I&O 12 april 2021 - inspreektekst De Poort - Mw. P. Vaes - Aanvulling op inspreken
Tekst van het document
Informeren en ontmoeten 12 april 2021 Geacht College Mijn zoon Brad is nu 21 jaar oud. Hij woont sinds een paar weken in een appartementje en het gaat nu goed met hem. Maar 8 jaar geleden toen hij 15 was ging het mis. Mijn man kreeg een hersenbloeding en moest naar Mariaoord. Dit was het begin van alle problemen. Het was voor mij heel moeilijk om Brad alleen op te voeden, want hij is geen gemakkelijk kind. Ik heb een heel dikke map in de kast liggen met alleen maar problemen van Brad. Die map durf ik niet eens meer in te kijken. Brad is verslaafd geweest aan alles wat los en vast zit. Hij heeft in parken geslapen en in de meest vreselijke opvangcentra gezeten. Nu gebruikt hij alleen nog wiet. Ik hoop dat hij het nu eindelijk volhoudt en gelukkig wordt. Als de Poort er niet was geweest, was mijn zoon Brad er ook niet meer geweest. Tussen 8 jaar geleden en nu hebben wij een hele stoet hulpverleners langs zien komen. Allemaal mensen met de beste bedoelingen maar niemand heeft mijn zoon echt beetgepakt en geholpen. Tussen alle ellende van heel veel verschillende hulpverlening door was De Poort voor mijn zoon een veilige basis. Bij De Poort kon hij altijd terecht. Hij kon daar koken en met andere jongeren eten. Hij waarschuwde andere jongeren om niet hetzelfde te doen wat hij deed. Vanuit de Poort hebben ze hem ontelbare keren geholpen met verhuizen, gesprekken, eten en drinken.
Hij kreeg er een aai over zijn bol en ook een schop onder zijn hol. Bij De Poort konden ze dingen tegen hem zeggen die hij van mij niet pikte. De Poort was er ook voor mij. Bij de Poort werd altijd naar mij geluisterd. Ik heb heel wat keren huilend aan tafel gezeten met een kop koffie, altijd kon ik weer terecht. Het is echt verschrikkelijk wat er nu met De Poort gebeurt. De plek waar veel jongeren worden geholpen wordt zelf om zeep geholpen. En dat terwijl een plek als De Poort juist hard nodig is. Want de Jeugdzorg in Den Bosch faalt. Mijn zoon is daar het gelukkig nog levende bewijs van. Een paar dingen die in de loop van de jaren zijn gebeurd: * Hij heeft een jaar thuis gezeten omdat hij niet naar school ging. Hij zat met zichzelf in de knoop. School heeft de leerplichtambtenaar niet gewaarschuwd. En er was geen hulp voor ons. * Toen hij als 16 jarige naar de crisisopvang in Oss moest, kwam hij als kind op een plek terecht tussen de junks en criminelen. * Toen Brad uit de verslavingskliniek Yes we can kwam, kreeg hij een kamer in Den Bosch. Die kamer zat naast een koffieshop. De kat op het spek. Zo kan ik nog veel meer verhalen vertellen, want de jeugdzorg faalt aan alle kanten. Maar ik heb maar 5 minuten. Ik zeg het nog een keer: als de Poort er niet was geweest, was mijn zoon Brad er ook niet meer geweest. Daarom zit ik nu hier.
Ik ben geen spreker en ik hou er niet van om te spreken. Maar ik doe dit voor de Poort. En voor alle jongeren die een veilige plek nodig hebben. Daarom doe ik aan jullie een oproep: red De Poort!” Petra Vaes.