toelichting voorstel namen Amstelwijk en park Wilgenwende.pdf

Toelichting voorstel straatnamen Amstelwijck en park Wilgenwende plan Amstelwijck Spoorzone 1 Voor de Spoorzone 1 is in eerste instantie overwogen om qua naamgeving aansluiting te vinden bij Dordtse Hout, daar zijn de straten vernoemd naar plaatsen uit het boek ‘In de ban van de ring’ van Tolkien. Dit gebiedje echter heeft geen directe verbinding met Dordtse Hout, er is dan ook gekozen voor een op zich zelf staande naamgeving voor dit wijkje. De commissie stelt voor om deze 4 straten te noemen naar fantasiefiguren uit de gedichten van Cees Buddingh, een bekende dordtse dichter. Cornelis (Kees) Buddingh’ (Dordrecht 07-08-1918 – Dordrecht 24-11-1985) was een veelzijdig auteur die het schrijven van poëzie afwisselde met prozawerk, toneelstukken, strips in dagbladen (met tekeningen van Otto Dicke), kritieken, columns, aforismen, essaybundels en bloemlezingen en begin jaren 70 ook een groot aantal kastjes en collages met surrealistische voorstellingen maakte. Zijn bekendste gedicht is waarschijnlijk wel de blauwbilgorgel.

Deze voorgestelde straatnamen zijn: 1. Bazip Zeehokstraat met als onderschrift romanfiguur uit het werk van C. Buddingh' 1918-1985 2. Blauwbilgorgelstraat met als onderschrift fictief wezen uit het werk van C. Buddingh' 1918-1985 3. Zilverzandhaasstraat met als onderschrift fictief wezen uit het werk van C. Buddingh' 1918-1985 4. Jopie Deibelstraat met als onderschrift romanfiguur uit het werk van C. Buddingh' 1918-1985 De Smitsweg wordt voor dit stukje verlegd, de huidige Smitsweg wordt een fietspad. De commissie stelt voor om de nieuwe (auto)weg de Smitsweg te noemen en het fietspad het Smitspad.

Ad 1: De avonturen van Bazip Zeehok Het verhaal gaat over de goedgelovige vrijgezel Bazip Zeehok van rond de dertig die in de grote stad geconfronteerd wordt met allerlei voor de hand liggende gebeurtenissen: de liefde voor een meisje, de ziekte van een vriend, de aanpassing aan een nieuwe tijd (provo). Door de onhandigheid van zijn optreden maakt hij de onwaarschijnlijkste avonturen mee. Een verhaal in 69 zeer korte hoofdstukken dat vertedert door de voortdurend bedachtzaam uitgesponnen reflectie van de hoofdpersoon op zijn telkens tot mislukking dreigend optreden Ad 2: Ad 3: De zilverzandhaas uit Buddingh’s poëzie is een typisch Buddinghiaans fantasiedier: speels, absurdistisch en bedoeld om de lezer met een glimlach naar taal te laten kijken. De zilverzandhaas komt voor in Buddingh’s wereld van gorgelrijmen — een universum vol verzonnen wezens zoals de blauwbilgorgel en andere surrealistische dieren. Buddingh’ werd vooral bekend door deze gorgelrijmen, die voor het eerst verschenen in het tijdschrift De Schone Zakdoek en waarin hij zijn speelse toon en liefde voor taal volledig uitleefde.

