CConstaterende datBuren
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 1 - Verordening Wmo gemeente Buren 2027

Besluitvormende Raad 24 november 2026, gemeente BurenBij agendapunt: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren 202718.058 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 3

1 Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren 2027. Geldend van 1-01-2027 t/m heden Intitulé Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren 2027 De raad van de gemeente Buren: Gelet op artikel 156 Gemeentewet en de artikelen 2.1.3, 2.1.4a eerste, tweede, derde, vijfde en zesde lid, 2.1.4b tweede lid, 2.1.5 eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6 vierde lid en 2.6.6 eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo); Overwegende dat: • het noodzakelijk is om cliënten te ondersteunen als zij beperkingen ondervinden in hun maatschappelijke participatie en zelfredzaamheid en zij niet in staat zijn om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, met hulp van het sociale netwerk of met gebruikmaking van algemene voorzieningen of andere voorzieningen hiervoor een oplossing te vinden; • het noodzakelijk is om cliënten met psychische of psychosociale problemen en cliënten die vanwege huiselijk geweld of om andere redenen de thuissituatie hebben verlaten, te ondersteunen bij het zich handhaven in de samenleving als zij hier niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, of met hulp van het sociale netwerk of met gebruikmaking van algemene voorzieningen toe in staat zijn; • het noodzakelijk is om bij verordening regels te stellen over de invulling van de plicht tot ondersteuning.

besluit: vast te stellen de ‘Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren 2027’ 2 Inhoud Artikel 1. Begripsbepalingen ..............................................................................................................4 Artikel 2. Vormen van maatschappelijke ondersteuning .....................................................................5 Artikel 3. Doelgroep van de verordening .............................................................................................5 Artikel 4. Toegang ..............................................................................................................................6 Artikel 5. Melding of aanvraag ............................................................................................................6 Artikel 6. Spoedeisende gevallen .......................................................................................................6 Artikel 7. Onderzoek ..........................................................................................................................6 Artikel 8. Verslag ................................................................................................................................7 Artikel 9. Aanvraag maatwerkvoorziening ...........................................................................................8 Artikel 10.

Beschikking maatwerkvoorziening .....................................................................................8 Artikel 11. Passend beschikken .........................................................................................................9 Artikel 12. Algemene toekenningscriteria maatwerkvoorziening .........................................................9 Artikel 13. Weigeringsgronden ........................................................................................................10 Artikel 14. Gebruikelijke hulp ..........................................................................................................10 Artikel 15. Sporthulpmiddelen .........................................................................................................12 Artikel 16. Algemene regels voor pgb ...............................................................................................13 Artikel 17. Aanvullende regels voor pgb ............................................................................................14 Artikel 18. Hoogte en tarief van het pgb ............................................................................................14 Artikel 19. Bijdrage kosten voorzieningen Wmo ................................................................................15 Artikel 20.

Kwaliteit voorzieningen ...................................................................................................16 Artikel 21. Verhouding prijs-kwaliteit ondersteuning door derden .....................................................16 Artikel 22. Criteria financiële tegemoetkoming meerkosten Wmo ....................................................17 Artikel 23. Jaarlijkse waardering mantelzorgers ................................................................................17 Artikel 24. Reikwijdte .......................................................................................................................18 Artikel 25. Medewerkingsplicht ........................................................................................................18 Artikel 26. Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening ...19 Artikel 27. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking en terugvordering maatwerkvoorziening ......................................................................................................................19 Artikel 28. De onderzoeksfase .........................................................................................................20 Artikel 29. De handhavingsfase ........................................................................................................20 Artikel 30.

Melding calamiteiten en geweldsincidenten ....................................................................21 Artikel 31. Klachten .........................................................................................................................21 Artikel 32. Betrekken van inwoners bij het beleid ..............................................................................21 Artikel 33. Medezeggenschap bij aanbieders van maatschappelijke ondersteuning .........................22 Artikel 34. Hardheidsclausule ..........................................................................................................22 3 Artikel 35. Indexering .......................................................................................................................22 Artikel 36. Evaluatie .........................................................................................................................22 Artikel 37. Intrekking oude regelingen en overgangsregeling .............................................................22 Artikel 38. Inwerkingtreding en citeertitel .........................................................................................23 Toelichting Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren 2027 ............................23 4 Hoofdstuk 1 Begripsbepalingen en vormen van ondersteuning Artikel 1.

Begripsbepalingen In deze verordening wordt verstaan onder: a. Aanvraag: het schriftelijk verzoek om één of meerdere maatwerkvoorzieningen, dat door de inwoner bij de gemeente kan worden ingediend. b. Algemeen gebruikelijke voorziening en hulp: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar en toegankelijk is en draagbaar met een inkomen op minimumniveau. En een passende en toereikende bijdrage levert aan zelfredzaamheid of participatie. c. Algemene voorziening: dienst of product die gericht is op maatschappelijke ondersteuning algemene voorzieningen zijn toegankelijk zonder voorafgaand onderzoek naar de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner. In de Wmo 2015 verwijst deze term naar algemene voorzieningen zoals in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015. d. Andere voorziening: ondersteuning waar op grond van een andere (wettelijke) regeling dan bedoeld in de Wmo 2015 aanspraak op kan worden gemaakt en waarop de maatschappelijke ondersteuning dient te worden afgestemd. e. Beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Buren. f. Budgetplan: een door de gemeente beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het pgb-budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie. g.

Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijke hulp aan een inwoner in de vorm van informatie, advies en algemene ondersteuning, op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. h. Eigen bijdrage: een financiële bijdrage die de inwoner verschuldigd is vanuit de Wmo 2015. In de Wmo 2015 wordt dit beschreven in de artikelen 2.1.4., eerste lid, van de Wmo 2015. i. Eigen kracht: de mogelijkheden van de inwoner en zijn omgeving om zelf in een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te voorzien. j. Gemeente: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Buren. k. Gesprek: Het gesprek tussen de inwoner en de gemeente, naar aanleiding van de ondersteuningsvraag van de inwoner. Dit gesprek is nodig om de persoonskenmerken en behoeften van de inwoner in kaart te brengen. l. Ingezetene: een inwoner van een gemeente waarbij de feitelijke plek/plaats waar de inwoner verblijft of woont bepalend is. Dit wordt aan de hand van concrete feiten en omstandigheden bepaald, waarbij de BRP-inschrijving een belangrijke aanwijzing, maar niet doorslaggevend is. m. Maatwerkvoorziening: Hiermee wordt een ‘maatwerkvoorziening’ bedoeld zoals in, artikel 1.1.1 van de Wmo 2015. Dit is een voorziening die niet vrij toegankelijk is. Er wordt eerst onderzoek gedaan naar de situatie van de inwoners.

