Transcript Rondetafelgesprekken 6 september 2022

TRANSCRIPT VAN HET RONDETAFELGESPREK VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 6 september 2022

Opening De voorzitter: Goedenavond allemaal, het is even over achten. Ik zou graag willen beginnen met deze RTG. Mijnheer Oyens. We zitten allemaal klaar voor deze avond. De eerste RTG weer na de zomervakantie, dat iedereen weer terug is. We hebben allemaal prachtig weer gehad, denk ik, als ik het zo heb gezien. Met frisse moed gaan we weer aan de gang. We hebben vanavond twee onderwerpen op de agenda staan. De Bouwvenen en het Speelruimteplan 2022-2030. Ik wens iedereen die hier vanavond aanwezig is, die hier naartoe is gekomen, van harte welkom. Uiteraard ook iedereen thuis, van harte welkom. Hier aan tafel zitten achtereenvolgens hier mevrouw Kukupessy, namens de Partij van de Arbeid. Dan hebben we mevrouw Hoogendijk, namens Hart voor Blaricum. Dan ga ik even de raadsleden af. De heer Oyens van de VVD. De heer Meijer van het CDA. Dan hebben we nog een keer mijnheer Meijer van D66. Het wordt wat verwarrend. Aan mijn rechterzijde zit de heer Cornelis, de wethouder, die de beide onderwerpen vanavond gaat behandelen. Naast hem zit Ap Verduijn, de ambtelijke ondersteuning. Van harte welkom allemaal. Dan uiteraard onze insprekers voor het eerste onderwerp. Die zal ik zo dadelijk eventjes voorstellen, achtereenvolgens. Even nog een huishoudelijke mededeling. Een hele vervelende huishoudelijke mededeling. Er is geen borrel vanavond na afloop. Helaas, de bode is ziek.

We wensen hem van harte beterschap. Dat kan vanavond helaas niet georganiseerd worden. We gaan dat volgende week gewoon weer goedmaken. 1.

Bouwvenen vaststellen Definitief Ontwerp Infrastructuur herinrichting De voorzitter: Dan wil ik graag beginnen met het onderwerp de Bouwvenen. We hebben op dat onderwerp vijf insprekers vanavond. Ik zal ze achtereenvolgens zo dadelijk voorstellen, op het moment dat ze hun inspraak gaan doen. Het is de bedoeling dat u kort en krachtig uw inspraak doet. Daar staat vijf minuten voor. Ik ga u niet op de minuut afhameren, maar hou u wel een beetje aan die tijd. Want anders wordt het een hele lange avond, vanavond. Kort en krachtig graag uw betoog aan de raadsleden melden. Raadsleden zijn in de gelegenheid daarna u vragen te stellen. U gaat verder niet in discussie met de wethouder. Die staat hier eventjes buitenspel op het moment dat er insprekers zijn. Daar zijn allerlei gelegenheden voor geweest. Maar wel even met de raadsleden kunt u uw punt in de raad maken. Ik zal achtereenvolgens ... Ik zie op mijn lijstje staan Martine Baay. Die wil ik eigenlijk de eerste gelegenheid geven om de inspraak te doen. Heeft u een microfoon bij de hand? Mevrouw Baay: Wij hadden eigenlijk een andere volgorde, maar ik vind het prima hoor om te beginnen. De voorzitter: Kijk, als u het prettiger vindt op een andere volgorde, dat vind ik allemaal prima. Dat is dan mijnheer Oort? Nee, mijnheer Nederlof. Sorry. Mijnheer Nederlof, die gaat beginnen met zijn inspraak.

Heeft u een microfoon daar? Als u het linkerknopje daarvan aan doet, dan ziet u een rood lampje branden en dan kan iedereen u verstaan. Gaat uw gang. De heer Nederlof: Perfect. Dank u wel. Hartelijk dank voor deze gelegenheid, ten eerste, aan eenieder. We zijn erg blij om deze kans te pakken, om toch nog heel eventjes de raad te informeren eigenlijk over de huidige status, de mogelijkheden en een aantal punten die wij heel graag over het voetlicht willen brengen, voordat er een definitief besluit genomen wordt over het huidige plan 22 08 02, wat nu ligt straks ter goedkeuring. In dat plan, denken wij dat het niet volledig in lijn is, zoals het nu is opgetekend, met het beleid van de gemeente

Blaricum. Wij zijn bang dat De Scheimel, waar wij aan wonen, die overigens nergens genoemd is, 6 tot en met 12, in welk stuk dan ook, opgeofferd wordt als een parkeerstraat van de Bouwvenen. Mijn vraag is dan ook, op welk gegrond advies wordt er gekozen voor voornamelijk betongras ter creatie van parkeerplekken, of eigenlijk informele gedoog parkeerplekken, waar het in de stukken over gaat? De doelstelling van de gemeente Blaricum in het programma Duurzaamheid van 2018 tot 2022 heeft onder paragraaf 3.4 een heel duidelijk statement, waar ik overigens ontzettend achter sta en heel blij ben in deze gemeente te mogen wonen, op die manier. Het gaat er voornamelijk om dat wij gaan voor het behoud van een groen karakter. Wij hebben een herplantplicht ten aanzien van het groen wat wij weghalen. Wij zijn voor vermindering van verharding, om te zorgen dat er juist regenwater en andere punten kunnen doorgaan. Wat eigenlijk allemaal op dit moment niet alleen lokale, maar nationale problemen zijn, waar wij als Nederland voor staan. Graag zou ik u willen meenemen. Wij hebben een kleine presentatie toegestuurd. Die heet Project herinrichting Bouwvenen. Ik weet niet of iedereen die heeft. De voorzitter: Als het goed is, heeft iedereen die gekregen. Klopt dat? Ja.

De heer Nederlof: Naar aanleiding van mijn brief aan de heer Verduijn heb ik dit op deze manier even gedaan, om ook iedereen het beeld te geven waar we het exact over hebben, om ook u een beetje mee te nemen in welk karakter het heeft. Want ik snap dat niet iedereen de tijd heeft, in deze drukke tijd, om te gaan rondfietsen of -lopen door elke buurt en elke straat om te kijken hoe het er dan daar precies aan toe gaat. In de huidige situatie denken wij dat er meer dan genoeg openbare parkeerplekken zijn aan de achterzijde van Rongen. Dat is een openbare parkeerplek. Dat zijn vakken die te gebruiken zijn door eenieder. Deze zijn niet specifiek toegekend aan huizen. Wij begrijpen ook dat in het plan, door het te verbreden, er plekken weggaan. Wij hopen alleen dat er beter gekeken wordt naar de mogelijkheid om dat te ondersteunen, in plaats van dat dat met grasbeton, maar daar kom ik straks op, of op een ander karakter direct voor de huizen van Scheimel 6 tot en met 12 wordt opgelost. In het huidige straatbeeld, op de volgende pagina, kunt u zien dat het volledig een onderhouden straat is. Het is groen, er zit schaduw door bomen en er wordt gedoogd geparkeerd op het groen, waar geen enkel probleem mee is, wat door meerderen gedaan wordt. In de huizen van Scheimel 25 tot en met 31, die ook duidelijk in de stukken genoemd wordt, wonen veelal ouderen.

Deze moeten de gelegenheid hebben om daar hun auto te kunnen parkeren, hun boodschappen uit te laden of ’s avonds, als zij later terugkomen, in een veilige situatie, voor hun gevoelsmatig veilige situatie, hun auto te kunnen parkeren voor een nacht. Wij zijn volledig voor het feit dat er op dat moment de berm op die manier gebruikt wordt. Maar dat betekent niet dat wij gaan voor permanente parkeerplekken daar. Want dan komt het volgende probleem, denken wij, dat worden permanente plekken, daar gaat iemand anders staan. De gelegenheid voor de bewoner 25 tot 31 is weggenomen in het beleid wat nu geschreven wordt. In het voorstel, aanpassing Scheimel, wordt het voorstel op basis van 22 08 02, het voorstel wat voor u ligt ter goedkeuring, staat dat er in ons gedeelte, Scheimel 6 tot en met 12, 2 bomen verwijderd worden. Dat gaat om het creëren van informele parkeerplekken. Dat door het aanbrengen van grasbeton over de gehele strook van eigenlijk Scheimel 14 tot en met 6 ... Maar wij hebben het hier specifiek over 6 tot en met 12. De aanbreng van grasbeton op 3 aparte parkeerplekken voor Scheimel 25 tot en met 31, de ouderenwoningen. Het aanbrengen van antiparkeerbuizen. Ik denk niet dat ik iemand in deze raad hoef uit te leggen dat als we het hebben over antiparkeerbuizen, ‘...’ duidelijk gecreëerd ‘...’ dat daar parkeerplek is.

