CConstaterende datBorne
Koppel je AI →
Document · PDF

Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2022 (na vaststelling raad)

Raadsvergadering 27 september 2022, gemeente BorneBij agendapunt: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 202215.463 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2022

22int06725

De raad van de gemeente Borne, gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 23 augustus 2022; gelet op de artikelen 2.1.3, artikel 2.1.4 eerste, tweede, derde, vierde en zesde lid en artikel 2.1.4a eerste, tweede, derde, vijfde en zesde lid, 2.1.4b tweede lid, 2.1.5 eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6 vierde lid en 2.6.6 eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; gelet op het VN-verdrag voor de rechten van personen met een beperking; alsmede gelet op artikel 149 van de Gemeentewet; overwegende dat: • inwoners een eigen verantwoordelijkheid hebben voor de wijze waarop zij hun leven inrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven; • van inwoners mag worden verwacht elkaar naar vermogen bij te staan; • inwoners die zelf dan wel samen met personen in hun naaste omgeving onvoldoende zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroep moeten kunnen doen op de door de gemeente georganiseerde ondersteuning; • inwoners met een beperking voldoende in staat moeten zijn mee te doen aan een inclusieve samenleving; • het noodzakelijk is om cliënten te ondersteunen als zij beperkingen ondervinden in hun maatschappelijke participatie en zelfredzaamheid en zij niet in staat zijn om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, met hulp van het sociale netwerk of met gebruikmaking van algemene voorzieningen hiervoor

een oplossing te vinden; • het noodzakelijk is om cliënten met psychische of psychosociale problemen en cliënten die vanwege huiselijk geweld of om andere redenen de thuissituatie hebben verlaten, te ondersteunen bij het zich handhaven in de samenleving als zij hier niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, of met hulp van het sociale netwerk of met gebruikmaking van algemene voorzieningen toe in staat zijn; • het noodzakelijk is om bij verordening regels vast te stellen over: - de door het college te verlenen individuele en algemene voorzieningen; - de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een maatwerkvoorziening; - de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een maatwerkvoorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen; - de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld; - de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget, alsmede misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet; - de waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van maatschappelijke ondersteuning en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan;

overwegende dat het voorts wenselijk is te bepalen onder welke voorwaarden degene aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt de maatschappelijke ondersteuning kan betrekken van een persoon die behoort tot diens sociale netwerk; B E S L U I T: Vast te stellen de: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2022 Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepalingen 1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt in aanvulling op het bepaalde in artikel 1.1.1 van de wet verstaan onder: a. aanbieder: de door de gemeente gecontracteerde aanbieder; b. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; c. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening waarvan het, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de cliënt daarover, ook als hij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken. Een zaak of een dienst is algemeen gebruikelijk als deze: - normaal in de handel verkrijgbaar is; en - niet specifiek is bedoeld voor mensen met beperkingen; en - niet substantieel duurder is dan vergelijkbare producten; en - de zaak of dienst voor de persoon als aanvrager algemeen gebruikelijk kan worden geacht. d.

andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, zoals op het gebied van zorg, onderwijs, jeugdhulp of werk en inkomen; e. begeleiding: activiteiten gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie van de cliënt opdat hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven; f. beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne; g. cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; h. cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen; i. college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Borne; j. collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt;

2

k. l.

financieel besluit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne; financiële maatwerkvoorziening: een tegemoetkoming in de kosten die rechtstreeks aan de cliënt kan worden uitbetaald en waarvoor geen oordeel wordt gegeven over de kwaliteit; m. fraude: Het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin. n. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; o. gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; p. hoofdverblijf: op welk adres de cliënt in de Basisregistratie Personen ingeschreven staat of zal staan. Indien de cliënt met een briefadres in de Basisregistratie Personen ingeschreven staat, gaat het om het feitelijke woonadres; q. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; r. ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Borne; s. kostprijs: de prijs waarvoor de gemeente de maatwerkvoorziening heeft ingekocht, dan wel een afgeleide daarvan; t.

langdurig noodzakelijk: een voorziening die noodzakelijk is én langdurig moet worden ingezet, ter ondersteuning van de beperking, met uitzondering van huishoudelijke ondersteuning en begeleiding; u. melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; v. niet integer handelen: Misbruik maken van voorkennis, persoonlijke relatie, sociale status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijk of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of overeenkomt te verkrijgen op grond van de Wmo 2015. w. persoonsgebonden budget: bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; x. persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; y. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; z.

wmo-consulent: de door de gemeente aangestelde medewerker die hulpvragen voor maatschappelijke ondersteuning behandelt; aa. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht. Hoofdstuk 2. Vormen van maatschappelijke ondersteuning

3

Artikel 2.1 Vormen van maatschappelijke ondersteuning 1. De volgende vormen van algemene voorzieningen, toegankelijk voor alle inwoners, zijn beschikbaar: a. informatie en advies; b. cliëntondersteuning; c. groepsgerichte begeleiding (dagbesteding); d. vrijwillige vervoersdiensten; e. was- en strijkservice. 2. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn beschikbaar: a. huishoudelijke ondersteuning; b. begeleiding (individueel en groepsgericht) c. kortdurend verblijf d. respijtzorg e. hulpmiddelen; f. woningaanpassingen; g. vervoersvoorzieningen; h. overig. 3. De aanbieders van beschikbare maatwerkvoorzieningen (huishoudelijke ondersteuning en begeleiding) worden gepubliceerd via de website van www.samen14.nl 4. Het college kan bij nadere regels aanvullingen vaststellen op de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen, die op grond van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn. Hoofdstuk 3. Toegang maatschappelijke ondersteuning Artikel 3.1 Melding 1. Een hulpvraag kan door of namens de cliënt schriftelijk, mondeling, telefonisch of digitaal bij het college worden gemeld. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de melding schriftelijk en geeft aan dat op korte termijn een afspraak voor een gesprek wordt gemaakt. Artikel 3.2 Cliëntondersteuning 1. Het college draagt zorg voor de beschikbaarheid van kosteloze cliëntondersteuning. 2.

