CConstaterende datBorne
Koppel je AI →
Document · PDF

Raadsbesluit Verordening Jeugdhulp gemeente Borne 2026

Raadsvergadering 30 september 2025, gemeente BorneBij agendapunt: Verordening Jeugdhulp gemeente Borne 202616.787 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

Hierbij kunt u denken aan school, de huisarts, maar ook eventueel de zorgverzekering (bij een aanvraag voor vaktherapie) en/of eventueel andere hulpverleners; Bent u niet tevreden over de inzet van de gemeente of ervaart u moeilijkheden en/of onduidelijkheden in het traject, neem dan contact op. Dit kan met de betrokken regisseur maar ook via het WMO en Jeugdloket. Mocht u toch een officiële klacht in willen dienen, kan dit via https://www.borne.nl/klacht-indienen.

Pagina 19

Vragen of ondersteuning? Heeft u vragen over deze verordening of wilt u hulp bij het indienen van een aanvraag? Neem dan contact op met de afdeling Samen Leven via 074-2658500 of via wmo-jeugd@borne.nl. U kunt ook terecht op https://www.borne.nl/jeugdhulp voor meer informatie, contactgegevens en toelichting.

Pagina 20

Toelichting op de verordening per hoofdstuk Algemeen Deze verordening bestaat uit verschillende hoofdstukken: • Hoofdstuk 1: legt uit wat bepaalde woorden en begrippen betekenen; • Hoofdstuk 2: vertelt welke soorten jeugdhulp de gemeente kan geven; • Hoofdstuk 3: gaat over hoe jongeren of ouders jeugdhulp kunnen krijgen; • Hoofdstuk 4; legt uit hoe de gemeente bepaalt of iemand recht heeft op jeugdhulp; • Hoofdstuk 5: geeft extra regels voor het persoonsgebonden budget (pgb); • Hoofdstukken 6 tot en met 10: gaan over andere belangrijke regels, zoals rechten, plichten en hoe beslissingen herzien kunnen worden. Wat moet deze verordening regelen? Sinds 1 januari 2015 zijn gemeenten verantwoordelijk voor alle jeugdhulp. De Jeugdwet (de wet) zegt dat gemeenten hulp moeten regelen voor jongeren die dat nodig hebben. Deze hulp moet vooral gaan naar jongeren en gezinnen in moeilijke situaties. De gemeente kijkt eerst of jongeren en ouders zelf, of met hulp van anderen, een oplossing kunnen vinden. De gemeenteraad moet in deze verordening regels vastleggen over: • • • •

Welke vormen van hulp de gemeente kan geven en onder welke voorwaarden; Hoe de hulp past bij andere hulp zoals zorg, onderwijs en werk; Hoe de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt bepaald; Hoe misbruik of onterecht gebruik van hulp wordt voorkomen.

Ook moeten jongeren en hun ouders of vertegenwoordigers mee kunnen denken en meepraten over het jeugdhulpbeleid. De gemeente moet regelen dat zij: • • • • • •

Voorstellen kunnen doen voor beleid; Advies mogen geven over nieuwe plannen; Hulp krijgen om hun rol goed te vervullen; Kunnen meedoen aan overleg; Onderwerpen kunnen aandragen; Goede informatie krijgen om mee te kunnen doen.

Verder zijn er regels over: • •

De verhouding tussen de prijs en de kwaliteit van jeugdhulp; Hoe de hulp (als ook de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering) doorgaat als er iets verandert in de situatie.

Achtergrond van deze verordening De wet is onderdeel van de veranderingen sinds 2015, waarbij gemeenten meer verantwoordelijkheden kregen. Gemeenten bepalen nu zelf welke hulp zij geven. Het recht op jeugdhulp is veranderd in een ‘voorziening’: de gemeente bekijkt per situatie wat nodig is. Het doel blijft om jongeren en gezinnen op tijd passende hulp te bieden. Deze verordening sluit aan op het beleidsplan Sociaal Domein van de gemeente, waarin staat welk jeugdhulpbeleid de gemeente voert.

Pagina 21

Vrij toegankelijke en niet vrij toegankelijke hulp De gemeente maakt onderscheid tussen: • •

Vrij toegankelijke hulp: hier kunnen jongeren of ouders direct gebruik van maken. Ze hoeven geen besluit van de gemeente te krijgen; Niet vrij toegankelijke hulp: hiervoor is een besluit van de gemeente nodig.

Hulp via de gemeente Een hulpvraag kan bij de gemeente binnenkomen op verschillende manieren (ouders/jeugdige kunnen zelf om hulp vragen, anders via school en/of via het Advies- en Meldpunt Huiselijk Geweld en Kindermishandeling). De gemeente onderzoekt dan samen met de jongere en de ouders welke hulp nodig is. Soms is er genoeg hulp beschikbaar via het eigen netwerk. Als dat niet lukt, kijkt de gemeente welke voorziening past. Is dat een niet vrij toegankelijke voorziening? Dan neemt het college daar een besluit over en verwijst de gemeente door naar een geschikte aanbieder. Hulp via de huisarts, jeugdarts of medisch specialist Een jongere kan ook jeugdhulp krijgen via een verwijzing van de huisarts, jeugdarts of medisch specialist. De hulpverlener bepaalt dan, samen met de jongere of ouders, welke hulp precies nodig is en hoe vaak en hoe lang. De afspraken hierover zijn vastgelegd in de contracten tussen gemeente en hulpverleners. Zo blijft de hulp goed op elkaar afgestemd. De regels van deze verordening gelden ook bij deze manier van toegang. Hulp via kinderrechter, Openbaar Ministerie of andere instanties Ook via de kinderrechter, het Openbaar Ministerie of een jeugdinrichting kan jeugdhulp worden ingezet. De gecertificeerde instelling bespreekt dan met de gemeente welke hulp nodig is. De gemeente moet die hulp vervolgens regelen.

Dit is belangrijk omdat rechterlijke beslissingen altijd moeten worden uitgevoerd. De gemeente levert de hulp die is afgesproken, meestal via de instellingen waar zij al afspraken mee heeft. Wat valt er wel en niet onder jeugdhulp? Er is veel discussie over wat precies onder de jeugdhulpplicht valt. De wet zal worden aangepast om dit duidelijker te maken. Het doel is dat hulp terechtkomt bij gezinnen die het echt nodig hebben. Als ouders of jongeren zelf (met hun netwerk) hulp kunnen organiseren, hoeft de gemeente dit niet te doen. Wat regelt deze verordening verder? • • • • •

Duidelijker maken welke hulp de gemeente biedt; Beter laten aansluiten op andere wetten; Verdelen van verantwoordelijkheden tussen ouders en gemeente; Stappenplan verplicht maken bij het onderzoek doen vanuit de gemeente; Voorkomen van onterecht gebruik van de jeugdhulp.