Als een maatwerkvoorziening nodig is gezien de aard en ernst van de ondersteuningsvraag, geeft de gemeente hiervoor een beschikking. n. Melding: op grond van artikel 2.3.2 (lid 9) van de Wmo 2015 kan een aanvraag om een maatwerkvoorziening pas worden gedaan als er voorafgaand eerst een melding is ingediend van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning. o. Ondersteuningsvraag: de noodzaak van een inwoner voor maatschappelijke ondersteuning zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015 zoals die wordt geboden door de gemeente (het sociaal team). p. Onderzoeksverslag: het document met de uitkomst van het onderzoek, zoals bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo 2015. Indien van toepassing aangevuld met adviezen, verwijzingen en afspraken die met de inwoner zijn gemaakt. q. Onderzoek: analyse van relevante informatie van een inwoner met een ondersteuningsvraag op basis waarvan door de gemeente een afweging wordt gemaakt voor datgene wat nodig is: een maatwerk- of een daaraan voorliggende voorziening. r. Persoonlijk plan: een plan waarin de inwoner de omstandigheden, bedoeld als in artikel 2.3.2 lid 4 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest passend is. s.

Persoonsgebonden budget (pgb): Persoonsgebonden budget zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015, zijnde een door het college verstrekt budget aan de inwoner, dat hem in staat stelt de 5 ondersteuning die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken. Voor een pgb gelden in aanvulling op de hiervoor genoemde wetten, de regels die in deze verordening zijn beschreven. t. Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de inwoner een sociale relatie onderhoudt. u. Sociaal Team Buren: door het college aangewezen team dat namens de gemeente taken uitvoert in het kader van de Wmo, zoals het voeren van gesprekken, onderzoeken en het coördineren van ondersteuning. v. Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. w. Zorgaanbieder: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die namens de gemeente gehouden is een maatwerkvoorziening te leveren. Hieronder vallen ook de leveranciers van hulpmiddelen. Artikel 2. Vormen van maatschappelijke ondersteuning 1. De gemeente treft op basis van de Wmo voorzieningen zodat iedereen zo veel mogelijk zelfredzaam kan zijn en kan participeren in de maatschappij. Er zijn algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen beschikbaar op de volgende gebieden: a. wonen in een geschikt huis (Wonen) b. verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen) c. lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer) d.

het schoon en leefbaar houden van de woning (Huishouden) e. regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) f. zingeving, sport en activeren (Activeren) g. beschikken over mantelzorg die het vol kan houden (Mantelzorg) 2. De volgende soorten algemene voorzieningen als bedoeld in het eerste en tweede lid zijn voor inwoners in elk geval beschikbaar: a. voorlichting; b. advies en informatie; c. signaleren van problemen; d. toeleiding naar hulpaanbod; e. coördinatie van zorg; f. lichte hulp en ondersteuning. 3. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Wmo: a. individuele begeleiding; b. groepsbegeleiding, waaronder dagbesteding, al dan niet met vervoer; c. kortdurend verblijf; d. huishoudelijke hulp; e. vervoer; f. woningaanpassingen; g. hulpmiddelen; h. verhuiskostenvergoeding. i. tegemoetkoming in de meerkosten Artikel 3. Doelgroep van de verordening 1. Deze verordening richt zich op personen; • die hun woonplaats hebben en gemeentelijk ingeschreven staan in de gemeente Buren en; • die hun zelfredzaamheid en/of maatschappelijke participatie willen behouden of verbeteren en daarbij direct ondersteuning bij nodig hebben; of • die al dan niet woonachtig in gemeente Buren, als mantelzorger noodzakelijke vorm van ondersteuning aan een inwoner van de gemeente Buren bieden. 2.

In afwijking van het bepaalde in het eerste lid richt de verordening zich wat betreft de maatwerkvoorzieningen opvang en beschermd wonen op ingezetenen van Nederland die in de gemeente Buren ondersteuning zoeken. 6 3. Wanneer de doelgroep te maken heeft met meervoudige domein overstijgende problematiek op het terrein van de Jeugdwet, de Wet maatschappelijke ondersteuning en de Participatiewet draagt het college zorg voor een goede afstemming van de ondersteuning. Hoofdstuk 2 Toegang en procedure Artikel 4. Toegang 1. De toegang tot maatschappelijke ondersteuning zoals bedoeld in de Wmo valt volledig onder de taken van de gemeente. 2. De toegang tot beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt uitgevoerd door centrumgemeente Nijmegen. De in deze verordening opgenomen regels zijn niet van toepassing op de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Voor deze voorzieningen gelden de regels van de vigerende Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Nijmegen. Artikel 5. Melding of aanvraag 1. Een ondersteuningsvraag kan door of namens een cliënt bij het team toegang van de gemeente worden ingediend. Dit kan schriftelijk, mondeling, telefonisch of elektronisch gemeld worden en geldt als een melding van een ondersteuningsvraag. 2.

De gemeente bevestigt de ontvangst hiervan schriftelijk of digitaal en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak. 3. De gemeente wijst de inwoner in de ontvangstbevestiging voorafgaand aan het onderzoek op: a. de vervolgprocedure en de rechten en plichten van de inwoner daarin; b. de mogelijkheid om gebruik te maken van kosteloze en onafhankelijke cliëntondersteuning door de cliënt en zijn mantelzorger; c. de mogelijkheid om een persoonlijk plan in te dienen binnen zeven dagen na de melding en betrekt het persoonlijk plan bij het onderzoek. Artikel 6. Spoedeisende gevallen 1. In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3. van de Wmo, treft het college na de melding zo snel mogelijk een tijdelijke passende maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.4 van de Wmo. 2. Een tijdelijke maatwerkvoorziening heeft een maximumtermijn van drie maanden en kan alleen na beoordeling van het college worden verlengd. Artikel 7. Onderzoek 1. De gemeente start na de melding van de ondersteuningsvraag Wmo het onderzoek en maakt zo spoedig mogelijk met de inwoner een afspraak voor een gesprek. De factoren, genoemd in artikel 2.3.2 vierde lid, van de wet maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek bedoeld in het eerste lid. 2.

