Bijlage 2 Leidraad invordering wijzigingen per 1-1-2022.pdf
Tekst van het document
Algemene uitgangspunten insolventieprocedures.................................................................. 129
73.1.1
Aanmelden belastingschulden in WSNP of faillissement ............................................... 129
73.1.2
Invorderingsmaatregelen tijdens de toepassing van WSNP of faillissement ................. 129
73.1.3
Boedelschulden .............................................................................................................. 129
73.1.4
Proceskostengarantie ..................................................................................................... 129
73.1.5
Belangbehartiging door de bewindvoerder of de curator ............................................... 130
73.1.6
Bodemvoorrecht in WSNP en faillissement .................................................................... 130
73.1.7
Bodemvoorrecht en insolventie van de derde-eigenaar ................................................. 130
73.1.8
Uitstel in relatie tot WSNP en faillissement .................................................................... 130
73.1.9
Kwijtschelding in relatie tot WSNP en faillissement ....................................................... 130
73.1.10 WSNP
Ketenaansprakelijkheid en bestuurdersaansprakelijkheid in relatie tot faillissement en 130
73.1.11
Toeslagenschuld in relatie tot MSNP, WSNP en Faillissement ..................................... 130
73.1.12
Verplichtingensignaal in relatie tot MSNP, WSNP en Faillissement .............................. 130
73.2
Insolventieprocedure - wettelijke schuldsanering ................................................................... 130
73.2.1
Kwijtschelding tijdens WSNP .......................................................................................... 130
73.2.2
De WSNP is beëindigd met een schone lei. ................................................................... 130
73.2.3
De WSNP is beëindigd zonder schone lei of de schone lei is ingetrokken .................... 131
73.2.4
De WSNP is tussentijds beëindigd ................................................................................. 131
73.3
Insolventieprocedure - surseance .......................................................................................... 131
73.3.1
Uitstel, kwijtschelding en surseance ............................................................................... 131
73.3.2
Ketenaansprakelijkheid en bestuurdersaansprakelijkheid in relatie tot surseance ........ 131
73.3a.3 Gevolgen homologatie WHOA-akkoord bij instemming ..................................................... 131 73.3a.4. Gevolgen homologatie WHOA-akkoord zonder instemming ............................................ 132 13
73.4
Insolventieprocedure - faillissement ....................................................................................... 132
73.4.1
Faillissementsaanvraag - algemeen ............................................................................... 132
73.4.2
Ontbinding van rechtspersonen in plaats van faillissementsaanvraag .......................... 132
73.4.3
Particulieren en faillissement .......................................................................................... 132
73.4.4
Saneringsaanbod en faillissementsaanvraag ................................................................. 132
73.4.5
Verzoek om uitstel van betaling vóór behandeling faillissementsaanvraag door rechter 133
73.4.6
Toestemming voor faillissementsaanvraag .................................................................... 133
73.4.7
Steunvordering UWV voor faillissementsaanvraag ........................................................ 133
73.4.8
Verlenen van steunvordering en faillissementsaanvraag ............................................... 133
73.4.9
Verzet tegen faillietverklaring ......................................................................................... 133
73.4.10
Beroep op regresrecht in faillissement ........................................................................... 133
73.4.11
Verzending of uitreiking aanslagbiljet bij faillissement ................................................... 133
73.4.12
Opkomen in faillissement ............................................................................................... 133
73.4.13
Volgorde uitwinning bodembeslag in faillissement ......................................................... 133
73.4.14
Na de toepassing van het faillissement .......................................................................... 133
73.4.15
Opening nationale (secundaire) insolventieprocedure ................................................... 134
73.4.16
Omzetting faillissement in WSNP ................................................................................... 134
73.5
Insolventieprocedure - minnelijke schuldsanering door leden van de NVVK of ..................... 134
gemeenten .......................................................................................................................................... 134 73.5.1
Voorwaarden voor MSNP ............................................................................................... 134
73.5.2
Opschorten invorderingsmaatregelen na verzoek MSNP .............................................. 135
73.5.3
Gevolgen uitstel MSNP voor invorderingsmaatregelen.................................................. 135
73.5.4
Houding Invorderingsambtenaar tijdens uitstel MSNP ................................................... 136
73.5.5
Intrekken uitstel gedurende MSNP ................................................................................. 136
73.5.6
De schuldenaar voldoet aan zijn verplichtingen MSNP.................................................. 136
73.5.7
Na de toepassing van de MSNP .................................................................................... 136
73.5a. Insolventieprocedure – minnelijke schuldsanering door anderen dan leden van de NVVK of gemeenten ........................................................................................................................... 137 73.6
Insolventieprocedure - akkoorden .......................................................................................... 137
73.6.1
Buitengerechtelijk akkoord ............................................................................................. 137
73.6.2
Voorwaarden voor toetreding tot een buitengerechtelijk akkoord .................................. 137
73.6.2a Voorwaarden voor toetreding tot een buitengerechtelijk akkoord ...................................... 137 73.6.3
Gevolgen buitengerechtelijk akkoord ............................................................................. 138
73.6.4
Voorwaarden voor toetreding tot een gerechtelijk akkoord ............................................ 138
73.6.5
Gevolgen toetreden tot gerechtelijk akkoord .................................................................. 138
73.6.6
Begrip belastingschuld en (buiten)gerechtelijk akkoord ................................................. 138
73.6.7
Schuldig nalatig en (buiten)gerechtelijk akkoord ............................................................ 138
73.6.8
Gevolgen dwangakkoord ................................................................................................ 139
73.6.9
Kwijtschelding voor ondernemers bij een saneringsakkoord ......................................... 139
73.7
Wettelijk breed moratorium ..................................................................................................... 139
Artikel 74 ................................................................................................................................................. 140 Artikel 75 Kosten van vervolging ............................................................................................................ 141 14
73.8
Gevorderde som bevat geen vervolgingskosten .................................................................... 141
73.9
Aan derden toekomende bedragen ........................................................................................ 141
73.10
Rechtsmiddelen en vervolgingskosten ............................................................................... 141
73.11
Verzoek om vermindering vervolgingskosten aanmerken als bezwaar ............................. 142
73.12
Niet in rekening brengen van vervolgingskosten ................................................................ 142
73.13
Onverschuldigdheid van vervolgingskosten ....................................................................... 142
73.14
Niet-verwijtbaarheid en vervolgingskosten ......................................................................... 143
73.15
Versnelde invordering en vervolgingskosten ...................................................................... 143
73.16
Aansprakelijkgestelden en vervolgingskosten .................................................................... 143
73.17
Geen kwijtschelding van vervolgingskosten ....................................................................... 143
73.18
Limitering betekeningskosten dwangbevel ......................................................................... 143
Artikel 76 tot en met 79 ........................................................................................................................... 144 Artikel 80 Invordering, Awb en het moment van vaststelling van (naheffings)aanslagen ...................... 145 80.1
Tenuitvoerlegging termijndwangbevel .................................................................................... 145
80.2
Moment van vaststelling van (naheffings)aanslagen ............................................................. 145
Vaststelling ............................................................................................................................................. 146
15
Artikel 1 Inleiding en toepassingsgebied Dit artikel bevat de inleiding van de Leidraad Invordering gemeentelijke en waterschapsbelastingen 2008 en het beleid over het toepassingsgebied zoals opgenomen in artikel 1 van de Invorderingswet 1990.1.1.