Ook die schijn’...’ wekt dat dat een formele parkeerplek is in plaats van een informele parkeerplek. Dat is nog even buiten het feit dat mijn persoonlijke mening van anti-parkeerbuizen wel echt is dat wij niet in een gemeente wonen waar die op die manier toegepast moet worden in een hele groene omgeving. Wij zijn juist daarom van mening dat wij willen dat er gekeken wordt naar het beleid op die manier. Zeker ten aanzien van de volgende situatie. Op het moment dat we het overzichtsplan, wat daar bij hoort, pakken, zult u zien dat het ingetekend is, dat is het overzichtsplan

22 08 02, over de gehele linie als een grote parkeergelegenheid. Wat mij persoonlijk, buiten mijn directe buren, nog meer steekt, ik heb drie kleine kinderen die expliciet daar zijn komen wonen met ons om buiten te kunnen spelen in een groen karakter. Wij hebben een gemeente die er erg goed voor staat, op heel veel gebieden. Maar wij willen niet achter een hek wonen. Wij hebben gekozen om juist te wonen op deze plaats, zodat onze kinderen buiten kunnen spelen in een wijk waar andere kinderen kunnen wonen en daarmee vrij rondlopen. De situatie die nu gecreëerd wordt met deze parkeerplekken, creëert dat mijn kinderen straks, als zij het pad aflopen om te spelen met hun vriendjes, tussen geparkeerde auto’s direct de straat op lopen. Dit is de enige situatie in de gehele Bouwvenen waar dit is. Ik vind dat persoonlijk echt een aanfluiting van het beleid, als ik heel eerlijk ben. Daarom heb ik even de auto’s ingetekend, zodat u een visueel representatief beeld kan krijgen over hoe die auto’s komen te staan. Daarbij een gezichtsveld wat mijn kinderen hebben op het moment dat zij de straat op moeten. Dan wil ik u graag meenemen in wat eigenlijk grasbeton is. Ik moet heel eerlijk zeggen, het is groen, het is waterdoorlatend en het is verkoelend. Op elke website, elk beleid staat dit met koeienletters geschreven.

De gemeente Waalwijk heeft dit als test gelijk ook ingezet, om te kijken hoe zij hun binnenstad kunnen gaan vergroenen om dit op te pakken. In het volgende plaatje ziet u gelijk het resultaat. Wat is de realiteit van grasbeton? Dit is direct uit het dossier van de gemeente Waalwijk. Het gras gaat snel dood. Het is daarmee niet groen. Je hebt minder waterafvoer, omdat het dichtgereden wordt. Het warmt sneller op. Een groot probleem wat we in alle steden op dit moment hebben. Mevrouw ...: Het is lelijk. De heer Nederlof: Daar laat ik mijn mening nog heel even achterwege. De voorzitter: Misschien zou u langzamerhand wel tot een afronding kunnen komen. De heer Nederlof: Ja. Ik heb een aantal voorbeelden vanuit de gemeente Blaricum, want dat is wat dichter bij huis. Als u kijkt naar de Bierweg en de Stachouwer, dan ziet u gelijk op de plaatjes wat daar het effect van is. Een dorre bende met beton. Niet gras, niet groen. Als u kijkt naar het voorbeeld van Scheimel, is het gebruik van het gras, zelfs in deze droge periode, zonder dat we daar sproeien, onderhouden, groen, afwaterend, met de mogelijkheid om informeel te parkeren. De heer ...: Dat groene komt door de bewoners zelf, overigens, maar ... De heer Nederlof: Exact. De heer ...: Maar daar kom ik nog wel even op terug. De heer Nederlof: De bewoners zijn zelf betrokken met die stukken. Om het heel snel af te maken.

Wij zien geen moverende redenen om de aanpassing voor 6 tot en met 12 op deze manier in het plan te zetten. Er is geen tekort aan parkeergelegenheid op deze manier. Er is een goed gedoogbeleid op het bermbeleid, zoals het zelf geschreven is door de gemeente. Het creëert een onveilige verkeerssituatie. Dat is dan mijn persoonlijke ding, voor mijn kinderen en eigenlijk de kinderen die bij ons komen spelen ook. Elke betrokkene zijn hiermee gehoord. Er wordt alleen genoemd, de achtertuinen van Schapendrift, in de stukken, of de voortuinen van Scheimel 25 tot en met 31. Er is geen enkel benoeming van deze plannen over onze percelen. Er is nooit met de aansluitende percelen op deze manier overlegd. Ik vind dat een misser, als ik heel eerlijk ben. Welke functie wordt in mijn optiek dan toegeschreven, maar dat zult u straks ook horen, aan een klankbordgroep, waar ik persoonlijk deze dingen wel heb aangegeven. Zeker over het gebruik van grasbeton. Dat ook gedeeld wordt door de klankbordgroep. Maar daar komt later straks iemand op terug. Als

samenvatting heb ik heel kort het voorstel voor een plan wat ik denk dat binnen het beleid past. Terugbrengen van Scheimel in de originele staat. Perfect, het hergebruik van de materialen. Ik ben een groot voorstander. Ik ben heel blij dat deze keuze gemaakt is in de projectgroep. Verbeteren van de infrastructuur met afwatering. Perfecte stap naar voren. Behoud het groenbeleid. Behoud de bomen, de hagen en het gras. We zullen ermee helpen om te zorgen dat dat op die manier blijft bestaan, want wij wonen in een groene wijk. Met het beleid van het gedoog parkeren, er is een bermbeleid. Dit is vastgelegd door de raad. Dit valt binnen deze gemeente. Daar hoeft geen aanpassing aan. Als laatste punt, waar ik erg van schrok, is dat er een kanttekening staat in het voorstel wat vandaag voor jullie ligt, dat is kanttekening 1.2, waarbij er een uitzondering wordt gemaakt over de gebieden Rongen, Dongen en het middenstuk. Over dat daar een aanpassing mogelijk moet zijn in het parkeerbeleid. Maar waarom geldt dit niet voor Scheimel? Wat is de beweegreden van het plan om dat uitzonderlijk voor een aantal straten wel te doen en specifiek voor één straat niet? Mijn dank hiervoor in ieder geval dat u allen de tijd nam om dit aan te horen. Ik wil u dan ook adviseren om het plan, zoals het er op dit moment ligt, niet te accepteren binnen de gemeenteraad. De voorzitter: Dank u wel.

Ik wil eens eventjes ‘...’ individueel of u allen een vraag te stellen. Ik had mevrouw Baay al geïntroduceerd. Gaat uw gang. U krijgt de gelegenheid. Mevrouw Baay-Timmerman: Dank u wel. Dank aan het college en de gemeenteraadsleden voor de mogelijkheid die ik hier krijg. Om overlapping te voorkomen, zal ik eventjes wat dingen misschien inkrimpen. Terugpakkend op het verhaal van mijn buurman, inderdaad 87-jarige buurvrouw, mevrouw Van Delft, mede namens haar heb ik de inbreng. Eventueel, als u daaraan zou twijfelen, heb ik hier een machtiging. Zij is één van diegenen die keurig netjes haar auto parkeert, boodschapjes uitlaadt en dan naar het grote parkeerterrein, dat het is parkeerterrein grenzend aan de sportvelden ... Uit de stukken begrijp ... Korte opmerking daarover, is dat ik niet kan nagaan of daar een evenredige vertegenwoordiging van bewoners uit de verschillende straten en lanen is gerealiseerd. Dat geldt ook voor de leeftijdscategorieën. Dit vanwege het feit dat naar mijn bevindingen, dat werd ook al eerder aangehaald, de Scheimelbewoners, om ze zo maar even te noemen, niemand daar rechtstreeks bij betrokken is geweest. Terwijl daar nu juist de geplande parkeerplekken worden gerealiseerd.

Als er sprake is van onevenredige vertegenwoordiging, in de klankbordgroep, vindt u dan dat er aan de voorwaarde is voldaan van voldoende afstemming met de directe omgeving? Dat ook het voorliggende plan een zodanig representatief en compleet mogelijk beeld geeft van het draagvlak van de bewoners? Dat zou een vraag zijn die u hopelijk mee wil nemen in uw afweging. In de Bouwvenen zijn thans 214 parkeerplekken aanwezig. Dat is 1,4 auto per woning. Dat zou verhoogd moeten worden naar 1,5 auto per woning. Die aanname wordt gekoppeld aan de huidige geldende parkeernorm van 1,5 auto per woning, maar, dat is geen vraag, maar een constatering, conform beleidsregels parkeernormen gelden de parkeernormen enkel voor de berekening van parkeeraanvragen bij bouwaanvragen, bij nieuwbouwwijken, of bij een functiewijziging waarvoor een omgevingsvergunning noodzakelijk is. In casus is dat volgens mij hier helemaal niet aan de orde. In feite zegt de gemeente dat ook al, op pagina 5 van de Relatienota, waarbij wordt vastgesteld dat er reeds voldoende parkeerplaatsen bestaan. Dan is een logische en relevante vraag, hoezo dan om een parkeernorm aan te halen die in dit gebied helemaal niet geldig is, of geen gelding heeft? Voor willekeurige bewoners, met wel drie of vier auto’s per woning, zou er in feite nooit voldoende parkeerplek zijn.

