4 Inspreektekst Van Hasseltlaan

Beste commissie, ik ben ............ en woon recht tegenover het complex van studentenwoningen aan de Van Hasseltlaan van corporatie DUWO. Ondanks dat de herontwikkeling van dit complex van de agenda is gehaald wil ik toch gebruik maken van het inspreekrecht. Voor zover mij bekend is het onderwerp door deze commissie van de agenda gehaald naar aanleiding van het artikel in het AD van 14 maart waarin gesteld wordt dat DUWO een pas op de plaats maakt en de plannen voor dit complex even in de ijskast zet. Het verwijderen van dit agendapunt van uw agenda betekent voor ons dat een gesprek hierover met u kennelijk niet, of in ieder geval niet meer, opportuun door u wordt geacht. Dat betreuren wij ten zeerste, want wij zijn al vanaf 29 november vorig jaar noodgedwongen met dit project intensief bezig. Even voor alle duidelijkheid, dat is niet omdat wij tegen herontwikkeling van dit complex zijn. Integendeel, wij juichen het juist toe. Ook erkennen wij dat Delft een studentenhuisvestingsprobleem heeft op te lossen. En als derde punt, ook wij zien mogelijkheden om op de kavel aan de Van Hasseltlaan te verdichten. Wij vinden het daarom bijzonder vervelend tot op heden in een positie van verdediging gedwongen te worden, in plaats van dat er gebruik gemaakt wordt van ons als constructief meedenkende burgers. Wij hebben dat standpunt vanaf het begin af aan duidelijk gemaakt.

In brieven aan de gemeente en aan corporatie DUWO. DUWO heeft tot op heden geen enkele poging ondernomen om contact met ons te leggen. En dan bedoel ik ook letterlijk niets. Dat is voor een institutionele partij zacht uitgedrukt nogal merkwaardig. Een partij die nota bene in haar governancecode heeft staan oog te hebben voor andere belanghebbende partijen in de lokale netwerken, naast bewoners en gemeente, en open te staan voor feedback en discussie over de keuzes die zij maakt over de inzet van maatschappelijke middelen. Ook het totale gemis aan welke vorm van participatie dan ook is voor deze professionele partij eveneens een weinig verheffende manier van opereren die dus haaks staat op hun eigen governancecode. De gemeente reageert wel op onze brieven, maar zoals u in onze reactie heeft kunnen lezen is ons vooral opgevallen dat er niet inhoudelijk op onze bezwaren en argumenten wordt ingegaan. Het blijft bij platitudes. De gemeente praat wel over, maar niet met ons. Dat blijkt ook uit het verslag dat we op 13 maart mochten ontvangen van het gesprek dat wij op 26 februari hadden met wethouder Karin Schrederhof. Terecht wordt dit een beknopt verslag genoemd, want essentiële onderdelen van het gesprek ontbreken in het verslag. Uiteraard zullen we hier weer een reactie op schrijven met de cruciale punten uit het gesprek die in het verslag ontbreken.

Met dat telkens weer gedwongen worden om wél inhoudelijk op zaken in te gaan kunnen we natuurlijk tot in de eeuwigheid doorgaan. Ik hoop dat duidelijk is dat de tactiek van vertragen en frustreren die tot nu toe is toegepast niet werkt, en ook niet gaat werken. Maar moet het nou werkelijk zo gaan? Onlangs heeft de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) een rapport uit gebracht m.b.t. de noodzaak om mensen meer grip te geven op hun eigen leven. Daarbij wordt hard uitgehaald naar de Omgevingswet. Deze wet faciliteert in feite het recht van de sterkste. Dat gaat volgens de raad allereerst over project ontwikkelende partijen zoals DUWO. DUWO heeft vooralsnog participatie opgevat als een schertsvertoning waarbij wij als omwonenden mogen proberen om post-it papiertjes op een voorbij razende trein te plakken. De definitie van participatie is toch echt heel anders. Dat hebben wij ook per brief aan DUWO tot in detail aangegeven. Maar zoals eerder gezegd heeft DUWO daar tot op heden niet op willen ingaan. Dan de rol van de gemeente. Zowel de eerder genoemde Wetenschappelijke Raad als de Vereniging Nederlandse Gemeenten wijzen op de extra aandacht én acties die gemeenten zouden moeten ontplooien om burgers hier niet het onderspit te laten delven. 1

