CConstaterende datBloemendaal
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage bij motie 2 geluidsoverlast

Raad 28 oktober 2026, gemeente BloemendaalBij agendapunt: 25: Moties vreemd aan de orde van de dag21.916 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 3

TjoIZoOOS^O iBbOcncNoarAb' 0 ĨKOC2T Inititatiefvoorstel onderzoek instellen naar lawaaioverlast reducerende maatregelen waaronder geluidszones gemeente Bloemendaal Van: Aan: Onderwerp: Zelfstandig Bloemendaal voorzitter gemeenteraad Bloemendaal onderzoek geluidszones De raad in openbare vergadering bijeen op lo w&àcï 'lQ'CL) Constaterende dat - Veel inwoners in onze gemeente Bloemendaal structureel geluidsoverlast -De geluidsoverlast in onze gemeente de laatste járen alleen maar toeneemt. -De door de gemeente ingestelde maatregelen zoals het plaatsen van matrix waarschuwingsborden niet hebben geleid tot een verbetering. Overwegende dat « - Bepaalde motoren wettelijk meer dan 103 db (A) mogen produceren. « - 70 procent van de motoren meer geluid maken dan 85 cb (A). « - Bij 85 dB(A) gehoorbescherming verplicht is gesteld door de ARBO. * - Deze wettelijke normen zijn gebaseerd op 5034 van het max aantal toeren. - * - Aanpassen van de wettelijke normen een traject van vele járen is. » - Diverse gemeenten milieuzones hebben ingesteld voor bijvoorbeeld het weren van oude dieselmotoren. - ervaren.

De GGD Amsterdam negatieve gezondheidseffecten onderkent als gevolg van geluidsoverlast van motorvoertuigen. Een dergelijke zone ook kan worden ingevoerd voor voertuigen waarin voertuigen die niet boven het maximaal aantal decibels uitkomen in combinatie met de invoering van een certificaat 'stil voertuig'. Het instellen van een milieuzone een gemeentelijke aangelegenheid is Bevoegd gezag voor het instellen van een milieuzone het college van burgemeester en wethouders is. Het college van B&W zelf kan bepalen of het een milieuzone wil instellen en zo ja, voor welk gebied. Deze constructie ook kan worden toegepast voor "stille voertuigen in stille gebieden" zone in combinatie met de invoering van een certificaat 'stil voertuig'. - Dit zou een mogelijkheid kunnen zijn om sneller tot een oplossing te komen voor de geluidsoverlast op onder meer de Vogelenzangseweg, Zandvoorterweg, den Textlaan, Elswoutslaan, Julianalaan, Militairenweg, Bloemendaalseweg etc. - door besluit: -Op korte termijn en onderzoek in te stellen naar de mogelijkheden van het instellen van 'stille voertuigen' zones voor de gemeente Bloemendaal -De samenwerking met andere kustgemeenten op dit gebied te intensiveren, (met name Bergen) -Zo snel mogelijk de raad te informeren naar de straten en/of gebieden die aangewezen

kunnen worden als 'stille voertuigen zone' waar alleen voertuigen worden toegelaten met een maximum aantal decibels. -Een werkgroep te vormen van ambtenaren en leden van de raad/commissie om dit project te begeleiden Milieu zone er Bes'ujt ŕwd ’

Bloemendaal Gemeente Bloemendaal Postbus 201 2050 AE Overveen Leden van de gemeenteraad Bloemendaal 114023 Postbus 201 www.bloemendaal.nl 2050AE OVERVEEN pla Griffie Bloemendaal Datum > 22 februari 2022 Uw kenmerk Zaaknummer : 2022000564 Behandeld door : College B&W Doorkiesnummer : 023-5225701 Onderwerp : wensen en bedenkingen n.a.v. initiatiefvoorstel d.d.8 februari 2022 Verzonden Bijlage(n) Geachte leden van deraad, Op 8 februari 2022 ontvingen wij een initiatiefvoorstel van de fractie van Zelfstandig Bloemendaal met als onderwerp: onderzoekinstellen geluidszones gemeente Bloemendaal. Conform artikel 147a lid 4 van de Gemeentewet neemt de raad geen besluit over een voorstel dan nadat het college in de gelegenheid is gesteld zijn wensen en bedenkingen ter kennis van de raad te brengen. Het dictum van het initiatiefvoorstel luidt: “Opkorte termijn een onderzoek in te stellen naar demogelijkheden vanhet instellen van ‘stille voertuigen’ zones voor degemeente Bloemendaal. - De samenwerking metandere kustgemeenten op dit gebied te intensiveren, (met name Bergen). - Zosnelmogelijk de raad te informeren naar de straten en/ofgebieden die aangewezen kunnen worden als ‘stille voertuigen zone’ waaralleen voertuigen worden toegelaten meteen maximum aantal decibels. - Een werkgroep te vormen van ambtenaren en leden van de raad/commissie om dit project te begeleiden”.

Het college heeft de volgende wensen en bedenkingen overdit initiatiefvoorstel. 1. Het aanwijzen/instellen van een ‘stille voertuigenzone’ naar analogie van een milieuzone is niet mogelijk. Binnen de geldende wet- en regelgeving kan een milieuzone alleen betrekking hebben opemissie-klassen van voertuigen. Geluid is geen criterium voor een milieuzone of andersoortige, zonale geslotenverklaring op grond van de verkeerswetgeving. BLOEMENDAAL OVERVEEN AERDENHOUT BENNEBROEK VOGELENZANG De 2. Een gemeente heeft niet de mogelijkheid omzelf nadere technische eisen te stellen aan (stille) voertuigen en daarvoorcertificaten of toegangsbewijzen uit te geven. De toelatingseisen zijn landelijk/Europees geregeld is type-goedkeuringen van de betreffende voertuigen. 3. Hetinitiëren van een project en het instellen van een werkgroep komen het college niet effectief en efficiënt voor. Het college wijst erop, dat de burgemeester de raad diverse keren heeft geïnformeerd over dit onderwerp en daarvoor ook expliciet aandacht heeft gevraagd aan de minister. De burgemeester staat in nauw contact met de burgemeester van Bergen en heeft zich daarom ook aangesloten bij het initiatief van Bergen. Vervolgens hebben burgemeester Roest, mw. Nienhuis van Heemstede en dhr. Moolenburgh van Zandvoort mede namens diverse burgemeesters uit Noord-Holland nogmaals aandacht gevraagdvoor dit onderwerp.

Zie brief onder nr. 2021001941 die aan u is aangeboden door middel van brief 2021002575, d.d. 25 augustus 2021. Met vriendelijke groet, — burgemeester en wethouders van Bloemendaal, ~ ‚ burgemeester G‘secretaris 1 | 13 Notitie Van : Rudolf van Binsbergen, Ernst Plambeck en Lisa Stoof Aan : Gemeenten Bloemendaal en Bergen Inzake : De juridische mogelijkheden voor het instellen van een geluidzone Ons kenmerk : 142113 Datum : 16 maart 2023 1. Inleiding 1.1 Probleemstelling In de gemeenten Bloemendaal en Bergen ervaren bewoners op mooie dagen en in het weekend ge- luidoverlast vanwege motorvoertuigen. Dit wordt voornamelijk veroorzaakt door het uitlaatgeluid van recreatieve (groepen) motorrijders die door hun rijgedrag bovendien een onveilige sfeer cre- eren. In beide gemeenten is de wens uitgesproken om na te gaan op welke wijze deze overlast kan worden beperkt. In dat verband is het idee ontstaan om – naar analogie van de gemeentelijke mili- euzone die gericht is op de luchtkwaliteit – een zogenoemde gemeentelijke geluidzone in te stellen, om geluidhinder veroorzakende motoren te weren (hierna: geluidzone). Aan ons is gevraagd te in- ventariseren of, en zo ja, onder welke voorwaarden het juridisch mogelijk is een dergelijke geluid- zone in te stellen.