Deze verordening is belangrijk om de hulp voor jeugdigen en diens ouders goed en eerlijk te regelen.

Pagina 22

TOELICHTING PER ARTIKEL In deze toelichting leggen we alleen die onderdelen van de verordening uit die extra uitleg nodig hebben. HOOFDSTUK 1. ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1. Definities We hebben niet alle woorden die in de wet staan opnieuw uitgelegd. De wet legt namelijk al veel belangrijke woorden uit, zoals ‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. Deze betekenissen gelden ook voor deze verordening. In deze verordening gebruiken we ‘jeugdigen en ouders’ als algemene aanduiding. Soms zeggen we ook: ‘de jeugdige of zijn ouder(s)’. Daarmee bedoelen we: • De jeugdige zelf (als hij of zij 16 jaar of ouder is); • De jeugdige samen met één of beide ouders (bijvoorbeeld tussen 12 en 16 jaar); • De ouders namens de jeugdige (als het kind jonger is dan 12 jaar). In de wet staat dat met ‘ouder’ ook wordt bedoeld: een gezaghebbende ouder, adoptieouder, stiefouder of iemand anders die het kind opvoedt en verzorgt als onderdeel van zijn gezin (maar géén pleegouder). De wet omschrijft ‘jeugdhulp’ als: 1. Hulp aan jeugdigen en hun ouders bij psychische of gedragsproblemen, een verstandelijke beperking of opvoedproblemen; 2. Hulp om beter mee te kunnen doen in de samenleving en zelfstandiger te worden; 3. Hulp bij persoonlijke verzorging voor kinderen met een beperking. De regels van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) zijn ook belangrijk.

Deze wet legt bijvoorbeeld uit wat een ‘aanvraag’ en een ‘beschikking’ is. Andere woorden: • • •

Andere voorziening: Dit is een hulpvoorziening buiten de Jeugdwet, bijvoorbeeld via onderwijs, werk, inkomen of Wmo; iJw: Dit is een digitaal systeem waarmee alle stappen van jeugdhulp worden bijgehouden, van aanvraag tot betaling; Pgb: Dit is de afkorting van ‘persoonsgebonden budget’. Hiermee kunnen jeugdigen of hun ouders zelf hulp inkopen.

In het vak hieronder wordt verteld in welk artikel van de wet de hulp wordt omschreven: In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt omschreven: ‘1°. ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen; 2°. het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, en

Pagina 23

3°. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, met dien verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in het kader van jeugdstrafrecht’.

HOOFDSTUK 2. VORMEN VAN JEUGDHULP Artikel 2. Vormen van jeugdhulp De gemeente moet in deze verordening regels maken over welke hulp beschikbaar is. Dit artikel laat zien welke soorten hulp er zijn. Er zijn twee soorten hulp: 1. Individuele voorzieningen: Hiervoor is een besluit van de gemeente nodig; 2. Overige voorzieningen: Deze hulp is vaak zonder besluit beschikbaar. Welke vorm van hulp wordt ingezet, hangt af van wat uit het onderzoek komt en van wat de jeugdige en zijn ouders nodig hebben. Derde lid: De gemeente mag bepalen hoe lang, hoe vaak en hoeveel hulp iemand krijgt. Dit wordt op hoofdlijnen geregeld. In bijzondere gevallen kan hiervan worden afgeweken. Vierde lid: De gemeente maakt afspraken met jeugdhulpaanbieders over welke hulp er wordt gegeven. De kwaliteitseisen komen uit de wet en moeten worden opgenomen in de afspraken tussen gemeente en aanbieder. HOOFDSTUK 3. TOEGANG TOT JEUGDHULPVOORZIENINGEN Artikel 3. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts Eerste lid: Een huisarts, jeugdarts of medisch specialist mag je ook verwijzen naar jeugdhulp. Dit geldt voor beide soorten hulp: met en zonder besluit van de gemeente. Tweede en derde lid: De arts moet je meestal verwijzen naar een hulpverlener waar de gemeente een contract mee heeft. Kies je zelf voor een andere hulpverlener? Dan betaalt de gemeente dat meestal niet.

Je kunt dan een pgb aanvragen. Dat kan alleen als je voldoet aan de voorwaarden. Uitzondering: Soms mag je toch naar een hulpverlener zonder contract. Dan moet de gemeente daar vooraf toestemming voor geven. Deze toestemming krijg je alleen in bijzondere situaties. Vierde lid: De hulpverlener bekijkt samen met jou en/of je ouders welke hulp precies nodig is. Die hulpverlener moet zich houden aan de afspraken die met de gemeente zijn gemaakt en aan de regels uit deze verordening. Hij mag alleen hulp inzetten die in artikel 2 staat. Vijfde lid: Jeugdhulp kan maximaal 6.000 minuten duren. Is er meer hulp nodig? Dan overlegt de hulpverlener altijd eerst met de jeugdregisseeur.

Pagina 24

Zesde lid: Gaat over wie verantwoordelijk is voor hoe de hulpverlening loopt. Houden alle partijen zich aan de afspraken? Is er voldoende gekeken naar of een kind veilig kan opgroeien? Dit lid stelt vast dat er altijd iemand eindverantwoordelijk is, ook wel de regiehouder of regiebehandelaar. Verwijst de huisarts, medisch specialist of de jeugdarts naar jeugdhulp? Dan moet de persoon die de verwijzing afgeeft ook benoemen wie er eindverantwoordelijk is. Deze persoon heeft de eindverantwoordelijkheid/regie voor de hulp en is het vaste aanspreekpunt voor de jeugdige en/of ouders. Artikel 4. Toegang tot jeugdhulp via de gemeente Deze regels gaan over hoe je hulp kunt aanvragen bij de gemeente. De gemeente moet dit goed en zorgvuldig doen. Eerste tot en met vierde lid: Je kunt met je hulpvraag naar de gemeente gaan. De gemeente helpt je dan om je hulpvraag duidelijk te maken. Dit kan bijvoorbeeld via een gesprek. Daarna kun je een aanvraag doen. Als je een pgb wilt, moet je ook een plan inleveren. Vijfde lid: De gemeente moet binnen een redelijke tijd beslissen. Meestal is dat binnen 8 weken. Dit geeft ruimte om een familiegroepsplan in te leveren en om onderzoek te doen (binnen 6 weken). Daarna moet binnen 2 weken een besluit volgen. Zesde lid: Als je een individuele voorziening nodig hebt, krijg je daar altijd een officiële brief (beschikking) van de gemeente over.

