + oppervlak rest kavel x 50% - Inhoud waterberging = verhard oppervlak x 60 mm - Oppervlak bebouwing = oppervlak hoofgebouw en oppervlak erfbebouwing (aan- en uitbouwen, bijgebouwen en carports) Voor het berekenen van de vereiste waterberging is uitgegaan van de maximale planologische mogelijkheden. Iedere woning inclusief aangebouwde bijgebouwen mag een inhoud hebben van maximaal 750 m3 en een goothoogte van 7 meter. Het realiseren van een kap is niet verplicht. Door uit te gaan van een gebouw dat een hoogte heeft van 3,50 meter (plat dak, alles gelijkvloers, verblijfsruimte minimaal 2,60 meter vermeerderd met beton, isolatie e.d.) wordt een oppervlak gebruikt van 214 m2 aan woning. Verder is per woning 80 m2 aan vrijstaande bijgebouwen toegestaan. In totaal derhalve maximaal 294 m2 verhard per woning. Daarnaast wordt uitgegaan van de oppervlaktes van de 2 percelen in het plangebied van circa 3.700 m2 respectievelijk 2.600 m2. De percelen in het plangebied hebben oppervlaktes met de bestemming ‘Wonen’ van 1.844 m2 respectievelijk 2.128 m2. Het verschil tussen de totale oppervlakte van het plangebied en de oppervlaktes met de bestemming ‘Wonen’ bestaat uit de oppervlakte van de bestemming ‘GroenLandschappelijk’.
Wanneer deze gegevens ingevuld worden in de formule van de gemeente dan levert dit een waterbergingseis in een worst-case situatie op van: Kavel 1 met oppervlakte van circa 2.600 m2 (1.844 m2 wonen); *
(294 m2 x 100%) + ((1.844 m2 – 294 m2) x 50%) = 1.069 m2 verhard oppervlak;
*
1.069 m2 x 60 mm = 64,14 m3 waterberging.
37
Kavel 2 met oppervlakte van circa 3.700 m2 (2.128 m2 wonen); *
(294 m2 x 100%) + ((2.128 m2 – 294 m2) x 50%) = 1.211 m2 verhard oppervlak;
*
1.211 m2 x 60 mm = 72,66 m3 waterberging.
Woning 1 (Kavel 1) heeft een rieten dak (dus) zonder dakgoten. Het regenwater dat van het dak valt, wordt opgevangen direct onder de onderzijde van het dak door middel van speciaal daartoe over de gehele lengte aan weerszijden van de daken in de bodem aangelegde bassins (waterkoffers) met een inhoud van minimaal 64,13 m3 van waaruit het water in de bodem zakt. Het water afkomstig van de overige verharding wordt eveneens afgevoerd naar deze bassins. Deze voorzieningen voorkomen dat het water van de overige verharding afvloeit naar de aanwezige watergangen. Woning 2 (Kavel 2) wordt voorzien van een ondergronds bassin (waterkoffer) met een inhoud van minimaal 72,66 m3 voor de opslag van het water afkomstig van het dak en van de erfverharding. Dit water primair wordt gebruikt voor de beregening van de tuin. De beide bassins worden voorzien van een overloop zodat bij overschrijding van de aanwezige retentiecapaciteit het surplus aan water gedoseerd wordt afgevoerd naar het gedeelte van het plangebied met de bestemming Groen Landschappelijk (circa 2.333 m2) en naar het achterliggend Agrarisch-2 gebied alwaar het in de bodem zakt. Eventueel in de toekomst aan te leggen zwembaden zijn te voorzien van een biologisch zelfreinigend systeem, soortgelijk als het reeds aanwezige zwembad bij Drimmelenseweg 72.
Indien al wordt besloten tot de aanleg van een WKO-systeem vindt de opslag plaats in een aquifer en vindt lozing via de riolering niet plaats. De beide kavels lopen buiten het plangebied door in westelijke richting en zijn in totaal circa 13.500 m2 respectievelijk circa 8.770 m2 groot. De oppervlakte buiten het plangebied behoudt de gebiedsbestemming ‘Agrarisch-2’ (gemengde plattelandseconomie) en mogen niet bebouwd dan wel anderszins verhard worden. Hetzelfde geldt voor de oppervlakte van circa 2.333 m2 met de bestemming ‘Groen – Landschappelijke inpassing’ waardoor de mogelijkheid van waterretentie op eigen ‘grond’ een veelvoud zal zijn van de hierboven berekende inhouden. Op de onderstaande afbeelding is het Agrarisch-2 gebied buiten het plan gebied weergegeven met nummer 3.
38
Afbeelding 13: waterretentie op eigen terrein
Bovenstaande berekening is de worst case variant. Om water in de planuitwerking expliciet en op evenwichtige wijze in beschouwing te nemen en hemelwater op een duurzame wijze te verwerken (hydrologisch neutraal) wordt geadviseerd om in het ontwerp niet te veel verharding aan te brengen en bijvoorbeeld te werken met half verhardingen zoals grastegels. Het gaat om holle waterdoorlatende tegels (meestal met honingraatstructuur) in kunststof of beton waarmee de oprit en andere delen van het erf zoals tuinpaden verhard kunnen worden én tegelijk een natuurlijke uitstraling behouden. Door de openingen te vullen met teelaarde en graszaad groeit er gras tussen de tegels. Daarnaast kan de tuin zodanig worden ontworpen dat regenwater gemakkelijk naar het groen kan stromen, door bijvoorbeeld plantvakken lager te plaatsen en deze zonder opstaande rand aan te leggen. Door in het tuinontwerp te werken met hoogteverschillen kan tijdens zware regenbuien tijdelijk water worden vastgehouden in de onverharde lager gelegen delen. In deze delen kan het (regen)water geleidelijk infiltreren in de bodem. Bij het ontwerp dient rekening te worden gehouden dat de lager gelegen delen op afstand van zowel de woning als naastgelegen percelen zijn gelegen. Afstroming van hemelwater richting gebouwen en/of aangrenzende percelen dient te worden voorkomen.
