Transcript rondetafelgesprekken 21 maart 2023

TRANSCRIPT VAN DE RONDETAFELGESPREKKEN 2 VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 21 maart 2023

Opening De voorzitter: Goedenavond allemaal, nogmaals. We beginnen met de RTG van 21 maart 2023. Oftewel, het voorjaar is begonnen. Welkom aan allen hier in de zaal in het prachtige gemeentehuis, geweldig dat u hier in zo'n groten getale bent gekomen. Ik heet de raadsleden van harte welkom, het college en uiteraard ook iedereen die thuis met ons meeluistert. Ik hoop dat ik goed verstaanbaar ben achterin de zaal. Ja, komt het allemaal goed binnen? Prima. De heer …: Het mag iets harder. De voorzitter: Mag iets harder, dan ga ik nog iets meer in de microfoon praten. Ik hoop niet dat die gaat piepen op een gegeven moment, maar dat horen we vanzelf. Mijn dame is Christien Dobber en ik mag vanavond uw voorzitter zijn. Om te beginnen even een huishoudelijke mededeling, of iedereen zijn telefoon in de stille modus of uit wil zetten, want anders gaan wij hier allerlei gesprekken krijgen door de vergadering heen. U moet mij niet kwalijk nemen dat ik als voorzitter van deze RTG begin met een kort woord tot u allen te richten, ook al is deze avond vooral bedoeld voor u, waarbij wij luisteren als raadsleden. Daarna zal ik in een vogelvlucht het uitbreidingsplan van Albert Heijn aan uw toelichten, om daarna alle insprekers de gelegenheid te geven de raad toe te spreken.

Nadat alle insprekers hebben gesproken, krijgen de raadsleden de gelegenheid met het college over dit onderwerp in gesprek te gaan. 1.

Definitieve Verklaring van geen Bedenkingen Uitbreiding Albert Heijn De voorzitter: Vanavond zijn wij hier bij elkaar om het uitbreidingsplan van Albert Heijn te bespreken. Een onderwerp dat bijzonder leeft in ons dorp, maar dat tegelijkertijd ons dorp ook splijt. Dat baart deze gemeenteraad bijzonder veel zorgen. Het gaat hier om een uitbreidingsplan midden in ons dorp van onze dorpswinkel, waar iedereen graag naartoe gaat, een soort instituut dat hier tevens een sociale functie heeft. Toch is het uitbreidingsplan een splijtzwam geworden. De emoties zijn hoog opgelopen, we zijn elkaar helaas op dit onderwerp in de loop der tijd behoorlijk kwijtgeraakt. Daar heeft corona met haar beperkingen ook gedeeltelijk aan bijgedragen. Er worden petities uitgeschreven door voor- en tegenstanders, voor- en tegenstanders bejegenen elkaar op een vaak ongewenste manier en de toon waarop het gesprek hierover wordt gevoerd is hard en soms respectloos. Het is duidelijk dat het vertrouwen in het openbaar bestuur in Nederland onder druk staat en dat heeft effect op de omgang tussen politieke voor- en tegenstanders. Dat vertrouwen, dat staat hoog op de agenda van deze gemeenteraad, maar daar hebben wij ook u als inwoners bij nodig. Raadsleden zijn gekozen om met inwoners en namens inwoners besluiten te nemen over zaken waarover door diverse belanghebbenden heel verschillend kan worden gedacht.

Maar meepraten betekent niet dat inwoners altijd datgene krijgen waar ze op hopen. Een belangenafweging met veel belanghebbenden, zoals ook in dit geval, betekent vaak dat er mensen teleurgesteld zullen worden. Dat is het meest ondankbare deel van ons raadswerk, maar daar lopen wij ook niet voor weg. Het is dan ook onmogelijk om te verwachten dat wij alle inwoners altijd voor 100 procent tevreden kunnen stellen. Ook deze raad is op zoek naar de dialoog met haar inwoners. Wij zijn blij met mensen die invloed willen uitoefenen op de lokale besluitvorming en juichen onder andere de oprichting van een buurtschap Oude Dorp van harte toe. Wij zoeken die dialoog, dat is voor deze raad soms ook een worsteling, maar dan wel een dialoog waarin je begrip hebt voor elkaar, je aandachtig en oprecht naar elkaar luistert en respect hebt voor elkaar en elkaars standpunt. Daar heeft het de

