Initiatiefvoorstel Dordt ontmoet (geanonimiseerd).pdf

Van: , ( ) Verzonden: dinsdag 16 december 2025 14:29 Aan: ( )< < >; , ( )< CC: ( )< >; <

>;

(

,

) >

-

,

(

)

>

Onderwerp: Verzoek om college-reactie op Initiatiefvoorstel "Dordt ontmoet"

Goedemiddag allen,

Raadsleden Robert de Heer (CU-SGP), Bernadette Striebeck (VSP) en Franciske van Vugt (CDA) hebben in de raadsvergadering van vanmiddag een initiatiefvoorstel ingediend. Het voorstel "Dordt Ontmoet" is erop gericht om eenzaamheid te bestrijden.

Op grond van artikel 37 van het Reglement van Orde heeft het college de gelegenheid om binnen een termijn van 4 weken sc hriftelijk wense n en bedenkingen met betrekking tot het initiatiefvoorstel ter kennis van de raad te brengen. Bij dezen het verzoek om daarin te voorzien.

Alvast hartelijk dank!

Vriendelijke groet,

Raadsadviseur

Do r d r e c h t

Gemeente Dordrecht Spuiboulevard 300 3311 GR DORDRECHT + Postbus 8, 3300 AA DORDRECHT

*

( P Neem alstublieft het milieu in acht voordat u besluit deze mail te printen.

DORDT ONTMOET

Initiatiefvoorstel voor het tegengaan van eenzaamheid

ChristenUnie I SGP Dordrecht

■VSP

DORDRECHT

CDA DORDRECHT

VOORWOORD Eenzaamheid is een probleem dat vraagt om een doordachte en veelzijdige aanpak. Het bestrijden van eenzaamheid is niet eenvoudig. Maar, de voordelen voor de gezondheid van de Dordtse inwoners zijn aanzienlijk. Door te investeren in sociale cohesie en ontmoeting kan Dordrecht een voorbeeld stellen hoe eenzaamheid effectief kan worden bestreden. De levenskwaliteit van eenzame inwoners kan sterk verbeteren. Het is van essentieel belang dat de gemeente deze kans aangrijpt om eenzaamheid actiever aan te pakken en te investeren in een hechtere samenleving.

Onze Dordtse samenleving heeft door de jaren heen in veel omstandigheden laten zien dat ze veerkrachtig en sociaal betrokken is. Kijk alleen al naar de grote hoeveelheid positieve energie die tijdens de coronacrisis ontstond. Het was een zware tijd voor vele Dordtenaren. Tegelijkertijd raakten buurten en straten nauwer met elkaar verbonden. Ook zagen we dat na de crisis de verbondenheid terugliep en de ontmoetingen minder vanzelfsprekend werden. Dat vraagt om een stad die ontmoeting stimuleert en samenkomen op gastvrije wijze faciliteert. Onze stad is zoveel kansen en mogelijkheden rijk. Laten we die vol benutten.

Christen Unie Dordrecht

DORDRECHT DORDRECHT

1

INHOUD 01

u 1

Van stilte naar stem: Sannes weg uit eenzaamheid

3

sarnorerarmoreneraraa^MV^^^MM^^^^tM^JV^M^^^^iM^^fiMM^^^iMfi^.^^^^^^^^^^^

02

04

Doelen van dit initiatiefvoorstel

4

^^^^^^^^^^r^^^^^^^^J'^^^^^^^^^^^^^J'^^^.fr^^J'^^^^^^^^^ Kenmerken van de Dordtse

00

5 eenzaamheid

^^^r^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^r^^^^^^^^

04

6

De aanpak

^^J'^jr^^^^^^^^^^^^^^^^f^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^r^^^^^^-^ Middenin het leven, toch heel alleen: het verhaal van Marry

7

^^jr^^^^^^^^j'^^^^jr^^^^^^^^^^^^^jr^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

06

Onderbouwing

8

■Mr*ss.r<r*.ssjis*ssj*ssjf*r*j*.fs*s*M*sjs*JV<f*fsssss*.MSssjr*lrssssMrss*sssMrMf.rs*j.r*ssj*fs*s*J

07

Inspirerende voorbeelden

9

^^^^^^^^^^■f^^^^^^^^^^y^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^J'^J'

08

Risico's en kansen

10

wnnnsrwrennaneooneneeneeeaapreeeenanenananeannnenannnaanaanaaananwneeneaananaananaa

09

Doorlopen (participatie )proces

10

J////M//yzZ«/M/AM//4M////MMM//M///4///MM/MMMM/MM/M4/Ar//M//// l//«//////4///

10

Communicatie

11

aneerrrrorrrrrnnrarrenrnnennrenannararanaannrnnnanananannrnannanraanrraraerenenereaanerar

