Spreekbijdrage Ter Vermaak ende Lering

Spreek&jd Raadvergadering Dongen 19 september 2024 Dank voor de geboden spreek6jd. Iedereen die ons en onze bewoners steunt en een warm hart toedraagt heel erg bedankt! Dat doet ons veel goed. Onze bewoners zijn mensen uit Oekraïne die voor het oorlogsgeweld gevlucht zijn en hun huis en familie halsoverkop moesten achterlaten. Zij kregen gisterenavond allemaal een brief. Op 1 oktober moet iedereen vertrokken zijn. Binnen 11 dagen moeten ze naar Glorieux gaan, anders moeten ze het zelf maar uitzoeken. Als ze niet vertrekken krijgen wij een dwangsom opgelegd van 2000 euro per week. Bizar! Dat is toch niet te geloven? We voelen ons behandeld als criminelen. Deze ac6e staat in geen verhouding tot de situa6e waar deze mensen in ziMen. Totaal niet evenredig. En dan ook nog schrijven dat het voor hun eigen veiligheid is. Sorry maar daar klopt dus helemaal niks van. Twee jaar lang was de situa6e prima. We waren gemeentelijke opvangloca6e en we hebben veel mensen kunnen helpen aan een dak boven hun hoofd. En met wonen, leven en werken en bij kleine en grote menselijke problemen. Dat doen we met ons hart en de bewoners wonen hier graag. Ze zijn ontworteld, maar hebben weer een thuis waar ze willen blijven. Ze hebben hier weer een leven opgebouwd. Dat moet maar eens afgelopen zijn volgens de gemeente.

Het college heeS in mei ineens besloten om de opvang van alle Oekraïners te centraliseren. Wij zijn afgeserveerd als gemeentelijke opvangloca6e en bewoners moeten als een postpakket worden verplaatst naar een andere loca6e. Omdat bewoners graag wilden blijven en wij dat ook prima vinden hebben we gezegd par6culiere opvang te willen bieden, dus zonder vergoeding van de kosten. Dat mag niet. Sinds die 6jd horen we steeds nieuwe argumenten waarom wij dicht moeten en de bewoners verplicht moeten verhuizen. Ofwel naar Glorieux ofwel ergens anders, maar bij ons mogen ze niet blijven. En waarom mag dat niet? We hebben volgens de gemeente niet de goede vergunning. Wij kunnen de redenering van het college echt niet volgen. De minister heeS diverse oproepen aan B&W gedaan, om alles te doen om extra opvang plekken te creëren. Dat kan ook prima in Dongen. Dongen doet het tegengestelde en sluit 20 waardevolle plekken. Dat heeS iedereen enorm overvallen. We hebben op een professionele manier ontheemden en de gemeente geholpen toen het ze goed uitkwam. Maar volgens de burgemeester en wethouder is de crisis in Dongen voorbij. Omdat er geen crisis meer is, wil de gemeente onze opvang niet meer gedogen. Ze schrijven leMerlijk ook “niet bereid te zijn” mee te werken aan een oplossing tot legaliseren.

En even voor de duidelijkheid het gaat om het huis dat in de tuin staat waar meer mensen wonen dan past in de vergunning. Een vergunning die twee jaar lang geen probleem was. Als dank voor twee jaar inzet voor mensen en de gemeente worden we afgedankt. Burgemeesters van andere gemeentes doen juist een oproep aan hun inwoners om ruimtes ter beschikking te stellen. Ook onze burgemeester schrijS in de krant dat hij niet weet hoe lang hij de plekken open kan houden met de landelijke discussie in het achterhoofd. Bedoelt hij daarmee de in Dongen niet bestaande Oekraïnecrisis? De burgemeester is naar eigen zeggen machteloos: “ik kan niet anders dan handhaven, hoewel ik weet dat het voor bewoners en hun kinderen trauma6sch is”. Dat is niet zo. Het college kan in bijzondere omstandigheden wel degelijk afwijken. Voorbeelden zijn de grote menselijke impact, de groeiende Oekraïne opvangcrisis in combina6e met de ruimte die de minister geeS. Deze bijzondere omstandigheden had het college in zijn afweging de doorslag moeten laten geven. Wij zien nergens terug dat dit überhaupt in de afweging is meegenomen. Waar is de mens meegewogen? Dan hebben we het nog niet eens over hoe dit proces gelopen is. Hierbij zijn de beginselen van behoorlijk bestuur op vele fronten geschonden.

Bewoners denken nu dat zij voor ons problemen veroorzaken, dat vinden wij echt heel erg, want zij zijn het niet die dat doen. Hoe zit dat dan bij Glorieux? Gaat de burgemeester daar nu ook handhaven met een dwangsom omdat ze niet over de juiste vergunning beschikt om Oekraïense ontheemden te huisvesten? Natuurlijk niet, dat zou net zo bizar zijn als wat er bij ons gebeurt. Hoe verhoudt dat zich dan tot het gelijkheidsbeginsel?

Verder lezen we in de stukken van deze raadsvergadering dat het de bedoeling is om op termijn de Oekraïne opvang in Dongen helemaal te stoppen. Dat zou betekenen dat alle bewoners dan opnieuw moeten verhuizen. Verschrikkelijk toch? Hoe vaak moeten de kinderen zich aanpassen aan een nieuwe plek? De gemeente goochelt enorm met de feiten. Zo zou onze opvang niet veilig zijn. Dat is per6nent onjuist. Ik heb hier het controlerapport, dan kunt u het zelf lezen. Het tegenovergestelde is waar. Want juist op het gebied van sociale veiligheid, is deze kleinschalige loca6e ideaal. Kinderen kunnen veilig spelen en iedereen kent elkaar en zorgt voor elkaar. Dit is het allerbelangrijkste, maar dat wordt helemaal niet meegenomen. Dat staat dan nog los van de klachten over de in6miderende begeleiding bij Glorieux die onze Oekraïense bewoners horen van hun landgenoten daar. Het stuit ons tegen de borst om onze bewoners daaraan toe te vertrouwen. Het bieden van professionele mensgerichte begeleiding is onze core business. Geen adequate begeleiding? Dat is een totale minach6ng van de professionele en mensgerichte begeleiding die we hebben geboden. We vragen de raad mede namens onze bewoners om het college op te roepen zich menselijk op te stellen. We vragen u vanuit ons hart recht te doen aan de wensen van deze kwetsbare en ontwortelde vluchtelingen.

En vragen u te luisteren naar uw hart en deze onbegrijpelijk brute opstelling naar ontheemden niet te accepteren. Vooral ook in het belang van de nog jonge kinderen, die Nederlands spreken met een specifiek Dongens accent. Wij blijven bereid hieraan bij te dragen en hadden ook graag uit de juridische strijd gebleven. Waarom maakt de gemeente geen enkele beweging om hier als volwassene uit te komen?! Wij begrijpen oprecht niet waarom de deur op deze manier wordt dichtgegooid, wellicht kunt u daar achter komen. De Koning vroeg ons eergisteren nog “Wat kan wel?”. Vraag dat ook aan het college om vanuit de mens naar de regels te kijken en hun hart te laten spreken. Dat kan gewoon. Waar een wil is is een weg. Leon Bronckers Deborah van der Meere Ter Vermaak ende Lering BVå