laatste tijd wel regelmatig aan ontbroken en ik kan u wel zeggen dat de raadsleden na de laatste emotionele openbare raadsvergadering over dit onderwerp onthutst naar huis gingen. Iets vinden betekent niet dat je geen oog moet hebben voor de ander. Deze raad heeft alle begrip voor de emoties en zorgen die deze planuitbreiding met zich meebrengt, maar zal zelf deze emotie niet laten domineren in haar besluitvorming. Daarvoor heeft u ons ook niet gekozen. U heeft ons wel gekozen om goede en afgewogen besluiten te nemen op grond van feiten, afspraken en wetgeving en daarbij dient ieders belang op een goede manier te worden meegenomen. In die besluitvorming heeft de inwoner altijd de mogelijkheid haar wensen en bezwaren met de raad te delen, zo ook weer vanavond. Laat duidelijk zijn dat deze raad in haar voorlopige besluitvorming over dit onderwerp niet over één nacht ijs is gegaan. Daarom tot slot is het goed om nog eenmaal het proces van uitbreiding van Albert Heijn in het kort met u te delen, temeer omdat hier veel onduidelijkheid over bestaat. Sinds 2012 is de eigenaar van de Albert Heijn in gesprek met de gemeente Blaricum over een uitbreiding van Albert Heijn en in die gesprekken zijn uiteraard ook alternatieve locaties besproken. De gemeenteraad heeft in juli 2016 echter de Centrumvisie vastgesteld waarin de voorkeur is uitgesproken voor uitbreiding op de huidige locatie.

Dat is bijna zeven jaar geleden. Vervolgens heeft de uitbreidingswens van Albert Heijn een tijdje in de ijskast gestaan, omdat simpelweg de ruimte voor uitbreiding ontbrak. In 2020 kreeg Albert Heijn de mogelijkheid om het naastgelegen pand van Blushing met de achterliggende woning aan te kopen en met deze aankoop heeft Albert Heijn gemeend een uitbreiding te kunnen realiseren waarbij rekening kon worden gehouden met een goede inpasbaarheid en voldoende parkeergelegenheid. Alleen was er wel een omgevingsvergunning nodig die afweek van de regels van het bestemmingsplan en er moest een uitgebreide planologische afwijkingsprocedure worden doorlopen. Vervolgens heeft deze raad begin 2021 in de voorontwerpfase het eerste uitbreidingsontwerp van Albert Heijn als ongewenst gekwalificeerd. Dat betekende dat Albert Heijn opnieuw naar de tekentafel moest. In december 2021 heeft Albert Heijn toen uiteindelijk een aanvraag omgevingsvergunning ingediend met een aangepast plan. De gemeenteraad heeft een paar maanden later unaniem de ontwerpverklaring van geen bedenking voor het bouwplan onder voorwaarden afgegeven. Het betreft hier een voorlopige verklaring van geen bedenking, zodat iedereen de mogelijkheid kreeg om een zienswijze in te dienen op de ontwerpverklaring.

De zienswijzen zijn na zes weken allemaal ambtelijk beoordeeld en verwerkt in een nota van zienswijzen, waarin wordt aangegeven of de zienswijze tot een aanpassing van het plan kan leiden. Er zijn zestien zienswijzen ingediend waarvan dertien op de voorlopige verklaring van geen bedenking. De komende raadsvergadering van 28 maart aanstaande moet de voorlopige verklaring van geen bedenking definitief door de raad worden vastgesteld en de beantwoording van de dertien zienswijzen zijn onderdeel van deze besluitvorming. Dit is de officiële procedure die een gemeente in geval van afwijking van bestemmingsplanregels heeft te doorlopen. Als voorzitter hoop ik dat we vanavond een goede bijeenkomst zullen hebben, waarbij we oprecht naar elkaar luisteren. Niet om in eerste instantie consensus te bereiken, maar ook om te leren van elkaars verschillen. Dan even het verloop van deze avond. Als voorzitter zal ik insprekers een voor een verzoeken naar voren te komen om in te spreken. Hiervoor is een microfoon opgesteld voor u. We hebben in totaal zeventien insprekers, dus enige sturing hier van mijn kant is hier wel gewenst, denk ik. Ik ben geen voorzitter met een stopwatch, maar wel een met een horloge. In principe heeft iedere inspreker vijf minuten om met de raad zijn zorgen of positieve opmerkingen te delen.