1.1
Inleiding
Net als de leidraad invordering 2008 van het Rijk (hierna: Rijksleidraad) bevat de Leidraad invordering enkel beleidsregels. Werkinstructies zijn niet opgenomen. Bij de opmaak van de BSR leidraad is aansluiting gezocht bij de Rijksleidraad. Het is echter geen kopie. Daar waar noodzakelijk hebben wij bepalingen toegevoegd of aangepast aan de BSR situatie. Voor de indeling in artikelen en subartikelen is aangesloten bij Rijksleidraad. Sommige artikelen uit de Invorderingswet 1990 en onderdelen van de Rijksleidraad treft u echter niet aan. Reden hiervoor is dat deze onderdelen en artikelen niet van toepassing zijn voor BSR. Dit is aangegeven met de opmerking: “Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR”. Wij hebben dit gedaan om de nummering van de originele Rijksleidraad niet te veranderen. De (halfjaarlijkse) wijzigingen van het Ministerie van Financiën kunnen dan sneller gevonden en veranderd worden. Vanwege de leesbaarheid gebruiken wij in deze leidraad het begrip “Invorderingsambtenaar” in plaats van de wettelijke term “gemeenteambtenaar belast met de invordering van gemeentelijke belastingen” en “ambtenaar van het waterschap belast met de invordering van waterschapsbelastingen”.
Om dezelfde reden wordt in deze leidraad het begrip “inspecteur” gebruikt in plaats van de wettelijke term “gemeenteambtenaar belast met de heffing van gemeentelijke belastingen” en “de daartoe aangewezen ambtenaar van het waterschap”. Wie stelt de Leidraad bij BSR vast? Uit de wet blijkt niet wie binnen de gemeente en een waterschap de Leidraad moet vaststellen. De Rijksleidraad is vastgesteld door de staatssecretaris van Financiën. Het betreft hier een bevoegdheid die intern door de minister aan de staatssecretaris is overgedragen. Met de inwerkingtreding van de aanpassingswetgeving derde tranche Algemene wet bestuursrecht (1 januari 1998) wordt ‘de minister’ in de Gemeentewet vertaald met 'het college' en in de Waterschapswet met “het dagelijks bestuur”. Wij stellen ons op het standpunt dat de Leidraad invordering ertoe strekt het invorderingsbeleid te formuleren en te formaliseren.
De Leidraad moet als zodanig worden vastgesteld door hetzij degene aan wie de bevoegdheid is geattribueerd, dat is de bij een gemeente de gemeenteambtenaar belast met de invordering van gemeentelijke belastingen (artikel 231, tweede lid, onderdeel c, van de Gemeentewet) en bij een waterschap de ambtenaar van het waterschap, belast met de invordering van waterschapsbelastingen (artikel 123, derde lid, onderdeel c, van de Waterschapswet), hetzij degene onder wiens bestuursverantwoordelijkheid de bevoegdheid wordt uitgeoefend. De vraag in dit verband is of het college van een gemeente of het dagelijks bestuur van het waterschap bestuursverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de invordering of de gemeenteraad respectievelijk het algemeen bestuur van een waterschap. Voor de gemeenteraad van een gemeente en het algemeen bestuur van het waterschap pleit dat dit orgaan de regels vaststelt (de organisatieverordening) op grond waarvan de aanwijzing van de gemeenteambtenaar belast met de invordering van gemeentelijke belastingen en de ambtenaar van het waterschap belast met de invordering van waterschapsbelastingen moet plaatsvinden. De daadwerkelijke benoeming van de betrokken ambtenaar vindt echter plaats door het college dan wel het dagelijks bestuur.
Gelet op het voorgaande zouden zowel de gemeenteambtenaar belast met de invordering van gemeentelijke belastingen als de ambtenaar van het waterschap belast met de invordering van waterschapsbelastingen, het college als de gemeenteraad respectievelijk het dagelijks bestuur als algemeen bestuur van een waterschap bevoegd zijn tot het vaststellen van beleidsregels betreffende de invordering. Wel zouden deze regels naar de mate waarin de afstand tot de uitvoering groter is, zich meer moeten beperken tot algemene aanwijzingen en algemene instructies. Alles afwegend gaat onze voorkeur uit naar het college dan wel het dagelijks bestuur als het bestuursorgaan dat de Leidraad vaststelt. Voor BSR is dit vertaald naar het dagelijks bestuur van BSR. Een en ander is vastgelegd in het oprichtingsdocument “Gemeenschappelijke Regeling Belastingsamenwerking Rivierenland”.
16
1.1.1 Lijst met gebruikte afkortingen Afkorting Omschrijving Awb Algemene wet bestuursrecht Awir Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen AWR Algemene wet inzake rijksbelastingen BSR Het openbaar lichaam Belastingsamenwerking Rivierenland BW Burgerlijk Wetboek FW Faillissementswet MSNP Minnelijke schuldsanering natuurlijke personen PW Participatiewet Rv Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering Sr Wetboek van Strafrecht Sv Wetboek van Strafvordering WHOA Wet homologatie onderhands akkoord UWV Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen WSF Wet Studiefinanciering 2000 WSNP Wettelijke schuldsanering natuurlijke personen 1.1.2 Begrippen, definities en afkortingen Algemeen bestuur Het algemeen Bestuur van BSR. Ambtenaar van BSR De door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BSR, als bedoeld in artikel 232, lid 4, sub c, van de Gemeentewet en artikel 124, lid 5, sub c, van de Waterschapswet, bevoegd tot de heffing of de invordering van belastingen en tot de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken. Belastingdeurwaarder De door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BSR als bedoeld in artikel 232, lid 4, sub d, van de Gemeentewet en artikel 124, lid 5, sub d, van de Waterschapswet.
Belastingen Gemeentelijke belastingen: de belastingen die BSR heft zoals genoemd in de Gemeentewet en de Wet milieubeheer; waterschapsbelastingen: de belastingen die BSR heft zoals genoemd in de Waterschapswet. Belastingverordening De verordening tot heffing en invordering van belasting of rechten van het algemeen bestuur en gemeenteraden van de deelnemers aan de gemeenschappelijke regeling BSR. Beleidsregels Beleidsregels in de zin van Titel 4.3 van de Algemene wet bestuursrecht op het gebied van de heffing en invordering van belastingen en de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken. Besluit (het) Het Uitvoeringsbesluit Invorderingswet 1990. Dagelijks bestuur Het dagelijks bestuur van BSR. Echtgenoot De echtgenoot bedoeld in artikel 3 van de Wwb of de echtgenoot bedoeld in artikel 3 van de Wet investering in Jongeren. Hoger beroep Hoger beroep bij een gerechtshof dan wel, als beroep in cassatie bij de Hoge Raad is ingesteld, cassatieberoep.
17
Inspecteur (heffingsambtenaar) De door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BSR, als bedoeld in artikel 232, lid 4, sub a, van de Gemeentewet en artikel 124, lid 5, sub a, van de Waterschapswet, bevoegd tot het heffen van belastingen, en tot de uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken. Kwijtscheldingsregels De door de algemeen besturen en gemeenteraden van de deelnemers vastgestelde regels als bedoeld in respectievelijk artikel 144, leden 3 en 4 van de Waterschapswet, en artikel 255, leden 3 en 4 van de Gemeentewet. Negatieve definitieve aanslag De aanslag als bedoeld in artikel 15 AWR, waarbij de aldaar bedoelde verrekeningen hebben geleid tot een per saldo negatief bedrag. Negatieve voorlopige aanslag De aanslag als bedoeld in artikel 13, eerste lid, AWR tot een negatief bedrag. Ondernemer De belastingschuldige die een onderneming drijft of zelfstandig een beroep uitoefent. Invorderingsambtenaar De door het dagelijks bestuur van BSR aangewezen ambtenaar van BSR, als bedoeld in artikel 232, lid 4, sub b, van de Gemeentewet en artikel 124, lid 5, sub b, van de Waterschapswet, bevoegd tot invordering van belastingen. Particulier De belastingschuldige die niet als ondernemer wordt aangemerkt. Regeling (de) De Uitvoeringsregeling Invorderingswet 1990. Voorlopige teruggaaf De aanslag als bedoeld in artikel 13, tweede lid, AWR.
