5.2 Briefschrijver, 06-05-2024, artikel over link kosmische straling en opwarming van de aarde (geanonimiseerd).pdf
Tekst van het document
(geanonimiseerd) n
aMei2024
Minder kosmische straling geeft meer aardse opwarming
Kosmische straling Illustratie credit:
Kosmische straling of hoogtestraling
is een verzamelnaam
voor deeltjes
met een hoge energie (ioniserende straling), die door supernova-explosies in de kosmos met de lichtsnelheid 0.a. op de Aarde zijn gericht. Lichtsnelheid = 300.000 km/sec = 7x een rondje om de Aarde in 1 sec. De deeltjes bestaan uit elektronen en protonen (waterstofkernen), de kernen van Helium en de kernen van zwaardere elementen, maar ook uit neutrino’s en de levensgevaarlijke hoogenergetische fotonen (y-straling). Kosmische zonnestralen zijn identiek. Hun bron is in dit geval de Zon.
Elke dag komen van
biljoenen kosmische deeltjes in botsing met de atmosfeer
de Aarde. rnova-expl
Een supernova
(meervoud:
supernovae of supernova's)
is het verschijnsel
waarbij een ster op spectaculaire wijze explodeert.
De uitbarsting is herkenbaar aan de enorme hoeveelheid licht die hierbij wordt uitgestraald. De ster vlamt op met de lichtkracht vergelijkbaar met honderden miljoenen tot meer dan een miljard Zonnen. Pagina 1van9
(geanonimiseerd) n
4 Mei2024
Voorbeeld:
Krabnevel
Krabnevel is een restant van de supernova-explosie van een ster. De diameter van de Krabnevel is 11 ly (ly = light year), dit is 11 x 300.000 x 3600 x 24 x 365 = 10.406.800.000.000 =10,4
biljoen km.
Dit is 15 miljoen x groter dan onze Zon. Onze Zon is ook een ster! En: 1633 miljoen x groter dan onze Aarde. In ons Melkwegstelsel, een van de 200 miljard bestaande stelsels, zijn er in de afgelopen 2000 jaar 10 stuks supernova-explosies waargenomen. Zware sterren (dit zijn sterren die 100 tot 200x zo zwaar zijn dan onze Zon) eindigen als supernova als hun brandstof in de kern opraakt. De naar buiten gerichte kernfusie in de kern is bij leven in evenwicht met
de naar binnen gerichte zwaartekracht van de omringende gaswolk. Als de kernfusie in de kern stopt vallen de buitenlagen naar binnen en wordt de kern samengeperst en komt er een enorme
hoeveelheid
energie vrij.
In een paar seconden tijd wordt een hoeveelheid energie en gas uitgestoten die onze Zon normaal in 10 miljard jaar tijd (dat is dus in haar hele leven!) uitstoot. De ster van Bethlehem
is volgens sommigen
ook een supernova-explosie
geweest. Probleem hierbij is, dat deze supernova-explosie volgens astronomen pas 6 jaar na de geboorte van Jezus zichtbaar was. Alle sterren die voldoende zwaar zijn eindigen
hun leven als supernova.
Astronomen verwachten dat er ergens tussen mei en september 2024 een ‘nieuwe ster’ aan de nachtelijke hemel zal verschijnen en het belooft volgens NASA een unieke hemelse aanblik te worden. De verwachte verhelderende gebeurtenis, bekend als een nova, zal plaatsvinden in het sterrenbeeld Corona Borealis of Noordelijke Kroon van Pagina 2 van9
(geanonimiseerd) de Melkweg,
dat zich tussen de sterrenbeelden Boötes en Hercules
bevindt.
Hercules ma2
4
É Lyra
:
i
Ï
Find
Hercules.
”
® ArcturuS Corona
s
De nova zal naar verwachting verschijnen in het sterrenbeeld Corona Borealis, ook wel bekend als de Noordelijke Kroon. NASA
Bovenstaande
informatie
leert ons volgende het :
Een verblijf in de kosmos blijkt levensbedreigend te zijn. Gelukkig is onze Aarde een veilig ruimteschip waarop leven mogelijk is en
het moet dan toch voor iedereen duidelijk zijn dat een vreedzame zorg voor milieu, mens, dier en plant optimaal moet zijn. Oorlogen, agressie en misdaden horen hierin niet thuis. Helaas moeten we nog heel veel leren!