Na iedere inspraak hebben de raadsleden gelegenheid om verhelderende vragen te stellen. Tijdens de RTG is het nooit de bedoeling om met elkaar in discussie te gaan en daar zal ik ook op toezien. Ik verzoek u vriendelijk om adhesiebetuigingen in welke vorm dan ook achterwege te laten, dat komt namelijk de sfeer niet ten goede. Genoeg gesproken nou van mijn kant, we kunnen nu snel beginnen met de insprekers, want daar gaat het vanavond voornamelijk om. We hebben een hele lijst met insprekers waarvan ik vraag of mevrouw Elisabeth de Wit als eerste naar voren wil komen. U zit helemaal achteraan. De voorzitter: Goedenavond, de microfoon is voor u. Gaat uw gang.

Mevrouw De Wit: Hij staat aan? Ja. Mevrouw de voorzitter, geachte raad, … De voorzitter: Misschien kunt u iets dichter bij de microfoon zitten. Mevrouw De Wit: Beste dames en heren, u haalt eigenlijk al veel voor mij weg, want uw toonzetting is een van verbinding. Ik wil hier eigenlijk min of meer een lans breken om de sociale spil die Albert Heijn speelt binnen ons dorp, om die nogmaals te benadrukken en dat we die ook kunnen continueren. Je hoeft maar aan te kloppen voor een sponsorbijeenkomst, een werkpaardgebeuren, noem het op: Albert Heijn staat altijd klaar, je hebt geen gesloten deur. Ik ken geen Albert Heijn in Nederland die dit dorp zo'n warm hart toedraagt. Dan wil ik niet voorbijgaan aan de argumenten van voor en tegen, iedereen heeft zijn mening, maar ik denk dat we wel moeten benadrukken dat deze eigenaren van deze Albert Heijn buitengewoon belangrijk zijn voor het voortbestaan van dit dorp. De polarisatie die op dit moment langzamerhand ontstaan is, maakt dat wij niet vredig met elkaar kunnen samenleven en ik zou ook willen pleiten voor een beëindiging van deze polarisatie. Op een gegeven moment heeft iedereen zijn stem gehad en dan zal je inderdaad, zoals u zegt, je moeten neerleggen bij het apparaat wat wij met zijn allen gekozen hebben. Daarmee wil ik eigenlijk, ik heb maar één korte boodschap: stop de polarisatie, ga niet naar de Raad van State.

Dat zal uiteindelijk wijn in oude zakken zijn – of oude wijn in nieuwe zakken, ja, ja – maar dit zal een vertraging opleveren, een verlenging van de polarisatie en dient geen doel. Ik wil eigenlijk op het gezonde verstand, want we zijn een dorp van ondernemers. De meeste mensen hebben hun rijkdom niet vergaard met een loonsalaris, maar met een ondernemerssalaris. Waarom zouden we nou deze ondernemer zo dwarszitten en verantwoordelijk houden voor allerlei problemen die in elk dorp in Nederland spelen? Nou, dat is eigenlijk wat ik wil zeggen: ga alsjeblieft niet naar de Raad van State, laat het niet doorgaan. Nog even en we zitten bij Jinek – ik ga trouwens hierna naar Jinek, ‘…’ – en dan lacht werkelijk heel Nederland om wat wij hier aan het doen zijn, namelijk de uitbreiding van een Albert Heijn die ons allen ten dienste staat. Dit was het. De voorzitter: Dank u wel. Het is wel een beetje een adhesiebetuiging die u net deed, dus ik verzoek u eigenlijk … Mevrouw De Wit: ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Heel goed, heel goed. Mevrouw De Wit: ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Dank u wel, mevrouw De Wit. Dan vraag ik als tweede naar voren de heer Hans Mohrmann. De microfoon is voor u, gaat uw gang. De heer Mohrmann: Dank u wel. Mevrouw de voorzitter, dank u wel voor die mooie woorden die u had voor het buurtschap. Ik sta hier dan ook namens het buurtschap vanavond.

