Bijlage - Verordening Jeugdhulp Buren 2027
Tekst van het document
Een klacht over een gedraging is te onderscheiden van bezwaar tegen een besluit. Het college wijst jeugdigen en ouders op de bezwaar- en beroepsmogelijkheden en de daarvoor geldende termijnen. Artikel 37. Medezeggenschap en participatie 1. Het college stelt jeugdigen, ouders en vertegenwoordigers van cliëntgroepen structureel en vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen te doen voor het beleid betreffende jeugdhulp, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen, en voorziet hen van de ondersteuning die zij nodig hebben om hun rol effectief te kunnen vervullen. 2. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen en ouders kunnen deelnemen aan periodiek overleg, dat representatief is ingericht, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aandragen, en dat zij worden voorzien van de informatie die nodig is voor een adequate deelname. 3. Het college kan nadere regels stellen ter uitvoering van dit artikel. Pagina 24 Oktober 2026 Hoofdstuk 11 Slotbepalingen Artikel 38. Evaluatie 1. Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt ten minste eenmaal per twee jaar geëvalueerd en vervolgens telkens twee jaar daarna. 2. Het college zendt hiertoe twee jaar na de inwerkingtreding van deze verordening en vervolgens telkens twee jaar daarna aan de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk. 3.
De uitkomsten van de evaluatie worden betrokken bij eventuele wijzigingen van de verordening of de beleidsregels. Artikel 39. Nadere regels, communicatie en hardheidsclausule 1. In gevallen waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college binnen de grenzen van de Jeugdwet en deze verordening. Deze bepaling geeft geen bevoegdheid om nieuwe aanspraakvoorwaarden of weigeringsgronden vast te stellen. 2. Het college kan nadere regels stellen voor zover deze verordening daarvoor een grondslag biedt. Die regels werken het vastgestelde kader uit en wijzigen geen essentiële voorwaarden, afwegingsfactoren of tariefgrondslagen die de gemeenteraad moet vaststellen. Het college kan beleidsregels vaststellen over de toepassing van zijn bevoegdheden. 3. Het college maakt algemene regels bekend op de wettelijk voorgeschreven wijze en communiceert daarover tijdig en begrijpelijk. Op de gemeentelijke website staat toegankelijke informatie over aanbod, toegang, aanvraag, pgb, cliëntondersteuning, vertrouwenswerk en klachten. Het college biedt ook niet-digitale informatie en ondersteuning. 4. Het college kan in bijzondere individuele gevallen ten gunste van de jeugdige of diens ouder(s) afwijken van deze verordening als toepassing tot een onbillijkheid van overwegende aard leidt en de Jeugdwet dit toestaat.
Het motiveert de afwijking in de beschikking en legt de gevolgen voor de ondersteuning vast in het ondersteuningsplan. Dit is geen algemene wijziging van de regels. Artikel 40. Overgangsrecht 1. Een jeugdige of diens ouder(s) behouden recht op een lopende voorziening die is verstrekt op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdwet gemeente Buren 2023, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen ten aanzien van die voorziening. 2. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdwet gemeente Buren 2023 waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens die verordening. 3. Bezwaarschriften tegen besluiten die zijn genomen vóór de inwerkingtreding van deze verordening, worden behandeld op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdwet gemeente Buren 2023. Indien toepassing van deze verordening leidt tot een gunstiger uitkomst, kan het college hiervan gemotiveerd ten gunste van de jeugdige of diens ouder(s) afwijken. 4. Het college kan een besluit dat is genomen op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdwet gemeente Buren 2023 uitsluitend herzien of intrekken voor zover daarvoor een toepasselijke wettelijke of verordeningsrechtelijke grondslag bestaat.
Het college neemt daarbij de rechtszekerheid, de inhoud van de bestaande beschikking en de individuele omstandigheden in acht. Het enkele feit dat toepassing van deze verordening tot een andere uitkomst zou leiden, vormt geen zelfstandige herzieningsgrond. Een wens om van aanbieder of vorm van verstrekking te veranderen kan aanleiding zijn voor een nieuwe aanvraag of onderzoek; een wijziging van het bestaande besluit vereist een toepasselijke grondslag. 5. De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdwet gemeente Buren 2023 wordt ingetrokken voor zover deze betrekking heeft op jeugdhulp. De overgangsregels van dit artikel blijven van toepassing. Artikel 41. Inwerkingtreding en citeertitel 1. Deze verordening treedt in werking op 01-01-2027. Pagina 25 Oktober 2026 2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening jeugdhulp gemeente Buren 2027. Ondertekening Aldus besloten in de vergadering van de Raad, Gehouden op 24 november 2026 Griffier [Voorletters en achternaam] De voorzitter [Voorletters en achternaam] Pagina 26 Oktober 2026 BIJLAGE 1 – Overzicht van ontwikkelingstaken, opvoedingsopgaven en ‘normale’ uitdagingen Onderstaand levensloopmodel uit ‘Opgroeien en opvoeden’ van het NJI, is niet uitputtend maar geeft voorbeelden van ontwikkelingstaken en opvoedingsopgaven die kenmerkend zijn voor de verschillende leeftijdsgroepen.
