Brief_omwonenden_Chemours_aan_Europees_Parlement_Draghi-rapport_en_hoorzittingen (geanonimiseerd).pdf
Tekst van het document
Aan: Nederlandse Europarlementariërs, in het bijzonder de Europarlementariërs vertegenwoordigd in de ENVI en ITRE Commissies van het Europees Parlement
Cc: Leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, de Provinciale Staten en Gedeputeerde Staten Zuid-Holland, de Gemeenteraad en college van B&W Dordrecht, Molenlanden, Sliedrecht en Papendrecht
Dordrecht, 28 oktober 2024 Geachte Europarlementariër,
Binnenkort vinden de hoorzittingen plaats van de kandidaat-Eurocommisarissen Jessika Roswall, Commissioner-designate for Environment, Water Resilience and a Competitive Circular Economy (5 november) en Stéphane Séjourné, Executive Vice-President-designate for Prosperity and Industrial Strategy (12 november). Beide kandidaat-Eurocommissarissen hebben de opdracht om in de komende termijn van de Europese Commissie “helderheid te verschaffen met betrekking tot PFAS”, als onderdeel van een nieuw Chemicals Industry Package. In de zogenaamde Mission Letter die zij van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen hebben ontvangen, krijgen de kandidaat-Eurocommissarissen de opdracht bij het uitwerken van hun plannen het onlangs verschenen Draghi Report on the future of European competitiveness te betrekken. En in dit Draghi rapport wordt gepleit voor versoepeling van het door Nederland, Duitsland, Denemarken, Zweden en Noorwegen ingediende PFASrestrictievoorstel. Als omwonenden van de Chemours-fabriek in Dordrecht zijn we enorm geschrokken van dit pleidooi in het Draghi rapport. In deze brief willen we duidelijk maken dat een dergelijke versoepeling van het restrictievoorstel een heel slecht idee is en aan u vragen om tijdens de hoorzittingen met Roswall en Séjourné aan te dringen op een juist zo scherp mogelijk PFAS restricitievoorstel als onderdeel van het Chemicals Industry Package.
Om te beginnen zetten we graag enkele feiten op een rij: o PFAS is een groep forever chemicals, met bewezen risico’s voor de gezondheid. o Al in 2021 heeft het RIVM gemeld dat de PFAS-waarden bij alle Nederlanders boven de gezondheidskundige grenswaarde komen, laat staan bij degenen die onder de rook van Chemours leven. o 90% van de omwonenden van Chemours wil dat er actie wordt ondernomen om
o o o
uitstoot tegen te gaan; ook een ruime meerderheid van Nederlanders uit de rest van het land maakt zich zorgen over PFAS (Ipsos I&O in opdracht van het AD). Een zwemplas in de nabijheid van Chemours werd als eerste gesloten, inmiddels volgden al meerdere in de wijdere regio en de rest van het land. Uit (moes)tuinen eten wordt in onze omgeving afgeraden, kippeneitjes van vrije
uitloop kippen door heel Nederland zitten bomvol PFAS. De ziektekosten per persoon zijn in onze regio hoger dan in de rest van Nederland (onderzoek RTL) en in Sliedrecht - waar de wind en daarmee de uitstoot naar de lucht vanuit Chemours het grootste deel van de tijd naar toewaait - zijn de sterftecijfers onder kankerpatiënten 16 % hoger dan in de rest van het land. Een
o
o
o
causaal verband tussen deze gezondheidskundige feiten en de PFAS-uitstoot van Chemours valt niet onomstotelijk vast te stellen, maar zeer zorgelijk is het wel. De beschikbaarheid van goed drinkwater wordt ernstig bedreigd. Ook Vewin (samenwerkende drinkwaterbedrijven) en RIWA (branchevereniging voor drinkwater uit rivierwater) slaan alarm. De kwaliteitseisen aan het water (Kader Richtlijn Water) worden niet gehaald. Daarbij wordt de PFAS-belasting nog niet eens meegeteld. Ook de Unie van Waterschappen slaat alarm en vraagt om een verbod op PFAS voor 1 januari 2026. De effecten van PFAS op de natuur, biodiversiteit en op de voedselproductie zijn nog nauwelijks in beeld, maar wat daarover al wel bekend is (kanker, negatieve impact op de vruchtbaarheid en verzwakt immuunsysteem bij dieren) stemt niet hoopvol.
