Inspreekreactie Tjebbe Heetebrij

Geachte raadsleden, In 2019 besloten mijn vrouw en ik met ons eerste kind te verhuizen naar Brummen. We kozen bewust voor dit dorp vanwege de rust, de ruimte en de hechte gemeenschap. Brummen is een plek waar je je kinderen nog met een gerust hart buiten kunt laten spelen. Precies daarom zijn we hier gaan wonen. De mogelijke komst van een AZC voor 350 mensen maakt me oprecht bezorgd; niet uit angst, maar omdat ik als vader wil garanderen dat mijn kinderen in een veilige omgeving opgroeien. 350 mensen is veel voor een dorp als Brummen, zeker zonder breed draagvlak. Ik maak me vooral zorgen omdat wij vlakbij het beoogde AZC wonen, aan de kant van het dorp waar asielzoekers straks het dorp binnenkomen. In diezelfde buurt liggen ook meerdere speeltuinen waar mijn kinderen nu zelfstandig spelen, het voedselbos waar we bijna dagelijks wandelen, en direct aan het voedselbos grenst de woonvoorziening van Philadelphia voor mensen met een verstandelijke beperking. Volgens het rapport van Bureau Beke is dit gebied kwetsbaar vanwege de open structuur, de beperkte sociale controle en de nabijheid van deze gevoelige woonvoorziening. Dit zijn geen meningen, maar conclusies van onderzoekers; en ze maken me oprecht bezorgd over de veiligheid van mijn kinderen. Ook ligt het beoogde AZC aan de fietsroute naar de middelbare school. Mijn kinderen zullen die in de toekomst dagelijks gebruiken.

Maar met de signalen over straatintimidatie in het rapport van Bureau Beke, vraag ik me serieus af of ik ze daar nog met een gerust hart zelfstandig kan laten fietsen. Dit zijn geen abstracte zorgen, maar reële verwachtingen voor de toekomst. Als ouder wil ik niet hoeven twijfelen of mijn kinderen veilig naar school kunnen fietsen, of zelfstandig naar de speeltuin kunnen gaan. Die vanzelfsprekendheid staat nu onder druk. In andere gemeenten is gebleken dat grootschalige opvang op kwetsbare locaties tot serieuze problemen kan leiden. Laten we daarvan leren in plaats van achteraf te concluderen dat de zorgen terecht waren. Ik geloof dat we mensen in nood op een menselijke en respectvolle manier moeten opvangen. Tegelijkertijd is het belangrijk dat dit zorgvuldig gebeurt, met oog voor wat onze gemeenschap wél én níet kan dragen. Alleen dan vinden we een oplossing die recht doet aan zowel asielzoekers als de inwoners van Brummen. Daarom verzoek ik u: neem onze zorgen serieus. Stel deze beslissing uit. Onderzoek alternatieven en luister naar bezorgde inwoners. Kijk niet weg. Kom op voor Brummen; en voor de veiligheid en toekomst van onze kinderen. Dank u wel. Tjebbe Heetebrij