11

Bronnen

11

^^^^f^»^<^f^^MIM^^M^^IM/>MM^M^^M^»^^^^fl^U^I^MI^I^MMVI^^U^^M^f^^if^»^^^J^I^^

12

Ontwerp raadsbesluit

aaonrrnrnrrrrrarrrrermeremenmanrrmmnennornnrrrrrnrrnarrrrarrrmmramarrarrgmr

12

01 VAN STILTE NAAR STEM: SANNES WEG UIT EENZAAMHEID Lees het ervaringsverhaal van Sanne*. Scan de QR-code om verder te lezen na de introductie. Eenzaamheid kent vele gezichten. Soms ontstaat het niet door een gebrek aan mensen om je heen, maar door het ontbreken van veiligheid en begrip. Dit is het verhaal van Sanne, een jonge vrouw van 24 jaar uit Dordrecht, die opgroeide in een groot gezin waar zorg en stabiliteit ontbraken. Haar jeugd werd gekenmerkt door ingrijpende gebeurtenissen: periodes van uithuisplaatsing, een vader met agressieproblemen, en een moeder die niet in staat was om voor haar kinderen te zorgen. Ondanks dat signalen van problemen zichtbaar waren voor de omgeving, bleef echte hulp uit. Sanne vertelt openhartig over hoe zij zich jarenlang eenzaam voelde, zelfs te midden van anderen. Ze beschrijft hoe ze op jonge leeftijd verantwoordelijkheid voelde voor haar broers en zussen, hoe ze op straat belandde, en hoe een depressie haar leven jarenlang beheerste. Toch is dit niet alleen een verhaal van pijn, maar ook van veerkracht. Sanne wist haar vwo af te ronden, vond steun in therapie en vrijwilligerswerk, en werkt nu aan haar toekomst als docent beeldende vorming. [...]

*Sannes naam is gefingeerd. De foto is slechts ter illustratie en betreft ook niet Sanne. Scan de QR-code om verder te lezen.

https://drive.google.com/file/d/1Hzio0P93-TUniV961iVbVEHuWh5-2ZzS/view?usp=shar

Wat leren we uit dit verhaal over het bestrijden van eenzaamheid?

• Vrijwilligerswerk is belangrijk. Organisaties die aan sociale cohesie werken verdienen een plek om activiteiten te ontwikkelen zodat ontmoeting kan plaatsvinden en relaties kunnen floreren. • Jongeren moeten weten waar ze terecht kunnen om in een veilige omgeving het gesprek aan te gaan en gehoord te worden. • Instanties zoals kerken en scholen, die signalen ontvangen over eenzaamheid, moeten meer weten over de ondersteuning die beschikbaar is. 3

02 DOELEN VAN DIT INITIATIEFVOORSTEI Dit initiatiefvoorstel raakt aan de volgende doelen:

• Preventie: er kan voorkomen worden dat (jonge) inwoners in de eenzaamheid terechtkomen doordat scholen en lokale organisaties beter op de hoogte zijn van de mogelijkheden die er zijn; • Ondersteuning: (oudere) inwoners weten beter de weg te vinden naar de initiatieven die er al zijn in de stad en die aansluiten op wat zij nodig hebben; • Herstel: inwoners worden geprikkeld om zich in te zetten in verenigingen en andere vormen van vrijwilligerswerk, onder andere om daarmee de eigen eenzaamheid te voorkomen. Inwoners die eerst kwetsbaar zijn, komen weer op eigen benen te staan en leveren een eigen bijdrage aan de maatschappij.

66 Toen volgde vrijwilligerswerk bij Dordtse Helden. Daardoor kwam ik weer meer in contact met anderen en vond ik de invulling van mijn tijd ook weer zinvol.

99

4

03 KENMERKEN VAN DORDTSE EENZAAMHEID Een groeiend probleem

Eenzaamheid is een groeiend probleem in Nederland, en Dordrecht vormt hierop geen uitzondering. Volgens recente statistieken ervaart een significant percentage van de Dordtenaren eenzaamheid. Dit initiatiefvoorstel beoogt een effectieve aanpak van dit probleem door middel van een combinatie van sociale initiatieven, benutten van bestaande voorzieningen, educatie en samenwerking met lokale organisaties. De omvang van het probleem

