Printversie transcript

TRANSCRIPT VAN DE BUITENGEWONE RAADSVERGADERING VAN DE GEMEENTE DE WOLDEN d.d. 29 mei 2021

1.

Opening De voorzitter: Goedemorgen allemaal. Prachtig is dat hè, dat op zeker moment ontstaat er een moment van natuurlijke stilte, dat iedereen denkt: huh, waarom zijn we nog niet begonnen? Want het is immers 11.05. Welkom allemaal. Hartelijk welkom Roger, hartelijk welkom Berthilde, hartelijk welkom ook aan de kinderen Mirthe, Deborah, Anneloes en Jelmer, die hoort er ook bij. Hartelijk welkom aan onze commissaris van de Koning Jetta Klijnsma. Hartelijk welkom ook aan Marco Out, Rikus Jager. Hartelijk welkom aan, help me eens Joukje. Aan alle raadsleden die er zijn uiteraard met inbegrip, of met uitzondering van mevrouw ScheperBeijering. Die kijkt op beeld. Welkom ook aan het college. Welkom aan mevrouw Westerhuis zie ik hier zitten als vertegenwoordiger van onze inwoners. Dan denk ik dat ik iedereen wel zo’n beetje welkom heb geheten. Wie daar aanstoot aan genomen heeft, excuus daarvoor en alsnog hartelijk welkom. Wat doen we vandaag, wat gaan we vandaag hier doen? Het is een buitengewone openbare raadsvergadering. Met, dus het is heel bijzonder met één doel, want het is namelijk de laatste raadsvergadering van onze burgemeester Roger de Groot. We hebben dit kunnen organiseren, ik zal daar straks wat opmerkingen over maken, met Albert Haar die net achter het spreekgestoelte zit, voor mij Imke Berghuis als vertegenwoordigers van de raad.

De griffiemedewerkers en de bodes Jan en ‘…’. Hier in deze raadszaal met, moet ik uitdrukkelijk even zeggen, alle regels en beperkingen die er zijn rondom het nog steeds heersende COVID-19 virus. Al met al, hè, we hebben een crisisteam hier in De Wolden, die heeft de organisatie heel strikt op de vingers gekeken wat allemaal wel kan en wat allemaal niet kan. Dus wij voldoen aan alle afstanden. Iedereen die in deze zaal aanwezig is maakt ook onderdeel uit van deze vergadering. Als er eventueel verplaatsingen moeten plaatsvinden, bijvoorbeeld om naar het spreekgestoelte te lopen, dan is een mondkapje vereist. Maar toch dat we dan ondanks die beperkingen en daardoor een wat sober afscheid hebben ben ik wel blij dat we er toch nog kunnen zijn. Dat we er toch nog enige aandacht aan kunnen schenken. En terecht, zou ik zeggen. Hoe gaan we dat dan doen? De agenda van de vergadering hebben jullie allemaal gezien. Die behelst een opening, daar zitten we nu middenin. Dan komt het afscheid en daarna de sluiting. Dus in Brabant zeggen we dan: nou, dat kan in vijf minuten en dan gaan we met z’n allen lekker naar buiten op het terras zitten maar nee. Ik heb van de organisatie te horen gekregen dat er ook nog een 2a, 2b, 2c, 2d enzovoorts is. Dus je komt ruimschoots aan bod, Roger. Er zullen wat woorden worden gesproken.

En ik wil de mensen die dan aan het woord komen toch verzoeken om daar strikt aan hun spreektijd te houden, want ik ben voorzitter en ik moet dat dan zeggen hè, op die manier. Maar het is een enigszins vormvrije bijeenkomst zou ik zeggen, dus maak er ook plezier. Die sprekers gaan van alles over jou vertellen, dus ik zou als ik jou was dat gewoon over je heen laten komen. Wat ik je toezeg, is dat jij het laatste woord hebt. Dus dat sterkt je dan enigszins, zou ik zeggen.

2.

Afscheid burgemeester Roger de Groot De voorzitter: Oké, om te starten. Je bent voorzitter van deze gemeenteraad, gemeenteraad De Wolden. Wij hebben als gemeenteraad eigenlijk enigszins unaniem besloten dat onze gemeenteraad jou ook wat wil meegeven, wat wil vertellen. Daar hebben wij een persoon voor gevonden die zeer welbespraakt is en die je voor zo’n kunstje wel op pad kan sturen. Het woord, achter het katheder, is aan raadslid Albert Haar. De heer Haar: De afstand is zo gering dat ik daarvoor het mondkapje denk ik niet hoef op te doen. We gaan het hopelijk digitaal doen. Want dat is een van de dingen die wij wel hebben geleerd de afgelopen negen jaar.

Geachte meneer de burgemeester, beste Roger, tussen deze twee aanspreekvormen daar ligt eigenlijk een wereld van verschil. En ik denk dat je je vast het beste thuis voelt bij die eerste vorm. Die persoonlijke, en dat informele Roger. Maar toch hoorde het ook bij jouw functie om het wat plechtige meneer de burgemeester, en meneer de voorzitter, om dat ook vaak te horen. Voor de raadsleden was jij een van ons, maar in de vergaderingen was jij meneer de voorzitter. Jij was ons boegbeeld. Voor de inwoners van De Wolden was jij de burgemeester, of meneer de burgemeester. Zeker wanneer jij, zoals nu ook, je ambtsketting droeg. En die heb je sinds je beëdiging op zaterdag 27 april 2012, toen nog geen Koningsdag maar wel jouw verjaardag, vaak en met verve gedragen. Het zal vast een beetje onwennig zijn dat je vandaag toegesproken wordt. Want meestal was jij degene die een toespraak hield. Bij officiële gelegenheden zoals een naturalisatie, prijsuitreikingen, openingen en dergelijken. En de keren dat jij op bezoek bent geweest bij verenigingen, bedrijven, activiteiten en dergelijken, ze zijn niet te tellen. Wij hadden wel eens de indruk als raad dat je eigenlijk bijna nooit thuis was. Misschien had je vrouw die indruk ook wel. Ja. En dan nog al die honderdjarigen, de huwelijksjubilea en andere persoonlijke hoogtepunten van mensen uit De Wolden. Steeds was jij als burgemeester aanwezig.

Met een felicitatie en met een plaatje. Want je weet hoe belangrijk beeldvorming is. Je was dus vaak in de picture. Over de inwoners van je geboorteplaats Den Haag wordt weleens gekscherend gezegd: hoog op de poten en een grote bek, vanwege de ooievaar in het stadswapen. Maar dat is zeker op jou niet van toepassing. Nee, niet dat ik wil zeggen dat jij laag bij de grond bent, nee zeker niet, maar wel laagdrempelig en toegankelijk. En een grote bek kan je ook zeker niet verweten worden. Dat kwam goed uit, want hier in De Wolden houden we ook niet zo van grote woorden. Wat overigens wat anders is dan dat wij bescheiden zouden zijn. Overdrijven, dat is meer Angelsaksisch dan Nedersaksisch. Wij zijn hier meer van het Rijnlandse model waarbij nadenken en overleggen voorop staan, meer dan het Angelsaksische model waar doen en daden belangrijker zijn. Ik wou even terug naar 2012, toen jij de overstap naar wethouder in Raalte naar burgemeester in De Wolden maakte. R.T. de Groot. 27 april 1966, Den Haag stond er in jouw cv. Roepnaam: Roger, Roger? Het gaf wat verwarring in het begin. Je achternaam De Groot dat was geen enkel probleem, die kennen we, veelvoorkomend in De Wolden. Maar Roger, of was het Roger, je kwam uit Den Haag ten slotte. Roger le Grand klinkt eigenlijk ook wel goed, een beetje ‘…’ Haags. Of Rogier, dat zou ook nog kunnen.

Maar het werd gelukkig al snel duidelijk: het was Roger. Op z’n Engels, op z’n Amerikaans. Roger Federer, Roger Moore, net wat je noemen wilt. In de internationale luchtvaartwereld staat Roger voor begrepen. Nou wij snapten het. Roger de Groot moest het zijn. Je trad aan in een bestuurlijk woelige periode. Je voorganger Peter Snijders werd al na drie jaar burgemeester van Hardenberg. Een paar maanden voor jouw komst was wethouder Liesbeth Koster opgestapt. Dossiers als brede scholen in Zuidwolde, 148 en hippisch centrum Woldenpark, lang geleden allemaal, die lagen toen bestuurlijk behoorlijk zwaar op de maag. Maar met een college bestaande uit de wethouders Jan ten Kate, Mirjam Pauwels en Henk Lammers, kreeg je een dreamteam. Zeker wanneer je dat achteraf bekijkt. Maar ‘…’ zijn vaak geen blijvers. Jan ten Kate die vertrok als wethouder naar Hardenberg en is nu sinds gistermiddag burgemeester van Staphorst. Mirjam Pauwels promoveerde naar de hoofdstad Assen. En Henk Lammers prolongeerde zijn functie in Tynaarlo. ‘…’ zijn van een dreamteam, ik geef het je te doen. Want ego’s en ambities die kunnen prestaties opstuwen naar een hoog niveau, maar ze kunnen soms ook in de weg zitten. Gelukkig had jij aan griffier Josee Gehrke een hele goede assistent. En nu promoveer je zelf. Van het oude land Drenthe naar het nieuwe land de Noordoostpolder. Je bent zogezegd in je nopjes.