Vaak begint de ontwikkeling al in een eerdere fase, maar staat het in het schema in de fase waarin dit het meeste speelt. Leeftijd Belangrijkst e milieus Ontwikkelings- taken Opvoedings- opgaven Normale uitdagingen 0 – 2 jaar - Gezin - Opvang - Veilige hechting; - Lichaamsbeheer- sing; - Expolratie & spelen; - Autonomie en individuatie - Soepele verzorging; - Sensitief en responsief reageren op gedrag van het kind; - Letterlijk beschikbaar zijn; - Structuur bieden; - Ruimte geven voor exploratie; - Spelen en praten; - Ontwikkeling stimuleren. - Voedingsproble- men; - Slaap- problemen; - Scheidings- angst; - Angst voor vreemden, donker, geluiden en onbekende situaties; - Incidenteel huilen. 2 – 4 jaar - Gezin - Buurt - Opvang - Media - Representationele vaardigheid; - Taalvaardigheid en denkontwikkeling; - Zelfsturing (enige mate kunnen beheersen van emoties en gedrag); - Constructieve omgang met leeftijdgenootjes; - Socialisatie; - Zelfredzaamheid; - Sekserol- identificatie - Sensitiviteit voor cognitief niveau (praten, informatie en uitleg geven, ontwikkeling stimuleren); - Respect voor autonomie én grenzen stellen; - Bevorderen zelfsturing (impulscontrole). - Angst voor vreemden, donker, geluiden en onbekende situaties; - Koppigheid; - Driftbuien; - Agressie; - Ongehoor- zaamheid; - Druk gedrag; - Niet zindelijk zijn; - Zeuren/ driftbuien om beeldscherm- gebruik.
Pagina 27 Oktober 2026 Leeftijd Belangrijkst e milieus Ontwikkelings- taken Opvoedings- opgaven Normale uitdagingen 4 – 6 jaar - Gezin - Basisschool - Opvang - Verenigingen - Mediaomgevi ng - Schoolse vaardigheden; - Taal- en denkontwikkeling; - Executieve vaardigheden (zelfsturing); - Gezinsnormen eigen maken, houden aan regels; - Vriendschappen sluiten; - Ontwikkeling gewetensontwikke ling / schaamte- gevoelens; - Digitale vaardigheden (apparaten gebruik beheersen/ besturen). - Aanmoedigen sociaal gedrag; - Gelegenheid geven voor omgang met leeftijdsgenootje s; - Respectvol omgaan met verschillen in etniciteit en gender; - Mediaopvoeding ; - Regels en grenzen uitleggen en stellen (bv. Gedrag, mediagebruik, televisie); - Loslaten en vertrouwen geven. - Niet gegronde angsten; - Ruzies met leeftijdgenoten; - Zindelijkheid; - School- weigering; - Gebrek zelfsturing. 6 – 12 jaar - Gezin - Opvang - School - Verenigingen - Peergroep - Media- omgeving - Vergroten zelfstandigheid; - Gebruik infrastructuren (geld, vervoer, vrijetijdsvoorzienin gen sociale media); - Schoolse vaardigheden; - Internet en sociale media vaardigheden; - Acceptatie door leeftijdgenoten; - Sociaal gedrag: Samenwerken, conflicten oplossen.
- Bevorderen zelfsturing (taakgerichtheid) ; - Bewust leren omgaan met media (tijd, inhouden, contacten); - Gelegenheid geven voor omgang met leeftijdgenootjes; - Respectvol omgaan met verschillen in etniciteit en gender; - Ondersteunen bij onderwijs; - Ruzies, pesten; - Concentratie problemen; - Laag prestatieniveau; - Niet naar school willen; - Incidenteel stelen of vandalisme; - Overmatig gamen/ televisie/ Netflix; - Cyberpesten. Pagina 28 Oktober 2026 Leeftijd Belangrijkst e milieus Ontwikkelings- taken Opvoedings- opgaven Normale uitdagingen waardering voor schoolprestaties. 12 – 16 jaar - Gezin - School - Verenigingen - Peergroep - Media- omgeving - Werkkring - Emotionele en praktische zelfstandigheid; - Ontwikkeling waardensysteem; - Afstand nemen van ouders - peergroep wordt referentiekader; - Sociale contacten en vriendschappen leggen en onderhouden; - Seksualiteit; - Omgang met sociale media en gevaren onderkennen; - Onderwijs en beroepsvoorberei ding. - Ruimte bieden om te experimenteren en zich seksueel te kunnen ontwikkelen; - Toezicht houden; - Emotionele beschikbaarheid ; - Tolerantie voor experimenten; - leeftijds- adequaat structuur bieden en grenzen stellen; - Voorbeeldfunctie vervullen m.b.t. leefstijl en gedrag.
- Onzekerheid over bijvoorbeeld uiterlijk; - Onderschatting of soms overschatting van zichzelf; - Wisselend humeur; - Incidenteel spijbelen; - Incidenteel gebruik van alcohol en drugs; - Twijfels over identiteit of toekomst; - Problemen met autoriteiten; - Overmatig gamen/mediage bruik, cyberpesten, sexting (dader en slachtoffer). 16 – 23 jaar - Gezin - School - Verenigingen - Peergroep - Internet- groep - Werkkring - Overgang van jeugd naar volwassenheid; - Loskomen van ouderlijk gezag; - Ontwikkeling eigen waarden en normen; - Onafhankelijk- heid; - Duurzame relaties aangaan. - Meer symmetrische relatie aan gaan met de jongere; - Emotionele, financiële en praktische steun; - Eigen keuzes en beslissingen laten maken; - Accepteren seksuele keuzes. - Stemmings- wisselingen; - Incidenteel gebruik van alcohol en drugs; - Twijfels over identiteit of toekomst; - Problemen met autoriteiten. Pagina 29 Oktober 2026 Toelichting Verordening jeugdhulp gemeente Buren 2027 Algemene toelichting Deze verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. De Jeugdwet kent een voorzieningenplicht voor de gemeente: de jeugdhulpplicht. Deze houdt kort gezegd in dat het college een jeugdhulpvoorziening moet treffen als de jeugdige en/of ouder(s) dit nodig hebben bij problemen met het opgroeien, de zelfredzaamheid of deelname aan de maatschappij.
De aard en omvang van deze voorzieningenplicht wordt in beginsel door de gemeente bepaald (maatwerk). De Jeugdwet schrijft in de artikelen 2.9, 2.10 en 2.12 voor dat de gemeenteraad per verordening in ieder geval regels opstelt: • over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en algemene (vrij toegankelijke) voorzieningen; • met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening; • over de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen; • over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet over de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de Jeugdwet; • ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp of uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan.