Steeds vaker bereiken ons nieuwsberichten dat overledenen al weken, maanden of zelfs jaren niet door familie, vrienden of bekenden gemist waren. Het is uitermate verdrietig dat de individualisering van de maatschappij deze keerzijde heeft. Daarnaast nemen ook de verhalen toe van jongeren die het lastig vinden om zich staande te houden in de maatschappij. Als gevolg daarvan verdwijnen jongeren soms in de anonimiteit en vereenzamen ze. Uit gegevens van de gezondheidsmonitor van de DG&I (1) blijkt dat in Dordrecht ruim 50% van de inwoners zich regelmatig eenzaam voelt. Het landelijke gemiddelde (2) van 46% ligt aanzienlijk lager. Ook in onze eigen regio ZHZ (Zuid-Holland-Zuid) scoren we in alle leeftijdsgroepen gemiddeld slecht qua eenzaamheid. Deze cijfers zijn zorgwekkend en wijzen op de noodzaak tot actie in Dordrecht. Gezondheid en eenzaamheid

De gezondheid van mensen die zich eenzaam voelen staat onder druk. Eenzaamheid kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, zowel geestelijk als lichamelijk. Deze gezondheidsproblemen hebben daarmee niet alleen impact op de individuen, maar ook op de gemeenschap als geheel.

5

04 DE AANPAK De voorgestelde aanpak, waarbij zoveel als mogelijk wordt aangesloten op wat er in de stad voorhanden is, is als volgt:

Het, zowel online- als offline in beeld brengen van bestaande ontmoetingsplekken in de stad, in samenwerking met bestaande wijkinitiatieven en buurthuizen.

9

•

Het stimuleren van sociale activiteiten zoals het organiseren van (kleinschalige) evenementen, ontmoetingsdagen en workshops in wijkverband. De gemeente komt met een aanpak die inwoners hierin concreter informeert, faciliteert, en laagdrempelig ondersteunt waar nodig. Het opzetten van mentoren-en-buddy-systemen: vrijwilligers worden gekoppeld aan eenzame inwoners voor persoonlijke ondersteuning en gezelschap en voor toeleiding naar een van de vele verenigingen die onze stad rijk is. Bestaande initiatieven die dit van de grond proberen te krijgen verdienen onze volle aandacht, zoals Wij zoeken goede buren. Doe je mee? - Niemand Alleen (3) of Bijzonder initiatief van Nobel’s zet zich in voor sociale contacten: ‘We veranderen de wereld niet, maar kunnen wel steentje bijdragen’. (4) Het uitvoeren van een educatie- en bewustwordingscampagne waarmee de kennis over eenzaamheid wordt vergroot en daardoor eerder wordt herkend. Scholen en huisartsen weten de vrijwilligers en de lokale organisaties in de stad en in de wijk te vinden die zich willen inzetten voor het bestrijden van eenzaamheid. We leren met elkaar om het gesprek over eenzaamheid te voeren.

•

Het moet mogelijk worden voor ondernemers, organisaties en particulieren om hun eigen ruimte beschikbaar te stellen voor sociale ontmoeting. Er zijn veel potentiële ontmoetingsplekken in de stad waar nog beter gebruik van kan worden gemaakt. Denk aan kerken, moskeeën, bedrijfslocaties, en anderen. Veel organisaties hebben behoefte aan geschikte plekken voor ontmoeting. Laten we zorgen dat de gastvrijheid in onze stad kan worden verzilverd en benut.

6

05 MIDDENIN HET LEVEN, TOCH HEEL ALLEEN: HET VERHAAL VAN MARRV Lees het ervaringsverhaal van Marry*. Scan de QR-code om verder te lezen na de introductie.

Mevrouw Marry, ruim in de negentig, woont in een van de ‘Wielen’ in Dordrecht. Haar leven was rijk aan kansen en herinneringen, en haar woning straalt warmte uit met foto’s en mooie spullen. Financieel komt ze niets tekort, maar toch zegt ze: “Van binnen ben ik eenzaam.” Ze mist het persoonlijke contact van vroeger en het samen eten. Alleen naar bed gaan, geen verhalen kunnen delen - dat doet pijn. Hoewel ze nog vitaal is en zelf boodschappen doet, ziet ze ook de eenzaamheid bij anderen. Haar wens? Een ontmoetingsruimte in het gebouw, waar mensen samen koffie, een advocaatje of een biertje kunnen drinken. [...]

*Marry's naam is gefingeerd. De foto is slechts ter illustratie en betreft ook niet Marry. Scan de QR-code om verder te lezen.

https://drive.google.com/file/d/19Ap4jJ1fNIPrzd7EsgSiasy8X9gbCGyO/view?usp=sharing

Wat leren we uit dit verhaal over het bestrijden van eenzaamheid?