Bij het afscheid van een bestuurder hoort ook een terugblik. Even in de achteruitkijkspiegel kijken. Een terugblik op negen jaar burgemeesterschap vanuit het gezichtspunt van de gemeenteraad. Dat kun je door een roze bril doen, en dan lijkt alles mooi, maar dan bedriegt de schijn een beetje. Een echte spiegel die is onverbiddelijk. Vroeger, heel vroeger, de tijd van Karel de Grote of keizer Nero, toen lieten machthebbers een tekst schrijven. Een zogenaamde vorstenspiegel, waarin ze de positieve kanten en de negatieve kanten, waarin die werden belicht. De sterke kanten en de zwakke kanten, want die zijn er altijd. En dat moest leiden tot een beter zelfinzicht. Tegenwoordig noemen we dat een roast, iemand wordt geroast. Maar in het verleden was het zo

dat niet zelden een schrijver van zo’n vorstenspiegel, dat die dat met een verbanning of zelfs met de dood moest bekopen. En je begrijpt dus dat ik daar niet aan begin. Ik wil na vandaag ook nog graag in de Noordoostpolder komen. Een van de eerste dingen die opviel toen jij aantrad hier was je interesse in de digitale techniek. Zo gingen we als raad al snel papierloos vergaderen. Niet meer de stapels papier doorworstelen, maar bestanden op een iPad. Dat was wel even wennen voor al die papiertijgers in de raad, en sommigen hebben er nog steeds moeite mee. Als voorzitter van de raadsvergadering had je er zelf ook wel eens moeite mee om het overzicht over de digitale agenda te houden. Maar gelukkig met een attente griffier naast je kwam dat altijd weer goed. Toen er als gevolg van de coronamaatregelen online vergaderd moest worden, kwamen jouw digitale vaardigheden goed van pas om dit vlot te laten verlopen. Je zorgde, met de griffie uiteraard, dat de techniek goed geregeld was en de vergaderingen ordelijk verliepen. Je vond altijd dat het plaatje er goed uit moest zien. Niet alleen digitaal, maar ook fysiek. Zelf zag je er ook altijd correct uit. Netjes in het blauw met een stropdas, en zonder opvallende schoenen. Dat zou de aandacht van de hoofdzaak maar afleiden. Er zijn collega-partijgenoten van jou die daar wat anders in staan.

Een collega-raadslid die tijdens een bloedhete zomerdag, het was bij een algemene beschouwing, in een korte broek naar de raadsvergadering kwam, die werd fijntjes op het decorum gewezen. Sindsdien verschijnt hij in driedelig pak met stropdas, zelfs wanneer we online vergaderen. Je ging graag op stap in de gemeente. Je presenteerde het burgerjaarverslag door te gaan wandelen met inwoners van onze gemeente. Daarmee kon je het nuttige met het aangename verenigen. Want we hebben gemerkt dat je van wandelen houdt. Je kon op een mooie middag, konden we je zomaar met je vrouw Berthilde tegenkomen bij Het Zwarte Gat, het Rouveen of Takkenhoogte. En op oudejaarsdag dan ging je steevast een rondje carbidschieten doen. En ook als sprak je geen Drents met de Carbidboys, jullie begrepen elkaar wel, want op die manier leerde jij mooi de gebruiken en gewoonten van de mensen uit De Wolden kennen. En van al die buitenactiviteit, elke keer weer, deed je steevast verslag op de sociale media. De jongere generatie had jouw speciale aandacht. Geen wonder denk ik met drie opgroeiende dochters om je heen. Die vonden het belangrijk dat jonge mensen, kinderen bij het bestuur betrokken werden. Met de kindergemeenteraad en met Young De Wolden heb je belangrijke stappen gezet om dit vorm te geven.

Het was niet altijd even gemakkelijk om de juiste toon te vinden, want dat zijn toch hele andere groepen dan raad en colleges, maar je probeerde het in elk geval. Die juiste toon die vond je zeker bij je ander hobby: het gitaarspel. Een aantal keren hebben we daarvan kunnen genieten. Toen we vorig jaar niet met de raad op excursie konden vanwege corona hadden we een online pubquiz, en daarin begeleidde jij collega-raadslid Betty Linthorst met enkele liedjes op de gitaar. En alhoewel aan jou geen Django Reinhardt of een Jimi Hendrix verloren is gegaan, het werd zeer gewaardeerd. Daarom hadden we je vandaag ook een graag een gitaaraubade willen aanbieden hier in deze raadszaal. Maar helaas, corona maakt ons dat onmogelijk. Anders hadden hier in de zaal Erwin Java en Sean Webster gestaan om voor jou een bluesballade te spelen. Beste Roger, je liet altijd zien een warm hart te hebben voor het cultureel leven in De Wolden. Zowel voor de amateurkunst als voor de meer professionele vormen. Jullie dochters zongen bij Viva la Musica, je speelt zelf gitaar, en dan vertolk je graag liedjes van je naamgenoot Boudewijn de Groot. Maar van jouw literaire belangstelling weet ik niet erg veel. Je kent denk ik vast de dichter Gerard Nijenhuis. De nestor onder de Drentse schrijvers. Van hem koos ik het gedicht: In aankomst ligt vertrek besloten, naar de gelijknamige bundel.

In aankomst ligt vertrek besloten. Als ik je zie besef ik dat. Verdubbeling van tijd vergroten mag geen ogenblik. Omdat duur lengte is maal intensiteit. Wat telt is maak van seconden uren. Roger, ik dank je namens de raad van de gemeente De Wolden voor je warme inzet en betrokkenheid. Ik wens je een goede aankomst en een plezierig verblijf op je nieuwe bestemming. De voorzitter: Dank je wel, Albert Haar. De roast valt nog mee Roger. Je weet niet wat nog komen gaat vanochtend, maar deze eerste bijdrage was alleszins redelijk leek mij. Ja netjes, ja, nou mooi toch. Hartstikke goed. Naast voorzitter van de gemeenteraad Roger, ben je uiteraard ook voorzitter van het college. Dat is in

De Wolden, ik heb wel een beetje een zoem. Of staat, praat ik te hard of? Hij is goed. Het is al gezegd, de laatste jaren is dat in De Wolden het college nogal wat een stevige opdracht zeg maar. Het is vrij rumoerig aan dat front. Binnen drie jaar is het college volledig vernieuwd. Degene die ik nu het woord wil geven, en ik moet je er helaas op wijzen dat je de looprichting moet volgen, is ja dus ‘…’, is een echte Drentse en ook een kind van De Wolden. Het is onze eerste locoburgemeester, wethouder Gerrie Hempen. Ik blijf gewoon doorpraten Gerrie totdat je er bent. Je hebt niet echt een passend mondkapje, we hebben een kans gemist denk ik met gemeente De Wolden mondkapjes te maken. Het is ook bijna voorbij, het COVID-virus. Het woord is aan Gerrie Hempen. Mevrouw Hempen: Dank je wel voorzitter. Roger, negen jaar terug werd je voor het eerst burgemeester. Burgemeester van De Wolden. En negen jaar De Wolden zijn negen jaar van ontmoetingen. Van de jongste inwoner tot de oudste. Voor iedereen ben je toegankelijk. En je bent ook betrokken bij alles wat er in De Wolden gebeurt. Hoe toepasselijk, het is trouwens van beeld voorzien, je hebt het mooiste al gemist denk ik, maar hoe toepasselijk was het dan ook dat het vorige college de foto’s maakte bij het kunstwerk van De Ontmoeting. Dat symboliseert jou hier in De Wolden. En De Ontmoeting staat in Ruinerwold.