De gemeente verzamelt alle gegevens over de situatie van de inwoner die nodig zijn voor het onderzoek. Als het gaat om gegevens die de gemeente niet zelfstandig of zonder toestemming kan inzien of verkrijgen, dan vraagt de gemeente aan de inwoner om die gegevens binnen een bepaalde termijn aan te leveren of vraagt de gemeente om toestemming om deze op te vragen bij derden. Bij de uitnodiging voor het gesprek wordt duidelijk gemaakt welke gegevens dat zijn. De inwoner verstrekt in ieder geval inzicht in de woonsituatie, de ondersteuningsvraag en wanneer 7 van toepassing de daarbij behorende hulpverleningsgeschiedenis en huidige hulpverlening, zodat op juiste wijze beoordeeld kan worden welke ondersteuning passend is. 3. De gemeente kan afzien van een gesprek als: a. de ondersteuningsvraag van de inwoner voldoende bekend is, en; b. er sinds de aanmelding geen relevante wijzigingen zijn geweest in de situatie van de inwoner, en; c. inwoner daarmee instemt. 4. Bij de start van het gesprek identificeert de inwoner zich op verzoek met een geldig identiteitsbewijs, als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de Identificatieplicht, tenzij de identiteit al bij de betrokken medewerker van de gemeente bekend is. 5. De gemeente onderzoekt indien nodig in een gesprek tussen de inwoner en eventuele andere betrokkenen: a.

de behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de inwoner en in het geval van een jeugdige ook zijn ouders. Indien er een jeugdige betrokken is, ook de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige; b. de ondersteuningsvraag, oftewel welke problemen, belemmeringen en beperkingen er worden ervaren objectief kunnen worden vastgesteld. Wat de beoogde oplossing is vanuit de inwoner en het gewenste resultaat/doel, waarbij normaliseren en een aanvaardbaar niveau van participatie en zelfredzaamheid het uitgangspunt is; c. de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of door gebruikmaking van één of meerdere algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen of andere voorzieningen een oplossing voor de ondersteuningsvraag te vinden. Een dienst, product of voorziening is algemeen gebruikelijk als deze: • niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; • daadwerkelijk beschikbaar is; • een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en; • financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; d. de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociale netwerk een oplossing voor de ondersteuningsvraag te vinden; e. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; f.

de mogelijkheden om door gebruikmaking van één of meerdere andere voorzieningen een oplossing voor zijn/haar ondersteuningsvraag te vinden; g. dat een inwoner een bijdrage verschuldigd is in de kosten, indien een maatwerkvoorziening Wmo als mogelijke oplossing voor zijn/haar ondersteuningsvraag wordt overwogen. h. hoe bij de oplossing voor zijn/haar ondersteuningsvraag zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner. i. de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb wanneer een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn/haar ondersteuningsvraag wordt overwogen. Hierbij wordt de inwoner in begrijpelijke bewoordingen ingelicht over de gevolgen van die keuze, de werkwijze bij het pgb en de daaraan verbonden rechten en plichten. 6. De gemeente kan een onafhankelijk, specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen als de ondersteuningsvraag dit vereist. Artikel 8. Verslag 1. Na afronding van het onderzoek zoals bedoeld in artikel 7, uiterlijk zes weken na ontvangst van de melding ondersteuningsvraag Wmo, stuurt de gemeente het schriftelijke verslag van het onderzoek, in de vorm van het onderzoeksverslag aan de inwoner. In de periode dat de gemeente wacht op stukken van de inwoner, wordt het onderzoek in overleg met de inwoner tijdelijk gestopt. 2.

Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het onderzoeksverslag toegevoegd. 8 3. De gemeente wijst de inwoner in het onderzoeksverslag op de mogelijkheid een aanvraag voor een maatwerkvoorziening te doen. 4. Indien van toepassing geeft de gemeente aan welke andere mogelijkheden er zijn voor het inzetten van andere voorzieningen, algemene voorzieningen en algemeen gebruikelijke voorzieningen. Dit staat los van de maatwerkvoorzieningen die de gemeente kan verstrekken. Artikel 9. Aanvraag maatwerkvoorziening 1. Een door de cliënt, vertegenwoordiger of gemachtigde ondertekend gespreksverslag kan als aanvraag gelden. 2. Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan pas worden gedaan nadat het onderzoek is uitgevoerd. Indien het college het onderzoek niet binnen zes weken na de melding heeft afgerond, kan de inwoner een aanvraag indienen zonder afronding van het onderzoek. 3. Als de inwoner genoegzaam bekend is bij het college, kan het college in overeenstemming met de inwoner afzien van een onderzoek als bedoeld in artikel 7 van deze verordening. 4. Als uit het onderzoek blijkt dat de inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en deze voorziening in de vorm van een pgb wil ontvangen, onderzoekt het college of aan de voorwaarden van een pgb, als bedoeld in artikel 2.3.6 lid 2 van de wet, wordt voldaan.

De inwoner verstrekt hiervoor de door het college gevraagde informatie en dient een budgetplan in volgens het door het college vastgestelde format. Het budgetplan maakt onderdeel uit van de aanvraag. Het college stelt hiervoor een format verplicht. 5. Het besluit wordt via een beschikking afgegeven na ontvangst van de aanvraag. Artikel 10. Beschikking maatwerkvoorziening 1. Het is aan de gemeente om te bepalen welke voorziening en omvang wordt ingezet voor het bereiken van de doelen zoals geformuleerd in de Wmo. 2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening wordt toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is; b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; c. of de maatwerkvoorziening in natura of in de vorm van een pgb wordt verstrekt; d. indien het een maatwerkvoorziening in natura betreft: welke gecontracteerde aanbieder de maatwerkvoorziening levert; e. hoe bezwaar en beroep tegen de beschikking kan worden gemaakt, hoe een voorlopige voorziening kan worden aangevraagd bij de rechtbank 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking, aanvullend op het vorige lid, in ieder geval vastgelegd: a. voor welk resultaat het pgb uitsluitend kan worden aangewend; b. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; c.

welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; d. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; e. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. Als sprake is van een verschuldigde eigen bijdrage wordt de inwoner daarover in de beschikking geïnformeerd. 5. Indien de uitkomst van het onderzoek leidt tot een beschikking die afwijkt van de wens/verwachting van de inwoner neemt de gemeente voor het verzenden van de beschikking contact op met de inwoner (bij een jeugdige zijn/haar ouders) om het besluit mondeling toe te lichten. 9 Artikel 11. Passend beschikken 1. Onder passend beschikken wordt verstaan: het toekennen van een maatwerkvoorziening op een wijze die aansluit bij de situatie, behoeften en mogelijkheden van de inwoner. Daarbij wordt zoveel mogelijk rekening gehouden met de verwachte duur en stabiliteit van de ondersteuningsbehoefte. 2. Het college stelt beschikkingen zodanig vast dat deze bijdragen aan passende en duurzame ondersteuning van de inwoner. Daarbij wordt in ieder geval: a. gekeken naar de persoonlijke situatie en het dagelijks leven van de inwoner; b. rekening gehouden met de ernst, duur en veranderlijkheid van de ondersteuningsbehoefte; en c. gestreefd naar continuïteit van ondersteuning met zo min mogelijk onnodige herindicaties. 3. Bij het bepalen van de looptijd van de beschikking geldt dat: a.

