Schriftelijke bijdrage 11

Aangezien er helaas geen ruimte was om in te spreken, hierbij mijn speech schriftelijk Beste Raadsleden, Februari dit jaar schreef ik u ook al met mijn zorgen en vragen. Helaas heeft met uitzondering van de VVD niemand vanuit de raad gereageerd op mijn vragen of überhaupt enige reactie gegeven. Waardoor ik ben gaan twijfelen of het door sommige partijen uberhaupt gelezen is. Ik hoop dan ook van harte dat er de tijd wordt genomen om mijn inbreng zorgvuldig te lezen en dit ook tot u te nemen. Na mijn brief van februari ben ik op het gemeentehuis uitgenodigd voor een gesprek, met de projectleider en wethouder. Ter voorbereiding op dit gesprek had ik vragen gesteld om mij goed te kunnen voorbereiden. Hier kreeg ik na weken wachten, pas op de avond voor het gesprek slechts gedeeltelijk antwoord op. Vragen en antwoorden over en weer volgden elkaar op, waar ik meermaals 6 weken op onvolledige antwoorden moest wachten. Op mijn laatste vragen van ruim 12 weken geleden kreeg ik geen antwoord, de projectleider blijkt al weer vertrokken. Op de website en in de krant belooft het college dat er géén opvang van alleenstaande minderjarige vreemdelingen (AMV’ers) zal plaatsvinden.

Maar in de conceptovereenkomst staat direct daarna de zin: “Partijen kunnen met wederzijdse instemming gedurende de looptijd van deze overeenkomst hiervan afwijken.” Hoe geloofwaardig is die belofte dan nog? Ook de duur van de overeenkomst is misleidend. Er wordt gesproken over een opvangperiode van 30 jaar, maar vervolgens staat er dat deze periode in onderling overleg verlengd kan worden. Dat klinkt voor mij als: opvang voor onbepaalde tijd. En wat gebeurt er dan met het pand na die 30 jaar. Het is dan van het COA, opgeknapt voor 55 miljoen en waarschijnlijk al weer uitgeleefd. Wie gaat dit pand dan kopen? Of staat het dan gewoon weer leeg, verloedert het weer en schieten we er dus op dat vlak ook helemaal niets mee op? Verder lees ik steeds dat het COA “ontzorgt” en “alles regelt”. Maar wat er niet bij verteld wordt, is dat het COA (lees: wij belastingbetalers) alleen de financiering van basis- en vervolgonderwijs op zich neemt. Het zijn de scholen in Brummen die dit onderwijs moeten verzorgen, binnen hun bestaande capaciteit. Daarbovenop blijft de gemeente verantwoordelijk voor leerplicht, jeugdzorg en leerlingenvervoer. Ik vraag mij serieus af of onze scholen hier wel op toegerust zijn. Waarom ik dit alles hier benoem? Het college zegt van het COA goede communicatie met inwoners te eisen.

Maar als ik kijk naar de eigen gebrekkige en vooral misleidende manier en het tempo van communiceren, vrees ik het ergste. Neem daarbij nog het feit dat veel andere gemeenten conflicten hebben met het COA juist over gebrekkige informatie en het niet houden aan afspraken….. Dan nu naar de inhoud. We staan voor een ingrijpende beslissing: de komst van een grootschalig asielzoekerscentrum in Brummen. En ik wil u vragen heel goed te luisteren naar wat dit betekent voor ons dorp en voor de mensen die hier wonen. Laat ik vooropstellen: ik en vele met mij zijn niet tegen opvang. Wij begrijpen heel goed dat mensen die huis en haard zijn kwijtgeraakt, geholpen moeten worden. Brummen is een warm dorp, met inwoners die willen omzien naar elkaar én naar vluchtelingen. Maar de manier waarop we dit nu dreigen te organiseren, past niet bij ons dorp.