Laten we hier dan ook maar meteen beginnen, want Ruinerwold kan niet ontbreken in het rijtje van bijzondere ontmoetingen. Dan hebben we het niet alleen over de ontmoeting met de kinderen van Ruinerwold, maar ook de ontmoeting met de pers. Want heel de wereld keek zo ineens mee wat er gebeurde in Ruinerwold. Dat je die bewuste avond niet koos om naar Hilversum af te reizen, maar dat je op de bewonersavond was, is ontzettend gewaardeerd door de buurt. Een echte burgervader, dat was de reactie van een inwoner. Als je alles over mocht doen, zijn er vast dingen die je anders zou doen. Maar jouw burgervaderrol heb je hier geweldig goed gepakt. Roger, het is hier net al eventjes genoemd, je bent vanaf begin af aan zichtbaar geweest en dichtbij tussen de inwoners. Al die jaren was dit je eerste prioriteit en je bent dan een echt zeer zichtbare burgemeester geweest. Dit werd ook gewaardeerd. Feesten, jubilea, braderieën, maar ook bij verdrietige gebeurtenissen. Corona heeft er helaas wel voor gezorgd dat in het laatste jaar niet mogelijk was, maar je probeerde even zo goed digitaal toch contact te houden. Je was ook niet te beroerd, je ziet het daar al, om mee te werken aan een act. Zo kleedde je je voor cargadoor in het ouderwetse burgemeesterskostuum en leverde je ook met veel plezier een bijdrage in het Sinterklaasjournaal.

Roger, als enige van het college ging jij mee naar alle jaarlijkse gesprekken met de dorpsbelangenverenigingen. Dit zorgde er ook voor dat jij heel goed wist wat waar speelde. Maar deze formele gesprekken waren voor jou niet voldoende. Daarom bezocht jij in de zomer bijna alle optochten van de dorpsfeesten. En ook daar vonden mooie ongedwongen ontmoetingen plaats. En dan social media. Echt, ik vind het ontzettend knap dat je tussen alle werkzaamheden door ook nog tijd vond voor social media. Je bent werkelijk op ieder kanaal te vinden. En dat niet alleen, je gebruikt het gewoon ook nog. Mijn buurvrouw vertelde altijd vol trots: wij hebben gewoon een burgemeester die mij elk jaar feliciteert met mijn verjaardag. Jouw privéleven bestond denk ik voornamelijk uit jullie gezin en uit de muziek. Want samen met Berthilde bezocht je menig muzikaal optreden hier in De Wolden. Jouw grote hobby gitaarspelen kwam dan ook goed van pas toen Serious Request door De Wolden kwam. Je twijfelde ook niet lang en gooide een huiskamerconcert in de veiling. Hier werd ook goed op geboden. Samen met Berthilde heb je dit concert gegeven en volgens mij heeft Deborah daar ook nog aan meegewerkt. Op sportief gebied sta je ook je mannetje, maar dan vooral figuurlijk. Je was voorzitter van VDG sportoverleg, maar je bent ook voorzitter geweest van Drenthe Beweegt.

Prijzen uitreiken bij CH De Wolden, het startschot geven bij de Ronde van Drenthe, je deed het allemaal met veel plezier. En alhoewel je vaak op de fiets naar het gemeentehuis kwam, en een wandeling in het weekend langs Het Zwarte Gat of door het Reestdal bijna vaste prik was, zag je er toch wel enigszins tegenop toen je mee moest fietsen met de opening van de mountainbikeroute. Maar je liet je uiteindelijk niet kennen en je fietste toch mee. Op oudejaarsdag ging je bij alle dorpen een kijkje nemen bij het carbidschieten. Een keer in het jaar carbidschieten moet ook kunnen, vind

jij. Maar dan wel veilig, en daar zag je dan ook graag op toe. Maar toen er door corona een landelijk vuurwerkverbod kwam, heb jij je er hard voor gemaakt dat het carbidschieten in Drenthe daar niet onder viel. Zo konden we ook het afgelopen jaar de pullen toch nog horen knallen in De Wolden, zij het wel in beperkte vorm. En de rondgang die jij anders deed samen met de wijkagent ging helaas niet door. Initiatiefrijk De Wolden. Weet je nog waar het begon, Roger? Ja? Ja dat klopt, dat klopt. Maar wat voorafging aan Initiatiefrijk was De Ontmoeting. En De Ontmoeting was het programma van De Wolden om ervaring op te doen met vroegtijdige inwonersbetrokkenheid. Het gevolg daarvan was Initiatiefrijk. Inwoners zelf de verantwoordelijkheid geven voor hun eigen leefomgeving. Hier stond dan een mooie pot geld tegenover. Naast je wettelijke taken Roger, die je als burgemeester had, mocht jij je gaan richten op Initiatiefrijk De Wolden. Ik denk dat dit echt heeft gevoeld als cadeautje. Een kroon op Initiatiefrijk De Wolden waren natuurlijk de initiatieven van de inwoners zelf, maar in Veeningen liet je met trots aan het koningspaar zien hoe inwoners zelf hun verantwoordelijk nemen hier voor hun eigen leefomgeving. Roger, de vele nevenfuncties die je had, hebben er voor gezorgd dat je ook zichtbaar was buiten onze gemeente. Het zijn er echt teveel om allemaal op te noemen.

Een daarvan is voorzitter van de tafel Leefomgeving van de regio Zwolle. Dat blijf je ook gewoon doen, dus ik hoop dat je De Wolden daarom een beetje blijft vertegenwoordigen. Want ook de Noordoostpolder behoort bij de regio Zwolle. We gaan elkaar ongetwijfeld weer ontmoeten in regio Zwolle ‘…’. Maar Roger, je hebt er wel voor gezorgd dat we een verwend college zijn. Sterker nog, je hebt ons zelfs een beetje lui gemaakt. Ik vermoed namelijk dat wij een van de weinig colleges zijn die geen piketdiensten draaien. Toen we na het vertrek van Jan van ‘t Zandt een nieuwe eerste loco moesten hebben, is mij ook verteld dat ik dit met een gerust hart op mij kon nemen, want met uitzondering van tien dagen vakantie in het jaar geeft Roger zijn verantwoordelijkheden niet af. Nou dat was voor mij best een geruststelling. En ziehier. Dus ik wil ook eventjes van de gelegenheid gebruikmaken, want ik weet dat veel grote calamiteiten gebeuren als de burgemeester er niet is, dat ik even een oproep doe aan de inwoners vanuit dit college: doe vooral geen rare dingen de eerstkomende tijd, want we gaan echt allemaal onze verantwoordelijkheid nemen en we willen ook heel graag ervaring opdoen, maar het hoeft niet allemaal meteen. Dus een beetje hulp van jullie kant wordt zeker op prijs gesteld. En dan jouw verjaardag. Nou, elk jaar weer een bijzonder feestje.

Samen met Berthilde reis je elk jaar af naar de wijk. Daar staat dan het gehele college, vaak ook nog van aanhang voorzien, klaar. Klaar om de aubade af te nemen van de Koninklijke Muziekvereniging Apollo. Zolang de Oranjevereniging uit de wijk dit blijft organiseren, blijven wij als college dit natuurlijk gewoon doen. Ook als de burgemeester niet jarig is op Koningsdag. Roger, je hebt veel mensen zien komen en gaan tijdens de collegeperiodes. Van de foto die bij aanvang van de collegeperiode 2018 is gemaakt, is straks niemand meer over, inclusief de griffier en de gemeentesecretaris. Iedereen is op een positieve manier vertrokken en heeft elders een nieuwe uitdaging gevonden. Ik wil nog één keer terugkijken, en vanaf dan gaan we alleen nog vooruitkijken. Want met het vorige college waar jij deel van uitmaakte is namelijk wel iets bijzonders gebeurd. Samen met Jan ten Kate, Jan van ’t Zandt en Mirjam Pauwels, zijn jullie zowel in 2018 als in 2019 genomineerd tot best bestuurde decentrale overheid. Dat was voor mij echt wel een kippenvelmomentje. Dit was ook mogelijk omdat jij een dienende burgemeester bent geweest. Je stond open voor bestuurlijke vernieuwing en samen met onder andere Josee Gehrke, onze griffier toen, kwam drie De Wolden tot stand.