1.2 Afbakening advies en leeswijzer In dit advies wordt geïnventariseerd o nder welke omstandigheden een dergelijke geluidzone de juridische toets zou kunnen doorst aan. In dit advies wordt in vogelvlucht nagegaan welke grondsla- gen de wet- en regelgeving gemeenten biedt voor het instellen van zo’n geluidzone. Wat ons betreft zijn er drie mogelijk e grondslagen te vinden in de wet . Het advies zoomt vervolgens in op één van deze drie opties ; te weten de mogelijkheid die zijn grondslag vindt in de Wegenverkeerswet 199 4 (WVW): het verkeersbesluit . Reden voor de beperking tot de uitwerking van één optie is dat – ook bij de twee andere beschreven opties – bij de huidige stand van zaken in de rechtspraak kan worden volstaan met een verkeersbesluit op grond van de Wegenverkeerswet 1994. De grondslag in de Wegenverkeerswet 1994 wordt in dit advies in algemene zin be sproken. We zul- len ingaan op algemene juridische voorwaarden voor toekomstige besluitvorming (denk aan de al- gemene beginselen van behoorlijk bestuur , waaronder proportionaliteit en evenredigheid) die in acht genomen moeten worden bij de opstelling van de maatregel voor de geluidzone. Hierbij geldt de kanttekening dat een definitieve juridische beoordeling pas kan plaatsvinden aan de hand van een concret e maatregel zoals een ontwerp -verkeersbesluit.

Het opstellen van een verkeersbesluit 2 | 13 valt buiten de scope van d it advies. Een verkeersbesluit kan pas worden opgesteld na een kwantita- tieve analyse van de aard en omvang van de problematiek en een keuze uit de diverse oplossings- richtingen. Inzichtelijk zal dan moeten zijn welke categorieën voortuigen zouden kunnen worden uitgesloten, om hoeveel voertuigen het dan zou kunnen gaan, de omvang van het wegvak waarop de verkeersmaatregel ziet , de te bereiken geluidwinst en de periode van de afsluiting . Wille Donker advocaten is graag bereid de gemeenten te begeleiden bij de totstandkomingsprocedure, de juridi- sche vormgeving en de juridische onderbouwing (motivering) van een te nemen verkeersmaatregel. 1.3 Uitgangspunten Bij het schrijven van dit advies zijn wij ervan uitgegaan dat de gemeente n zelfstandig een maatre- gel wensen uit te vaardigen en dat besluitvorming van de provincie daarbij niet nodig is. 2. Welke bevoegdheden/mogelijkheden zijn er? Op grond van het legaliteitsbeginsel dient het instellen van een geluidzone te kunnen worden her- leid tot een wettelijke bevoegdheid. Daarbij geldt uiteraard als randvoorwaarde dat de lokale rege- ling niet in strijd mag komen met hoger geschreven en ongeschreven recht (wetten en de algemene beginselen van behoorlijk bestuur).

Deze aspecten dienen betrokken te worden bij de inrichting van de lokale regeling waarbij de geluidzone wordt ingesteld en het daarbij gehanteerde instrumentari- um. Om een geluidzone in te stellen, dient allereerst de vraag te worden beantwoord op basis van welke wet in formele zin deze zone eventueel kan worden vastgesteld. In dit geval zijn daarvoor drie in- valshoeken te bedenken: 1. de Wegenverkeerswet 1994 (WVW); 2. de Gemeentewet; 3. de Wet milieubeheer. Hierna worden deze drie opties kort besproken. 2.1 Grondslag in de Wegenverkeerswet 1994 Achtergrond Wegenverkeerswet 1994 De WVW dient naast de verkeersveiligheid ook de bescherming van het milieu in de brede zin van het woord. Dit is expliciet bepaald in artikel 2, lid 2, aanhef en onder a, van de WVW: “2. De krachtens deze wet vastgestelde regels kunnen voorts strekken tot: 3 | 13 a. het voorkomen of beperken van door het verkeer veroorzaakte overlast, hinder of schade alsmede de gevolgen voor het milieu, bedoeld in de Wet milieube- heer; (…).” Sinds 1 november 1991 is deze bepaling te vinden in de (voorloper van de) WVW.1 Tot die tijd was het op grond van de WVW slechts mogelijk om algemene voorschriften te stellen en verkeersmaat- regelen te nemen voor zover deze bijdroegen aan een ‘zo veilig en geordend mogelijke afwikkeling van het verkeer zelf’.

2 Er was destijds behoefte aan een verbreding van de reikwijdte van de WVW, mede vanwege de gegroeide praktijk waarbij lagere overheden bij verordening op grond van naast het verkeersbelang staande belangen beperkingen aan verkeer stelden. In de Memorie van Toelich- ting bij de uitbreiding van de reikwijdte van de WVW wordt expliciet ingegaan op bijvoorbeeld wet- geving in Duitsland die het verbiedt om onnodig lawaai te maken .3 Ook wordt gewezen op de relatie tot de Wet geluidhinder (Wgh). Het beperken van gelui dhinder valt daarmee onder de reikwijdte van de WVW. Dat betekent dat het instrumentarium van de WVW de beide gemeenten ter beschik- king staat in de vorm van een verkeersbesluit van het college van burgemeester en wethouders en wel op grond van artikel 18, eerste lid, onder d, van de WVW. 2.2 Grondslag in de Gemeentewet Op grond van artikel 149 Gemeentewet kan de raad verordeningen opstellen die in het belang van de gemeente nodig zijn. Vanzelfsprekend kan verdedigd worden dat een verbod op luidruchtige motorvoertuigen in het belang van de gemeente en haar inwoners is. Door een dergelijke verorde- ning wordt de gemeente immers leefbaarder. De bevoegdheid van de gemeente om dergelijke ver- ordeningen te stellen is niet onbeperkt. Zo mag een lagere regeling een hogere regeling niet frus- treren.

De vraag zou kunnen rijzen of een lokale verordening die geluidoverlast van wegverkeer wil tegengaan, conflicteert met de WVW. De artikel 2a van de WVW laat dat uitdrukkelijk toe: “Provincies, gemeenten en waterschappen behouden hun bevoegdheid om bij verordening regels vast te stellen ten aanzien van het onderwerp waarin deze wet voorziet, voorzover die regels niet in strijd zijn met de bij of krachtens deze wet vastgestelde regels en voorzo- ver verkeerstekens krachtens deze wet zich daar niet toe lenen.” 1 Met de inwerkingtreding van de Wet van 25 mei 1989, houdende wijziging van de Wegenverkeerswet (uitbrei- ding van de reikwijdte van de Wegenverkeerswet) van kracht geworden; Stb. 1989, 225. 2 Kamerstukken II 1979/80, 16 092, nr. 3, p. 5. 3 Kamerstukken II 1979/80, 16 092, nr. 3, p. 8. 4 | 13 Deze bepaling geldt sinds 1 januari 1995 en is in de wet gekomen via een amendement. 4 De achter- grond van deze bepaling is dat het – mede op aandringen van de VNG – mogelijk zou moeten blijven om met name hinderlijk parkeren van vrachtauto’s in woonwijken en andere vormen van excessieve parkeeroverlast te reguleren. 5 De formulering van de betreffende bepaling beperkt zich echter niet tot parkeerexcessen . Het is een lagere overheid dus toegestaan om regels te stellen inzake alle belangen die zijn genoemd in artikel 2, leden 1 tot en met 3, van de WVW.

Gelet op wat hierboven al in het kader v an de Wegenverkeerswet is besproken, biedt een gemeentelijke verordening in onze ogen mogelijkheden voor de aanwijzing van een geluidzone zoals de beide gemeenten die voor ogen h ebben. Voordeel van een regeling in de gemeentelijke verordening is dat de gem eente in beginsel zelf zorgdraagt voor de handhaving ervan.6 2.3 Grondslag in de Wet milieubeheer 2.3.1 ‘Stille gebieden’ Op grond van artikel 6, onder c, van het Besluit geluid milieubeheer kunnen gemeenten die binnen een agglomeratie liggen, zoa ls de gemeenten Bloemendaal en Bergen 7, bij gemeentelijke verorde- ning een ‘stil gebied’ aanwijzen. ‘Stille gebieden in een agglomeratie ’ zijn vooral bestaande (rela- tieve) stilte-eilanden die in het stedelijk gebied kunnen voorkomen. Denk aan stille hofjes in een binnenstad of een afgeschermd park. Een agglomeratiegemeente bepaalt zelf welke gronden binnen de gemeentegrenzen onder het begrip ‘stille gebieden’ val len. Ter beheersing van lawaai -uitstoot en lawaai-effecten moeten de agglomeratiegemeenten actieplannen opstellen, zo nodig met inbe- grip van lawaaivermindering.