In het kader van de verlening van de voor de bouw van de woningen met bijgebouwen benodigde omgevingsvergunningen en/of ontheffingen vindt met inachtname van het hierboven gestelde, het worst case scenario daaronder begrepen, maatwerk plaats. Het plangebied wordt thans ontsloten door middel van 1 door het Waterschap Brabantse Delta vergunde duiker met een breedte van ruim 9 meter. Deze duiker wordt verwijderd en vervangen door 2 door het Waterschap te vergunnen duikers, voor elke kavel 1, met een breedte van 4,5 meter die tezamen de oppervlakte van de bestaande duiker niet overschrijden omdat de lengte van deze 2 duikers gelijk is aan de lengte van de bestaande duiker. De 4,5 meter wordt gemeten ter hoogte van 39
de slootbodem. Beide nieuwe duikers worden aangelegd in hetzelfde profiel. Per saldo vindt dus geen demping van (een gedeelte van) de watergang plaats zodat compensatie op eigen terrein niet aan de orde is. De bestaande drukriolering in de omgeving van het deelgebied is in beheer en eigendom van de gemeente Drimmelen. De te realiseren woningen worden voor wat betreft het afvalwater hierop aangesloten. Conclusie: De uitvoerbaarheid van het initiatief voor het aspect water is hiermee aangetoond. 4.3 Externe veiligheid 4.3.1 Inrichtingen en externe veiligheid Toetsingskader. Het Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi) is gericht aan het bevoegd gezag inzake de Wet milieubeheer en de Wet ruimtelijke ordening en heeft onder meer tot doel om bij nieuwe situaties toetsing aan de risiconormen te waarborgen. In de Regeling externe veiligheid inrichtingen (Revi) zijn o.a. standaardafstanden opgenomen waarbij wordt voldaan aan de grens- en richtwaarden voor het plaatsgebonden risico. Het Bevi is van toepassing op vergunningplichtige risicovolle bedrijven en de nabijgelegen al dan niet geprojecteerde (beperkt) kwetsbare objecten. In artikel 2, lid 1 van het Bevi is opgesomd wat wordt verstaan onder risicovolle bedrijven. In artikel 1 van het Bevi wordt toegelicht wat wordt verstaan onder (beperkt) kwetsbare objecten.
Voor de toepassing van het Bevi, wordt een nieuw ruimtelijk besluit gezien als een nieuwe situatie. Om te bepalen of er in de directe omgeving bedrijven zijn gelegen waarop het Bevi van toepassing is, is de risicokaart geraadpleegd. Hieruit blijkt dat de nieuwe woningen niet binnen 200 meter van een transportroute, niet binnen het invloedsgebied van een (gas)leiding of binnen het invloedsgebied van een risicovolle inrichting gelegen zullen zijn. Het uitvoeren van een kwantitatieve risicoanalyse (QRA) om de hoogte en toename van het groepsrisico inzichtelijk te maken is niet benodigd. 4.3.2 Transport en externe veiligheid Aandachtspunt bij een ruimtelijke ontwikkeling zijn de risico’s ten gevolge van opslag, gebruik, productie en/of transport van gevaarlijke stoffen. Beoordeling van de risico’s veroorzaakt door het vervoer van gevaarlijke stoffen over het spoor, het water en de weg dient plaats te vinden aan de hand van het Besluit externe veiligheid transportroutes (Bevt), als in werking per 1 april 2015. Bij het besluit horen grens- en richtwaarden voor het plaatsgebonden risico en richtlijnen voor de toepassing van de rekenmethodiek en de verantwoording van het groepsrisico. Bij nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen langs transportassen die deel uitmaken van het Basisnet Weg, Water en/of Spoor kan de berekening van het plaatsgebonden risico achterwege blijven.
Hiervoor gelden namelijk de afstanden die in bijlage I, II en III van de Regeling basisnet zijn opgenomen. Op deze afstanden mag het plaatsgebonden risico vanwege het vervoer van gevaarlijke stoffen niet meer bedragen dan 10-6 per jaar. Voor het Basisnet Weg geldt dat daar waar in de tabel van bijlage 2 van het Bevt de afstand ‘0’ is vermeld het plaatsgebonden risico vanwege het vervoer op het midden van de weg niet meer mag bedragen dan 10-6 per jaar.
40
Om te bepalen of er in de directe omgeving van het plangebied risicorelevante transportassen zijn gelegen is de risicokaart geraadpleegd. Hieruit blijkt dat het plangebied is gelegen op een afstand van circa 2 km van de Rijksweg A59 , waarover vervoer van gevaarlijke stoffen plaatsvindt. Voor het groepsrisico gelden geen vast veiligheidsafstanden. Op circa 200 meter ligt een spoorlijn die het bedrijventerrein Weststad – Statendam aansluit op het landelijk net. Deze spoorlijn wordt niet genoemd in het Revi en er vindt dus ook geen transport van gevaarlijke stoffen over plaats. Gelet op de ruime afstand van de weg tot het dichtstbijzijnde plangebied vormt de ligging van de weg en het spoor geen belemmering voor onderhavig voornemen. Op ca. 2 km is de Rijksweg A59 gelegen, waarover gevaarlijke stoffen worden vervoerd. Het invloedsgebied van de vervoerde stoffen over deze transportroute reikt niet tot de nieuwe woningen. Zodoende wordt geconcludeerd dat het aspect externe veiligheid geen belemmering oplevert voor de realisatie van de woningen in het bouwplan. Conclusie Het aspect transport en externe veiligheid vormt geen belemmering voor onderhavig plan.
4.3.3 Buisleidingen en externe veiligheid Toetsingskader Beoordeling van de risico's veroorzaakt door het transport van gevaarlijke stoffen door buisleidingen geschiedt aan de hand van het Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb), als in werking getreden per 1 januari 2011. Ten aanzien van het Bevb bestaat de noodzaak om een ruimtelijke reservering op te nemen voor het plaatsgebonden risico (PR) en een verantwoording van het groepsrisico (GR) van relevante buisleidingen. Binnen de PR 10-6 risicocontour mogen geen kwetsbare objecten aanwezig zijn en zo mogelijk ook geen beperkt kwetsbare objecten. Het verwachte aantal aanwezigen binnen het invloedsgebied van de buisleiding moet worden verantwoord. Dat invloedsgebied reikt bij brandbare vloeistoffen tot net buiten de 10-6 contour, voor leidingen met aardgas en chemicaliën moet dat per geval berekend worden. Om te bepalen of er in de directe omgeving van het plangebied risicorelevante buisleidingen zijn gelegen, is de risicokaart geraadpleegd. Uit de risicokaart blijkt dat op een afstand van circa 3,4 kilometer tot het plangebied een leidingstrook is gelegen met daarin diverse leidingen. Er is geen sprake van een PR 10-6 risicocontour. Voor het groepsrisico gelden geen veiligheidsafstanden.
Gelet op de ruime afstand van het plangebied tot deze leidingen vormt de ligging van de leidingen geen belemmering voor het onderhavig voornemen. Conclusie: Het aspect buisleidingen en externe veiligheid vormt geen belemmering voor onderhavig plan.
