Beantwoording opmerkingen schriftelijke behandeling Wijzigen Algemene subsidieverordening

Beantwoording vragen/opmerkingen schriftelijke behandeling Wijzigen Algemene subsidieverordening ’s-Hertogenbosch 2021 Subsidieplafonds De Bossche Groenen Onze fractie wil zelf de hoogte van de subsidies kunnen blijven vaststellen. De raad is immers budgetverantwoordelijk en daarom zijn we niet voor het voorstel om dit te delegeren aan het college. We hebben alle regels en bevoegdheden rondom subsidieverlening al afgegeven aan het college. Deze kaderstellende taak willen we aan de raad houden. Zoals in het raadsvoorstel al is aangegeven wordt er niet getornd aan de financieel kaderstellende taak van de gemeenteraad. Het vaststellen van de subsidieplafonds vindt plaats in overeenstemming met de door uw raad jaarlijks vastgestelde budgetten en financiële kaders. De wijziging betreft alleen het vaststellen van de subsidieplafonds voor de ca. 25 gemeentelijke subsidieregelingen. Vanwege de slagvaardigheid en efficiëntiewinst wordt voorgesteld om het vaststellen van deze subsidieplafonds voor deze subsidieregelingen neer te leggen bij ons college. PVV Voor wat de subsidieplafonds betreft moet dit wat de PVV betreft een raadsbevoegdheid blijven, bovendien zijn de kaders en voorwaarden voor de aanpassing door het college onduidelijk. Kan het college die alsnog nader verduidelijken? Voor aanpassingen in onze ASV volgen we de Modelverordening van de VNG.

Daarbij bestaat juridisch de mogelijkheid om het vaststellen van de subsidieplafonds bij het college neer te leggen. Onze gemeente kent 25 subsidieregelingen waar een subsidieplafond voor kan worden vastgesteld. Het vaststellen van de subsidieplafonds door het college doet geenszins afbreuk aan de door uw raad vastgestelde budgetten en financiële kaders. Vanwege de slagvaardigheid en efficiëntiewinst wordt voorgesteld om het vaststellen van deze subsidieplafonds voor deze subsidieregelingen neer te leggen bij ons college. WNT (Wet normering topinkomens) PVV Het raadsvoorstel geeft aan dat de ASV ten aanzien van weigeringsgrond voor subsidies t.o.v. WNTnorm niet meer mogelijk zou zijn vanwege een uitspraak van de Raad van State. Deze uitspraak is echter al uit 2017. Waarom wil het college deze bepaling nu pas aanpassen? Als dit juridisch noodzakelijk zou zijn, waarom is er dan 4 jaar mee gewacht? In hoeveel gevallen is deze bepaling in de afgelopen jaren toegepast? Wij passen de ASV niet jaarlijks aan. De ASV is nu nader beschouwd en om die reden is van de gelegenheid gebruik maakt om deze in overeenstemming te brengen met de meest recent verschenen rechtspraak. De bepaling in onze ASV met betrekking tot de WNT-norm is in geen enkel geval toegepast.

Niet alleen omdat daarvoor geen concrete aanleiding bestond, maar ook omdat de bepaling onverbindend is en als niet geschreven dient te worden beschouwd. Wij maken nu bij de update van de ASV gebruik van de mogelijkheid om bepalingen die juridisch incorrect zijn uit de verordening te halen. De uitspraak van de RvS stelt dat van het voeren van salarisnormering geen sprake kan zijn, maar spreekt daar over het niet toestaan van een “voorwaarde” of “verplichting” ten aanzien van de salarisnorm. Een weigeringsgrond voor een subsidie stelt echter geen voorwaarde of verplichting aan de salarisnorm, maar richt zich op de effectiviteit het doel van de subsidie. De uitspraak van de RvS sluit het hanteren van een weigeringsgrond dan ook niet expliciet uit. Dat zijn dus twee verschillende zaken. Het doel van het hanteren van deze bepaling is niet het bedrijven van inkomenspolitiek, het doel is om subsidie te laten landen daar waar ze zo effectief mogelijk voor de

beoogde doelen worden ingezet. De vigerende ASV dat hier door middel van een weigeringsgrond. Kan het college aangeven of het hanteren van een weigeringsgrond voor subsidieontvangers ten aanzien van topinkomens in beginsel juridisch nog steeds mogelijk is, nu hiermee geen directe salarisnormering wordt toegepast? Wat de PVV betreft handhaven die weigeringsgrond, scherpen we de definities in de verordening aan dat de hoge beloningen ook voor externe inhuur geldt, en breidt de toepasbaarheid van de weigeringsgrond uit voor projectsubsidies. Voor het hanteren van de WNT-norm in onze subsidieverordening bestaat juridisch gezien geen enkele ruimte. De Algemene wet bestuursrecht (Awb) stelt grenzen aan de voorwaarden en verplichtingen die een bestuursorgaan mag verbinden aan een verleende of te verlenen subsidie. Er moet een inhoudelijk verband zijn tussen de voorwaarde en het doel en de activiteiten waarvoor de subsidie wordt verleend. Dit verband is bij het opleggen van een inkomensnorm aan de subsidieaanvrager als subsidieverplichting of –voorwaarde onvoldoende aanwezig. Uit gerechtelijke uitspraken uit 2014 en 2017 volgt dat het stellen van een subsidieverplichting of –voorwaarde inhoudende een maximale beloning voor medewerkers van de te subsidiëren instelling met het oog op het normeren van topinkomens, niet is toegestaan.

Anders gezegd is het voor decentrale overheden niet mogelijk om inkomenspolitiek te voeren door het stellen van subsidieverplichtingen of subsidievoorwaarden in een subsidieverordening. Er is namelijk een te ver verwijderd verband tussen het stellen van dergelijke inkomenseisen en de activiteiten die worden gesubsidieerd. Overigens geldt dat de WNT zelf geen of onvoldoende aanknopingspunten biedt om naast een landelijk geldende inkomensnorm ook nog een decentrale inkomensnorm in te voeren. De WNT vormt een uitgebalanceerd systeem met een landelijke werkingssfeer met als doel het tegengaan van bovenmatige beloningen. Nu de bepaling in onze ASV überhaupt nooit in stelling is gebracht en dat juridisch gezien ook niet kan, is er sprake van een loze bepaling. Geadviseerd wordt om deze om de hiervoor genoemde redenen te schrappen.