Het lijkt nu allemaal heel vanzelfsprekend, maar het ging echt niet allemaal van een leien dakje om de verhoudingen tussen raad, college en organisatie goed te krijgen. Soms is het nog wel eens eventjes zoeken. Ik kan het dan ook niet nalaten om toch nog even te noemen waarom De Wolden voor een tweede jaar op rij bij de top vijf zat. Weinig bureaucratie, waardoor burgers goed en snel geholpen worden. Ook de manier waarop De Wolden ruimte biedt aan burgerinitiatieven, en dan hebben we het over Initiatiefrijk, en haar inwoners actief betrekt bij de ontwikkeling van beleid. Drie De Wolden. Dat is allemaal een grote pre. Vernieuwing zonder dat het persoonlijke verloren gaat. Nou, en dan komen we aan het eind zo’n beetje Roger, want ik heb een rugzakje, ik ga hem nu even pakken. Want als we op collegebezoek gaan,

dan nemen we altijd een tasje mee. Moet ik hem eerst uitpakken voor ik hem weer in kan pakken. Zo, ja er zit heel wat in. Want wat neem je mee naar de Noordoostpolder in jouw rugzak? Natuurlijk Initiatiefrijk. Laat hun vooral zien hoe we dat hier in De Wolden doen. Dus deze twee boekjes krijg jij mee in je rugzak. Daarnaast heb ik twee kaartjes met een drie en met een d. Drie De Wolden. Mocht de raad uitgebrand zijn, dan weet je in elk geval: kom een keer kijken in De Wolden. Neem ze mee om te laten zien hoe wij dat hier doen. En ook een zakje carbid. Mocht het niet genoeg knallen in de Noordoostpolder, heb je in elk geval wat munitie. Bokkenpruik, o nee die doen we er niet in. Want als je de controle verliest wil je hem wel eens opzetten maar die laten we hier. Een zak krentenbollen van Oegema, je gaat ze vast missen, ik stop hem erin. Maar ook een flesje Optimel. We drinken allemaal karnemelk en melk tijdens de lunch, er staat altijd één flesje Optimel klaar voor Roger de burgemeester. Hij zit erin. En ik neem, je krijgt een boekje Foodsteps mee, want we zijn van plan om toch nog eens even met het college en aanhang deze route te gaan wandelen. Dus dat houden we je nog tegoed, dan kun je toch nog even laten zien hoe mooi het hier in De Wolden is en hoe goed ze hier ook met voedsel bezig zijn.

Dan vergeet ik een hele belangrijke, want het college van nu, daar is niet eens een officiële foto van. Maar we hebben een foto, gelukkig hebben we deze. Dus die wordt toegevoegd, en die krijg je ook mee zodat je dit college ook niet vergeten wordt. De heer De Groot: Leuk, ja. Dank. Mevrouw Hempen: Voorzitter, ik denk dat ik over mijn tijd heen ben, maar het eind is in zicht. Roger, we hebben in het college vaak gezien en gehoord hoe trots je bent op je studerende dochters. Mirthe, Anneloes en Deborah. En vakanties stonden al gauw eens in het teken van verhuizen. Van de ene kamer, naar de andere kamer. Nu staat er weer een verhuizing voor de deur, maar dit keer mogen zij jullie meehelpen. Berthilde, in Zuidwolde ben je niet alleen de vrouw van, maar ook een bekend gezicht vanwege je eigen werkzaamheden. We waren eigenlijk best wel verrast toen bleek dat je zelf ook politieke ambities had, toen je op de kieslijst van het CDA stond tijdens de verkiezingen van de laatste Provinciale Staten. Dus wie weet, het is eerder gebeurd, zien we jullie nog een keer terug. Maar dan zijn de rollen omgedraaid. Dan wordt Roger de man van. Dan gaat het net als bij het kunstwerk in Ruinerwold, De Ontmoeting: ook deze was even weg, maar is ook weer teruggekomen. Roger, namens het college van De Wolden mag ik je bedanken voor alles dat je als burgemeester van De Wolden hebt betekend.

We wensen jou, Roger, en Berthilde, maar ook de kinderen ook al wonen ze niet meer allemaal samen thuis, heel veel geluk en succes in de Noordoostpolder. En mochten jullie in de buurt zijn, kom gerust een keer aanwaaien, en het hoeft niet per se op het gemeentehuis te zijn. Bedankt. De voorzitter: Dank je wel, wethouder Gerrie Hemper. Mooie woorden. Raad, college, voordat ik naar een volgende spreker ga Roger willen we als raad en college jou ook wat aanbieden. Daar heb ik je hulp bij nodig. Maar even daarvoor nog het volgende, want als ik straks met een mondkapje daar sta dan is dat lastig te verstaan. Een cadeau, het geven van een cadeau, brengt wat spanning met zich mee want het is maar af te wachten of het in de smaak valt. Je geeft een cadeau namens raad en college, dus namens de gemeente, waarvan de burgemeester, jij in persoon, ook het boegbeeld is. Dus het is niet van mens tot mens. Je denkt, we doen dat eenmalig en we doen dat ook in het openbaar, iedereen kan dat zien. Een envelop met inhoud, bijvoorbeeld gerelateerd aan het inwoneraantal, dat is heel concreet. Dat zou een heel objectief cadeau zijn. Maar dat is dan geen cadeau meer natuurlijk. Dus wanneer je een cadeau geeft is het subjectief en moet je er ook, wij als raad en college er verantwoordelijkheid voor nemen. Nou en dat doen wij. Achter je, Roger, staat ons cadeau. Dat is zeg maar ons aandenken aan jou.

We gaan dat samen onthullen jij en ik, ik heb daar even hulp bij nodig. Het is gemaakt door Saskia Boelsums. Saskia Boelsums is Nederlandse kunstenares van het jaar 2020. Het is authentiek en het heeft kwaliteit. Maar bovendien en daarnaast vinden wij dat het een zekere

ambitie uitstraalt. Want daar waar jij het ook maar wil ophangen zal iedereen vragen van goh, dat is mooi. Dan kan jij met stralende ogen en vol trots zeggen: nou, dat is nou De Wolden. Uiteraard hebben we ook een bosje bloemen voor Berthilde dat steekt er wat schril tegen af maar we vinden natuurlijk dat niet alleen jij een cadeautje verdient, ook Berthilde. Ik wens je er heel veel plezier mee. Zullen we het onthullen? De heer De Groot: Nou, ik ben heel benieuwd. De voorzitter: Moet ik mijn mondkapje opdoen. Het is inderdaad het Reestdal, Roger merkte dat terecht op. Zo goed kent hij De Wolden ook hè, is belangrijk. De heer De Groot: Kijk ik nou naar Drenthe of naar Overijssel? De voorzitter: Ga je mij nu een gewetensvraag stellen? Roger vraagt of dat hij naar Drenthe kijkt of naar Overijssel, maar ja, wat doe je. Om weer enigszins terug te keren tot de realiteit en de strakke organisatie van deze vergadering: er zijn heel veel mensen die hier aanwezig hadden willen zijn. Die dat niet kunnen vanwege de bekende maatregelen. En toch zijn er heel veel mensen die dat hebben aangegrepen eigenlijk, zeg maar, om je toch een boodschap mee te geven. Ik vraag jullie aandacht, ik hoop dat je het kunt zien, voor de schermen hier, voor wat filmpjes. En we zijn weer terug in deze zaal. Dank je wel Jeroen voor het instarten van deze leuke filmpjes.

Verder gaan we met het programma en ik wil mijnheer Out vragen om de barre tocht te aanvaarden om iedereen heen om naar het spreekgestoelte te komen. Mijnheer Marco Out is burgemeester in de gemeente Assen. Hij zal vandaag Roger, tot jou het woord richten in zijn functie, in zijn positie als voorzitter van de burgemeesterskring Drenthe. Het woord is aan de heer Out. De heer Out: Ja, dank u wel voorzitter. Dank u wel gemeenteraad voor deze gelegenheid om namens de collega’s van Roger, de huidige Drentse collega’s van Roger, het woord via u eigenlijk tot Roger en Berthilde te richten. Ik vind het ontzettend leuk dat wij die gelegenheid gekregen hebben. De Drentse burgemeesterskring dat is een bijzonder gezelschap. Het is ook wel iets magisch, dat is afgelopen jaren wel veranderd, niet minder magisch geworden maar is ook moderner geworden net als de digitale technieken waar even over gesproken werd. Ja en dan zie je ze gaan en komen, die collega’s in het gezelschap, vanaf het begin. Ik heb Roger zien komen en ik zie hem nu ook gaan. Volgens mij heb jij een supermooie ontwikkeling doorgemaakt en het bijzondere van het burgemeestersambt is dat je er vanaf de eerste dag moet staan, ik las vandaag een artikel in het Dagblad, daar gaf je dat ook aan, vanaf het eerste moment moet je er staan.