• Ontmoetingsplekken zorgen ervoor dat mensen elkaar kunnen aanspreken en dat ze zich gezien voelen; • Mensen willen zichzelf graag inzetten als vrijwilliger op de plekken waar ze zelf betrokken zijn; • Fysieke ontmoetingsplekken zijn schaars voor ouderen. De behoefte is groter dan het aanbod.

7

06 ONDERBOUWING De voorgestelde aanpak, waarbij zoveel als mogelijk wordt aangesloten op wat er in de stad voorhanden is, is als volgt: Gezondheidsvoordelen

In hoofdstuk drie is al aangegeven dat eenzaamheid leidt tot gezondheidsproblemen. Uit vele verschillende onderzoeken (5) blijkt dat het bestrijden van eenzaamheid significante gezondheidsvoordelen met zich meebrengt. Mensen die zich verbonden voelen met anderen hebben een lagere kans op depressie, angststoornissen en andere gezondheidsproblemen. Door het versterken en bevorderen van de sociale netwerken en ontmoeting kan de algehele gezondheid van de Dordtse inwoners verbeteren. Economische voordelen

Eenzaamheid heeft ook economische implicaties. De kosten voor gezondheidszorg en sociale diensten stijgen naarmate eenzaamheid toeneemt. Onderzoek van de universiteit van Maastricht (6) maakt duidelijk dat de maatschappelijke kosten jaarlijks in de miljarden loopt. Investeren in programma’s die eenzaamheid bestrijden kan op de lange termijn kostenbesparend werken voor de gemeente Dordrecht. Versterking van onderlinge banden

Initiatieven die gericht zijn op het verminderen van eenzaamheid versterken de sociale cohesie in de stad. Door inwoners samen te brengen en hen te stimuleren om deel te nemen aan lokale activiteiten, wordt het gevoel van saamhorigheid en een gedeelde verantwoordelijkheid voor elkaar versterkt. Meedoen

In Dordt is er vanuit bestaand beleid aandacht voor eenzaamheid, zoals ook in het uitvoeringsprogramma Elkaar Helpen. Tegelijkertijd mist een concreet eenzaamheidsbeleid en meer concrete invulling van deze problematiek. Een belangrijke manier om eenzaamheid te bestrijden is om mensen meer te laten participeren. Het is van belang om hier vanuit nieuwe gezichtspunten, en meer vanuit voorkómen dan genezen, aan te werken.

Als je het eten klaar hebt, dan moet je gaan zitten en ben je alleen, dan krijg je al een dikke keel en dan moet je ervan huilen.

8

07 INSPIRERENDE VOORBEELDEN • We zien dat er mooie initiatieven zijn ontstaan in onze stad. Sprankelende voorbeelden daarvan zijn te vinden in o.a. Dubbeldam en Sterrenburg, waar de wijkplekken en activiteiten voor en door de inwoners worden georganiseerd: Dubbeldammers voor Dubbeldammers en Sterrenburgers voor Sterrenburgers. De kennis die daar is opgedaan, kan in andere wijken worden benut. • Een ander voorbeeld betreft de website die voor Dordt West is gelanceerd: https://samendordtwest.nl (7) Op deze site zijn activiteiten te vinden voor de desbetreffende wijken en de site kan daarmee ondersteunend zijn aan de doelen van dit initiatiefvoorstel. Ook biedt het mogelijkheden om stadsbreed ingezet te worden. Ook de gemeente Papendrecht maakt gebruik van een soortgelijk platform voor de hele gemeente: Puur Papendrecht (8), in samenwerking met Mijnbuurtje.nl. • Het Goede Buren project van Samen Dordt stimuleert inwoners om zich in te zetten voor iemand in de directe omgeving. Het zijn initiatieven die meer aandacht en een groter bereik verdienen: https://samendordt.nl/niemandalleen/ (3). • In Amersfoort is er een succesvol Maatjesproject, waarbij maatjes geschoold kunnen worden in het ‘zijn’ van maatje. • Verschillende kerken in onze stad openen regelmatig de deuren voor ontmoeting en een plek van rust.