Artikel 2.9 van de Jeugdwet is niet uitputtend geformuleerd en biedt derhalve ruimte om met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet nog andere regels te stellen. Daarnaast kan de gemeenteraad op grond van artikel 8.1.1 lid 3 van de Jeugdwet bepalen onder welke voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk. Deze verordening kan niet los worden gezien van het beleidsplan dat de gemeenteraad op grond van artikel 2.2 van de Jeugdwet vaststelt. In dit beleidsplan wordt het door het gemeentebestuur te voeren beleid vastgelegd met betrekking tot preventie en jeugdhulp, de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering. Algemene (vrij toegankelijke) en individuele voorzieningen Een voorziening voor jeugdhulp kan een breed spectrum van verschillende soorten ondersteuning, hulp en zorg omvatten. In de verordening is onderscheid gemaakt tussen algemene (vrij toegankelijke) en individuele (niet vrij toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp. Voor een deel van de ondersteuningsvragen zal volstaan kunnen worden met een algemene voorziening. Hier kunnen de jeugdige en/of ouder(s) gebruik van maken zonder dat zij daarvoor een verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben.
De jeugdige en/of ouder(s) kunnen zich voor deze jeugdhulp dus rechtstreeks tot de (jeugd)hulpaanbieder wenden. Een individuele voorziening zal vaak betrekking hebben op meer gespecialiseerde zorg. Voor deze niet vrij toegankelijke vormen van hulp zal eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige en/of zijn ouder(s) deze hulp daadwerkelijk nodig hebben. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij toegankelijk is en welke niet. In deze verordening zijn de beschikbare algemene en individuele voorzieningen uitgewerkt in artikel 3 en 4. Pagina 30 Oktober 2026 ARTIKELSGEWIJS Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen Artikel 1. Begripsbepalingen De begrippen sluiten aan bij de Jeugdwet. Een familiegroepsplan is het wettelijke plan van het gezin en de sociale omgeving; het gemeentelijke ondersteuningsplan is het resultaat van het onderzoek. Gebruikelijke hulp en eigen kracht worden steeds individueel beoordeeld volgens de artikelen 14 en 15. Met goedkoopst adequaat wordt uitsluitend een keuze bedoeld tussen voorzieningen die voor de jeugdige van gelijkwaardige kwaliteit, passend, toereikend en tijdig beschikbaar zijn. Een goedkope voorziening die niet aan deze eisen voldoet is geen passend alternatief. De regiebehandelaar bewaakt de samenhang van de behandeling volgens de daarvoor geldende professionele standaard. BIG is het wettelijke register voor beroepen in de individuele gezondheidszorg.
Niet afzonderlijk gedefinieerde begrippen hebben de betekenis uit de toepasselijke wetgeving. De aanvraag is omschreven in artikel 1:3, derde lid, en de beschikking in artikel 1:3, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Artikel 2. Reikwijdte van de verordening De verordening regelt jeugdhulp onder gemeentelijke verantwoordelijkheid, ook als die hulp nodig is bij een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. De uitvoering van die maatregelen zelf wordt afzonderlijk georganiseerd. De wettelijke leveringsplicht en de regels over prijs en kwaliteit blijven gelden. Hoofdstuk 2. Vormen van jeugdhulp Artikel 3. Algemene voorzieningen Algemene voorzieningen zijn vrij toegankelijk. Dit betekent dat jeugdigen en ouders hiervan gebruik kunnen maken zonder dat daarvoor eerst een individuele beoordeling door het college en een besluit tot toekenning nodig zijn. Het gaat om laagdrempelige ondersteuning die bijdraagt aan preventie, vroegtijdige ondersteuning en het versterken van de mogelijkheden van jeugdigen en gezinnen. Algemene voorzieningen kunnen een ondersteuningsvraag geheel of gedeeltelijk beantwoorden en kunnen daarnaast worden ingezet ter voorkoming of ondersteuning van een maatwerkvoorziening. Welke ondersteuning passend is, hangt af van de aard en omvang van de ondersteuningsvraag en de omstandigheden van de jeugdige en het gezin.
Het eerste lid geeft een overzicht van de algemene voorzieningen die binnen de gemeente beschikbaar kunnen zijn. Het tweede lid biedt het college de mogelijkheid om het beschikbare aanbod en de uitvoering daarvan nader uit te werken in nadere regels. Artikel 4. Individuele voorzieningen Het artikel benoemt vormen van hulp in begrijpelijke termen. Gedetailleerde inkooppercelen, productcodes en uitvoeringsafspraken worden buiten de verordening bijgehouden. De voormalige termen academische en essentiële functies betreffen specialistische hulp voor ernstige of complexe situaties en zijn onder het eerste lid, onderdeel d, inhoudelijk behouden. Actuele informatie over het gecontracteerde aanbod wordt beschikbaar gesteld via de gemeentelijke website of een door het college aangewezen informatievoorziening. Jeugdigen en ouders kunnen het gemeentelijke toegangsteam om ondersteuning vragen bij het vinden van een passende aanbieder. Pagina 31 Oktober 2026 Hoofdstuk 3. Toegang en procedure Artikel 5. Toegang via de gemeente Een ondersteuningsvraag van een jeugdige en/of zijn ouder(s) kan binnenkomen bij het toegangsteam van de gemeente. Er wordt onderzocht of en zo ja, welke jeugdhulp nodig is. Is een individuele voorziening nodig, dan geeft het college (althans een consulent namens het college) daartoe een besluit af. Artikel 6.
Toegang via huisarts, medisch specialist of jeugdarts De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. In de praktijk zullen de huisarts, medisch specialist en jeugdarts vaak niet bepalen welke specifieke vorm van hulp nodig is, maar verwijzen naar een van de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. De jeugdhulpaanbieder beoordeelt vervolgens op basis van zijn professionele autonomie welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Daarbij dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van zijn contract- of subsidierelatie, en met de regels die daarover zijn vastgelegd in deze verordening. Artikel 7. Toegang via rechter of gecertificeerde instelling In het kader van de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering kan de gecertificeerde instelling zelfstandig bepalen dat jeugdhulp nodig is (artikel 3.5 lid 1 van de Jeugdwet). Bij jeugdreclassering heeft niet alleen de gecertificeerde instelling deze bevoegdheid, maar kunnen ook andere instanties besluiten dat jeugdhulp nodig is. Deze andere instanties zijn de rechter, de officier van justitie, de directeur en de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting.
