Schriftelijke bijdrage 8

Aan de gemeenteraad, geachte gemeenteraad, Middels dit bericht stuur ik u mijn schriftelijke bijdrage voor de vergadering van 3 september 2025. Ik ben Mevr. M.J. Vos, inwoonster van Brummen. Ik woon in een seniorenwoning aan de Larikshof op de locatie Brummense Enk Oost, dat is nogal dichtbij het voorgenomen AZC. Ik ben zeer slecht ter been, en kan mijzelf nauwelijks verzorgen. Het kost mij veel moeite om nog boodschappen te doen, ik doe mijn boodschappen bij de DEKA-markt te Brummen. Vanaf mijn woning tot aan de supermarkt is dat al een best grote afstand voor mij. Als er t.z.t. zoveel asielzoekers in het dorp zouden gaan komen dan ben ik daar heel erg bang voor. Ik ben immers een gemakkelijke prooi voor kwaadwillenden. Ik heb principieel niets tegen vluchtelingen, maar het zijn wel getraumatiseerde mensen die uit een andere cultuur komen. Die andere normen en waarden hebben en bezigen. Ik ben op leeftijd en heb dus levenservaring. Eerder in mijn leven heb ik verbleven in andere regio's van dit land. Ik schrijf verbleven omdat ik er formeel niet woonde maar dakloos was. Ook in regio's met veel asielzoekers. Dat ervaarde ik als erg beangstigend. Met name in de supermarkt waar er meer buitenlanders waren dan autochtonen, die meestal ook in groepen daar waren en rondhingen. En 'gedoe' veroorzaakten in de supermarkt en in de omgeving. Eveneens in het openbaar vervoer.

Waar groepen zich onvriendelijk manifesteerden jegens mede reizigers en het OV-personeel. Ik wil wel benadrukken dat dit uitwassen zijn op het grote aantal asielzoekers, maar desalniettemin intimiderend en beangstigend. Ik draag iedere echte vluchteling een warm hart toe, en ik ken ook verscheidene ingeburgerde statushouders die gewoon lieve mensen zijn en met wie het prettig samenleven is. Daarom vind ik het ook moeilijk en zelfs gênant om mij uit te spreken tegen asielzoekers. Maar .... "still they come" en de balans van de bevolking begint steeds meer zoek te raken. Nogmaals, ik heb niets tegen vluchtelingen, want onder hen zitten ook veel lieden die zich wel maatschappelijk ontwikkelen. Echter helaas die rotte appels .... en daar komen er toch steeds meer van. Ik vraag mij af tot hoever de tolerantie van de Nederlanders zou moeten gaan. Moeten we de bijverschijnselen maar blijven tolereren??? Feit is dat echte vluchtelingen terecht een reden hebben om een beter bestaan te zoeken.

Maar is dat ons probleem??? Nee dat is hun probleem. Waarom? Ik word in Nederland als Nederlander ook onderdrukt. Ik ben arbeidsongeschikt, ik moet tot aan mijn AOW van de bijstand leven omdat er geen nette regeling voor mij bestaat. Ik ben dakloos geworden t.g.v. mishandeling door mijn ex. De overheid deed niets voor mij. Ik ben 8 jaar dakloos geweest. En heb geld om te overleven op andere manieren bij elkaar moeten sprokkelen. Vaak heb ik gedacht "ik meld me ook bij een AZC aan" omdat ik net zo goed genaaid en onderdrukt werd door een overheid. En wel de Nederlandse. Dus enerzijds gun ik echte vluchtelingen hun opvang en status, anderzijds heeft de Nederlandse overheid mij het gevoel gegeven dat ik een soort ongewenst individu ben. Nu woon ik relatief veilig in een seniorenwoning in Brummen. Met een Participatie Wet uitkering (bijstand) met allerlei onredelijke verplichtingen welke niet behoren bij iemand met beperkingen. En nu zouden er 350 asielzoekers in mijn nabije omgeving komen. (Nogmaals; die vluchtelingen zijn vluchtelingen, die ondergaan ook maar wat op hun weg komt). Maar die krijgen van alles aangereikt om zich te ontwikkelen, zowel financieel als practisch. De Nederlandse overheid heeft mij nog nooit geholpen op geen enkele manier. En zou ik het nu moeten begrijpen dat het rechtvaardig is wat er nu gebeurt .....

Ik wil in ieder geval dat ik nog veilig mijn boodschappen kan doen, dat mijn fiets niet uit mijn tuin gejat wordt, dat ik tijdens hete zomers nog veilig mijn ramen of deur open kan zetten om mijn woning wat af te laten koelen. En dat ik nog veilig mijn hond uit kan laten zonder dat ik overvallen word. Ik hoop dat u hier serieus notie van wilt nemen. Groet, Marja Vos, 63 jaar,