Het college wijst de cliënt en zijn mantelzorger voor het onderzoek op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning. Artikel 3.3 Persoonlijk plan 1. Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid tot het indienen van een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid van de wet en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen. Als de cliënt daarom verzoekt, draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een persoonlijk plan. Artikel 3.4 Informatie en identificatie

4

1. De cliënt geeft het college de gegevens en bescheiden die voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. 2. Bij het onderzoek, bedoeld in artikel 3.5 stelt het college de identiteit van de cliënt vast aan de hand van een geldig identiteitsbewijs. Artikel 3.5 Onderzoek 1. Het college maakt zo spoedig mogelijk met de cliënt een afspraak voor een gesprek. 2. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college de cliënt, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek als bedoeld in artikel 3.6 of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige als bedoeld in artikel 3.8 van deze verordening. 3. Het college verzamelt voor het onderzoek van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de cliënt en zijn situatie. 4. Het college betrekt het persoonlijk plan bij het onderzoek als bedoeld in artikel 3.5 van deze verordening. 5. Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hem toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken. Artikel 3.6 Gesprek 1. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 2. De volgende factoren maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek: a.

de behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt; b. de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; c. de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; d. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; e. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; f. de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; g.

welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn.

5

3. Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een persoonsgebonden budget en wat de gevolgen van die keuze zijn. 4. Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 4.1 in te dienen.

Artikel 3.7 Gespreksverslag Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek en stuurt dit gespreksverslag ter kennisname aan de cliënt. Artikel 3.8 Extern deskundigenonderzoek 1. Het college is bevoegd om de cliënt op een aangegeven plaats en tijdstip door één of meer daartoe aangewezen deskundigen te doen bevragen en onderzoeken. 2. Het college vraagt de door haar aangewezen adviesinstantie om advies indien: a. er onvoldoende duidelijkheid bestaat over de beperkingen en of de hulpvraag dan wel de oorzaak hiervan; b. het college dat om andere reden gewenst vindt. Hoofdstuk 4. Procedurele bepalingen Artikel 4.1 Aanvraag 1. Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan schriftelijk worden ingediend bij het college. 2. Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan pas worden ingediend nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet is uitgevoerd binnen zes weken na de ontvangst van de melding. 3. Het college kan nadere regels stellen over de procedure voor de aanvraag. Artikel 4.2 Besluit 1. Het college legt de beslissing omtrent het al dan niet verlenen van een maatwerkvoorziening vast in een beschikking. 2.

De cliënt moet zich, indien van toepassing, binnen 3 maanden na de besluitdatum hebben gemeld bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening, dan wel het persoonsgebonden budget binnen 3 maanden zijn gaan inzetten aan het resultaat waarvoor het is verstrekt. Artikel 4.3 Inhoud en geldigheidsduur beschikking 1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt, wie de maatschappelijke ondersteuning gaat bieden en wat het beoogde resultaat daarvan is; b. of de voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt, en indien van toepassing; c. welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 2. Het gespreksverslag kan onderdeel uitmaken van de beschikking.

6

3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: a. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; b. indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 4.2 lid 2; c. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 4. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in ieder geval: a. de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe deze is bepaald; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget; c. de wijze van verantwoording van de besteding van het persoonsgebonden budget. d. de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het persoonsgebonden budget moet besteden als bedoeld in artikel 8 lid 3; e. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 5. Bij de beschikking wordt informatie verstrekt over de rechten en de plichten van de cliënt op grond van de wet, de verordening en de nadere regels. 6. In de beschikking is tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt. 7.

Het college kan periodiek onderzoeken of er aanleiding is een besluit te heroverwegen en stelt hierover nadere regels. Hoofdstuk 5 Afweging en voorwaarden maatwerkvoorzieningen Artikel 5.1 Criteria maatwerkvoorzieningen 1. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: a. eigen kracht en/of; b. gebruikelijke hulp en/of; c. mantelzorg en/of; d. hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; e. algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; f. algemene voorzieningen en/of; g. andere voorzieningen. 2. Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: a. eigen kracht en/of; b. gebruikelijke hulp en/of; c. mantelzorg en/of; d. hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; e. algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of;

