2310120 BIJ1 - inclusieagenda

Betreft: Inclusie-agenda Delft, 7 maart 2023

Geachte commissieleden, Na de commissievergadering over de lokale inclusie-agenda zijn wij verre van overtuigd dat de gemeente het, net als wij, belangrijk vindt dat gehandicapte Delftenaren een onafhankelijk leven kunnen hebben in onze stad. De gemeente ziet Delftenaren met een hulpvraag als lastige zeurders, fraudeurs-in-de-dop of hooguit een hartverwarmende anekdote. Het gebrek aan concrete actiepunten van wethouder Gooijer tijdens de vergadering op 23 februari jl. laat goed zien hoe de gemeente met gehandicapte Delftenaren omgaat. Er zijn binnen en buiten de stad legio inspiratiebronnen te vinden voor de nieuwe inclusie-agenda. Maar laten we bij het begin beginnen. Wij drukken de gemeente op het blauwe hart om eerst in de spiegel te kijken en het eigen beleid te onderzoeken. Wij dragen u op de gang van zaken te onderzoeken, te ontmantelen en opnieuw op te zetten, op zo’n manier dat de rechten en hulpvragen van gehandicapte Delftenaren eindelijk geprioriteerd gaan worden zoals de gemeente graag wil doen voorkomen. Leg de procedures omtrent hulpaanvragen onder het vergrootglas. De gemeente zegt in de oplegger gehandicapte Delftenaren zelfstandig te willen laten deelnemen aan de samenleving, inclusief een betaalde baan.

De gemeente lijkt hierbij de ogen te sluiten voor de tijd en energie die gehandicapte Delftenaren (en/of hun zorgverleners) kwijt zijn aan het indienen van aanvragen en vervolgens het najagen van de behandeling en de uitvoering daarvan. Dit komt voor het overgrote deel van gehandicapte Delftenaren neer op een onbetaalde voltijd baan. Dit kost een onevenredelijke hoeveelheid mentale arbeid en zorgt voor extreme mate van burnout, depressie en andere psychische klachten. Niet alleen zijn gehandicapte Delftenaren onevenredig grote hoeveelheden tijd kwijt om een zelfstandig en onafhankelijk leven voor zichzelf te kunnen creëren, de gemeente houdt met het huidige beleid ook een onderdrukkende machtsverhouding in stand. De gemeente vindt het zo belangrijk om fraudeurs te ontmoedigen, dat zij in haar enthousiasme de toegang tot hulpmiddelen ook beperkt voor Delftenaren die er wettelijk recht op hebben. Het indienen en najagen van hulpvragen kost zo veel tijd, energie en geld, dat gehandicapte Delftenaren vaak geen keuze hebben dan de handdoek in de ring te gooien. Zolang dit gebeurt, kunnen we de gemeente niet serieus nemen als zij zegt gehandicapte Delftenaren te ondersteunen en aan te moedigen. Alle Delftenaren hebben het recht op een zelfstandig, vervullend leven. Dat de gemeente voor de ene inwoner dieper in de buidel moet tasten dan voor een ander, mag hierbij geen rol spelen.

De taak die op tafel ligt is een uitdagende, maar wij hopen hiermee een duidelijk startpunt te hebben aangewezen. Met strijdbare groet, Delft BIJ1