Voorzitter De voorzitter van het algemeen dan wel het dagelijks bestuur van BSR. Wet (de) De wet van 30 mei 1990 op de invordering van rijksbelastingen (Invorderingswet 1990). Onder de overige in deze leidraad gebruikte begrippen wordt hetzelfde verstaan als de wet daaronder verstaat. 1.1.3 Reikwijdte beleidsvoorschriften Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR. 1.1.4 Aansprakelijkgestelden en andere derden De invordering met betrekking tot aansprakelijkgestelden en andere derden vindt voor een groot deel op overeenkomstige wijze plaats als de invordering met betrekking tot belastingschuldigen. Omwille van de leesbaarheid is vermeden steeds de aansprakelijkgestelden en andere derden te noemen, zonder dat hiermee wordt beoogd de toepasselijkheid van die voorschriften te beperken. 1.1.5 Awb en algemene beginselen van behoorlijk bestuur In de invordering wordt zoveel mogelijk gehandeld in overeenstemming met de Awb en het Besluit Fiscaal bestuursrecht, ondanks het feit dat artikel 3:40, titels 4.1 tot en met 4.3, artikel 4:125, titel 5.2, de hoofdstukken 6 en 7, en afdeling 10.2.1 Awb niet van toepassing zijn op de wet. Dit betekent onder meer dat de beslistermijnen uit de Awb inclusief de mogelijkheden tot verlenging van toepassing zijn, tenzij de wet, de regeling of deze leidraad anders bepaalt. 18
Voor beschikkingen op aanvraag geldt daarom een termijn van acht weken met de mogelijkheid hiervan af te wijken door een redelijke termijn te noemen (zie artikel 4:13, 4:14 en 4:15 Awb). Binnen 90 dagen ontvangt de aanvrager een bericht over het kwijtscheldingsverzoek. Voor het beslissen op bezwaarschriften geldt een verdagingstermijn van maximaal zes weken en de mogelijkheid tot verder uitstel in gezamenlijk overleg (artikel 7:10 Awb). Voor het beslissen op beroepschriften bij administratief beroep, met uitzondering van administratief beroep op kwijtschelding, geldt een verdagingstermijn van maximaal zes weken en de mogelijkheid tot verder uitstel in gezamenlijk overleg (artikel 7:24 Awb). Voor het beslissen op beroepschriften bij administratief beroep op kwijtschelding geldt de verdagingstermijn die nodig is tot twee weken nadat het beroep behandeld is door het dagelijks bestuur. Het toezenden van een verdagingsbesluit aan de indiener van het beroepschrift blijft achterwege. Het uitgangspunt met betrekking tot de Awb-conforme werkwijze geldt niet voor de regeling inzake de dwangsom bij niet tijdig beslissen (artikel 4:17 Awb).
Het laatste betekent dat bij de uitvoering van de wet de dwangsom uitsluitend van toepassing is op de volgende gevallen: bezwaarschriften tegen beschikkingen betalingskorting als bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet; bezwaarschriften tegen beschikkingen invorderingsrente als bedoeld in artikel 30, eerste lid, van de wet; bezwaarschriften tegen beschikkingen aansprakelijkstelling als bedoeld in artikel 49, eerste lid, van de wet; bezwaar- en beroepschriften als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de Kostenwet invordering Rijksbelastingen; en bezwaarschriften tegen voor bezwaar vatbare beschikkingen, met uitzondering van als bedoeld in de regeling. bezwaarschriften tegen beschikkingen kostenvergoeding bij een onrechtmatig opgelegde verplichting als bedoeld in artikel 62a, eerste lid, van de wet. bezwaarschriften tegen beschikkingen bestuurlijke boete als bedoeld in artikel 63b van de wet. Een andere bepaling uit de Awb die van toepassing is bij invordering is artikel 4.84 Awb. Op grond van die bepaling is het mogelijk af te wijken van de beleidsregels zoals die zijn opgenomen in deze leidraad. Dit is gerechtvaardigd als toepassing van die regels voor een of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben die vanwege bijzondere omstandigheden onevenredig zijn in verhouding tot de doelen die de leidraad dient.
Dit laatste zal slechts bij hoge uitzondering aan de orde zijn. Het afwijken van beleidsregels leidt in de regel immers tot schending van het gelijkheidsbeginsel. Er moet dus sprake zijn van daadwerkelijk bijzondere omstandigheden op grond waarvan onverkorte toepassing van de leidraad onevenredig nadeel voor de betrokkene zou opleveren. Dit criterium gaat aanzienlijk verder dan een belangenafweging als bedoeld in artikel 3:4 Awb. Naast het zoveel mogelijk handelen in overeenstemming met de Awb moet de Invorderingsambtenaar bij zijn handelen de algemene beginselen van behoorlijk bestuur in acht nemen, ook als sprake is van privaatrechtelijke handelingen (beslag, executoriale verkoop en dergelijke). Dit betekent onder meer dat als de belastingschuldige in een verzoek aan BSR aannemelijk heeft gemaakt dat er gegronde twijfels zijn bij de verschuldigdheid van een onherroepelijk geworden belastingaanslag, de Invorderingsambtenaar de belastingaanslag marginaal toetst. Onder een onherroepelijk vaststaande belastingaanslag wordt in dit verband verstaan een belastingaanslag waartegen geen bezwaar of beroep meer open staat en waarvoor evenmin een ambtshalve beoordeling mogelijk is in verband met termijnoverschrijding.
Wanneer bij de marginale toetsing blijkt dat een belastingaanslag in materiële zin niet verschuldigd kan worden geacht, neemt de Invorderingsambtenaar voor een dergelijke aanslag geen invorderingsmaatregelen. Onder invorderingsmaatregelen worden niet alleen dwangmaatregelen zoals tenuitvoerlegging van een dwangbevel, maar ook de verrekening van een belastingaanslag met belastingteruggaven begrepen.
19
Uitgangspunt hierbij is dat de marginale toetsing zich beperkt tot feiten die de Invorderingsambtenaar bekend zijn op het moment dat hij tot invordering overgaat. De verrekening van een belastingaanslag waarvan is gebleken dat die in materiële zin niet verschuldigd is met een belastingteruggave wordt niet ongedaan gemaakt, tenzij het verzoek daartoe heeft plaatsgevonden binnen één maand nadat de verrekening is bekendgemaakt. 1.1.6 Keuze uit verschillende invorderingsmaatregelen Als de invordering op verschillende manieren kan plaatsvinden, heeft de eenvoudigste, snelste en minst kostbare wijze voor BSR de voorkeur. 1.1.7 Invorderingsmaatregelen tegen grote bedrijven Als de Invorderingsambtenaar invorderingsmaatregelen wil treffen die het voortbestaan kunnen bedreigen van een bedrijf met meer dan vijftig werknemers, dan vraagt hij daartoe toestemming van het dagelijks bestuur van BSR. Onder een bedrijf wordt in dit verband ook verstaan een geheel van bij elkaar behorende bedrijven of een zelfstandig uitgeoefend beroep. Beslaglegging hoeft niet het hiervoor bedoelde effect te hebben, als de Invorderingsambtenaar op een zodanige wijze kan handelen dat derden daarvan geheel onwetend blijven.