Kosmische Kosmische
straling:
invloed op ons klimaat.
straling, die de aardatmosfeer
bombardeert,
produceren
aerosolen, welke op hun beurt wolken vormen (Svensmark et al.) en zo een beslissende invloed hebben op het weer en het klimaat van de Aarde. Aerosolen zijn kleine stof- of vloeistof - deeltjes die in de lucht zweven.
Wolken en mist zijn voorbeelden van een aerosol die bestaat uit vloeibare deeltjes in de atmosfeer. Aerosolen vormen condensatiekernen waar omheen zich waterdruppeltjes vormen en vervolgens in grote getalen wolken vormen. Wolken
die
ontstaan
in lucht
met
veel
aerosolen
bevatten
meer
kleinere
druppeltjes dan wolken in schone lucht en verstrooien daardoor meer zonlicht. Ze hebben daardoor een sterker, koelend effect op het weer. Een andere belangrijke factor is het effect van de activiteit van de Zon op
wolkenvorming. Er lijkt een duidelijk verband te zijn tussen de wereldwijde laaghangende bewolking, die de Aarde afkoelt en inkomende kosmische
straling. Pagina 3 van9
(geanonimiseerd) Hoe meer inkomende
kosmische straling, hoe meer laaghangende wolken.
En dus: hoe minder
kosmische
wolken
zonnewarmte
en
hoe
De hoeveelheid
meer
kosmische
straling de
hoe minder Aarde
kan
laaghangende
bereiken!
straling, die ons zonnestelsel
binnendringt,
is
afhankelijk van de activiteit van de Zon, die de kosmische straling kan dempen of verhogen. Meer zonneactiviteit betekent minder kosmische straling die ons zonnestelsel
Zie: Afbeelding
binnenkomt,
en andersom.
1. Het
resultaat Onze Zon is het lichtgele balletje met daar omheen de planeetbanen.
De donkerblauwe ellips is de stralingsdruk van Zonnewind houdt SE
tegen !!
de zonnewind, welke zeer gevaarlijke kosmische straling
de
(lichtblauw) vanuit
ruimte
doet
afbuigen rondom
de
ons
zonnestelsel.
Bij een lage druk van de zonnewind
zal er meer
kosmische straling onze
atmosfeer
in
binnen
dringen.
a SSE
Zonnewind
heeft
oen
ven 126 mitsoen km /
snelheid
In onderstaande afbeelding 2 is het effect van de kracht van de zonnewind op onze Aarde weergegeven: Bij een zwakke zonnewind kan de kosmische straling uit de ruimte gemakkelijker tot de
DD
a datmosfeer doordringen
en zorgt dan voor
wolkenvorming. Wolken
weerkaatsen
het zonlicht
en
dat
betekent minder aardse opwarming. Zonnewind is een stroom van geladen deeltjes: Elektronen en protonen
Bij een krachtige zonnewind wordt de kosmische straling uit de ruimte afgebogen en is er sprake van een heldere lucht met een grotere opwarming tot gevolg.
Afbeelding 2
Pagina 4van9
(geanonimiseerd) Meti
D
isct
Bijna één keer per week werden
f
er door Spaceweather.com en de
studenten van_Earth to Sky Calculus ruimteweerballonnen
stratosfeer boven Californië opgelaten. sensoren
naar de
Deze ballonnen zijn uitgerust met
die kosmische straling detecteren,
die helemaal tot aan het
aardoppervlak doordringen. Het monitoringprogramma heeft 7 jaar onafgebroken plaats gevonden en dat heeft geresulteerd in een unieke dataset van metingen.
iStudenten van
het Earth to Sky Calculus.
