2021-011933 Bijlage 2b- Reactie partners - visie normaliseren

Reacties partners - Visie op Normaliseren Onderstaand vindt u reacties van partners op de Visie op Normaliseren – De Dongense Koers. Deze reacties zijn meegenomen in het uiteindelijke document. Huisarts 1. Ik begrijp de visie zoals jullie deze verwoorden. Het begrip positieve gezondheid is trendy en er is ook al geruime tijd aandacht voor binnen het medisch domein, o.a. via oud-huisarts onderzoeker Machteld Huber. Ik denk dat wij als huisarts intrinsiek over het algemeen al erg normaliserend en vanuit de kracht van mensen werken. 90% van onze zorgvragen lossen wij op zonder te verwijzen. Dit komt door een groot deel doordat wij patiënten en hun context kennen en weten waar zij toe in staat zijn. Een goede arts-patiënt relatie is voor ons hierbij essentieel. Het is de kern van het huisartsenvak om (medisch, psychisch of sociaal) normaal van afwijkend te onderscheiden en hierin blijf je als professional ontwikkelen. Het is namelijk ook het meest ingewikkelde wat er is en naast een lange studie vereist het ook jaren praktijkervaring. Het is daarnaast niet alleen afhankelijk van wat wij als huisarts normaal vinden; maar vooral ook wat de maatschappij/cultuur zelf normaal vindt. Dit laatste is veranderlijk en iets waar we op micro-niveau (helaas) niet altijd veel invloed op hebben.

Bijvoorbeeld: ik kan tal van jonge mannen/vrouwen die denken iets 'afwijkends' aan hun lijf of leven te hebben omdat ze op tv, internet of social media andere voorbeelden zien. Je moet van goeden huize komen om deze denkrichting enkel als huisarts te kunnen keren; hierin is brede samenwerking nodig maar ook inhoudelijk deskundige professionals die wel de hardnekkige (DSM) diagnose eruit zouden kunnen filteren (en hier mag best wat tijd voor worden genomen). Met mijn werkervaring in de GGZ weet ik ook dat echte psychiatrie in enge zin nauwelijks te normaliseren/de-medicaliseren valt (denk aan psychoses, vitale depressies, zwaar autisme, hardnekkig ADHD). 2. Indien deze visie wordt doorgetrokken vrees ik met name voor onder-diagnosticeren van 'echte' psychiatrische of sociale problemen, vooral bij de kwetsbaarste doelgroepen; ik mis in de visie hoe men dit wil gaan voorkomen? Zijn er ook specialisten op consultbasis in het voorliggend veld te integreren? 3. Ik sluit mij aan bij het stuk om met een brede samenwerking 'de juiste zorg op de juiste plaats' te krijgen. Normaliseren en mensen in hun kracht zetten is in mijn ogen een mooi hulpmiddel in 0e en 1e lijn; maar niet het doel op zich (soms kan het gewoon niet).

Hoe erg ik hierachter sta hangt in de tweede plaats voor mij vooral af of de visie primair voortkomt uit het leveren van kwalitatief de beste en juiste zorg/ondersteuning (voor zowel de cliënt als maatschappij), of het primair vooral financieel gedreven is. Uiteraard zal het beide zijn; maar voor mij maakt het wel erg uit welke hierin de overhand heeft. In dit laatste geval vrees ik namelijk wel voor kwetsbare doelgroepen. Wmo Adviesraad Algemeen In de mail van 9 augustus 2021 hebt u een ontwerp toegestuurd genaamd: “Visie op NormaliserenDe Dongense Koers”. U vraagt daarbij om een reactie op de volgende vragen: 1. Staat u achter de wijze waarop de visie is opgeschreven? 2. Mist u essentiële zaken, en zo ja: welke zijn dit? 3. Bent u bereid hiervoor samen met ons aan de lat te staan? De WMO-adviesraad staat achter de wijze en inhoud waarop de visie is opgeschreven. De vijf uitgangspunten geven ons inziens een vrij compleet beeld. De uitgangspunten van normaliseren zijn veelbelovend, de visuals prachtig en aan beloftes geen gebrek. De uitdaging is nu om ervoor te