De Invorderingsambtenaar vraagt altijd toestemming als: met de beslaglegging op korte termijn de verkoop van (een deel van) de activa van het bedrijf wordt beoogd; door de beslaglegging de werkvoorraad en/of geldmiddelen geheel of nagenoeg geheel worden vastgelegd; derden niet onkundig blijven van de beslaglegging, zoals steeds het geval is bij derdenbeslag; de Invorderingsambtenaar aan een schuldeiser zodanige inlichtingen omtrent openstaande belastingaanslagen verstrekt, dat deze kunnen dienen als steunvorderingen bij het aanvragen van faillissement door die schuldeiser. 1.1.8 Voor de invordering minder geschikte dagen De Invorderingsambtenaar zal geen invorderingsmaatregelen nemen tegen particulieren op dagen die daarvoor minder geschikt kunnen worden geacht, als die maatregelen zonder bezwaar naar een later tijdstip kunnen worden verschoven. Deze terughoudendheid geldt bij ondernemers slechts voor zover sprake is van invorderingsmaatregelen die betrekking hebben op bezittingen die tot de privésfeer kunnen worden gerekend. De terughoudendheid geldt niet als de Invorderingsambtenaar een naheffingsaanslag als bedoeld in artikel 9, achtste lid, van de wet terstond invordert.
Voor invordering minder geschikte dagen zijn met name: regionaal vrij algemeen erkende feest- en gedenkdagen met inbegrip van de daaraan voorafgaande en de daaropvolgende dag; de dagen tussen de beide Kerstdagen en Nieuwjaarsdag; de Nieuwjaardag, Christelijke tweede Paas- en Pinksterdag, de beide Kerstdagen, de Hemelvaartsdag, de dag waarop de verjaardag van de Koning wordt gevierd, de vijfde mei en de Goede Vrijdag, alle met inbegrip van de daaraan voorafgaande en de daarop volgende dag. 1.1.9 Binnenkomst van bescheiden Als aan het indienen van bepaalde bescheiden rechtsgevolgen zijn verbonden dan wel rechten kunnen worden ontleend en indiening gebeurt bij een lid van de Gemeenschappelijke Regeling Belastingsamenwerking Rivierenland, dan geldt als datum van binnenkomst van die stukken de datum van binnenkomst bij dat lid. Dit geldt ook als dergelijke bescheiden worden ingediend bij een andere autoriteit waarvan de indiener meende – en redelijkerwijs kon menen – dat deze autoriteit de tot ontvangst bevoegde instantie was. Als de Invorderingsambtenaar in de tussentijd heeft verrekend of dwangmaatregelen heeft genomen ter invordering van de belastingschuld, dan blijven deze gehandhaafd als hij niet van de indiening op de hoogte was en er redelijkerwijs ook niet van op de hoogte kon zijn. 20
Onder dwangmaatregelen moeten in dit verband worden verstaan: alle maatregelen in het kader van de dwanginvordering respectievelijk invordering langs civielrechtelijke weg, en het aansprakelijk stellen van derden. 1.1.10 Positie belastingdeurwaarder Belastingdeurwaarder is de door het dagelijks bestuur aangewezen ambtenaar van BSR als bedoeld in artikel 232, lid 4, sub d, van de Gemeentewet en artikel 124, lid 5, sub d, van de Waterschapswet. De rechten en plichten uit de Ambtenarenwet zijn op hem van toepassing. In de uitoefening van zijn functie is de belastingdeurwaarder bestuursorgaan in de zin van de Awb, dan wel handelt hij onder de verantwoordelijkheid van een bestuursorgaan (de Invorderingsambtenaar). Als zodanig vervult hij zijn taak zonder vooringenomenheid. Hij gebruikt zijn bevoegdheid niet voor een ander doel dan waarvoor die bevoegdheid is verleend. Hij waakt ervoor dat de nadelige gevolgen van zijn handelen niet onevenredig zijn in verhouding tot de doelen die hij met die handelingen dient. Om misverstanden te voorkomen, meldt de belastingdeurwaarder steeds in welke hoedanigheid hij optreedt en hij legitimeert zich desgevraagd.
Op grond van artikel 67 van de wet is het de belastingdeurwaarder verboden om hetgeen hem over de persoon of de zaken van een ander blijkt of wordt meegedeeld – in enige werkzaamheid bij de uitvoering van de wet, of in verband daarmee – verder bekend te maken dan nodig is voor de uitvoering van de wet of voor de heffing van enige belasting. De leiding van de invordering berust steeds in handen van de Invorderingsambtenaar. Dit brengt met zich mee dat de belastingdeurwaarder de bevoegdheden die hij rechtstreeks ontleent aan de wet en aan het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, slechts uitoefent nadat hij daartoe een opdracht van de Invorderingsambtenaar heeft verkregen en zich bij de uitoefening van die bevoegdheden houdt aan diens aanwijzingen. Op grond van artikel 9:1 Awb heeft eenieder het recht om een klacht in te dienen over de wijze waarop de belastingdeurwaarder zich jegens hem of een ander heeft gedragen. Klachten in verband met zijn ambtsuitoefening kunnen worden ingediend bij de klachtencoördinator van BSR. 1.1.11 Bewaren invorderingsbescheiden De Invorderingsambtenaar bewaart de bescheiden die direct betrekking hebben op de invordering gedurende drie jaar na afdoening, of zoveel langer als het recht tot dwanginvordering van de belastingaanslag die daaraan ten grondslag ligt nog niet is verjaard.
De bescheiden die op kwijtschelding betrekking hebben, worden gedurende ten minste drie jaar na de verleende kwijtschelding bewaard, of zoveel langer als redelijkerwijs nog niet kan worden aangenomen dat zij hun belang definitief hebben verloren. Bescheiden die geen betrekking hebben op één of meer bepaalde belastingaanslagen, worden eveneens gedurende ten minste drie jaar bewaard, of zoveel langer als redelijkerwijs nog niet kan worden aangenomen dat zij hun belang definitief hebben verloren. 1.1.12 Verklaring inzake nakoming fiscale verplichtingen Op verzoek van de belastingschuldige of zijn gemachtigde geeft de Invorderingsambtenaar een verklaring af, dat op dat moment geen belastingaanslagen of andere vorderingen openstaan waarvan de invordering aan de Invorderingsambtenaar is opgedragen. Tevens verklaart de Invorderingsambtenaar desgevraagd dat zich in het verleden – voor wat betreft de invordering – geen moeilijkheden hebben voorgedaan. In de verklaring kan de Invorderingsambtenaar nadere bijzonderheden vermelden. De Invorderingsambtenaar zendt de verklaring aan het adres van de belastingschuldige of reikt deze aan hem uit. Toezending of uitreiking aan een ander dan de belastingschuldige blijft achterwege, tenzij de Invorderingsambtenaar zich ervan heeft overtuigd dat die ander tot ontvangst van de verklaring bevoegd is.
1.1.13 Informatieplicht De Invorderingsambtenaar maakt van de bevoegdheden van hoofdstuk VII van de wet enkel gebruik bij een betalingsachterstand, dat wil zeggen als niet is betaald binnen de betalingstermijn(en) die voor de belastingaanslag gelden. De informatieplicht vervalt zodra volledige betaling plaatsvindt. 21
De Invorderingsambtenaar kan altijd gebruik maken van zijn bevoegdheid van hoofdstuk VII als de toepassing van artikel 10 van de wet aan de orde kan komen. 1.1.14 Diplomatieke status De invordering van belastingschulden van personen met een diplomatieke status gebeurt door tussenkomst van de minister van Buitenlandse Zaken. De Invorderingsambtenaar richt een verzoek om bemiddeling rechtstreeks tot: Ministerie van Buitenlandse Zaken Directie Kabinet en Protocol Postbus 20061 2500 EB ’s-Gravenhage
1.2
Toepassingsgebied
De Invorderingsambtenaar handelt zoveel mogelijk in overeenstemming met de Awb en het Besluit fiscaal bestuursrecht. (Zie ook artikel 1.1.5 van deze leidraad).
