Bijdrage inspreker

Voorzitter, leden van het college en de raad, overige aanwezigen, Mijn naam is Leo Verhoef; velen van u, zeker meneer Van de Graaf, kennen mij als iemand die geen blad voor de mond neemt. Over blad gesproken; of liever gezegd afgevallen blad. “Maak gebruik van de bladbrengpunten”, koppen de Nieuwsbrief én Gemeente Thuis. En bij die punten staat dan weer een bordje met de tekst: “Bladbrengpunt (geen ander afval!)”. Zo wordt de indruk gewekt dat de gemeente een mooie service biedt: bewoners kunnen hier het afgevallen blad uit de tuin deponeren. Later in het verhaal blijkt dat die punten uitsluitend zijn bedoeld voor blad van gemeentebomen. Zo staat het ook op de website. U wordt dus geacht het blad dat in uw tuin valt te scheiden in overheidsblad en particulier blad. Ik heb daarom een hulpmiddel ontwikkeld waarop het verschil tussen de soorten blad zichtbaar wordt gemaakt. Dit is m.i. een mooi voorbeeld van doorgeslagen regelzucht. Óf je plaatst bladbrengpunten voor algemeen gebruik, uitgezonderd bedrijfsmatig bladafval, óf je doet het niet en zorgt als gemeente net als ieder ander dat er geen overlast is door afgevallen blad. Als u er voor kiest om de bestaande regel te handhaven, communiceer dat dan duidelijker, nu worden mensen op het verkeerde been gezet.

De reden dat ik hier sta is een andere: de toekomst van de pont die nu al langere tijd te koop staat i.v.m. de gevorderde leeftijd van de pontbaas. In het voorjaar van 2023 was er een actie opgezet voor het behoud van de veerpont. Op beide oevers stonden zangkoren en op de pont voer een orkest heen en weer. Als vervolg daarop heb ik een petitie aangeboden aan zowel de raad van Brummen als die van Bronckhorst. Daarin wordt aan beide gemeenten gevraagd zich in te spannen voor het behoud van de pont. Wat is er sindsdien gebeurd? ………………… Tot op heden stelt het gemeentebestuur zich passief op. Het in december vorig jaar uitgebrachte persbericht is zo langzamerhand een grijsgedraaide grammofoonplaat die je, met een knipoog naar een Rotterdamse voetbalclub, het best kunt kwalificeren als: “Geen daden, maar woorden”. Dat is vreemd want in haar eigen Mobiliteitsplan 2050 benadrukt de gemeente herhaaldelijk het belang van de veerverbinding en pleit voor het behoud er van. Het standpunt dat niet wordt geïnvesteerd in een particuliere onderneming is op z’n minst twijfelachtig. Hetzelfde mobiliteitsplan zegt namelijk op blz 36 dat jaarlijks subsidie wordt verleend aan de buurtbussen.

Weliswaar zal het om een gering bedrag gaan, maar het gaat om het principe: de inkomsten uit het vervoer gaan direct naar EBS, een particulier OV-bedrijf dat via een subsidie aan de buurtbusvereniging(en) financieel wordt gesteund.

Dirk Wijers is een prima veerman, maar een beroerde boekhouder. Daarom is verkoop een lastige zaak, want bedrijfsresultaten zijn niet voorhanden. En zonder deugdelijke administratie wil een bank geen hypothecaire lening verstrekken. Er was een idee binnen de gemeente om het veerrecht van Wijers te kopen en zo de koopprijs te verlagen. Dat kost de gemeentekas dan 40.000 Euro zonder enige zekerheid dat de pont ook verkocht zal worden. En voor de bank blijft het probleem onveranderd: er zijn geen cijfers. Bovendien maakt het bezit van het veerrecht de gemeente de facto eigenaar van de veerverbinding en dat is juist wat zij niét wil. Een oplossing is om, samen met Bronckhorst, het principe besluit te nemen om eenmalig een subsidie te verlenen dan wel garant te staan voor een hypothecaire lening. Tot zich vorige week plots een interessante ontwikkeling voordeed. Van het steun lid van de raadsfractie van D66 kreeg ik een tip om contact op te nemen met de Stichting Uiterwaarde, een organisatie die (recreatieve) veren exploiteert in het rivierengebied. De voorzitter van deze stichting antwoordde mij per mail(ik citeer): “De casus is ons al eerder voorgelegd. Indien er een serieuze kandidaat is die de financiering niet rond kan krijgen zijn wij bereid hiernaar te kijken” (einde citaat).

In telefonisch contact bevestigde deze voorzitter mij dat financiering dan wel garantstelling mogelijk is. Het opmerkelijkst echter was dat hij mij vertelde dat ‘de casus’ eerder was voorgelegd door ‘een wethouder samen met een ambtenaar’. Is dit bekend bij uw raad?

Het is niet aan mij om het voortouw te nemen, ik signaleer slechts. Mijn gedachte is wel dat uw raad het college opdraagt om contact te leggen met de gemeente Bronckhorst, de Stichting Uiterwaarde en de makelaar van de heer Wijers om samen een strategie te ontwikkelen die de toekomst van het veer tussen Brummen en Bronkhorst veiligstelt. Dank voor uw aandacht.