Inspraakreactie Miranda Arendsen

Voorzitter, De opvang van vluchtelingen is een thema dat gepaard gaat met veel emotie. Er is in zekere mate sprake van onrust in de Brummense samenleving, gezien ook de oproep tot een demonstratie as zaterdag. De oproep komt van een werkgroep die anoniem te werk gaat en die overal in het dorp illegaal stickers op lantaarnpalen plakt. Vanavond kunnen inwoners voor het eerst in gesprek met de raad. Onderwerp zijn de bestuursovereenkomst met het COA en de werkafspraken. Ik maak graag gebruik van dit democatische recht om in te spreken. Ik heb echter gemerkt dat niet iedereen gebruik dúrft te maken van dit recht, en dat vind ik heel zorgelijk. Ook ik stond op het punt om mijn aanmelding, om in te spreken, in te trekken nadat ik me bedreigd voelde. Nadat ik in mijn buurt een aantal illegale stickers van lantaarnpalen had getrokken en nadat ik bijna achterna werd gezeten door buurtgenoten die het daar niet mee eens waren kreeg ik een halfuurtje later bij thuiskomst een telefoontje van een anoniem nummer. Ik wist niet wie ik aan de lijn had, maar die man wist wel dat ik stickers had verwijderd. Ik voelde me onveilig, geïntimideerd en was behoorlijk van streek na dat telefoontje. Maar hoe onveilig moeten mensen zich wel niet voelen die moeten vluchten door oorlog, vanwege hun politieke mening of omdat ze niet kunnen zijn wie ze zijn.

Zo onveilig dat er niks anders voor hen opzit dan huis en haard te verlaten. Om vervolgens terecht te komen in een land ver weg van familie en vrienden, in een land dat niet altijd even gastvrij is voor nieuwkomers. Ik ben blij dat het college van B&W ervoor heeft gekozen om deze mensen humaan op te vangen in Brummen. Tegelijk weet ik dat mensen zich zorgen maken over de komst van een groep asielzoekers. Ik vind dat die zorgen serieus moeten worden genomen. Om draagvlak voor het azc te krijgen en te behouden is het verstandig om constrructief in overleg te zijn met omwonenden en andere belanghebbenden. De werkafspraken die we maken met het COA bieden een goede basis hiervoor. Ik denk dat de afspraken met omwonenden zo concreet mogelijk moeten worden uitgewerkt, zodat iedereen weet waar men aan toe is. Ook vind ik het belangrijk om naar elkaar te luisteren en met elkaar in gesprek te zijn, van mens tot mens en niet anoniem. Projecten zoals buddy to buddy zijn bij uitstek geschikt om vluchtelingen beter te leren kennen en vluchtelingen leren Brummenaren beter kennen. Ervaringen

in de regio leren dat er zulke hechte banden ontstaan tussen vluchtelingen en inwoners dat er juist protesten ontstaan als een opvang wordt opgeheven. Een voorbeeld hiervan is de vluchtelingenboot in Deventer. Voorzitter, ik ben voor leefbaarheid, wie kan daar tegen zijn, en ook voor de komst van een azc. Daar zie ik geen tegenstelling in, mits er goede werkafspraken worden gemaakt met het COA en het COA die ook nakomt. Miranda Arendsen 3 september 2025