22
Artikel 2 Begrippen In aansluiting op artikel 2 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over het begrip “woonplaats”.
2.1
Woonplaats
De begrippen ‘woonplaats’ en ‘plaats van vestiging’ hebben bij de uitvoering van de wet niet steeds dezelfde inhoud. Als het gaat om de betekening van stukken of om andere handelingen overeenkomstig het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, sluit de Invorderingsambtenaar aan bij het begrip ‘woonplaats’ als bedoeld in de artikelen 1:10 en volgende van het BW. Bij de aansprakelijkheidsbepalingen van Afdeling 1 van Hoofdstuk VI van de wet ligt het voor de hand om aan te sluiten bij de begrippen ‘woonplaats’ en ‘plaats van vestiging’ die gelden voor de heffingswet op grond waarvan de belastingschuld – waarvoor de aansprakelijkheid bestaat – is ontstaan.
23
Artikel 3 Invorderingsambtenaar In aansluiting op artikel 3 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: de fiscale en civiele bevoegdheden van de Invorderingsambtenaar; het leggen van conservatoir beslag; het vragen van toestemming bij gerechtelijke procedures; de Rijksadvocaat; faillissementsaanvraag.
3.1
Fiscale en civiele bevoegdheden
De Invorderingsambtenaar beschikt op grond van de wet over diverse specifieke bevoegdheden om een belastingschuld in te vorderen. Daarnaast heeft hij alle bevoegdheden die op grond van enigerlei wettelijke bepaling aan een schuldeiser toekomen. Dit leidt er in veel gevallen toe dat de Invorderingsambtenaar zowel gebruik kan maken van zijn specifieke fiscale bevoegdheden, als van zijn algemene civielrechtelijke bevoegdheden om zijn doel te bereiken. De Invorderingsambtenaar is vrij in de keuze van de invorderingsinstrumenten die hij het meest geschikt acht voor een juiste uitoefening van zijn taak. Als de Invorderingsambtenaar het wenselijk of noodzakelijk acht van fiscale bevoegdheden over te schakelen op civielrechtelijke bevoegdheden of andersom, dan doet hij dit alleen als het belang van de invordering opweegt tegen de belangen van de belastingschuldige en eventuele derden.
3.2
Conservatoir beslag
Om de rechten van BSR veilig te stellen heeft de Invorderingsambtenaar naast de versnelde invordering de mogelijkheid conservatoir beslag te leggen. Feiten en omstandigheden bepalen de keuze van de Invorderingsambtenaar. 3.2.1 Geen conservatoir beslag dan ook geen versnelde invordering Als de voorzieningenrechter van de rechtbank geen toestemming verleent tot het leggen van conservatoir beslag omdat hij gegronde vrees voor verduistering van de goederen niet aanwezig acht, dan legt de Invorderingsambtenaar niet alsnog om dezelfde reden executoriaal beslag op grond van de artikelen 10 en 15 van de wet. 3.2.2 Ontbreken belastingaanslag en conservatoir beslag Als het niet mogelijk is eerst een belastingaanslag op te leggen, vraagt de Invorderingsambtenaar slechts verlof om conservatoir beslag te leggen aan de voorzieningenrechter als de belasting in redelijkheid materieel verschuldigd geacht mag worden. Het opleggen van de belastingaanslag wordt beschouwd als het instellen van een eis in de hoofdzaak als bedoeld in artikel 700, derde lid, Rv.
3.3
Gerechtelijke procedures – toestemming
3.3.1 Juridische bijstand Op grond van artikel 3, derde lid van de wet treedt de Invorderingsambtenaar zelfstandig in rechte op in rechtsgedingen die voortvloeien uit de uitoefening van zijn taak. Hij voorziet zich daarbij in alle gevallen van procesvertegenwoordiging, met uitzondering van: beroepsprocedures op grond van artikel 26 AWR; hoger beroepsprocedures op grond van artikel 27h AWR; (hoger) beroepsprocedures op grond van artikel 7 Kostenwet invordering rijksbelastingen; kantonzaken; kort gedingprocedures, indien de Invorderingsambtenaar gedaagde is. 3.3.2 Toestemming In gerechtelijke procedures voor de burgerlijk rechter waarin de Invorderingsambtenaar als eiser optreedt, moet hij toestemming hebben van het dagelijkse bestuur. Het voorgaande geldt niet voor: verklaringsprocedures in het kader van derdenbeslagen; kantonzaken; verzoekschriftprocedures; 24
procedures die worden ingesteld naar aanleiding van een verzet ex artikel 435, of artikel 708, tweede lid, RV.
In afwijking van de vorige volzin geldt voor in hoger beroep te voeren zaken dat altijd toestemming van het dagelijks bestuur nodig is.
3.4
Rijksadvocaat
Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR.
3.5
Faillissementsaanvraag
Bij een faillissementsaanvraag wordt vooraf toestemming gevraagd aan het dagelijks bestuur. Dit geldt ook bij een eventuele steunvordering voor het aanvragen van een faillissement.
25
Artikel 4 Bevoegdheid belastingdeurwaarder In aansluiting op artikel 4 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over de reikwijdte van die bevoegdheid.
4.1
Reikwijdte bevoegdheid belastingdeurwaarder
De belastingdeurwaarder is bevoegd tot het uitbrengen van alle exploten en het treffen van alle invorderingsmaatregelen die rechtstreeks verband houden met de invorderingstaak en de hieruit voortvloeiende bevoegdheden van de Invorderingsambtenaar. Dit brengt met zich mee dat de belastingdeurwaarder ook bevoegd is tot die werkzaamheden die voortvloeien uit de invordering langs civielrechtelijke weg, waartoe de Invorderingsambtenaar op grond van artikel 3, tweede lid, van de wet gerechtigd is en tot die werkzaamheden die verricht moeten worden, wanneer de Invorderingsambtenaar zelfstandig eisend en verwerend in rechte optreedt.
4.2
Bescherming
Belastingdeurwaarders zijn ambtenaar in de zin van de artikelen 179 en 180 Sr. Daardoor genieten zij strafrechtelijke bescherming, voor zover zij hun wettelijke taken en bevoegdheden uitoefenen.
4.3
Legitimatie
Voor de uitoefening van de aan hem opgedragen invorderingstaken kan de belastingdeurwaarder op verzoek zich legitimeren aan de belastingschuldige en/of zijn/haar gemachtigden.
26
Artikel 5 Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR.
27
Artikel 6 Reikwijdte van de wet In aansluiting op artikel 6 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over rente en kosten.
6.1
Rente en kosten in het kader van de reikwijdte van de wet
Onder rente als bedoeld in artikel 6 van de wet wordt alleen verstaan: de invorderingsrente. Onder kosten wordt verstaan: alle kosten die op de voet van de Kostenwet invordering rijksbelastingen aan de belastingschuldige in rekening worden gebracht. Hieronder vallen ook de kosten die zijn verbonden aan de werkzaamheden die de belastingdeurwaarder verricht bij de invordering langs civielrechtelijke weg.
28
Artikel 7 Betaling en afboeking In aansluiting op artikel 7 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: het tijdstip van de betaling; de afboeking van de betaling; teveelbetalingen; het rekenen van rente en kosten bij afboeking; de kosten bij storting op het postkantoor; het toerekenen van kosten bij meerdere aanslagen; de afboeking van de betaling op de bestuurlijke boete; de afboeking van betalingen door aansprakelijkgestelden; betaling bij vergissing; het verzenden van een mededeling bij een afboeking van een betaling; ontvangen bedragen uit de wettelijke saneringsregeling en faillissement.