Voorzitter, geachte raadsleden, na twee maanden telt het buurtschap al 100 leden die zich met oprecht zorgen maken over de voorgenomen Albert Heijn-ontwikkelingen. Uit een recente enquête onder huishoudens die binnen een straal van 100 meter van Albert Heijn wonen, zijn de exitpolls als volgt: 46 procent is tegen de uitbreiding, maar niet tegen Albert Heijn, 20 procent is neutraal, 9 procent is buitengewoon sterk voorstander en 15 procent is nog niet gevraagd. Dat geeft toch wel aan hoe de stemming in het dorp is vlakbij Albert Heijn. Van fouten uit het verleden kan je lering trekken. In 2007 werd een eerste uitbreiding van Albert Heijn toegestaan, maar er waren te weinig parkeerplaatsen. Bijlage 1 uit de parkeernota van 2009 staat dat de super een behoefte heeft van 49 parkeerplaatsen, terwijl er maar 28 zijn gerealiseerd. Het verkeer is sindsdien toegenomen en ondanks de

invoer van de blauwe zone en de uitbreiding van parkeerplaatsen bij Bellevue is de overlast in het dorp niet afgenomen. Hoe gaat u dit dorp autoluw maken als de Albert Heijn uitbreidt en de parkeerbehoefte daarmee verder toeneemt? Activiteiten die aanzienlijk nadelige gevolgen voor de leefomgeving doen ontstaan of dreigen te doen ontstaan, mogen eenvoudig niet van de wetgever. Dat er bij handhaving gevolgen kunnen zijn voor de bedrijfsvoering van een ondernemer behoort tot het ondernemingsrisico. De vloerproductiviteit van Albert Heijn – en dat is de omzet per vierkante meter winkeloppervlak – ligt 50 procent boven dat wat andere Albert Heijns doen. U weet, alles heeft zo zijn prijs. De kosten van deze enorme omzet wordt afgewenteld op de omgeving. Hoe komt deze omzet dan tot stand, denk je dan. Daar moet je over nadenken. Dan zeg je: dat komt ten dele ten koste van de andere winkeliers in het dorp. En dat komt ook natuurlijk door de aantrekkingskracht van extra kopers die met hun auto naar Blaricum komen, want het aantal inwoners van Blaricum zelf is – althans, het oude dorp – is al tien jaar stabiel. Dus ergens moet dat vandaan komen, deze omzet. Tot slot een aantal vragen. U had het over alternatieven, maar zijn die met de nodige zorgvuldigheid afgewogen? Dat is vraag één.

De super in haar huidige omvang en met een kleiner assortiment heeft namelijk ook een economisch bestaansrecht in dit dorp. Bent u van mening dat de verkeersintensiteit en parkeerproblemen voldoende in beeld zijn gebracht de afgelopen periode? Heeft er naar uw mening zorgvuldig onderzoek plaatsgevonden? De last-minute circulatieoplossing voor vrachtwagens is snel bedacht, maar is die ook doordacht? Wat zijn de veiligheidsconsequenties voor auto's, voetgangers, fietsers? Is met toelaatbare verkeersintensiteit – lees: verkeersveiligheid – in de haarvaten van dit dorp voldoende rekening gehouden? En laat mij tot slot nog even ingaan op de recente notitie die u van de wethouder gekregen heeft. Waarom herplant de gemeente niet onmiddellijk de haag en bomen die zij zelf ten onrechte op eigen grond verwijderd heeft? Welke leidingen lopen daar en is daar geen oplossing voor? Ik heb gekeken bij de uitgraving van de nieuwe glasbakken, ik heb geen enkele leiding daar zien liggen. Wellicht lopen ze aan de andere kant van de straat.