Gemeenten bepalen zelf welke maatregelen deze actieplannen bevat- ten, maar die maatregelen moeten in het bijzonder gericht zijn op prioritaire problemen die kunnen worden bepaald op grond van overschrijding van een relevante grenswaarde, en zij moeten in de eerste plaats van toepassing zijn op de belangrijkste zones zoals die zijn vastgesteld in de geluids- belastingkaarten. Daarmee behoudt de gemeente voldoende vrijheid over het wel of niet toestaan van nieuwe ontwikkelingen in en rondom het stille gebied. De gemeente wijst de stille gebieden aan 4 Kamerstukken II 1994/95, 23 664, nr. 12. 5 Handelingen TK, 27 september 1994, p. 4-163. 6 Op grond van artikel 154 Gemeentewet kan de gemeenteraad op overtreding van zijn verordeningen straf stellen, maar geen andere of zwaardere dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie. Deze strafbare feiten zijn aan te m erken als overtredingen. Op grond van artikel 154b, eerste lid, onder a, Gemeentewet kan de raad bij verordening bepalen dat een bestuurlijke boete wordt op- gelegd voor overtreding van voorschriften uit zijn verordeningen betreffende gedragingen die kunnen leiden tot overlast in de openbare ruimte en die tevens krachtens artikel 154 strafbaar zijn gesteld (met uitzonde- ring van de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde voorschriften).

Op grond van artikel 154c, eerste en tweede lid, van de Gemeentewet ma akt het bestuursorgaan of de ondergeschikte, die tevens buitenge- woon opsporingsambtenaar (boa) is, terstond na constatering van de overtreding daarvan een rapport op en reikt een afschrift van dat rapport uit aan de overtreder. 7 Bloemendaal maakt deel uit van de agglomeratie Amsterdam/Haarlem. Bergen maakt deel uit van agglomera- tie Almaar. Zo volgt uit artikel 11.5, van de Wet milieubeheer in samenhang bezien met artikel 4, van de Re- geling geluid milieubeheer. 5 | 13 via een gemeentelijke verordening , waarbij als voordeel geldt dat de gemeente in beginsel zelf zorgdraagt voor de handhaving ervan. Opmerking verdient dat het de gemeenten in deze kwestie niet gaat om het stille karakter van g e- bieden te beschermen, maar om geluidoverlast op en rond verkeerswegen terug te dringen. De aanwijzing als ‘stil gebied’ op grond van artikel 6, onder c, van het Besluit geluid milieubeheer ach- ten wij daarom niet het meest geschikte instrumentarium om dat doel te bereiken. 3. Tussenconclusie Met inachtneming van het vorenstaande achten wij het verkeersbesluit het meest geschikte middel om een geluidzone in te stellen. Dat neemt overigens niet weg dat als onverhoopt zou blijken dat de WVW (toch) niet zou kunnen worden ingezet , kan worden terugg evallen op de hierboven ge- noemde alternatieven.

De randvoorwaarden en de motiveringsplicht (zie hierna, paragraaf 4.2) met de daarin opgenomen aanbevelingen zijn voor een dergelijke ‘terugvaloptie’ in gelijke mate van toepassing. 4. De grondslag in de Wegenverkeerswet 1994 nader uitgelicht 4.1 De geluidzone Op grond van artikel 18, eerste lid, onder d, gelezen in samenhang met artikel 2, tweede lid, aan- hef en onder a, en artikel 15, eerste lid, van de WVW kan het college van burgemeester en wethou- ders (college) door middel van een verkeersbesluit een milieuzone instellen voor wegen8 ten aan- zien waarvan het college als bevoegd gezag geldt, door de plaatsing van verkeersbord C22a. Verkeersbord C22a Binnen de aldus gemarkeerde milieuzone is de weg voor bepaalde weggebruikers of voertuigen afge- sloten ter verbetering van de lokale luchtkwaliteit. De vraag is of een dergelijke milieuzone ook kan worden gericht op het tegengaan van geluidoverlast. 8 Niet zijnde provinciale wegen. Voordat die vraag wordt beantwoord, gaan wij hieronder eerst in het algemeen in op de inzet van het instrumentarium uit de WVW om geluidoverlast te bestrijden. Uit de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 6 november 2019 ECLI:NL:RVS:2019:3761 volgt dat een verkeersbesluit op grond van de WVW mag worden ingegeven door de wens geluidoverlast tegen te gaan.

Deze uitspraak had betrekking op een verkeersbesluit tot geslotenverklaring van een weg voor motorfietsen (verkeersbord C11; zie hierna) ter voorkoming van geluidoverlast. Het hoger be- roep van twee landelijke motorverenigingen tegen dat verkeersbesluit is door de Afdeling ongegrond verklaard. De Afdeling heeft onder meer overwogen: “Een bestuursorgaan komt bij het nemen van een verkeersbesluit beoordelingsruimte toe bij de uitleg van de in artikel 2, eerste en tweede lid, van de WVW 1994 genoemde begrip- pen. De rechter toetst of het bestuursorgaan geen onredelijk gebruik heeft gemaakt van die beoordelingsruimte. Nadat het bestuursorgaan heeft vastgesteld welke verkeersbelan- gen in welke mate naar zijn oordeel bij het besluit dienen te worden betrokken, dient het die belangen tegen elkaar af te wegen. Daarbij komt het bestuursorgaan beleidsruimte toe. De bestuursrechter toetst of de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van het verkeersbesluit niet onevenredig zijn in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen. Daarbij geldt dat het bestuursorgaan niet de absolute noodzaak van een verkeers- besluit hoeft aan te tonen.

Voldoende is dat met het verkeersbesluit de eraan ten grond- slag gelegde belangen, bedoeld in artikel 2, eerste en tweede lid, van de WVW 1994, wor- den gediend en dat inzichtelijk is gemaakt op welke wijze deze belangen tegen elkaar zijn afgewogen | (zie | bijvoorbeeld | de | uitspraak | van | de | Afdeling | van | 16 | mei | 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1619).” Hieruit leiden wij af dat artikel 2, tweede lid, onder a, van de | WVW (‘het voorkomen of beperken van door het verkeer veroorzaakte overlast, hinder of schade alsmede gevolgen voor het milieu, bedoeld in de Wet milieubeheer’) toelaat dat maatregelen op grond van de WVW ook de beperking van geluidoverlast mogen dienen. Artikel 14, eerste lid, onder a, van de WVW bepaalt dat bij algemene maatregel van bestuur (amvb) regels worden gesteld omtrent het toepassen van verkeerstekens (verkeersborden, verkeerslichten en verkeerstekens op het wegdek) en onderborden. Deze amvb betreft het Reglement verkeersre- gels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990).

Bij besluit van 29 oktober 2019 heeft een | harmonisering van verkeersborden voor milieuzones plaatsgevonden met een wijziging van het RVV 1990.9 Daarbij is in de WVW hoofdstuk VB ‘Milieuzo- 9 Besluit van 29 oktober 2019 tot wijziging van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990, het B | e- sluit administratieve bepalingen inzake het wegverkeer en het Kentekenreglement in verband met de harmo- nisatie van milieuzones. Staatsblad 2019, 398. Naast de reeds bestaande categorie van vrachtauto’s met een dieselmotor, kunnen milieuzones als gevolg van deze wijziging van de RVV 1990 ook van toepassing zijn op 6 | 13 7 | 13 nes en nul -emissies’ ingevoegd, waarin de betekenis van het bestaande verkeersbord voor de aan- duiding van een milieuzone (C22a) is verruimd tot andere dieselvoertuigen. Uit artikel 14, eerste lid, onder c, van de WVW in samenhang bezien met artikel 7 van het Besluit administratie bepalingen inzake het wegverkeer ( BABW), en artikel 3, onder a, en artikel 4, eerste lid, van het BABW, volgt dat geen andere verkeersborden met een gebod of een verbod mogen wor- den geplaatst dan die zijn vastgesteld in bijlage I, behorende bij het RVV 1990, hoofdstukken A tot en met H. Dit geldt echter niet voor onderborden. Onderborden zijn dus niet aan een bepaald wet- telijk vastgesteld ‘format’ onderworpen.