7.1
Tijdstip betaling (zie ook Onverschuldigdheid van vervolgingskosten)
7.2
Als tijdstip van betaling geldt de datum van bijschrijving op de rekening van BSR; Bij betaling bij een bank of betaaldienstverlener door middel van storting van contant geld of door middel van storting met een pinpas, geldt als tijdstip van betaling de eerste werkdag volgend op de dag van de storting of pin-transactie: Bij rechtstreekse betaling aan BSR door middel van een pin- of creditcardtransactie geldt als tijdstip van betaling de datum van bijschrijving op de rekening van BSR; Als een cheque uit het buitenland is ontvangen, wordt de dag van ontvangst van de cheque als de dag van betaling beschouwd, tenzij de Invorderingsambtenaar constateert dat sprake is van misbruik.
De afboeking van de betaling
Bij de afboeking van betalingen gelden de volgende richtlijnen: Betalingen waarvan de bestemming is aangegeven worden afgeboekt overeenkomstig de opgave van de betaler, tenzij de aangegeven bestemming strijdig is met de in artikel 7 van de wet neergelegde wijze van toerekening van betalingen; Betalingen waarvoor geen bestemming is aangegeven (de zogenoemde ongerichte betalingen) worden afgeboekt op de oudste en/of meest bezwarende openstaande belastingaanslagen, met dien verstande dat de aard van die belastingaanslagen of het belang van de belastingschuldige aanleiding kan zijn hiervan af te wijken. Wanneer na een betaling een bedrag kleiner dan € 5,99 blijft openstaan worden deze geautomatiseerd afgeboekt.
7.3
Teveelbetaling
Als de aangegeven bestemming van de betaling een belastingaanslag betreft die al is betaald terwijl nog diverse andere belastingaanslagen openstaan, wordt die betaling aangemerkt als een ongerichte betaling en dienovereenkomstig behandeld.
7.4
Rente en kosten bij afboeking betalingen
Onder kosten wordt verstaan: alle kosten die op de voet van de Kostenwet invordering rijksbelastingen aan de belastingschuldige in rekening worden gebracht. Hieronder vallen ook de kosten die verbonden zijn aan de werkzaamheden die de belastingdeurwaarder verricht bij de invordering langs civielrechtelijke weg. Onder rente als bedoeld in artikel 7 van de wet wordt alleen verstaan: de invorderingsrente. 7.4.1 Kosten bij storting op het postkantoor Kosten bij storting op het postkantoor komen voor rekening van de belastingschuldige.
29
7.5
Het toerekenen van kosten bij meerdere aanslagen
Kosten die niet betrekking hebben op één specifieke belastingaanslag worden toegerekend aan een van de belastingaanslagen waarvoor de kosten zijn gemaakt.
7.6 Afboeking betaling op bestuurlijke boeten waarvoor uitstel van betaling is verleend Als sprake is van een belastingaanslag en een in verband met die aanslag vastgestelde bestuurlijke boete, vindt toerekening uitsluitend plaats aan de belasting, als voor de betaling van de bestuurlijke boete uitstel van betaling is verleend in verband met een ingediend bezwaarschrift of beroepschrift (in hoger beroep). Als echter – ondanks dit uitstel – zoveel wordt betaald dat er na afboeking op de belasting nog een bedrag overblijft, dan wordt dit bedrag afgeboekt op de bestuurlijke boete. Als op de bestuurlijke boete is afgeboekt en de bestuurlijke boete wordt alsnog aangevochten, dan blijven de afboekingen gehandhaafd.
7.7
Afboeking van betalingen door aansprakelijkgestelden
Als een betaling wordt verricht door een aansprakelijkgestelde, worden eerst de vervolgingskosten afgeboekt die aan de aansprakelijkgestelde zelf in rekening zijn gebracht. Het resterende bedrag wordt afgeboekt op de onderliggende belastingaanslag – waarbij artikel 7 van de wet wel van toepassing is – echter met dien verstande dat de invorderingsrente en kosten die op die aanslag zelf betrekking hebben alleen worden afgeboekt indien en voor zover men hiervoor aansprakelijk is gesteld. Als na afboeking van genoemd resterend bedrag nog een bedrag overblijft, dan wordt dit op de belastingaanslag afgeboekt, met inachtneming van de toerekeningsbepaling van artikel 7, tweede lid, van de wet. Van deze toerekening naar evenredigheid wordt afgeweken als de derde niet aansprakelijk is gesteld voor de bestuurlijke boete. In dit geval kan namelijk niet op de bestuurlijke boete worden afgeboekt. Zowel de belastingschuldige als de aansprakelijkgestelde worden schriftelijk in kennis gesteld over de wijze van afboeking van de betaling door de aansprakelijkgestelde.
7.8
Betaling bij vergissing
Met de terugbetaling van een bedrag dat is voldaan ten gevolge van een evidente vergissing of misverstand aan de zijde van de betaler, wordt bijzondere voorzichtigheid betracht. Het is zeer wel mogelijk dat de betaling niet onverschuldigd heeft plaatsgehad, zodat de schuldvordering is tenietgegaan en invordering niet zonder meer opnieuw kan plaatshebben. In die gevallen wordt het betaalde bedrag niet terugbetaald, tenzij voor de Invorderingsambtenaar wordt verklaard dat geen beroep zal worden gedaan op het feit dat de schuld in een eerder stadium teniet is gegaan en dat de schuld te gelegener tijd op juiste wijze zal worden voldaan.
7.9
Mededeling afboeking betaling
De belastingschuldige ontvangt géén vervolgacceptgirokaart(en) en/of kennisgeving(en) om hem op de hoogte te brengen van financiële mutaties op de belastingaanslag. Een kennisgeving blijft achterwege als betaling plaatsvond op grond van een machtiging automatische incasso.
7.10 Betaling van kleine bedragen Betalingen van belastingaanslagen in kleinere bedragen dan die van de termijnen worden niet geweigerd, tenzij dit door de Invorderingsambtenaar aangemerkt wordt als nodeloze overlast. In dat geval treedt hij in contact met de belastingschuldige om de betalingswijze aan te passen.
30
7.11 Ontvangen bedragen uit de wettelijke schuldsaneringsregeling en faillissement Uit de wettelijke schuldsaneringsregeling of uit een faillissement ontvangen bedragen dienen steeds te worden afgeboekt overeenkomstig de gegevens van de uitdelingslijst, met in achtneming van artikel 7 van deze leidraad.
Artikel 7a Uitbetaling van belastingteruggaven In aansluiting op artikel 4:89 Awb en artikel 7a van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: de aanwijzing van het rekeningnummer voor uitbetaling; uitbetalingsfouten.
7a.1. Aanwijzen rekeningnummer voor uitbetaling De uitbetaling van een (of meerdere) bedrag(en) aan een belastingschuldige vindt in beginsel plaats op het bankrekeningnummer dat bij BSR bekend is en waarmee de laatste betaling aan BSR heeft plaatsgevonden. Indien de terugbetaling op een ander bankrekeningnummer dient plaats te vinden, dient de belastingschuldige dit schriftelijk te melden met vermelding van het bankrekeningnummer waarop het uit te betalen bedrag dient te worden overgemaakt. Deze melding dient op een zodanig tijdstip plaats te vinden, dat daarmee redelijkerwijze bij de uitbetaling rekening kan worden gehouden.