Waarom staat er een Aziatische exoot – en vergeef mij de uitspraak – Weigela Candida, een Aziatische exoot in een goedgekeurd groenplan, terwijl liguster-, beuk- en hulsthaag juist beeldbepalend zijn in het oude dorp? Waarom gedogen het gebruik van de Burgemeester Heerschopweg nummer 6, is daarmee het algemeen belang gediend, of enkel het belang van één ondernemer? Wij vragen u: weeg in uw besluit het belang van de leefomgeving zwaar mee. Want uiteindelijk, dames en heren, willen wij allemaal hetzelfde: het behoud van een groen, autoluw, historisch, cultureel, karakteristiek dorp met een Appie waar iedereen zich thuis en vooral veilig voelt. Ik dank u voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Mohrmann. Ik kijk even rond, misschien zou u even willen blijven staan en ik kijk even rond of er nog vragen zijn vanuit de raadsleden. Mijnheer Pel heeft een vraag aan u. De heer Pel: Dank u wel, mijnheer Mohrmann, voor uw inspraak. U heeft nogal wat vragen gesteld tijdens uw betoog, over omzet, over alternatieven en dergelijke. Mijn vraag aan u is: bent u de antwoorden van die vragen die u stelt niet tegengekomen in de documenten die daaronder liggen, met name ook de ruimtelijke beoordeling die daar is? Ik geef u een voorbeeld. U heeft het over de omzet per vierkante meter van de supermarkt.

We weten dat die supermarkt kleiner is dan die zou moeten zijn, dus dan is het ook logisch dat die omzet hoger ligt en die omzet dus ook lager wordt naarmate de meters toenemen. Zo zijn er ook over parkeren natuurlijk wel dingen te vinden. Dus het enige wat ik wilde vragen is: heeft u antwoorden gevonden op de vragen die u stelt? Of zegt u: de antwoorden zijn niet voldoende? De heer Mohrmann: Mijnheer Pel, dank u wel voor uw vraag. Ik heb geen vraag gesteld over de omzet, ik heb alleen maar geconcludeerd dat de omzet buitengewoon hoog is en een wissel trekt op haar omgeving, dat dat de kosten zijn van deze omzet. Dat is geen vraag, dat is een conclusie. Als u zegt: ik heb vragen gesteld. Zeker heb ik vragen gesteld en die vragen heb ik gesteld met name omdat ik de antwoorden daarvan niet in de

stukken terugzie. Dus ik verzoek u om nog eens een keer goed na te denken over de vragen die ik gesteld heb, omdat dat u gaat helpen in de afweging die u moet maken in het belang van het dorp. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Mohrmann. Verder geen vragen? Dan dank ik u hartelijk voor uw inspraak. De heer Mohrmann: Graag gedaan, mevrouw de voorzitter. Dan vraag ik de volgende inspreker, de heer Axel Varekamp, om naar voren te komen. Mevrouw Eggenkamp: Die heeft mij gevraagd om zijn tekst … De voorzitter: Oké, ja, prima. Linda Eggenkamp. Ik wil ook wel even doorgaan naar de volgende, dat ik u zo dadelijk vraag. Misschien is het handig, Jaap Eggermont, of die misschien eerst naar voren wil komen. Dan ga ik daarna naar Linda toe. Mijnheer Eggerkamp, welkom. De heer Eggermont: Eggermont. De voorzitter: Sorry, sorry, ik ga nu helemaal … Ik zie hier Kamp staan. Mijnheer Eggermont, excuus. Gaat uw gang, de microfoon is voor u. De heer Eggermont: Ik wil name iets zeggen over dat wat overal heerst in de politiek, namelijk dat je je niet gehoord voelt. Dus dat is de insteek van wat ik ga zeggen. Goedenavond, ik ben Jaap Eggermont, wij wonen al sinds 1973 in Blaricum, waarvan al meerdere jaren op de Naarderweg 2, min of meer schuin tegenover Albert Heijn.

Ten eerste, voor alle duidelijkheid, het is niet zozeer dat we niet blij zijn met Albert Heijn an sich, maar er is, zeker in het oude dorp, grote weerstand tegen de uitbreidingsplannen. Die vrees voor nog weer extra belasting van het toch al zeer kleine terrein waarop de vestiging staat, lijkt me zeer begrijpelijk. Veel inwoners van Blaricum hechten aan het dorps karakter met zijn kleinschaligheid en laten dat door hun stem bij de gemeenteraadsverkiezingen blijken. Hoe verbazingwekkend is het dan dat bijvoorbeeld Hart voor Blaricum bij zo'n gevoelig dossier geen ruggespraak heeft met zijn achterban? Ik ben – wellicht was – nota bene lid, een lijstduwer. Je wilt als politieke partij toch weten wat er leeft bij degenen die je vertegenwoordigt? Zoals je ook als kiezer verwacht iets terug te zien van die stemkeuze. Dan was er die bijeenkomst op 31 januari. Die was, dacht ik, bedoeld om de bezwaarmakers hun zegje te laten doen, hun bezwaren toe te lichten naar de raad, de door ons gekozen raad. De avond ontaardde in een presentatie van Albert Heijn met de wethouder en de raadsleden als een soort ambassadeurs voor Albert Heijn. Ook het optreden van de fractievoorzitter van Hart voor Blaricum op de buurtbijeenkomst zondag 19 februari beloofde weinig goeds. Het lijkt me bizar als, ondanks de grote weerstand, onze vertegenwoordigers zeggen: er zijn geen bedenkingen.