Aan de andere kant verbaast het mij dat op welk tijdstip ik ook langsrijd naar het grote parkeerterrein, grenzend aan het gebied van de speelvelden, de voetbalvelden, of dat om zeven uur ’s ochtends, ’s avonds na één uur, overdag, er staat vrijwel geen enkele auto. Dan trek ik de conclusie dat er ruim voldoende parkeergelegenheid is voor de gehele omgeving. Er is ook geen juridische noodzaak of een bepaling waarin staat dat je zoveel meter van je woning een parkeerplek dient te beschikken. Dat geldt alleen voor mensen met een beperking of een handicap. Daar geldt de honderd meter criteria voor. Wij hebben

gezamenlijk even gekeken hoe groot de afstand is vanaf de grote parkeerplek lopende richting de Rongen, het woonerf, om het zo maar even te noemen. Dat is net even iets meer dan honderd meter. Ik kan me niet voorstellen dat iedereen die daar woonachtig is ook een beperking of een handicap zou hebben. Vandaar dat mijn conclusie dat er meer dan voldoende parkeerplekken zijn. Thans mag je, zoals mijn buurman ook al zei, parkeren op de berm en de groenstroken. Dat onderscheid is wettelijk ook helemaal niet te maken. Daar wordt ook veelvuldig gebruik van gemaakt. Het beoogde plan, wat voegt dat toe, welk probleem lost het op en voor wie? Dat is wat ik graag wil horen. De voorzitter: Is dat uw afronding? Ja, prima. Dank u wel. Dan heb ik op het lijstje staan, de heer Oort. Gaat uw gang. Even de microfoon. Kijk. De heer Oort: Dank u voor de gelegenheid. Ik heb een korter onderwerp. Het gaat wel over parkeren. Mijn naam is Henk Oort, wonend op Evenaar 1, Bouwvenen uiteraard. Via de klankbordgroep kreeg ik ook onder ogen wat het plan was voor de parkeerplaats naast ons hoekhuis. Tot mijn schrik zag ik dat van de 8 plekken er maar 7 overblijven. Dat werd uitgelegd als de nieuwe norm voor breedte van parkeervakken, naar 2 meter 75. Ik meen dat dat plus 45 centimeter is. Dat is erg veel. 30 centimeter, 1 tegel, leek me ook al mooi. Maar dat kost wel een extra schaarse parkeerplek.

Maar waar in de plannen wel rekening was gehouden met garages en al dan niet legale auto-inritten, was dat niet zo voor onze zijingang vanuit de tuin naar de straat. Dat is namelijk via de tussenruimte van het eerste en tweede vak. Die ligt nu redelijk in lijn met die doorgang in onze hulsthaag, van 50 jaar oud. Zodat we daarlangs onze kliko’s aan de weg kunnen zetten. Als is de doorgang nauw, lukt dat meestal. In de vorige versie blokkeerde P1 precies de bestaande uitgang, wat ik als bezwaar heb ingebracht tijdens de inloopavond Dorpshuis en waar aandacht aan gegeven zou worden. In het voorliggende plan blijkt echter iets anders bedacht te zijn, namelijk een extra strookje tussen P1 en P2, maar nog steeds op de verkeerde plek, want die komt bot op de heg uit. Waarbij nog steeds onze tuinuitgang geblokkeerd wordt door een geparkeerde auto op P1. Vandaar het herhaalde verzoek om in plaats van dat strookje de hele reeks zodanig op te schuiven dat de virtuele scheidslijn tussen P1 en P2 precies voor het midden van onze uitgang komt. Dat betekent het geheel circa 1,4 meter opschuiven richting de ronde bocht. Dit alles heb ik ruim gedocumenteerd in mijn bericht aan de griffier voor dit RTG.

Daarbij komt dan tevens de kans op P8 gewoon weer te herstellen, met mogelijk een lichte aanpassing van de fietspaduitgang, waar nu een betonnen plaatje staat, wat die uitgang toch al erg nauw maakt. Kortom, dit is een verzoek om gewoon rekening te houden met onze bestaande tuinpoort annex kliko-uitgang. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Oort. Dan zou ik het woord willen geven aan Lodewijk Hendriks. Gaat de microfoon weer naar de andere kant. Gaat uw gang. De heer Hendriks: Ik durf eigenlijk nauwelijks het woord te nemen, geachte raadsleden, want iedereen is heel formeel en heel serieus. Ik probeer er een beetje emotie in te brengen. Dat zal mij niet altijd in dank worden afgenomen, maar ik ga het toch proberen. Ik heb de notulen heel goed gelezen. Afgezien van een aantal foutieve zaken die daar instaan, vallen mij een aantal dingen op. Die moet ik toch even benoemen. Ik woon nu zestien jaar in Blaricum, met heel veel plezier. Maar ik zie bijvoorbeeld staat wij moeten rekening houden, staat in het stuk, met mensen die het niet fijn vinden om hun auto onder bomen te parkeren, vanwege de vogelpoep. Tegen die mensen zou ik willen zeggen, ga dan gewoon in Almere wonen. Daar worden hele grote woonwijken aangelegd, zonder bomen. Dan heb je kans dat daar vogels zijn ook heel klein. Maar als we hierover gaan praten, dan ...

Ik moet dit toch even kwijt, dat ik dat echt ridicuul vindt. Gewoon je auto niet onder een boom willen parkeren. Hoe verzin je het? Voor de rest is het volgens mij zo, in Blaricum, dat Blaricum wil geen kaalslag. Als ik zie wat er allemaal gebeurt in Blaricum, met alle mooie huizen die hier

platgegooid worden en hele bossen weg worden gehaald om daar gigantische huizen op te bouwen, dan vraag ik mij serieus af, waarom daar twee hele mooie bomen in karakteristiek Scheimel, het is echt een mooi laantje, gekapt moeten worden. Ik begrijp dat gewoon echt niet. Iedereen kan parkeren bij ons voor. Er is helemaal geen enkel bezwaar. Sterker nog, mijn partner en ik hebben de helft van onze voortuin opgeofferd om daar twee parkeerplaatsen te maken. Iedereen is van harte welkom om bij ons te parkeren. Daarbij komt, mijn buurman zei dat eventjes, ik heb een aantal ... Dank voor de voorzet. Over het onderhouden. Dat doen wij allemaal zelf. Het groen wat u ziet op de Scheimel, doen wij zelf. Wij verticuteren, wij zaaien in en wij maaien. De gemeente komt hier nooit. Sterker nog, ik heb met mijn buurman paaltjes ... Nee, dat was jij niet. Je moet wel eerlijk blijven. Met de buurman hebben wij dat allemaal keurig ingezaaid. Paaltjes neergezet. En daarop werd direct een mijnheer op de brommer van de gemeente bij ons op aan en zei hij, die paaltjes moeten daar weg, want er moeten hier auto’s kunnen parkeren. Ik zeg, wij proberen dat een beetje netjes te maken, want dat is wel zo leuk voor het aanzicht. Wij werden gewoon min of meer echt gesommeerd om de palen weg te halen. Toen zei ik, wij doen gewoon het onderhoud, maar eigenlijk zou u dat moeten doen.

Ik bedoel, wij betalen daar volgens mij voor. Wij hebben een behoorlijke WOZ-waarde op ons huis, moet ik zeggen. Daar kunt u dat wel van betalen. Goed, wat mij ook stoort, want dat heeft de dame aan mijn rechterkant al gezegd ... Wij hebben dat even samen gemeten. Ik nam de passen, ik ben vrij groot. We zullen zeggen 100, laten we zeggen 110 passen. Daar liggen 42 parkeerplaatsen volledig leeg. Van ons huis naar die parkeerplaatsen is echt 110 meter. 42 lege parkeerplaatsen. Dag in, dag uit, nacht in, nacht uit. Ik begrijp er totaal niets van dat deze hele straat moet worden aangepakt. Iedereen in de wijk, behalve dan een aantal ouderen, die met alle plezier bij ons ... Die mogen zelfs bij ons op de oprit staan. Dat boeit ons totaal niet. Maar moet er nog meer ‘...’ gaan komen? Lijkt mij echt niet nodig. Even kijken. Er is natuurlijk al heel veel gezegd. Over de inbreng ... De voorzitter: Niet te veel doublures graag. De heer Hendriks: Sorry. Over de inbreng van de klankbordgroep, want wij zijn daar nooit voor uitgenodigd. Ik heb mij op dat moment wel aangemeld. Maar mijn partner en ik hebben meer dan fulltimebanen. Wij kunnen niet continu in het gemeenteblaadje kijken welk onderwerp waar besproken wordt. Ik had op zijn minst verwacht dat de klankbordgroep even bij ons zou komen melden, dit zijn de plannen voor de Scheimel. Dat was wel zo netjes geweest, vind ik.