de looptijd wordt afgestemd op wat passend is voor de individuele situatie van de inwoner; b. bij een langdurige of blijvende ondersteuningsbehoefte een langere indicatieduur of een beschikking zonder vaste einddatum kan worden afgegeven, voor zover dit passend is. 4. Het college kan de toegekende ondersteuning periodiek evalueren. Als uit de evaluatie conform artikel 2.3.9 lid 1 Wmo 2015 blijkt dat de ondersteuning niet langer passend is, kan het college het besluit wijzigen of intrekken op grond van artikel 2.3.10 Wmo 2015. Hoofdstuk 3 Criteria maatwerkvoorzieningen Artikel 12. Algemene toekenningscriteria maatwerkvoorziening 1. Het verslag en indien van toepassing budgetplan van het onderzoek wordt als uitgangspunt genomen voor beoordeling van de ondersteuningsvraag. Op basis van het onderzoek wordt door de gemeente besloten tot het al dan niet toekennen van een maatwerkvoorziening. 2. De gemeente kent een maatwerkvoorziening toe, als uit het onderzoek blijkt dat een maatwerkvoorziening nodig is, gezien de aard en ernst van de ondersteuningsvraag. De gemeente past hier het volgende afwegingskader toe. De ondersteuningsvraag van een inwoner is in die gevallen niet op te lossen of te verminderen door de inzet van: a. eigen kracht; b. gebruikelijke hulp; c. mantelzorg; d. andere personen uit het sociale netwerk; e. hulp van vrijwilligers; f.

algemeen gebruikelijke voorzieningen; g. algemene voorzieningen in het kader van de Wmo; h. andere voorzieningen, waaronder in ieder geval, maar niet uitsluitend: - voorzieningen vanuit de Zorgverzekeringswet - voorzieningen vanuit de Wet Langdurige Zorg - voorzieningen vanuit de Wet Passend Onderwijs - voorziening vanuit de Participatiewet - verordening Blijverslening gemeente Buren 2019 3. De maatwerkvoorziening levert een passende en doeltreffende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaam of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. 4. Voor een maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie geldt dat deze alleen kan worden toegekend voor over de beperkingen het gevolg zijn van een lichamelijke, geestelijke, verstandelijke oorzaak; een chronisch psychisch probleem of een psycho-sociaal probleem; 5. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, kiest de gemeente de goedkoopst passende voorziening. 6. Bij het inzetten van een maatwerkvoorziening is het uitgangspunt dat de ondersteuning wordt geleverd door gecontracteerde aanbieders. 10 7. Als een gevraagde specifieke maatwerkvoorziening niet bewezen effectief is kan de gemeente besluiten om deze voorziening niet toe te kennen en een bewezen effectieve alternatieve maatwerkvoorziening te verstrekken. 8.

Bij het aanbod van een maatwerkvoorziening wordt zo goed mogelijk rekening gehouden met de godsdienstige gezindheid, levensovertuiging en culturele achtergrond van de inwoner. 9. Als een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door de gemeente verstrekte voorziening, wordt deze alleen verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven: a. tenzij die voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen; b. tenzij de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of c. tenzij de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de ondersteuningsvraag. 10. Wanneer een cliënt gebruik kan maken van een algemeen gebruikelijke voorziening, komt hij niet in aanmerking voor een maatwerkvoorziening. De volgende voorzieningen worden in ieder geval door de gemeente als algemeen gebruikelijk aangemerkt en worden daarom niet door de gemeente verstrekt.

- airconditioning woonruimte: - alle vormen van kranen (eenhendel-mengkranen, thermostaatkranen en glijstangset); - beugels (wand/vloer); - douchecabine; - douchecel; - douche- en/of badzitjes; - douche- en/of toiletstoel; - douchestoelen (met uitzondering van een kinder- en/of elektrische verstalbare douchestoel); - douchewand; - drempelhulpen tot 10 centimeter hoogte; - grepen (wand/vloer); - spoel-föhn toilet; - standaard (elektrische) (bak)fiets/tandem; - seniorendouchebak/inloop douche senioren; - toiletverhoger; - toiletpot; - verhoogd/hangend toilet; - zonwering (binnen en buiten). Het college kan aanvullend nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en 2 beschikbaar zijn. Artikel 13. Weigeringsgronden 1. Er wordt geen maatwerkvoorziening toegekend als de gemeente van oordeel is dat: a. de ondersteuningsvraag kan worden opgelost door het inzetten van een andere voorziening, zoals genoemd onder artikel 12, tweede lid, onder h; b. een inwoner zijn/haar ondersteuningsvraag redelijkerwijs van te voren had kunnen voorzien en maatregelen had kunnen nemen om de ondersteuningsvraag te voorkomen; c. er voor de inwoner geen aantoonbare meerkosten zijn ten aanzien van de situatie voordat de ondersteuningsvraag ontstond; d.

de inwoner de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een spoedeisende situatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; e. de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en de passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog beoordeeld kunnen worden; 11 f. de aangevraagde maatwerkvoorziening onveilig is of risico’s met zich meebrengt voor de inwoner of anderen; g. het toekennen van een maatwerkvoorziening een anti-revaliderend effect zou hebben; h. een eerder verstrekte maatwerkvoorziening nog passend is als oplossing voor de ondersteuningsvraag, of, i. niet aannemelijk is dat met de inzet van een maatwerkvoorziening de ondersteuningsvraag wordt opgelost; j. de cliënt tekortschietend besef van verantwoordelijkheid heeft getoond; k. de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die aan de cliënt zijn toe te rekenen. 2. Er wordt geen maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ toegekend als de gemeente van oordeel is dat: a.

de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd voor een verblijf dat niet bedoeld is voor permanente bewoning, zoals bijvoorbeeld een hotel/pension; trekkerswoonwagen; gehuurde kamer; tweede woning; vakantie- of recreatiewoning; b. de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd voor een gemeenschappelijke ruimte, tenzij de voorziening bijdraagt aan de toegankelijkheid van die ruimte; c. voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft in een doelgroepengebouw; d. het college kan een maatwerkvoorziening voor individueel gebruik weigeren en in plaats daarvan een collectieve voorziening verstrekken door of ten behoeve van inwoners in een doelgroepengebouw, indien dit de goedkoopste compenserende voorziening is en dit aansluit bij de ondersteuningsbehoefte van de betrokken inwoners; e. de aangevraagde maatwerkvoorziening het uitrustingsniveau van sociale woningbouw overstijgt; f. er sprake is van achterstallig onderhoud en daarmee sprake is van een algemeen gebruikelijke renovatie verwijzend naar jurisprudentie van de CRvB met betrekking tot algemeen gebruikelijke renovatie; g. de noodzaak van de maatwerkvoorziening het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie. Of wanneer er naar het oordeel van de gemeente geen andere belangrijke reden voor de verhuizing bestond, of h.

de voorziening in het geval van nieuwbouw en renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; i. de inwoner niet is verhuisd naar een woning die op dat moment het meest geschikt was ten aanzien van de beperkingen van de inwoner, tenzij hiervoor schriftelijke toestemming is gegeven door de gemeente; j. de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen. 3. Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast. 4. Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Huishouden’ worden de meest recent vastgestelde beleidsregels huishoudelijke ondersteuning gemeente Buren gehanteerd. 5. Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’, bestaande uit een regiotaxipas, wordt rekening gehouden met verplaatsingen tot maximaal 2.000 kilometer per jaar, in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner en rekening houdend met de vervoersbehoefte van de cliënt en diens partner, de leeftijd van de cliënt, de beschikbaarheid van een ander verplaatsingsmiddel en de mate waarin dat verplaatsingsmiddel in de vervoersbehoefte voorziet. Indien ook andere vervoersvoorzieningen of verplaatsingsmiddelen zijn toegekend wordt voor de regiotaxipas rekening gehouden met maximaal 1.320 km per jaar in de directe woon- en leefomgeving. Artikel 14. Gebruikelijke hulp 1.