Dat is verplicht. Zevende lid: In spoedgevallen mag de hulp al starten vóór de gemeente een besluit heeft genomen. De gemeente moet dan binnen 4 weken alsnog een officieel besluit nemen. HOOFDSTUK 4. BEHANDELING VAN EEN AANVRAAG OM EEN INDIVIDUELE VOORZIENING; ONDERZOEK EN BESLUITVORMING VIA DE GEMEENTE Artikel 5. Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren Om een goed besluit te kunnen nemen, moet duidelijk zijn wat er precies aan de hand is. Daarom doet de gemeente onderzoek naar de situatie. Dit gebeurt altijd samen met de jeugdige en zijn ouders of wettelijk vertegenwoordiger. Vaak is persoonlijk contact belangrijk om goed te begrijpen wat er speelt. Er worden daarom meestal een of meer gesprekken gevoerd. Komt tijdens deze gesprekken naar voren dat de aanvraag aangepast moet worden? Dan kan dat tijdens het onderzoek nog gebeuren. De aanvraag hoeft dan niet meteen afgewezen te worden. De gemeente moet jeugdigen, ouders en pleegouders op tijd vertellen dat zij een vertrouwenspersoon kunnen inschakelen. De gemeente moet mensen hier over informeren. De vertrouwenspersoon: • Is onafhankelijk; • Biedt hulp en ondersteuning; • Werkt vertrouwelijk; • Is gratis; • Is goed bereikbaar;

Pagina 25

• Ook is er gratis ondersteuning mogelijk van een onafhankelijke cliëntondersteuner. Ouders mogen een familiegroepsplan maken en inleveren. De gemeente houd dan rekening met dit plan. Ouders hebben hiervoor 2 weken de tijd. Hebben ze meer tijd nodig? Dan kan dat, maar dan duurt het besluit ook langer; Als de jeugdige of ouders tijdens het onderzoek zelf een oplossing vinden of genoeg hulp krijgen via algemene voorzieningen, kunnen zij de aanvraag stopzetten. De gemeente bevestigt dit schriftelijk. De gemeente is verplicht hulp te bieden als het kind of gezin het niet zelf kan oplossen. Een goed onderzoek bestaat uit minimaal 5 stapen: • Stap 1: wat is precies de hulpvraag? • Stap 2: wat is het probleem? • Stap 3: wat is de hulp die nodig is? • Stap 4: wat kunnen de jeugdige, de ouders en mensen in hun omgeving zelf? • Stap 5: wat is er dan nog extra nodig? En welke voorziening past daarbij? De gemeente kijkt ook of er al hulp is vanuit andere wetten, zoals de Wmo, de Wlz of de Zorgverzekeringswet. Als ouders een familiegroepsplan hebben ingeleverd, gebruikt de gemeente dit bij het onderzoek. De jeugdige wordt ook zo veel mogelijk betrokken en mag zijn mening geven. Jongeren vanaf 16 jaar mogen zelf beslissen over hun behandeling. Artikel 6.

Deskundig oordeel, advies en voorbereiding van de besluitvorming De gemeente is verantwoordelijk voor goede en deskundige begeleiding richting jeugdhulp. Bij elke stap wordt deskundigheid ingezet. Soms is medisch advies nodig. Dan moeten jeugdigen of ouders meewerken, anders kan het onderzoek niet goed worden uitgevoerd. De deskundigen kennen veel van onderwerpen zoals opvoedproblemen, psychische problemen, beperkingen en kindermishandeling. Het moet voor de hulpvrager duidelijk zijn wie welke deskundigheid heeft. Alleen deskundigen met een erkende registratie mogen advies geven. Dit zorg voor kwaliteit en betrouwbaarheid. Ook mag een organisatie die jeugdhulp uitvoert, niet zelf beslissen of die hulp ingezet wordt. Zo blijft het proces eerlijk en onafhankelijk. Artikel 7. Identificatie De gemeente moet controleren of de aanvrager echt is wie hij zegt dat hij is. Zo weten ze zeker dat de hulp bij de juiste persoon terechtkomt. Artikel 8. Verslag Na het gesprek en het onderzoek maakt de gemeente een verslag, dit heet het ondersteuningsplan. De jeugdige en zijn ouders mogen opmerkingen of aanvullingen toevoegen. De gemeente controleert of iedereen alles begrijpt wat er in het verslag staat. Het verslag moet ondertekend en terug gestuurd worden of ouders/jeugdige versturen een mail waarin staat dat het verslag akkoord is. Zo wordt de aanvraag compleet.

Soms verandert de hulpvraag tijdens het onderzoek. Het is ook mogelijk dat ouders het niet eens zijn met het onderzoek. Dan mogen ze een andere aanvraag doen. Deze moet duidelijk op papier staan.

Pagina 26

Als gemeente en ouders samen besluiten dat er geen hulp nodig is, wordt dit ook in het verslag gezet. Het verslag telt dan als een intrekking van de aanvraag. Artikel 9. Criteria voor toekenning van een individuele voorziening Eerste lid In het eerste lid staan de algemene voorwaarden waaraan iemand moet voldoen om jeugdhulp te kunnen krijgen. Deze voorwaarden worden verder uitgelegd in de rest van dit artikel en in andere artikelen. Tweede lid In de wet (artikel 1.1) staat wat jeugdhulp precies is. Deze uitleg bepaalt wat de taak van de gemeente is. Niet alle hulp en zorg voor kinderen valt onder jeugdhulp. Alleen als een kind een psychisch probleem, stoornis, gedragsprobleem of beperking heeft, kan er sprake zijn van jeugdhulp. De gemeente hoeft dus geen hulp te geven die past bij de normale ontwikkeling van een kind. Bijvoorbeeld: het voeden van een baby hoort bij de normale zorg en is geen reden voor jeugdhulp. Om te bepalen of hulp onder jeugdhulp valt, wordt gekeken naar regels over wat gebruikelijke zorg is. Deze regels staan bijvoorbeeld in hoofdstuk 4 van de Beleidsregels indicatiestelling Wlz 2025. Derde en vierde lid Jeugdhulp is een laatste redmiddel. Eerst wordt gekeken of andere vormen van hulp het probleem kunnen oplossen. Zo’n andere vorm van hulp moet echt beschikbaar zijn en voldoende helpen.

