RIS323317 Bijlage 3 Onderbouwing BOPA Permanente Winter Opvang 2025 2026
Tekst van het document
Sommige bewoners hadden klachten over hygiëne, anderen waren complimenteus Een deel van de PWO-bewoners was niet te spreken over de hygiëne van het sanitair. Het zou vies zijn en er zou een gebrek aan zeep en toiletpapier zijn. Er waren ook mensen positief over de staat en schoonheid van het gebouw, vooral in vergelijking met andere opvanglocaties.
“
“Het is beter dan andere plekken, andere plekken zijn te vies. De slaapplekken zijn goed, de kamer is voor twee personen. Het is schoner. Maar de douche en toilet is matig, ik zie geen toiletpapier in het toilet.” – PWO-bewoner, 49 jaar, man
PWO-bewoners hadden klachten over het eten Voedsel is een basisvoorziening. Helaas waren de geluiden hierover eenduidig negatief. Van alle punten werd het eten als slechtste beoordeeld door de PWO-bewoners. Van de 38 geïnterviewde bewoners was de helft (n= 19) ontevreden over het eten. Klachten liepen uiteen: van kleine porties, niet goed opgewarmd eten, tot buikklachten. Overigens herkende de straatverpleegkundige het beeld van de buikklachten niet. Wel bevestigde zij dat het eten dit jaar karig was en merkbaar versoberd ten opzichte van eerdere jaren in de winter(koude)opvang. Ook vond zij dat er weinig keuzes waren bij het ontbijt. De opties voor broodbeleg bestonden vaak uit kaas of jam, waardoor diabetespatiënten feitelijk geen keuze hadden. Omdat men niet beschikte over een eigen koelkast of toegang tot een gemeenschappelijke koelkast, konden PWO-bewoners dit niet zelf aanvullen. Op de vraag wat er verbeterd zou kunnen worden, antwoordden veel PWO-bewoners dan ook: ‘Het eten’.
“
“Het eten. Meer variatie in het voedsel. Het voedselgebrek daar mag verbetering in. Er is niet genoeg, je krijgt kaas, that’s it. Je hebt niet een eigen koelkast voor je eigen beleg” – PWO-bewoner, 26 jaar, vrouw
PWO-bewoners hadden graag een ontvangstruimte gehad voor bezoek De centrale hal fungeerde als een ontmoetingsplek voor PWO-bewoners en professionals. Er was geen plek waar de bewoners bezoek van buiten (familie, of vrienden) konden ontvangen. Sommigen hadden behoefte aan meer huiselijkheid.
“
“Ik mis een plek om zelf eten te koken, tv te kijken en waar de kinderen kunnen komen.” – PWO-bewoner, 56 jaar, vrouw
Permanente winteropvang van dak- en thuisloze mensen in Den Haag
23