Tegelijkertijd is er volop gelegenheid tot ontwikkeling, en volgens mij heb jij een hele mooie ontwikkeling doorgemaakt. ‘…’ dik in het linker rijtje, dus het werd tijd voor promotie zou je kunnen zeggen op dat moment. Dat is ook gelijk het enige sportieve eigenlijk wat ik kon verzinnen. Ja, sportbesturen zijn oké maar enige, die foto, ik had hem nog niet gezien zeg maar daar in een soort joggingbroek met rode helm. Mooi om te zien. Maar mooie ontwikkelingen doorgemaakt en het ging over strak in het blauw: nou je stropdassen en pakken zijn afgelopen jaren ook beter geworden vind ik. Dus wat dat aangaat, ik weet niet of dat ik dat Berthilde moet meegeven, maar ook daarin heb je volgens mij een mooie ontwikkeling doorgemaakt. Beste Roger, beste Berthilde, als Drentse burgemeesters kennen we elkaar goed, wij weten elkaar goed te vinden, en delen we lief en leed. Maar om nou te zeggen dat we elkaar heel goed kennen en dat is misschien ook wat teveel gezegd. Ik heb bijvoorbeeld nooit van jou gehoord of begrepen dat je de ambitie koestert om te gaan wonen op de zeebodem, dat wist ik niet. Dan kun je zeggen, ja, hoe diep moet je zinken, nee dat is niet positief. Hoeveel diepgang moet je hebben, om uiteindelijk op die zeebodem een nieuwe plek te gaan vinden.

Als je daar naartoe afdaalt, dan is toch het eerste, en ik denk toch vaak in liedjes, het eerste wat in mijn gedachten kwam is een prachtige bezongen ballade, de Zuiderzeeballade. En ik kijk even naar Albert of naar Jetta, mensen die er in 1959 ook al bij waren. Kunnen we zo zingen ja? Opa kijk ik vond, ja heel mooi. Ja. Sylvain Poons en Oetze Verschoor

hebben dat gezongen en daar is een zin natuurlijk bijzonder van toepassing op jou, op jullie: en aan de horizon leit Emmeloord. Dat is een bekende regel uit die ballade. En voor jou ligt in Emmeloord een andere betekenis ook aan de horizon, het wordt jouw volgende stop in jouw bestuurlijke loopbaan. En nogmaals harte gefeliciteerd, proficiat, van ons als Drentse burgemeesterskring met jouw benoeming in de Noordoostpolder. En dan lees ik voor: een gemeente die groot is geworden op karakter en zelfwerkzaamheid en met veel ambities onderweg is naar een nieuwe toekomst. De nieuwe burgemeester moet de gemeente daarbij aan de hand nemen, zo las ik in de profielschets van de gemeente daar. En volgens mij hebben ze dan aan jou een goeie, Roger. Wij hebben jou de afgelopen jaren leren kennen als een constructieve collega die altijd op zoek was naar een oplossing. Ook wel naar consensus. Dat zijn fijne eigenschappen voor iemand, en die horen bij iemand die vrolijk en vriendelijk in het leven staat. Ik heb nog een rondje langs de collega’s gemaakt, die bokkenpruik moesten er twee om glimlachen, maar niemand kan zich eigenlijk herinneren binnen de kring dat we jou ooit boos hebben gezien. Ik zou je ook willen typeren als zeer betrokken. Zeker in de afgelopen vijftien bijzondere en turbulente maanden vanuit het perspectief van iedereen, maar ook vanuit het perspectief van de burgemeester.

Bij jou was diepe zorg over de coronacrisis en de gevolgen die dat had ook vooral voor de lokale gemeenschap gezien. De gevolgen die het had voor de inwoners, de gevolgen die het had voor de ondernemers. Vaak reageerde jij als eerste in de app als ik weer een berichtje terugkoppelde vanuit het Veiligheidsberaad, het landelijk Veiligheidsberaad, en dat was soms met verbazing vanuit jou, soms met verontrusting, maar altijd met de grondhouding dat de uitdagingen die op ons afkomen, dat we die gezamenlijk zullen moeten oppakken. Jij was hier ook een van de boegbeelden van de Drentse lijn die wij sinds het uitbreken van de coronacrisis hebben gevolgd, om elkaar niet te verrassen met keuzes en zoveel mogelijk de eenheid in ons beleid te bewaren. Dat klinkt allemaal wat plechtstatig, maar het kwam er eigenlijk op neer: je bent heel goed als je als ene burgemeester iets doet, dat de anderen dat allemaal merken. Dat zorgt zeker op dat soort spannende momenten ervoor dat je elkaar goed moet vasthouden. Dank je wel daarvoor Roger. En het kwam net al voorbij, je hebt ook de afgelopen jaren in je ambt een aantal keren stevig voor de kiezen gekregen, een aantal voorbeelden zijn de revue gepasseerd. Volgens mij heb je dat ook gewoon goed gedaan. We maken nou eenmaal in onze loopbaan soms dingen mee die ons bevattingsvermogen eigenlijk toch soms heel ver te boven gaan.

Daar staan genoeg leuke dingen tegenover gelukkig. Als ik kijk naar jouw nieuwe gemeente spring je daar tegelijkertijd op een rijdende maar ook op een nieuwe trein. En dan vrij naar Sylvain Poons en Oetze Verschoor en de Zuiderzeeballade: en aan de horizon leit de Lelylijn. Wat een prachtige klus om aan die lobby en aan die missie een bijdrage te mogen leveren straks op jouw nieuwe plek. Met nieuwe perspectieven voor de inwoners van de Noordoostpolder en zeker ook voor de stad Emmeloord als daar ook een station mocht komen. Daarbij zouden we het niet erg vinden, Roger, als je daarbij wel zou willen blijven benadrukken dat we in Drenthe de versnelling van bestaand spoor van minimaal even groot belang vinden. Het is maar één zin dus die kan je wel vast ergens tussen drukken daar op je plek. Nou ja goed, het Assenperspectief is dan toch weer dat versnelde spoor hè, dat zie je als je ouder bent dan zie je dat terugkomen. Beste Roger, echt afscheid doen we in ja, komend jaar, met het jaarlijkse kringdiner wat we hebben. Dus ik sta hier ook niet met cadeaus en zo, dat komt allemaal op dat moment. Maar ik wil je graag namens mezelf maar vooral ook namens alle andere collega’s bedanken voor de collegiale samenwerking die we de afgelopen jaren hebben gehad, en die hebben we zeer op prijs gesteld.

Zoals ik al zei: je was immer op zoek naar consensus, en je zou het begrip polderen wat dat betreft kunnen hebben uitgevonden. Als je het zo beschouwt ben je als burgemeester van een poldergemeente volgens mij straks volkomen op je plek. Roger, het ga je goed. Heel veel succes, heel veel plezier vooral. Ook samen daar in de polder, in Emmeloord en omgeving. En bedenk dat Drenthe aan de horizon leit en nooit ver weg is. Heel veel succes. De voorzitter: Dank u wel meneer Marco Out, ja die kant is het op. Het is een barre tocht zeg ik al. Toch mooi dat iedereen de maatregelen van COVID hanteert, zo ook onze bode. Ik wilde er even aandacht op vestigen,

die maakt het allemaal weer keurig netjes schoon en ontsmet het. Mijnheer Out gaat zitten weer op zijn plek en dan zit hij naast mijnheer Jager en dat is onze volgende spreker. Aangezien die nu ook zijn mondmasker voor doet en langzaam maar zeer zeker de andere kant van de raadszaal kies, wil ik u zeggen dat mijnheer Jager burgemeester is in onze buurgemeente Westerveld en hier vandaag tot jou zal spreken Roger, als voorzitter van de Vereniging van Drentse Gemeenten. Het woord is aan meneer Rikus Jager. De heer Jager: Voorzitter, dank u wel voor de gelegenheid om hier ook iets te mogen zeggen. Die dank geldt ook richting raad en alle anderen. Neemt u mij niet, of, ik hoop dat u mij niet kwalijk neemt dat wanneer ik familie De Groot rechtstreeks ga aanspreken, want dat lijkt me wel geboden bij deze bijeenkomst. Roger, vanuit de Vereniging Drentse Gemeenten werd gezegd: je moet iets over sport gaan vertellen. Nou, we hebben net al even gehoord hoe moeilijk dat dat misschien zou kunnen zijn. Maar ik moet eerlijk zeggen dat dat best wel meevalt, dat er over sport best heel veel valt te vertellen als we het hebben over Roger de Groot. Want je hebt daarin toch wel een hele bijzondere rol vervuld in de afgelopen periode en dat was ook wel heel bijzonder.