Als er een wachtlijst is en het kind kan niet wachten, is die hulp niet passend. Als er toch jeugdhulp nodig is, kiest het college de goedkoopste oplossing die goed genoeg is. De hulp moet wel op tijd kunnen starten. De gemeente kijkt hierbij naar de persoonlijke situatie van het kind en het gezin. Vijfde en zesde lid Soms wordt hulp gevraagd waarvan niet is bewezen dat het werkt. De gemeente mag deze vormen van hulp weigeren als blijkt dat er andere hulp is die wel werkt en net zo goed of beter helpt. De gemeente moet dan goed uitleggen waarom die andere hulp beter past. Bij deze keuze kan de gemeente gebruik maken van bijvoorbeeld: • De databank van effectieve jeugdinterventies van het Nederlands Jeugdinstituut; • De GGZ-standaarden; • De databank voor hulp aan kinderen met een beperking. De gemeente mag ook in haar beleid aangeven welke vormen van hulp niet effectief zijn. Daarbij mag de gemeente gebruik maken van de zogenaamde ‘niet-doen-lijst’, die wordt opgesteld in het kader van de Hervormingsagenda Jeugd. Artikel 10. Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen Algemeen Volgens artikel 2.3 van de Jeugdwet moet de gemeente pas hulp geven als een jeugdige of zijn ouders het probleem niet zelf kunnen oplossen. Dit heet ook wel “eigen kracht”.

Pas als het gezin zelf – eventueel met hulp van mensen uit de omgeving of andere organisaties – de hulp niet kan regelen, komt de gemeente in beeld. Artikel 10 legt dit verder uit. De ouders en de jeugdige zijn als eerste verantwoordelijk voor een gezonde en veilige opvoeding. Van ouders mag worden verwacht dat zij hun leven hierop aanpassen. Dat kan betekenen dat zij hun werk, dagindeling of financiën moeten aanpassen, zodat zij zelf de juiste hulp kunnen bieden.

Pagina 27

Als na onderzoek blijkt dat ouders of de jeugdige het probleem zelf kunnen oplossen, hoeft de gemeente geen hulp te geven. Ouders moeten hun minderjarige kinderen verzorgen, opvoeden en in de gaten houden, ook als een kind een ziekte of beperking heeft. Ook als er meer hulp nodig is dan normaal, mogen ouders hierop worden aangesproken. De rechter heeft hierover gezegd dat een moeder die haar baan had opgezegd om voor haar kind te zorgen, deze zorg aan kon. De gemeente hoefde in dat geval geen hulp te geven (CRvB 17 juli 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:2362). De gemeente kijkt niet of een gezin genoeg geld heeft om zelf hulp te regelen. Wel wordt gekeken naar het belang van werk en inkomen in de situatie van het gezin (CRvB 26 mei 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:1326). Als ouders gescheiden zijn, zijn beide ouders verantwoordelijk. Ook een stiefouder is verantwoordelijk voor een stiefkind dat bij hem of haar woont. De wet zegt duidelijk dat de gemeente pas hoeft te helpen als het gezin er zelf niet uitkomt. Ook in de toelichting op de wet staat dit nog eens uitgelegd. De eigen kracht van ouders en kinderen moet altijd eerst worden benut. Eerste lid Het eerste lid van artikel 10 laat zien dat het college van de gemeente moet beoordelen of ouders en jeugdige het probleem zelf kunnen oplossen. Daarbij kijkt het college goed naar de situatie van het gezin.

Tweede lid Het tweede lid legt uit wie tot het sociale netwerk van de jeugdige of zijn ouders horen. Het college moet bekijken of deze mensen kunnen helpen. Daardoor is hulp van de gemeente misschien niet of minder nodig. Ouders en jeugdigen moeten meewerken aan dit onderzoek. Derde lid Ouders moeten eerst gebruikmaken van hulp waarvoor ze verzekerd zijn. Als zij een aanvullende verzekering hebben afgesloten die hulp vergoedt, moeten zij daar eerst een beroep op doen. Ouders zijn niet verplicht om zo’n verzekering af te sluiten, maar als die er al is, moeten ze die wel gebruiken. Vierde lid De eigen mogelijkheden van ouders en jeugdige zijn het uitgangspunt van de wet. Volgens het Burgerlijk Wetboek (artikel 1:82 en 1:247 BW) zijn ouders verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van hun minderjarige kinderen. In het vierde lid staat op welke dingen het college let bij het beoordelen van de eigen mogelijkheden. Dit zijn bijvoorbeeld: • Of er lichamelijke of psychische beperkingen zijn die hulp moeilijk maken; • Of ouders genoeg kennis of vaardigheden hebben om hulp te geven; • Of ouders overbelast zijn of dreigen overbelast te raken. Er wordt dan gekeken of zij deze overbelasting kunnen verminderen, bijvoorbeeld door minder werk te doen of hun dag anders in te delen. Het college onderzoekt dit zoals beschreven in artikel 5, vijfde lid, van de verordening.

Vijfde lid Ook in het vijfde lid wordt verwezen naar het onderzoek zoals bedoeld in artikel 5, vijfde lid. Het college moet goed onderzoeken of ouders in een bepaalde situatie zelf de noodzakelijke hulp kunnen geven.

Pagina 28

Alleen als blijkt dat de draagkracht van het gezin niet genoeg is, moet de gemeente hulp geven. Dat geldt ook voor hulp die zwaarder is dan normaal. Als ouders en het netwerk niet in staat zijn om de noodzakelijke hulp te bieden, moet de gemeente een voorziening treffen. Bij dit onderzoek kijkt het college of ouders echt niet kúnnen helpen (onmacht), of dat ze misschien gewoon niet wíllen helpen (onwil). Dit verschil is belangrijk voor de beslissing of de gemeente hulp moet geven. Artikel 11. Vervoer In de wet staat dat jeugdhulp ook kan bestaan uit vervoer van een kind of jongere naar de plek waar hij of zij hulp krijgt. De hoofdregel is dat ouders zelf verantwoordelijk zijn voor het vervoer (lid 1). Vervoer wordt alleen geregeld als dit echt nodig is. Dat is het geval bij een medische reden of als het kind zichzelf niet goed kan redden (lid 2). Het moet dan gaan om vervoer dat echt nodig is om bij de jeugdhulp te komen. Het college beslist of er sprake is van zo’n situatie (lid 3). Daarbij kijkt het college of ouders het vervoer niet zelf kunnen regelen. In elke situatie maakt het college een aparte afweging (lid 4). Als ouders zelf voor vervoer kunnen zorgen, dan hoeft de gemeente dat niet te doen. Dit heet ‘eigen kracht’(zie uitspraak van de rechter op 5 april 2023, ECLI:NL:CRVB:2023:655). Ook geldt dat de gemeente kiest voor de goedkoopste oplossing die goed genoeg is.