41
Afbeelding 14: Uitsnede risicokaart
4.3.4 Kabels en leidingen De hierna volgende leidingen zijn planologisch relevant, voor zover zij geen deel uitmaken van een inrichting zoals bedoeld in de Wet milieubeheer. a. hoogspanningsverbindingen van 50 kV en hoger; b. buisleidingen voor transport van aardgas met een uitwendige diameter van meer dan 50 mm en een druk van meer dan 16 bar; c. buisleidingen voor transport van aardolieproducten met een uitwendige diameter van meer dan 70 mm en een druk van meer dan 16 bar; d. buisleidingen met een diameter van 400 mm of meer buiten de bebouwde kom; e. buisleidingen voor transport van andere stoffen dan aardgas en aardolieproducten, die risico's met zich meebrengen voor mens en/of leefomgeving wanneer deze leidingen beschadigd raken. Beoordeling Ter plaatse van het plangebied zijn geen planologisch relevante kabels en leidingen aanwezig. Indien nodig zal in een later stadium van onderhavig project een KLIC-melding worden uitgevoerd. Conclusie: Er zijn geen belemmeringen met betrekking tot de aanwezigheid van kabels en leidingen. 4.4 Gezondheid 4.4.1 Lucht De mate van blootstelling aan luchtverontreiniging speelt een rol in het kader van een goede ruimtelijke ordening. Met betrekking tot 'luchtkwaliteit' zijn twee aspecten van belang.
Ten eerste of de luchtkwaliteit ter plaatse de nieuwe functie toelaat (de gevoeligheid van de bestemming) en ten tweede wat de bijdrage is van het plan aan die luchtkwaliteit.
42
4.4.1.1 Luchtkwaliteit nieuwbouw In het kader van een planologische procedure dient te worden aangetoond dat voldaan wordt aan de wettelijke normen voor wat betreft luchtkwaliteit. Hierbij dient het effect op de luchtkwaliteit in de omgeving als gevolg van een nieuwe ontwikkeling, als ook de toetsing aan de 'Wet luchtkwaliteit' in beeld te worden gebracht. De 'Wet luchtkwaliteit' van 15 november 2007, opgenomen in hoofdstuk 5, onder titel 5.2 van de Wet milieubeheer (Wm) gaat in op luchtkwaliteitseisen. In Bijlage 2 van de Wm zijn wettelijke grenswaarden vastgelegd van onder andere de stoffen stikstofdioxide (NO2), fijn stof (PM10), benzeen (C6H6), zwaveldioxide (SO2), lood (Pb) en koolmonoxide (CO). Voor PM10 geldt voor het jaargemiddelde een grenswaarde van 40 µg/m3. Het 24- uursgemiddelde van 50 µg/m3 mag maximaal 35 dagen per kalenderjaar worden overschreden. Voor NO2 geldt voor het jaargemiddelde een grenswaarde van 40 µg/m3. Het 24-uursgemiddelde van 200 µg/m3 mag maximaal 18 dagen per kalenderjaar worden overschreden. De 'Wet luchtkwaliteit' voorziet onder meer in een gebiedsgerichte aanpak van de luchtkwaliteit via het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL).
Het Rijk, provincies en gemeenten werken in het NSL-programma samen aan maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren tot de normen, ook in gebieden waar nu de normen voor luchtkwaliteit niet worden gehaald (overschrijdingsgebieden). De programma-aanpak zorgt voor een flexibele koppeling tussen ruimtelijke activiteiten en milieugevolgen. Kort samengevat dienen projecten te worden beoordeeld op basis van de 'Wet luchtkwaliteit' c.q. artikel 5.16 van de Wet milieubeheer. Luchtkwaliteitseisen vormen onder de 'Wet luchtkwaliteit' geen belemmering voor vergunningverlening als: - er geen sprake is van een feitelijke of dreigende overschrijding van een grenswaarde; - een project, al dan niet per saldo, niet tot een verslechtering van de luchtkwaliteit leidt; - een project 'niet in betekenende mate' bijdraagt aan de luchtverontreiniging; - een project is opgenomen in een regionaal programma van maatregelen of in het NSL, dat op 1 augustus 2009 in werking is getreden. In artikel 2 van het 'Besluit niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen)' is opgenomen dat een project 'niet in betekenende mate' bijdraagt aan de luchtkwaliteit als de zogenaamde '3% grens' niet wordt overschreden. Na vaststelling van het NSL op 1 augustus 2009 is deze grens gedefinieerd als 3% van de grenswaarde voor de jaargemiddelde concentratie fijn stof (PM10) of stikstofdioxide (NO2).
Dit komt overeen met 1,2 microgram/m3 voor zowel PM10 als NO2. Wat het begrip 'in betekenende mate' precies inhoudt, staat in de algemene maatregel van bestuur "Niet in betekenende mate bijdragen" (Besluit NIBM). Op hoofdlijnen komt het erop neer dat 'grote' projecten die jaarlijks meer dan 3 procent bijdragen aan de jaargemiddelde norm voor fijn stof en stikstofdioxide (1,2 microgram per m3) een 'betekenend' negatief effect hebben op de luchtkwaliteit. 'Kleine' projecten die minder dan 3 procent bijdragen, kunnen doorgaan zonder toetsing. Dat betekent bijvoorbeeld dat lokale overheden een toevoeging van minder dan 1.500 huizen niet
43
hoeven te toetsen aan de normen voor luchtkwaliteit, omdat een dergelijk project per definitie niet boven de 3%-norm komt. In artikel 4 van het Besluit niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen) en de bijlagen van de 'Regeling niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen) is voor bepaalde categorieën projecten met getalsmatige grenzen vastgesteld dat deze 'niet in betekenende mate' (NIBM) bijdragen aan de luchtverontreiniging. Deze mogen zonder toetsing aan de grenswaarden voor luchtkwaliteit uitgevoerd worden. De wettelijke ondergrens voor onderzoek bedraagt: - 1500 woningen (netto) bij minimaal 1 ontsluitingsweg; - 3000 woningen bij minimaal 2 ontsluitingswegen met een gelijkmatige verkeersverdeling; Planspecifiek Drimmelenseweg nabij 27 Ten aanzien van de bijdrage aan luchtkwaliteit heeft het initiatief een dermate geringe invloed (bouwen van 2 woningen) dat dit project 'niet in betekende mate' bijdraagt aan de verslechtering van de luchtkwaliteit. Een nadere toetsing ten aanzien van het aspect luchtkwaliteit wordt daarom niet noodzakelijk geacht.