Wij zijn volledig genegeerd hierin. Ik vind dat dat niet kan, als je ziet naar de plannen met de Scheimel. Laatste puntje. Dat is een emotioneel puntje voor mij, maar ik ga het toch even noemen hier. Dat is het laatste punt. Het komt weleens voor dat bezoek van ons, maar wij zelf ook als bewoners, hebben weleens op de Rongen ... Achter de Rongen en op de Scheimel is een parkeerplaats. Het is wel opvallend dat drie mensen, waaronder een mevrouw van 87, haar auto daar weleens heeft geparkeerd, ook mijn buurvrouw naast mij en de buurvrouw naast deze mevrouw, die ik vertegenwoordig vanavond, mevrouw ‘Nowe’, die woont op Scheimel nummer 10, dat daar heel gericht schade is toegebracht op de auto’s. Schade in de zin van diepe krassen. Schade in de zin van ruiten ingeslagen. Schade in de zin van ... Ik moet dit noemen. Daar hebben we al vaker het gevoel, nogmaals ik woon er zestien jaar, ik ken ook vrij veel mensen daar, mensen die eigenen zichzelf de parkeerplaatsen toe. Namelijk, die vinden dat zij net precies voor hun huisje moeten kunnen parkeren. Ik vind dat zo’n kleinburgerlijk gedrag. Met als gevolg echt crimineel gedrag. Wij houden dat in de gaten. Wij hebben een vermoeden wie dat zijn. Ik zal u zeggen, dat maken wij dan ook ... Daar gaan we echt een zaak van maken. Het is onbeschoft dat deze mensen denken dat publieke parkeerplaatsen gewoon maar kunnen geclaimd worden.

Is natuurlijk ondenkbaar en onmogelijk dat dat kan. Hele korte. Want als dat zo is, dan gaan mijn vrouw en ik natuurlijk onze voortuin in de originele staat brengen. Wij hebben één parkeerterrein. Dan parkeren wij één van onze leaseauto’s, krassen boeit niet ... Zetten wij dan voor ons huis. Daarmee creëert de gemeente geen nieuwe parkeerplaatsen. Ik moet u eerlijk

zeggen dat ik weet dat de andere bewoners daar ook zo over denken. Dat wil ik even als emotioneel stuk inbrengen. De voorzitter: Het is heel emotioneel. Dat moet ik u meegeven. De heer Hendriks: Goed, dat wilde ik even gezegd hebben. De voorzitter: Dank u wel voor uw emotionele inbreng. De heer Hendriks: Alstublieft. Sorry? De voorzitter: Dan wil ik tot slot het woord geven aan Nicole Elferink. Die heeft ook een inbreng. Mevrouw Elferink: Als laatste. Ik kan het kort houden. Ik ben een van de leden uit de klankbordgroep en daar vol enthousiasme aan begonnen. Ook aanjager geweest, samen met de buurvrouw die hier nu niet aanwezig is, om überhaupt tot het plan te komen. Maar ik moet wel zeggen, even toch iets ... De energie zakt wel wat weg, omdat je gewoon ziet, na zoveel sessies, je bent weer terug bij af en het gaat onmogelijk worden om het iedereen naar de zin te maken. Er is een parkeerprobleem, er is geen parkeerprobleem en alles daar tussenin. Dat maakt het heel vervelend. Ik kreeg het definitieve plan en open dat en zag daar de grasbetontegels. Ik denk, ik ben bij iedere vergadering geweest, ik heb even iets gemist. Want ik was er fel tegenstander van en heb iedereen fotootjes toe geappt van, weet je zeker? Iedereen was erover eens, dat moeten we niet willen, want dat wordt gewoon een betonzooi. Daar hebben we niks aan.

Vorige week nog eens even flink op de mail gegooid, jongens, hoe is het dan toch in die notulen terechtgekomen? Een van de leden wist zich te herinneren op Elbertsveen, die rand, daar wordt met één parkeerwiel in de berm geparkeerd. Daar zou iets van een verharding moeten komen. Maar niemand wil grasbeton. Dat staat nu wel in het plan. Wat het wel moest worden, dat staat open, maar grasbeton wil echt niemand, ook niet binnen de klankbordgroep. Dat is wat ik erover ... De anti-parkeerbuis, trouwens, daar is helemaal nooit over gesproken. Dat kwam niemand bekend voor. De voorzitter: Dat is uit de lucht komen vallen. Mevrouw Elferink: Dat is uit de lucht komen vallen. Dank u. De voorzitter: Goed. De heer Hendriks: Nog een ding. Mijn laatste opmerking, ‘...’, ik beschuldig niemand van het molesteren van auto’s. Maar het is wel zo dat wij wel een heel zwaar vermoeden hebben. Dat wil ik zeggen. Wij beschuldigen op dit moment niemand, zonder hard bewijs. De voorzitter: Maar ik begrijp dat de gemoederen daar wel mee bezig zijn. Dat begrijp ik ook. De heer Hendriks: ‘...’ De voorzitter: Duidelijk. Ik zou de raadsleden de gelegenheid willen geven om vragen aan u te stellen. Misschien aan één persoon of aan meerdere mensen. Mevrouw Hoogendijk wil graag beginnen.

Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Ik heb een vraag aan mijnheer Hendriks. U zegt dat u uw inrit in de tuin weg wilt doen en hem dan op het gras wil zetten als een soort dreigement dat er dan ... U bent emotioneel, ik gebruik het woord dreigement, mijnheer. De heer Hendriks: Maar weet u ... De voorzitter: U moet even uw microfoon aanzetten. De heer Hendriks: Sorry. De voorzitter: Want anders komt het namelijk ... Mevrouw Hoogendijk moet hem uit doen. De heer Hendriks: Neem me niet kwalijk. De voorzitter: Mevrouw Hoogendijk uit. Het rode ... De heer Hendriks: Ik bedoel dat natuurlijk ... Ik ga dat natuurlijk niet doen. Dat is duidelijk. Maar het is wel een emotioneel statement dat wij weldegelijk allemaal een deel van onze voortuin hebben opgeofferd. Nogmaals, wat mijn buurman zegt, wij worden niet eens genoemd. Er staat gewoon, de achtertuinen van de Schapendrift. Dat zijn de voortuinen van de Scheimel. Staat er niet in. Dat vinden wij een beetje vreemd. Daarnaast zeg ik van, iedereen kan daar parkeren. Als iedereen daar dan mag parkeren, dat mag al, waarom zou je die weg veranderen? Ik zeg dat een beetje gekscherend, maar dat betekent dat ik ook mijn auto daar neer mag zetten. Ik mag mijn auto op de Rongen zetten. Ik mag mijn auto overal neerzetten waar ik wil.

Het was een beetje gekscherend bedoeld, want zover zal het zeker niet komen, want dat zou wel heel erg kinderachtig zijn. Zo kinderachtig ben ik niet. De voorzitter: Mevrouw Hoogendijk. Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Ik heb wat vragen over die bermen en grasbetontegels en officiële en niet officiële parkeerplaatsen. Maar die kan ik misschien beter straks aan de wethouder stellen. De voorzitter: Dat mag ook. Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Mag dat nu of zal ik dat ... De voorzitter: Nee. Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Sorry. De voorzitter: Maar als u nog een vraag heeft, dan mag u die nog stellen. Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Ik heb verder geen vragen meer. Dank u. De voorzitter: Ga ik even die kant op. Mijnheer Kemperman. De heer Kemperman: Dank u wel, voorzitter. De teneur die ik uit de teksten van de insprekers haal, behalve die mevrouw van de klankborggroep, is dat er nauwelijks of geen communicatie tussen de klankbordgroep is geweest en de inwoners. Hoe heeft dat kunnen gebeuren? Want ik vind, communicatie is zowel een haal- als

een brengplicht. Met andere woorden, de klankbordgroep had het moeten pushen, maar de deelnemers hadden het moeten trekken, vanuit de klankbordgroep. Ik merk gewoon dat dat er niet is. Hoe heeft dat zo kunnen ontstaan? Kan iemand mij daar antwoord op geven? De voorzitter: Mevrouw Elferink, die zat erin. Misschien kunt u even uw microfoon erbij pakken. Het lampje even aan. Gaat uw gang. Mevrouw Elferink: Sorry. Toen het project startte en de klankbordgroep is opgericht, is er een brief gegaan naar de hele buurt dat de klankbordgroep er was. Met vragen, stond ook mijn telefoonnummer er zelfs in, geloof ik, dan kan je contact opnemen met een van de klankbordgroepleden of met Nicole. Dat is één. Nu bleek achteraf dat niet iedereen die brief gehad heeft. Daar was niemand zich van bewust. Dat is vervelend. Verder is afgesproken dat de klankbordgroepleden het eigen stukje, de eigen straat, voor en achter, klankborden. Dat is twee. Bij mijn weten is dat ook veel gebeurd. Wat we verder hebben gedaan. We hebben een grote buurtapp, namens de klankbordgroep op gecommuniceerd als er wat was. Het stond natuurlijk ook gewoon de op website van de gemeente. Weet je, het is heel vervelend als je er niet van wist, maar ik denk dat de meeste mensen wel wisten van het bestaan van ... Iedereen zei ook, wil je wat weten, kom het vragen.