Denk aan de Ontmoetingskerk in Sterrenburg waar bijna elke ochtend een inloopmoment is. • Welzijn op Recept in Den Haag is een initiatief waarbij huisartsen patiënten doorverwijzen naar welzijns- of beweegactiviteiten in plaats van medicatie voorschrijven. Dit programma is bedoeld voor mensen met psychosociale klachten en biedt ondersteuning door welzijnscoaches of sociaal werkers. Het is geïntroduceerd in samenwerking met ongeveer 40 huisartsenpraktijken en gezondheidscentra in Den Haag. Patiënten kunnen deelnemen aan lokale activiteiten en ondersteuning krijgen om hun welzijn te verbeteren. • Sociaal Café Tilburg: Minimaal lx per week een gratis inloop (koffie + koekje) in buurthuis/bibliotheek met betaalde gastvrouw/heer die getraind is in het maken van contact. Aandacht gaat vooral uit naar 18+, met activiteiten voor dertigers, veertigers en vijftigers. In Tilburg heeft ‘Sociaal Café’ 1.200 bezoekers per maand, waarvan 70% zegt minder eenzaam te zijn. • Kaartjesactie bij 75+ en bij verhuizing: Iedereen die 75 wordt of naar een seniorenwoning verhuist krijgt automatisch een persoonlijk kaartje van de burgemeester + folder met 3 laagdrempelige activiteiten in de buurt. Kosten laag, effect groot (mensen voelen zich gezien). • Het verkennen van de mogelijkheden om intergenerationeel wonen binnen Dordrecht mogelijk te maken nu landelijk deze subsidiemogelijkheid is beperkt.

• Babbelbankjes in Veenendaal met bordjes “Praat Veens met mij!” in het centrum. Simpel maar doeltreffend. • Buurtbankjes, hiervan hebben we er in Dordrecht al een aantal. • Veel gemeenten hebben een levendige week in de week tegen de eenzaamheid. Dordtse inwoners verdienen dit ook.

9

08 RISICO'S EN KANSEN Een van de belangrijkste bezwaren tegen het opzetten van nieuwe initiatieven betreft de kosten ervan. Eerdere pogingen om eenzaamheid aan te pakken zijn soms mislukt of de resultaten zijn soms moeilijk meetbaar. Dat roept vragen op voor de haalbaarheid van wat er in dit initiatiefvoorstel voorligt. Een ander risico wordt gevormd door een te grote waarde te hechten aan de zelfredzaamheid van onze inwoners. Het lukt helaas niet voor al onze inwoners om in moeilijke levensfases de aansluiting met anderen vol te houden. De zorgen zijn soms zo groot, dat er een vangnet nodig is. Dit voorstel beoogt niet het continu blijven zorgen voor anderen, maar juist het bevorderen van de eigen kracht en mogelijkheden om weer volop aan sociale activiteiten mee te kunnen doen.

We zien kansen in het zichtbaar maken van wat er al leeft in onze stad, en in de onbenutte gastvrijheid die er in onze stad is. Uit gesprekken met o.a. bedrijven, buurthuizen, kerken en verenigingen blijkt dat veel kansen onbenut blijven. Een aantal van de kansrijke voorbeelden is genoemd in hoofdstuk 8.

,1

09 DOORLOPEN PARTICIPATIEPROCES De initiatiefnemers hebben Dordtse inwoners gesproken die te maken hebben (gehad) met eenzaamheid. Verder is er een verkenning binnen het maatschappelijk veld over de aanpak en de oplossingen om eenzaamheid te voorkomen. Er is gebruik gemaakt van informatie uit onderzoeken en er zijn veel bronnen geraadpleegd. Twee van de verhalen van onze Dordtse inwoners zijn hier opgenomen. Deze illustreren de ernst van eenzaamheid en daarmee ook de noodzaak om dit te voorkomen en eenzame mensen weer perspectief te bieden.

10

10 COMMUNICATIE In de communicatie naar aanleiding van dit initiatiefvoorstel moet de aandacht voor de beoogde doelen centraal staan. De communicatie richt zich tot de raad, de lokale instanties en maatschappelijk betrokken bedrijven, de wijkteams, de scholen, gezondheidsinstanties en de vrijwilligersorganisaties.

WIL

—

11 BRONNEN l.Gezondheidsmonitor DG&J: https://www.dienstgezondheidjeugd.nl/programmas-en-

samenwerking/kennisprogramma/monitoring 2 .VZinfo: https://www.vzinfo.nl/eenzaamheid/leeftijd-engeslacht#:~:text=Van%20de%20volwassen%20bevolking%2ovoelt, is%20vastgesteld%20m et%20de%20eenzaamheidsschaal 3 .Goede buren: https://samendordt.nl/niemandalleen/wij-zoeken-goede-buren-doe-je-mee/ 4 .Ouwe taarten van Nobel: https://dordtcentraal.nl/actueel/bijzonder-initiatief-van-nobels-

zet-zich-in-voor-sociale-contacten-we-veranderen-de-wereld-niet-maar-kunnen-wel-

steentje-bijdragen-2/ 5

.Een tegen eenzaamheid: https://www.eenteeneenzaamheid.nl/wat-is-

eenzaamheid/oorzaken - en - gevolgen 6 . Kernkracht.nl: https://www.kernkracht.nl/eenzaamheid-kost-nederland-twee-miljard-

per-jaar/ 7.Samen Dordt West: https://samendordtwest.nl 8.Puur Papendrecht: https://puurpapendrecht.nl

