Inspreekreactie mevrouw Nijsingh

Mijn naam is Marrie Nijsingh, samen met mijn man Henk Wansink was ik ruim 35 jaar boerin op de Meander. De oorsprong van de Meander ligt bij de oprichting van de Michaëlshoeve in 1949. De Michaelshoeve was een antroposofisch kinderinstituut, dat land op de Hoogenenk aankocht, om biologisch voedsel voor de bewoners te kunnen verbouwen. In 1987 kwamen Henk en ik als tuinders op de Meander. Wij zetten een boerderijwinkel op en breidden de afzet verder uit. Al snel was er een dreiging, een bedrijf aan de overkant stootte erg giftige stoffen uit. Daarom richtten we in 1990 de stichting Hoogenenk op om tegenwicht te kunnen bieden. En met succes, er werden afdoende maatregelen genomen! Aansluitend waren er plannen voor uitbreiding van Rhienderen Noord, er zou ruimte komen voor zeer zware en vervuilende categorieën industrie. Hier ondernamen wij aktie tegen. Gelukkig werden wij in 1992 door de hogere overheid in het gelijk gesteld, zware industrie leek de Raad van State een slecht idee op die plek, Tegenover een biologisch-dynamische tuinderij en met als buren een kinderinstituut. De Meander werd door de Raad van State aangemerkt als even kwetsbaar als een woonwijk en diende ook die bescherming te krijgen. Dit was de eerste erkenning van natuurinclusieve ontwikkelingen op de Hoogenenk. In de jaren erna volgden nog veel tijdrovende procedures, o.a.

de Quasenbosweg was ook ooit over de Hoogenenk gepland. Ondertussen ontwikkelde de Meander zich door, mede dankzij de niet aflatende warme steun van onze steeds uitbreidende klantenkring. De Hoogenenk werd voorzien van een brede haag, op diverse zaterdagen gerealiseerd door een grote groep vrijwilligers. In 2019 stierf Henk onverwacht. In hetzelfde jaar werd het 70-jarig bestaan van de Meander gevierd met een zeer goed bezochte open dag. Op deze dag was ook een ambtenaar van het ministerie van landbouw, mevr. Lardinois. Zij gaf aan dat de Meander met z’n duurzame voedselproductie, lokale afzet en natuurinclusieve landbouw een voorbeeldbedrijf is. Dit is de landbouw waar de overheid op inzet. Ik trek me nu stap voor stap terug uit het bedrijf. Een enthousiast team van zeer bevlogen en kundige jonge mensen zet het bedrijf duurzaam voort. Waarom zou je dit alles willen opofferen aan zoiets achterhaalds als een benzinepomp?