De atmosferische straling neemt af in 2022. De laatste metingen in juli 2022 registreerden een dieptepunt in de hoeveelheid kosmische straling over de afgelopen zes jaar: Stratospheric Radiation (March 2015 - July 2022)
uGy/hr
27-Dec-14
10-May-16
22-Sep-17
4-Feb19
18-Jun-20
310ct21
15-Mar-23
Afbeelding 3
Het kan toeval zijn, maar een vermindering van kosmische straling vanaf juli 2022 valt samen met een stijging van 0,2 tot 0,9°C van de
gemiddelde aardse temperatuur. Zie groene pijl in afbeelding 4.
Pagina 5 van 9
(geanonimiseerd) Overigens valt in beide grafieken ook af te lezen dat de temperatuurpiekjes van 2017 en 2020 samen gaan met een kleinere hoeveelheid aan kosmische straling. 14
10
UA
99
f'(CTDA9dre1pv-e)oa'rgm2tu.0re
Satellite-Based
Temperature of the
f
Slobal Lower Atmosphere (Version 6.0)
Afbeelding 4
De hoge zeewatertemperaturen vormen van de opwarming
in de
van de Aarde.
mede een belangrijke oorzaak
De hoogste temperaturen
Rode Zee en de Perzische Golf,
zijn gemeten
waar temperaturen voorkomen
van
35°C.
The Oceans Are Getting Warmer Annual divergence of global ocean surface temperature from 20th century average
1880
Source:
1890
NOAA
1900
1910
1920
1930
1940
1950
1960
1970
1980
1990
2000
2010
2020
National Centers for Environmental Information (NCEI)
statista Za Afbeelding
5
Pagina 6 van 9
(geanonimiseerd) Water kan een grote hoeveelheid warmte opnemen. Deze eigenschap
wordt gedefinieerd
als “soortelijke warmte” ook wel
“warmtecapaciteit” genoemd. Soortelijke warmte (sw)is een grootheid die aangeeft hoeveel energie er nodig
is om
1 kg van een stof 1°C in temperatuur te laten stijgen.
Sw water = 4186 Joule per kg (of per liter) per graad Celsius. Sw
lucht = 718 Joule per kg per graad Celsius.
Dus: Als 1 liter water 1°C afkoelt komt daarmee 4186 Joule vrij en daarmee kun je dus 4186/718 = 5,8 kg lucht 1°C opwarmen. Zeewater van 35°C kan dus heel veel koude
lucht opwarmen!
Aan de opwarming van de Aarde komt, gezien de enorme hoeveelheid warm water, op korte termijn geen einde. Adaptatie is dus een must!
Een toepasselijk voorbeeld van adaptatie met de tegenwoordige regenbuien
is de capaciteitsverhoging
heftige
van de regenwaterafvoer of het
aanleggen van wadi’s.
Wadi:
CO2
is niet de veroorzaker
Regenwater bezinkt in de grond.
van
het opwarmen
van
het zeewater:
De golflengtes, die door het broeikasgas CO2 worden uitgestraald hebben geen of nauwelijks invloed op de opwarming van water, omdat deze
golflengtes slechts een fractie van één mm Er vindt wel opwarming
van de minieme
in het water doordringen.
bovenlaag
plaats,
maar dat heeft
nauwelijks effect op het totale waterpakket. Het is met name het zonlicht, dat met een doordringingsvermogen van 700m
de opwarming van het water veroorzaakt.
En nu met het verschijnsel dat er sprake is van een vermindering van kosmische straling zal er nog meer warmte van de Zon door onze atmosfeer
heenkomen
en
opgewarmd! Gevolg: meer verdamping
daarmee
wordt
het zeewater
dus
sterker
- meer en heftigere regenbuien. Pagina 7 van9
(geanonimiseerd)
fn;íÍsT AS WEWE C;„5ErîcrËfì PKEDICTED (
De Aarde zal in 2050 )
e
d
zormeetetiede]
i
Ar
p g
ononet g z9|atand t de equtr
e
t
eneter p
e
d
e
5:
e
3
daa
o
t
o
tm
E!