Gebruikelijke hulp is de mate waarin de inwoner met behulp van gebruikelijke hulp het aanvaardbare niveau van zelfredzaamheid en participatie of het zich handhaven in de 12 samenleving kan bereiken of behouden. Bij gebruikelijke hulp worden de volgende uitgangspunten gehanteerd: a. Personen binnen de leefeenheid van een bewoner zijn primair zelf verantwoordelijk voor het functioneren van het huishouden, de zelfredzaamheid en de participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving van de leden van die leefeenheid. b. Gebruikelijke hulp heeft een verplichtend karakter. Het hoeft niet te betekenen dat de leefeenheid deze hulp zelf uitvoert. De gebruikelijke hulp kan door de bewoner ook aan derden uitbesteed worden of met eigen financiële middelen ingekocht worden. c. Voor gebruikelijke hulp wordt geen (aanvullende) ondersteuning geboden vanuit de Wmo. d. Bij uitval van een persoon wordt door andere personen binnen de leefeenheid, al dan niet naast fulltime (vrijwilligers)werk of opleiding, zorggedragen voor een herverdeling en overname van de (huishoudelijke) taken, zorg- en begeleidingsactiviteiten. e. De bijdrage die van kinderen wordt gevraagd is afhankelijk van de leeftijd. Van iedere volwassene van 23 jaar of ouder wordt in ieder geval verwacht naast een volledige baan of opleiding een meerpersoonshuishouden te kunnen voeren.

Het hebben van een fulltimebaan of het volgen van een voltijdsopleiding staat het leveren van gebruikelijke hulp dus niet in de weg. Het bieden van gebruikelijke hulp gaat verder ook voor op andere activiteiten van leden van de leefeenheid in het kader van hun maatschappelijke participatie. f. Fysieke afwezigheid van de huisgenoot belemmert het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet. Van ieder (volwassen) mens wordt verwacht een volledige school- of werkweek (inclusief overwerk en reistijden) te kunnen combineren met huishoudelijke taken. Afwezigheid vanwege school- of arbeidsgerelateerde activiteiten kan er wel toe leiden dat de gebruikelijke hulpverlener de uitvoering van de taken moet plannen op momenten waarop hij/zij wel thuis is. g. Bij de beoordeling of en in welke mate er sprake is van gebruikelijke hulp worden in ieder geval de volgende aspecten gewogen: i. De aard van de benodigde ondersteuning. ii. De mate van planbaarheid en uitstelbaarheid van de benodigde ondersteuning. iii. De frequentie en omvang van de benodigde ondersteuning. iv. De duur van de benodigde ondersteuning. Is er sprake van een kortdurende situatie met uitzicht op herstel of een langdurende (chronische) situatie waarin extra ondersteuning nodig is. v.

Gebruikelijke hulp is niet of in mindere mate van toepassing als uit objectief onderzoek blijkt dat personen binnen de leefeenheid niet in staat zijn om (een aantal) taken over te nemen vanwege: • (langdurige) fysieke afwezigheid • een beperking of een beperkte leerbaarheid. • (dreigende) overbelasting, waarbij het evenwicht tussen draagkracht en draaglast onder spanning staat. Wanneer de dreigende overbelasting wordt veroorzaakt door een combinatie van werk en gebruikelijke hulp en andere activiteiten dan werk en huishouden, gaan werk en gebruikelijke hulp voor. Het beoefenen van vrijetijdsbesteding kan het bieden van gebruikelijke hulp in principe niet in de weg staan. Bij (dreigende) overbelasting kan die indicatie van korte duur zijn om de leefeenheid de gelegenheid te geven de onderlinge taakverdeling aan de ontstane situatie aan te passen. Artikel 15. Sporthulpmiddelen 1. Het sporthulpmiddel wordt alleen verstrekt als: a. de inwoner door een beperking niet kan sporten zonder een aangepaste sportvoorziening en niet op een andere wijze op een aanvaardbaar niveau kan participeren; b. de inwoner in het dagelijks leven gebruik maakt van een loophulpmiddel of een verplaatsingsmiddel; c. het beoefenen van de sport uitsluitend mogelijk is met een aan de beperking aangepast of aanpasbaar hulpmiddel, beoefening is niet op een andere wijze mogelijk; 13 d.

er sprake is van serieuze, structurele en naar verwachting langdurige sportbeoefening; e. het niet gaat om topsport of sport op hoog (professioneel) niveau; f. sprake is van meerkosten bij de sportbeoefening die rechtstreeks voortvloeien uit de beperking. g. de inwoner geen gebruik kan maken van de mogelijkheden die Uniek Sporten biedt. Hoofdstuk 4 Pgb als maatwerkvoorziening Artikel 16. Algemene regels voor pgb 1. Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6 lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. 2. De gemeente kan een pgb toekennen indien: a. de inwoner naar het oordeel van de gemeente op eigen kracht, met hulp uit zijn/haar sociale netwerk of een vertegenwoordiger voldoende in staat is om de taken uit te voeren die horen bij het beheren van een pgb; b. de gemeente van oordeel is dat de maatwerkvoorziening in pgb van goede kwaliteit, veilig, doeltreffend en passend bij de ondersteuningsvraag is, en c. de inwoner kan motiveren dat hij de maatwerkvoorziening als pgb geleverd wenst te krijgen. 3. Als de inwoner een pgb wenst te ontvangen om hulp van derden te betrekken, dan dient de inwoner een budgetplan aan te leveren. In het budgetplan moet in elk geval zijn opgenomen: a.