De gemeente is er verantwoordelijk voor dat de jeugdhulp wordt ingezet die deze instanties nodig achten ter uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. Hier geldt dus een leveringsplicht van de gemeente (zie artikel 2.4 lid 2 onderdeel b van de Jeugdwet). Wel geldt als uitgangspunt dat rekening wordt gehouden met de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Artikel 8. Aanvraag Een telefonische of mondelinge ondersteuningsvraag wordt geregistreerd en bevestigd. Een ondersteuningsvraag is niet automatisch een formele aanvraag. Jeugdigen en ouders kunnen direct een schriftelijke aanvraag indienen; zij hoeven niet te wachten totdat het ondersteuningsplan is afgerond. Het college helpt zo nodig bij de vastlegging. De beslistermijn begint bij ontvangst van de aanvraag. De artikelen 4:13 tot en met 4:15 van de Algemene wet bestuursrecht regelen de redelijke beslistermijn, een bericht bij vertraging en eventuele opschorting. De termijn voor het eerste contact uit artikel 12 is daarvan te onderscheiden. In een acute situatie wordt noodzakelijke tijdelijke hulp zo spoedig mogelijk ingezet. Hoofdstuk 4. Criteria voorzieningen Artikel 9. Criteria individuele voorzieningen Het college beoordeelt de noodzaak van hulp op basis van de individuele situatie.
Normale ontwikkelingsvragen leiden niet automatisch tot jeugdhulp, maar het levensloopmodel is geen afwijzingslijst. De ontwikkeling, veiligheid en mogelijkheden van het gezin blijven bepalend. Kwaliteit en passendheid staan voorop. Alleen tussen daadwerkelijk gelijkwaardige en tijdig beschikbare voorzieningen kan de minst kostbare worden gekozen. Professionele kennis, onderzoek Pagina 32 Oktober 2026 en ervaring helpen bij de beoordeling van doeltreffendheid. Een erkenning in een databank betekent niet steeds dat de effectiviteit wetenschappelijk bewezen is. Het ontbreken van specifiek effectonderzoek is geen zelfstandige weigeringsgrond. Bij de beoordeling kan het college professionele kennisbronnen raadplegen, zoals de Databank Effectieve Jeugdinterventies van het Nederlands Jeugdinstituut, GGZ Standaarden en de databank voor interventies in de gehandicaptenzorg. De keuze en toepassing van deze bronnen kunnen in beleidsregels worden uitgewerkt; zij vormen geen aanvullende aanspraakvoorwaarden of zelfstandige weigeringsgronden. Artikel 10. Weigeringsgronden De weigeringsgronden worden toegepast na een zorgvuldig individueel onderzoek en uitsluitend voor het deel van de hulp waarvoor geen aanspraak bestaat. Een beschikbaar passend alternatief moet daadwerkelijk worden aangeboden. Bij onvoldoende informatie wordt eerst een redelijke herstelmogelijkheid geboden.
De keuze voor een niet-gecontracteerde aanbieder sluit een pgb niet uit. Voor een pgb geldt het wettelijke kader van artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en de uitwerking in hoofdstuk 7. Beleidsregels kunnen geen nieuwe weigeringsgronden invoeren. Artikel 11. Afstemming met andere voorzieningen Bij problemen op meerdere leefgebieden wordt de noodzakelijke hulp afgestemd met onderwijs, zorg, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen en schuldhulpverlening. Multiproblematiek betekent hier dat meerdere problemen samenhangen en elkaar beïnvloeden, bijvoorbeeld opvoedproblemen, psychische klachten, schulden of woonproblemen. Passende hulp sluit aan bij de hulpbehoefte van de jeugdige én de mogelijkheden van het gezin. Het ondersteuningsplan legt vast wie de afstemming verzorgt en wie welke taak heeft. Afstemming mag noodzakelijke jeugdhulp niet onnodig vertragen. Ook de overgang naar volwassenheid vraagt tijdige voorbereiding. Hoofdstuk 5. Onderzoek en besluitvorming Artikel 12. Eerste contact en gesprek Dit artikel beschrijft hoe het eerste contact en het gesprek naar aanleiding van een ondersteuningsvraag plaatsvinden. Het gesprek vormt een belangrijk onderdeel van het onderzoek naar de situatie van de jeugdige en het gezin.
Daarbij wordt onder meer gekeken naar de ondersteuningsvraag, de oorzaken daarvan, de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de mogelijkheden binnen het gezin en het sociale netwerk. De jeugdige wordt betrokken op een wijze die past bij diens leeftijd en bevattingsvermogen. Op grond van het derde en vierde lid worden de jeugdige en ouders in de gelegenheid gesteld een persoonlijk plan op te stellen. Als daarvan gebruik wordt gemaakt, betrekt het college dit plan bij het onderzoek. Voor een zorgvuldig onderzoek kan aanvullende informatie of het opvragen van bewijsstukken noodzakelijk zijn. Het college beperkt zich tot informatie die noodzakelijk en relevant is voor de uitvoering van de Jeugdwet. Gegevensuitwisseling vindt plaats op een passende wettelijke grondslag en met inachtneming van de AVG en overige toepasselijke wettelijke regels. De jeugdige en/of ouder(s) worden overeenkomstig die regels geïnformeerd. Waar mogelijk wordt toestemming gevraagd; waar toestemming wettelijk vereist is, wordt deze vooraf verkregen. Een wettelijke grondslag voor verwerking door het college heft het beroepsgeheim van een andere professional niet op. Het achtste tot en met tiende lid regelen de vaststelling van de identiteit.
