2403024 Burgerbrief - Spreektekst Inspreekavond Projecten in de binnenstad 11 januari 2024

Beste leden van de gemeenteraad, commissieleden, Dit schrijf ik als reactie op enkele insprekers van de inspreekavond van 11 januari j.l. onderwerp Ruimte in de Binnenstad, en eigenlijk is dit ook gedeeltelijk aan hen, mijn medebuurtbewoners, gericht. Want waar ik zelf juist in mijn eigen tekst mijn waardering uitsprak dat het college eindelijk wat daadkracht heeft getoond door de Gasthuissteeg een veilige, prettige woonstraat te maken, daar kreeg mijn opvolger de handen op elkaar door te verklaren dat de buurt zich totaal niet gehoord voelt. Het hele proces zou over moeten. Dit vond ik behoorlijk schuren met mijn eigen relaas vijf minuten eerder, zozeer dat eigenlijk maar een van onze visies kan kloppen. Ons verschil van mening zit in het “niet gehoord worden”. Waar er eindelijk geluisterd is naar een brede roep om meer groen in de stad, voelt een kleine groep zich nu slachtoffer van daaruit volgend beleid. Echter, het besluit voor uitbreiding van het autoluw-plus gebied is door u als raadsleden, of door uw voorgangers, namens een hele stad van 100 duizend inwoners, democratisch genomen: gevolg van een jarenlang proces met meerdere mogelijkheden van kiezers om anders te stemmen. Toch blijft de steun voor progressieve partijen consistent hoog.

Aan hen die, ondanks al dit soort inspreekavonden, aangaven zich niet gehoord te voelen, wil ik meegeven dat velen zich lang niet gehoord voelden in hun oproep op meer daadkracht van het college. Dat ben ik zelf, maar wie luistert in de stad, zal merken dat veel meer mensen zo denken, getuige ook de verkiezingsuitslagen. Er is een grote behoefte aan groen, verkoeling en veiligheid op straat en wel degelijk bereidheid om daar wat mobiliteit voor in te leveren. Maar zij spraken niet in, omdat zij een spoedige uitvoer van uw besluiten verwachten. Aan u, leden van de raad, wil ik het verzoek doen om ook die belangen mee te nemen in uw analyse van de inspreekavond en besluitvorming. En wellicht dat we het democratisch proces dan in die modieuze termen moeten beschouwen: hoe zorgen we ervoor dat zo min mogelijk mensen zich niet gehoord voelen, inclusief zij die minder vocaal zijn? Met vriendelijke groet