het gewenste doel en resultaat waarvoor het pgb zal worden ingezet; b. de motivatie waarom de inwoner de zorg in pgb geleverd wenst te krijgen; c. door wie of welke zorgaanbieder(s) de hulp geboden zal worden; d. indien van toepassing: de duur en omvang van de hulp (in uren, dagdelen of etmalen); e. indien van toepassing: welk tarief per tijdseenheid gehanteerd wordt, en f. indien van toepassing: in het geval van professionele ondersteuning: of deze hulp voldoet aan de gevraagde kwaliteitscriteria. Deze kwaliteitscriteria worden door de gemeente vastgelegd in de beleidsregels. 4. Als de gemeente een pgb toekent, mag dit pgb alleen worden ingezet voor het doel en resultaat zoals beschreven in het ondersteuningsplan. 5. De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit een pgb: a. begeleidings-, reis- en administratiekosten; b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; c. kosten voor opleiding en training; d. kosten voor huisvesting van de hulpverlener; e. kosten voor een vrij besteedbaar bedrag; f. kosten voor hulp die direct ingezet moet worden (spoedhulp). 6. Als professionele ondersteuning noodzakelijk is, gezien de aard en ernst van de problematiek, kan deze niet geboden worden door een persoon uit het sociaal netwerk van de inwoner. 7. Een aanvraag voor een pgb kan geheel of gedeeltelijk geweigerd worden: a.

als de aanvraag betrekking heeft op kosten die al zijn gemaakt voorafgaand aan de aanvraag of de melding en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening passend was. Zie artikel 13, eerste lid, onderdeel d en e. b. als de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; c. als de inwoner niet voldoet aan de regels van het pgb, zoals beschreven in deze verordening; d. als de inwoner het pgb niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het bestemd is; e. als het pgb bedoeld is voor hulp die kan worden aangemerkt als gebruikelijke hulp. De gemeente legt in beleidsregels vast wat gebruikelijke hulp is; f. voor het deel dat de kosten van deze maatwerkvoorziening in pgb hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening in natura; 14 g. als degene die het pgb van de inwoner beheert, ook de hulp aan de inwoner biedt, of op een andere manier betrokken is bij de organisatie die de hulp biedt, bijvoorbeeld als directeur of bestuurder; h. als de inwoner naar het oordeel van de gemeente de aanvraag niet kan motiveren en toelichten. i. als de inwoner problematische schulden heeft, een schuldsaneringstraject doorloopt of onder de Wet schuldsanering natuurlijke personen valt, tenzij de bewindvoerder het financiële beheer van het pgb op zich neemt.

De kosten hiervan moet de inwoner betalen. j. als het pgb bedoeld is voor besteding in het buitenland. Een uitzondering kan alleen worden gemaakt als het zorg betreft die al in Nederland wordt ingezet en waarbij het gaat om een voortzetting in het buitenland van maximaal 13 weken. k. als de hulp of ondersteuning die door één persoon geleverd wordt, meer bedraagt dan 48 uur per week. Bij het vaststellen of deze 48 uur per week overschreden wordt, kunnen alle betaalde werkzaamheden worden meegewogen, en ook de hoeveelheid ondersteuning die deze persoon, al dan niet via een pgb, levert aan andere personen of gezinsleden; l. als de gemeente eerder toepassing heeft gegeven aan de onderdelen b, c of d van dit lid. 8. Als een pgb wordt toegekend voor de aanschaf van een hulpmiddel of het realiseren van een woningaanpassing, verstrekt de inwoner aanvullend een kopie van de bankpas van de bankrekening waarop het pgb wordt uitbetaald, voor zover dit noodzakelijk is voor de uitbetaling van het pgb. Artikel 17. Aanvullende regels voor pgb 1. Als een inwoner het pgb wenst in te zetten voor hulp die wordt geboden door een professionele organisatie of zelfstandig ondernemer, dan moet deze hulp voldoen aan de geldende kwaliteitscriteria. De gemeente stelt deze kwaliteitscriteria in de beleidsregels vast. 2.

Als een inwoner het pgb wenst in te zetten voor hulp die wordt geboden door een persoon uit het sociale netwerk, dan gelden hiervoor de volgende voorwaarden: a. deze hulp leidt gemotiveerd tot een vergelijkbaar of beter resultaat dan de inzet van professionele hulpverlener; b. voldaan wordt aan de voorwaarden zoals beschreven in artikel 16, tweede lid, a tot en met c; c. de hulp leidt niet tot (dreigende) overbelasting van degene die de hulp biedt, zoals aangegeven door deze persoon zelf ofwel naar het oordeel van een deskundige. De gemeente kan een deskundige derde hierover om advies vragen. Artikel 18. Hoogte en tarief van het pgb 1. Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 4 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Deze aanbieders ontvangen maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura, of; b. personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel.

Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Deze aanbieder ontvangen maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura min 17% overheadkosten, tenzij aannemelijk is dat dit percentage niet toereikend is om de zorg in te kopen. 15 3. Als de ondersteuning wordt verleend door een ander persoon dan beschreven in lid 2 is sprake van informele hulp. Voor informele hulp wordt uitgegaan van het wettelijke minimumloon. 4. De hoogte van het pgb: a. is toereikend om de benodigde hulp van derden te betrekken; en b. wordt vastgesteld aan de hand van een budgetplan dat door de inwoner is ingevuld in het format dat de gemeente hiervoor hanteert; en c. moet door de gemeente worden vastgesteld op basis van een offerte van de zorgaanbieder. 5. Bedraagt voor een verhuiskostenvergoeding maximaal 1.500 euro 6. In geval sprake is van een arbeidsovereenkomst, waarbij werkgeverslasten afgedragen moeten worden, wordt het pgb verhoogd met deze werkgeverslasten. Hierbij gaat het college uit van het lage tarief, tenzij niet aan de voorwaarden hiervoor wordt voldaan. Dan verhoogt het college het pgb met het hoge tarief.

Beide tarieven worden (mede) gepubliceerd op de website van de SVB. 7. De normbedragen voor de verstrekking van de maatwerkvoorzieningen zijn terug te vinden op de website van het samenwerkingsverband Rivierenland waar de gemeente Buren onderdeel van uit maakt: Sociaal domein Rivierenland (sociaaldomeinrivierenland.nl). 8. Het tarief voor het pgb blijft gelijk tijdens de hele periode waarover de beschikking wordt afgegeven. 9. De gemeente kan de pgb-tarieven jaarlijks indexeren conform de indexering van de zorg in natura tarieven. Hoofdstuk 5 Bijdrage in de kosten Artikel 19. Bijdrage kosten voorzieningen Wmo 1. De inwoner is, met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening Wmo, zolang de inwoner van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor een pgb wordt verstrekt. 2. In afwijking van het eerste lid, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor: a. een maatwerkvoorziening Wmo vervoer, betreffende collectief vervoer. Wel betaalt de inwoner een bijdrage voor elke rit. Deze tarieven zijn terug te vinden op de website van de vervoerder https://www.versis.nl/kosten/; b. een rolstoel; c. Een woningaanpassing ten behoeve van een minderjarige die beschikt over een indicatie op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). 3.