Het vragen om een identiteitsbewijs is geen automatisme, maar vindt plaats wanneer dit noodzakelijk en evenredig is, Pagina 33 Oktober 2026 bijvoorbeeld gelet op de aard van de hulp, ter voorkoming van fraude of voor de controle van het gezag. Bij de verwerking van persoonsgegevens gelden de eisen van de AVG. Dit betekent onder meer dat niet meer persoonsgegevens worden verwerkt dan noodzakelijk is voor de uitvoering van de Jeugdwet. Artikel 13. Onderzoek en opstelling ondersteuningsplan Het onderzoek volgt het stappenplan uit CRvB 1 mei 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1477. Eerst worden ondersteuningsvraag en problemen vastgesteld, daarna aard en omvang van de noodzakelijke hulp en vervolgens wat het gezin en het vrijwillig betrokken netwerk daadwerkelijk kunnen bieden. Het ondersteuningsplan vermeldt duidelijke, waar mogelijk meetbare doelen, taken, verantwoordelijkheden, een aanspreekpunt voor afstemming en termijnen. Ook de evaluatiemomenten worden concreet vastgelegd. De frequentie wordt afgestemd op de hulpbehoefte en het risico op overbelasting. Bij veranderingen of signalen wordt eerder geëvalueerd en zo nodig een nieuw besluit genomen. Het ondersteuningsplan is te onderscheiden van het behandelplan van een aanbieder. De afspraken moeten op elkaar aansluiten. Gegevensdeling volgt de toepasselijke privacyregels. Artikel 14.
Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen De raad legt in de verordening de relevante afwegingsfactoren vast. Dit sluit aan bij de uitwerking die artikel 2.9 van de Jeugdwet verlangt en de rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep van 29 mei 2024, waaronder ECLI:NL:CRVB:2024:1095. De beoordeling vindt plaats aan de hand van alle omstandigheden van het concrete geval. Probleemoplossend vermogen omvat de daadwerkelijke mogelijkheid om de ondersteuningsvraag zelf of met vrijwillige netwerkhulp of passende algemene voorzieningen op te lossen. De beoordeling betreft onder meer daadwerkelijke beschikbaarheid, deskundigheid, intensiteit en duur van hulp, belastbaarheid, overbelasting en de gevolgen voor het gezin. De inzet van het netwerk is vrijwillig en moet haalbaar zijn. Ook hulp die korter dan drie maanden duurt kan overbelasting veroorzaken. De wijze waarop deze factoren worden onderzocht, waaronder het zo nodig betrekken van een deskundige bij belastbaarheid en overbelasting, kan in beleidsregels worden uitgewerkt. Deze uitwerking blijft binnen de beoordelingscriteria van de verordening en introduceert geen nieuwe voorwaarden voor toegang tot jeugdhulp. De financiële draagkracht van ouders is geen toets voor de aanspraak op jeugdhulp. Dit volgt uit CRvB 26 mei 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:1327.
De verantwoordelijkheid voor opvoeding is geen verplichting om noodzakelijke jeugdhulp zelf te betalen. Artikel 15. Draaglast en draagkracht/eigen kracht Draagkracht en draaglast worden in samenhang onderzocht. Gebruikelijke en bovengebruikelijke hulp zijn geen automatische categorieën voor weigering: het college beoordeelt wat ouders feitelijk, veilig en duurzaam kunnen bieden. Werk, verlof, zorg voor andere kinderen en herstelbehoefte zijn relevante omstandigheden. Een generieke verplichting om arbeid te verminderen of sociale activiteiten te staken past niet bij de vereiste individuele afweging. Bij overbelasting wordt bekeken welke ontlasting nodig is. Voor afstemming met andere voorzieningen geldt artikel 11. Vastlegging, evaluatie en bijstelling volgen artikel 13, vijfde lid; de praktische werkwijze kan in beleidsregels worden uitgewerkt. Pagina 34 Oktober 2026 Artikel 16. Inhoud en geldigheidsduur beschikking Bij het al dan niet toekennen van jeugdhulp, of het tussentijds wijzigen van de rechten en plichten rondom een jeugdhulpvoorziening, zal het college een schriftelijke beschikking afgeven. Hiertegen kan de jeugdige en/of zijn ouder(s) bezwaar en beroep indienen. De mogelijkheid om bezwaar in te dienen tegen de beschikking en ook de daaropvolgende mogelijkheid van beroep bij de rechter is geregeld in de Awb en geldt in beginsel voor alle beschikkingen.
Uitzonderingen zijn onder meer beschikkingen die inhouden dat gesloten jeugdhulp nodig is of een door de gecertificeerde instelling genomen besluit tot verlening van jeugdhulp op grond van artikel 3.5 lid 1 van de Jeugdwet (zie artikel 1 van bijlage 2 bij de Awb). De jeugdige en/of zijn ouder(s) moeten met de beschikking de informatie krijgen die nodig is om hun rechtspositie te bepalen en te begrijpen. Hiervoor is nodig dat de beschikking de jeugdige en/of zijn ouder(s) goed en volledig informeert. In dit artikel zijn de essentiële zaken opgenomen die in ieder geval in de beschikking moeten worden opgenomen. Artikel 17. Passend beschikken Dit artikel geeft invulling aan het uitgangspunt dat een beschikking niet alleen moet voorzien in passende ondersteuning, maar ook qua inhoud en looptijd moet aansluiten bij de individuele situatie van de jeugdige en/of ouder(s). Het college dient bij het nemen van een besluit een zorgvuldige afweging te maken tussen de aard van de ondersteuningsbehoefte, de te bereiken resultaten en de verwachte duur van de benodigde ondersteuning. Het college voorkomt daarmee dat standaard voor korte perioden wordt geïndiceerd wanneer op voorhand duidelijk is dat de ondersteuningsbehoefte langdurig of blijvend van aard is. Het uitgangspunt is dat niet vaker dan noodzakelijk een nieuw onderzoek of een nieuwe aanvraag wordt verlangd.