Dit staat in lid 5. Artikel 12. Dyslexie Kinderen met ernstige dyslexie kunnen jeugdhulp krijgen via de gemeente. Dit is zo bepaald in de wet en bevestigd door de rechter. De gemeente is alleen verplicht om hulp bij dyslexie te geven als een kind de officiële diagnose ED (Ernstige Dyslexie) heeft gekregen (zie o.a. CRvB 17 juli 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1430). De hulp wordt pas gestart als het Samenwerkingsverband Primair Onderwijs heeft vastgesteld dat de hulp nodig is. Hierbij wordt het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling gebruikt van het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie. Artikel 13. Vaktherapie De wet sluit vaktherapie niet uit als vorm van jeugdhulp. Er staat namelijk niet precies welke hulpvormen mogen. De hulp moet passen bij het doel van jeugdhulp: gezond en veilig opgroeien, zelfstandiger worden, jezelf kunnen redden en meedoen in de samenleving. De gemeente kijkt of vaktherapie echt nodig is en overlegt met een deskundige. Ook houdt de gemeente rekening met professionele richtlijnen. Eerste lid Sommige vaktherapieën zijn niet wetenschappelijk bewezen en worden ook niet vergoed door de zorgverzekering. In dat geval geeft de gemeente deze hulp meestal niet, behalve als er geen andere goede oplossing is. In het eerste lid staat een lijst van erkende vaktherapieën. Derde tot en met vijfde lid Om goede kwaliteit te garanderen, gelden er voorwaarden:

Pagina 29

• • • •

De therapeut moet een goede opleiding hebben, bijvoorbeeld op hbo- of masterniveau, erkend door een officiële organisatie; De gemeente kijkt of vaktherapie echt iets toevoegt aan de jeugdhulp die al gegeven wordt; Er wordt advies gevraagd aan een behandelaar of iemand van het Sociaal Wijkteam of CJG; De therapeut moet geregistreerd staan in het Register Vaktherapie, of werken onder verantwoordelijkheid van een regiebehandelaar.

Zesde lid Er geldt een maximum aantal minuten behandeling. Als de zorgverzekering een aantal sessies vergoedt via een aanvullende verzekering, dan telt dat eerst. De gemeente vergoedt dan minder sessies. Artikel 14. Kinderopvang en buitenschoolse opvang In dit artikel staat dat gewone kinderopvang en buitenschoolse opvang geen taak is van de gemeente onder de Jeugdwet. Deze vormen van opvang zijn de verantwoordelijkheid van ouders, werkgevers en de overheid. Het begeleiden van kinderen met een beperking is in eerste instantie een taak van de kinderopvang en de ouders. Kinderen die extra hulp nodig hebben, kunnen naar een kinderdagverblijf. Dit is geregeld in de Wet kinderopvang. Alleen als een kind vanwege een hulpvraag extra begeleiding nodig heeft, die niet door de opvang of ouders geboden kan worden, kan jeugdhulp worden ingezet. Dit geldt alleen als het doel niet opvang is, maar bijvoorbeeld hulp bij gedragsproblemen. De gemeente biedt in die gevallen ook andere vormen van opvang aan, zoals een KDV+, een BSO+ of een medisch kinderdagverblijf. Artikel 15. Inhoud beschikking individuele jeugdhulpvoorziening De gemeente baseert de beschikking op het onderzoek naar de hulpvraag van het kind of de ouders en op de aanvraag. De beschikking moet duidelijk en goed onderbouwd zijn. Daarom stelt de verordening hier eisen aan.

De eisen in lid 1 staan ook al in de wet en de Algemene wet bestuursrecht (Awb), maar worden hier nog eens genoemd voor de volledigheid. Het verslag van het onderzoek is belangrijk voor het besluit en de uitleg ervan. Daarom wordt dit verslag bij de beschikking gevoegd. In de beschikking moet ook staan wie de regiehouder is gedurende het traject. Hiermee wordt bedoeld wie het eerste aanspreekpunt is voor ouders en/of de jeugdige. Daarnaast is diegene ook verantwoordelijk voor de veiligheid van de jeugdige en of iedereen zich aan de gemaakte afspraken houdt. HOOFDSTUK 5. AANVULLENDE REGELS VOOR EEN INDIVIDUELE JEUGDHULPVOORZIENING IN DE VORM VAN EEN PGB In de wet staat dat iemand pas een pgb kan krijgen als hij of zij: • Genoeg vaardigheden heeft om met een pgb om te gaan; • Goed uitlegt waarom hij of zij een pgb wil; • En zorgt dat de hulp van goede kwaliteit is. In dit hoofdstuk leggen we uit hoe we dit beoordelen. Ook leggen we uit welke voorwaarden gelden voor het gebruik van een pgb.

Pagina 30

Artikel 16. Aanvullende criteria om in aanmerking te komen voor een pgb Eerste lid Als uit het onderzoek blijkt dat een jongere of ouder recht heeft op jeugdhulp, dan kan hij of zij kiezen tussen zorg van een aanbieder die met de gemeente samenwerkt (zorg in natura), of een pgb. Als men kiest voor een pgb, gelden extra regels. De gemeente gebruikt een standaard formulier voor een pgb-plan. De jongere of ouder moet dit plan invullen bij de aanvraag. In het plan moet staan: • Waarom de jongere of ouder zelf de regie kan nemen; • Waarom een pgb beter past dan zorg in natura; • Of de hulp die men zelf wil regelen van goede kwaliteit is; • Hoeveel de hulp kost; • En hoe wordt voldaan aan de 10 punten van pgb-vaardigheid (zie artikel 17). Het plan moet goed doordacht zijn. De motivatie moet passen bij rechten en plichten die horen bij een pgb. Tweede lid De wet noemt 3 voorwaarden voor het geven van een pgb. Deze voorwaarden gelden ook in de gemeente Borne. De aanvrager: a. Moet zelf (of met hulp van een vertegenwoordiger) goed kunnen inschatten wat hij of zij nodig heeft; b. Moet duidelijk kunnen uitleggen waarom zorg in natura niet past; c. Moet kiezen voor goede en passende hulp. Derde lid Als de gemeente twijfelt aan de betrouwbaarheid van de persoon die de hulp geeft via het pgb, kan de aanvraag worden afgewezen. De gemeente moet kunnen vertrouwen op goede en veilige zorg.