ä
ä
\Merslik inloeddeor
B
e deensetitehet de
r
5
2 H ä
d
ë
e
e
mm
B door
25|Meteorieter
oonchesrag Bvesrari) Am r foceanen: 72 bedg van e doo e
m
legeoa g otaenereing e aterdng
‚sfZonne uren en doghicht uren i
5 graden
E
e + [zwak / sterk: d
3 tot
Klimaatmodellen met 8 variabelen
|
E!
oewoud/
erslik mloed doo dasrile utzoet z lMerslik mioed oo dl s toet n beoten di r 62 tnedete o bet
e e
Hallo waarzegster: Er zijn 40 variabelen!
Afbeelding 6.
Het IPCC en praktisch alle weersinstituten maken voor hun toekomstige klimaatvoorspellingen gebruik van klimaatmodellen. De toestand van
het klimaat wordt in een
klimaatmodel
vastgelegd
door
de hele atmosfeer in kleine blokjes op te delen. Voor de computerberekening wordt op verschillende hoogten in de atmosfeer een netwerk van lijnen ingetekend. Op de snijpunten (gridpunten of roosterpunten)
waarnemingen,
worden
aan de hand van
de waarden van een aantal meteorologische grootheden
berekend.
Voor ieder gridpunt wordt een waarde voor bijvoorbeeld de temperatuur, windsnelheid, hoeveelheid waterdamp, bewolking, luchtdruk, neerslag, stand van de Zon en de hoeveelheid aan broeikasgassen toegekend. Door de natuurwetten toe te passen rekent het model uit hoe in elk gridpunt de waardes veranderen en wordt steeds een nieuwe toestand uitgerekend
voor een tijdstap later. Zo ontstaan
in alle gridpunten over de
hele wereld overzichten in de tijd de zgn. tijdreeksen. Deze tijdsreeksen worden vervolgens gebruikt om scenario's (toekomstige voorspellingen) te maken.
Als we nu kijken naar de tabel in afbeelding 6 dan is het klimaat afhankelijk van 40 factoren, terwijl de instituten “slechts” gebruik maken Pagina 8 van 9
(geanonimiseerd) n van
4 Mei 2024
8 factoren.
In de tabel zijn er vele verschillende factoren genoemd
waarvan
het
onmogelijk is om deze te voorspellen (bijvoorbeeld: wolkenformaties, oceaantemperaturen, vulkanisme, fijnstof, etc.) en hoe deze wel of niet van invloed zullen zijn.
Em. prof. dr. William Happer (Natuurkunde Princeton University) zegt dan ook
terecht:
“Het klimaat is het meest complexe Klimaatmodellen
werken
verschijnsel op onze Aarde.
niet - in het
verleden
niet en zeker
ook
niet in de
toekomst”.
Klimaatmodellen
zijn niet geschikt voor het voorspellen van een
toekomstig klimaat over 25 of 75 jaar zoals nu is gebeurd. Er worden op grond van deze “berekeningen” maatregelen genomen, welke enorm kostbaar en niet werkend zijn. Bovendien wordt ons mooie land volgeplemd
met afschuwelijke en
gezondheidsgevaarlijke windturbines, terwijl het schone gas als energiebron in de ban wordt gedaan, met als gevolg op de meest ongelegen
momenten
energietekorten.
Het resultaat is: onrust door de paniekzaaierij, armoede door de forse heffingen en allerlei protestacties die de economie verlammen. Als de opwarming
van de Aarde door natuurlijke oorzaken doorzet, dan
rest ons weinig anders dan maatregelen
rampen
kunnen worden voorkomen
te nemen
waarmee
catastrofale
(adaptatie)!
Ik denk, dat het IPCC en de klimaatwetenschappers hun huiswerk opnieuw
moeten
maken
maar dan ook de sceptici erbij moeten
betrekken.
De eigengereide, niet klimaatdeskundige, Nijpels heeft destijds uitsluitend klimaatalarmisten bij zijn klimaattafels betrokken en op die manier krijg je natuurlijk een zeer eenzijdig foutief beleid, waarvan Timmermans was met zijn Green Deal.
de grondlegger
Green Deal blijkt achteraf een welzijnsvernietigende droom te zijn:
© Mirjam
Vissers Artwork. Pagina 9van9