I&O 12 april 2021 - Verslag insprekers - Annapark - Dhr. Paffen - Mw. Kusters

Raadsavond Informeren en Ontmoeten Datum:

12 april 2021

Locatie:

Digitaal

Voorzitter:

dhr. A.P.R.G.M van Rosmalen

Secretaris:

mr. G.L. Pijnenburg

Insprekers:

dhr. A. Bijl, dhr. R. van de Pol, dhr. P. Spelier, dhr. Christophe, dhr. S. van den Broek, dhr. P. Kuenen, mw. P. Vaes, mw. Y. Boltze, dhr. J. Hoos, mw. P. van Houtum, M. Germanus, mw. N. Maes, dhr. M. Roos, dhr. N. Darlavoix, dhr. D. Heideman, dhr. M. Paffen, mw. K. Kusters

Onderwerp: Participatieproces Annapark Inspreker de heer Paffen neemt de raad regelmatig mee in de ellende die vele buurtgenoten voelen zodat de raad meer begrip krijgt voor het onrecht, onbegrip en oneerlijkheid die de buurt dagelijks ervaart omdat afspraken niet worden nagekomen en hij noemt enkele voorbeelden. - De afspraak met de wethouder, persoonlijk met hem gemaakt en per mail bevestigd, is dat het bureau de opdracht zou krijgen om de alternatieven mee te nemen, maar dat is niet gebeurd. Er wordt dus een onvolledig dossier gepresenteerd. Er staan sinds 2020 zestien woningen op de potentiële woningbouwlijst van de gemeente, maar op een plek met bestemming Groen. In 2019 stonden deze woningen daar niet gepland, de spelregels worden dus tijdens het spel veranderd en dat is in strijd met het fair-playbeginsel, het rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel. De gemeente heeft per brief bevestigd dat er een getekende overeenkomst is, maar daar kan de gemeente wel vanaf. Hij citeert uit de betreffende brief: 'Deze afspraken zijn weliswaar vastgelegd in een brief, maar kwalificeren zich door de voor akkoord ondertekening door beide partijen, zoals u ook terecht aangeeft, als een overeenkomst tussen die partijen. Zayaz is daarbij geen partij, de gemeente heeft deze afspraken enkel met Hoedemakers gemaakt'.

Hij weet echter van een bevriend jurist dat de gemeente wel van deze overeenkomst af kan. Hij vergelijkt het met het kopen van een huis: als iemand een voorlopig koopcontract tekent onder voorbehoud van financiering of van een bouwtechnische keuring kan hij of zij nog van dat contract af. De wethouder doet er al drie jaar alles aan om bouwen mogelijk te maken en niets wijst erop dat het college van deze overeenkomst af wil. Het is dus een overeenkomst met het doel om te bouwen, dat is de enige intentie en dan moet de wethouder niet zeggen dat er geen deal of overeenkomst is omdat die er wel is en dat is nu ook schriftelijk bevestigd. Tijdens een sessie zijn drie denklijnen over het Annapark gepresenteerd: 1. bouwen op de hoek bij de witte boerderij; 2. bouwen naast het Annabos; 3. koop het Annabos zonder bebouwing. Er is echter niet getoetst of deze denklijnen haalbaar zijn, het bureau heeft alleen maar gekeken of bebouwing past en dat kan op twee locaties. Volgens de gemeente mag op de hoek bij de witte boerderij niet worden gebouwd vanwege de cultuurhistorische waarde. Bovendien mogen de bewoners nog geen schuurtje bouwen, maar ineens wil de gemeente daar wel zestien appartementen bouwen.

Ook bouwen naast het Annabos ligt niet voor de hand omdat niet duidelijk is hoe de ontsluiting eruit gaat zien en op dit moment moeten de bewoners hun kliko naar het einde van de straat brengen omdat de vuilniswagen niet bij hun huis kan komen. De wethouder serveerde denklijn 3, niet bouwen, persoonlijk af. De eerste vraag zou moeten zijn hoeveel woningen moeten worden gebouwd om de aankoop van het Annabos te financieren en de onduidelijkheid hierover is tekenend voor het hele proces. Na het zomerreces komt het college met een nieuw voorstel en hij

1

vraagt waarom dan pas. Als iedere denklijn dan nog niet is onderzocht, duurt alles nog langer, dan wordt het december en zijn er al bijna gemeenteraadsverkiezingen. De bewoners willen dit proces goed afhechten, het park een park laten en deze discussie niet laten terugkomen. De heer Van Creij (gewoon ge-DREVEN) kreeg op 30 maart jl. antwoord op vragen, waarin nadrukkelijk staat dat er geen overeenkomst is en hij vraagt of hij de brief over de overeenkomst tussen de gemeente en Hoedemakers van de heer Paffen kan ontvangen. De heer Paffen geeft aan dat deze brief al in het dossier zit en als dit niet het geval is, stuurt hij hem alsnog. Hij heeft ook de brief waarin de gemeente dit bevestigt naar de griffie gestuurd. Mevrouw Hendrickx (De Bossche Groenen) vraagt of er ook varianten buiten het park aan de heer Paffen zijn voorgelegd. De heer Paffen antwoordt ontkennend. De wethouder heeft per mail bevestigd dat het bureau dit zou uitzoeken, maar daarvoor is geen opdracht gegeven. De omwonenden hebben wel een aantal alternatieve scenario's aangedragen, maar die heeft de gemeente allemaal genegeerd, daar is niet eens een reactie op gekomen.