Er zijn immers duidelijk wel bedenkingen. Een beter idee zou het naar mijn mening zijn om, voor we ten strijde trekken, de huidige bezwaren nog eens te inventariseren en met elkaar te kijken of een en ander niet in der minne valt op te lossen. Mijn verleden als muzikant heeft me geleerd dat je fans nodig hebt. Uiteindelijk zijn we allemaal fan van de huidige Appie, maar ik weet ook als geen ander dat je heel zuinig moet zijn op fans, en dat geldt trouwens zeker ook voor Hart van Blaricum. Als je fans weglopen, ben je ten dode opgeschreven. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Eggermont. Ik kijk even rond, zijn er nog mensen die mijnheer Eggermont nog een verhelderende vraag willen stellen? Mevrouw Boersen, gaat uw gang. Mevrouw Boersen-de Jong: Mijnheer Eggermont, u spreekt over: er is grote weerstand tegen de bouwplannen van Albert Heijn. Bent u op de hoogte van de adhesiebetuigingen die voor Albert Heijn ook in het dorp leven?

De heer Eggermont: Nee, ik spreek namelijk namens degenen die niet in dat kamp zijn in te delen, dus van de andere kant weet ik niet. Mevrouw Boersen-de Jong: Oké, dank u. De voorzitter: Dank u wel. Ja, de heer Pel, gaat uw gang. De heer Pel: Mijn vraag aan mijnheer Eggermont is, want hij heeft het over Hart voor Blaricum en daar ben ik van. Of hij ook op de algemene ledenvergadering van Hart voor Blaricum geweest is. De heer …: Harder. De heer Pel: Of hij ook op de algemene ledenvergadering van Hart voor Blaricum geweest is waar uitvoerig over met name de uitbreiding van de Albert Heijn … De heer Eggermont: Daar ben ik niet geweest. De heer Pel: Ja, dat is voor leden. De voorzitter: Dank u vriendelijk, mijnheer Eggermont. Dan Linda Eggenkamp, misschien nu eerst namens Axel Varekamp en daarna kan je ook meteen doorgaan met je eigen inspraak. Mevrouw Eggenkamp: Dank voor de mogelijkheid om in te spreken. Dit is voor het eerst dat ik dit van mijn telefoon af doe. De heer Varekamp is nu, hè. De heer Varekamp vraagt zich af: wie heeft de beoordelingen geschreven? Hij vraagt zich af of de raad ook inzage heeft kunnen nemen in de originele, niet-samengevatte zienswijzen.

De reden waarom hij dat vraagt is dat eigenlijk vrijwel alle zienswijzen ongegrond zijn verklaard, op een enkel puntje na, maar dat er dus ook echt wel hele goede dingen, hele goede ideeën in die zienswijzen staan die nu in de prullenbak terechtkomen. Daar maakt hij zich ernstig zorgen over. De zienswijze is momenteel het enige instrument om de betrokkenheid van de inwoner te peilen. Heeft of hebben meerdere leden van het college wel serieus gekeken naar de zienswijzen? Dus ook de vraag die hij de raad stelt, stelt hij aan het college. Met name de beoordelingen, kan een college zich permitteren zo een nota zoals die nu is gepresenteerd aan de raad te presenteren? Met betrekking tot de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit vraagt hij waarom zij niet beoordelen volgens het geldende reglement. Met betrekking tot het passen van het gebouw in de omgeving, het bistroterras direct aan de weg, daar stelt hij toch wel zo zijn vraag over dat je dus niet alleen het gebouw beoordeelt, maar dat je ook kijkt hoe dat in de omgeving past. Hij vraagt zich af wie verantwoordelijk zijn voor het aanstellen van de leden van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit en of de leden van de raad de beoordeling van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit hebben gelezen. Alle zienswijzen zijn in eerste instantie integraal, op ongegronde redenen ongegrond geacht.