Vierde lid De gemeente moet een pgb weigeren als er een wettelijke reden is om dat te doen. De wet zegt dat alle jeugdhulp, dus ook hulp via een pgb, verantwoord moet zijn. Dat betekent: goede, veilige, doelgerichte en passende hulp. Artikel 17. Pgb-vaardigheid Eerste lid Een pgb is alleen mogelijk als de aanvrager (of diens vertegenwoordiger) goed weet wat zijn of haar belangen zijn, en de pgb-taken goed kan uitvoeren. De gemeente beoordeelt dit samen met de aanvrager, maar beslist uiteindelijk zelf. Volgens een rapport van het ministerie van VWS moet een pgb-houder of beheerder de volgende dingen kunnen: 1. Ondersteuning aanvragen en uitleggen wat nodig is; 2. Zelf hulp inkopen en bijsturen als nodig; 3. Goed omgaan met hulpverleners (als werkgever); 4. Hulp coördineren en samenwerken met mantelzorgers of familie; 5. Een administratie bijhouden; 6. Uitleg geven aan de gemeente over hoe het pgb is gebruikt; 7. Goed Nederlands kunnen lezen en schrijven en met computers omgaan. Deze punten zijn verder uitgewerkt in het document ’10 punten pgb-vaardigheid’. Ook moet de aanvrager in het Nederlands met de gemeente kunnen communiceren. Als de aanvrager

Pagina 31

deze taken niet zelf kan uitvoeren, mag iemand anders dit doen (een budgetbeheerder). Ook deze persoon moet aan alle eisen voldoen. Tweede lid Soms denkt de gemeente dat iemand de pgb-taken niet goed genoeg kan doen. Bijvoorbeeld in de volgende situaties: • Problematische schulden: iemand met grote geldproblemen mist vaak financiële vaardigheden. Bijvoorbeeld als iemand in de schulphulp zit of onder bewind staat; • Ernstige verslaving: verslaving maakt het moeilijk om zelf keuzes te maken. Bij twijfel mag de gemeente daar verder onderzoek naar doen; • Eerdere fraude: als iemand de afgelopen 3 jaar fraude heeft gepleegd, is het risico op misbruik van het pgb te groot; • Ernstige verstandelijke beperking: iemand met een laag IQ en moeite met dagelijkse dingen kan vaak geen pgb beheren; • Ernstige psychische problemen: bij zware psychische klachten is het lastig om stabiel en zelfstandig keuzes te maken; • Blijvende hersenschade: bijvoorbeeld door dementie of een ongeluk. Dit belemmert het zelfstandig functioneren; • Slechte beheersing van de Nederlandse taal: als iemand geen Nederlands kan lezen of schrijven, is het lastig om bijvoorbeeld zorgovereenkomsten te begrijpen; • Geen Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG): als iemand gen VOG krijgt, mag hij of zij geen pgb beheren. De gemeente bekijkt per situatie of iemand een pgb kan krijgen.

Indien een pgb wordt afgewezen, wordt dit altijd goed uitgelegd. Artikel 18. Onderscheid formele en informele hulp Bij het bepalen van het pgb-bedrag maken we verschil tussen 2 soorten hulp: formele en informele hulp. • Formele hulp is professionele hulp van een organisatie of zelfstandige hulpverlener (zoals een ZZP’er) die werkt volgens de regels en onder toezicht staat van een inspectie. Ook als een hulpverlener staat ingeschreven in het BIG- of SKJ-register, valt dit onder formele hulp; • Informele hulp is hulp van mensen uit het sociale netwerk, zoals familie of vrienden. Hulp van een familie lid in de 1e of 2e graad (zoals ouders, kinderen, broers of zussen) is altijd informele hulp. Ook als die persoon professioneel hulpverlener is. Formele hulp krijgt een hoger pgb-tarief. Informele hulp krijgt een lager tarief, dat is gebaseerd op het wettelijk minimumloon. Dit komt overeen met hoe dit geregeld is in andere wetten zoals de Wet langdurige zorg en de Zorgverzekeringswet. Professionele hulpverleners die met een pgb werken, moeten geregistreerd zijn in het SKJ- of BIG-register. De inspectie controleert of zij goede kwaliteit leveren. Bloedverwanten in de 1e graad zijn: • (adoptie)ouders; • (adoptie)kinderen. Bloedverwanten in de 2e graad zijn: • Grootouders; • Kleinkinderen; • Broers en zussen.

Pagina 32

Artikel 19. Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb Ook bij hulp via een pgb moet de kwaliteit goed zijn. De hulp moet veilig, nuttig, betaalbaar en passen bij wat de jeugdige of ouder nodig heeft. Deze eisen gelden net als bij hulp in natura (zorg die door de gemeente wordt geregeld). De gemeente kijkt of de pgb-hulp aan de wettelijke eisen voldoet. Artikel 20. Hoogte pgb Het pgb moet hoog genoeg zijn om goede hulp te kunnen inkopen, ook als deze hulp van iemand uit het sociale netwerk komt. Er zijn twee tarieven: • Formele hulp: hoger tarief, omdat de hulpverlener aan extra regels moet voldoen; • Informele hulp: lager tarief, gebaseerd op het wettelijk minimumloon. Dit is passend omdat deze hulp vaak uit affectie wordt gegeven. De tarieven voor het pgb worden elk jaar aangepast, net als bij zorg in natura. De gemeente stelt de pgb-tarieven vast in aparte regels. Deze tarieven worden in ieder geval één keer per jaar bekendgemaakt. Artikel 21. Uitgesloten van pgb Sommige kosten mag je niet betalen met een pgb. Bijvoorbeeld: • Iemand die helpt bij het beheren van het pgb; • Administratiekosten, intakekosten of bemiddelingskosten. Als je deze kosten toch maakt, moet je die zelf betalen. Wil je het pgb gebruiken tijdens een verblijf in het buitenland? Dan moet je dat eerst melden bij de gemeente en vooraf toestemming vragen.