Dat is ook de reden dat ik vanuit de Vereniging Drentse Gemeenten toch, denk ik, een origineel cadeau heb meegenomen, en ik zal zo meteen uitleggen dat je hem voor de eeuwigheid kunt bewaren, maar dat je hem ook bij wijze van spreken vanavond kunt hebben verorberd. Beste mensen en beste Roger en uiteraard ook beste Berthilde, want zonder jou had hij al die dingen niet kunnen doen zoals ze dat zo mooi altijd zeggen. Zeker als men lintjes uitreikt of iets dergelijks, vaak denk ik wel eens dat het lintje meer toekomt aan de partner van iemand dan aan de persoon in kwestie zelve. Die hebben vaak meer ontberingen moeten doorstaan dan degene die het ontvangt. Op 8 februari 2013, en Roger we kennen elkaar natuurlijk al langer, en ook al langer dan 2012. Op 8 februari 2013 werd binnen de Vereniging van Drentse Gemeenten voor het eerst een bijeenkomst gehouden van de portefeuille sport. De toenmalige wethouders hadden het bestuur verzocht een portefeuillehouderoverleg sport op te richten. Tot die tijd was sport namelijk een onderdeel geweest van onderwijs en cultuur. Maar met een voor Drenthe in aantocht zijnde Olympische Spelen in 2028, want daar hadden we het toen nog over in 2012, en het feit dat het programma Drenthe Beweegt gestart was, was een portefeuillehouderoverleg binnen de VDG zeer gewenst.

En ik weet ook nog wel dat het binnenhalen van de Olympische Spelen zelfs al speelde in de periode dat ik zelf nog deel uitmaakte van de Tweede Kamer, en dat onder andere een toenmalige minister van Verkeer en Waterstaat zich daar heel erg voor inzette. En dat er allerlei plannen werden gesmeed en dat 2018, 2028 eigenlijk een mijlpaal werd waarvan ook qua infrastructurele werken zou het een en ander moeten worden gerealiseerd. Vervolgens is dat later een van de grootste bezuinigingsrondes geweest want daaruit konden we weer veel geld vrijmaken. Binnen het bestuur van het VDG is het een goed gebruik dat bestuursleden een portefeuille voorzitten en zich daarvoor ook verantwoordelijk voelen. En met jouw ervaringen uit Raalte, met het programma Raalte Gezond en met je grote liefde voor sport werd jij in 2012 benoemd tot voorzitter van een nog op te richten portefeuillehouderoverleg sport. Hiermee was jij de eerste portefeuillehouder sport van de Vereniging Drentse Gemeenten. Een portefeuille opbouwen vanaf het begin is een kwestie van pionieren, ontdekken waar de samenwerking over gaat. Wie de belangrijkste partners zijn en hoe je zelf alles organiseert. Zo valt ook te lezen in het verslag van het eerste portefeuillehouderoverleg. Een citaat van de voorzitter uit het verslag: Drenthe heeft landelijk nog steeds een achterstand.

Als we een slag willen maken, kunnen we dat als individuele gemeenten doen, of is daar gezamenlijkheid voor nodig. Dus volgens hem de rode draad in het verhaal wat de council betreft is het goed om in elk geval naar de gemeentelijke vertegenwoordiging te kijken. Naast het voorzitterschap werd je ook lid van de counsel Drenthe Beweegt, en in 2014 voorzitter van deze zelfde council. Drenthe Beweegt richt zich op het inzetten van de kracht van sport en bewegen in het brede, sociale domein, en als versterking van met name de vrijetijdseconomie. Want sport maakt van al die dingen deel uit. En wel voelen kan ook alleen maar wanneer je je bij wijze van spreken lichamelijk wel voelt. Dat heb ik zelf ook aan den lijve mogen ondervinden dat sinds het lichamelijk wel voelen, of het geestelijk wel voelen,

dat dat twee dingen zijn die heel erg samen gaan. Dat dat het beste valt te bereiken door middel van sportieve dingen. Dat hoeft niet topsport te zijn, maar dat kan gewoon bewegen zijn. Dit leidt tot ambities op het gebied van gezonde leefstijl, gezondheid. Iedereen doet mee, participatie. Actieve beleving. Economie. De council bestaat uit bestuurders van de provincie en gemeenten en relevante maatschappelijke partners met een grote betrokkenheid bij sport. Of de Olympische Spelen in 2028 in Drenthe plaatsvinden valt te betwijfelen. Maar dat de achterstanden qua bewegen in sport zijn weggewerkt mag duidelijk zijn en dat is mede jouw verdienste. Meerdere erkenningen zijn ons ten deel gevallen en jouw inzet en betrokkenheid hierbij was erg groot. Zo werd in 2014 Drenthe JOGG-provincie, waarbij JOGG staat voor jongeren op gezond gewicht. In 2016 werd Drenthe als eerste regio in de wereld het UCI Bike Region uitgereikt. Samen met een delegatie uit Drenthe reisde jij naar Qatar om dit label in ontvangst te nemen. Het brengt je ook nog ergens, de sport. Toen wel ja. In 2018 werd Drenthe genomineerd voor de Europese regio voor sport. In 2019 mocht Drenthe de prijs in ontvangst nemen van beste Europese regio voor sport. Het mag duidelijk zijn dat de portefeuille sport van de VDG hiermee een internationaal karakter heeft gekregen.

Het voorzitterschap van de portefeuille bracht jou van Drenthe naar Qatar en naar Brussel. Reizen waarmee steeds duidelijk werd gemarkeerd welke rol sport in Drenthe speelt, en hoe Drenthe zich inspant om de achterstanden weg te werken zoals je in het eerste portefeuillehouderoverleg sport in 2013 zelf al aangaf. Dat we nu koploper in Nederland zijn als het gaat om samenwerking rondom sport komt mooi tot uiting. En dat we op dit moment in Drenthe hard werken aan een Drents sport en preventieplan om sport en gezondheid op een zodanige manier te combineren dat de Drentse inwoners gezonder worden door inzet van onder andere sport. Je hebt de verbinding weten te leggen tussen sport en gezondheid. Wat je ook steeds heeft gekenmerkt in de doorontwikkeling van sport in de provincie Drenthe is jouw betrokkenheid bij wat sport voor inwoners kan betekenen. Je bent altijd degene geweest die sport en bewegen naar de inwoners toe bracht. Dat leek geen moeite te kosten, maar automatisme te zijn. Dat mondde uit in de verlening van de ondersteuning door de provincie. In die zin past het ook om onze dank richting de provincie daarvoor uit te spreken.

Ook altijd mooi om te zien dat tijdens vergaderingen onderwerpen waarvan mensen uit de samenleving over hun initiatieven en activiteiten vertelden, jij veel enthousiaster was dan wanneer we weer urenlang over structuren en processen moesten praten. Het gaat bij Roger vaak over mensen. Telkens als Roger over Drenthe, over sport en bewegen mocht vertellen ging het over samenwerking, samenwerking, samenwerking. En door samen te werken kan Drenthe het verschil maken. In sport en bewegen hebben we dat afgelopen jaren laten zien. Maar dat kunnen we ook laten zien in veel andere dingen. En wat dat betreft loopt Drenthe ook heel erg voorop, zelfs op het gebied van defensie, waar Nederlandse en Duitse militairen gebroederlijk naast elkaar ruim 75 jaar na de bevrijding optreden door de hele wereld. Maar ook daar speelt sport een belangrijke rol bij deze mensen. Door jouw voorzitterschap ben je het bestuurslid van de VDG geworden die met de prijzen wegliep. Zo werd er wel eens gezegd: als voorzitter van de Vereniging van Drentse Gemeenten kan ik dan ook niet anders om nog indruk op je te kunnen maken je een prijs uitreiken.

Dat wil ik doen nadat ik ook nog gememoreerd heb dat je binnen het bestuur van de VDG een warm pleitbezorger bent geweest voor de verbetering van de lokale democratie, inwoners of overheidsparticipatie, en altijd er voor hebt gezorgd dat het belang van de inwoners daarbij voorop stond. Beste Roger, na je verdienstelijke inzet voor Drenthe en onze vereniging ga je ons nu verlaten. We hopen dat je met de ervaring in Drenthe binnen de provincie Flevoland de gemeenten met elkaar weet te verbinden en de interbestuurlijke regionale samenwerking daar weet te versnellen en te versterken. We wensen je in ieder geval alle goeds toe met je gezin. We wensen je gezondheid, maar vooral veel plezier en succes in de Noordoostpolder en Flevoland. Dan kom ik nu tot de prijsuitreiking. Bij dezen wil ik je graag de prijs uitreiken voor de eerste en tot nu toe succesvolste voorzitter van ons aller portefeuille sport. De prijs der prijzen, een erkenning voor alle prijzen die je hebt behaald met je voorzitterschap sport. Ik mag je namens het bestuur van de VDG het sporthart voor de eerste voorzitter VDG sport uitreiken, en wens je daarbij van harte geluk en proficiat. Zullen we dat daar ergens doen?