Onnodige herindicaties brengen administratieve lasten met zich mee voor zowel de jeugdige en/of ouder(s) als de gemeente en kunnen de continuïteit van de ondersteuning onnodig verstoren. Hoofdstuk 6. Individuele jeugdhulp voorzieningen Artikel 18. Vervoer van en naar jeugdhulp Vervoer vormt geen zelfstandige vorm van jeugdhulp, maar kan onder omstandigheden noodzakelijk zijn om een jeugdige daadwerkelijk gebruik te laten maken van een individuele voorziening. Uitgangspunt is dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor het vervoer van hun kind naar en van de locatie waar jeugdhulp wordt verleend. Slechts indien de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn, kan een vervoersvoorziening worden toegekend. Een vervoersvoorziening wordt alleen toegekend indien de noodzaak daarvan voldoende is aangetoond. Het enkele feit dat vervoer wenselijk of praktisch is, is daarvoor onvoldoende. Indien een gelijkwaardige voorziening beschikbaar is waarvoor geen vervoersvoorziening noodzakelijk is, heeft deze voorziening de voorkeur. Hiermee wordt invulling gegeven aan het uitgangspunt dat de goedkoopst adequate voorziening wordt verstrekt. Het ontbreken van voldoende financiële middelen voor vervoer vormt op zichzelf geen grond voor het verstrekken van een vervoersvoorziening op grond van de Jeugdwet.
In dergelijke gevallen kan mogelijk een beroep worden gedaan op andere voorzieningen, zoals de bijzondere bijstand. Artikel 19. Dyslexie Diagnostiek en behandeling van ernstige dyslexie (ED) zijn toegankelijk voor jeugdigen vanaf 7 jaar die basisonderwijs volgen. De school biedt eerst de benodigde onderwijsondersteuning en begeleiding. Een deskundige dyslexiezorg beoordeelt de landelijke criteria en het geldende Protocol Pagina 35 Oktober 2026 Dyslexie Diagnostiek en Behandeling en adviseert het college. Het college beslist na een individuele beoordeling bij beschikking. De gemeentelijke verantwoordelijkheid betreft diagnostiek en behandeling van ED, niet de onderwijsondersteuning of dyslexiehulpmiddelen. Bijkomende problematiek sluit gespecialiseerde behandeling niet zonder meer uit. Artikel 20. Vaktherapie Vaktherapie kan worden toegekend als de noodzaak en bijdrage aan de doelen voldoende zijn onderbouwd. De therapeut moet voldoen aan de wettelijke en professionele eisen die voor de betreffende hulp gelden. Een registratie die voor het concrete beroep of de hulp niet toepasselijk is, vormt geen extra toegangseis. Artikel 21. Kinderopvang en buitenschoolse opvang Reguliere kinderopvang en buitenschoolse opvang hebben primair tot doel kinderen op te vangen en zijn geen jeugdhulp in de zin van de Jeugdwet.
Een behoefte aan reguliere opvang leidt daarom niet tot aanspraak op een individuele voorziening jeugdhulp. Artikel 22. Behandeling bij complexe scheidingsproblematiek Een scheiding is op zichzelf geen grond voor individuele jeugdhulp. Die hulp kan wel nodig zijn als de ontwikkeling of psychische gezondheid van de jeugdige daardoor ernstig wordt bedreigd of belemmerd. De aanpak is op het kind gericht en wordt professioneel onderbouwd. Het college zorgt daarnaast voor toegankelijke preventieve informatie en ondersteuning. De inrichting daarvan kan aansluiten bij bestaande toegang en algemene voorzieningen. Een afzonderlijk scheidingsloket is geen voorwaarde in deze verordening en vraagt een aparte uitvoeringskeuze. Hoofdstuk 7. Persoonsgebonden budget (pgb) Artikel 23. Regels om in aanmerking te komen voor een pgb De voorwaarden sluiten aan bij artikel 8.1.1 van de Jeugdwet: verantwoord beheer, een gemotiveerd standpunt over de niet-passendheid van natura-aanbod en gewaarborgde kwaliteit. Het pgb-plan ondersteunt die beoordeling. Het format is een hulpmiddel en geen zelfstandige toelatingsvoorwaarde. Het college licht de keuze begrijpelijk toe en biedt hulp bij de aanvraag. Ouders hoeven geen wetenschappelijk bewijs te leveren dat hun keuze effectiever is. Een voorkeur moet wel gemotiveerd worden in relatie tot de hulpbehoefte.
De wettelijke weigeringsgronden geven het college een bevoegdheid die een individuele afweging vraagt. Bij hogere kosten kan alleen het meerdere worden geweigerd. Integriteit wordt uitsluitend betrokken voor zover concrete feiten relevant zijn voor de wettelijke kwaliteitseis. Artikel 24. Pgb-vaardigheid Pgb-vaardigheid wordt beoordeeld naar de daadwerkelijke mogelijkheden om het budget verantwoord te beheren, zelfstandig of met de wettelijk toegestane hulp. De verordening bevat de beoordelingskaders; nadere hulpmiddelen kunnen in beleidsregels worden uitgewerkt. Beperkte taalvaardigheid, een diagnose of schulden leiden niet automatisch tot weigering. Het college onderzoekt ondersteuning of vertegenwoordiging en beoordeelt of hiermee verantwoord beheer mogelijk is. Bij combinatie van beheer en hulpverlening wordt mogelijke belangenverstrengeling concreet beoordeeld. Pagina 36 Oktober 2026 Artikel 25. Onderscheid formele en informele hulp Dit artikel maakt onderscheid tussen formele en informele hulp. Dit onderscheid is onder meer van belang voor de kwaliteitseisen en de tarieven die bij een pgb worden gehanteerd. Van formele hulp is sprake wanneer de hulp beroepsmatig wordt verleend door een daarvoor gekwalificeerde professional of instelling die voldoet aan de gestelde registratie- en kwaliteitseisen.