Een uitzondering geldt echter voor d e onderborden, be- doeld in artikel 8 van het BABW. Artikel 8, vierde lid, van het BABW schrijft voor dat bij verkeersborden C22a, respectievelijk C22c, van bijlage 1, behorende bij het RVV 1990, een of meerdere onderborden worden geplaatst als be- doeld in de artikelen 86d en 86e van het RVV 1990. In artikelen 86d en 86e wordt verwezen naar de onderborden uit bijlage I van de RVV 1990. De artikelen 86d en 86e van het RVV 1990 (en daarmee ook de onderborden uit bijlage I van de RVV 1990) zien uitsluitend op milieuzones gericht op de verbetering van de lokale luchtkwaliteit . Dit betekent naar onze mening dat de gemeente geen geluidzone kan inrichten met gebruikmaking van een verkeersbord C22a , voorzien van een onder- bord. Een alternatief is een verkeersbesluit waarbij motoren categoraal worden uitgesloten met verkeers- bord C11, in combinatie met een onderbord dat de werkingssfeer van dat verkeersbord nader be- paalt. Toepassing van dit verkeersbord stond ook centraal in de al genoemde uitspraak van de Afde- ling van 6 november 2019, en deze toepassing is in die uitspraak ook aanvaard. Verkeerbord C11 De gemeenten staat met de instelling van een geluidzone in feite een maatregel voor ogen die be- perkingen stelt aan de geluidbelasting van een motorvoertuig dat over de aangewezen weg rijdt.

Op grond van artikel 9, eerste lid, van het BABW kan boven het verkeersbord C11 een zone-aanduiding personen- en bedrijfsauto’s en bussen met een dieselmotor (Gesloten voor personen - en bedrijfsauto’s, vrachtauto’s of bussen met een dieselmotor vanwege milieuzone). Ook zijn specifieke onderborden vastge- steld waarop wordt aangegeven op welke categorieën voertuigen de zone van toepassing is en aan welke emissieklasse deze voertuigen minimaal moeten voldoen om de milieuzone in te mogen rijden (toegangsregi- me). 8 | 13 worden aangebracht. Denkbaar is verder dat op een onderbord een nadere invulling/beperking van het inrijverbod wordt aangegeven , bijvoorbeeld door een bepaalde nadere aanduiding van typen motoren waarvoor het verbod geldt. 4.2 Invulling van het onderbord bij verkeersbord C11; normstelling en motivering 4.2.1 Formulering van de norm De keuze voor het criterium dat ten grondslag ligt aan de zonering is in beginsel vrij. Uiteraard dient er wel een aannemelijk causaal verband te bestaan tussen de norm (de geluidzone) en h et doel van de zone ( voorkomen van geluidoverlast/handhaving openbare orde ). Denkbaar is bijvoor- beeld dat de zonering wordt bepaald op basis van het criterium ‘ voertuigtype’ (motoren in het al- gemeen) of ‘motorkarakteristiek’.

Wat dat laatste betreft is van belang dat naarmate een motor een grotere cilinderinhoud heeft, deze meer geluid maakt. Elke in Nederland toegelaten motor heeft een typegoedkeuring, waarbij de inhoud en het geluidsniveau van een stationair draaiende motor wordt gemeten. De RDW registreert als regel ook de gegevens van het geluidsniveau van een rijdende motor (‘milieuprestaties’). De RDW hanteert bij de door haar gehanteerde richtwaarden voor het maximaal toelaatbare geluid van een motor een indeling op basis van cilinderinhoud . Voor lichte motoren (80 cc) geldt bijvoorbeeld een maximaal geluidsniveau van 91 dB(A), voor de zwaar- ste motoren (>1000 cc) geldt een maximaal geluidsniveau van 106 dB. Hiermee is echter nog niet alles gezegd. Een individuele zware motor hoeft niet zonder meer voor geluidoverlast te zorgen (bijvoorbeeld omdat deze rustig voorbij rijdt) , terwijl een groep van vijf of tien lichtere motoren wel tot geluidoverlast leidt. Bij te kiezen normstelling kan met het voorgaande rekening worden gehouden. De bij het geluidsni- veau passende cilinderinhoud kan goed als uitgangspunt fungeren voor het onderbord bij het ver- keersbord C11. De meeste motorrijders weten wat de cilinderinhoud van hun motor is. Dat is anders voor het geluidsniveau, de meeste motorrijders zullen niet bekend zijn met de voor hun voertuig geregistreerde normgeluidwaarde.

Denkbaar is ook dat het verbod C11 op het onderbord wordt beperkt tot motor en die in groepen rijden. Tussen de maatregel en het doel moet causaal verband bestaan in die zin dat de sanctie voorzien- baar en significant kan bijdragen aan verwezenlijking van het doel (beperking van geluidoverlast).10 Oftewel, de effectiviteit van de (gewenste) norm zal door een deskundige in kaart moeten worden gebracht om te komen tot een concrete normstelling. Op basis van kwalitatief onderzoek kan wor- 10 Zie de conclusie van de Advocaat-Generaal aan de Raad van State van 7 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1468. 9 | 13 den vastgesteld bij welk geluidsniveau een hinderbeleving ontstaat . Daarbij kan ook rekening wor- den gehouden met de cumulatieve geluidsbeleving en het rijgedrag van groepen motorrijders. 4.2.2 Gevolgen van het besluit; het evenredigheidsbeginsel Als de gemeenten aan de hand van kwalitatief onderzoek gekomen zijn tot de formulering van een bepaalde norm, dan zal o p grond van artikel 3:4 , tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) moeten worden nagegaan of deze norm voldoet aan het evenredigheidsbeginsel: de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolg en van een besluit mogen niet onevenredig zijn in ver- houding tot de met het besluit te dienen doel.

In de uitspraak van de Afdeling van 2 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:285 (Harderwijk), rechtsoverweging (r.o.) 7.8, heeft de Afdeling uiteengezet dat zij bij de toets aan het evenredigheidsbeginsel onderscheid maakt tussen de geschiktheid, de nood- zakelijkheid en de evenwichtigheid van een besluit. Aan de hand van de beroepsgronden toetst de bestuursrechter: 1. de geschiktheid van de maatregel om het doel te bereiken; 2. de noodzaak van de maatregel (is er een minder ver regaand middel om het doel te berei- ken?); 3. de evenwichtigheid van de maatregel (hoe zijn de betrokken, deels conflicterende belangen beoordeeld en afgewogen?). De intensiteit van de toets wordt bepaald door de beleidsruimte die het bevoegd gezag heeft om een besluit te nemen, maar ook door het doel dat het besluit dient , het gewicht van dat doel en de mate waarin de bij het besluit betrokken belangen worden geraakt. Naarmate de te dienen belan- gen zwaarder wegen, de nadelige gevolgen van het besluit ernstiger zijn of het besluit inbreuk maakt op de mensenrechte n, zal de toetsing door de bestuursrechter intensiever zijn.11 Het is niet nodig dat alle drie de stappen (geschiktheid, noodzakelijkheid en evenwichtigheid) altijd afzonder- lijk worden beoordeeld. De noodzaak zal bijvoorbeeld doorgaans al aan de orde komen in het kader van de geschiktheid.

4.2.3 Motivering van de norm; artikel 3:46 van de Awb Op grond van artikel 3:46 van de Awb moet een besluit deugdelijk worden gemotiveerd. Bij de mo- tivering van het besluit dient het bevoegd gezag inzichtelijk te maken op welke wijze het tot het besluit is gekomen. De bovengenoemde toets aan het evenredigheid sbeginsel (geschiktheid, nood- zakelijkheid, evenwichtigheid) dient daarbij ook aan de orde te komen. Hierboven is al gewezen op de uitspraak van de Afdeling van 6 november 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3761, waarbij een tijdelijke categorale geslotenverklaring voor motorrijders in 11 ABRvS 2 februari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:285, r.o. 7.10. 10 | 13 stand bleef. Weliswaar dateert deze uitspraak van vóór de Harderwijk -uitspraak, maar in die uit- spraak zet de Afdeling al wel uiteen wat het college in de motivering van het verkeersbesluit inzich- telijk moet maken . Uit die uitspraak, aangevuld met de ‘stappen’ uit de Harderwijk -uitspraak, zal in de motivering van de te nemen verkeersmaatregel het volgende aan de orde moeten komen: 1. Het bevoegd gezag moet voor zichzelf vaststellen welke belangen aan de orde zijn en in welke mate die een rol spelen bij het te nemen besluit. Denk bijvoorbeeld aan de belangen van aanwonenden, andere weggebruikers en motorrijders. Die belangen en de gevolgen van de te nemen verkeersmaatregel voor die belangen dienen inzichtelijk te worden gemaakt.