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Jager. Inmiddels kan er ingezet worden op hoe lang het hart het overleeft in huize De Groot. Maar het zal niet voor eeuwig zijn, denk ik. Als mijnheer Jager zijn plaats heeft ingenomen wil ik uw aller aandacht even vestigen weer opnieuw op de beeldschermen, heel even wachten nog hoor. Ja, hartstikke leuk. Wat zeg je? Ja, ja mooi. Dank je wel daarvoor. De volgende spreekster in dit geval is hier namens onze inwoners, de inwoners van De Wolden. En dat is niet zomaar iemand, dat is de winnares van de Culturele prijs De Wolden van dit jaar, onlangs aan haar uitgereikt. De vakjury die wist het er wel zowel artistiek als organisatorisch van grote meerwaarde. Namens de inwoners van De Wolden is zij bereid gevonden en zal zij speciaal voor jou Roger hier deze gelegenheid een gedicht voordragen wat ze dus speciaal voor deze gelegenheid geschreven heeft. Dat wilde ik nog zeggen. De microfoon is voor haar, ze pakt nog een laatste slok koffie en het mondmasker voor. De inmiddels bekende weg wordt aanvaard. Ik ben heel benieuwd, de organisatie weet ook helemaal niets van de inhoud. Ik wil uw aandacht en uw waardering voor mevrouw Ria Westerhuis. Uit De Wiek. Mevrouw Westerhuis: Inderdaad, u hoorde het al, uut De Wiek. Dat klopt. Geen praatje maar een gedicht dus, Roger. Burgervader De Groot. U kwam naar ons via Den Haag, Zwolle en Raalte.

Maakte u geliefd als burgervader en gaat ons nu helaas verlaten. Van De Wolden naar de polder, waar een stad met elf dorpen wachten. Waar mensen wonen die vol verwachting zijn, zoals wij ooit ook waren. En is er eens een dip, door al dat weidse land, zo diep dat u naar De Wolden terugverlangt, laat u dan meevoeren als een vogel met de westenwind tot over de grenzen van de Reest, naar de dorpen waar men nog steeds uw posts op Facebook leest. Waar het verleden in vele notulen staat beschreven. De nieuwe fietspaden langs De Wolden dreven. De culturele explosie, met het gemeentehuis in vuur en vlam. De plannen voor het asielzoekerscentrum dat er uiteindelijk niet kwam. En dan niet te vergeten de kinderen van Ruinerwold, voor altijd als herinnering in barnsteen gestold. De verdwijning van Willeke Dost, helaas nog onopgelost. Nu laten we u los, een beetje droef. Maar met een lach, want we weten zoals Vera eens lang geleden zong: we zien elkaar ooit weer, weten niet waar, niet wanneer. Maar we zien elkaar vast weer, als het mag. Zomaar ergens op een mooie zonnige dag. Roger, bedankt. De voorzitter: Heel hartelijk dank, mevrouw Westerhuis. Alles gaat goed. Prachtig gedicht. Ja, daar verbleken eigenlijk alle woorden die wij uitspreken Roger. Prachtig mooi.

Ik praat even een klein beetje door omdat achter mij inmiddels wat filmpjes klaarstaan voor nog meer mensen die iets willen vertellen, daar komen ze aan. Voorafgaand aan deze bijeenkomst is Jeroen hierachter, in de cockpit noem ik dat dan, dat is de regisseur die alles technisch mogelijk maakt, had in het draaiboek geschreven om 14:00 uur vuurwerk. En dat bedoelde hij als grap maar ik denk dat het toch wel gelukt is. Hartstikke mooi. Dames en heren, er is al heel veel gezegd en er zijn, er is in ieder geval nog één iemand die zich tot jou wil richten, Roger. Deze spreekster is inmiddels al wel een beetje gewend geraakt aan De Wolden, aan de cultuur, aan de mentaliteit en aan de sfeer binnen deze gemeenteraad. Wij zijn heel erg blij dat ze er vanochtend bij is. Ik geef dan ook met genoegen het woord aan onze commissaris van de Koning, Jetta Klijnsma. Mevrouw Klijnsma: Hartelijk dank, voorzitter. Want dat doet u met verve. Ja Roger, ja Berthilde, dit is een droeve situatie. Echt. Ik werd net hier voor het gemeentehuis beetgepakt en er werd mij gevraagd: hoe voelt u zich? Ik kan u vertellen dames en heren, en lieve meiden, ik ben depressief. Diep depressief, want één van mijn burgemeesters, zo voelt dat dan hè, één van mijn burgemeesters gaat ons Drenthe verlaten. Ik heb twaalf fantastische burgemeesters, maar dit is er eentje, dat is nou een fenomeen. Echt wel een fenomeen.

En weet je, ik heb hier van alles op papier staan, maar eigenlijk voorzitter, is dat allemaal al de revue gepasseerd. Want natuurlijk is het zo dat jij naar de Noordoostpolder gaat. Ja, dat is zo klaar als drie klonten. En natuurlijk is het zo dat jij vanaf 2008 wethouder in Raalte was, en dat je je eerste stappen hier als burgemeester zette. Ik denk

dat wij een klein foutje hebben Romy, want het is niet 28 april geweest maar 27 dus. Wel 28? Oké, dan is het foutje weer wat anders, heel fijn. Want 28 april dat was ook een zaterdag dat jij werd geïnstalleerd door mijn voorganger Jacques Tichelaar, en die heeft jou toen al gewaarschuwd voor het feit dat, en Rikus en Marco zullen dat ook zeker herkennen, een burgemeester natuurlijk zeven dagen in de week 24 uur per dag burgemeester is. Ik vond het zo mooi dat jouw loco zei: onze Roger, onze burgemeester, die heeft echt nooit tegen ons gezegd neem dat piket nou eens even over. Want hij was gewoon full swing burgemeester. Ja, tenzij hij even op vakantie was, maar voor de rest: hij was altijd op zijn post en dat is natuurlijk top. Al mijn voorgangers zijn eigenlijk ook al ingegaan op het gezin in Ruinerwold en daar hebben wij destijds natuurlijk ook gewoon contact over gehad jij en ik. Wat vond ik het dapper, en wat vind ik het nog steeds dapper, dat, en daar is ook enorm aan gerefereerd vanochtend, jij niet naar Pauw of naar Jinek of naar Joost mag weten wie bent afgereisd. Dat heb je maar een keer gedaan. Maar dat je full continu, echt full swing hier in jouw gemeente bleef om de mensen schragen. Daar kunnen heel veel burgemeesters iets van leren Roger. Echt.

Het is dan ook niet voor niks dat jij natuurlijk in het Nederlands Genootschap van Burgemeesters jouw rol speelt, en dat jij helpt om het burgemeesterschap als zodanig rechtovereind te houden. Wat het is niet zo makkelijk om burgemeester te zijn nu, echt niet. Er komt verschrikkelijk veel bij kijken. Dat geldt ook voor je hele gezin natuurlijk. Ik bedoel, voor je drie dochters, en wat is het leuk dat net dat Viva la Musica nog even langskwam meiden, want dat was een van de allereerste dingen waar jij me mee naartoe nam: het kerstconcert in Meppel en jij zong ook mee toch? Ja, ja, echt geweldig. Dus vond het heel mooi dat dat nog langs kwam, maar burgemeester zijn is voorwaar geen sinecure en vanuit dat genootschap, daar zorg jij ervoor dat de boel gewoon rechtovereind blijft. Want dames en heren, de openbare orde en veiligheid is voor iedere burgemeester natuurlijk een ding, maar in een plattelandsgemeente denk je dat alles van een leien dak gaat. Maar ook hier in Drenthe, gelukkig nog niet zo heel heftig, maar ook hier in Drenthe hebben we natuurlijk te maken met ondermijning, met dumping van drugsafval en allerlei andere aangelegenheden die we liever niet zouden zien. Dan moet een burgemeester wel op zijn post zijn en gelukkig heb jij dat ook gedaan.