Deze feiten komen grotendeels uit de Nederlandse context, maar vergelijkbare informatie is ook voor andere Europese landen met PFAS-producenten te vinden. En helaas is de PFASramp niet alleen een Europees, maar ook een mondiaal probleem, gezien de verspreiding via water (ook via regen!), lucht (grootste deel van de uitstoot van PFAS-producenten) en bodem. Dagelijks verschijnen in de landelijke en internationale media dan ook steeds meer verhalen over de aangetoonde schadelijke effecten.
U kunt zich ongetwijfeld voorstellen dat voor directe omwonenden van PFAS-producerende chemische bedrijven zoals wij nog extra zorgen spelen. Namelijk immateriële zorgen: gevoel van onveiligheid, wantrouwen naar de overheid en angst voor eten uit eigen tuin, drinken van kraanwater en zwemmen waar we altijd gezwommen hebben. Omwonenden krijgen de dubbele dosis. Vandaar dat wij PFAS echt de wereld uit willen^
Het Draghi rapport pleit daarentegen dus juist voor versoepelen van het PFASrestrictievoorstel vanwege de zogenaamde onmisbaarheid van PFAS voor onder andere de energietransitie. Daarmee wordt net gedaan alsof er een totaalverbod op PFAS op tafel ligt, terwijl het restrictievoorstel essentiële toepassingen daar waar er nog geen levensvatbaar alternatief is, uitzondert van het verbod. Ook wordt er net gedaan alsof die levensvatbare alternatieven er nog niet zouden zijn, terwijl deze er in de meeste gevallen - en zeker voor wat betreft de energietransitie - wel degelijk al zijn. Deze alternatieven zouden in het kader van een competitieve, innovatieve economie juist gestimuleerd moeten worden; reden om te gaan voor een restrictievoorstel dat PFAS ècht alleen nog voor essentiële toepassingen zonder alternatieven toestaat (lees: bijna niet meer)! Tot slot worden door het Draghirapport de enorme kosten van productie en gebruik van PFAS volledig over het hoofd gezien. Europa-breed worden de gezondheidskosten als gevolg van PFAS tussen de 52-84 miljard euro per jaar geschat (zie brief Europese NGOs hierover in de bijlage). En ook Europa-breed maken drinkwaterbedrijven zich ernstig zorgen over de enorme kosten van het uit het drinkwater halen van PFAS.
De mogelijke 'winst' van versoepeling die het Draghi-rapport vermeent, weegt niet op tegen deze kosten - en dan hebben we de negatieve lange termijneffecten op de gezondheid (inclusief vruchtbaarheid), natuur en milieu (verlies aan habitats en biodiverstieit) nog niet eens meegerekend. De enigen die zouden 'winnen' door dit pleidooi in het Draghi-rapport, zijn dan ook de aandeelhouders van PFAS-producerende chemiebedrijven!
Aan u dan ook het verzoek om tijdens de hoorzittingen bij de kandidaten aan te dringen op een juist zo scherp mogelijk PFAS restricitievoorstel als onderdeel van het Chemicals Industry Package, een voorstel waarin de impact op de volksgezondheid ook expliciet meegenomen
wordt. Bij voorbaat dank, ook namens mijn en uw familie
Met vriendelijke groet uit Dordrecht en omstreken, Bezorgde omwonenden Chemours
Noot In dit document zijn gedeeltes onleesbaar gemaakt op grond van artikel 5 van de Wet open overheid: • Art. 5.1 lid 2 onderdeel e Woo (naam)