7a.2 Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR. 7a.3. Uitbetalingsfouten Als uitbetaling van een uit te betalen bedrag plaatsvindt op een andere rekening van de belastingschuldige dan die daarvoor door hem is aangewezen, dan moet de Invorderingsambtenaar in beginsel opnieuw uitbetalen. De Invorderingsambtenaar verbindt daaraan de voorwaarde dat het eerder betaalde bedrag eerst wordt gerestitueerd. In afwijking van de vorige volzin vindt hernieuwde uitbetaling direct plaats als de belastingschuldige aantoont dat: hij tijdig vóór de uitbetaling bij de Invorderingsambtenaar heeft aangegeven dat de uitbetaling niet meer op de desbetreffende rekening moet geschieden, en hij niet over het uitbetaalde bedrag kan beschikken omdat de bankinstelling heeft aangegeven dat de rekening waarop de uitbetaling heeft plaatsgevonden, geblokkeerd is. Indien en voor zover aan de daartoe gestelde (wettelijke) voorwaarden wordt voldaan, zal de Invorderingsambtenaar het aldus teveel betaalde bedrag vervolgens terugvorderen uit ongerechtvaardigde verrijking. Uitbetalingsfouten die het gevolg zijn van een onjuiste aanwijzing door de belastingschuldige, blijven voor diens rekening. De Invorderingsambtenaar beroept zich in dat geval op het bevrijdende karakter van de (uit)betaling (artikel 6:34 BW).
Desgevraagd wordt de belastingschuldige op de hoogte gesteld omtrent de naam-, adres- en woonplaatsgegevens van de derde aan wie onverschuldigd is betaald.
Artikel 7b Cessie- en verpandingsverbod uitbetalingen inkomstenbelasting Deze bepaling is niet van toepassing bij BSR.
31
Artikel 8 Bekendmaking aanslag In aansluiting op artikel 8 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: de verzending of uitreiking van het aanslagbiljet in bijzondere situaties; bekendmaking van de aanslag aan een rechtspersoon die (vermoedelijk) opgehouden is te bestaan; de verzending van de aanslagbiljetten via externe bezorger van poststukken; de gehoudenheid tot betalen belastingaanslag en aanslagbiljet; het verzenden van een uitnodiging tot betaling aan erfgenamen.
8.1
Verzending of uitreiking van het aanslagbiljet in bijzondere situaties
De toezending of uitreiking van het aanslagbiljet gebeurt aan de belastingschuldige of aan zijn wettelijke vertegenwoordiger, met dien verstande dat: aanslagbiljetten ten name van een onder curatele gestelde aan de curator worden gezonden; ingeval van faillissement het aanslagbiljet aan de curator wordt gezonden als de belastingschuld in het faillissement valt dan wel een boedelschuld vormt; als de belastingschuldige minderjarig is, het aanslagbiljet aan de wettelijke vertegenwoordiger wordt gezonden als bekend is dat verzending aan de belastingschuldige zelf al eerder problemen heeft opgeleverd; aanslagbiljetten ten name van een belastingschuldige van wie bekend is dat hij is overleden, worden gezonden aan de executeur, de bewindvoerder over de nalatenschap of de erfgenamen.
8.2
Bekendmaking als de rechtspersoon (vermoedelijk) is opgehouden te bestaan
Als een rechtspersoon (vermoedelijk) is opgehouden te bestaan, is de wijze van bekendmaking van de belastingaanslag ter beoordeling aan de Invorderingsambtenaar. Bij deze beoordeling kunnen onder andere de volgende factoren een rol spelen: het recht waarnaar de rechtspersoon is opgericht; het belang van de snelle bekendmaking in verband met vrees van onverhaalbaarheid.
8.3
Verzending aanslagbiljetten via externe bezorger van poststukken
Voor de verzending van de aanslagbiljetten en andere bescheiden maakt de Invorderingsambtenaar gebruik van de diensten van een externe bezorger van poststukken.
8.4
Gehoudenheid tot betalen belastingaanslag en aanslagbiljet
De gehoudenheid tot betalen wordt niet ongedaan gemaakt door de omstandigheid dat de schuld vermeld op de belastingaanslag afwijkt van hetgeen materieel is verschuldigd, noch door de omstandigheid dat de belastingaanslag ten name staat van een ander dan degene die de belasting materieel is verschuldigd.
8.5
Vooraf uitnodigen erfgenamen tot betalen belastingaanslag
Als voor een belastingaanslag ten name van een overledene tegen de erfgenamen afzonderlijk moet worden opgetreden, worden zij zoveel mogelijk vooraf schriftelijk uitgenodigd het verschuldigde binnen een redelijk termijn te voldoen.
32
Artikel 9 Betalingstermijnen In aansluiting op artikel 9 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: de afwijking van de betalingstermijnen bij voorlopige aanslagen; de afwijking van de betalingstermijn bij voorlopige teruggaven; de uitbetaling van een voorlopige teruggave in één termijn; de dagtekening van het aanslagbiljet; het begrip maand bij betalingstermijnen; verzuim Invorderingsambtenaar bij betaling.
9.1
Afwijking van de betalingstermijn bij voorlopige aanslagen
In de verordeningen van de deelnemers van BSR is een afwijkende termijn bepaald.
9.2
Afwijking van de betalingstermijn bij voorlopige teruggaven
Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR.
9.3
Uitbetaling voorlopige teruggave in één termijn.
Deze bepaling is niet van toepassing voor BSR.
9.4
Dagtekening aanslagbiljet
De dagtekening van het aanslagbiljet wordt normaliter zodanig bepaald dat de belastingschuldige het biljet enige dagen voor de dag van dagtekening ontvangt. Hiervan kan worden afgeweken als op grond van artikel 10 van de wet versnelde invordering wordt toegepast.
9.5
Begrippen bij betalingstermijnen
Als de betalingstermijn van een aanslag is gesteld op één maand of is gesteld op zes weken, dan houdt dat in dat als de dagtekening van een aanslagbiljet valt op 31 oktober, de betalingstermijn van een maand vervalt op 30 november en de betalingstermijn van zes weken vervalt op 12 december. Als de dagtekening 28 februari is, dan vervalt de betalingstermijn van een maand op 31 maart en de betalingstermijn van zes weken op 11 april, tenzij het jaartal aangeeft dat het een schrikkeljaar is, in welk geval de termijn vervalt op 28 maart dan wel 10 april. Als de dagtekening van het aanslagbiljet valt op een andere dag dan de laatste dag van de kalendermaand, vervalt de termijn een maand later (bij een betalingstermijn van een maand) op de dag die hetzelfde nummer heeft als dat van de dagtekening. Als de dagtekening bijvoorbeeld 15 maart is, vervalt de termijn dus op 15 april. Is de betalingstermijn zes weken en is de dagtekening 15 maart, vervalt de termijn op 26 april. Is de betalingstermijn zes weken en is de dagtekening 15 maart, vervalt de termijn op 26 april.
9.6
Verzuim Invorderingsambtenaar bij uitbetaling
Op grond van artikel 2, tweede lid, onderdeel e, van de wet wordt onder het begrip “invorderen van rijksbelastingen” mede verstaan het betalen van een terug te geven bedrag aan belastingen. Op grond van deze definitie is de betalingstermijn voor een belastingaanslag zoals vastgelegd in de belastingverordeningen van de deelnemers van BSR, of bij ontbreken daarvan in artikel 9, eerste lid, van de wet, ook van toepassing op de uitbetaling van een belastingteruggaaf. Hieruit volgt dat de Invorderingsambtenaar niet in verzuim is met de uitbetaling van een belastingteruggaaf zolang dit binnen deze betalingstermijn blijft.