7

f. algemene voorzieningen en/of; g. andere voorzieningen. 3. Het college kan nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en lid 2 beschikbaar zijn. Artikel 5.2 Beginsel van primaat 1. Het college kan maatschappelijke ondersteuning verstrekken als collectieve maatwerkvoorziening en/of individuele maatwerkvoorziening. Daarbij ligt het primaat bij de collectieve maatwerkvoorziening, tenzij dat niet als goedkoopst passende bijdrage kan worden aangemerkt. 2. De maatwerkvoorziening collectief vervoer (aanvullend openbaar vervoer) wordt slechts geboden indien deze gericht is op het zich kunnen verplaatsen in een straal tot 20 kilometer rond de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 3. Afhankelijk van de vervoersbehoefte van de cliënt wordt een kilometeraantal vastgesteld tot maximaal 1.500 kilometer per jaar. 4. Voor zover de cliënt gebruik kan maken van het collectief vervoer zal deze mogelijkheid eerst worden beoordeeld. 5. Het college beoordeelt of de cliënt die een woning bewoont (huurder of eigenaar) kan verhuizen als: a. de cliënt is aangewezen op een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van bijvoorbeeld een traplift; b. voor zover een passende of een goedkoper aanpasbare woning in de gemeente Borne binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar is. 6.

Als het verstrekken van een woningaanpassing in de vorm van bijvoorbeeld een traplift als goedkoopst passende oplossing wordt aangemerkt, dan wordt aan de cliënt die (toch) verhuist naar een andere (geschikte) woning geen financiële maatwerkvoorziening als tegemoetkoming in de verhuiskosten verstrekt. Artikel 5.3 Voorwaarden en weigeringsgronden 1. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 2. De maatwerkvoorziening wordt slechts verstrekt indien deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt . 3. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: a. als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; b. als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; c. als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; d.

als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet

8

4.

5.

6.

7.

verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; e. als deze niet hoofzakelijk op het individu is gericht; f. een uitzondering op artikel 5.3.e kan worden gemaakt indien er sprake is van medegebruik door meerdere individuen, zoals een maatwerkvoorziening maatschappelijke deelname in de vorm van een scootmobielpool; g. als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: a. deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; b. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Borne. Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: a. als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; b.

als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; c. ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; d. als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; e. als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; f. als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; Het college verstrekt de voorzieningen maatschappelijke opvang en beschermd wonen conform het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Enschede, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 5.4 Regels voor een persoonsgebonden budget 1. Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een door het college te verstrekken persoonsgebonden budget, dient de cliënt daartoe vervolgens door het college ter beschikking gesteld format (pgb-plan) een gemotiveerde aanvraag in: a. wat hij met het persoonsgebonden budget wenst in te kopen en bij welke uitvoerder;

9

2.

3. 4.

5.

b. waarom hij de ondersteuning in de vorm van een persoonsgebonden budget wenst te ontvangen; c. indien van toepassing: wie hij heeft gemachtigd om zijn belangen ten aanzien van het persoonsgebonden budget te behartigen en de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken uit te voeren; d. hoe hij de ondersteuning wenst te organiseren; e. op welke wijze de kwaliteit van de ondersteuning is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt; f. de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. Het persoonsgebonden budget mag niet worden besteed aan: a. kosten voor bemiddeling; b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; c. kosten voor het voeren van een pgb-administratie; d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een persoonsgebonden budget; e. kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; f. een voorziening die voor de cliënt als algemeen gebruikelijk wordt aangemerkt. Het persoonsgebonden budget bevat geen vrij besteedbaar deel. Een persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, kan de maatschappelijke ondersteuning onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk: a. deze persoon heeft aangegeven dat de hulp aan de cliënt voor hem niet tot overbelasting leidt; b.

deze persoon heeft op geen enkele wijze druk uitgeoefend op het ontvangen van het persoonsgebonden budget bij diens besluitvorming; c. de ondersteuning van het sociale netwerk leidt tot betere of efficiëntere ondersteuning dan andere of professionele hulp, met het oog op de te bereiken resultaten; d. dat degene uit het sociale netwerk beschikt over een Verklaring Omtrent Gedrag. Het college kan nadere regels vaststellen over de aan het persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden en verplichtingen.

Artikel 5.5 Persoonsgebonden budget niet mogelijk 1. Het college verstrekt geen persoonsgebonden budget voor ondersteuning door een aanbieder die fraude heeft gepleegd. 2. Het college verstrekt geen persoonsgebonden budget voor ondersteuning door een aanbieder indien er twijfels zijn over de integriteit van de aanbieder, wat zich in ieder geval voordoet indien de aanbieder: a. betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de ondersteuning in gevaar brengen of; b. veroordeeld is geweest voor strafbare feiten of; c. bestuursrechtelijke en/of fiscaalrechtelijke boetes opgelegd heeft gekregen of; d. bestuursrechtelijke handhavingsmaatregelen opgelegd heeft gekregen in de vorm van een last onder bestuursdwang en/of dwangsom, ten aanzien van gedragingen die de veiligheid en de kwaliteit van de ondersteuning in gevaar brengen of;

10

e. er sprake is van feiten en omstandigheden die erop wijzen of redelijkerwijs doen vermoeden dat de aanbieder en/of zijn directie en/of de aan hem gelieerde vennootschappen een zakelijk samenwerkingsverband onderhouden met derden die in relatie staan tot strafbare feiten of daarvan verdacht worden of; f. zich niet professioneel gedraagt. Hiervan is onder andere sprake indien de aanbieder zich intimiderend opstelt, geen voorbeeldfunctie toont of incidenten hebben plaatsgevonden binnen de uitvoering van zijn functie. Artikel 5.6 Onderscheid formele en informele hulp 1. Bij het vaststellen van de hoogte van het persoonsgebonden budget, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het persoonsgebonden budget uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken of; b. personen die aangemerkt zijn als ZZP-er (zelfstandige zonder personeel).

Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het persoonsgebonden budget uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3. Informele hulp is: a. hulp die geboden wordt door personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; b. hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad zijn van cliënt. Artikel 5.7 Hoogte persoonsgebonden budget 1. De hoogte van een persoonsgebonden budget: a. wordt bepaald aan de hand van het onder 5.4, lid 1 bedoelde pgb-plan voor zover dit het maximale tarief niet overstijgt zoals bedoeld in het derde lid; b. is toereikend om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatschappelijke ondersteuning in te kopen en; c. wordt bepaald aan de hand van een tot een maximum van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. 2. Het college houdt bij de vaststelling van de hoogte van een persoonsgebonden budget rekening met het feit of er sprake is van professionele ondersteuning of informele ondersteuning. 3. De hoogte van het persoonsgebonden budget voor : a. een zaak (roerend of onroerend): 1.

wordt maximaal vastgesteld op het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of;

11

2. het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. b. Voor diensten: 1. professionele ondersteuning bedraagt ten hoogste 80 procent van de kostprijs van de in betreffende situatie goedkoopst adequate voorziening in natura, of de goedkoopst adequate oplossing via de aanbieder waarmee de gemeente een contract heeft gesloten, tenzij op basis van het pgb-plan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht; 2. de hoogte van het persoonsgebonden budget voor formele hulp die geboden wordt door een ZZP-er (zelfstandige zonder personeel) bedraagt 80 procent van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het pgb-plan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht; 3. informele ondersteuning is bij het bestaan van een dienstbetrekking gelijk aan 125 procent van het laatst vastgestelde minimum uurloon, inclusief vakantiebijslag, zoals bedoeld in de Wet minimumloon en minimum vakantiebijslag voor een persoon van 21 jaar of ouder met een 36-urige werkweek. Het vastgestelde pgbtarief blijft gedurende de looptijd van de beschikking ongewijzigd en wordt niet tussentijds geïndexeerd; c.

Indien het op basis van lid b onder 1 tot en met 3 vastgestelde persoonsgebonden budget in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen maatwerkvoorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 4. Het college stelt de tarieven vast in het Financieel Besluit en kan nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld. Artikel 5.8 Hoogte financiële tegemoetkoming 1. Voor vervoer kan het college een financiële tegemoetkoming verstrekken. 2. De financiële tegemoetkoming wordt voor maximaal 1500 kilometer per kalenderjaar verstrekt. 3. Als een cliënt later in het jaar gebruik gaat maken van het collectief vervoer, wordt het aantal kilometers berekend voor de resterende dagen van het kalenderjaar (1500/ 365 x resterende aantal dagen tot en met 31 december). 4. Het college stelt de hoogte van de financiële tegemoetkoming voor vervoer vast in het Financieel Besluit en kan nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte van de financiële tegemoetkoming wordt vastgesteld. Hoofdstuk 6. Bijdrage in de kosten Artikel 6.1 Hoogte bijdrage in de kosten 1. De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een verstrekte maatwerkvoorziening in natura dan wel in de vorm van een persoonsgebonden budget. 2.

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van de volgende algemene voorzieningen: a. was- en strijkservice; b. groepsgerichte begeleiding (dagbesteding); c. vrijwillige vervoersdienst.

12

3. De maatwerkvoorziening collectief vervoer (aanvullend openbaar vervoer) is uitgezonderd van het abonnementstarief. 4. De bijdrage in de kosten is verschuldigd vanaf de maand waarin de ondersteuning (de dienst) feitelijk is geboden, het hulpmiddel feitelijk is geleverd, de woningaanpassing is gerealiseerd of het persoonsgebonden budget is toegekend. 5. De bijdrage in de kosten voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft verschuldigd als de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatwerkvoorziening dan wel een persoonsgebonden budget. 6. Als een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders en b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 7. De hoogte van de bijdrage in de kosten voor één of meerdere algemene voorzieningen en/of maatwerkvoorzieningen en/of persoonsgebonden budgetten is gebaseerd op het maximale bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet. 8. Geen bijdrage in de kosten is verschuldigd voor: a. een rolstoelvoorziening; b. het vervoer van en naar de groepsgerichte begeleiding (dagbesteding), voor zover door de zorgaanbieder waar de groepsgerichte begeleiding plaatsvindt, deze verzorgt; c. een financiële maatwerkvoorziening. 9.

De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 10. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening opvang wordt vastgesteld en geïnd door de aanbieder die de maatschappelijke opvang biedt. Artikel 6.2 Kostprijs 1. De kostprijs van de maatwerkvoorziening is: a. de huurprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; b. de koopprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder (al dan niet naar rato in verband met de economische afschrijftermijn), waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; c. voor diensten geldt het tarief die het college verschuldigd is aan de aanbieder. 2. De kostprijs van een persoonsgebonden budget is gelijk aan het bedrag van het persoonsgebonden budget in de betreffende budgetperiode. Artikel 6.3 Ritbijdrage en opstaptarief 1. Voor het gebruik van de maatwerkvoorziening collectief vervoer (aanvullend openbaar vervoer) is de cliënt een op het reguliere Openbaar Vervoer-tarief gebaseerde ritbijdrage en opstaptarief verschuldigd aan de aanbieder. 2. Het college stelt de bedragen als bedoeld in het eerste lid vast in het Financieel Besluit als bedoeld in artikel 1.1, eerste lid onder k.

