Inspreektekst dhr Langens - Basketballvereniging Springfield over Sporthal de Run

Beste Raad, Geacht college,

Vandaag sta ik hier voor u als secretaris van BV Springfield, de basketbalvereniging van Berlicum en Middelrode. Ook vertegenwoordig ik Hands-up, de volleybalvereniging; Shuttle-up, de badmintonvereniging; en KV BMC, de korfbalvereniging. Graag neem ik u mee in mijn verhaal. Sinds mijn 18e levensjaar vervul ik een bestuur positie binnen mijn vereniging. Ik doe dat niet alleen omdat ik graag een handje help binnen de samenleving, maar vooral omdat ik hart heb voor mijn club. Ziet u, als 8 jarig jongetje kwam ik voor het eerst trainer, destijds nog met oud-wethouder Mathijssen als trainer. Ik was ongeveer zo groot. Hoe mijn week ook was en hoe ik mij ook voelde, ik was altijd blij dat ik kon basketballen. Te allen tijde kon ik ervan uitgaan dat er voor mij een bal, een trainer en een sporthal was. Onbezorgd kon ik sporten, mezelf gezond houden en vriendjes maken. Nu, 14 jaar later, sta ik nog steeds op de velden, mijn velden. Met een ander team beoefen ik nog altijd met liefde mijn mooie sport. Ik blijf gezond en onderhoud sociale contacten. Echter kan ik dat nu niet meer onbezorgd. Binnen mijn functie als secretaris communiceer ik met onze leden. Ik vertel ze over leuke evenementen en houd ze op de hoogte van ontwikkelingen binnen de club. Daarnaast schrijf ik nieuwe leden in, wat vaak kinderen zijn.

Kinderen die, net zoals ikzelf ooit, 8 jaar zijn en zichzelf in onze sport hebben kunnen vinden. Echter kan ik, zoals gezegd, dit niet meer onbezorgd doen. Door de staat van de zaal kan ik, en velen met mij, niet meer veilig sporten. De vloeren beslaan met vocht waardoor deze glad worden en er valpartijen gebeuren; de daken lekken waardoor er plasjes op de vloer komen te staan; de douches hebben ten minste eens per jaar een legionella uitbraak waardoor er niet gedoucht kan worden; het water komt omhoog via de riolering als het langere periode regent; en wie weet welke gebreken er nog meer op gaan duiken in de komende periode. Daarnaast is de hal te klein. Te klein in de zin dat de afmetingen niet volstaan voor onze sport waardoor wij dispensatie aan moeten vragen voor onze velden, maar ook te klein in de zin dat de beschikbare zaalhuur niet meer voldoende is om al onze trainingen te huisvesten. Met groeiende sportverenigingen in Berlicum moeten we steeds vaker puzzelen hoe we de zaal kunnen verdelen zodat iedereen er terecht kan. Deze puzzel bereikt nu een punt dat hij onoplosbaar is en wij in de nabije toekomst genoodzaakt zijn een ledenstop in te voeren. Met het oog op zowel fysieke als mentale gezondheid is dit, wat mij betreft, uiterst ongewenst. Beste raad, geacht college, ik sta hier vandaag niet voor u als 22-jarige secretaris van BV Springfield.

Ik sta hier eigenlijk in de namen van Sem, Amber en Jens, drie kinderen, van 8 jaar oud, die graag willen basketballen, volleyballen en badmintonnen. Drie kinderen van zo groot ongeveer, die dit jaar van papa en mama te horen kregen dat de secretaris had gemaild dat zij niet konden sporten omdat de sporthal beschimmeld was door een lekkage in de zomer. Drie kinderen van 8 dien niet onbezorgd mogen sporten om gezond te blijven en vriendjes te maken omdat we ze wel een bal en een trainer, maar geen sporthal kunnen bieden. Dat ik die drie kinderen teleur moet stellen, dat doet mij pijn, omdat ik weet wat mijn sport voor mij betekende. Beste raad, geacht college, er moet nú iets gebeuren en ik hoop op uw steun. Ik dien nu graag officieel de brandbrief in die een aantal weken terug verstuurd is naar het college namens de 4 verenigingen. Daarbij vraag ik u allen, help alle kinderen, help ons G-team, help onze sporten, opdat ik binnenkort onze leden kan mailen dat de gemeente voet bij stuk zet en gaat regelen dat we weer onbezorgd kunnen sporten. Dankuwel.

Daan Langens, Secretaris BV Springfield