Is er direct jeugdhulp nodig in een spoedgeval? Dan kun je in het begin nog geen pgb krijgen. Pas na een onderzoek door de gemeente kun je pgb aanvragen. HOOFDSTUK 6. HERZIENING, INTREKKING, TERUGVORDERING EN BESTRIJDING MISBRUIK De gemeente moet regels maken om te voorkomen dat mensen onterecht een voorziening of pgb krijgen. Ook moet de gemeente kunnen optreden als er sprake is van misbruik. Artikel 22. Inlichtingen De gemeente moet de jeugdige en/of ouder goed informeren over: • De rechten en plichten bij een voorziening of pgb; • Wat er gebeurt als er misbruik wordt gemaakt. De jeugdige en/of ouder moet op zijn beurt juiste en volledige informatie aan de gemeente geven. Dat geldt voor pgb en hulp in natura. Ook een wettelijke vertegenwoordiger moet dit doen. Artikel 23. Niet meewerken ouder(s) Als ouders niet meewerken aan een onderzoek door de gemeente, mag de gemeente besluiten om: • Geen pgb toe te kennen;

Pagina 33

•

Of een bestaande voorziening te stoppen of te herzien.

Artikel 24. Intrekking, herziening, opschorting en terugvordering Het college controleert regelmatig of iemand nog recht heeft op een individuele voorziening, zoals een pgb of zorg in natura. Dit staat in de wet. Het college mag hiervoor ook extra regels maken. •

• •

•

Het college kan een voorziening intrekken, aanpassen of tijdelijk stoppen. Dat gebeurt bijvoorbeeld als iemand de voorziening niet meer nodig heeft, of als blijkt dat er verkeerde informatie is gegeven. Intrekken betekent dat de voorziening helemaal stopt vanaf een datum in het verleden. Aanpassen betekent dat het recht op de voorziening veranderd, voor nu of voor vroeger. Het college kijkt altijd goed naar de persoonlijke situatie van de jeugdige of ouder voordat het een besluit neemt. De gevolgen moeten eerlijk en redelijk zijn; Een jeugdige of ouder moet binnen 6 maanden gebruik maken van de toegekend hulp. Bijvoorbeeld door zich aan te melden bij een aanbieder of het pgb te gebruiken. Doet iemand dat niet, dan kan het college de voorziening stopzetten; Als blijkt dat iemand verkeerde of onvolledige informatie heeft gegeven bij de aanvraag, kan het college het pgb terugvorderen. Dat betekent dat het geld wordt teruggevraagd. Dit geldt ook als iemand onterecht een voorziening in natura heeft gekregen; Soms is het beter een betaling uit een pgb tijdelijk te stoppen in plaats van meteen de hele voorziening te beëindigen. Dit kan bijvoorbeeld als er twijfel is of het pgb goed wordt gebruikt. Het college kan dan aan de SVB (sociale verzekeringsbank) vragen om betalingen (tijdelijk) te pauzeren. Het college moet zo’n verzoek goed uitleggen en onderbouwen.

De pauze mag maximaal 13 weken duren. Ook bij tijdelijke opname in een instelling kan de betaling worden stopgezet. Het college informeert de pgb-houder hierover schriftelijk. Dit mag alleen er een goede reden is, zoals: o Er zijn verkeerde gegevens opgegeven; o Er wordt niet voldaan aan de regels van het pgb; o Het pgb wordt voor iets anders gebruikt dan waarvoor het bedoeld is.

Artikel 25. Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen in natura en in de vorm van pgb’s De inspectie houdt toezicht op de kwaliteit van jeugdhulp. Het college stelt ook toezichthouders aan die controleren of voorzieningen rechtmatig worden gebruikt. Soms is er twijfel over de kwaliteit of het juiste gebruik van de hulp. Dan is extra onderzoek nodig, naast de normale controle. Deze controle is vastgelegd in het controleplan. Het college doet regelmatig onderzoek naar pgb’s. Bijvoorbeeld om te kijken of het geld goed wordt besteed, of de hulp goed is, en of de regels worden gevolgd. Dit kan door het bekijken van dossiers, gesprekken met aanbieders en huisbezoeken. Het onderzoek kan gaan over de pgb-houder of over de aanbieder. Artikel 26. Overige maatregelen ter voorkoming oneigenlijk gebruik, misbruik en niet gebruik Het college neemt maatregelen om fraude en misbruik van jeugdhulp te voorkomen. Er wordt gecontroleerd of aanbieders de hulp goed verantwoorden. Het college kijkt regelmatig of de indicatie nog klopt en of de hulp het gewenste resultaat heeft. Zo blijft de hulp doelgericht en passend.

Pagina 34

Er is een meldpunt waar mensen zorgen of vermoedens van misbruik of fraude kunnen melden. Zowel burgers als medewerkers van de gemeente kunnen dit doen. Het meldpunt heet: meldpunt Zorgsignalen en Fraude. Op basis van meldingen kan verder onderzoek worden gedaan. HOOFDSTUK 7. AFSTEMMING MET ANDERE VOORZIENINGEN De gemeente zorgt dat jeugdhulp goed aansluit op andere regelingen, zoals: • Wet langdurige zorg (Wlz); • Zorgverzekeringswet (Zvw); • Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015); • Onderwijswetgeving. Als een jeugdige recht heeft op hulp uit een van deze wetten, dan is de Jeugdwet meestal niet van toepassing. Maar als de problemen meerdere oorzaken hebben en er recht is op hulp uit meerdere wetten, dan moet de gemeente toch hulp bieden via de Jeugdwet. Hulp die hoort bij het onderwijs, zoals extra begeleiding in de klas of hulp bij leerproblemen, valt niet onder de Jeugdwet. Het onderwijs blijft dan verantwoordelijk. Als een gedragswetenschapper Ernstige Dyslexie (ED) vaststelt, maar daarvoor géén behandelindicatie afgeeft, dan is geen sprake van jeugdhulp. Dat betekent dat onderwijs in dat geval (ook voor deze jeugdige) verantwoordelijk blijft voor goed lees- en spellingsonderwijs in de klas, eventuele extra begeleiding in de klas en andere interventies.

Intelligentietesten die worden afgenomen met als doel het vaststellen van de behoefte aan behandeling van leerstoornissen, huiswerkbegeleiding, remedial teaching of motorische remedial teaching (MRT), begeleiding op school (voor zover gericht op het leerproces), dyscalculie, behandeling stoornis op gebied van leren en begeleiding bij ernstige taal- en spraakmoeilijkheden, vallen evenmin onder jeugdhulp. Artikel 27. Voorliggende voorzieningen De gemeente hoeft geen jeugdhulp te geven als iemand al recht heeft op hulp uit een andere wet (zoals de Wet langdurige zorg, Zorgverzekeringswet of Justitiële jeugdzorg). Als iemand de jeugdhulp aanvraagt terwijl hij eigenlijk bij een andere instantie moet zijn, dan verwijst de gemeente door. Zo weet iedereen waar hij terecht kan. Bij een verwijzing naar de Wlz krijgt de jeugdige of ouder ook hulp van een cliëntondersteuner bij het regelen van de aanvraag. Artikel 28. Afstemming met voorliggende voorzieningen en andere vormen van hulp en ondersteuning Als een jeugdige of ouder hulp vraagt op basis van deze wet, moet de gemeente goed afstemmen met andere soorten hulp. Denk aan zorg, onderwijs, werk, inkomen en andere hulp vanuit de gemeente. Het doel is om samen te zorgen dat het goed gaat met de jeugdige en het gezin. Als hulp uit deze wet niet genoeg is, moet er op tijd worden overgestapt op andere hulp.