Hulp die niet aan deze voorwaarden voldoet of wordt verleend door iemand uit het sociale netwerk, een vrijwilliger of een eerste- of tweedegraads bloedverwant, wordt aangemerkt als informele hulp. Artikel 26. Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb Ook met een pgb ingekochte hulp moet veilig, doeltreffend, cliëntgericht en passend zijn. De kwaliteitseisen worden afgestemd op de aard en zwaarte van de hulp. Voor formele aanbieders gelden de wettelijke professionele eisen. Hulp uit het sociale netwerk moet vrijwillig, verantwoord en duurzaam kunnen worden geleverd en de redelijkerwijs verwachte eigen inzet te boven gaan. Voor taken die een professional vereisen kan geen informele hulp worden ingezet. Wettelijk verplichte meldingen van calamiteiten en geweld worden aan de bevoegde inspectie gedaan. Gemeentelijke controle en informatie-uitwisseling blijven binnen de wettelijke bevoegdheden. Artikel 27. Hoogte pgb Voor formele hulp bedraagt het pgb 95% van het laagste adequate gecontracteerde tarief bij inzet van een instelling en 75% bij inzet van een zelfstandige zonder personeel. Voor informele hulp blijft de grondslag het wettelijke minimumloon. Het college onderbouwt dat deze tarieven in de concrete situatie toereikend zijn om de toegekende hulp daadwerkelijk in te kopen. Een percentage mag niet leiden tot een ontoereikend budget.
Als geen vergelijkbaar natura-aanbod bestaat, wordt een aanvaardbare offerte betrokken. Hogere kosten kunnen alleen worden beperkt binnen artikel 8.1.1, vierde lid, van de Jeugdwet. De tarieven worden jaarlijks geïndexeerd. Bij lopende beschikkingen onderzoekt het college of het budget nog toereikend is. Noodzakelijke aanpassing wordt bij besluit vastgelegd. Verplichte werkgeverslasten worden meegenomen. Artikel 28. Uitgesloten van pgb Het pgb is voor de toegekende jeugdhulp en het toegekende vervoer. Aanvraag-, beheer- en bemiddelingskosten en een vrij besteedbaar bedrag vallen daarbuiten. De administratieve uitvoering kan worden uitgewerkt zonder aanvullende weigeringsgronden te creëren. Bij spoed moet hulp direct beschikbaar zijn. Dit verhindert niet dat daarna, indien gewenst en aan de wettelijke voorwaarden wordt voldaan, een pgb wordt beoordeeld. Hoofdstuk 8. Herziening en handhaving Artikel 29. Rechten, plichten en informatievoorziening Dit artikel verplicht het college om jeugdigen, ouders en wettelijk vertegenwoordigers duidelijk te informeren over de rechten en verplichtingen die horen bij het ontvangen van jeugdhulp, zowel in natura als via een pgb. Daarbij wordt ook gewezen op de gevolgen van onjuist gebruik.
Daarnaast geldt een inlichtingenplicht voor feiten en omstandigheden die redelijkerwijs van invloed kunnen zijn op het recht, de omvang of de vorm van de voorziening. De wettelijke pgb-informatieplicht Pagina 37 Oktober 2026 en de uitzondering voor gegevens uit aangewezen authentieke registraties zijn uitgewerkt in artikel 31, eerste lid. Artikel 30. Medewerkingsplicht jeugdige en ouder(s) Medewerking wordt gevraagd voor zover deze redelijkerwijs nodig is. Het college onderzoekt belemmeringen, biedt passende ondersteuning en een herstelmogelijkheid en motiveert de gevolgen van ontbrekende informatie. Een maatregel vraagt steeds een wettelijke grondslag en een individuele, evenredige afweging. Artikel 31. Herziening, intrekking en terugvordering De eerste twee leden van dit artikel regelen de informatieplicht bij een pgb en de herziening of intrekking van een pgb-besluit overeenkomstig de Jeugdwet. Het verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens kan tot herziening of intrekking leiden als juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zouden hebben geleid; opzet of verwijtbaarheid is hiervoor geen wettelijk vereiste. Verblijf in een Wlz- of Zvw-instelling is geen zelfstandige intrekkingsgrond. Dit kan wel aanleiding zijn om opnieuw te onderzoeken of de jeugdige nog op de voorziening is aangewezen.
Het derde lid biedt een verordeningsrechtelijke grondslag voor terugvordering na herziening of intrekking. Invordering bij dwangbevel is beperkt tot de wettelijk geregelde situatie van onjuiste of onvolledige gegevensverstrekking. Iedere terugvordering vraagt een gemotiveerde, individuele en evenredige afweging. Opschorting van pgb-betalingen door de Sociale verzekeringsbank kan op gemotiveerd verzoek plaatsvinden bij een ernstig vermoeden van de in het vierde lid genoemde omstandigheden en duurt ten hoogste dertien weken. De jeugdige en/of ouder(s) worden schriftelijk over het verzoek geïnformeerd. Artikel 32. Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik Dit artikel vormt de basis voor het gemeentelijke toezicht op een rechtmatige uitvoering van de Jeugdwet. Goede informatievoorziening aan jeugdigen en ouders is daarbij een belangrijk preventief instrument. Daarnaast wijst het college een toezichthouder aan die toezicht houdt op de naleving van de wettelijke en gemeentelijke regels en onderzoek kan doen naar signalen van misbruik, oneigenlijk gebruik en niet-gebruik. Artikel 33. Rechtmatigheid en doelmatigheid Het college bevordert rechtmatige en doelmatige inzet met goede informatie, zorgvuldig onderzoek en passende controle. Uitvoeringsinstrumenten worden in beleidsregels of afspraken uitgewerkt.