13

Hoofdstuk 7. Herziening, intrekking, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening Artikel 7.1 Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening 1. Het college informeert cliënten op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet. 3. Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget is aangewezen; c. de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget niet meer toereikend is te achten; d.

de cliënt langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; e. de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden of f. de cliënt de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget niet of voor een ander doel gebruikt. 4. Een beslissing tot verlening van een persoonsgebonden budget kan worden ingetrokken als blijkt dat het persoonsgebonden budget binnen drie maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 5. Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten persoonsgebonden budget. 6. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening bij dwangbevel worden teruggevorderd. 7. Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, of: a. de cliënt nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; b.

de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende persoonsgebonden budget nog toereikend is; c. de cliënt nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget; d. de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn. Artikel 7.2 Verrekening

14

Het college kan een terug te vorderen bedrag verrekenen met betalingen op grond van de wet, die nog uitgekeerd moeten worden.

Hoofdstuk 8. Afstemming met andere voorzieningen

Artikel 8.1 Afstemming met gezondheidszorg 1. Het college maakt afspraken met zorgverzekeraars en het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) om te komen tot een integrale dienstverlening en te voorkomen dat cliënten tussen wal en schip vallen wanneer er discussie is over het wettelijk kader. 2. Als de cliënt dit wenst, zorgt het college ervoor dat de cliënt ondersteund wordt richting het CIZ als er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt in aanmerking kan komen voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg. Artikel 8.2 Veilig Thuis Het college maakt afspraken met Veilig Thuis over de toegang naar algemene en maatwerkvoorzieningen. Artikel 8.3 Afstemming met jeugdhulp 1. Het college zorgt voor een goede afstemming tussen voorzieningen op grond van deze verordening en voorzieningen voor jeugdigen of ouders op grond van de Jeugdwet. 2. Het college zorgt voor de continuïteit van ondersteuning onder zijn verantwoordelijkheid wanneer de jeugdige de leeftijd van 18 jaar bereikt. Artikel 8.4 Afstemming met voorzieningen werk en inkomen Het college draagt zorg dat de Wmo-consulent, de Wmo-aanbieders vroegtijdig signaleren of er financiële belemmeringen zijn waardoor de cliënt geen maatschappelijke ondersteuning kan verkrijgen. Hoofdstuk 9. Waarborgen verhouding prijs en kwaliteit Artikel 9.1 Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning 1.

Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen door: a. voorzieningen af te stemmen op de persoonlijke situatie van de cliënt; b. voorzieningen af te stemmen op andere vormen van zorg; c. inzet van de juiste deskundigheid; d. ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de van toepassing zijnde erkende keurmerken voor de betreffende sector; e. er bij het leveren van voorzieningen op toe te zien dat beroepskrachten handelen in overeenstemming met de professionele standaard. 2. Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten.

15

3. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 9.2 Verhouding prijs en kwaliteit voorziening door derden 1. Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de wet en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst stelt het college vast: a. een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan overeenkomst met derde; of b. een reële prijs die geldt als ondergrens voor: i. een inschrijving en het aangaan overeenkomst met derde en ii. de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a. 2. Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast: a. conform de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3 lid 2 onderdeel c van de wet en b. rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5 lid 2 van de wet, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners. 3. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren diensten, in ieder geval rekening met: a. kosten van de beroepskracht; b. redelijke overheadkosten; c. kosten voor niet-productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg; d.

reis- en opleidingskosten; e. indexatie van loon binnen een overeenkomst; f. overige kosten als gevolg van gemeentelijke eisen, zoals rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen. 4. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren overige voorzieningen, in ieder geval rekening met: a. de marktprijs van de voorziening en b. de eventuele extra taken die in verband met de voorziening van de leverancier worden gevraagd, zoals: i. aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening; ii. instructie over het gebruik van de voorziening; iii. onderhoud van de voorziening en iv. verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden. c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing, werkoverleg;

16

d. reis- en opleidingskosten; e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst; f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen.

Artikel 9.3 Meldingsregeling calamiteiten en geweld 1. Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de levering van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan. 2. Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onmiddellijk aan de toezichthoudend ambtenaar. 3. De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1 van de wet, doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld. Hoofdstuk 10. Waardering mantelzorgers Artikel 10.1 Jaarlijkse waardering mantelzorgers 1. De jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van cliënten in de gemeente bestaat uit een jaarlijkse activiteit. 2. Het college kan nadere regels over de invulling van deze activiteit vaststellen. 3. Het college kan een andere blijk van waardering voor mantelzorgers van cliënten in de gemeente, zoals bedoeld in lid 1, verstrekken. Hoofdstuk 11. Klachten en medezeggenschap Artikel 11.1 Klachtregeling 1. De Regeling interne klachtenprocedure gemeente Borne is van toepassing voor inwoners die klachten hebben met betrekking tot het gedrag van een persoon die bij de gemeente werkt. 2.