2. Vervolgens dient het college die belangen tegen elkaar af te wegen. Bij die afweging komt het bestuursorgaan een ruime mate van beleidsruimte toe. Daarbij is ook ruimte voor poli- tieke afwegingen. De gemeenten mogen hierbij een belangrijke rol toekennen aan bescher- ming van het woon - en leefklimaat van o mwonenden en de verkeersveiligheid van andere weggebruikers. 3. De bestuursrechter toetst of de voor een of meer belanghebbenden nadelige gevolgen van het verkeersbesluit onevenredig zijn in verhouding tot de met dat besluit te dienen doelen aan de hand van de drieslag geschiktheid, noodzaak en evenwichtigheid: a. Geschiktheid van de maatregel om het doel (minder geluidoverlast en meer verkeersvei- ligheid) te bereiken. Het gaat hierbij om de effectiviteit van de maatregel . Het bestuursor- gaan behoeft niet de absolute noodzaak van een verkeersmaatregel in al zijn onderdelen aan te tonen. Zoals eerder aangegeven moet wel aannemelijk zijn dat de verkeersmaatregel voorzienbaar en ook significant kan bijdragen aan verwezenlijking van het beoogde doel.12 In dit geval is voldoende dat kan worden onderbouwd dat met de te nemen verkeersmaatre- gel de belangen, bedoeld in artikel 2, eerste en tweede lid, van de WVW, waaronder voor- koming van geluidoverlast, worden gediend.

Verder dient inzichtelijk te zijn welke belangen met de verkeersmaatregel zijn gemoeid en hoe die door de maatregel worden geraakt (zie bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 16 mei 2018, ECLI:NL:RVS:2018:1619). b. Noodzakelijkheid van de maatregel: kan het doel van de maatregel ook met een minder verstrekkende maatregel worden bereikt ? Hier verdient aandacht dat om het beoogde doel te bereiken een algehele geslotenverklaring voor motoren wellicht niet nodig is, en dat mo- gelijk kan worden volstaan met een verbod gedurende een bepaalde periode en/of een ver- bod voor de grootste lawaaimakers. c. Evenwichtigheid van de maatregel : zijn de gevolgen voor de verschillende groepen be- langhebbenden (aanwonenden, motorrijders, overige weggebruikers) onevenredig? In welke mate worden de betrokken belangen geraakt: hoe groot is de getroffen groep, hoe lang is de periode waarin het verbod geldt, in hoeverre zijn er alternatieve routes beschikbaar en hoe ver moet men omrijden , kunnen inwoners van de beide gemeenten een ontheffing krijgen, 12 Zie de conclusie van de advocaat generaal van 7 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1468.

11 | 13 worden motorrijders in staat gesteld om te bewijzen dat hun motor minder lawaai maakt dan volgt uit de typegoedkeuring van de RDW (right to challenge)? Het bovenstaande beoordelingskader biedt houvast bij de formulering en inrichting van een concre- te maatregel. Omdat op dit moment nog niet duidelijk is welke maatregel passend is om de nog te onderzoeken omvang van de overlast het hoofd te bieden, kan deze afweging op dit moment niet verder concreet worden gemaakt. Dat zal op een later moment in beeld moeten worden gebracht. 5. Handhaving van de geformuleerde norm 5.1 Bevoegdheid tot handhaving Wat betreft de bevoegde instantie voor handhaving is de politie het handhavende orgaan voor over- tredingen van verkeersregels inzake een geluidzone op basis van de WVW .13 Bij elektronische hand- having door een ANPR -systeem dat aanhaakt bij de typegoedkeuring van de motor , geldt dat het Centraal Justitieel Incasso Bureau zorgt voor de inning van de boete. Voor de verwerking van RDW -gegevens hanteert de RDW beleidsregels.14 Voor de juridische uitwer- king kan aangehaakt worden bij de kentekenregistratie bij parkeren: hierover is door de rechter al geoordeeld dat kentekenregistratie geen ontoelaatbare inbreuk op de privacyregelgeving oplevert.15 Ook in emissiezones wordt op deze manier gehandhaafd.

De inbreuk op de privacy is beperkt omdat er niet noodzakelijkerwijs een koppeling wordt gemaakt tussen het kenteken en de persoonsgege- vens: pas als blijkt dat de motor meer lawaai maakt dan volgt uit de registratie, of de cilinderin- houd zoals die uit de registratie blijkt het gestelde maximum overschrijdt, wordt een koppeling gemaakt met de eigenaar van het voertuig. Een kritische noot bij dit ANPR-systeem is de koppeling met de RDW-gegevens indien een verbod wordt ingesteld op basis van cilinderinhoud . Het is goed denkbaar dat voertuigen formeel aan de RDW-norm voldoen, maar door middel van een after -market uitlaatsysteem luidruchtiger zijn. Het ANPR-systeem zal zo’n voertuig niet opmerken. Het systeem zal ook geen voertuig opmerken dat voor wat betreft de RDW-registratie voldoet, maar waarvan de voertuigbestuurder zich schuldig maakt aan bijvoorbeeld ‘revven’ (de motor in vrijloop hoge toeren laten maken). Dit is op grond van artikel 57 van het RVV 1990 niet toegestaan, maar overtred ing kan door een ANPR -systeem niet worden vastgesteld. 13 Zie artikel 158, eerste lid, Wvw 1994 in samenhang bezien met artikel 159, aanhef en onder a, Wvw 1994 en artikel 141 Wetboek van Strafvordering. Handhaving over de band van het bestuursrecht is niet mogelijk; zie ook de uitspraak van de Afdeling van 4 maart 2020: ECLI:NL:RVS:2020:671.

14 Beleidsregels Controle Informatieverstrekkingen uit het Kentekenregister. 15 Uitspraken Gerechtshof Amsterdam, ECLI:NL:GHAMS:2016:146, en Rechtbank Amsterdam, ECLI:NL:RBAMS:2016:5976 12 | 13 Buitenlandse voertuigen worden evenmin opgemerkt, omdat de kentekengegevens daarvan niet door de RDW worden bijgehouden. Daarom is het verstandig om, ook bij het instellen van een geluidzone die elektronisch gehandhaafd wordt, te blijven inzetten op controle door surveillance. Hiermee wordt tevens voorkomen dat de gemeenten het verwijt krijgen van selectief handhaven (‘buitenlandse rijders worden ontzien’). 5.2 Privacy Ter zake de privacy geldt dat de gemeenten gehouden zijn de inzet van ANPR-camera’s te toetsen aan de voorschriften van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (hierna AVG) en het Ver- drag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hi erna EVRM). Op grond van artikel 8 van het EVRM heet heeft eenieder recht op bescherming van zijn privéleven. Inmenging van overheidswege in de uitoefening van dit recht is toegestaan voor zover dat bij de wet is voorzien en in een democratische samenlevin g noodzakelijk in het belang van, onder andere, het economische welzijn van een land.

Als publieke belangen gediend zijn met de geluidnorm en de inbreuk op de privacy zijn grondslag vindt in een wettelijk voorschrift, is enige inbreuk op het privé- leven van een kentekenhouder gerechtvaardigd. In dit geval is ‘bij wet voorzien’ in een bevoegdheid tot de registratie van en inzage in de RDW - gegevens ten dienste van het publieke belang, namelijk in artikel 42 lid 4 sub c WVW jo. 43 lid 1 WVW. De verwerking van de RDW-gegevens is ook in overeenstemming met de AVG. Op grond van artikel 6 lid 3 van de AVG dient er naar Unierecht of lidstatelijk recht een rechtsgrond te bestaan waaruit deze taak van algemeen belang volgt. De hier aan de orde zijnde gegevensverwerking van kente- kengegevens kan in dit geval worden herleid tot de goede behartiging van een taak van algemeen belang door de gemeenten. De AVG voorziet in deze grondslag, namelijk in artikel 6 lid 1 sub e van de AVG. De meergenoemde beleidsregel van de RDW bevat afwegingen die raken aan de verwerking van en inzage in kentekengegevens en die tegemoetkomen aan de eisen die de AVG stelt aan de verwerking van persoonsgegevens, bijvoorbeeld ter zake de doelmatigheid, rechtmatigheid, propor- tionaliteit en subsidiariteit. Voorafgaand aan de inzet van de uiteindelijke maatregel zal een integrale beoordeling moeten plaatsvinden van alle bijbehorende, noodzakelijke verwerkingen.