11

12 ONTWERP RAADSBESLUIT De raad van de gemeente DORDRECHT;

gelezen het initiatiefvoorstel Dordt ontmoet zoals door fracties ChristenUnie-SGP, VSP en CDA ingediend op 16 december 2025; gelezen de wensen en bedenkingen van het college bij dit initiatiefvoorstel; gelet op artikel 147a Gemeentewet;

gelet op artikel 37 Reglement van Orde voor de vergaderingen en andere werkzaamheden van de raad en adviescommissies van de gemeente Dordrecht; besluit:

I.

in te stemmen met het initiatiefvoorstel Dordt ontmoet;

II.

het college van burgemeester en wethouders de opdracht te geven om: 1. in het derde kwartaal van 2026 met een plan van aanpak te komen met daarin verwerkt: A. een inventarisatie en het, zowel online- als offline, in beeld brengen van bestaande ontmoetingsplekken in de stad, in samenwerking met bestaande wijkinitiatieven en buurthuizen. B. het stimuleren van sociale activiteiten zoals het organiseren van (kleinschalige) evenementen, ontmoetingsdagen en workshops in wijkverband. C. het opzetten van mentor-en buddysystemen: vrijwilligers worden gekoppeld aan eenzame inwoners voor persoonlijke ondersteuning en gezelschap en voor toeleiding naar een van de vele verenigingen die onze stad rijk is. D. het uitvoeren van een educatie- en bewustwordingscampagne waarmee de kennis over eenzaamheid wordt vergroot en daardoor eerder wordt herkend. E. het mogelijk maken voor ondernemers, organisaties en particulieren om hun eigen ruimte beschikbaar te stellen voor sociale ontmoeting. 2. aan de raad een voorstel te doen waarin wordt voorgelegd wat de kosten en de verwachte opbrengsten zijn voor de uitvoering van dit besluit;

Ondertekend door

de griffier, A.E.T. Wepster

de voorzitter, N. Mol

12

VAN STILTE NAAR STEM: SANNES WEG UIT EENZAAMHEID Eenzaamheid kent vele gezichten. Soms ontstaat het niet door een gebrek aan mensen om je heen, maar door het ontbreken van veiligheid en begrip. Dit is het verhaal van Sanne*, een jonge vrouw van 24 jaar uit Dordrecht, die opgroeide in een groot gezin waar zorg en stabiliteit ontbraken. Haar jeugd werd gekenmerkt door ingrijpende gebeurtenissen: periodes van uithuisplaatsing, een vader met agressieproblemen, en een moeder die niet in staat was om voor haar kinderen te zorgen. Ondanks dat signalen van problemen zichtbaar waren voor de omgeving, bleef echte hulp uit. Sanne vertelt openhartig over hoe zij zich jarenlang eenzaam voelde, zelfs te midden van anderen. Ze beschrijft hoe ze op jonge leeftijd verantwoordelijkheid voelde voor haar broers en zussen, hoe ze op straat belandde, en hoe een depressie haar leven jarenlang beheerste. Toch is dit niet alleen een verhaal van pijn, maar ook van veerkracht. Sanne wist haar vwo af te ronden, vond steun in therapie en vrijwilligerswerk, en werkt nu aan haar toekomst als docent beeldende vorming.

“Ik ben Sanne, 24 jaar, en ik woon in Dordt. Er zijn tijden geweest dat ik eenzaam was en daar wil ik graag over vertellen. Tot mijn 19e heb ik in Krispijn gewoond, ik was de tweede in een gezin met 7 kinderen. Dat is best druk en het was eigenlijk nooit rustig. Op mijn achtste merkte ik dat ons gezin anders was dan andere gezinnen. Mijn vader is toen langere tijd uit huis geweest om een agressiereductietraining te volgen. Dit had de kerk voor hem geregeld. Mijn moeder kon niet goed voor ons zorgen. Alle kinderen zijn gedurende een periode van 2 jaar bij andere gezinnen ondergebracht. Ik heb toen nooit geweten waarom ik steeds een poosje bij een ander gezin moest blijven. In die periode heb ik mijn broers en zussen heel erg gemist, maar we zaten allemaal bij een ander gezin uit de kerk. Er is mij nooit verteld waarom we steeds even uit huis geplaatst werden. Zelf zat ik in een gezin bij een van mijn klasgenootjes. Thuis ‘moest’ ze met mij spelen, op school deed ze alsof ze me niet kende. Tijdens mijn puberteit had ik inmiddels in de gaten dat mijn vader afwijkend gedrag had en zich geregeld afreageerde op ons, de kinderen. Op school deed ik mijn eigen ding en daar was ik brutaal, ik zocht daar echt de grenzen op. Een van mijn docenten heeft me een keer gevraagd of er thuis meer aan de hand was. Jammer genoeg vroeg ze niet door.