Verder wordt erop gewezen dat beide woningen gasloos gebouwd worden Planspecifiek Plukmadestraat 58A Met het beëindigen van de activiteiten met betrekking tot de intensieve veehouderij nemen de luchtvervuilende activiteiten af, waardoor de luchtkwaliteit van het plangebied verbetert 'Kleine' projecten die minder dan 3 procent bijdragen, kunnen doorgaan zonder toetsing. Dat betekent bijvoorbeeld dat lokale overheden een toevoeging van minder dan 1.500 huizen niet hoeven te toetsen aan de normen voor luchtkwaliteit omdat een dergelijk project per definitie niet boven de 3%-norm komt. 4.4.1.2 Luchtkwaliteit ter plaatse In het kader van een goede ruimtelijke ordening is een indicatie van de luchtkwaliteit ter plaatse van het plangebied gegeven. Dit is gedaan aan de hand van de NSL monitoringstool 2020 (http://www.nsl-monitoring.nl/viewer/) die bij het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit hoort. De dichtstbijzijnde maatgevende weg is de Rijksweg A4/A59. Uit de NSLmonitoringstool blijkt dat in 2020 de jaargemiddelde concentraties stikstofdioxide en fijnstof langs deze weg ruimschoots onder de grenswaarden lagen;
44
Afbeelding 15: Luchtkwaliteitskaart; meetpunten NO2 PM10 en PM2.5’ plangebied in geel weergegeven
-
NO2:
minder dan 35 ug/m3 (grenswaarde 40 ug/m3)
-
PM10: minder dan 35 ug/m3 PM2.5: minder dan 20 ug/m3
(grenswaarde 50 ug/m3) (grenswaarde 25 ug/m3)
Hierdoor is er ter plaatse van het plangebied sprake van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Conclusie: Het initiatief is uitvoerbaar met betrekking tot het aspect luchtkwaliteit. 4.4.2 Spuitzones De percelen landbouwgrond alle zijn gelegen aan de Drimmelenseweg en Witteweg. Het betreft gronden, gelegen in Agrarish-1 gebied (noordzijde Witteweg) en Agrarisch-2 gebied (zuidzijde Witteweg en Drimmelenseweg), die uitsluitend gebruikt worden voor de teelt van voedergewassen voor de veehouderij, met name gras en af en toe mais. Grasland wordt zelden bespoten, maisland 1 keer per jaar kort na het zaaien. Intensieve gewassen zoals bijvoorbeeld groenten en bomen worden in de wijde omgeving van de 2 woningen niet geteeld. De teelt van intensieve gewassen is niet uitgesloten maar is, vanwege de grondsoort (lichte zandgrond) die droogtegevoelig is en van oorsprong onvoldoende mineralen bevat voor intensive teelten, onwaarschijnlijk. In dit verband spelen beregeningsbeperkingen vanuit het Waterschap Brabantse Delta in droge tijden een rol terwijl de bemestingsnormen voor deze gronden vanuit de Meststoffenwet steeds verder beperkt worden ter voldoening aan de Nitraatrichtlijn (Richtlijn 91/676/EEG van de Raad van 12 december 1991, inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten uit agrarische bronnen).
Geen enkel perceel ten zuiden van de Witteweg tot aan de Koekoekweg wordt tot op heden gebruikt voor intensieve teelten. Al langere tijd zijn spuitzones in het kader van bestemmingsplanprocedures onderwerp van debat. Een spuitzone is de ruimte rondom een bepaald gebied waar gewassen bespoten worden. Het gaat bij de spuitzones om de afstand tussen gevoelige functies, zoals wonen, en agrarische bedrijvigheid, waarbij gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt.
45
In de bestemmingsplan-praktijk wordt in de regel een afstand van 50 meter tussen het perceel waarop de te bespuiten gewassen staan en een gevoelig object, zoals een woning, in acht genomen. Agrarische gronden en gronden met een groenbestemming worden niet aangemerkt als voor gewasbeschermingsmiddelen gevoelige objecten. Bij voornoemde afstand wordt ervan uitgegaan dat enerzijds de bedrijfsvoering van de agrariër niet wordt belemmerd en anderzijds dat er geen nadelige effecten optreden voor de volksgezondheid. Van belang in dit verband is de uitspraak van de ABRS 21 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:851. De Afdeling overweegt allereerst dat geen wettelijke bepalingen bestaan over de minimaal aan te houden afstanden tussen gronden waarop chemische bestrijdingsmiddelen worden gebruikt bij de teelt van gewassen en nabijgelegen gevoelige bestemmingen. Deze overweging wordt – in min of meer dezelfde bewoordingen – al lang door de Afdeling gebezigd (zie bijv. 3 december 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BG5883, r.o. 2.6). Hierna vervolgt de Afdeling door aan te geven dat een planologische keuze, waarbij sprake is van een afstand van 50 m tussen gevoelige functies en agrarische bedrijvigheid in de fruitsector waarbij gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt, in het algemeen niet onredelijk wordt geacht.
Dit neemt niet weg dat de raad een kortere afstand in een bepaalde situatie toereikend kan achten om een aanvaardbaar woon- en leefklimaat te garanderen. Ook deze overweging past binnen een lange lijn van rechtspraak van de Afdeling. Vgl. ABRS 5 maart 2014, ECLI:NL:RVS:2014:736, r.o. 3.2. 3.2. De Afdeling stelt vast dat er geen wettelijke voorschriften zijn over de minimaal aan te houden afstanden tussen gronden waarop bomen en andere gewassen in de open lucht worden gekweekt en nabijgelegen gevoelige objecten, zoals woningen. Het ontbreken van dergelijke voorschriften laat echter onverlet dat in het kader van een goede ruimtelijke ordening een afweging van alle bij het gebruik van de gronden betrokken belangen dient plaats te vinden, waarbij de aan te houden afstand tussen een fruitteeltbedrijf en woningen zodanig gekozen dient te worden dat een aanvaardbaar woon- en leefklimaat kan worden gewaarborgd. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, onder meer in de uitspraak van 18 mei 2011, in zaak nr. 201001510/1/R3, is toepassing van de vuistregel om een afstand aan te houden van 50 m tussen gevoelige functies en agrarische bedrijvigheid in de fruitsector waarbij gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt, in het algemeen niet onredelijk.