De heer Nederlof: Ik wil daar graag twee punten even aan toevoegen, als dat mag zo. De voorzitter: Mijnheer Nederlof, gaat uw gang. Kort graag. Kort en krachtig. De heer Nederlof: Wat mijn buurvrouw zegt, is volledig terecht. Wij kennen elkaar ook goed en ik ben wel op de hoogte gebracht. Er is een eerste plan geweest, waar dit totaal niet in stond. Bij mijn vragen omtrent betongras is ook gelijk deze hele discussie losgebarsten en is de laatste week in den treure, ook binnen de klankbordgroep, getracht te achterhalen wat er nu eigenlijk is gebeurd. Naast het feit dat er een haal- en brengplicht is, zoals u zegt, over informatie, zijn wij niet als onderdeel van dit plan ook gehoord, zoals mijn collega hier ook ... Mijn buurvrouw gelijk ook zegt, iedereen doet dit voor zijn eigen stuk. Wij zitten niet in dit stuk. Wij worden ook niet met huisnummer genoemd in dit stuk. Er is geen enkele search die ik kan doen, online, bij de gemeente of wat dan ook, waarin mijn huisnummer voorkomt in dit plan. Tenzij ik op Schapendrift woon en dat mijn achtertuin is. De heer Oort: Mag ik daar ook even op reageren? Sorry. De heer Nederlof: Dat is waarvan ik even aan wil geven ten opzichte van de communicatie, dat zijn de twee punten. Ik ben het helemaal met u eens, er is een haalplicht. Er is ook duidelijk gecommuniceerd, ook in de buurtapp gecommuniceerd.

Bij het openen van de plannen zijn de initiële plannen anders geworden dan in het begin. Er is na het initiële gedeelte, waar duidelijk Scheindel ingetekend was als bestaande straat met vernieuwing van de parkeerplekken, maar geen grasbeton, geen parkeerplekken, is er later dat wel gedaan. Er is voor mij geen enkele reden geweest, als ik niet zie dat mijn huisnummer genoemd wordt of mijn straatdeel genoemd wordt, dat ik verwacht dat er meerdere aanpassingen zijn. De voorzitter: Mijnheer Oort, wil ... Mevrouw Elferink: Ik even graag wat toevoegen. Ik hoorde mijn buurvrouw ook zeggen, was de klankbordgroep wel evenredig vertegenwoordigd? De conclusie van de klankbordgroep zelf was, nee. Want er waren buren die naast elkaar woonden. Ook verschillend per straat. Dat was ook eigenlijk de eerste vraag, hoe is het tot stand gekomen? Dat was Bureau Infra, had het zo ... Of hoe heet ze, Annecon had het zo bedacht.

Wij hebben wel op eigen initiatief ook een buurvrouw uit helemaal de andere hoek betrokken, om het meer evenredig te krijgen. Maar als het gaat om jullie stukje, zou ik zeggen, er zijn twee klankbordgroepleden die bij jullie om het hoekje wonen. Je zou verwachten dat dat stukje was goed, maar toevallig nu op de valreep met die beton wat voor je deur komt te liggen, pakt het even anders uit. Maar ik zou zeggen dat jullie stukje wel goed vertegenwoordigd is geweest, al die tijd. De heer Nederlof: Wij hebben vanuit ons gedeelte daar nul informatie gekregen. Ik denk dat dat te maken heeft met een bepaalde vorm van belangenverstrengeling in welk deel van Scheimel je woont. Woon je op Scheimel of woon je in een ander deel, dat je die parkeerplek gebruikt? Ik begrijp honderd procent, er zijn ook een heel aantal mensen die op Rongen wonen, die daar de parkeerplekken gebruiken, die de parkeerplekken ook hartstikke hard nodig hebben, die kleine kinderen hebben, die slechter ter been zijn. Maar op het moment dat andere mensen in diezelfde rij twee, soms wel drie auto’s daar parkeren, gedurende de hele week, vaststaan en niet willen lopen voor honderd meter, kan ik ook begrijpen dat iedereen begint te klagen dat er geen parkeerplek is. Maar dat betekent niet dat er geen parkeergelegenheid is. Dat betekent niet dat er parkeergelegenheid ‘...’.

De voorzitter: Dat heeft u nu duidelijk gemaakt. De heer Nederlof: Dan moeten er manier worden gevonden om dit op te lossen met elkaar. De voorzitter: Een hele korte aanvulling van mijnheer Oort. De heer Oort: Even nog een aanvulling op ... Even twee punten. A, wij hebben nooit een brief ontvangen. B, wisten wij niet ... Heb ik niet ontvangen. Twee, wij zijn nooit bij de buurtapp, want dat heb ik ... Wij wonen zestien jaar op de Scheimel. Jij woont er hoelang? De heer Nederlof: Drie jaar. De heer Oort: Drie jaar. Wij wisten niet van die buurtapp. Wij zijn er niet voor uitgenodigd. Dat wisten wij ook niet. Dat even ter aanvulling. Mevrouw Baay-Timmerman: Idem dito. De heer Oort: Dat waren in ieder geval ... Dat gold voor nummer 8, nummer 10 en nummer 12. De voorzitter: Duidelijk. Heeft u nog ... Mijnheer Kemperman, nog één vraag graag. De heer Kemperman: Ik heb er nog eentje. Dat is voor de mijnheer, die ook tegen dat grasbeton is. Wat heeft u daar voor alternatief voor? Of voor de mensen die dat verfoeien, laat ik het maar zo zeggen, wat heeft u daar voor alternatief voor? De heer Nederlof: Dank u wel voor deze vraag. Er is geen alternatief nodig voor grasbeton. Grasbeton heeft als nare eigenschap dat het uiteindelijk een betonstuk wordt, zoals ik ook in de voorbeelden heb laten zien.

Het probleem daarmee, is dat de informele parkeerplekken, die juist nu zijn voor de bewoners die slecht ter been zijn en de mogelijkheid hebben om informeel te kunnen parkeren, weggenomen worden tot vaste parkeerplekken en daarmee het parkeerprobleem wordt opgelost. Er is geen enkel probleem tot parkeren op dat gebied. Je kunt perfect in de berm parkeren als het geëgaliseerd wordt opnieuw en de straat wordt

aangepast, terug in de originele staat, is er geen enkel probleem om dat te doen. Nogmaals nodigen wij iedereen uit om dat te doen, want wij doen dat ook met alle buren. De heer Kemperman: Maar dan vraagt u gewoon om bestrating. De heer Nederlof: Wij vragen gewoon om bestrating van de straat en de berm te laten zoals de berm is. Dat is gras met bomen. De voorzitter: Duidelijk. Dank u wel. Mevrouw Kukupessy. Mevrouw Kukupessy: Nee, ik heb geen vragen. De voorzitter: U hebt geen vragen? Prima, dan ga ik naar een ander. Mijnheer Meijer van D66, gaat uw gang. Ik noem uw partij er maar even bij, anders weten we niet precies waar we het over hebben. Het linker knopje. Gaat uw gang. De heer H. Meijer: Eerste vraag. Die mevrouw daar, Hendriks, klopt dat? De voorzitter: Mevrouw Baay. Mevrouw Baay-Timmerman: Mevrouw Baay. De heer H. Meijer: Sorry. U zit naast mijnheer Hendriks. Heel goed, Baay. U had het over dat u zich ook niet vertegenwoordigd voelt in de klankbordgroep. Wij zijn ook betrokken met participatie als partij. Wanneer vindt u dat zo’n wijk wel voldoende vertegenwoordigd is? Wat is het criterium daarbij? De voorzitter: Mevrouw Baay. Mijnheer Meijer kan misschien even de knop uitzetten. De heer H. Meijer: Sorry. Mevrouw Baay-Timmerman: Dank voor deze vraag. Dat is natuurlijk altijd een dilemma.