De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de Wmo. Deze eigen bijdrage is van toepassing per bijdrageperiode voor de inwoner en diens partner tezamen. 4. De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde eigen bijdrage, wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 5. De kostprijs van een: a. maatwerkvoorziening in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; b. maatwerkvoorziening in pgb is maximaal gelijk aan de hoogte van het pgb, welke door de gemeente wordt doorgegeven aan het CAK; c. ritprijs vanuit het collectief vervoer, is ten minste gelijk aan het tarief voor openbaar vervoer in de regio en wordt rechtstreeks aan de vervoerder betaald. 6. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner wordt opgelegd aan de ouders of verzorgers en vanaf het 18e jaar aan de inwoner zelf voor dat deel dat dan nog niet afgeschreven is. 7. Voor een maatwerkvoorziening Wmo of een algemene voorziening Wmo kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten voor de inwoner, zoals de kosten voor consumptie of gebruik van sommige materialen tijdens een activiteit. 16 Hoofdstuk 6 Kwaliteit Artikel 20.

Kwaliteit voorzieningen 1. De zorgaanbieders zorgen dat zij voldoen aan eisen met betrekking tot deskundigheid van beroepskrachten. De zorgaanbieders zorgen ervoor dat de voorzieningen die zij aanbieden van goede kwaliteit zijn. Dit doen de zorgaanbieders door: a. de voorziening veilig, doeltreffend en inwonergericht te verstrekken; b. de voorziening af te stemmen op de persoonlijke situatie van de inwoner en andere vormen van zorg die de inwoner ontvangt; c. er op toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorziening handelen in overeenstemming met de professionele standaard en beschikken over relevante ervaring en diploma’s; d. er op toe te zien dat de kwaliteit van de voorziening en de deskundigheid van beroepskrachten, voor zover van toepassing, tenminste voldoet aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de betreffende sector erkende keurmerken; e. een regeling vast te stellen voor de afhandeling van klachten van inwoners over de kwaliteit van de maatwerkvoorzieningen en de bijbehorende dienstverlening die door hen worden aangeboden. 2. In aanvulling op lid 1 stelt de gemeente bij de inkoop nadere kwaliteitseisen aan de door aanbieders aangeboden voorzieningen. 3.

Als een aanbieder als hoofdaannemer gebruik maakt van een onderaannemer, is hij ervoor verantwoordelijk dat de onderaannemer voldoet aan de kwaliteitseisen die de gemeente aan de ondersteuning stelt. 4. Onverminderd andere toezichtbevoegdheden ziet de gemeente ten aanzien van maatwerkvoorzieningen in natura toe op de naleving van het gestelde in het eerste, tweede en derde lid door periodieke overleggen met aanbieders, het laten uitvoeren van een standaard kwaliteitsonderzoek, eventueel een signaal gestuurd kwaliteitsonderzoek, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de inwoner ter plaatse controleren van de (kwaliteit van de) geleverde maatwerkvoorziening in natura. 5. Aanbieder legt op eerste verzoek van het college een verklaring omtrent het gedrag (VOG) over als bedoeld in artikel 28 van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens voor beroepskrachten en andere personen die beroepsmatig met zijn cliënten in contact kunnen komen. Deze verklaring mag niet eerder zijn afgegeven dan 3 maanden voor het tijdstip waarop betrokkene voor de aanbieder ging werken. Deze verklaring moet dan binnen 9 weken na verzoek van het college worden overgelegd. De eis van de VOG is van toepassing op natuurlijke personen.

Alle beroepskrachten en andere personen die namens aanbieder direct en indirect cliëntencontact hebben, moeten een geldige VOG kunnen overleggen. Met indirect contact wordt bedoeld ondersteunend personeel dat werkzaam is op de locatie waar de hulp wordt verleend. Dit ondersteunend personeel is niet direct betrokken bij de hulp aan cliënten, echter is wel werkzaam in de omgeving van de inwoners. Artikel 21. Verhouding prijs-kwaliteit ondersteuning door derden 1. Ter waarborging van een goede prijs-kwaliteitverhouding van een door een derde te leveren dienst hanteert de gemeente: a. een vast tarief dat geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan van een overeenkomst met een derde, of; b. een reëel tarief dat geldt als ondergrens voor: - een inschrijving en het aangaan van een overeenkomst met een derde, en; - een vast tarief, bedoeld in onderdeel a. 2. Onder de diensten in lid 1 wordt verstaan diensten als bedoel in artikel 2.6.4 van de Wmo; 17 3. De gemeente stelt de tarieven als bedoeld in het eerste lid vast: a. overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van de dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3 lid 2 onderdeel c van de wet. b.

rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening bedoeld in artikel 2.6.5 lid 2 van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners. 4. De gemeente baseert het vaste tarief of het reële tarief als bedoeld in het eerste lid op de volgende kostprijselementen: a. de kosten van de beroepskracht, waaronder de voor de sector voor de toepasselijke cao- schalen in relatie tot de zwaarte van de functie; b. redelijke overheadkosten; c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, werkoverleg en (bij)scholing waaronder: - het werken conform de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling; - verplichte deelname aan samenwerkingsverbanden; - gecertificeerd zijn. d. de reis- en opleidingskosten; e. indexatie van het reële tarief voor het leveren van een dienst; f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder bijvoorbeeld rapportageverplichtingen en andere administratieve verplichtingen. 5. De gemeente houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van tarieven die het hanteert voor door derden te leveren maatwerkvoorzieningen Wmo, niet zijnde diensten, in ieder geval rekening met: a. de marktprijs van de maatwerkvoorziening; b.

de eventuele extra taken die in verband met de maatwerkvoorziening van de leverancier worden gevraagd, zoals; - het aanmeten, leveren en plaatsen van de maatwerkvoorziening; - instructie over het gebruik van de maatwerkvoorziening; - onderhoud van de maatwerkvoorziening en verzekering. Hoofdstuk 7 Waardering mantelzorgers en tegemoetkoming meerkosten Artikel 22. Criteria financiële tegemoetkoming meerkosten Wmo 1. De gemeente kan op grond van artikel 2.1.7 van de Wmo op aanvraag aan een inwoner een financiële tegemoetkoming meerkosten toekennen als bijdrage in de kosten van de inwoner ten behoeve van zijn/haar zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. 2. De financiële tegemoetkoming meerkosten als bedoeld in het eerste lid, wordt enkel verstrekt wanneer: a. de kosten voor vervoer per eigen auto, als dit vervoer niet algemeen gebruikelijk is en de cliënt ten gevolge van zijn beperking geen gebruik kan maken van het collectief vervoer. De hoogte is gebaseerd op de kilometerprijs van het Nibud (variabele kosten miniklasse) en het uitgangspunt dat de cliënt 2500 km per jaar binnen de eigen leef-en woonomgeving moet kunnen reizen. b. de kosten voor verhuizen en herinrichting. De hoogte is gebaseerd op marktonderzoek door de cliënt naar de kosten voor verhuizing en de Nibud-normen voor stoffering. c. geen aanspraak op vergoeding van de meerkosten als genoemd onder a.