9.7
Regeling betalingstermijn
De deelnemers van BSR hebben voor iedere belastingsoort de betalingstermijn(en) in haar belastingverordeningen geregeld. Is in de belastingverordening niets geregeld, dan zijn de betalingstermijnen van de wet van toepassing. In aansluiting op artikel 9, tiende lid, van de wet wordt de Algemene Termijnenwet in beide gevallen niet van toepassing verklaard.
33
Op elke belastingaanslag wordt (worden) de betalingstermijn(en) aangegeven. Uiterlijk op die datum moet de belastingschuldige de aanslag (of het evenredige deel ervan bij meerdere termijnen) hebben betaald.
9.8
Automatische incasso
Onder bepaalde voorwaarden en voor bepaalde belastingaanslagen is het mogelijk om de aanslagen te voldoen via een automatische incasso. Hiervoor hebben de deelnemers van BSR het “Incassoreglement BSR” opgesteld. Bij automatische incasso wordt de belastingschuldige (een) afwijkende ruimere betalingstermijn(en) toegestaan.
34
Artikel 10 Versnelde invordering In aansluiting op artikel 10 van de wet beschrijft dit artikel het beleid over: de reikwijdte van de versnelde invordering; de vrees voor verduistering; het metterwoon verlaten van Nederland; geen vaste woonplaats in Nederland; als er al beslag ligt; de verkoop namens derden; de vordering ex artikel 19.
10.1 Reikwijdte versnelde invordering Als de Invorderingsambtenaar het in een specifiek geval noodzakelijk acht daadwerkelijk tot versnelde invordering (als bedoeld in artikel 10 van de wet) over te gaan, dan vermeldt hij op het uit te reiken of te verzenden aanslagbiljet dat de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar is. Voorts vermeldt de Invorderingsambtenaar op het aanslagbiljet het onderdeel van het eerste lid van artikel 10 van de wet op grond waarvan hij tot versnelde invordering overgaat. Als versnelde invordering zich voordoet nadat het aanslagbiljet is uitgereikt of verzonden – maar voordat de belastingaanslag (geheel) invorderbaar is – deelt de Invorderingsambtenaar de belastingschuldige schriftelijk mee dat hij de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar verklaart en dat de op het aanslagbiljet vermelde betalingstermijnen niet meer gelden. Hij doet dit eveneens onder opgave van het onderdeel van het eerste lid van artikel 10 van de wet op grond waarvan hij tot versnelde invordering overgaat. Veelal zal dan ook gebruik worden gemaakt van de versnelde dwanginvorderingsprocedure als bedoeld in artikel 15 van de wet, zodat vermelding op het dwangbevel dat de belastingaanslag terstond en tot het volle bedrag invorderbaar is verklaard tot de mogelijkheden van mededeling behoort.
In het laatste geval zal de betekening van het dwangbevel overigens niet per post kunnen plaatsvinden. De belastingdeurwaarder zal voordat tot de versnelde dwanginvordering als bedoeld in artikel 15 van de wet wordt overgegaan – als sprake is van direct contact met de belastingschuldige – deze eerst in de gelegenheid stellen om onmiddellijk te betalen. Als versnelde invordering zich voordoet nadat een dwangbevel is betekend – maar voordat de termijn van twee dagen van het bevel tot betaling is verstreken (bij een per post betekend dwangbevel in feite vier dagen) – vermeldt de Invorderingsambtenaar op het beslagexploot of op een aparte schriftelijke kennisgeving: artikel 15 juncto artikel 10, eerste lid, van de wet, gevolgd door het desbetreffende onderdeel. Hetzelfde geldt als de noodzaak tot versnelde invordering zich voordoet na het betekenen van het hernieuwd bevel tot betaling en de tweedagentermijn die daarbij geldt nog niet is verstreken. Er hoeft geen nieuw dwangbevel te worden betekend. De belastingschuldige wordt – als sprake is van direct contact met laatstgenoemde – eerst in de gelegenheid gesteld om onmiddellijk te betalen. Een belastingaanslag die op grond van artikel 10, eerste lid, van de wet terecht geheel opeisbaar is geworden, blijft geheel opeisbaar ook al zouden de feiten en omstandigheden die daartoe aanleiding hebben gevormd zich niet langer voordoen.
Op verzoek van de belastingschuldige verleent de Invorderingsambtenaar in zo’n situatie altijd uitstel van betaling, welk uitstel overeenkomt met de betalingstermijn(en) die normaal zou(den) gelden.
10.2 Vrees voor verduistering en versnelde invordering Van gegronde vrees voor verduistering van goederen van de belastingschuldige als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onderdeel b, van de wet is sprake, als de Invorderingsambtenaar aannemelijk kan maken dat redelijkerwijs te verwachten is dat niet alleen het verhaal op een aantal goederen van de belastingschuldige metterdaad onmogelijk zal worden gemaakt, maar ook dat daardoor de verhaalbaarheid van de belastingschuld in ernstig gevaar zal komen.
35
De vrees voor verduistering zal in de regel gelegen zijn in gedragingen van de belastingschuldige, maar kan in bepaalde situaties ook ontstaan door gedragingen van derden (bijvoorbeeld crediteuren), die aanleiding geven voor de veronderstelling dat voor onverhaalbaarheid moet worden gevreesd. Als verduistering wordt gevreesd van goederen waarvan na versnelde beslaglegging blijkt dat deze uitsluitend van een derde zijn, is niet voldaan aan artikel 10, eerste lid, onderdeel b, van de wet en is het beslag niet rechtsgeldig. Het beslag hoeft dan niet formeel te worden opgeheven maar de Invorderingsambtenaar moet de betrokkenen wel informeren over het feit dat er geen beslag ligt.
10.3 Metterwoon verlaten van Nederland en versnelde invordering Naast het redelijke vermoeden van de Invorderingsambtenaar dat de belastingschuldige van plan is Nederland metterwoon te verlaten, dan wel zijn plaats van vestiging naar een plaats buiten Nederland wil verplaatsen, moet de Invorderingsambtenaar – alvorens de belastingaanslag op grond van artikel 10, eerste lid, onderdeel c, van de wet dadelijk en tot het volle bedrag invorderbaar te verklaren – er in redelijkheid van overtuigd zijn dat de belastingaanslag na het verstrijken van de gebruikelijke betalingstermijn niet meer verhaald kan worden op goederen van de belastingschuldige die zich in Nederland bevinden.
10.4 Geen vaste woonplaats in Nederland en versnelde invordering Het enkele feit dat de belastingschuldige buiten Nederland woont of is gevestigd, is op zich geen reden voor de Invorderingsambtenaar om de belastingaanslag dadelijk en tot het volle bedrag in te vorderen. Er moet een situatie bestaan waarin de Invorderingsambtenaar er redelijkerwijs vanuit kan gaan dat de belastingschuld niet binnen de termijnen zal worden voldaan en de belastingschuld niet in Nederland kan worden verhaald.
10.5 Beslag en versnelde invordering Nadat de Invorderingsambtenaar verhaalsbeslag heeft doen leggen op bepaalde goederen, zijn andere belastingschulden van de belastingschuldige – waaronder hier wordt verstaan alle schulden waarvan de invordering aan de Invorderingsambtenaar is opgedragen – dadelijk en ineens invorderbaar.
10.6 Verkoop namens derden en versnelde invordering In geval van dwanginvordering door derden kan de dadelijke invorderbaarheid pas ontstaan door de (aankondiging van de) executoriale verkoop, zodat de Invorderingsambtenaar op deze grond niet eerder maatregelen kan treffen dan op het moment dat redelijkerwijs vaststaat dat verkoop zal plaatshebben.