Schriftelijke bijdrage Zorgzame samenleving (vd Kallen)

Schriftelijke bijdrage commissievergadering 14 januari 2026 Rosmalens Belang – Roos van der Kallen- van der Donk

7. Op weg naar een zorgzame samenleving toekomstbestendige hulp en ondersteuning, Vraag 1, hoe kijkt u naar de hoofdrichting (sterke sociale basis, betere hulp en ondersteuning, inrichting lokale teams) en welke aandachtspunten heeft u hierbij. Lokale teams als ondersteuning in de wijk lijkt ons een prima voorstel. Een sterke sociale basis daar hebben we nog wel het een en ander te verhapstukken. De wijken en dorpen veranderen snel doordat de jeugd niet meer in de eigen wijk of dorp terecht kan. Deze kunnen dan ook minder voor de ouders en grootouders zorgen zoals dat voorheen het geval was. We verwachten dat mensen meer voor elkaar gaan zorgen als ze elkaar meer ontmoeten en leren kennen. Daarvoor organiseren we allerlei ontmoetmomenten. Maar deze worden nu nog te veel van bovenaf georganiseerd waardoor ze dreigen te verzanden als dat niet meer door de gemeente gefaciliteerd wordt. Mensen die nieuw in de wijk komen wonen moeten zich thuis gaan voelen en onderdeel uit gaan maken van de leefgemeenschap, een goed ding hierin is het welkomsttasje met info over de buurt etc. Maar het is een begin, ergens moeten we daar een vervolg op zien te bedenken. We zijn op het gemeentehuis ook nog niet voldoende op de hoogte van welke verenigingen en clubs er allemaal zijn. Veel zijn ook niet aangemeld bij de KVK maar daarom niet minder belangrijk.

We zouden er goed aan doen een database aan te leggen van alle verenigingen en clubjes en ze op moeten roepen zich aan te melden bij onze gemeente zodat we als we iets organiseren de juiste club aan kunnen spreken en het meer vanuit die club kunnen laten komen. En alleen ondersteuning bieden i.p.v. bovenaf organiseren. Voorbeeld: S- port geeft aan waar mensen zich kunnen melden voor 50+ activiteiten in Nuland, seniorenvoetbal, biljarten en bridge. Maar waar zijn basketbal, tafeltennis, tennis voor senioren, wandelclub etc.? Waarschijnlijk allemaal ongeorganiseerde verenigingen maar ze zijn er wel. Dus die moeten we in beeld brengen ook die kunnen van toegevoegde waarde zijn. Vraag 2, Hoe kijkt u naar het tempo van verandering, Hier zijn wij voor de middellange remweg. Vraag 3, Hoe kijkt u raad naar de betrokkenheid… Ik zou graag op gezette tijden geïnformeerd worden welke acties er op touw worden gezet om mensen betrokkener te maken in de samenleving zodat we kunnen monitoren of onze ingeslagen weg de juiste vruchten afwerpt.

We verwachten dat als we de sociale cohesie, die we in de loop van de tijd zijn kwijtgeraakt weer terugkrijgen dat mensen dan weer meer voor elkaar gaan zorgen, Dat zal deels ook gebeuren, en als we weten dat de buurman of vrouw eenzaam is dan zullen we best daar een keer extra binnen lopen, maar voor het aantrekken van de steunkousen hebben we toch de hulp van de wijkhulp nodig. En die worden zeldzaam. Dus we moeten meer inzetten op hulpmiddelen, zodat mensen zichzelf zoveel mogelijk kunnen redden. Soms moeten we op een hulpvraag ook gewoon nee zeggen. Ouders die bij elke opvoedkundige vraag een specialist willen betrekken moeten we eerst zelf opvoeden. Net zo goed als bij de zwangerschap de genderreveal en babyshower er tegenwoordig normaal bij blijkt te horen zou ook een cursus voor a, s, ouders gemeengoed

moeten worden. Daar kan men mee geven wat er zoal op je pad kan komen bij de opvoeding en waar je terecht kunt als je echt hulp nodig hebt. Wijk, bestuurs- en dorpsraden moeten we stimuleren om voorlichtingsavonden te organiseren over bv opvoedkundige problemen, echtscheidingsproblemen, drugs en andere zaken die spelen in de samenleving, Op deze avonden vinden gelijkgestemden elkaar en kunnen elkaar ook helpen. Wij moeten dat als Gemeente faciliteren en ondersteunen. Misschien in samenwerking met de GGD. Kortom nog veel werk aan de winkel, en vooral zullen we met zijn allen moeten gaan omdenken, niet meer ik wil, waar ik denk recht op te hebben, maar wat kan ik doen om zelf zo lang mogelijk in de running te blijven en hoe helpen we elkaar. De financiële besparing zal in het begin zeker nog niet merkbaar zijn, ook het opzetten van de lokale teams kost geld en voor ze allemaal optimaal werken, zal nog een tijd overheen gaan. Bovendien zal het werken in de wijk zeker in het begin nog niet het besef op gaan leveren dat de hulp die we nodig hebben niet meer overal beschikbaar is. De mens wordt pas creatief in zijn eigen omgeving als de hulp er ook daadwerkelijk niet meer is.