Kunt u zich voorstellen dat de indieners hiervan dit als een belediging aanvoelen? Dat de inwoners op zo'n manier geen vertrouwen in de politiek hebben, dat met name Hart voor Blaricum een poppenkastpartij aan het worden is en dat het gaat om Blaricum-Dorp en niet om Groot Blaricum en omstreken. Dit was de reactie van de heer Varekamp. De voorzitter: Dank u wel. Het is wat lastig om hem vragen te stellen op deze manier. Mevrouw Eggenkamp: Mocht u een vraag hebben en ik weet het antwoord, dan geef ik hem graag. En anders dan pas ik hem. De voorzitter: Ik denk dat het makkelijker is dat u zelf nu doorgaat met uw eigen inbreng.

Mevrouw Eggenkamp: Ik was eigenlijk van plan om niet in te spreken, want ik dacht: ik heb mijn verhaal al eerder gedaan in de eerder ingediende zienswijze. Totdat op 15 maart de raadsinformatiebrief kwam en toen dacht ik: nee, ik ga toch inspreken. Mijn eerste idee bij het lezen van deze raadsinformatiebrief was een uitspraak van Piet van den Bergh van de Blaricumse IJzerhandel: je moet niet gaan prutsen, want als je begint met prutsen, dan blijf je prutsen. Waarom dacht ik daaraan? In vogelvlucht. De supermarkt veroorzaakt overlast en overtreedt wetten en regels. De overheid constateert dit en correspondeert over een deel van dit probleem onder meer in 2018 met Albert Heijn. Albert Heijn gaat gewoon door en de overheid handhaaft niet. Raadsleden worden – hebben wij gezien aan een uitspraak van Janny van Dijk – dringend verzocht hier niet meer over te spreken. In de aanloop naar de ontwerpverklaring van geen bedenkingen geven meerdere burgers aan problemen te hebben met de overlast. Uiteindelijk belooft Albert Heijn dat op te lossen, als de uitbreiding er maar door is. Pas als een omwonende duizenden euro's investeert en naar de rechter stapt en er dwangsommen worden opgelegd, gaan overheid en Albert Heijn over tot actie. Het college wil de uitbreiding er blijkbaar erg graag door hebben en stuurt 15 maart een raadsinformatiebrief om ruis weg te nemen.

Het college is hierin mijns inziens allesbehalve geslaagd, want de maatregelen die hierin worden voorgesteld doen mij denken aan het door Piet van den Bergh genoemde prutswerk. Het college en Albert Heijn weten heel goed dat de vrachtwagen tegen de gevel van Albert Heijn aan dient te laden en lossen, conform een uitspraak van Raad van State. Ze weten heel goed dat een woning niet als magazijn gebruikt mag worden. We weten allemaal dat openbare parkeerplaatsen en trottoir niet gebruikt mogen worden als magazijn, ook niet voor een kleiner stukje. En dat met vrachtwagens tegen het eenrichtingverkeer inrijden niet veilig is, ook al is er een ontheffing verleend. De oplossing van deze problemen liggen in de economische keuzes van de ondernemer van Albert Heijn en niet in allerlei onzuivere uitzonderingen, gemaakt door het college, waardoor overlast en onveiligheid blijven bestaan. Albert Heijn dient in zijn beleidsvoering deze problemen intern op te lossen, bijvoorbeeld – ik noem voorbeelden, maar ik ben niet de ondernemer, dus ik kan me voorstellen dat de ondernemer voor een andere mogelijkheid kiest. Maar ideeën die zou opkomen zijn: een groter inpandig magazijn, de ingang van het magazijn verplaatsen, eventueel externe opslag huren op een locatie die daarvoor wel bestemd is. Dit zijn zaken die Albert Heijn allang had moeten regelen, net als elke andere Blaricumse ondernemer.