Onderzoek en gegevensdeling blijven binnen wettelijke bevoegdheden en privacyregels. Hoofdstuk 9. Waarborgen verhouding prijs en kwaliteit Artikel 34. Verhouding prijs en kwaliteit jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen Dit artikel betreft de door het college gehanteerde tarieven bij contractering of subsidiëring van aanbieders en gecertificeerde instellingen. Het ziet niet op de berekening van een pgb; daarvoor geldt artikel 27. De tarieven moeten verantwoorde hulp mogelijk maken, met inachtneming van wettelijke kwaliteitseisen, deskundige inzet en continuïteit. Bij de tariefvaststelling betrekt het college de kosten die redelijkerwijs met de uitvoering samenhangen, waaronder personeelskosten, overhead, niet-productieve uren en scholing. Relevante Pagina 38 Oktober 2026 landelijke en regionale afspraken kunnen worden betrokken, maar vervangen de eigen tariefvaststelling en motivering door het college niet. Artikel 35. Kwaliteitseisen Lid 1 en 2 De wettelijke kwaliteitseisen gelden rechtstreeks voor jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen. Het college borgt de naleving bij contractering en kan binnen de wettelijke kaders nadere kwaliteitseisen opnemen. Een relevant keurmerk kan kwaliteit aantonen; gelijkwaardige kwaliteitsborging blijft mogelijk. De eisen zijn objectief, proportioneel en vooraf kenbaar.
Lid 3 en 4 Bij onderaanneming blijft de hoofdaanbieder verantwoordelijk voor naleving van de wettelijke en contractuele eisen. Ook voor ingeschakelde medewerkers en vrijwilligers waarborgt de aanbieder de vereiste deskundigheid en de naleving van toepasselijke eisen. Lid 5 Het college ziet toe op de kwaliteit van de geleverde ondersteuning en kan daarvoor periodiek en steekproefsgewijs onderzoek uitvoeren. Ook aan hulpverleners die via een pgb worden ingezet kunnen kwaliteitseisen worden gesteld. Deze eisen moeten passen bij de aard van de hulp en zijn gericht op het waarborgen van verantwoorde, veilige en doelmatige jeugdhulp. Hoofdstuk 10. Klachten en medezeggenschap Artikel 36. Klachtregeling Klachten over gemeentelijke gedragingen worden behandeld volgens de Algemene wet bestuursrecht en de geldende gemeentelijke klachtenregeling. De behandeling is laagdrempelig en wordt uitgevoerd door iemand die niet bij de gedraging betrokken was. Dit is te onderscheiden van een volledig externe behandeling. Na de gemeentelijke procedure kan de Nationale ombudsman worden benaderd. De gemeentelijke klachtenpagina is https://www.buren.nl/direct-regelen/bestuurlijk/klacht-of- bezwaar/klacht/. Deze verwijst naar de klachtenregeling en biedt informatie over mondelinge en schriftelijke indiening en ondersteuning.
De onafhankelijke jeugdhulpvertrouwenspersoon biedt ondersteuning bij rechten en klachten. Jeugdstem voert dit onafhankelijke vertrouwenswerk uit; informatie staat op https://jeugdstem.nl/. De vertrouwenspersoon is geen betrokken behandelaar of gemeentelijke beslisser. Een zelfgekozen naaste kan daarnaast ondersteunen. Voor een klacht over een aanbieder geldt diens wettelijke klachtenregeling. Voor onenigheid met een beschikking zijn bezwaar en beroep de aangewezen routes; de termijnen staan in het besluit. Artikel 37. Medezeggenschap en participatie Dit artikel waarborgt de betrokkenheid van jeugdigen, ouders en vertegenwoordigers van cliëntgroepen bij de voorbereiding en ontwikkeling van het gemeentelijke jeugdhulpbeleid. Zij worden tijdig in de gelegenheid gesteld voorstellen te doen en advies uit te brengen en krijgen de informatie en ondersteuning die nodig zijn om daadwerkelijk te kunnen participeren. Het college kan de wijze waarop deze participatie wordt georganiseerd nader uitwerken in nadere regels. Hoofdstuk 11. Slotbepalingen Pagina 39 Oktober 2026 Artikel 38. Evaluatie Met dit artikel wordt geborgd dat periodiek wordt onderzocht hoe de verordening in de praktijk functioneert. Daarbij wordt gekeken naar de doeltreffendheid en de effecten van het gevoerde beleid. De gemeenteraad wordt hierover ten minste eenmaal per twee jaar geïnformeerd.
De uitkomsten kunnen aanleiding geven tot aanpassing van de verordening, nadere regels of het beleid. Artikel 39. Nadere regels, communicatie en hardheidsclausule Nadere regels werken uitsluitend de gedelegeerde onderdelen van de verordening uit. Beleidsregels beschrijven hoe het college zijn bevoegdheden toepast. Geen van beide kan essentiële aanspraakvoorwaarden of afwegingsfactoren vervangen die de raad moet regelen. Algemene regels worden volgens de wettelijke voorschriften bekendgemaakt. De hardheidsclausule betreft een gemotiveerde afwijking in een bijzonder individueel geval ten gunste van de jeugdige of ouders. De beschikking en het ondersteuningsplan leggen de afwijking vast. Een algemene wijziging vraagt besluitvorming door het daarvoor bevoegde bestuursorgaan. De gemeente geeft begrijpelijke digitale en niet-digitale informatie. Een eenvoudig overzicht of infographic kan het proces verduidelijken, naast persoonlijke ondersteuning. Artikel 40. Overgangsrecht Bestaande voorzieningen en lopende procedures worden volgens het overgangsrecht behandeld. Herziening of intrekking van een bestaande beschikking vraagt een toepasselijke wettelijke of verordeningsrechtelijke grondslag en respect voor de rechtszekerheid en de inhoud van de beschikking.
Een andere uitkomst onder de nieuwe verordening of een wens om van aanbieder of vorm te veranderen is op zichzelf geen herzieningsgrond. De intrekking van de oude gecombineerde verordening wordt beperkt tot het jeugddeel; de samenloop met de nieuwe Wmo-verordening wordt bij de vaststelling afgestemd.