Gespreksverslag Wmo adviesraad x Regioplan BW MO 20241104

Verslag voor de Adviesraad WMO & Jeugd Gesprek met Alexander van den Dungen, Regionaal programmamanager Beschermd wonen en MO, Theo Sikking, namens de Adviesraad WMO & Jeugdhulp ‘s-Hertogenbosch. D.D. 04-11-24 Stadskantoor. Ond: Regioplan Beschermd wonen en Maatschappelijke opvang, 2024-26 Het plan is grotendeels een voortzetting van het bestaande plan en proces. Op het onderwerp Beschermd wonen en Maatschappelijke opvang is de stad en de regio, vergeleken met de rest van het land, zeker voortvarend en goed bezig. De continuïteit in bezetting van bestuur en ambtelijke top en hun professionele inzet al hier, in goede samenwerking met professionele partners, spelen hierbij zeker positieve rollen. Er wordt veel werk verricht en veel zorg en begeleiding opgetuigd en onderhouden. Desalniettemin zijn er in de diverse doelgroepen chronische schrijnende omstandigheden. Vooral bij extra kwetsbare mensen met diverse problematiek en bij de groep ‘dolende moe landers.' De hulpbehoevendheid van deze groepen kwetsbare mensen is oud en weerbarstig (cultures of poverty, Tim ‘S Jongers) en de nationale overheid doet ‘aan de voorkant’ niet voldoende om dit te doorbreken.

Bijvoorbeeld wordt er nationaal te weinig werk gemaakt van voldoende kwalitatief goede jeugdzorg, psychiatrische hulp (Bas Haan, Dodelijke zorg) en worden er geen of onvoldoende voorwaarden gesteld voor betaling en huisvesting van buitenlandse werknemers, die wel worden toegelaten op de markt. (Met het rapport van de Commissie Roemer, oktober 2020) is nog niets gedaan.) Voldoende financiële middelen en woningen zijn bekende grote bottlenecks. Ook in de regio Den Bosch is er nog wel een discrepantie tussen de goed opgetuigde systeemwereld van Maatschappelijke zorg en de werkelijkheid op de diverse werkvloeren van zorggevers en hun hulpvragers. Er zou in het beleid nog wel meer ervaringskennis kunnen worden opgedaan met de ‘concrete casuïstieken in huizen en op straat.’ Ook de coördinatie tussen de diverse

gemeentelijke overheden die zorg geven aan dezelfde mensen of groepen kan verbeterd worden. De toegang van mensen tot de verschillende vormen van hulpverlening is verbeterd, laagdrempeliger en dichter bij huis. Hierbij wordt ook onderscheid gemaakt tussen (gedeeltelijk) zelfredzame mensen op wie een ‘herstelvisie en herstelbeleid’ worden toegepast en mensen die in de WLZ vooral begeleid moeten worden zonder dat er veel eisen op ontwikkeling of re-integratie kunnen worden gesteld. Gemeentelijke ambtenaren en medewerkers in de instellingen van maatschappelijke zorg worden vaak geconfronteerd met ingewikkelde cases, weerbarstige omstandigheden en daaruit voortkomende morele dilemma's. Dit levert niet zelden frustratie op en morele onrust. Wellicht is er een relatie in deze met het personeelstekort en de beëindiging van arbeidscontracten. Als adviesraad WMO & Jeugdhulp ‘s-Hertogenbosch mogen we blij zijn met het Regionaal Plan Beschermd wonen en Maatschappelijke zorg. Toch menen wij de volgende overwegingen (ongevraagd advies) te mogen aanbieden. 1. Druk op ‘Den Haag’ wat betreft de uitvoering van de aanbevelingen in het rapport Roemer. 2. Druk op ‘Den Haag’ voor het ter beschikking stellen van voldoende gelden voor de uitvoering van Haags beleid op gemeentelijk en regionaal niveau. 3.

Regelmatig werkbezoek van gemeentelijke beleidsambtenaren aan cliënten en cliëntenraden om de uitvoering en resultaat van eigen beleid te toetsen aan de uitwerking in de praktijk. Dit gecombineerd met cliënten ervaringsonderzoeken onder grote percentages van zorgontvangers. 4. Goede multidisciplinaire afstemming op casusniveau van de diverse gemeentelijke instellingen. (Zorgregisseur / zorg arrangeur) 5. Spoed achter een goede inloopvoorziening voor dak- en thuisloze in de stad en ommelanden onder verantwoordelijkheid van de gemeente. 6. Extra toerusting van overheidsdienaren met kennis van ethiek, vorming in mensbeeld en gelegenheid tot hen ondersteunende moreel beraden voor de bespreking van morele dilemma’s.

04-11-24. Theo