2023-09-18 Bezwaar DeventerWint inzake zoeklocatie windmolens

Gemeente Deventer, T.a.v. Gemeenteraad Deventer Grote Kerkhof 1 7411 KT Deventer Datum: 18 september 2023

Geachte raad, U bent voornemens op woensdag 27 september een besluit te nemen over het aanwijzen van ‘Het gebied langs de A1 als zoekgebied, conform de Omgevingsvisie Deventer’ als ‘geschikt’ voor het realiseren en exploiteren van windturbines in de Gemeente Deventer. Ons inziens heeft u maar één mogelijkheid: de RES-opdracht teruggeven aan de landelijk overheid. De Raad van State heeft in de uitspraak van 29 mei 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:1781), waar het ging om het niet verlenen van een vergunning voor windturbines wegens gebrek aan draagvlak, het hoger beroep ongegrond verklaard en de vergunningen aangepast c.q. in stand gehouden zoals blijkt uit de uitspraak. De volledige uitspraak vindt u hier: https://www.raadvanstate.nl/@115634/201703385-1-r3/ Wij wijzen u er op dat het Hof van Justitie van de Europese Unie te Luxemburg op 25 juni 2020 in de zaak Aalter en Nevele (ECLI:EU:2020:503) opnieuw en verstrekkender heeft uitgemaakt dat plannen en programma’s met aanzienlijke milieugevolgen, op straffe van nietigheid, vooraf planMER getoetst dienen te worden. Dat betekent kort gezegd voor de situatie hier te lande dat het Activiteitenbesluit en Activiteitenregeling vooraf die toetsing hadden moeten ondergaan. Dat is echter niet gebeurd.

Dat betekent dat een rechtsgeldig toetsingskader voor de realisatie en exploitatie van het beoogde windpark ontbreekt en derhalve het beoogde windpark niet vergund noch gerealiseerd mag worden. Ook de Raad van State heeft in deze uitspraak van het Hof inmiddels aanleiding gezien daarover expliciet vragen te stellen aan partijen in lopende bodemprocedures. De mondelinge behandeling daarvan heeft plaatsgevonden op dinsdag 6 april 2021. In het licht van de vaste en steeds verder aangescherpte rechtspraak van het Europese Hof is aannemelijk dat de vaste rechtspraak van de Raad van State op dit punt niet langer houdbaar is, want rechtstreeks in strijd met het Europese recht. Recente uitspraken (o.a. Swifterband) bevestigen dit vermoeden. De norm die uit de Strategische Milieubeoordelingsrichtlijn volgt, is dat een plan of programma met aanzienlijke milieugevolgen slechts dan mag worden vergund als vooraf met wetenschappelijke zekerheid is vastgesteld dat de gezondheid van de mens en diens leefomgeving wordt beschermd of verbeterd. Dit wijst zowel op de volksgezondheid als op de persoonlijke gezondheid van individuele omwonenden. Met mogelijke aantasting van de gezondheid van omwonenden wordt bovendien inbreuk gemaakt op de grondrechten van omwonenden.

Nu feit van algemene bekendheid is dat ten minste 9% van alle omwonenden ernstige hinder en overlast van windturbines ervaart en mogelijk gezondheidsschade ondervindt, betekent dit dat vergunningverlening feitelijk al niet reëel mogelijk is. Hinder en overlast toebrengen aan buren en omwonenden kwalificeert bovendien ook civielrechtelijk als onrechtmatig en is in strijd met het burenrecht (artikel 5:37 BW). In januari 2021 is een wetenschappelijk rapport verschenen. Daaruit blijkt dat er een verband is tussen windturbines en gezondheidsschade. Wanneer u niet bekend bent met dit rapport, zullen wij het u op verzoek doen toekomen.

Omwonenden hebben voorts niet kunnen vaststellen dat er een transparante procedure is opgesteld en gevolgd met behulp waarvan een gelijk speelveld is gecreëerd voor alle potentieel belanghebbenden. Daarmee wordt ontoelaatbaar rechtstreeks in strijd gehandeld met Unierechtelijke en nationale mededingingsnormen, die in acht moeten worden genomen bij de eventuele verlening van schaarse vergunningen als waarvan in dit geval sprake is. Sterker nog: door te schermen met het benodigde draagvlak door middel van een niet representatieve steekproef en sturende vraagstelling beschouwen wij de gevolgde procedure als misleidend. Voorts wordt evenmin voldaan aan de eisen die volgen uit het Verdrag van Aarhus / Richtlijn 2011/92 E – geschreven om bij te dragen aan de bescherming van het recht in een milieu te leven dat passend is voor persoonlijke gezondheid en welzijn – omdat niet, althans niet volledig, aan de in dat Verdrag en in die richtlijn genoemde vereisten wordt voldaan, in het bijzonder niet aan artikel 7 daarvan (inspraak betreffende plannen, programma’s en beleid betrekking hebbende op het milieu). Alleen al uit het voorgaande volgt dat de gevolgde procedure en besluitvorming ondeugdelijk en onhoudbaar is. Op grond daarvan verzoeken wij u hierdoor dan ook de zoeklocatie: ‘het gebied langs de A1’ niet te ondersteunen.

Graag ontvangen wij uw bevestiging van de goede ontvangst van dit e-mailbericht en de behandeling daarvan. Voor zover nodig moeten wij ook reeds nu wijzen op mogelijke aansprakelijkheid voor het rechtens onjuist (doen) besluiten en (laten) realiseren van windturbineparken, in casu specifiek met betrekking tot turbines van het windpark in zoeklocatie ‘het gebied langs de A1’ Het is goed dit nu onder uw aandacht te brengen zodat er, voor zover nog mogelijk, verder geen onomkeerbare stappen worden gezet, zoals bijvoorbeeld het kappen van bomen voor de aanleg van bouwwegen, heien en storten van beton voor de funderingen en het verstoren van natuur(waarden), etcetera. Rest ons nog u te wijzen op de wet ‘Secundaire Ambtelijke Aansprakelijkheid’. Indien overheidsbeleid aantoonbaar niet wettig is en het uitvoerend overheidsorgaan daarop is gewezen, ontstaat de mogelijkheid om personen aansprakelijk te stellen voor materiële en immateriële schade die als gevolg van dat onwettige beleid ontstaat. U deelt ons uw voornemen mede, het plaatsen van windturbines op korte afstand van onze woningen. Wij delen u ons voornemen mede, het persoonlijk aansprakelijk stellen van betrokkenen bij de uitvoering van dit onwettige beleid.

In casu: de procedure is dat gebieden worden aangewezen als zijnde ‘geschikt voor plaatsing windturbines’ en dat vergunning(en) pas verstrekt wordt/worden bij voldoende draagvlak. De Raad van State kent het begrip ‘draagvlak’ niet en veegt dat van tafel. Resultaat is dat een gemeente gedwongen kan worden om een vergunning te verstrekken, ook wanneer er geen sprake is van draagvlak (zie de eerste alinea van deze brief). U heeft maar één mogelijkheid: de RES opdracht teruggeven aan de landelijke overheid en, na aanpassing van de volgorde, opnieuw beginnen. Ten overvloede, die volgorde dient te zijn: gedegen draagvlakonderzoek – bij voldoende draagvlak de locatie de status ‘geschikt’ geven en bij gebrek aan draagvlak de zoeklocatie schrappen uit de lijst van mogelijke locaties.

Hoogachtend,

Stichting DeventerWint info@deventerwint.nl