Aanbieders zijn verplicht te beschikken over een regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten ten aanzien van alle voorzieningen. 3. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek. Artikel 11.2 Medezeggenschap 1. Aanbieders zijn verplicht te beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van alle voorzieningen. 2. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek. Artikel 11.3 Betrekken van ingezetenen bij het beleid 1. Het college stelt ingezetenen, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke

17

ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen. 2. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning. 3. Het college kan nadere regels vaststellen ter uitvoering van het eerste en tweede lid. Hoofdstuk 12. Overgangsrecht en slotbepalingen Artikel 12.1 Evaluatie Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt eenmaal periodiek geëvalueerd. Het college rapporteert over de bevindingen aan de gemeenteraad. Artikel 12.2 Geen bepalingen In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffend, waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college. Artikel 12.3 Hardheidsclausule Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de cliënt afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt. Artikel 12.4 Overgangsbepalingen 1.

Een cliënt, die op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2021, een maatwerkvoorziening groepsgerichte begeleiding (dagbesteding) of een maatwerkvoorziening wasmodule ontvangt, behoudt dit recht tot drie maanden na herindicatie, waarbij een algemene voorziening groepsgerichte begeleiding (dagbesteding) of een algemene voorziening was- en strijkservice is afgegeven. Artikel 12.5 Intrekking oude verordening en overgangsrecht 1. De Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2021 wordt ingetrokken bij het in werking treden van deze verordening. 2. Een cliënt houdt recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de Verordening maatschappelijk ondersteuning gemeente Borne 2021, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen. 3. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2021 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld conform deze verordening. 4. Het beslissen op bezwaarschriften tegen besluiten op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2021 gebeurt op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2021 die daarvoor zijn geldigheid behoudt. 5. Van lid 4 kan ten gunste van de cliënt worden afgeweken. Artikel 12.6 Inwerkingtreding en citeertitel 1.

Deze verordening treedt in werking op 1 oktober 2022.

18

2. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Borne 2022.

Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van Borne, gehouden op 27 september 2022, de voorzitter,

de griffier,

w.g.

w.g.

19

TOELICHTING OP DE VERORDENING Algemeen Deze verordening geeft uitvoering aan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna: de wet. De wet schrijft in de artikelen 2.1.3, artikel 2.1.4 eerste, tweede, derde, vierde en zesde lid en artikel 2.1.4a eerste, tweede, derde, vijfde en zesde lid, 2.1.4b tweede lid, 2.1.5 eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6 vierde lid en 2.6.6 eerste lid voor waarvoor de gemeenteraad bij verordening in ieder geval regels opstelt. Deze staan in de overwegingen bij de verordening genoemd. Op 14 juli 2016 trad in Nederland het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap in werking. Het doel van dit verdrag is het versterken van de positie van mensen met een beperking. In het VN-verdrag staat wat de overheid moet doen om de positie van mensen met een beperking te verbeteren op alle terreinen die voor hen, net als voor ieder ander, belangrijk zijn. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om werk, onderwijs, openbaar vervoer, cultuur, sport en andere vrijetijdsbesteding. In de overwegingen is eveneens opgenomen dat inwoners met een beperking voldoende in staat moeten zijn mee te doen aan een inclusieve samenleving. Met de wet wordt beoogd passende ondersteuning te bieden aan mensen in de eigen leefomgeving door het sociale netwerk of met behulp van gemeentelijke voorzieningen in de nabijheid beter te benutten.

Hiervoor is het belangrijk dat mensen met beperkingen zoveel mogelijk in staat worden gesteld op gelijke voet te participeren en deel te nemen aan het dagelijkse leven. Gemeenten hebben de opdracht de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking te bevorderen en daarmee bij te dragen aan het realiseren van een inclusieve samenleving. In de beleidsregels wordt dit verder uitgewerkt. Daarbij is het belangrijk dat gemeenten de komende jaren zich inspannen om de mogelijkheden van het combineren van informele hulp en professionele ondersteuning te verbeteren en het normaliseren en accepteren van de geboden hulp en ondersteuning. Niet de aandoening, beperking of indicatie, maar het welbevinden van mensen dient centraal te staan. Uitgaan van wat iemand nog wel kan en wil in plaats van de beperkingen die hij ondervindt. Daarnaast heeft de wet tot doel om de betrokkenheid van mensen bij elkaar te vergroten. Het naar elkaar omzien in plaats van direct een beroep te doen op de overheid. Er zal daarbij een groter beroep worden gedaan op het sociale netwerk van mensen en daar waar mogelijk ook op vrijwilligers. Een dergelijke benaderingswijze vraagt om een cultuuromslag: niet alleen bij inwoners, maar ook van professionals en gemeenten.

Ook wordt van gemeenten verwacht, door een groter beroep te doen op de eigen mogelijkheden van mensen en hun sociale netwerk en door gebruikmaking van algemene voorzieningen, voorliggend aan maatwerkvoorzieningen, de kosten te beheersen. Door meer algemene voorzieningen te creëren kunnen duurdere maatwerkvoorzieningen worden vermeden.

