Schriftelijke bijdrage 22

Document ter voorbereiding op de oordeelsvergadering AZC – 11 september 2025 1 Ter voorbereiding op de oordeelsvergadering AZC op 11 september 2025 Aan: College van Burgemeester en Wethouders, Gemeente Brummen Van: Sandra Koens Betr.: Bezorgdheid en bezwaar m.b.t. plannen AZC Brummen, 8 september 2025 Geacht college, Middels deze brief wil ik mijn ernstige zorgen kenbaar maken over de voorgenomen vestiging van een AZC voor 350 asielzoekers op het terrein van de Michaelshoeve in Brummen. Deze brief is opgesteld ter voorbereiding op de oordeelsvormende vergadering van donderdag 11 september. Als geboren en getogen inwoner voel ik mij sterk verbonden met dit dorp en onze gemeenschap. Ik merk dat de discussie rondom het AZC ontwrichtend werkt en onrust en onderlinge onvrede veroorzaakt, zowel zichtbaar als onderhuids, zoals het dorp niet eerder heeft gekend. Brummen staat bekend als een rustige en veilige gemeenschap met een hechte en nuchtere bevolking. Dat er juist hier een demonstratie plaatsvond, laat zien hoe uitzonderlijk groot de weerstand tegen de plannen is. Tegelijkertijd bleef een veel grotere groep tegenstanders thuis: sommigen herkenden zich niet in de spreker, anderen wilden niet het risico lopen weggezet te worden als xenofoob of ‘nietmedemenselijk’ of hadden andere legitieme redenen om weg te blijven.

Ook vele ouderen maken zich ernstig zorgen, vooral over de veiligheid in en rond het dorp, maar laten zich zelden zien tijdens protesten. Hun zorgen zijn er niet minder om. Integendeel: ze denken dat protesteren geen enkel nut heeft, omdat de gemeente niet luistert en haar plannen kosten wat kost doordrukt. Het begrip medemenselijkheid wordt te gemakkelijk gebruikt als scheidslijn. Alsof een kritisch standpunt of een simpel ‘nee’ per definitie een gebrek aan medemenselijkheid zou betekenen. Daarmee worden de brede en terechte zorgen van inwoners onterecht terzijde geschoven. Daar komt bij dat de manier waarop de plannen rond de Michaelshoeve worden gepresenteerd veel ergernis oproept. Het plotseling versturen van folders wekte de indruk dat het besluit al genomen was en dat het geen zin had om nog iets te ondernemen. Dit is misleidend omdat inwoners dan denken dat hun stem of inzet toch geen verschil meer maakt. Opvallend is bovendien dat voorstanders van dit project, zowel collegeleden als raadsleden, vaak niet uit Brummen afkomstig zijn of hier pas recent zijn komen wonen. Hierdoor ontbreekt de diepere binding en ervaring met de gemeenschap die juist essentieel is bij besluiten die zo ingrijpend zijn voor het dorp. Ook Eerbeek valt wel binnen de gemeentegrenzen, maar ondervindt geen direct effect.

Het gaat nadrukkelijk om het dorp Brummen, met 8.000 inwoners die zich onvoldoende vertegenwoordigd en gehoord voelen. Dit vergroot het gevoel van afstand tussen bestuur en gemeenschap.

De zorgen die ik en vele anderen delen, hebben niets te maken met een gebrek aan medemenselijkheid. Brummen is juist een dorp dat bekendstaat om betrokkenheid en onderlinge zorg. Maar het huisvesten van 350 mensen met zware traumatische ervaringen in een kleine gemeenschap zonder de noodzakelijke intensieve en individuele begeleiding is onverantwoord. Vanuit mijn werk zie ik hoe zwaar trauma’s wegen. Ouders die zelf getraumatiseerd zijn, kunnen hun kinderen nauwelijks emotionele stabiliteit bieden, die zo nodig is voor een gezonde opvoeding volgens de normen en waarden die passen bij onze gemeenschap. Hierdoor worden trauma’s doorgegeven wat kan leiden tot opgekropte woede en ernstige spanningen binnen het gezin en daarbuiten. We zien dit terug bij een deel van de Syrische jongeren die enige tijd geleden met medemenselijkheid zijn ontvangen, maar die inmiddels in grotere groepen in enkele steden voor zeer onveilige situaties zorgen. Document ter voorbereiding op de oordeelsvergadering AZC – 11 september 2025 Vluchten doe je niet zomaar, dat is duidelijk. Mensen in nood moet je helpen. Maar het extra verwennen en faciliteren, zoals in de plannen wordt voorgesteld, klinkt misschien sympathiek en ‘lief’, echter op de lange termijn werkt het verlammend en leidt het zelfs tot verveling.

