Inspreekreactie mevrouw Groot Boerle

Ik zal me kort voorstellen Adryjane Groot Boerle, geboren in 1965 aan de Hallseweg. Ik ben blij dat ik in Hall geboren ben. Ik ben er dan ook altijd blijven wonen. In Hall kun je als 3 jarige de weg kwijtraken, en ook als je 92 bent en niet zo goed meer weet of je nou voorbij De Bok linksaf moest, of toch met de bocht mee. In Hall kom je altijd thuis. Men weet wie je bent, waar je woont, wie je ouders zijn of hoe ze je kinderen kunnen bereiken. Dat is hoe ik Hall ken. Je voelt je er veilig, prettig, op je gemak. En natuurlijk is dit wel aan het veranderen, maar voor toch een heel groot aantal inwoners is dit nog zo. En dat willen we graag zo houden. Belangrijk voor een dorp als Hall is de school, de verenigingen en het verdragen. Het verdragen van elkaar en van wat nou eenmaal zo is. Toen ik aan de Hallseweg woonde werd ineens (voor ons ineens) aangekondigd dat in het weiland achter ons, van Hendrik Jan Harmsen, nieuwe huizen zouden worden gebouwd. Direct achter ons. Dat is wel mooi, zei mijn vader, maar hoe geet dat dan met de tuin? Mijn moeder zei, och dat zal wel goedkomen, toch? Misschien wel wat rumoer, maar dat is ook wel gezellig. En dat is wat ik er thuis over hoorde. En wat je in de buurt hoorde. En wat je op straat hoorde. En in de rest van Hall, het was zo, prima. Er was veel schikkingsruimte in de mensen zelf. Dat gold echt voor veel, heel veel.

Ik ben iemand die met plezier in Hall woont, maar er ook heel graag leeft. Dus bij de voetbal als daar iets te doen, bij een georganiseerd iets van Hall Leeft of Hall Bruist, of de basisschool, of de kerk, of een fair of …, ik ben er vaak. Voetbal heeft wel mijn hart gestolen, niet alleen het spelletje, maar alles wat daarbij hoort. Het is ook iets waar iedereen ‘samenkomt’ een ontmoetingsplek. Een kroeg hebben we niet meer en daar is ook niet iets anders voor gekomen, dus zeker voor de jeugd maar ook ieder ander is een ontmoetingsplek heel belangrijk. Ook alle nevenactiviteiten zijn zó belangrijk voor een dorp als Hall, je ziet elkaar je kunt van elkaar op aan. Sinds een paar maanden zijn we met 19 teams bezig aan een dorpsquiz, De Halleskunner. Iets meer dan 190 mensen doen mee, de organisatie is in handen van ongeveer 10 personen. Groot spektakel dus. In de Wheme wordt gelukkig ook veel georganiseerd voor de ouderen in Hall, heel belangrijk. En dan hebben we gelukkig nog een schietvereniging, een muziekvereniging en een trimclub. Om alles wat we nog wel hebben, school en de verenigingen een toekomst te kunnen bieden, zullen er wel leerlingen en leden nodig zijn. Veel wonen er al buiten Hall, maar als we niet oppassen dunt alles uit.. Er moet dus wat gebeuren.

Een eerste stap was gezet met de Wheemekamp, maar deze woonwijk heeft met spoed aansluiting van een volgend bouwproject nodig. En dan met name betaalbare woningen, starterswoningen. De jeugd die hier is opgegroeid wil er graag blijven of naar terug. De Hallenaren zeggen niet zo gauw iets, ze staan niet zo snel op de barricades. Maar veel, heel veel mensen hoor je hetzelfde zeggen: wat jammer toch, dat de jeugd er niet kan blijven wonen. En we moeten het van de jeugd hebben, zij bezetten de meeste functies in het vrijwilligerswerk, commissies en besturen. We moeten wel zien dat we ze hier wat kunnen bieden. Dus…, ik dacht een petitie krijg ik nog wel voor elkaar. Ik ken (denk ik altijd) iedereen wel uit Hall en

iedereen kent mij, dit geldt ook voor oud-Hallenaren, dus lijkt me een prima taak voor mij. En dat is gelukt. Meneer de voorzitter, hierbij wil ik u graag mijn petitie aanbieden.