Mijn mentor heb ik wel verteld over de omstandigheden thuis. Ik was toen heel emotioneel, omdat het voor het eerst was dat ik überhaupt iets over mijn thuis aan anderen vertelde. Thuis was ik opstandig, maar als ik geen energie had voegde ik me naar de situatie. Toen ik 16 was ben ik het huis enkele dagen ontvlucht en heb ik op straat geslapen. Vanaf m’n 18e bepaalde ik m’n eigen regels. Dat botste met mijn ouders. Verbaal was ik sterker dan mijn ouders. In die periode heb ik een melding gedaan bij Veilig Thuis, maar ze vonden mij te oud om er nog iets aan te doen. Men vroeg wel of ik nog jongere broers en zussen had.

Toen ik 19 was, durfde ik thuis mijn kamer niet meer uit te komen. Tot die keer dat ik ben weggelopen. In feite stond ik toen opnieuw op straat. Ik kon wel bij wat vriendinnen terecht waar ik steeds een paar nachten kon blijven. Al mijn spullen zaten in één tas. Ik kan me over die periode weinig herinneren, wel dat ik me heel erg alleen voelde. Voor mijn ouders bestond ik niet meer, voor mijn gevoel. Mijn broers en zussen zag ik daardoor ook niet meer. Via de huisartsenpost kwam ik terecht bij een psycholoog van Yulius. Toen is me duidelijk geworden dat ik niet verantwoordelijk was voor de veiligheid en gezondheid van mijn broers en zussen. Toch ging het niet meteen goed met me. Ik raakte in een depressie en ik werd daardoor nog eenzamer dan ik al was. Dit heeft ruim 3,5 jaar geduurd en ik ben nog steeds aan het herstellen. Toen de depressie op z’n ergst was, kreeg ik te maken met fysieke gevolgen. Er kwam zelfs een rolstoel aan te pas, omdat mijn benen ‘uit’ stonden. Er is me uitgelegd als het lijden te zwaar is dat dan het lichaam het niet meer aan kan, functies vallen weg (functionele neurologische stoornis).

Inmiddels had ik een plekje bij Nitzana. Daar kreeg ik een beschermd wonen-plek. Ik moest meerdere keren bewijzen dat ik daar thuishoorde. Dat voelde niet goed. Nu woon ik bijna zelfstandig, maar nog wel begeleid. Het heeft me eenzaam gemaakt dat meerdere keren is gezien dat het bij ons thuis niet goed ging en dat het ook met mij niet goed ging, maar ik ben nooit gehoord. Als ik erop terugkijk, zijn er vooral op school kansen gemist. Daar was de plek waar ik me durfde uit te spreken, maar men heeft het er bij gelaten. Nu weet ik dat er bijvoorbeeld een wijkteam bestaat en dat ik daar geholpen kan worden met het doen van aanvragen en het invullen van formulieren. Had ik dat toen maar geweten! Veilig Thuis is zover ik weet nooit benaderd. Er zijn ook wat mensen geweest die bij ons thuis kwamen filmen om te zien hoe we ons gedroegen tijdens de maaltijd. Met onze ouders is daarover verder gepraat, maar ik heb geen idee wat de aanleiding was. Verder vraag ik me af waarom de kerk meerdere keren heeft ingegrepen, maar ons als kinderen daar niet serieus in heeft genomen. Soms maak ik me nog zorgen om mijn jongere broers en zussen.

Het is me gelukt m’n leven weer op te pakken. Het vwo heb ik nog in het gewone tempo afgerond. Na enkele jaren therapie ben ik terecht gekomen bij de dagbesteding. Dat is steeds verder uitgebouwd. Toen volgde vrijwilligerswerk bij Dordtse Helden. Daardoor kwam ik weer meer in contact met anderen en vond ik de invulling van mijn tijd ook weer zinvol. Nu zit ik in het tweede jaar van mijn opleiding tot docent beeldende vorming.” Haar verhaal laat zien hoe belangrijk het is om signalen van kindermishandeling en verwaarlozing serieus te nemen, en hoe cruciaal het is dat jongeren weten waar ze terecht kunnen voor hulp. Het is een oproep om beter te luisteren, eerder in te grijpen, en nooit te onderschatten wat eenzaamheid met een mens kan doen.