Dit brengt echter niet reeds met zich dat een kortere afstand in een concreet geval niet redelijk zou kunnen zijn, indien aan deze afstand een deugdelijke motivering ten grondslag is gelegd
Een goede ruimtelijke ordening wordt verkregen door het coördineren en afwegen van de verschillende belangen die bij het gebruik van de in het plan begrepen grond en opstallen zijn betrokken. Uit jurisprudentie blijkt dat in het kader van een bestemmingsplan een afweging van alle bij het gebruik van de gronden betrokken belangen dient plaats te vinden, het milieubelang niet uitgezonderd, waarbij de aan te houden afstand tussen een agrarisch bedrijf en nabijgelegen gevoelige objecten zodanig gekozen dient te worden dat een aanvaardbaar woon- en leefklimaat ter plaatse van het gevoelige object kan worden gegarandeerd en dat de bedrijfsvoering van de betrokken agrariër niet wordt belemmerd. Bij uitspraak van 20 december 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:3524) heeft de ABRS het volgende bepaald. In deze uitspraak ging het om agrarische gronden die werden gebruikt ten behoeve van de veehouderij. Ook in dit geval sloot het vigerende bestemmingsplan ter plaatse de teelt van gewassen waarbij bestrijdingsmiddelen mochten worden gebruikt, niet uit. De vraag was nu, of de raad met die mogelijkheid rekening had moeten houden bij de vaststelling van het plan, dat woningbouw mogelijk maakte. De Afdeling nam daartoe in aanmerking, dat de veehouder geen enkel concreet voornemen 46
kenbaar had gemaakt om het huidige agrarische gebruik te wijzigen. Bovendien had appellant ook niet gesteld dat wijziging van het gebruik binnen de planperiode voorzienbaar was. Gezien de omstandigheden dat sprake was van een veehouderij die recent nog had uitgebreid en geen plannen kenbaar had gemaakt om het bedrijf te staken of de bedrijfsvoering ingrijpend te wijzigen, komt de Afdeling tot de conclusie dat verandering van het bestaande agrarische gebruik binnen de planperiode zodanig onwaarschijnlijk is, dat de raad in redelijkheid geen rekening had hoeven te houden met een vorm van agrarisch gebruik waarbij spuitzones dienen te worden aangehouden. Uit deze uitspraak volgt dus – kortgezegd – dat voor het antwoord op de vraag of rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat het gebruik van de agrarische gronden wordt gewijzigd naar teelt, bezien moet worden of deze wijziging binnen de planperiode voorzienbaar is. Indien deze wijziging zodanig onwaarschijnlijk is, behoeft de raad bij de vaststelling van het bestemmingsplan dat woningbouw mogelijk maakt, geen rekening te houden met spuitzones. Verder volgt uit deze uitspraak dat voor gebruik ten behoeve van de veehouderij niet wordt aangemerkt als teelt, derhalve dat geen spuitzones aangehouden dienen te worden. De Afdeling overweegt immers in haar uitspraak van 20 december 2017: (..) r.o.
36.1: De Afdeling constateert dat in de bestaande situatie geen sprake is van een spuitzone, omdat [appellante sub 9] geen fruit, bomen, of andere gewassen teelt maar melkvee houdt. De gronden van [appellante sub 9] liggen grotendeels buiten het plangebied, maar grenzen daar wel aan. Een deel van de gronden van [appellante sub 9] ligt binnen het plangebied - als onderdeel van het tracé van de randweg - en daaraan is de bestemming "Verkeer" toegekend. Voor een deel van de gronden buiten het plangebied - ten zuiden van de randweg - geldt het bestemmingsplan "Buitengebied Heeze-Leende 2014". In dat bestemmingsplan is aan die gronden de bestemming "Agrarisch met waarden - Landschapswaarden" toegekend. In artikel 5, lid 5.1, van de regels van dat plan zijn gronden met deze bestemming onder meer bestemd voor agrarische doeleinden. De planregels van dat plan sluiten het telen van bomen, fruit of andere gewassen waarbij bestrijdingsmiddelen worden gebruikt niet uit. Voor het overige deel van de gronden van [appellante sub 9] buiten het plangebied - ten noorden van de randweg - geldt het bestemmingsplan "Kom Heeze 2013". In dat bestemmingsplan is aan die gronden de bestemming "Agrarisch - 1" toegekend. In artikel 3, lid 3.1, onder a, van de regels van dat plan zijn gronden met deze bestemming onder andere bestemd voor agrarische doeleinden.
Ook de planregels van dit plan sluiten het telen van bomen, fruit of andere gewassen waarbij bestrijdingsmiddelen worden gebruikt niet uit. 36.2. Gezien het voorgaande is het planologisch mogelijk dat [appellante sub 9] het huidige gebruik van haar gronden voor een veehouderij wijzigt in het telen van gewassen waarbij bestrijdingsmiddelen worden gebruikt. Hierdoor zou alsnog een spuitzone ontstaan. Het plan voorziet op een afstand van ongeveer 17 meter van de gronden van [appellante sub 9] in de bouw van woningen. De vraag die ter beoordeling van de Afdeling voorligt is of de raad met die mogelijkheid rekening had moeten houden bij de vaststelling van het plan. Hierbij is in de eerste plaats van belang dat [appellante sub 9] geen enkel concreet voornemen kenbaar heeft gemaakt om het huidige agrarische gebruik te wijzigen. [appellante sub 9] heeft ook niet gesteld dat wijziging van het gebruik binnen de planperiode voorzienbaar is. Gezien de omstandigheden dat hier sprake is van een veehouderij die recent nog heeft uitgebreid en geen plannen
47
kenbaar heeft gemaakt om het bedrijf te staken of de bedrijfsvoering zo ingrijpend te wijzigen, is verandering van dit bestaande agrarische gebruik binnen de planperiode zodanig onwaarschijnlijk dat de raad in redelijkheid geen rekening hoeven te houden met een vorm van agrarisch gebruik waarbij spuitzones dienen te worden aangehouden.
Voor zover [appellante sub 9] verwijst naar de uitspraak van 29 maart 2017, ECLI:NL:RVS:2017:868, overweegt de Afdeling dat dit geen vergelijkbare situatie betrof. In die zaak was ten tijde van de vaststelling van het bestemmingsplan reeds een agrarisch bedrijf aanwezig dat gewassen kweekte waarbij bestrijdingsmiddelen werden gebruikt. Dit betoog faalt.
(..) Conclusie: nu het perceel nummer 1413 al decennia in gebruik is ten behoeve van de veehouderij (weiden van rundvee en schapen) en er geen enkele aanwijzing is dat dit gebruik gewijzigd gaat worden geldt sowieso geen spuitzone. De omstandigheid dat het perceel ten dele belendt aan het plangebied met daarin aanwezig een woning en een tuin staat niet in de weg aan een aanvaardbaar woon – en leefklimaat. De veehouder op het perceel nummer 1413 heeft geen enkel voornemen om de het gebruik van dit perceel te wijzingen van grasland naar een andere intensieve teelt. Het is geenszins voorzienbaar dat binnen de planperiode omgeschakeld wordt naar een intensieve teelt. De huidige teelt is sedert decennia gras en het perceel is in de Basis Registratie Gewaspercelen (BRP) geregistreerd als ‘grasland blijvend’. Indien en voor zover daarbij al sprake is van toepassing van gewasbeschermingsmiddelen, dan is sprake van neerwaartse toepassing. Dit leidt tot kortere driftafstanden dan in geval van opwaartse toepassing in bijvoorbeeld een boomgaard waarop de jurisprudentie van de ABRS ziet.