20

Een dergelijke verschuiving naar een ander, soms ervaren als een meer soberder voorzieningenniveau, zal voor een deel van de mensen een verandering betekenen ten opzichte van wat zij gewend waren. Gemeente Borne kiest er nadrukkelijk voor om deze lijn zoals hiervoor is beschreven, uit te voeren. De gemeente spant zich daarbij in om een ondersteuningsaanbod te realiseren, waarbij zowel de inhoud, de beschikbaarheid, de reikwijdte en de kosten van voorzieningen in samenhang worden afgewogen. Artikelsgewijs Hier worden enkel de artikelen toegelicht die nadere uitleg behoeven. Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen In hoofdstuk 1 wordt uitgelegd wat er verstaan wordt onder de begrippen die gebruikt worden in deze verordening. Artikel 1.1 Begripsbepalingen Lid 1 onder c. algemeen gebruikelijke voorziening: Bij de beoordeling of sprake is van een algemeen gebruikelijke voorziening voor de cliënt, draait het om het beantwoorden van de vraag of de cliënt ook over de voorziening kon beschikken als hij geen beperkingen zou hebben gehad.

Bij die beoordeling kunnen, zo blijkt uit de jurisprudentie, een aantal criteria een rol spelen, zoals: • de voorziening niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking; • daadwerkelijk beschikbaar is; • een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid en participatie, en; • financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimum niveau. Lid 1 onder d. andere voorziening: Een andere voorziening is een voorziening die de cliënt kan ontvangen op grond van een andere wet dan de Wmo 2015, bijvoorbeeld de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg. Lid 1 onder o. hoofdverblijf: Omdat er bij het begrip ingezetene wordt gesproken over hoofdverblijf, is hier verduidelijkt wat hier onder wordt verstaan. Lid 1 onder p. hulpvraag: De hulpvraag is de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet. Als iemand met behoefte aan maatschappelijke ondersteuning zich tot het college wendt, is het van belang dat het college allereerst onderzoekt wat de hulpvraag van betrokkene is. Wanneer de betrokkene zich voor het eerst meldt, is in veel gevallen niet op voorhand duidelijk of en in welke vorm het college in actie moet komen. Een zorgvuldig onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 van de wet is noodzakelijk.

21

Lid 1 onder q. ingezetene: Een ingezetene van Nederland kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening (artikel 1.2.1 van de wet) en het college beslist op een aanvraag van een ingezetene van de gemeente om een maatwerkvoorziening (artikel 2.3.5 van de wet). Uit de Memorie van Toelichting volgt dat een ingezetene zich voor een maatwerkvoorziening moet wenden tot het college van de gemeente waar hij woont. De term 'wonen' is niet verder uitgelegd. Uit de jurisprudentie bij de Wmo 2007 (CRvB 22-09-2010, nr. 09/1743 WMO ) volgt dat het gaat om de feitelijke verblijfplaats. De inschrijving in de Basisregistratie Personen vormt daarbij een belangrijke aanwijzing, maar is niet doorslaggevend. Lid 1 onder t. melding: Eenieder kan zich melden bij zijn gemeente met een hulpvraag. Door het melden maakt de cliënt de hulpvraag aan het college kenbaar. In vervolg op deze melding doet het college in samenspraak met de cliënt zo spoedig mogelijk onderzoek. Als een ingezetene alleen informeert naar bijvoorbeeld de beschikbaarheid van een algemene voorziening of kenbaar maakt gebruik te willen maken van een algemene voorziening, is er geen aanleiding om een onderzoek in te stellen. Lid onder v.

persoonlijk plan: In het plan kan de cliënt – al dan niet samen met zijn persoonlijke netwerk – de hulpvraag nader beschrijven en ook aangeven welke mogelijkheden of oplossingen hij zelf voor ogen heeft. Die informatie kan het college meenemen bij zijn onderzoek. Het opstellen van een persoonlijk plan kan de eigen regie en de betrokkenheid van het sociale netwerk van cliënten versterken. Het aantal definities van artikel 1.1 is beperkt omdat de wet (in artikel 1.1.1) al een flink aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Hoofdstuk 2. Vormen van maatschappelijke ondersteuning Artikel 2.1 Vormen van maatschappelijke ondersteuning De algemene voorzieningen zijn voorliggend aan maatwerkvoorzieningen. Daar waar mogelijk is, gaat de gemeente meer algemene voorzieningen organiseren. Hoofdstuk 3. Toegang maatschappelijke ondersteuning Dit hoofdstuk bevat de regels voor de procedure die voorafgaat aan de eventuele aanvraag voor een maatwerkvoorziening. Deze procedure start op het moment dat de cliënt de gemeente om hulp vraagt. Dit is de melding en de aanleiding voor de gemeente om onderzoek te doen. Het onderzoek vormt de kern van de procedure in de Wmo 2015. De uitkomst van het onderzoek kan zijn dat er oplossingen zijn voor de hulpvraag waar de cliënt geen maatwerkvoorziening van de gemeente voor nodig heeft.

Als de cliënt zich daarin kan vinden, stopt op dat moment de procedure. Het is echter ook mogelijk dat de cliënt na het onderzoek een aanvraag voor een maatwerkvoorziening doet. De regels die van belang zijn voor de melding en aanvraag-fase zijn opgenomen in het volgende hoofdstuk.