Ad 4: C. Buddingh' , Daar ga je, Deibel Een onuitstaanbaar secreet met engelachtig koppie Als Jopie Deibel niet zo'n onuitstaanbaar secreet was, had-ie in zijn tijd misschien wel de beroemdste voetballer van Europa kunnen worden. Zoals Ruud Gullit nu is. Maar de aanvoerder van het Nederlands elftal is niet alleen zo goed omdat ie sterk, snel, slim en een supertalent is. Want dat is Jopie Deibel ook allemaal. De klasse van Ruud Gullit is dat hij niet alleen aan zichzelf denkt, omdat hij weet dat hij nooit zo góed zou kunnen zijn zónder zijn medespelers. Als Gullit een doelpunt maakt is hij vreselijk blij, hij geniet intens, dat zié je dan, en dat is mooi. Maar hij is misschien nog wel blijer voor een ander uit zijn elftal, als díé er een maakt. Gullit is niet alleen een van de mooiste voetballers om naar te kijken, ook een van de leukste jongens om mee samen te spelen. Dat alles mist Jopie Deibel. Hij kan vreselijk goed voetballen, zeker. Als junior is hij al de grote vedette van DFC, de Dordtse Football Club, waar zich het verhaal afspeelt. Zijn uitzonderlijke technische begaafdheid in combinatie met een engelachtig koppie maken hem aanvankelijk tot de lieveling van alle DFC'ers. Maar al gauw blijkt dat Jopie een jongen met nare karaktertrekjes is. Hij lacht nooit als hij zelf een goal maakt, maar grijnst als een ander een kans verprutst of een trap tegen een been krijgt.

Niet zeiden is het Jopie zelf die, als niemand kijkt, die trap geeft. Jopie Deibel is een sadist, en bovendien een huichelaar. Als ie na een paar misselijke rotstreken op het matje wordt geroepen door het DFC-bestuur, speelt-ie de verbaasde onschuld. Nee, natuurlijk had hij het zo niet bedoeld, het was maar een grapje, dat begreep men toch wel? Jopie wordt geloofd, of in elk geval niet gestraft. Want het gaat slecht met het eerste elftal. Misschien degradeert het team wel, maar met Jopie erbij komt het misschien toch nog goed. Jopie debuteert in het eerste, hij maakt veel doelpunten, en het volgende seizoen wordt DFC zelfs kampioen, vooral omdat Jopie Deibel zoveel scoort. Iedereen erkent dat hij een uitzonderlijk goede voetballer is, maar niemand is zijn vriend. Als hij weer eens een rotgeintje heeft geflikt, wordt hij niet meer bij zijn voornaam genoemd, vanaf dat moment is het alleen nog ‘Deibel’ . Het verhaal is spannend, prachtig geschreven. Het heeft, en dat voel je al als je de eerste regel hebt gelezen, een dramatisch einde. Het speelt zich allemaal af in de voetballerij, maar het gaat eigenlijk helemaal niet over voetbal. Jopie Deibel zou als fotograaf, bakker of toneelspeler evenmin echt gewaardeerd zijn geworden. Hem zou hetzelfde zijn overkomen als aan het einde van deze geschiedenis.

Plan Amstelwijck Spoorzone 2 In november 2021 zijn de straatnamen voor Amstelwijck Midden vastgesteld, deze namen zijn ontleent uit een oude kadastrale kaart van Jos Visser. Nu ligt er een stedenbouwkundig plan voor het stukje ten oosten van Amstelwijck Midden waarbij de Commissie Benoemen Openbare Ruimte voorstelt om qua naamgeving aansluiting te vinden bij de naamgeving van Amstelwijck Midden. Het gebied waar het huidige plan Amstelwijck ligt kent een rijke geschiedenis: van welvarende families die er hun fortuin maakten tot de verwoestende Sint Elisabethvloed die grote gebieden wegvaagde. Later werd het gebied drooggelegd en ontstond o.a. het gebied waar nu het Plan Amstelwijck ligt.

De reeds toegekende namen voor Amstelwijck Midden zijn: Hogewei, Lagewei, Driemorgen, Viermorgen, Vijfmorgen, Eerste Weierei, Tweede Weierei en Achthond.

Voor de 2 straten ten oosten van Amstwijck Midden stelt de commissie voor om deze te benoemen als: 5. Spoorhoek met als onderschrift Benaming kaartje Jos Visser en 6. Nieuwe Stee met als onderschrift Benaming kaartje Jos Visser.

Voorstel naam park Wilgenwende Ten noordwesten van Wilgenwende is recent een park aan gelegd. Vanuit beheer is gevraagd om het park een naam te geven zodat de locatie voor onder andere hulpdiensten te vinden is. De Commissie stelt voor om het park de naam Wildpark te geven, gezien de ligging in ’t Park of de Wildbaan en bij het Huisje voor het Wild in het Park op de plattegrond uit 1764.