In hoeverre kan je iedere burger bereiken, iedere bewoner, zodat die dan ook gehoord gaat worden. Ik moet heel eerlijk zeggen, ik heb nooit een brief gezien. Dat betekent niet per definitie dat die brief nooit verstuurd is. Ik heb hem in ieder geval niet gezien. Ook niet in de relatie totdat ik dacht van, dit betreft daadwerkelijk mijn laantje. Ik moet even alert zijn. Ik moet eventjes naar een inspreekavond of iets dergelijks gaan. Informatievoorziening en -verschaffing is heel essentieel. Ik heb ook, in tegenstelling tot de overburen, buurman, geen ... Ik zit niet in de appgroep, wel de alertgroep. Daar hebben we ook een bepaalde app van. Maar ik heb helemaal verder niets vernomen. Dat blijkt ook uit de stukken nergens dat de Scheimel genoemd wordt. Als ik dan hoor dat de klankbordgroep soms bestaat uit twee mensen, twee buren die naast elkaar wonen en beiden vertegenwoordigd zitten in de klankbordgroep, dan zeg ik, daar begon ik mijn verhaal mee, hoe zit het met de vertegenwoordiging? De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Meijer, nog een aanvullende vraag? De heer H. Meijer: Ja. Dat is nogal een hot item aan het worden, dat grasbeton. De voorzitter: Kunt u de microfoon even aanzetten.

De heer H. Meijer: Dat is nogal een hot item geworden, dat grasbeton. Ik wil aan de vertegenwoordiger van de klankbordgroep vragen, hoe is het mogelijk dat er zo weinig protesten zijn gekomen tegen dat grasbeton, als nu duidelijk blijkt dat toch een fiks aantal bewoners daar hele grote problemen mee hebben? De voorzitter: Kunt u de microfoon uitzetten, mijnheer Meijer? De heer H. Meijer: Ja. De voorzitter: Dan horen we mevrouw Elferink. Gaat uw gang. Mevrouw Elferink: Dat probeerde ik duidelijk te maken in mijn speech, niemand wilde grasbeton. Toen ik het definitieve ontwerp ook zag, dacht ik, hoe komt dat erin? Toen ging de hele commotie los en de mensen terugzoeken in de notulen. Hier staat iets. Maar goed, de conclusie was dat er op Elbertsveen ... Daar wordt geparkeerd langs de weg. Daar is een klein groenstrookje waar dan één wiel in staat. Het idee was, dat moet verhard worden. Een optie, een verharding. Het zou nog grasbeton kunnen zijn. Maar iedereen was het er wel over eens, dat moet geen grasbeton zijn. De gemeente zou nog met een ander voorstel komen, maar ... De heer H. Meijer: Mag ik daar op reageren of ... De voorzitter: Als het heel kort is, dan kunt u daarop reageren, maar we gaan hier geen discussie aan. U kunt een vraag stellen. U krijgt antwoord. Heeft u nog een aanvullende vraag daarop, of gaat ... De heer H.

Meijer: De vraag is dan, heeft u in het uiteindelijke ontwerp wat aan de klankbordgroep is getoond niet voldoende gezien dat op al die plekken grasbeton is gekomen? De voorzitter: Kunt u de microfoon uitzetten? Mevrouw Elferink: Net als iedereen heeft de klankbordgroep het definitief ontwerp gekregen. Dat was vorige week. Wij hebben geen mogelijkheid meer gehad. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mijnheer Meijer van het CDA. De heer M. Meijer: Dank u wel, voorzitter. Geachte insprekers, hartelijk dank voor uw inspraak. Als CDA is het ons dierbaar dat er weinig afstand is tussen bestuur en inwoners. Uw aanwezigheid is daar het beste bewijs van. Het is niet allemaal gegaan zoals het zou moeten, dat is ook duidelijk. Dat weten wij als CDA ook. We zijn maar mensen. Tekortkomingen. Maar we doen ons best. Wij hebben u nodig om het beter te maken. Heel hartelijk dank, bij voorbaat. Even voor het politieke krachtenveld. Het CDA zit sinds kort niet meer in de coalitie, maar in de oppositie. Maar ik kan u verzekeren, wij zullen uw punten blijven volgen, omdat we ze stuk voor stuk allemaal zorgvuldig gedocumenteerd vinden ook ze onder de aandacht van de coalitie zullen brengen, als er op 20 september over gestemd moet worden. Ga ik even heel kort, als u me toestaat, de verschillende insprekers langs. De voorzitter: Als u eventjes ... U kunt één vraag stellen even.

De heer M. Meijer: Eén vraag. Nog een reactie op grasbeton. U hoeft niet naar Waalwijk om te zien dat het niet werkt. Dat kunt u in Blaricum al zien. Mijnheer Nederlof, u zegt dat de infrastructurele aanpassingen nodig zijn voor betere afwatering. Dat hebt u in uw voorstel van aanpassing staan. Waar denkt u aan?

De voorzitter: Mijnheer Nederlof, gaat uw gang. De heer Nederlof: Dank u wel, mijnheer Meijer. Het is eigenlijk het plan van de gemeente waar deze afwatering in naar voren komt. De vraag is geweest of wij kunnen afwateren, direct op de bestaande infrastructuur die er is. Daarvoor is een van de plannen, zoals ik het heb begrepen, het bij het hernieuwen en recht leggen van de straten en de stoepen waar af en toe tegels omhoog staan en het ook daadwerkelijk nodig is een duidelijk punt zoals de gemeente dat zelf heeft aangegeven. Wij zijn daar heel erg blij mee, want ik denk dat dat een hele goede stap voorwaarts is, op het moment dat wij nu de mogelijkheid hebben, omdat de straat openligt, om dit verder te maken. De voorzitter: Dank u wel. U hebt geen vragen meer, dan ga ik tot slot naar mijnheer ... U hebt nog een vraag? De heer M. Meijer: Misschien nog een vraag. Even voor mijnheer Hendriks, als ik het goed zeg. Mijnheer Oort, het opschuiven van ‘...’. Luid en duidelijk. Dat steunen wij volledig. Geen enkel punt. De voorzitter: Mijnheer Oyens, tot slot. De heer Oyens: Voorzitter, ik heb het een beetje lastig hiermee. Want er wordt een totaalplan voor een hele wijk gepresenteerd. Er zitten hier vijf mensen te klagen over auto’s.

Dan denk ik bij mezelf, in wat voor tijd leven we nu eigenlijk? Wat is er belangrijk? Een mooie wijk of het blik? Ik krijg daar een beetje kippenvel van. Dat is een gevoel wat ik daarvan krijg. Ik kan het niet helpen, maar u heeft mij dat zo gegeven. Ik snap het ook wel, want in de verste verte is er geen openbaar vervoer. Je moet wel auto’s hebben. Eén of twee. Sommigen hebben er zelfs meer. De vraag ik heb, is, omdat ik hier ook wat individuele problemen hoor, hoe moet ik dit rijmen met wat ik van andere kanten weer hoor. Mensen die zeggen van, kunnen die auto’s niet allemaal weg uit die wijk, want ze rijden toch er allemaal dwars doorheen. Uitstoot. Kindertjes die willen op straat spelen. Ik hoor het hier ook nog zeggen. Kunnen die auto’s niet allemaal naar het parkeerterrein, waar door u allen is gezegd, dat staat de hele dag leeg. Eigenlijk zou je kunnen zeggen, kunnen we het aantal auto’s niet gewoon halveren of zo of nog minder? Maar dat hoor ik weer niet. Het gaat alleen over grasbeton en over het parkeren in de berm. Heel braaf, mensen die heel goed hun best doen om paaltjes op gemeentegrond te zetten, wat in de hele gemeente verboden is. Maar vooruit, misschien kunnen we een keer dat gedogen. Ik heb een beetje moeite met deze totale inspraak, omdat het over een totaalplan gaat. Dat totaalplan gaat over een hele wijk. Ik hoor voornamelijk de Scheimel.

Ik hoor voornamelijk individuele gevallen. Hoe moet ik dit rijmen, als raadslid, over een totaalplan? Ik begrijp, die betonblokken, dat wordt in zijn totaliteit afgewezen. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Maar ik heb het heel moeilijk met ... De voorzitter: Wat voor vraag wilt u stellen? De heer Oyens: De vraag is, in hoeverre heeft de klankbordgroep het totaalbeeld gekregen van alle bewoners, of in hoeverre alleen van een klein groepje die hier zit en in de zaal zit? Heeft de klankbordgroep daar, hoe zal ik het zeggen, zijn best voor gedaan om iedereen via appen of via een buurtbezoek, om eens te vragen, wat vindt iedereen hiervan? Ik heb een beetje de indruk dat daar, niet bewust, een beetje een kloof is. Het is zo jammer dat er maar ... Omdat ik niet een andere kant kan vragen. Maar ik zou dat graag toch weleens een keer willen weten. Dat is mijn vraag eigenlijk aan u. De voorzitter: Er is een mevrouw vanuit de klankbordgroep die hier zit natuurlijk. Die heeft daar ook al het een en ander over gezegd, denk ik.