*Sannes naam is gefingeerd. De foto is slechts ter illustratie en betreft ook niet Sanne.

‘Dordt Ontmoet’ is een initiatiefvoorstel van:

7

ChristenUnie I SGP Dordrecht DORDRECHT

DORDRECHT

pee A.

MIDDENIN V.1 HET LEVEN, TOCH e HEEL ALLEEN: HET VERHAAL VAN MARRV Mevrouw Marry, ruim in de negentig, woont in een van de 'Wielen’ in Dordrecht. Haar leven was rijk aan kansen en herinneringen, en haar woning straalt warmte uit met foto’s en mooie spullen. Financieel komt ze niets tekort, maar toch zegt ze: “Van binnen ben ik eenzaam.” Ze mist het persoonlijke contact van vroeger en het samen eten. Alleen naar bed gaan, geen verhalen kunnen delen - dat doet pijn. Hoewel ze nog vitaal is en zelf boodschappen doet, ziet ze ook de eenzaamheid bij anderen. Haar wens? Een ontmoetingsruimte in het gebouw, waar mensen samen koffie, een advocaatje of een biertje kunnen drinken.

Mevrouw Marry kijkt terug op een mooi en rijk leven waarin alle kansen voor haar open lagen. Ze zit sinds een aantal jaren in een van de ‘Wielen’ van Dordrecht. Daar was ze eerst met haar man, maar sinds een aantal jaren is ze weduwe. Haar huis staat vol met prachtige spullen en herinneringen: foto’s, knuffelbeesten en mooie meubels. Ook financieel heeft ze niets te klagen. Toch geeft ze aan dat ze ondanks al die mooiigheden 'van binnen eenzaam is’.

Toen ze met haar man in de Wielen kwam wonen was er nog persoonlijk contact met degenen die bv. voor het eten zorgden. Je kon nog aangeven dat je liever worteltjes kreeg dan de spinazie die op het menu stond. Dat werd dan voor je geregeld. ‘Je hoefde maar te roepen en ze kwamen naar boven’. Het was ook nog betaalbaar. Mevrouw Marry is fysiek nog goed in staat om van alles te doen. Ze ‘heeft haar benen nog’ en kan nog dansen, lopen en zelf boodschappen doen met ‘haar karretje’. Ze is blij dat ze zelf nog naar buiten kan, maar ze heeft ook oog voor de mensen die in een rolstoel zitten en niet meer zelf op pad kunnen. Ondanks dat mevrouw nog van alles kan, geeft ze uitdrukking aan wat haar eenzaam maakt. Op haar vingers telt ze af: ‘Als je eenzaam bent: • Dan moet je in je eentje naar bed; • Je verhalen kan je aan niemand vertellen; • Je kan samen niet lekker gaan eten; • Als je het eten klaar hebt, dan moet je gaan zitten en ben je alleen, dan krijg je al een dikke keel en dan moet je ervan huilen.’

Als ze de stad ingaat, wil ze nog wel eens een worstje kopen bij de Hema. Onlangs kon dat niet en kwam ze terecht in een andere zaak. Daar bleek een tosti al meer dan een tientje te kosten. Ze geeft aan dat ze een tosti geen tientje waard vindt en dat de meeste ouderen dit niet zullen kunnen betalen. Het niet mee kunnen doen, zorgt ook voor meer eenzaamheid. Zo vertelt ze ook dat ‘oude mannetjes’ op de begraafplaats al blij zijn dat ze tegen hen praat. Ze ziet de eenzaamheid in de ogen van deze mensen. Ze zou graag aansluiten bij een koor, maar dat is in een andere wijk en het begint pas ’s avonds om 20.00uur, terwijl zij ’s avonds niet meer weg kan met haar scootmobiel en openbaar vervoer. Ze hoopt van harte dat in het gebouw waar ze zit een ontmoetingsruimte komt waar je niet alleen een bakkie koffie kan krijgen, maar ook een lekker advocaatje met slagroom. En voor de mannen natuurlijk een biertje. Wellicht levert dat een bijdrage aan de saamhorigheid die ze nu zo mist. Ze zou daar ook best een paar uur willen bedienen als vrijwilliger.

*Marry’s naam is gefingeerd. De foto is slechts ter illustratie en betreft ook niet Marry.

‘Dordt Ontmoet’ is een initiatiefvoorstel van: ' ChristenUnie I SGP Dordrecht

EU L V D1 DORDRECHT

DORDRECHT