Daarbij moet ook acht worden geslagen op de waarschijnlijk aan de orde zijnde verplichting om voorafgaand aan de verwerking een Data protection impact assessment (DPIA) uit te voeren. Met een DPIA worden de privacyrisico’s in kaart gebracht, om vervolgens de mogelijke maatregelen te bepalen om deze risico’s te kunnen verkleinen en de verwerking acceptabel te doen zijn. De verplichting om een DPIA te maken bestaat onder meer als: 13 | 13 - systematisch en uitgebreid persoonlijke aspecten worden geëvalueerd gebaseerd op geau- tomatiseerde verwerking, waaronder profiling, en daarop besluiten worden gebaseerd die gevolgen hebben voor mensen; - op grote schaal bijzondere persoonsgegevens of strafrechtelijke gegevens worden verwerkt; - op grote schaal en systematisch mensen worden gevolgd in een publiek toegankelijk gebied (bijvoorbeeld met cameratoezicht). In dit geval is aannemelijk dat het opstellen van een DPIA zal voortvloeien uit het eerste en het derde criterium. Een DPIA is ook verplicht indien er nieuwe technologie ën worden ingezet in het kader van de handhaving. Ook die grondslag voor een DPIA kan in dit geval aan de orde zijn. 6. Conclusies en aanbevelingen Zoals hiervoor aangegeven, biedt de WVW op het oog toereikende mogelijkheden om het door de gemeenten Bloemendaal en Bergen gewenste resultaat te bereiken.

Wij adviseren de gemeenten: a) kwalitatief onderzoek uit te voeren naar hinderbeleving door motoren (individueel en in groepen); b) op basis daarvan een keuze te maken voor een verbodscriterium (wij adviseren een grens- waarde voor wat betreft cilinderinhoud of geluidsproductie); c) met de RDW te overleggen over uitwisseling van gegevens; d) onderzoek te doen naar de aanschaf van ANPR-camera’s; e) voorafgaand aan de inzet van de uiteindelijke maatregel te beoordelen of een DPIA vereist is en deze zo nodig uit te voeren; f) een handhavingsprogramma op te zetten als flankerend beleid naast elektronische handha- ving op basis van kentekengegevens. * * * Actieplan Geluid Gemeente Bloemendaal Actieplan Geluid EU Richtlijn Omgevingslawaai In opdracht van: Gemeente Bloemendaal Opgesteld door: Postbus 325 1940 AH Beverwijk 0251 – 263 863 info@odijmond.nl www.odijmond.nl @odijmond

2 Inhoudsopgave 1. Inleiding 2. Geluidsituatie 2016 2.1 Geluidbelastingkaarten 2.2 Conclusie geluidbelastingkaarten 2.3 Vergelijking geluidsituatie 2016 met geluidsituatie 2011 3. Maatregelen 4. Kosten 5. Luchtvaartlawaai 6. Samenvatting Actieplan 7. Zienswijzen BIJLAGEN I Wetgeving en rijksbeleid II Voorlopig voorstel saneringsmaatregelen ProRail III: - Zienswijzen Actieplan geluid – nota van beantwoording 1. Inleiding In dit actieplan geluid is aangegeven hoe burgemeester en wethouders van de gemeente Bloemendaal de geluidshinder van spoor- en wegverkeerslawaai in de periode 2018 – 2023 wil beperken. Het Actieplan vloeit voor uit de Europese Richtlijn 2002/49/EG die gericht is op de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai, daarmee wordt bedoeld het geluid van (spoor)wegen, industrie en luchtvaart. Nederland heeft de richtlijn voor wat betreft het Actieplan geïmplementeerd in artikel 11.11 Wet milieubeheer. Het wettelijk kader is opgenomen in bijlage I van dit Actieplan. Gemeenten die zijn aangewezen binnen “agglomeraties” moeten geluidsbelastingkaarten en actieplannen opstellen. Locaties met gevoelige bestemmingen (woningen en scholen) met een hoge geluidsbelasting moeten worden aangepakt. Door toepassing van maatregelen aan de bron (stil wegdek) of in de overdracht (geluidschermen) of aan de woning (gevelisolatie) moet dat leiden tot een betere geluidsituatie.

Burgemeester en wethouders kunnen zelf bepalen op welke manier zij maatregelen willen treffen. De beslissing welke maatregelen kunnen worden uitgevoerd is afhankelijk van technische, stedenbouwkundige- en financiële aspecten. Er is geen vast omschreven wijze voor het berekenen van de kosten en baten. De gemeente Bloemendaal is gelegen in de agglomeratie Haarlem-Amsterdam. Voor een aantal gemeenten in deze agglomeratie heeft Omgevingsdienst IJmond de geluidsbelastingkaarten en de actieplannen opgesteld. De geluidsbelastingkaarten over 2016 zijn in 2017 vastgesteld, gepubliceerd en toegezonden aan het ministerie van I&W. Voorliggend actieplan is gebaseerd op deze geluidbelasting-kaarten en geldt voor de periode 2018 -2023.

4 2. Geluidssituatie 2016 2.1 Geluidbelastingkaarten Om inzicht te verkrijgen in de mate van het omgevingslawaai waaraan inwoners van Bloemendaal worden blootgesteld, zijn geluidsbelastingkaarten voor het jaar 2016 opgesteld. Aan de hand van deze kaarten is geïnventariseerd hoeveel inwoners worden blootgesteld aan omgevingslawaai. Er zijn geluidsbelastingkaarten opgesteld voor wegverkeer, railverkeer en industrie. Het aantal woningen dat vanwege deze lawaaibronnen een hogere geluidsbelasting ondervond dan Lden 55 dB en Lnight 50 dB is geïnventariseerd. Bloemendaal is buiten de geluidscontouren voor luchtvaart (Schiphol) gesitueerd, deze contouren zijn daarom niet in de geluidbelastingskaarten opgenomen. Hieronder is in figuur 1 een uitsnede van de kaart van verkeerslawaai in Bloemendaal opgenomen. Meer gedetailleerde kaarten met contouren van geluidsbelastingen van verkeer en industrie zijn te vinden in de in 2016 vastgestelde rapportages van de ‘geluidkaarten Bloemendaal.’ De geluidsbelastingkaarten zijn gepubliceerd op de website van Omgevingsdienst IJmond (www.odijmond.nl) en daar voor een ieder te bekijken. In figuur 2 een afbeelding opgenomen met de verschillende geluidbronnen in Bloemendaal. Figuur 1: Uitsnede wegverkeerslawaai cumulatief, in Lden.

Figuur 2: overzicht van geluidbronnen in en rond Bloemendaal 6 2.2 Conclusie geluidbelastingkaarten Met behulp van de geluidbelastingkaarten is het aantal geluid belaste woningen per geluidbelastingklasse vastgesteld. Per geluidklasse is het aantal inwoners berekend. Het aantal woningen is met 2,3 vermenigvuldigd om te komen tot het aantal inwoners. Er is berekend welk percentage van bewoners in de geluidsklassen (ernstig) gehinderd wordt of slaapverstoring ondervinden door te veel geluid. Dit is bepaald op van de dosismaat Lden en Lnight. Op basis van de berekeningen wordt het volgende geconcludeerd:  Het wegverkeer is de belangrijkste geluidsbron, ongeveer 3.750 woningen hebben een geluidsbelasting hoger dan Lden 55 dB ten gevolge van wegverkeer.  Er zijn ruim 600 woningen die een geluidsbelasting hoger dan Lden 55 dB ondervinden ten gevolge van railverkeer.  Gecumuleerd over alle geluidsbronnen ondervinden bijna 4.400 woningen een geluidsbelasting van 55 dB Lden of meer. Dit komt neer op circa 9.600 inwoners.  Van deze inwoners zijn ruim 2.500 inwoners door het geluid gehinderd en bijna 1.100 ernstig gehinderd en worden circa 440 mensen ernstig in hun slaap gestoord.  Het totale geluid belaste oppervlak boven de 55 dB Lden ten gevolge van alle geluidsbronnen binnen de gemeente is ruim 500 ha.

2.3 Vergelijking geluidsituatie 2016 met geluidsituatie 2011 In 2012 zijn geluidbelastingkaarten over 2011 vastgesteld. De verschillen voor het wegverkeerslawaai tussen 2011 en 2016 zijn vrij groot maar zijn te verklaren door verschillen in de inventarisatiemethode en veranderingen in verkeersintensiteiten (geactualiseerd verkeersmodel). Vanaf 1 juli 2012 is namelijk bijlage III van het Reken- en meetvoorschrift geluid 2012 van toepassing. Dit betekent onder meer dat de methode Cwegdek is gewijzigd en de emissiegetallen zijn aangepast. Bij railverkeer in het aantal geluid belaste woningen met enige tientallen woningen toegenomen. 3. Maatregelen De maatregelen in een actieplan kunnen een ruime strekking hebben, en kunnen dus uiteenlopende maatregelen bevatten. Het gaat om maatregelen die vallen binnen de eigen (gemeentelijke) bevoegdheid. Er kan bijvoorbeeld worden gedacht aan:  Maatregelen in de ruimtelijke ordeningssfeer: bebouwingsconfiguraties, stille gevels, afscherming door bebouwing, hofjes.  Ingrepen in de verkeerssituatie: bundeling van verkeersstromen (verkeerscirculatieplan), routering en venstertijden voor vrachtverkeer, snelheidsbeperking, creëren van autovrije woonerven of 30-km zones, milieuzones, bevorderen van OV en langzaam verkeer, andere vormen van verkeers- en vervoersplanning.

