Inspreekreactie dhr. Wolvekamp

Gemeenteraad & College van Burgemeester en Wethouders Gemeente Brummen Engelenburgerlaan 31 6971 BV Brummen 8 januari 2025 Geachte leden van de Raad, geacht College, Dank dat ik vandaag tijdens dit Forum kan inspreken. Ik wil mijn bijdrage over de gemeentelijke herindeling plaatsen in een bredere context: de relatie tussen overheid en burgers. Nederland heeft door de jaren heen het aantal gemeenten gereduceerd tot 342. Vergelijk dit met Frankrijk – met ca. 4 keer meer inwoners (68,8 m.): 34.875 gemeenten. Juist op het platteland wordt de nabijheid van bestuur als waardevol ervaren. De Raad heeft vijf scenario’s laten onderzoeken en al snel is voorgesorteerd op één uitkomst: fusie. Ik begrijp, er is de druk vanuit de provincie en kleine gemeenten worden als kwetsbaar ervaren, zeker door de toegenomen taken. Voor Brummen wordt ook gewezen op een kwetsbaar ambtelijk apparaat, beperkte doorgroeimogelijkheden en verloop van personeel. Hierdoor blijven belangrijke dossiers te lang liggen. Ook de financiële risico’s binnen het sociaal domein – jeugdzorg en ouderenzorg - zijn groot. Dit zijn uiteraard reële zorgen. Maar de kernvraag is of een fusie de enige oplossing is of dat er daarnaast ook andere mogelijkheden zijn? Denk aan versterking van HR, betere kennisdeling of regionale samenwerking op specifieke beleidsterreinen.

Deze opties zijn onderzocht, maar het zou goed zijn inwoners beter mee te nemen in de afwegingen: wat werkt wel, wat niet, en waarom? Hetzelfde geldt voor ruimtelijke ordening en vergunningverlening. Op welke terreinen dreigt Brummen zich te vertillen? Wat kan samen met buurgemeenten worden opgepakt, zonder de eigen regie volledig los te laten? Hoe wordt voorkomen dat procedures trager worden en dat de invloed op ons landschap en onze leefomgeving afneemt? Een fusie, bijvoorbeeld met Rheden, brengt ook reële risico’s met zich mee. Rheden staat financieel 1 en bestuurlijk onder druk. Bij een fusie zou Brummen een deel van die problemen importeren. Daarnaast is een fusie een langdurig en kostbaar traject. M.a.w., een fusie kan voordelen bieden, maar introduceert ook nieuwe onzekerheden. Een actieve, open, dialoog met inwoners kan bijdragen aan vertrouwen, begrip, acceptatie en betere oplossingen. In dit kader wil ik kort citeren uit het rapport Omgaan met onvrede van het ministerie van Binnenlandse Zaken 2: “Maatschappelijke onvrede ontstaat vaak niet omdat het individueel slecht gaat met mensen, maar omdat zij zich zorgen maken over de richting waarin de samenleving zich ontwikkelt.” Die gevoelens zijn oprecht en verdienen aandacht.

Tijdens de recente commotie rond het AZC uitte onvrede zich echter ook in ongefundeerde beschuldigingen en intimidaties, op straat en via de media, https://www.gelderlander.nl/rheden/rheden-balanceert-op-randje-van-financiele-afgrond-we-liggen-bij-deprovincie-onder-een-vergrootglas~a9bcc6d2/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2 2 Omgaan met onvrede. Overheid in een samenleving van on-verschijnselen. School voor Openbaar Bestuur en Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties 1

aan het adres van onze bestuurders. Dit soort uitingen kunnen we missen van kiespijn. Onvrede is geen incident, maar een strategisch vraagstuk. Het vraagt om proactief handelen van bestuur én van ons als gemeenschap. Wat kan daarbij helpen in het licht van Brummens bestuurlijke toekomst? – het instellen van een lokale klankbordgroep of bewonerscomité; – het blijven ophalen van wat er leeft onder inwoners; – het delen van informatie over nut, noodzaak en risico’s; – en vooral ook het open bespreken van dilemma’s en onzekerheden. Er is nu sprake van verschillende snelheden en een ongelijke informatiepositie. Deel daarom, al is het op hoofdlijnen, de kosten-batenanalyses en risico’s. Vertrouw op de betrokkenheid van inwoners: zij kunnen meedenken, kritische vragen stellen, alternatieven benoemen en uiteindelijk ook een besluit accepteren — zelfs als dat niet hun eerste voorkeur heeft. Het gaat mij er nu niet om de overwegingen van de Raad ter discussie te stellen. Raad en College verdienen waardering voor de vele uren die zijn gestoken in het doorgronden van deze complexe kwestie. Het is een pleidooi vóór actieve betrokkenheid van inwoners. De Raad blijft samen met het College verantwoordelijk voor het besluit, maar bij voorkeur in samenspraak met de gemeenschap. Dank voor u aandacht Paul Wolvekamp Leuvenheim - pw@bothends.org