Afbeelding 16: Kadastrale kaart spuitzones
De westzijde van de percelen nummers 1774 en 2896 zijn niet Afbeelding 16: kadastrale kaart met plangebied (groen) en nabij gelegen percelen grond
In de onderhavige situatie loopt de afstand tussen de dichtstbij gelegen percelen landbouwgrond en de gevoelige objecten (woningen en tuinen) op van 0 tot 180 meter zoals blijkt uit afbeelding 16 waaruit reeds volgt dat sprake is van een goede ruimtelijke ordening. Immers, het perceel 1413 betreft permanent grasland. Hierbij wordt opgemerkt dat de afstanden gemeten zijn tot aan de grenzen van het plangebied. In dit verband wordt verwezen naar afbeelding 8 (landschappelijke inpassing). Alle percelen liggen op meer dan 50 meter afstand van de gevoelige objecten, uitgezonderd een deel van perceel 1413. 48
De westzijde van de percelen nummers 1774 en 2896 is niet meegenomen bij de berekening van de afstand tot het plangebied omdat dit perceelgedeelte, hoewel geen onderdeel van het plangebied, in eigendom komen van de kopers van de beide ruimte voor ruimte kavels en daarmee aan de agrarische bedrijfsvoering worden onttrokken. Voor het onwaarschijnlijke geval deze perceelgedeelten in de toekomst weer agrarisch gebruikt gaan worden geldt allereerst dat het dan, net als het huidige agrarisch gebruik, als grasland voor de veehouderij zal zijn zodat geen spuitzones gelden, althans op basis van de huidige jurisprudentie en inzichten. De grondsoort leent zich daarvoor niet (zie onder). Verder geldt ook hier ABRS 20 december 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:3524) 36.2: (..) Overigens geeft - zoals ter zitting namens de raad is toegelicht - de afstand tussen de nieuwe woningen en de gronden van [appellante sub 9] voldoende mogelijkheden, in het hoogst onwaarschijnlijke geval dat [appellante sub 9] de bedrijfsvoering zou omschakelen naar de teelt van gewassen waarbij een spuitzone dient te worden aangehouden, om maatregelen te treffen die de spuitzone zodanig verkleinen dat de nieuwe woningen geen belemmering vormen voor die vorm van agrarisch gebruik.
(..) De afstand tussen de achtergevels van de beide woningen en de betreffende perceelgedeelten bedraagt circa 40-45 meter zodat voldoende ruimte aanwezig is om maatregelen te treffen die de spuitzone zodanig verkleinen dat de nieuwe woningen geen belemmering vormen voor die vorm van agrarisch gebruik. Verder kan in de toekomst aan de mogelijke nieuwe eigenaren van deze achterliggende perceelgedeelten de kwalitatieve verplichting (art. 6:252 BW) opgelegd worden, versterk door een kettingbeding, de gronden ten westen van het plangebied te blijven gebruiken als grasland. Een andere mogelijkheid is de westelijke percelen bij eventuele verkoop te belasten met een erfdienstbaarheid om deze niet te bespuiten (artikel 5:71 BW). Verder wordt gewezen op een aantal locatie specifieke omstandigheden met betrekking tot perceel 1413 die meebrengen dat zonder meer sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Het dichtstbij gelegen perceel (nummer 1413) wordt voor 75% van het plangebied afgescheiden door de woning, bijgebouw, tuin en erfafscheiding aan de Drimmelenseweg 21. Het resterende perceelgedeelte wordt van het plangebied afgescheiden door een watergang die grenst aan een teeltvrije zone.
Een teeltvrije zone is de strook tussen de insteek van een oppervlaktewaterlichaam en het te telen gewas waarop geen gewas of niet hetzelfde gewas als op de rest van het perceel wordt geteeld. Alleen bij grasland mag de teeltvrije zone ook grasland zijn. Binnen de teeltvrije zone mag niet worden gespoten en bemest, er is alleen pleksgewijze onkruidbestrijding toegestaan (met afschermende spuitdop). Deze teeltvrije zone bedraagt 0,50 meter voor gras en loopt op tot 1,5 meter voor boomkwekerijgewassenmeter. In artikel 3.78a, lid 1 van het Activiteitenbesluit milieubeheer is vastgelegd dat in ieder geval een driftreductie moet worden bereikt van 75%, bepaald volgens ‘Meetprotocol voor het vaststellen van de driftreductie van neerwaartse en op- en zijwaartse spuittechnieken’, versie van 1 juli 2017 (artikel 3.78a, lid 2 Activiteitenbesluit milieubeheer - Barim jo. artikel 3.81 Regeling omgevingsrecht - Rarim). De buitenste dop moet een kantdop zijn.
49
Afbeelding 17. Schematische weergave van teeltvrije zone insteek en tallud (bron www.toolwaterbox.nl)
Spuiten is verboden als de windsnelheid meer bedraagt dan vijf meter per seconde (gemeten op twee meter hoogte of één meter boven gemiddelde spuitboomhoogte bij op- of neerwaartse bespuiting). Dit komt ongeveer overeen met een windkracht van 5 Beaufort (gemeten op tien meter hoogte). Dit verbod geldt niet bij een teeltbedreigende situatie (dit moet wel door de teler worden bewezen). Verder wordt het plangebied omzoomd met de bestemming ‘Groen-Landschappelijk inpassing’ die zich kenmerkt door robuust groen hetgeen mede voorkomt dat de eventuele drift de woningen bereikt. Van belang in dit verband is met name het boomgaardje achter de tuin van de woning Drimmelenseweg 21. Dit boomgaardje bestaat uit 2 stuks Malus sylverstris (wilde appel) 1 Prunus avium (zoete kers) en 1 Prunus domestica (pruimenboom). Alle bomen hebben een stamdoorsnede van 14-16 cm.
Afbeelding 18: beplantingsplan Bron: landschappelijke inpassing B4o d.d. 13 januari 2022
50
Afbeelding 19: Boomgaard. Bron: landschappelijke inpassing B4o d.d. 13 januari 2022
Het betreft dus volumineuze bomen die kort op elkaar staan en tezamen een mogelijke drift kunnen keren. Het boomgaardje is dermate klein dat per definitie bedrijfsmatig gebruik en daarmee het gebruik van bestrijdingsmiddelen is uitgesloten. Conclusie: de spuitzones vormen geen beletsel voor de bouw van de 2 woningen in het deelgebied Drimmelenseweg nabij nummer 27. 4.4.3. Geur: Wet geurhinder en veehouderij Inleiding: De Wet geurhinder en veehouderij (Wgv) vormt het toetsingskader voor de geurbelasting die afkomstig is van veehouderijen. Belangrijke kenmerken van de Wet geurhinder en veehouderij zijn beleidsvrijheid en maatwerk. De gemeenteraad kan in een verordening een andere waarde of afstand stellen dan de wettelijke waarden en afstanden van de artikelen 3 en 4 Wgv. Deze bevoegdheid staat in artikel 6 Wgv. De basis van een verordening is een gemeentelijke visie. Met zo'n gebiedsvisie, stelt de gemeenteraad eigen maximaal toegestane waarden en afstanden in de verordening vast. Daarmee bepaalt ze de uitbreidingsmogelijkheden voor veehouderijen én de verwachte geurhinder voor de geurgevoelige objecten. Met een geurverordening is het mogelijk om ter plaatste van bepaalde gebieden minder strenge geurnormen te hanteren. Bijvoorbeeld bij woningbouwontwikkelingen die op de rand van het woongebied en het buitengebied liggen.