Daarbij wordt voor dit project kosten noch moeite gespaard, terwijl deze inspanningen elders niet plaatsvinden, wat de frustratie en ongelijkheid binnen de Brummense gemeenschap verder vergroot. Het doet de nieuwkomers geen recht en ondermijnt tegelijkertijd het draagvlak en vertrouwen van de inwoners van Brummen. Daarom is het naar mijn overtuiging onmogelijk en onverantwoord om 350 mensen met zulke zware problematiek in een dorp van slechts 8.000 inwoners te plaatsen. Zonder intensieve individuele begeleiding zijn ernstige incidenten te verwachten. Slachtofferhulp Nederland wijst er zelfs op dat woede-uitbarstingen en psychische ontregeling onderdeel zijn van het traumaverwerkingsproces. Wanneer daarbovenop taalbarrières bestaan, is adequate hulpverlening vrijwel onmogelijk. Daarmee brengt dit project niet alleen de kwetsbare doelgroep, maar ook de Brummense bevolking in gevaar. De zorgen gaan in het bijzonder uit naar momenten en plaatsen waar inwoners massaal samenkomen, zoals bij de jaarlijkse kermis. Dit dorpsfeest van saamhorigheid heeft de afgelopen keer al te maken gehad met enkele incidenten, waaronder een steekpartij en de aanwezigheid van een persoon met een machete, die naar iemand op zoek was. Zulke gebeurtenissen zijn vreemd en ongekend in dit verder vredige dorp en tasten de veiligheid en sfeer aan.

Extra druk door deze plannen zal de saamhorigheid, verbondenheid en veiligheid waar Brummen trots op is, verder ondermijnen. Dat valt niet te ondervangen met enkele Boa’s. Ik doe daarom een dringend beroep op u om de plannen te heroverwegen. Niet uit onwil, maar juist uit medemenselijkheid én verantwoordelijkheid: wij kunnen deze mensen hier niet de intensieve begeleiding en stabiliteit bieden die zij zo hard nodig hebben en riskeren daarmee zowel hun welzijn als dat van onze gemeenschap. Laten we onze inspanningen richten op de nieuwkomers die Brummen nu al opvangt en ze zo goed mogelijk begeleiden naar een veilige en waardevolle plek binnen onze samenleving. Stop echter met de plannen voor een grootschalig AZC in

de Michaelshoeve; dit is onverstandig, onverantwoord en schaadt uiteindelijk iedereen. Wanneer dit college en de raad er toch voor kiezen de plannen door te zetten, doen zij dat in het volle besef dat zij de zorgen van Brummen naast zich neerleggen. Daarmee dragen zij de volledige verantwoordelijkheid voor alle gevolgen, nu en in de toekomst. De effecten zullen zich pas echt op de lange termijn openbaren, wanneer bestuurders en initiatiefnemers al vertrokken zijn en de gemeenschap achterblijft met de lasten. Het mogelijke besluit heeft nu al ontwrichtende gevolgen, het ondermijnt niet alleen de veiligheid, samenhang en identiteit, maar tast ook de fundamenten van ons dorp aan en verandert het vertrouwde samenleven ingrijpend. Ik vertrouw erop dat u de ernst van de zorgen onderkent en een verantwoord besluit neemt. Het huidige aantal nieuwe inwoners kan goed worden begeleid; een grootschalig AZC zou zowel hen als de Brummense gemeenschap ernstig tekortdoen. Uit medemenselijkheid én verantwoordelijkheid; laten we ons richten op degenen die er nu al zijn, zodat we samen veilig, hecht en duurzaam kunnen blijven samenleven.