 Technische en organisatorische maatregelen ter vermindering van het (ontstaan van) lawaai: geluidsschermen, maatregelen aan industriële bronnen zoals geluidsdempers, herindeling bedrijventerreinen in het kader van revitalisatie, bedrijfsverplaatsing.  Toepassing stille technologie: geluidsarme wegdekken, geluidsarme apparaten en installaties, raildempers en verschillende vormen van stille bovenbouw railverkeer.  Maatregelen in de overdracht: geluidsschermen, minischermen bij railverkeer.  Regelgevende en/of economische stimulerende maatregelen: milieuvergunningen, verordeningen, VAMIL-regelingen. De meeste van deze maatregelen liggen in een relatief kleine, groene gemeente als Bloemendaal niet voor de hand. Hieronder worden de mogelijkheden in Bloemendaal verder geschetst. Geluidplafonds Voor rijkswegen, provinciale wegen en spoorlijnen zijn zogeheten ‘geluidproductieplafonds’ vastgesteld, waarbij respectievelijk Rijkswaterstaat, de provincies en ProRail verantwoordelijk zijn voor de naleving daarvan (als beheerder). Een voordeel van deze nieuwe regelgeving is dat vastgestelde geluidproductieplafonds, nu ook (jaarlijks) gehandhaafd worden. Bij een (dreigende) overschrijding van het plafond dient de beheerder zodanige maatregelen te treffen dat het plafond niet wordt overschreden. De rol van de gemeente verandert hierin niet.

Voor nieuwbouw van woningen of scholen blijft de Wet geluidhinder tot de komst van de Omgevingswet het belangrijkste kader en hebben deze ontwikkelingen weinig gevolgen. Geluidssanering bestaande A- en Raillijst woningen In de gemeente Bloemendaal is in het verleden ingezet op de aanpak van situaties waarbij bestaande woningen hoge geluidsbelastingen ondervinden (de A-lijst woningen). Deze woningen zijn allemaal gesaneerd. In de gemeente Bloemendaal zijn nog wel 153 zogeheten Raillijstwoningen aanwezig. Spoorbeheerder ProRail is sinds 2011 verantwoordelijk voor de geluidsanering van deze woningen. Tussen ProRail en de gemeente is de afgelopen jaren geregeld overleg gevoerd over de voortgang van te nemen saneringsmaatregelen. Een voorlopig voorstel van ProRail is in bijlage 2 opgenomen. Welke maatregelen daadwerkelijk zullen worden genomen en wanneer deze zullen worden 8 uitgevoerd is helaas nog steeds niet duidelijk. De uiteindelijk te nemen maatregelen zullen in ieder geval na 2020 worden uitgevoerd. Geluidsschermen Het plaatsen van geluidschermen langs doorgaande verkeerswegen is zeer duur en is moeilijk stedenbouwkundig in te passen. Het plaatsen van geluidsschermen wordt niet overwogen.

Verkeersmaatregelen In principe is het mogelijk om door het treffen van verkeersmaatregelen de geluidsbelastingen op woningen te verlagen of het aantal woningen met hoge geluidsbelastingen te verminderen, bijvoorbeeld door het verkeer een andere route te laten rijden, een verbod voor (zwaar) vrachtverkeer in te stellen of 30 km/uur zones in te richten. Deze mogelijkheden zijn in Bloemendaal zeer beperkt. Stille wegdekken In Nederland wordt geregeld stil asfalt toegepast, bijvoorbeeld het bekende ZOAB-asfalt op rijkswegen maar in stedelijk gebied tot dusver ook de zogeheten “dunne geluid reducerende deklagen” (DGD). In Bloemendaal zijn tussen 2003 en 2011 DGD asfaltdeklagen toegepast op de Bloemendaalseweg (gedeeltelijk), Militairenweg, Zandvoorterweg (gedeeltelijk), Zijlweg, Korte Zijlweg, Julianalaan, Burgemeester Den Texlaan en de Bilderdijklaan. Gebleken is dat deze dunne deklagen snel slijten en de geluidreductie snel afneemt. Een deel van deze deklagen is binnen acht jaar na aanleg al weer vervangen. Uit duurzaamheids- en kostenoverwegingen is gezocht naar een asfaltsoort die minder slijtage combineert met een acceptabele geluidreductie. Steenmastiekasfalt (SMA) wordt al veel toegepast wegens de lange levensduur.

Er zijn nu stille SMA-asfaltsoorten ontwikkeld die een geluidsreductie tot 2 decibel (bijvoorbeeld Modus/Desa) of 3 decibel geven (bijvoorbeeld Stil Mastiek 0/8, NL8 G+). De levensduur van deze nieuw ontwikkelde SMA-asfaltsoorten is bovendien aanzienlijk langer dan DGD-asfalt, namelijk 10 - 15 jaar. De aanlegkosten van deze nieuwe SMA-asfaltsoorten zijn niet hoger dan traditioneel asfalt, maar ze gaan naar verwachting minder lang mee dan standaard SMA- asfalt. De meerkosten (aanleg- en onderhoud) ten opzichte van standaard SMA-asfalt zijn moeilijk te kwantificeren maar bedragen naar verwachting naar schatting ongeveer 15%. Gezien de positieve milieueffecten en de relatief geringe meerkosten is daarom het voorstel dat stille SMA-asfaltsoorten die een geluidsreductie van 2 -3 decibel geven en uit civieltechnisch oogpunt geschikt zijn voor toepassing in een bepaalde situatie, bij voorkeur worden toegepast als wegdekverharding op drukke doorgaande verkeerswegen met woningen op korte afstand van de weg. De beoogde geluidreductie ten opzichte van “referentieasfalt” (dicht asfaltbeton) is daarbij 2,5 decibel.

Binnen de planperiode van het Actieplan (2018-2023) worden in het kader van groot wegonderhoud de deklagen op de Vogelenzangseweg (2018), delen van de Zandvoorterweg (2022), de Busken Huetlaan, Kleverlaan en Julianalaan (2019), de Bennebroekerlaan en Zonnebloemlaan (2020) en de Rijksstraatweg (2019-2020) vervangen door geluidreducerend asfalt in de vorm van stil SMA. De beoogde geluidreductie ten opzichte van “referentieasfalt” (dicht asfaltbeton) is daarbij 2,5 dB. Plandrempel In het Actieplan geluid dient een zogeheten plandrempel te worden vastgesteld. Het bestuursorgaan dat het Actieplan vaststelt, bepaalt zelf wat de plandrempel is. Bij geluidsbelastingen die hoger zijn dan de plandrempel worden met prioriteit aangepakt. In 2008 en 2013 is een plandrempel van 68 dB (inclusief aftrek art. 110g Wgh) vastgesteld waarbij is geconstateerd dat deze niet werd overschreden. In dit Actieplan wordt deze drempel weer overgenomen. 4. Kosten De meerkosten voor het aanbrengen van stille wegdekken zijn hierboven ingeschat als circa 15%. Door aan te sluiten bij het reguliere onderhoudsprogramma voor groot onderhoud worden deze kosten zo veel mogelijk beperkt. De (meer)kosten voor toepassen van stille SMA-asfaltsoorten op drukke doorgaande wegen zijn acceptabel.