Mevrouw Elferink: Naar mijn weten, iedereen heeft zijn best gedaan om zoveel mogelijk mensen om zich heen te bevragen. Ieder voor zijn eigen straat, of als die straat niet vertegenwoordigd is, ervoor en erachter. Er was een hoek die we misten, op Elbertsveen. Er zijn twee klankbordgroepleden, Elbertsveen aan de ene kant ... Dat is een beetje een misser geweest, want die straat is helemaal rond en lang. De andere kant was helemaal niet vertegenwoordigd. Dat hebben we rechtgetrokken. Dat was een actieve dame, die ook die hele kant heeft gepakt. Ik heb de indruk dat er heel veel uitgevraagd is. Maar het is niet zo dat ieder huis is aangebeld door mij persoonlijk. De heer Nederlof: Mag ik misschien ook iets toevoegen nog? De voorzitter: Ja. De heer Nederlof: Ik zou heel graag willen toevoegen, want ik begrijp van de heer Oyens dat hij denkt dat ... Helaas hebben wij vijf minuten de tijd om ons probleem over de bühne te krijgen, want er is heel veel goed gedaan. Er is een grote consensus in de buurt dat wij een groene wijk willen zijn, waarbij er mogelijkheid moet zijn om buiten te spelen. Waar we niet auto’s willen, maar juist autoluw willen. Het zijn allemaal dingen die heel goed zijn opgepakt door de gemeente.

We hebben hier alleen vijf minuten de tijd om een laatste bel te trekken, om hier een stop tegen te zetten, omdat wij denken dat het op dit moment, zoals het nu gaat, toch net misloopt. Dat zou echt zonde zijn. Mijn complimenten voor een grote effort van de klankbordgroep. Mijn complimenten voor de gemeente voor het zien als Bouwvenen wat het is. Mijn complimenten ook door alle medebewoners van de Bouwvenen, want er is veel consensus over het groen. Er is veel consensus over het gras. Er is veel consensus over dat gedeelte. Er is een deel consensus over wel of niet parkeren. De voorzitter: Ik denk dat we met deze positieve ... De heer Nederlof: Dat is in deze samenvatting beter voor u dan de stelling zoals u hem net neerzette. De voorzitter: Met deze positieve insteek zou ik inderdaad toch ook wel willen afsluiten. Er is heel veel goed gegaan, maar er is ook iets niet goed gegaan. Dat heeft u duidelijk gemaakt, denk ik, vanavond. Ik denk dat het goed is als u wil dat raadsleden nog contact met u hebben, dat u even uw gegevens doorgeeft aan de griffier, zodat uw gegevens even doorgegeven worden aan alle raadsleden die hier zitten, die altijd nog de gelegenheid hebben om persoonlijk met u nog eventjes contact op te nemen, als u dat wil. Zullen we zo dit afsluiten? Dan zou ik willen doorgaan ... U mag rustig blijven zitten.

Want wij gaan nu als raadsleden onderling met elkaar over dit onderwerp praten, samen met de wethouder en de beleidsmedewerker die hiervoor verantwoordelijk is. Ik begin nu even aan de andere kant. Mijnheer Meijer, als u wil beginnen met het onderwerp? De heer H. Meijer: Bedankt voor de gelegenheid. Ik ben enigszins verbaasd om te horen dat, na al die uitputtende zittingen met de klankbordgroep en ook gesprekken met bewoners waarschijnlijk, neem ik aan tenminste, er uiteindelijk een definitief ontwerp komt waar toch een groot manco in zit. Waaruit blijkt dat er niet voldoende geluisterd is naar mijn ... Wat ik nu ... Dat gevoel krijg ik nu. Dat er niet voldoende geluisterd is naar de klankbordgroep. Dat vind ik toch een vraag aan de wethouder. Wat vindt hij daar zelf van? De voorzitter: Mijnheer Meijer, als u de microfoon uitzet, dan ... Aan wie geef ik het woord? Wethouder Cornelis: In eerste instantie, bedankt voorzitter ... De voorzitter: Mijnheer Cornelis, in eerste instantie, misschien aangevuld door mijnheer Verduijn.

De heer Cornelis: Zo werkt het. U hebt allemaal kunnen zien dat in elk geval gepoogd is om dat te doen. De privacy dingen maken dat je niet zo gemakkelijk op een afstandje de turfjes kunt doen. Ik moet zeggen dat ik vind dat het proces wat hier plaatsvindt ook daarvoor bedoeld is. Want we hebben blijkbaar een groepje aaneengesloten huizen ergens in het proces gemist. Dan inhoudelijk. Ik ben ook blij met de opmerking van een van de insprekers dat het bijna allemaal goed gaat, behalve dat ze het met dit punt niet eens zijn. Dat is input die dan toch nog hier terechtgekomen is uiteindelijk. Dat is op zich wel de bedoeling van het hele proces. Ik weet niet ‘...’ een inhoudelijke opmerking hebt over wat er bij dat proces gegaan is ‘...’ wat er ‘...’ zijn. Maar ik wilde in elk geval melden dat ik ook overigens blij ben met het feit dat er verzorgd werk gemaakt is van de input, want dat helpt toch wel een hoop. De voorzitter: De heer Verduijn, gaat uw gang. De heer Verduijn: Een korte toelichting op het proces wat we doorlopen hebben. Wij hebben al meer dan een jaar geleden een brief verstuurd in de hele wijk en gemeld dat we met de Bouwvenen aan de slag willen. In principe willen we het riool vervangen. Daarvoor moet de bestrating er ook uit. Wij hadden de intentie om te verbeteren waar mogelijk.

We wilden niet het beeld van de straatinrichting veranderen, maar wel verbetervoorstellen vanuit de wijk meenemen in de nieuwe inrichting. We hebben ook een enquête daarbij rondgestuurd. Bij die enquête hebben we ook gevraagd of mensen interesse hebben om in de klankbordgroep te komen. Het is een hele ambitieuze wijk, hele betrokken wijk. We kregen zoveel aanmeldingen. Met een klankbordgroep van 42 kunnen wij niet aan het werk, zoveel aanmeldingen waren er vanuit nog gen 200 woningen in de wijk. Dat is heel veel. Meer dan ik gewend ben. We hebben daar 10 uit geselecteerd. Dat is onafhankelijk door een communicatieafdeling gedaan. Daar heb ik me niet mee bemoeid. Er zijn 10 mensen uitgekomen, die verdeeld zijn over de straten. Daar is iets misgegaan, want 2 buren zitten bij elkaar. Dat had misschien gekund. Met die 10 mensen zijn we wel de klankbordgroep gestart. Daarbij heb ik ook met de klankbordgroep afgesproken, als er behoefte is om te wijzigen in de klankbordgroep, dat dat wat mij betreft kan, maar dan wel in onderling goed overleg. Dat is aan de klankbordgroep om te zeggen van, de ene persoon gaat eruit, uit de klankbordgroep. Daar komt een andere bewoner voor in. Dat is ook gebeurd. Bij één buurvrouw van Nicole of in ieder geval bij één bekende. We hebben zes sessies gehad met die klankbordgroep. Dat is heel goed gegaan.

In goede harmonie hebben we naar de problemen in de wijk gekeken. Een groot probleem kwam uit de enquête naar voren. Dat was het parkeren. We zitten hier met bewoners in de Scheimel, die hun auto op eigen terrein kunnen zetten. Dat is niet bij alle bewoners het geval. Bewoners die die luxe niet hebben, klagen over de parkeercapaciteit. Daarom is er gekeken naar extra parkeren in de wijk. Er zijn leuke ideeën geweest. Veel ideeën zijn ook weer met argumenten terzijde gelegd. Bij de Scheimel was sterk de behoefte om op het gras ... Daar wordt op het gras nu geparkeerd voor de tuinen van de Scheimel. Dat zijn inderdaad de voortuinen van de Scheimel, niet de achtertuinen van de Schapendrift. Dat is een fout van mij. Maar in die grasstrook wordt geparkeerd nu. Wij hebben gekeken met andere bewoners, die daar graag gebruik van maken, of we dat beter kunnen faciliteren. Vandaar dat die grasstenen naar voren gekomen ... Grasbetontegels kan je het noemen. Het heeft meerdere namen. Beton, dat lijkt dan weer heel veel beton. Meer grasstenen. Met grasstenen kan je parkeren beter faciliteren, dat het minder drassig wordt, onder die auto’s. We hebben ook gekeken naar het Parkpad bijvoorbeeld in Oosterhout. Dat zijn nu gebakken klinkers. Daar hebben we ideeën neergelegd om daar ook grasstenen neer te leggen. Want grasstenen zijn beter voor het klimaat.