Ja, ook ik ontkom er natuurlijk niet aan om iets te zeggen over het feit dat jij heel erg geniet, en ik ga er gewoon vanuit dat je dat blijft doen, ook op je nieuwe plekkie, maar dat je heel erg geniet van die hele bijzondere momenten als het gaat om feestdagen, jubilea, honderdjarigen. En dat je, ik vond het ook zo mooi dat mevrouw Noordhuis daar nog eens even de klemtoon op legde. Want u moet weten dames en heren dat Roger en ik, en dat was voor mij echt een belevenis om nooit te vergeten, wij zijn bij het 75-jarig huwelijk van meneer en mevrouw, tachtig? Was het tachtig? Jongens, het was tachtig. Nou, we zijn bij het tachtigjarig huwelijk van de heer en mevrouw Noordhuis geweest. Ze waren zo fit als twee hoentjes. Ja echt zo leuk en ik vind dan heel prachtig dat mevrouw Noordhuis, want meneer Noordhuis is gestorven, maar dat mevrouw Noordhuis jou zo uitzwaait. En jouw reputatie is dus heel helder. Je bent dol op gebakjes, je zit de hele middag bij al die honderdjarigen, maar je drinkt geen druppel. Dat dan weer niet. Nou ja, ik vond het geweldig leuk van die mevrouw. Jij bent daar erg van en dat hoort ook bij een burgervader dus dat is mooi. Je bent ook een goeie gastheer. Hier in je eigen gemeentehuis in je eigen gemeente, dat zagen we tijdens het streekbezoek van het koningspaar hier, maar je ziet het natuurlijk ook bij het carbidschieten.

Ik vind het ook zo mooi dat je nu een zakje carbid meeneemt in je rugzak, heel goed. Tijdens het Drentse sportgala, Rikus heeft er al aan gerefereerd. Of flanerend, staat hier, flanerend op het concours hippique in Zuidwolde. Nou, dat vond ik ook fantastisch hoor. Dat kon toen nog hè voor corona, prachtig. Maar we zagen je ook stralen in Brussel als ambassadeur van Drenthe Beweegt en het werd al genoemd: Drenthe werd verkozen tot European Region of Sport, en in Qatar ging jij het label ophalen om dat mee terug te nemen naar Drenthe. Echt heel mooi. Maar Roger, naast sport heeft ook cultuur en natuur jouw warme belangstelling. Dames en heren, ik vind het gewoon ook droef dat Roger ons gaat verlaten als het gaat om het bestuur van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Daar heb jij ook menig voetstap liggen en jij hebt enorm geholpen, en Albert Haar zal dat kunnen onderstrepen, je hebt enorm geholpen om de cultuur hier in Drenthe niet alleen maar levend te

houden maar ook echt enorm te liften, en dat geldt ook voor de natuur. Dus daar ben ik heel blij mee geweest. Tja, wat nu? Want ja, hoe moet dat nou met ons allemaal dames en heren? Ja, u zit een beetje te lachen, maar bent u nou niet verdrietig? Ik bedoel, de hele familie, behalve gelukkig één dochter en haar partner, de hele familie gaat De Wolden verlaten. Ja, en daar zitten we dan. Ja Janny Vlietstra komt wel even helpen om de boel hier een beetje op poten te houden, maar de gemeenteraad en ik in ondersteuning, ja daar moeten we natuurlijk wel voor zorgen dat er een opvolger komt voor Roger de Groot. Nou, dames en heren, raadsleden, voorzitter: er rust een hele zware last op jullie schouders. Want probeer maar eens in de voetstappen te treden van deze man. Dat is echt niet simpel, want ik denk dat de mooiste karaktereigenschap van Roger de Groot is, dat hij altijd, waar je hem ook tegenkomt, blijmoedig is, zoiets heeft van: voor ieder probleem is een oplossing, en hij plukt de dag. Roger dat is echt hartstikke fijn, dus ga daar mee door. Die mensen in de Noordoostpolder, ja die krijgen een burgemeester niet alleen maar met veel ervaring, maar ook met energie en brille en dat is natuurlijk fantastisch mooi. En een partner van de burgemeester waar je ook u tegen kan zeggen, want Berthilde, je was er altijd als wij oploopjes hadden. Mede namens Ard moet ik je uitzwaaien.

Bij dezen. Goed. Roger, Berthilde, dochters en aanverwante typetjes, ik wens jullie alle goeds in de Noordoostpolder en ik weet dat mijn collega Leen al staat te popelen om je te ontvangen. Wij zwaaien je hier uit maar wat blijf je hier welkom. Alle goeds. De heer De Groot: Dank. De voorzitter: Daar zit je dan Roger hè, ja. Mooie woorden heb je gehad in ieder geval. Ik heb je beloofd dat jij het laatste woord hebt, dus nou dat, die belofte doe ik stand. Maar je ziet wat er gebeurt, ik fungeer dan wel als dagvoorzitter, maar volgens onze griffier doe ik dat niet goed genoeg denk ik. Ze haalt de hamer bij mij weg. Maar dat doe ik zeer bewust en ik weet niet wat daar hier in dezen gebruikelijk is, maar ik ben niet van plan om deze vergadering te beëindigen. Want dat kan er maar één en dat is onze voorzitter. Onze burgemeester, en die gaat nu tot ons spreken. Ik wil iedereen in ieder geval nu omdat ik nu die microfoon straks uitdruk hartelijk danken voor de aanwezigheid en voor de deelname. Ik vond het een leuk afscheid, ik weet niet wat onze burgemeester daar van vindt. Het woord is aan Roger de Groot. De heer De Groot: Ja, jeetje beste mensen. Ik moet eerlijk zeggen dat, ik had me ergens op voorbereid voor zover je er op kan voorbereiden, maar ik had zelfs moeite om mijn emotie in bedwang te houden. Want dat kan ik ook zijn, emotioneel.

Dat weten misschien heel veel mensen nog niet maar ik kan ook heel emotioneel zijn. Ja, al die sprekers, ik heb ook heel wat voorbereid maar ik denk ja, kan ik dan misschien ook maar gewoon weggooien. Ik bedoel niet helemaal hoor. Er is natuurlijk ontzettend veel al gezegd, heel veel mooie woorden. Albert wat ja, ik weet dat je welbespraakt bent dus wat dat betreft is dat voor ons geen verrassing. Je hebt ook in de raad altijd die mooie rol ingenomen en daar heb ik altijd ontzettend van genoten, wij allemaal, dat weet ik zeker. En dat doen we natuurlijk nog steeds. Ik vond het fantastisch dat je mij op deze manier namens de raad toe wilde spreken, want je bent natuurlijk gewend dat de vicevoorzitter dat doet ofzo, of, maar jij hebt het gedaan en we hebben natuurlijk op een of andere manier ook wel een goede band opgebouwd als het gaat om blues, of gitaar, en wat dan ook. Ja, dat had ik inderdaad ook heel erg leuk gevonden. Dat was ook denk ik maar één die dat had kunnen regelen en dat ben jij denk ik. Gerrie, ja, ik weet dat je ook hele mooie dingen kan zeggen en dat communicatief ook goed in elkaar zit, dat merk je ook bij de raadsvergaringen, dat doe je ook fantastisch. Ja en dit zo met die rugzak, ja die krentenbollen ja, dat is natuurlijk, dat heeft natuurlijk ook gewoon met corona te maken hè.

Want we hebben hier een fantastische kantine door Van ‘t Hooge bediend en wij zijn altijd, nou dat kun je altijd, je de bal gehakt zeg maar die is fenomenaal. Die is beroemd hier gewoon. Die hebben we ook al die tijd moeten missen, ja wat deed ik dan in de pauze, ik zat hier toch nog wel regelmatig. Ik ging bij, een zakje krentenbollen halen. Jullie hadden een broodje gezond, of wat dan ook,

maar ik hield het heel vaak bij de krentenbollen. Dat vond ik makkelijk want die hoefde je niet te smeren en dat soort zaken, nou ja goed. Zo ben ik wel weer vaak praktisch. De filmpjes tussendoor beste mensen, wat heb ik daar van genoten zeg. Ja en als je over emotioneel, Viva la Musica, wij zijn, ik moest je natuurlijk toe meenemen, dat snap je wel Jetta. Ik was daar natuurlijk heel vaak en Ceciel, ik weet niet of je kijkt of nog terugkijkt als de dirigente van Viva la Musica, maar wat een prestatie zet jij daar neer met dit koor. Zo’n schoolkoor wordt wel eens ondergewaardeerd en daarom had ik daar ook extra hart voor, eigenlijk met dubbele pet beste mensen, ik zeg het er maar gewoon bij. Want ja, mijn twee dochters Anneloes en Deborah en het laatst natuurlijk nog Deborah. Deborah zingt zelfs nog, nu wel even apart want met corona zijn we even voorzichtig, maar ik heb natuurlijk genoten van Viva la Musica en vooral ook voor de twee dochters die daar op zo’n hoog niveau konden zingen. Ik vind echt dat Drenthe dit moest koesteren, ik zeg dat nog maar een keer. Dit is gewoon belangrijk en ik weet dat De Wolden hier nog goed bijdraagt aan de subsidie, daar ben ik ook blij mee. Wethouder cultuur, houd dat vol, want het is gewoon belangrijk. Het zou jammer zijn als het weggaat. Ik wil het toch maar even gezegd hebben.