zorgen dat er in de praktijk ook daadwerkelijk iets van terecht komt. In ieder geval moet voorkomen worden dat het een “papieren tijger” wordt. Leesbaar en begrijpbare taal Doelstelling moet zijn dat het ontwerp ook voor de Dongense inwoners/burgers leesbaar en te begrijpen is. Het voorliggende ontwerp gaat namelijk van bepaalde voorkennis uit. Een aantal opgenomen begrippen dienen ons inziens duidelijker -via de begrippenlijst- omschreven te worden zoals: “groeiende DSM”, “positieve gezondheid”, “licht collectieve ondersteuning”, “intrinsieke motivatie”, e.d. Plan van aanpak De vraag die bij de WMO-adviesraad leeft is hoe de gemeente Dongen normaliseren gaat implementeren en faciliteren. Het gaat immers om een andere zienswijze, andere werkwijze en andere inzet van voorzieningen. Het opstellen van een plan van aanpak/verbetertraject is aan te bevelen waarin in ieder geval de volgende onderwerpen aandacht verdienen. a. Communicatie, publicatie en voorlichting richting inwoners en de wijze waarop zij betrokken worden (inspraak) in het uitwerkingsproces normaliseren waarbij gefocust moet worden op toelichting en uitleg van de positieve gezondheid. b. Het goed in beeld brengen (publiceren en toelichten) en zorgen voor voldoende algemene en collectieve (maatwerk) voorzieningen, laagdrempelig en toegankelijk. c.

Toegang- en dorpsteammedewerkers zullen een andere zienswijze en werkwijze moeten ontwikkelen. Bovendien dienen zij op de hoogte te zijn van de mogelijkheden die een wijk/buurt heeft waaronder de beschikbare algemene/collectieve voorzieningen. Grootste verandering in de uitvoering komt in de gesprekken die de medewerkers en zorgaanbieders (w.o. huisartsen, praktijkondersteuners, e.d.) met de inwoners dienen te voeren. Expertise is vereist en zorgvuldige scholing noodzakelijk. Dat geldt overigens ook voor de “opgeleide vrijwilliger” die – op basis van het concept contouren dorpsteam Gemeente Dongen- vragen van de inwoners ontvangen, beantwoorden, oppakken of doorgeleiden. Overigens dient het instituut “opgeleide vrijwilliger” alleen in het proces te worden doorgevoerd als deze een aantoonbare meerwaarde aangeeft. Extra schakels dienen zoveel mogelijk vermeden te worden. d. Extra aandacht en voorrang geven aan de belevingswereld van de Dongense inwoners boven de systeemwereld. Out of de box kunnen denken en prioriteit geven aan het maatpact i.c. oplossen van meervoudige problemen bij zorgaanvragen. De Dongense inwoners dienen pas losgelaten te worden als de zorgvraag in de juiste handen is. Inwoners vinden het vervelend om telkens opnieuw hun verhaal te moeten vertellen en van het kastje naar de muur te worden gestuurd. e.

Het continu meten van de klanttevredenheid van inwoners die hulpvragen hebben gesteld. f. Aandacht voor de balans tussen draagkracht en draaglast voor de kwetsbare inwoners waarbij tevens rekening moet worden gehouden met mensen met een beperking. Casade Ik kan me goed vinden in de beschreven visie. Snel zaken oppakken om daarmee te voorkomen dat de situatie verslechterd en daarbij uitgaan van de mogelijkheden van de burger lijkt me een uitstekend uitgangspunt. Waar ik wel enigszins bezorgd over ben is het feit dat deze visie leidt tot een verdere afschaling van noodzakelijke zorg. Deze zorg moet natuurlijk op maat zijn en we moeten niet onnodig problematiseren, maar ook beseffen dat er burgers zijn die het niet zelf kunnen. Voor hen moet adequate en snelle hulp worden geboden. Het nieuwe beleid moet geen excuus worden om “noodzakelijke” hulp af te wijzen.