De beslissing over het toepassen van stille wegdekken is afhankelijk van beschikbaar budget en ligt geheel bij de gemeentelijke wegbeheerder. De kosten van de sanering van de raillijstwoningen worden gedragen door ProRail. 10 5. Luchtvaartlawaai Schiphol Bloemendaal ligt buiten de geluidcontouren van Schiphol. Dit betekent dat in de geluidkaarten van Bloemendaal(die in 2017 zijn vastgesteld door het college) dan ook geen geluidgehinderden vanwege vliegverkeer zijn opgenomen. Uit de ‘Gezondheidsmonitor volwassenen en ouderen 2016; Belevingsonderzoek naar hinder en slaapverstoring vliegverkeer Schiphol’ (GGD Kennemerland, december 2017) blijkt (echter) dat in 2016 in Bloemendaal 3% van de volwassen bevolking tot 65 jaar, ernstige geluidhinder door vliegverkeer ervoer. In 2008 was dit percentage 4% zodat de ervaren geluidhinder enigzins is afgenomen. Voor luchtvaartlawaai is de bevoegdheid van B&W tot het nemen van maatregelen zeer beperkt. Hieronder wordt het actuele beleidskader vermeld. Bij de behandeling van de Luchtvaartnota in de Tweede Kamer in februari 2011 is vast komen te staan dat het Aldersadvies voor de middellange termijn (MLT) en het advies te starten met een experiment met een nieuw normen- en handhavingstelsel ‘staan als een huis’. Voornoemd advies en de Luchtvaartnota vormen dan ook het vigerende beleid.

Naar verwachting zal dat beleid niet of slechts marginaal wijzigen binnen de periode van de duur van het Aldersadvies voor de MLT, dat wil zeggen tot 2020. In het advies voor de MLT zijn onder meer afspraken over het maximaal aantal gehinderden, het maximaal aantal vliegbewegingen en geluid reducerende maatregelen vastgelegd. Het experiment met het nieuwe normen- en handhavingsstelsel is inmiddels geëvalueerd en verlengd. De gemeente blijft inzetten om de overlast van Schiphol te beperken, zonder de hinder daarbij te verplaatsen naar andere gebieden of het economisch belang van Schiphol uit het oog te verliezen. Deze inzet vindt vooral plaats op volgende aspecten:  De afspraken uit de Aldersadviezen tot 2020 en voor de middellange termijn tot 2030  De actualisatie van het Luchthavenindelingbesluit (LIB)  Het meten van vliegtuiglawaai door een NOMOS-meetpost  Het beoordelen van de MER voor het nieuwe stelstel voor Schiphol 6. Samenvatting Actieplan Met het actieplan wordt invulling gegeven aan een verplichting uit de Wet milieubeheer. Het Actieplan is gebaseerd op de geluidsbelastingkaarten die in 2017 door de gemeente zijn vastgesteld en vormt het geluidhinderbeleid voor de komende 5 jaar.

Het actieplan is vooral gericht op het aanpakken van knelpunten veroorzaakt door wegverkeerslawaai in de bebouwde kom, dit omdat de gemeente als wegbeheerder verantwoordelijk is voor het type asfalt dat als wegdekverharding wordt gebruikt. De gemeente is dus ook (concreet) in de gelegenheid om door het aanbrengen van stil asfalt, de geluidsbelastingen op woningen te verlagen. Spoorweglawaai Spoorbeheerder ProRail is verantwoordelijk voor de geluidsanering van de ruim 150 bestaande woningen met hoge geluidsbelastingen (Raillijstwoningen). Welke maatregelen daadwerkelijk zullen worden genomen en wanneer deze zullen worden uitgevoerd is helaas nog steeds niet duidelijk. In bijlage 2 is een voorlopig voorstel opgenomen. Wegverkeerslawaai Gezien de positieve milieueffecten en de relatief geringe meerkosten als wordt aangesloten bij regulier groot onderhoud, wordt stil SMA-asfalt bij voorkeur toegepast als wegdekverharding op drukke doorgaande verkeerswegen met woningen op korte afstand van de weg. Binnen de actieplan periode komen een aantal verkeerswegen (wegvakken) in aanmerking voor stil SMA- asfalt. Luchtvaartlawaai Voor luchtvaartlawaai is de bevoegdheid van de gemeenten tot het nemen van maatregelen beperkt. Verder zullen gemeenten langs de politieke lijn trachten het doel tot vermindering van de geluidshinder door luchtvaartlawaai te verwezenlijken.

Plandrempel knelpunten ≥ Lden 68 dB De gemeente heeft actief aandacht voor knelpuntsituaties met geluidsbelastingen op woningen van 68 dB en hoger. Er zijn geen verkeerswegen met geluidsbelastingen op woningen van tenminste 68 dB. Maatregelen wegverkeerslawaai (Actieplan maatregelen) Op basis van de hierboven genoemde maatregelen is het volgende voorgesteld:  Plandrempel: Geluidsbelasting ≥ Lden 68 dB. De gemeente heeft actief aandacht voor knelpuntsituaties met geluidsbelastingen op woningen van 68 dB en hoger.  Maatregelen: Er wordt stil SMA-asfalt aangelegd op de volgende verkeerswegen: delen van de Zandvoorterweg, Kleverlaan, Busken Huetlaan, Julianalaan, Bennebroekerlaan, Zonnebloemlaan en Rijksstraatweg. 12 7. Zienswijzen Actieplan geluid Er zijn zienswijzen ingediend door 3 bewoners in de gemeente Bloemendaal. Deze zienswijzen hebben niet geleid tot inhoudelijke aanpassing van het actieplan. De gemeenteraad is door het college gevraagd on zienswijzen kenbaar te maken overeenkomstig artikel 11.14 lid 2 Wet milieubeheer. Het ontwerpactieplan geluid is in de commissie Grondgebied besproken op 27 november 2018. Dit heeft geleid tot twee kleine aanpassingen: - Toevoeging van de Bennebroekerlaan en de Vogelenzangseweg op pagina 9 als wegen waar in de planperiode een geluid reducerend wegdek wordt aangebracht.

- Toevoeging van het Reken- en meetvoorschrift geluid 2012 als verklaring voor de verschillen van het aantal geluid belaste woningen door het wegverkeer tussen 2011 en 2016 op pagina 6. Op 13 december 2018 heeft de raad besloten in te stemmen met het ontwerp actieplan geluid 2018 – 2023. De nota van beantwoording is als bijlage III opgenomen bij dit plan. Bijlage I: Wetgeving De Europese Richtlijn 2002/49/EG is gericht op de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (kortweg de Richtlijn omgevingslawaai). In Nederland is deze richtlijn in 2004 ingevoerd in de Wet geluidhinder en per 2012 in de Wet milieubeheer. De richtlijn is van toepassing op omgevingslawaai waaraan mensen worden blootgesteld. Proces Voorafgaand aan het actieplan is per gemeente een geluidsbelastingkaart opgesteld en vastgesteld. Deze kaart beschrijft de geluidsituatie in 2016. Het Actieplan borduurt hierop verder met een beschrijving van de voorgenomen relevante maatregelen, het beleid ter beperking van de geluidsbelasting en de voorgenomen te treffen maatregelen in de komende 5 jaar. Hieronder is schematisch het proces weergegeven om tot een vastgesteld actieplan te komen. Na 5 jaar kan worden geëvalueerd (op basis van geactualiseerde geluidsbelastingkaarten) welke effecten de maatregelen in de Actieplanperiode hebben gehad.

Inspraak en publicatie In artikel 11.14 Wet milieubeheer zijn de volgende bepalingen opgenomen: 1. Een actieplan wordt voorbereid met overeenkomstige toepassing van de in afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht geregelde procedure, met dien verstande dat in afwijking van artikel 3:15 van de Algemene wet bestuursrecht, een ieder zienswijzen naar voren kan brengen. 2. Burgemeester en wethouders stellen een actieplan niet vast dan nadat de gemeenteraad een ontwerp van het actieplan is toegezonden en deze in de gelegenheid is gesteld zijn wensen en zienswijze ter kennis van burgemeester en wethouders te brengen. 14 Bijlage II: voorlopig voorstel saneringsmaatregelen ProRail . 16 Bijlage III: - Zienswijzen Actieplan geluid – nota van beantwoording Zienswijzen bewoners Indiener 1 –twee bewoners aan de Iepenlaan Zienswijze 1 Indiener vraagt verantwoordelijkheid te nemen wanneer bewoners ernstig in hun slaap worden verstoord door oorzaken op de grens/ of net buiten de gemeentegrens. Is het voldoende om in het Actieplan te constateren dat Prorail, ondanks de aangetoonde overschrijdingen, niet voor 2020 maatregelen neemt? Kom voor uw bewoners op en vraag op zijn minst, wanneer Prorail dan wel denkt te gaan voldoen aan deze geluidnormen; Reactie 1 De gemeente kan niet anders dan deze constatering doen.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://gemeenteraad.bloemendaal.nl/api/v1/meetings/2836/documents/28267