Inspreker mevrouw Kusters weet dat de raad nadrukkelijk aan wethouder Geers heeft gevraagd om in te zetten op herstel van vertrouwen, het creëren van draagvlak en een goed participatieproces. Ze staat hier nu omdat wethouder Geers tijdens een interpellatiedebat op de vraag of hij zich in de omwonenden kan verplaatsen, antwoordde 'Ik ga niet over de gevoelens van anderen, dus die vraag zou u eigenlijk niet aan mij, maar aan anderen moeten stellen'. Nu kan zij de gevoelens van de wijkbewoners naar voren brengen en dat is nodig omdat die gevoelens na de avond met Spacevalue op 1 april jl. een dieptepunt bereikten. De presentatie van Spacevalue was bedoeld om de gemeente en de buurt met elkaar in gesprek te laten komen, maar het omgekeerde gebeurde omdat de wethouder letterlijk het laatste woord nam en de bewoners geen kans meer kregen om te reageren. De wethouder vergeleek de bewoners met rijke Vughtenaren die de komst van een azc wisten te voorkomen en dat was een laffe aanval en framing waarbij er niets overbleef van de eerdere belofte van de wethouder om het gesprek open, eerlijk en transparant te voeren; zo liet de wethouder van Participatie de bewoners achter. Hij zou zich niet met de inhoud bemoeien, maar hij haalde er zelfs de krant mee.

De buurt voelde zich geschoffeerd, geframed en niet serieus genomen, een van haar buurtgenoten raakte zo gestrest dat zijn oude paniekaanvallen weer opspeelden en een ander ontplofte bijna van woede, het algehele gevoel was een dikke vette kater. Iedereen dacht constructief en optimistisch bezig te zijn, maar de wethouder wist dat weer te verklooien. Ze vraagt wat de raad daarvan vindt, of die de gevoelens van de bewoners begrijpt en of die dit participatie noemt. Ze vraagt zich ook af wanneer deze wethouder zich moet verantwoorden voor zijn loze beloftes en wanneer hij terecht wordt gewezen op zijn manier van communiceren en handelen. De buurt heeft altijd geprobeerd het netjes te houden, om niet op de man te spelen en om het grote geheel te blijven zien, maar nu gaat de wethouder echt te ver, hij heeft werkelijk geen idee over wie hij het heeft. Als hij de dialoog met de bewoners was aangegaan en aan de keukentafel was komen zitten om zich te verdiepen in de bezwaren, had hij misschien geweten wie de bewoners zijn, maar hij zet de bewoners niet voor het eerst neer als mensen die met een zak geld zouden kunnen manipuleren en daarmee slaat hij de plank volledig mis.

Het is geen decadente buurt die zijn lot afkoopt, maar er woont bijvoorbeeld een mantelzorger die 24 uur per dag voor zijn vrouw zorgt en die zich in zijn spaarzame vrije uurtjes aansluit bij het parkoverleg en iemand die met pensioen is, die de politiek op zijn duimpje kent en niet tegen manipulatie en machtsmisbruik kan, maar ook iemand wiens dochter na zeven jaar leukemie genezen is en die een nieuwe start wil maken in een huis met rust en ruimte. Andere mensen zijn naast een fulltimebaan uren met dit dossier bezig, krijgen letterlijk hoofdpijn van dit hoofdpijndossier, zijn dierenliefhebbers die staan voor natuurbehoud of ondernemers wier zaak door de coronacrisis al een jaar dicht is. Deze mensen trekken echt niet hun portemonnee voor de aankoop van een bos van Hoedemakers. De wethouder gaat niet over gevoelens van anderen zoals hij zegt, maar hij walst daar gewoon compleet overheen omdat hij zijn zinnen heeft gezet op bebouwing en dat koste wat het kost wil volbrengen, ze begrijpt niet hoe hij daarmee wegkomt. Bijna drie jaar geleden is zijn mantra begonnen en hij dramt net zolang door tot hij zijn zin krijgt. De bewoners willen het park 2

houden zoals het is, hun inbreng over crowdfunding ging over het opwaarderen van het park en niet over de aankoop van het bos. De gemeente wil het bos verwerven om Hoedemakers daarmee ter wille te zijn en daarmee begint het gelazer. Nu de wethouder zegt dat de bewoners met hun draagkracht de bebouwing willen afkopen, heeft hij het laatste restje vertrouwen volledig verkwanseld. De kracht van de bewoners bestaat niet uit geld, maar uit betrokkenheid en actieve inzet om het park en hun leefomgeving groen te houden. Mevrouw Hendrickx (De Bossche Groenen) vraagt of mevrouw Kusters nog enige hoop heeft op herstel van het vertrouwen. Mevrouw Kusters weet het niet meer. Het wordt tijd dat de raad de wethouder echt controleert of hij wel doet wat hem gevraagd wordt. De heer Van Hattem (PVV) vraagt in hoeverre er nog wel vertrouwen is in het proces van Spacevalue. Mevrouw Kusters zegt dat de bewoners vanaf het begin van het proces hebben gezegd dat Spacevalue werd ingezet om het participatieproces te dragen en dat was wat hen betreft niet nodig. Spacevalue heeft een onvolledige opdracht gekregen, er is bijvoorbeeld geen opdracht gegeven om alternatieven mee te nemen en Spacevalue draagt locaties aan waarvan de gemeente zelf heeft gezegd dat daar niet gebouwd kan worden. Het lijkt erop dat er omwille van het participatieproces voor veel geld een onafhankelijk bureau is ingehuurd.

Dat bureau heeft verkeerde opdrachten gekregen en de wethouders zegt zich niet met de inhoud te bemoeien, maar hij haalt daar wel de krant mee. Het is een wassen neus, het rammelt echt aan alle kanten en het vertrouwen van de bewoners in de wethouder is volledig weg. Ten slotte merkt ze op dat ze alleen vragen van de oppositie krijgt en ze zich afvraagt waarom de coalitie geen vragen stelt.

3