Want wat valt mij op? Kleinschalige opvang is nooit serieus onderzocht. Terwijl juist die vorm van opvang beter past bij het karakter van Brummen: menselijk, betrokken, kleinschalig en met korte lijnen. Een groot AZC past daar niet bij. Volgens de wethouder is kleinschalige opvang voor 31 personen geen optie gezien de beperkte capaciteit van onze huisartsenzorg( zwart op wit in mailverkeer). Echter kunnen er wel 250 woningen gebouwd worden, waar gaan deze mensen dan naar de huisarts? Ook zou er geen gebouw beschikbaar zijn, maar of hier überhaupt naar is gekeken, is maar de vraag. Ander argument is dat begeleiding en beveiliging dan niet geregeld worden. Maar is er beveiliging nodig bij opvang van 31 personen? En qua begeleiding… volgens de wethouder staan er mensen te springen om vrijwilligerswerk te doen, dus dat kan dan toch? Sterker nog, uit ervaringen elders weten we dat grootschalige opvang polarisatie veroorzaakt. Het vergroot de kloof tussen inwoners, het schaadt het draagvlak en het tast de saamhorigheid aan die Brummen zo bijzonder maakt. Dat is wat er nu ook al gaande is in het dorp. De saamhorigheid wordt minder, de discussies feller. Is dat wat wel willen? En laten we eerlijk zijn: ons dorp kan dit niet dragen.

Als we nu al zeggen dat er onvoldoende huisartsen en begeleiders zijn voor kleinschalige opvang, hoe kunnen we dan in vredesnaam denken dat we een grootschalige opvang mét onderwijs, jeugdzorg en extra toezicht wél aankunnen? Want wat nergens staat in alle mooie folders is dat de gemeente en de scholen verantwoordelijk zijn voor het onderwijs. Deze kinderen gaan dus straks naar de Brummense scholen. Is daar overleg mee geweest? Is er plek? Kunnen onze leerkrachten bieden wat deze kinderen nodig hebben en wat doet dit met de tijd en aandacht die er over blijft voor de kinderen uit het dorp? Want het gaat niet om kinderen die hier blijven, maar een steeds wisselende groep kinderen, waar je dus steeds weer overnieuw begint. Een groot AZC is niet alleen een praktisch probleem, het raakt ook diep aan hoe veilig en verbonden mensen zich voelen in hun eigen woonplaats. Dat mogen we niet zomaar wegwuiven. Daarom wil ik ook een beroep doen op u, de raadsleden. Neem uw verantwoordelijkheid. Luister écht naar de mensen van Brummen. Bagatelliseer zorgen niet. Zet zorgen niet weg als "politiek rechts" of als "angst". Het zijn échte zorgen, van gewone inwoners die houden van hun dorp en die bang zijn dat dit besluit ons uit elkaar trekt. Die bang zijn voor hun veiligheid en die van hun kinderen en kleinkinderen.

En daarmee zegt niemand dat elke asielzoeker een potentieel crimineel of gevaar is. Maar laten we ook niet doen of de risico’s op gevaar er niet zijn. Uit harde cijfers blijkt dat asielzoekers een grotere vertegenwoordiging hebben in misdaadcijfers. Dat alleenstaande mannen voor overlast en een gevoel van onveiligheid veroorzaken. En in een regulier AZC is 50/60% van de bewoners een alleenstaande jonge man. En dit in een tijd waarin zonder de komst van een AZC en dus nog meer mannen, landelijk vrouwen zich al zich niet veilig voelen op straat. Dan is er een zin toegevoegd dat er bij herhaaldelijk breken van afspraken ofwel te veel overlast de bestuursovereenkomst kan worden opgezegd. Echter zal elke jurist het met mij eens zijn dat dit nog weleens heel lastig kan worden en het COA dit te allen tijde kan aanvechten. De definities van herhaaldelijk en overmatig zijn verschillend te interpreteren. Stel er is overlast, of in het ergste geval zelfs onveiligheid voor burgers. Dan plaats je de veroorzaker over en is het weer opgelost, kan je dan de overeenkomst nog breken? Of is het weer wachten tot het volgende incident.. en zo maar door. Daarom mijn oproep: kies niet voor grootschalige opvang die ons verdeelt, maar onderzoek en kies voor kleinschalige, menswaardige opvang.

Een oplossing die past bij ons dorp, dat draagvlak heeft, en die Brummen niet verzwakt maar juist sterker maakt. En ja, die keuze hebben jullie, ook al wil het college jullie anders doen geloven. In juni lieten jullie partijgenoten uit Zutphen middels een motie van treurnis weten dat besluitvorming over opvang bij

de raad hoort te liggen. Ik vraag jullie om hetzelfde te doen: sta op, neem je verantwoordelijkheid en eis je recht op als vertegenwoordigers van ons, burgers. Want ook al wil het college ons doen geloven dat het besluit al vaststaat, jullie hebben nog steeds een stem. Zoals Herman Krans (GroenLinks Zutphen) zei: “Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.” Dank u wel.