Gebbenlaan

De vraag die de gemeente Delft zou moeten beantwoorden is welke eisen zij aan zichzelf en aan private initiatiefnemers moet stellen opdat bewonersbelangen geborgd worden. In onze brieven en gesprekken met wethouder en ambtenaren zijn we daar helder in geweest. De Omgevingswet biedt te weinig of eigenlijk geen mogelijkheden om eisen aan de participatie door initiatiefnemers te stellen. Het Omgevingsplan, waarin alle bestemmingsplannen zijn opgegaan, is daarvoor het geëigende instrument. Is dat er? Nee, dat moet nog gemaakt worden. Wat is er dan wel. Bijvoorbeeld de Woonvisie en specifiek voor de locatie aan de Van Hasseltlaan het PlanUitwerkingsKader, het PUK. Heeft de gemeente participatie toegepast? Ja, bij het opstellen van de Woonvisie. Nee, niet bij het PUK. Nota bene daar waar uitgangspunten niet in algemene termen, maar concreet, feitelijk, verifieerbaar, controleerbaar en daadwerkelijk kaderstellend geformuleerd zouden moeten worden, is geen participatie toegepast. Sterker nog, het PUK is zwaar onder de maat, juist omdat er geen participatie heeft plaatsgevonden. Het is allerminst specifiek, helder en eenduidig. Termen als de menselijke maat, en daar wemelt het van, zijn een lachertje voor een ontwikkelaar.

En elk weldenkend mens, dus ook een wethouder, ook een ambtenaar, ook een raadslid weet dat een burger echt iets heel anders onder deze vage koepelterm verstaat dan een ontwikkelaar. In plaats van dat met het PUK de grip van gemeente en bewoners op hun leefomgeving is versterkt, is deze juist verzwakt. Wat er ook ontbreekt, is een stedenbouwkundige onderlegger voor de wijk Buitenhof als geheel. Let wel, voor een wijk waar op grote schaal verdicht gaat worden, is er geen stedenbouwkundig kader. Er is een klein voorzichtig onderzoek verricht door een externe onderzoeker naar Buitenhof West waar de Verzetstrijdersbuurt onder valt. Een inventarisatie, een globale analyse, maar nog geen waardering, nog geen daarop gefundeerd beleid, laat staan een stedenbouwkundige visie met bijbehorende onderlegger. Maar DUWO mag wel een buitenplans project ontwikkelen? Wij willen er bij de gemeente op aandringen dat er nu een kans ligt om, met de Omgevingswet als gegeven, DUWO als initiatiefnemer aan te spreken op haar verantwoordelijkheid voor de intentie, de hogere doelen van de wet: de zorgplicht voor een gezonde en veilige leefomgeving, voor de ruimtelijke kwaliteit van die leefomgeving, én voor het principe van een evenwichtige belangenafweging. Dat is één. Twee is wat de gemeente kan doen, namelijk de regie nemen.

Niet kletsen, niet papier produceren, maar doen! De regie nemen over alle fasen in het ontwikkelproces, op de grote schaal maar juist ook op de schaal van een project als de Van Hasseltlaan, én daarbij de invloed van bewoners op hun leefomgeving waarborgen. Dat betekent dat de gemeente zich niet verschuilt achter een ontwikkelende partij als DUWO, ook al voldoet die schijnbaar aan de wet met een nep participatietrajectje. Én vooral bewoners een rol geeft bij het maken van maatschappelijke en stedenbouwkundige kaders voor de ruimtelijke planvorming. Dat zou in een vroegtijdig stadium hebben moeten gebeuren. Dan zou voorkomen zijn dat DUWO aan de haal kan gaan met een PUK dat geen concrete kaders stelt en de regie juist uit handen geeft. Dan zou voorkomen zijn dat we nu alleen mogen meepraten over de kleur van de hekjes. Helaas is dat niet gebeurt, maar dat betekent niet dat het debacle dat nu ontstaan is niet alsnog hersteld kan worden. En dat is wat wij willen. Wij willen aan tafel met gemeente en DUWO om te praten als volwaardige gesprekpartners over: 1. De stedenbouwkundige onderlegger en de daaruit te herleiden stedenbouwkundige kaders voor de herontwikkeling van de Van Hasseltlaan; 2. Het Programma van Eisen dat de basis vormt voor de verdere planuitwerking; 3. De inrichting van het participatietraject. 2

Gebbenlaan