Hiermee wordt woningbouwuitbreiding niet op slot gezet en hoeven de veehouderijen niet beperkt te worden. De gemeente Drimmelen heeft van deze mogelijkheid weliswaar geen gebruik gemaakt maar het toont wel aan dat de wetgever het bevoegd gezag (de gemeente) de mogelijkheid biedt om af te wijken van de waarden van de artikelen 3 en 4 Wgv. Voor het plangebied gelegen in het nietconcentratiegebied en buiten de bebouwde kom zou in een geurverordening een maximale geurbelasting van 20 ouE/m3 toegestaan zijn. De dichtst bij het plangebied gelegen veehouderij is gevestigd aan de Drimmelenseweg 38 Made. Dit bedrijf heeft in het bestemmingsplan ‘Buitengebied Veegplan 1’ als functieaanduiding ‘grondgebonden veehouderij’. Ingevolge artikel 4.1.2 sub c van dit bestemmingsplan is ter plaatste van deze functieaanduiding uitsluitend een grondgebonden veehouderij, niet zijnde een paardenhouderij toegestaan.
51
Het bevoegd gezag heeft volgens het WebBvB 50 stuks melkvee, 35 stuks vrouwelijk jongvee tot 2 jaar, 35 vleeskalveren in de leeftijd 0 tot 8 maanden en 50 schapen vergund in 1992. Het betreft dus diersoorten waarvoor ingevolge de Wgv geen emissiefactoren gelden, uitgezonderd de 35 vleeskalveren in de leeftijd van 0 tot 8 maanden en de 50 schapen. Artikel 1.78 bestemmingsplan Buitengebied Veegplan 1 definieert intensieve veehouderij als: Agrarisch veehouderijbedrijf, niet zijnde een grondgebonden veehouderij, met een bedrijfsvoering die gericht is op het houden van landbouwdieren, zoals rundveemesterij, varkens-, vleeskalver-, pluimvee, pelsdier-, geitenhouderij of een combinatie van deze bedrijfsvormen, alsmede naar de aard daarmee gelijk te stellen bedrijfsvormen; Vleeskalveren mogen ingevolge artikel 1.78 van het bestemmingsplan ‘Buitengebied Veegplan 1’ alleen gehouden worden op bedrijven met de functieaanduiding intensieve veehouderij. Het bedrijf aan de Drimmelenseweg 38 Made ontbeert deze functieaanduiding waaruit volgt dat, hoewel milieuhygiënisch vergund, de vleeskalveren niet aanwezig mogen zijn op dit bedrijf en niet in de geurberekening betrokken kunnen worden. Het gaat bij de geurberekening immers om het planologisch maximaal toegestane en niet om het milieu-hygiënisch maximaal toegestane. Desalniettemin zijn de 35 vleeskalveren wel meegenomen in het geuronderzoek.
Conclusie: op het bedrijf Drimmelenseweg 38 Made mogen alleen dieren aanwezig zijn waarvoor geen emissiefactoren maar wel vaste afstanden gelden, uitgezonderd de 50 schapen. Onderzoek: Bergs Advies B.V. heeft een onderzoek geurhinder en veehouderij uitgevoerd (bijlage 3). In het geuronderzoek d.d. 30 augustus 2022 (bijlage 3) wordt ten aanzien van geur geconcludeerd (p.15): In onderhavig onderzoek is de geur van veehouderijen ten aanzien van het realiseren van twee ruimtevoorruimte woningen aan de Drimmelenseweg te Made onderzocht. Het betreft gekochte titels op basis van het saneren van het pluimveebedrijf aan de Plukmadestraat 58a te Made. Het onderzoek geeft een antwoord op onderstaande vragen: • Wordt niet iemand onevenredig in zijn belangen geschaad (belangen veehouderij en derden)? • Is ter plaatse een goed woon- en leefklimaat gegarandeerd (belang geurgevoelig object)? Omgekeerde werking Uit het onderzoek blijkt dat het plangebied voldoende ruimte biedt om de woningen buiten de afstands- en geurcontouren op te richten van veehouderijbedrijven rondom het plan gelegen. Op basis van afstanden kan worden gesteld dat er sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Uit de toetsing aan de vaste afstanden blijkt, dat er wordt voldaan aan de afstandsnormen. De veehouderij aan Drimmelenseweg 38 wordt gerespecteerd.
Daarnaast is het bestaand geurgevoelig object aan Drimmelenseweg 21 reeds beperkend voor de veehouderij aan Drimmelenseweg 38. Er wordt dus niemand onevenredig in zijn belangen geschaad. Woon- en leefklimaat Uit het onderzoek is gebleken dat de voorgrondbelasting bepalend is voor het bepalen van het woon- en leefklimaat. De voorgrondbelasting bedraagt 3,78 tot 6,15. Deze geurbelasting past binnen de geldende geurnorm voor geurgevoelige objecten van 8 OUE/m3 die in het plangebied geldt. Ter plaatse van het plangebied is sprake van een ‘matig’ tot tamelijk slecht’ woon- en leefklimaat.
52
Het woon- en leefklimaat is met 19 tot 24% geurgehinderden ruim onder de 29% geurgehinderden dat overeenkomt met de toegestane geurnorm van 8 OUE/m3. Hiermee is sprake van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. De achtergrondbelasting is met 16 tot 19% geurgehinderden lager dan de grenswaarde van de Provincie Noord-Brabant van 20 % geurgehinderden. Hiermee is de achtergrondbelasting eveneens aanvaardbaar. Gelet op bovenstaande kan worden geconcludeerd dat zowel woon- en leefklimaat als omgekeerde werking geen belemmering vormen voor het realiseren van de ruimte voor ruimte woningen.
Op de verbeelding zijn bouwvlakken opgenomen zodat de afstand van 50 meter van de woningen tot de veehouderij Drimmelenseweg 38 geborgd is. In dit verband wordt tot slot gewezen op ABRS d.d. 17 juli 2013 ECLI:NL:RVS:2013:3089 waaruit volgt dat ook bij een redelijk goed tot zeer slecht leefklimaat een aanvaardbaar woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd. Conclusie: het onderhavig initiatief is uitvoerbaar vanuit de Wet geurhinder en veehouderij bezien. 4.4.4 Gezondheid en geitenhouderijen Algemeen: Ten aanzien van de relatie tussen geitenhouderijen en longontsteking is de oorzaak daarvan nog steeds onduidelijk. Het kenniscentrum InfoMill stelt dienaangaande op de site van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat; Het is nog niet duidelijk wat de oorzaak is van de relatie tussen geitenhouderijen en de verhoogde kans op longontsteking. Daarom lopen er nog verschillende vervolgonderzoeken. De Q-koortsuitbraak heeft waarschijnlijk tijdens de vroege jaren bijgedragen aan het verhoogde aantal longontstekingen. Maar het is geen verklaring van het verhoogde risico vanaf 2011. Want mensen met longontstekingen hadden bijvoorbeeld niet vaker een infectie met de Q-koortsbacterie doorgemaakt.