Jongeren mogen niet ineens zonder hulp komen te zitten (bijvoorbeeld wanneer een jeugdige 18 wordt en soms moet overstappen naar de Wmo). De gemeente moet ervoor zorgen dat jongeren en hun ouders de juiste hulp krijgen.

Pagina 35

Eerste lid In dit lid staan wetten genoemd die ook hulp kunnen bieden naast jeugdhulp. De gemeente moet hiermee rekening houden. De lijst is niet compleet: er kunnen dus ook andere wetten gelden. Tweede en derde lid Deze leden leggen uit wat het doel is van afstemmen: de hulp goed op elkaar laten aansluiten. De gemeente moet hierbij actief meewerken. Vierde lid De gemeente kan alleen afstemmen als de jeugdige of ouder meewerkt. Werkt iemand niet mee, dan kan het onderzoek naar jeugdhulp stoppen. Ook kan de hulp dan worden geweigerd. De gemeente kijkt wel altijd eerst naar de reden waarom iemand niet meewerkt. Vijfde en zesde lid Hierin staat wat de gemeente moet doen als een jongere bijna 18 jaar wordt. Dan moet er op tijd gekeken worden of er andere hulp nodig is. Dit begint al als een jongere 16 is. Zo zorgen we dat jeugdigen niet zonder hulp komen te zitten als ze dit nog wel nodig zijn. HOOFDSTUK 8. WAARBORGEN VERHOUDING PRIJS EN KWALITEIT Artikel 29. Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering De gemeente kan jeugdhulp laten uitvoeren door andere organisaties. Dat staat in de wet.

Als dat gebeurt moet de gemeente ervoor zorgen dat: • De hulp doorgaat; • De hulp van goede kwaliteit is; • De prijs eerlijk is voor wat er geleverd wordt; De mensen die de hulp geven moeten deskundig zijn en goede arbeidsvoorwaarden hebben. De wet schrijft voor hoe de gemeente een eerlijke prijs moet bepalen. Die regels staan in het Besluit Jeugdwet. De gemeente moet deze regels volgen bij het inkopen van jeugdhulp of het geven van subsidies. Als een aanbieder de hulp uitbesteedt aan een andere organisatie, moet die ook een eerlijke prijs betalen. Dit moet ook in de afspraken (contracten of subsidievoorwaarden) staan. Artikel 30. Integriteitstoets zorgaanbieders De gemeente wil alleen samenwerken met jeugdhulpaanbieders die eerlijk, betrouwbaar en van goede kwaliteit zijn. Daarom worden er twee soorten controles gedaan voordat er een contract wordt gesloten: 1. Bibob-toets Dit is een landelijke controle. Er wordt gekeken of er risico is op fraude, misbruik of criminele activiteiten. 2. Kwaliteits- en integriteitstoets (KIT) Dit is een regionale controle. Er wordt gekeken of de aanbieder voldoet aan de regels voor kwaliteit, goed bestuur, openheid en betrouwbaarheid. De uitslag van deze toetsen is bindend. Als de uitkomst negatief is, krijgt de aanbieder geen contract met de gemeente.

Pagina 36

Om zeker te weten dat aanbieders betrouwbaar blijven werken, wordt er minimaal eens per 3 jaar opnieuw gecontroleerd. Dit kan ook eerder gebeuren als er signalen zijn dat er iets mis is. Voldoet een aanbieder bij deze controle niet meer aan de eisen? Dan kan de gemeente het contract stoppen en de aanbieder uitsluiten van toekomstige opdrachten. HOOFDSTUK 9. KLACHTEN EN MEDEZEGGENSCHAP Artikel 31. Klachtregeling Iedereen mag een klacht indienen bij de gemeente. Dat staat al in de wet (de Algemene wet bestuursrecht). Die wet regelt hoe de gemeente met klachten moet omgaan. Als iemand niet tevreden is over hoe hij of zij door de gemeente is behandeld, kan diegene een klacht indienen. Meestal gaat het bij klachten over jeugdhulp om de hulpverlener of organisatie die de hulp geeft. In dat geval moet de klacht daar worden ingediend. Als de klacht niet over de hulpverlener gaat, maar over iemand van de gemeente, of als de organisatie de klacht niet goed oppakt, dan kan de gemeente de klacht behandelen. Ook als iemand afhankelijk is van de hulpverlener, kan het beter zijn om bij de gemeente te klagen. Artikel 32. Betrekken van ingezetenen bij het beleid In dit artikel staat hoe inwoners kunnen meedenken over het beleid van de gemeente voor jeugdhulp. De wet zegt dat gemeenten dit goed moeten regelen. Inwoners moeten kunnen meedenken over hoe de wet wordt uitgevoerd.

De gemeente bepaalt zelf hoe dit precies wordt geregeld. HOOFDSTUK 10. SLOTBEPALINGEN Artikel 34. Evaluatie De gemeente moet regelmatig onderzoeken hoe het beleid werkt. Dit staat in de wet. Daarom wordt er elk jaar een onderzoek gedaan onder jongeren en ouders die jeugdhulp krijgen. Zij mogen vertellen wat zij van de hulp vinden. De resultaten van dit onderzoek helpen de gemeente om de jeugdhulp te verbeteren. Artikel 35. Overgangsrecht, intrekking van de oude verordening Als er iets verandert in de regels, mag dit niet nadelig zijn voor mensen die al hulp kregen. Daarom zijn er overgangsregels. Dit betekent: • Hulp die al is toegekend, blijft geldig tot het besluit stopt of wordt aangepast; • Als iemand bezwaar maakt tegen een oud besluit, gelden de regels van dat moment; • Als nieuwe regels beter zijn voor degene die bezwaar maakt, mag de gemeente die toepassen.

Pagina 37

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Borne&id=b7472dc4-2e7f-4484-8649-7044220646db