Dat is toch een stukje ontstenen, of hoe noem je dat. Openen en aanbrengen. Het klimaat beter. Maar vanuit de wijk is gezegd van, wij vinden die grasstenen inderdaad niet mooi. Dat is een heel duidelijk signaal geweest. Dat is voor mij ook de aanleiding geweest om dat terug te draaien en hergebruik van stenen. Ook in Oosterhout, daar komen gebakken materialen terug. In de formele parkeerplaatsen komen gebakken materialen en geen grasstenen. Dat was in eerdere plannen anders. Daar

hebben we naar geluisterd. Alleen die informele plekjes, waar in het groen geparkeerd wordt, daar hebben we vastgehouden aan grasstenen om die andere mensen die wel graag meer parkeerplaatsen willen in de Scheimel, om die tegemoet te komen. Voor is dat geen gehard item. Ik kan me goed voorstellen dat we daar met de klankbordgroep, in de nadere uitwerking van het groenplan, want het is toch parkeren in het groen, het heeft een relatie met groen, misschien uitgebreid met een aantal van de mensen van de Scheimel ... Dat die daar ook hun zegje kunnen doen. Dat we kijken of we dat misschien anders moeten doen. Ik denk dat dat het meest praktisch is. De twee bomen die verdwijnen, dat is ook doorgevoerd. De twee bomen in de Scheimel die weggaan, gaan weg om meer parkeergelegenheid in het gras te geven. Daar kan anders over gedacht worden. Ik zie u nee schudden, maar ook daarvan ... Kijk, laten we dat meenemen in de nadere uitwerking van het groenplan. Ik zou dat antwoord ... De voorzitter: U gaat niet meer in discussie nu, want dat is niet de bedoeling. Later kunnen we het daar met elkaar misschien nog over hebben, maar we gaan nu niet meer met elkaar in discussie hierover. Het is denk ik een duidelijk verhaal. Mijnheer Meijer, heeft u nog verder iets daaraan toe te voegen? Misschien zou u eventjes de knop uit willen zetten. De heer H.

Meijer: Wat mij is opgevallen, is dat er een ongelofelijke hoeveelheid aandacht besteed is aan alle vragen en antwoorden en opmerkingen die er gemaakt zijn. Is echt een enorme lijst. Mijn compliment is voor de ambtenaren die dit allemaal verzorgd hebben. Ik heb echt de indruk dat er heel zorgvuldig naar al die zaken gekeken is. Er gaan natuurlijk altijd dingen mis. Kijk, die mensen van de Scheimel krijgen de gelegenheid, hoor ik nu, om daar nog een zegje over te doen. Dat vind ik heel positief. Dank u wel. De voorzitter: Dan wil ik de heer Meijer van het CDA eventueel de gelegenheid nog geven. De heer M. Meijer: Dank u wel. Ik zal het kort houden. Alle lof ook voor het opstellen van het project en, nogmaals, deze ronde om de laatste puntjes op de I te zetten. Zo zie ik het. Of zo ziet onze partij het ook. Ook complimenten aan u. Nog wel even een accentje. Bij het riool, dat spreekt natuurlijk mensen niet zo aan, dat zit allemaal onder de grond, maar wij zijn als partij van het onzichtbare. Dat zult u begrijpen als christelijke partij. Wij geloven ook de onzichtbare werkelijkheid. Die zit voor een deel ook onder het maaiveld. Maar daar zijn wij ook een groot voorstander van. Het is niet om u te plagen over achterstallig onderhoud. Het scheiden van riool ...

Hemelwater, zoals we dat zo mooi noemen bij het CDA, dat komt uit de hemel, dat mag zo naar het oppervlaktewater, dat hoeft niet gezuiverd te worden. Als we dat niet doen, scheelt dat u op den duur weer zuiveringskosten. Want dan gaat het hier niet naar de rioolwaterzuivering. Dat is meer een opmerking. Een vraag is nog, dat stel ik eigenlijk een beetje aan u, maar ik ben ook heel blij dat u er nog zit, in het heen en weer gaan wat mijnheer Meijer al heeft beschreven van uitermate zorgvuldig vraag en antwoord, complimenten nogmaals, staat ook een opmerking, de klachten over de rijksweg A27 en de geluidsoverlast en de fijnstof, kunt u adresseren aan Rijkswaterstaat? Ik weet niet of dat in die klankbordgroep zo ontvangen is. Zo staat het wel op onze papieren, die we kunnen bestuderen. Dat is eigenlijk mijn vraag. Ziet u kans ... Kijk, formeel heeft u, denk ik, gelijk. Een rijksweg gaat de gemeente niet over. Zo zit Nederland in elkaar. Maar u hebt daar wel allemaal last van. Fijnstof, lawaai. De voorzitter: Wat is uw vraag, mijnheer Meijer? De heer M. Meijer: Mijn vraag is, kan de gemeente ... Kunt u in uw aanpak van deze mooie wijk, die nog mooier wordt, ook de bewoners een handreiking doen om collectief met Rijkswaterstaat in gesprek te gaan? Want anders vind ik dat een beetje, als partij, de mensen van het kastje naar de muur sturen.

U moet niet bij de gemeente zien, dan moet u bij Rijkswaterstaat zijn. Kunt u dat doen? Dat is mijn vraag.

De voorzitter: Ik zal deze vraag aan mijnheer Cornelis kunnen stellen? Misschien kunt u ... Wethouder Cornelis: Ja, die valt buiten het project inderdaad. Maar wat ik er over kan zeggen, in elk geval, is dat de projecten, zoals de A27, hebben een brede vertegenwoordiging van Jan en alleman. Dan zeker ook voorop de drie dorpen die er op dit stuk bijzitten. Over die projecten op zich is niet zo heel veel bekend. Het is wel zo dat er met geluidsschermen stevig geëxperimenteerd is, ook gezien de Blaricummermeent, waar ze stukjes wel en stukjes niet hadden. Dat ik zeker op alle momenten die ik de kans krijg om bij gewest, regio, provincie bepleit dat die oplossingen zo goed mogelijk moeten zijn. We zullen daar niet altijd de doorslag in krijgen. Dat is wel het enige eerlijke antwoord wat ik daarop kan geven. De geluidskaarten die u ook pas nog hebt gezien, wijzen ook uit dat in ons dorp de echte geluidsproblematiek op twee andere punten ligt. Maar in de rangorde, ze zijn er maar het is nummer drie. Waar we kunnen, proberen we dat, maar dat is nou eenmaal ‘...’ en er zijn weer andere redenen om geluidsschermen een bepaalde hoogte te geven. Die zijn omhoog gegaan. Ook bij de Blaricummermeent hebben we daar enig succes geboekt, hebben we dingen kunnen doen. Het kan wel, maar je moet heel veel mensen mee hebben. Ik ben heel voorzichtig met het doen van beloftes.

Dit is wel buiten de orde. De voorzitter: Dank u wel. Nou wil ik naar mijnheer Oyens. Heeft u nog vragen? De heer Oyens: Ja, ik heb nog twee aanvullende vragen. De eerste is, we hadden het net over stof. Hoe staat het met het stof van het weggetje langs de Goyergracht? Wethouder Cornelis: Dat is ook beetje buiten ... De heer Oyens: Is een beetje erbuiten, maar het is wel hier nadrukkelijk aan de orde. De voorzitter: Mijnheer Oyens, kunt u eventjes die uitzetten? Ja. Wethouder Cornelis: Maar op dit moment is het zo dat we niet precies weten hoe een lange termijn oplossing eruitziet, maar dat we met het contact met Eemnes, zelfs ook een persoonlijk bezoek ... De toezegging is dat ze wanneer nodig zullen sproeien, om in elk geval die deklaag bij elkaar te houden. Dat is niet een permanente oplossing. De term waar nodig is ook nog niet helemaal specifiek ingevuld. Maar ik hoor heel graag, ook van mensen die daar wonen, wanneer het duidelijk weer nodig is. Er is flink wat begrip, ook aan de Eemnesser kant, voor dit probleem. We hebben een algemeen probleem met die hele weg, dat het een complexe situatie is met de hele totstandkoming ‘...’ milieu enzovoort. Dat kunt u allemaal in de krant lezen. Maar het eerste stuk van deze opmerking, de wethouder van Eemnes is zelf ook wezen kijken. Is het met ons eens. We proberen in elk geval het lapmiddel toe te passen, wanneer nodig.