bestaat op grond van een andere voorziening. 3. De gemeente kan bij de beoordeling van hetgeen vereist wordt in het tweede lid onder a. rekening houden met de hoogte van het inkomen van de inwoner en dat van zijn/haar eventuele partner en de mate waarin zich in een kalenderjaar meerkosten zullen voordoen. 4. De gemeente kan beleidsregels vaststellen over de financiële tegemoetkoming meerkosten. 18 Artikel 23. Jaarlijkse waardering mantelzorgers 1. De gemeente geeft jaarlijks aan mantelzorgers van inwoners in de gemeente Buren een mantelzorgwaardering. 2. Mantelzorgers kunnen zich voor de mantelzorgwaardering bij het Steunpunt Mantelzorg (Welzijn Rivierstroom) melden als mantelzorger. 3. De gemeente bepaalt, na samenspraak met het Steunpunt Mantelzorg, waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers bestaat. 4. Mantelzorgers komen in aanmerking voor de gemeentelijke waardering van mantelzorg indien: a. de mantelzorger in ieder geval voor een periode van drie maanden en voor ten minste gemiddeld 8 uur per week en onbetaald voor een chronisch zieke, gehandicapte of hulpbehoevende partner, familielid, kind of vriend(in) zorgt; b. degene die wordt verzorgd inwoner van de gemeente Buren is; c. per zorgbehoevende kunnen maximaal twee mantelzorgers een mantelzorgwaardering aanvragen. Hoofdstuk 8 Toezicht en handhaving maatwerkvoorzieningen Artikel 24. Reikwijdte 1.

Toezicht en handhaving in het kader van deze verordening heeft betrekking op de ondersteuning die op grond van de Wmo 2015 plaatsvindt of zou moeten plaatsvinden. 2. Waar in dit hoofdstuk wordt gesproken “bij of krachtens de wet”, wordt bedoeld de Wmo 2015, nadere regelgeving en ter uitvoering van de wettelijke taken afgesloten overeenkomsten of subsidiebesluiten. Artikel 25. Medewerkingsplicht 1. Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn voor de beoordeling van de aanspraak op een maatwerkvoorziening: a. de inwoner en diens huisgenoten op te roepen in persoon te verschijnen op een door het college te bepalen plaats en tijdstip en hem te bevragen; b. de inwoner en diens huisgenoten op een door het college te bepalen plaats en tijdstip door een of meer daartoe aangewezen deskundigen te laten bevragen en/of te onderzoeken. 2. De inwoner alsook diens relevante huisgenoten in het kader van gebruikelijke hulp, zijn verplicht medewerking te verlenen aan de oproep als bedoeld in lid 3 onder a en de bevraging en/of onderzoek als in het derde lid onder b. 3. Deze medewerkingsplicht van de inwoner en diens huisgenoten behelst ook de verplichting om: a. aan het college, gevraagd en ongevraagd, mededeling te doen van feiten en omstandigheden, waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op de voorziening; b.

medewerking te verlenen aan een bezichtiging van de persoonlijke woon- en leefsituatie, een optische controle of een controle anderszins van een verstrekte of te verstrekken dienst of middel. 4. Wanneer het college gebruik maakt van zijn controlebevoegdheden, houdt het college rekening met de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit zoals die zijn verbonden aan het recht op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. 19 Artikel 26. Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening 1. De gemeente streeft ernaar om fraude te voorkomen (preventie). Daarom informeert de gemeente inwoners op een gepaste manier over rechten en plichten en over de gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van maatwerkvoorzieningen in pgb en zorg in natura. 2. Om oneigenlijk gebruik van de Wmo te voorkomen, onderzoekt de gemeente, al dan niet steekproefsgewijs, de doel- en rechtmatigheid van de verstrekte maatwerkvoorziening. 3. Als er onderzoek wordt gedaan zoals in het tweede lid, dan verlenen de inwoner en eventuele betrokkenen alle benodigde medewerking en informatie aan de gemeente. 4. Controle, toezicht en handhaving voor voorzieningen die zijn verstrekt door de centrumgemeente Nijmegen geschiedt door de gemeente Nijmegen onder toepassing van de vigerende Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Nijmegen. 5.

Het onderzoek naar oneigenlijk gebruikte of ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen wordt gedaan door een toezichthouder. 6. De gemeente kan een toezichthouder aanwijzen die belast is met het houden van toezicht op de naleving van rechtmatige en doelmatige uitvoering van de waaronder de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 7. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb: a. voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een inwoner een ernstig vermoeden is ontstaan dat sprake is van één van de volgende situaties: I. de inwoner heeft onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt en de verstrekking van de juiste of volledige gegevens zou tot een andere beslissing geleid hebben. II. de inwoner voldoet niet aan de regels voor het pgb, zoals beschreven in hoofdstuk 4. III. de inwoner gebruikt het pgb niet, of voor een ander doel dan waarvoor het bestemd is. b. voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in lid 2 van dit artikel. 8. De gemeente kan beleidsregels opstellen ten aanzien van de invulling van fraudepreventie. Artikel 27. Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking en terugvordering maatwerkvoorziening 1.

De inwoner die een maatwerkvoorziening ontvangt, geeft tijdig bij de gemeente aan als er sprake is van feiten of omstandigheden die aanleiding kunnen zijn tot een heroverweging ten aanzien van een maatwerkvoorziening. Dit kan uit eigen beweging of op verzoek van de gemeente gedaan worden (artikel 2.3.8. van de Wmo). 2. De gemeente kan (in overeenstemming met artikel 2.3.10 van de Wmo) een beslissing over een maatwerkvoorziening herzien of intrekken, als de gemeente vaststelt dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en daardoor mogelijk een andere beslissing is genomen; b. de inwoner de maatwerkvoorziening niet langer nodig heeft; c. de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is; d. de inwoner langer dan twee maanden verblijft in een instelling die valt onder de Wet Langdurige Zorg of de Zorgverzekeringswet; e. de inwoner niet meer voldoet aan de voorwaarden voor de maatwerkvoorziening, zorg in natura of pgb; f. de inwoner gebruikt de maatwerkvoorziening in natura of het pgb voor een ander doeleinde dan waarvoor het bestemd is. g. de inwoner zich niet houdt aan de gestelde voorwaarden zoals opgenomen in de bruikleenovereenkomst.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://buren.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/c1bef10f-47e1-4dd6-afc5-baea8c139ac0?agendaItemId=98cbbb43-0bb3-4529-850c-c24356aa4956