Ingekomen stuk inwoner inzake nieuwbouw kindcentrum Juliana en dorpshuis Willisstee (geanonimiseerd)

Op 5 en 11 september a.s. Staat op de agenda van de technische toelichting en de commissie wonen en ruimte van de gemeenteraad in De Ronde Venen, de nieuwbouw van kindcentrum Juliana en dorpshuis De Willisstee op de agenda.

Ter overdenking wil ik u allen graag het volgende meegeven. Als je de onderliggende stukken leest valt op hoe gering de inbreng is van de bewoners van Wilnis. Terwijl het toch allereerst om hen gaat. In de structuurvisie van de gemeente vallen een paar regels op: —'Vanuit het bijzondere karakter van elke kern afzonderlijk wordt gestuurd op de kwaliteit van de kern. Sturing vindt plaats vanuit kernenbeleid. De gemeente geeft met inwoners invulling aan gewenste ontwikkelingen waarbij ze actief stuurt en faciliteert.' —'Toelichting: de gemeente maakt ontwikkelingen mogelijk. Inwoners en ondernemers zijn initiatiefnemers.' De praktijk is anders! De gemeentelijke herindelingen hebben op bepaalde gebieden zeker voordelen. Financieel, bureaucratisch, logistiek en organisatorisch is het beter als het geheel wat groter wordt. Maar er zitten ook nadelen aan deze herindelingen. De burger komt verder weg te staan en heeft minder binding met het bestuur. In Noord-Frankrijk, in het kleine dorpje Villon met zo’n zeshonderd inwoners, hebben ze daarom sinds een paar jaar weer een klein cultuurhuisje waar de lokale bewoners met name in het weekend samen komen om wat te drinken en te eten en worden er vandaar uit ook evenementen georganiseerd. Er is zelfs weer een part time burgemeester.

Als je vraagt aan een willekeurige inwoner uit bijvoorbeeld Abcoude, Vinkeveen of de Hoef, om er een paar te noemen, ben je Rondevener, zullen de meesten je raar aankijken. Er is voor veel mensen een sterke binding met hun dorp en de Ronde Venen is er voor als je moet verbouwen of een nieuw paspoort nodig hebt. En daar is niks ergs aan. Er is een neiging door de herindelingen om alles gelijk ook maar centraal te willen besturen en

regelen. Naar mijn idee zou je dat wat er lokaal geregeld en georganiseerd kan worden ook daar moeten laten. Een jaar of tien geleden, misschien zelfs langer was er in de De Ronde Venen nog een ambtenaar die zich bezig hield met wijk- en dorpsraden. De laatste jaren is de ontwikkeling volledig de andere kant

opgegaan. Ik noem een paar voorbeelden uit eigen ervaring. Vorig jaar augustus was de herdenking van tien jaar dijkdoorbraak in Wilnis. De dorpsraad werd gepolst of dat een goed idee was maar de invulling en uitwerking werd vanuit het stadhuis bedacht

en geregeld.

Ik zeg niet dat de bedoelingen niet goed zijn maar de dijkdoorbraak is iets van Wilnis en de herdenking zou door Wilnissers georganiseerd moeten worden. Net als wie het gedicht maakt en waar en wat voor een een herdenkingsteken geplaatst zou moeten worden.

De gemeente geeft de kaders aan, bewaakt het budget en laat het verder aan Wilnis over! Een tweede voorbeeld, het nieuwe dorpshuis. De wethouder geeft aan dat hij een professioneel bestuur wil en dat de regie in het stadhuis ligt. Het dorpshuis is van Wilnis! Eén slechte ervaring met een bestuur is nog geen reden om te twijfelen aan de capaciteiten van de inwoners van Wilnis en bovendien is er met een goede professionele begeleiding, aangeven van de financiéle ruimte en de overige kaders iets te realiseren van en door

Wilnissers wat meer van hun zal zijn en waarde zal toevoegen. Een ander nadeel van een professioneel bestuur( neo liberaal principe, gooi alles maar op de markt dan komt het allemaal wel goed) is dat een dorpsbestuur, een stichting of vereniging beroep kan doen op meer subsidies, uit andere bronnen dan de gemeente kan doen. Denk aan het kleine kernenfonds van de provincie. Als de gemeente de belangrijkste financier is komt er daar ook geld vrij en niet als de gemeente, eigenaar en bestuurder is! Zaken die op dorps niveau geregeld kunnen worden en worden brengt de burger en politiek dichter bij elkaar. Onderschat de meerwaarde van betrokken burgers niet.

Wilnis