“Gezien de onzekerheden rondom de oorzaken van het verhoogde risico op longontsteking rondom geitenbedrijven is eerst meer onderzoek nodig in en om geitenhouderijen naar het voorkomen van, de samenstelling van, de uitstoot van en verspreiding van (bio)-aerosolen en fijnstof, alvorens gerichte bedrijfsmaatregelen te kunnen adviseren”, aldus de VGO-onderzoekers.
Geiten en longontsteking - Kenniscentrum InfoMil De oorzaak is dus niet duidelijk en aldus is ABRS 23 februari 2022 (geitenhouderij Abcoude) (ECLI:NL:RVS:2022:556) vanuit de omgekeerde werking onverkort van toepassing op het onderhavig initiatief: r.o. 4.3: In dit geval gaat het om een activiteit als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder e, van de Wabo. Een omgevingsvergunning voor die activiteit kan op grond van artikel 2.14, derde lid, van de Wabo alleen worden
53
geweigerd als dat in het belang van de bescherming van het milieu is. Het bevoegd gezag heeft beoordelingsruimte bij de vraag wat in het belang van de bescherming van het milieu nodig is. Naar het oordeel van de Afdeling geeft dit toetsingskader aan het bevoegd gezag niet de ruimte om een omgevingsvergunning uitsluitend uit voorzorg te weigeren. Het college moet nagaan of het belang van de bescherming van het milieu eraan in de weg staat dat de vergunning wordt verleend. Dit betekent dat het aan het bevoegd gezag is de belangen te benoemen die zich verzetten tegen het toelaten van de aangevraagde milieuactiviteit. Alleen belangen waarover voldoende duidelijkheid en zekerheid bestaat, kunnen in dit verband een rol spelen. Ook voor belangen die zijn gerelateerd aan gezondheid betekent dit, anders dan zou kunnen worden afgeleid uit de uitspraken van 25 juli 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2395, en van 20 mei 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1267, dat op grond van algemeen wetenschappelijk aanvaarde inzichten moet vast staan dat de activiteit waarvoor de vergunning wordt gevraagd zodanige risico’s oplevert, dat om die reden nadere voorschriften aan de vergunning moeten worden verbonden dan wel dat de vergunning om die reden moet worden geweigerd. Wat betreft de activiteit die hier aan de orde is, uitbreiding van het aantal geiten, is dit naar het oordeel van de Afdeling niet komen vast te staan.
Aan de conclusie van de afweging van provinciale staten van Utrecht over de geitenstop komt in dit verband geen doorslaggevende betekenis toe omdat, zoals hiervoor is vastgesteld, die afweging is gegeven met het oog op een goede ruimtelijke ordening. Dit geldt ook voor het bij die afweging betrokken VGO. Onbetwist is namelijk dat het VGO geen algemeen wetenschappelijk aanvaarde inzichten biedt over het verband tussen het houden van geiten en negatieve gevolgen voor de gezondheid van omwonenden. Hiermee is gegeven dat op grond van de aan het besluit van 4 juni 2019 ten grondslag gelegde motivering niet is gesteld dat de aangevraagde uitbreiding leidt tot negatieve gevolgen voor de gezondheid van omwonenden. Het college heeft verder geen ander onderzoek verricht waaruit blijkt dat uitbreiding van het aantal geiten leidt tot negatieve gevolgen voor de gezondheid van omwonenden. Gelet hierop heeft het college niet deugdelijk onderzocht en gemotiveerd waarom de door [appellante] gevraagde omgevingsvergunning geweigerd moet worden in het belang van de bescherming van het milieu. Het betoog slaagt.
Met de omgekeerde werking wordt bedoeld dat de regelgeving wordt omgedraaid bij toetsing van nieuwe geurgevoelige functies. Conclusie: De aanwezigheid van de geitenhouderij op circa 750 meter van de 2 woningen is geen beletsel voor het onderhavige plan.
Planspecifiek: Agel Adviseurs heeft niettegenstaande het bovenstaande een onderzoek naar het gezondheidsrisico van de geitenhouderij aan de Zeggeweg 5a Drimmelen ingesteld. De bevindingen daarvan zijn opgenomen in de onderzoekmemo d.d. 1 september/ juli 2022 onder 4.1 (bijlage 4): Binnen de straal van 2 km, op een afstand van circa 750 meter, van het perceel Drimmelenseweg 27 te Made bevindt zich een geitenhouderij (Zeggeweg 5a te Drimmelen). Een onderbouwing is noodzakelijk waarom de woningen op deze locatie, ondanks de gezondheidsrisico’s, toegestaan kunnen worden. Voor de onderbouwing zijn de volgende factoren van belang: • •
De omvang van de ontwikkeling; De omvang van de geitenhouderij incl. planologische mogelijkheden en bedrijfsgerichte maatregelen;
54
• •
De afstand tussen de woningen en de geitenhouderij in combinatie met de oriëntatie ten opzichte van elkaar; Eventuele andere omgevingseigenschappen.
Uit VGO-onderzoek blijkt een verhoogde kans op een longontsteking voor mensen die nabij een geitenhouderij wonen, tot een afstand van 1,5 – 2 km. Door het toevoegen van woningbouw neemt de kans niet toe, wel worden er meer mensen blootgesteld aan stoffen die mogelijk een longontsteking kunnen veroorzaken. In de voorliggende situatie is sprake van het mogelijk maken van 2 ruimte-voor-ruimte woningen. Binnen de straal van 2 km rond de geitenhouderij wonen reeds circa 8000 mensen. Als gevolg van het toevoegen van 2 woningen (circa 8 bewoners) zal het aantal mensen dat blootgesteld wordt aan de stoffen niet significant toenemen. Volgens de gegevens uit web bvb zijn binnen de geitenhouderij 1300 geiten toegestaan waarvan 300 jonger dan 1 jaar. Als gevolg van het moratorium op de geitenhouderij zal de geitenhouderij niet verder kunnen groeien. De afstand tussen de stallen van de veehouderij en de grens van het plangebied bedraagt circa 750 meter, waarbij de veehouderij zich ten noorden van het plangebied bevindt. Aangenomen is dat de ziekteverwekkers van de longontstekingen ten gevolge van de geitenhouderijen zich door de lucht verplaatsen. Hoe verder van de bron vandaan hoe kleiner het risico wordt. De afstand van 2 km is in dit verband een aanname. Om hier meer duidelijkheid over te krijgen wordt een vervolgonderzoek VGO uitgevoerd.