22

Artikel 3.1 Melding De cliënt doet een melding van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, de hulpvraag. De melding is niet gebonden aan een vorm of locatie. De melding kan schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch worden gedaan. De melding kan door of namens de cliënt worden gedaan, wat betekent dat ook iemand uit de omgeving van de cliënt als vertegenwoordiger kan optreden. In lid 2 is voor de volledigheid nog vermeld dat het college de ontvangst bevestigt, al blijkt dit ook uit artikel 2.3.2 lid 1 van de wet. Uit de Memorie van Toelichting blijkt bovendien dat het college het tijdstip van de melding moet registreren. Uit wet noch toelichting blijkt dat de bevestiging van de ontvangst van de melding schriftelijk moet. Vanwege de registratie en zorgvuldigheid kiest de gemeente hier wel voor. Artikel 3.5 Onderzoek Het onderzoek vormt de kern van de procedure. De wet beschrijft in artikel 2.3.2 lid 4 wat er tijdens het onderzoek aan bod moet komen. Artikel 3.6 Gesprek Het gesprek wordt in de wet niet expliciet genoemd, maar impliciet wordt er vanuit gegaan dat persoonlijk contact tussen gemeente en cliënt plaatsvindt. In artikel 3.5 wordt benadrukt dat een gesprek deel uitmaakt van het onderzoek en dat de omgeving van de cliënt daar zoveel mogelijk bij betrokken wordt. Om het onderzoek goed uit te voeren heeft het college de nodige deskundigheid in huis.

Soms kan het echter ook nodig zijn om een extern advies op te vragen. Afdeling 3:3 van de Algemene wet bestuursrecht geeft regels over (externe) advisering. Artikel 3.7 Gespreksverslag In dit artikel is bepaald dat de weergave van het onderzoek ook een verslag van het gesprek bevat. Dit kan een beknopte weergave zijn van wat er besproken is. In de wet is bepaald dat het college de cliënt de uitkomsten van het onderzoek schriftelijk moet verstrekken. Artikel 3.8 Extern deskundigenonderzoek In artikel 3.8 van deze verordening is concreet aangegeven dat het mogelijk is om extern advies in te winnen als dit nodig is voor het onderzoek. Afhankelijk van de situatie en welke deskundigheid vereist is, beslist het college welke adviesinstantie eventueel ingeschakeld wordt. Hoofdstuk 4. Procedurele bepalingen Artikel 4.1 Aanvraag Lid 1 Deze verordening bepaalt dat een aanvraag om een maatwerkvoorziening (hulp op maat) schriftelijk kan worden ingediend bij het college. Lid 3 Deze bepaling regelt dat het college nadere regels kan vaststellen met betrekking tot de aanvraagprocedure.

23

Artikel 4.2 Besluit Lid 1 Het college is verantwoordelijk voor de inzet van de noodzakelijke voorzieningen op het gebied van maatschappelijke ondersteuning. Een maatwerkvoorziening wordt altijd toegekend (of afgewezen) op basis van een beschikking. Deze verleningsbeschikking zal gebaseerd zijn op het onderzoek naar de ondersteuningsbehoefte van de cliënt en de ingediende aanvraag. Lid 2 Deze bepaling regelt dat van een cliënt wordt verwacht dat hij binnen 3 maanden zijn indicatie ‘verzilvert’ door zich te melden bij de Wmo-aanbieder. Of, als het bijvoorbeeld om hulp uit het sociale netwerk gaat, het persoonsgebonden budget binnen 3 maanden gaat inzetten voor de aangewezen maatschappelijke ondersteuning. Dit om te voorkomen dat een indicatie veroudert en de situatie dusdanig is gewijzigd, dat eigenlijk een nieuwe indicatie nodig is. Voldoet een cliënt niet aan deze voorwaarde, dan kan dat een grond opleveren om de aanspraak op de maatschappelijke ondersteuning in te trekken. Er wordt dan niet voldaan aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening (zie artikel 7.1, derde lid onder e). Artikel 4.3 Inhoud en geldigheidsduur beschikking Bij het al dan niet toekennen van maatschappelijke ondersteuning, of het tussentijds wijzigen van de rechten en plichten rondom een maatwerkvoorziening, zal het college een schriftelijke beschikking afgeven.

Hiertegen kan de cliënt bezwaar en beroep indienen. De mogelijkheid om bezwaar in te dienen tegen de beschikking en ook de daarop volgende mogelijkheid van beroep bij de rechter is geregeld in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en geldt in beginsel voor alle beschikkingen. De cliënt moet met de beschikking de informatie krijgen die nodig is om zijn rechtspositie te bepalen en te begrijpen. Hiervoor is nodig dat de beschikking de cliënt goed en volledig informeert. In dit artikel zijn essentialia opgenomen die in ieder geval in de beschikking moeten worden opgenomen. Hoofdstuk 5 Afweging en voorwaarden maatwerkvoorzieningen Artikel 5.1 Criteria maatwerkvoorzieningen In dit artikel zijn de algemene criteria beschreven die gelden om een maatwerkvoorziening te kunnen krijgen. Allereerst moet duidelijk zijn dat sprake is van beperkingen in de zelfredzaamheid en/of participatie of, bij een cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, van problemen bij het zich handhaven in de samenleving. Daarnaast moet duidelijk zijn dat oplossingen die de cliënt zelf kan inzetten om zijn zelfredzaamheid en participatie te verbeteren, zoals eigen kracht, gebruikelijke hulp en algemeen gebruikelijke voorzieningen, niet toereikend zijn om de beperkingen te compenseren. Per 1 januari 2020 is het bepaalde onder e. opgenomen in de wet.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Borne&id=17a11c2f-c983-482e-a1d4-d6423d0ee4f1