Voor deze oplossingen zijn geen afwijkingen in het bestemmingsplan nodig. Ze gaan ongetwijfeld ten koste van het winkelvloeroppervlak, maar dat is iets waar elke ondernemer in een centrum mee te maken heeft. Het college schrijft bij vrijwel elk voorstel dat na de verbouwing wel aan de regels voldaan gaat worden. Hiermee promoveert het college eigenlijk alle overtredingen van Albert Heijn tot argument om de uitbreiding vooral maar door te laten gaan. Misschien gaat die uitbreiding helemaal niet door, of gaat gezien de te verwachten bezwaren de uitbreiding nog een hele poos duren. Denk dus niet alleen na over de situatie na de verbouwing, maar ook over de situatie als die niet doorgaat, dan wel de langere termijn. Zoals het nu op mij overkomt is het van: nou, Blaricummer, veroorzaak overlast, overtreed wet- en regelgeving, de overheid handhaaft toch niet, hoop dat de buren niet naar de rechter stappen en dan krijgt u uiteindelijk van alles voor elkaar. Mevrouw …: Het is deze toonzettingen van uw … De voorzitter: Even geen adhesie. Even geen commentaar vanuit de zaal, graag. Mevrouw …: ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Mevrouw, zou u willen … De heer …: Kunt u dit handhaven?

Mevrouw …: Houdt u zich aan de feiten en … De voorzitter: Nee, mevrouw, u gaat niet commentaar leveren achteruit de zaal. U heeft uw mogelijkheid gehad. U mag doorgaan, mevrouw Eggenkamp. Mevrouw Eggenkamp: Ik probeer even hier niet op te reageren, maar ik kan me er niet geheel in vinden. Het verhaal over de heg werd net ook al genoemd. Het per direct terugplaatsen van een heg is qua kosten op het totale project niet eens een druppel op de gloeiende plaat. Met eventueel een tweede keer een heg plaatsen kom je nog niet aan de druppel. Dus mijns inziens geen reden om te wachten, haal die graspollen weg, zet er een mooie, knappe heg voor terug. En net als mijnheer Mohrmann net al zei, een die voldoet aan de eisen van het beschermd dorpsgezicht, want daar zijn eisen aan, aan het plaatsen van een heg c.q. haag binnen beschermd dorpsgezicht. Dat is bijvoorbeeld hulst, liguster, beuk, en dat is dus niet de exoot die nu in gedachte wordt genomen. Ik heb toch in mijn vorige zienswijze wat foto's bijgevoegd zoals het eruit zou kunnen zien als Blaricumse ondernemers ook een trottoir in beslag nemen en schermen neerzetten. De raadsleden hebben dit allen toegestuurd gekregen. De voorzitter: Die hebben die al ontvangen, dat klopt. Mevrouw Eggenkamp: Deze ook. Dat maakt inzichtelijk dat het er toch niet fraaier op wordt in ons dorp.

En ja, ik verwacht dan ook van de raad kritische vragen omtrent dit vraagstuk. Ik ben benieuwd waarom Albert Heijn al die jaren een status aparte is gegund en blijft gegund met betrekking tot de overtredingen die zij dagelijks begaan, dit ten koste van openbare weg, parkeerplaatsen, trottoir, verkeersveiligheid, omwonenden. Is het reëel dat een ondernemer kiest voor het overtreden van wetten en regels, dit niet intern oplost en deze vervolgens gebruikt om een forse wijziging van het bestemmingsplan te vragen? De voorzitter: Misschien wil u wel tot een afronding nu komen, want de minuten gaan nu wat overschrijden. Mevrouw Eggenkamp: De vragen kunt u dus nalezen. Verder maak ik me ook zorgen over de parkeerruimte. Mevrouw Loman legde op 31 januari uit dat de parkeerbehoefte wordt gebaseerd op de uitbreiding, waarbij we eigenlijk voorbijgaan aan het feit dat een full-service supermarkt met vier appartementen zo tegen de zestig parkeerplaatsen vraagt. Daar kan wat van afgeweken worden afhankelijk van 1,4-1,7 parkeerplek per appartement en et cetera. De voorzitter: Wilt u nu wel tot een afronding komen? Want u gaat nu weer een nieuw onderwerp aansnijden. Mevrouw Eggenkamp: Ja. Dat betekent dat wij een enorme druk krijgen op de parkeerruimte in BlaricumDorp. Hoe gaat u het aanpakken? Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank.

Als u even blijft staan, want wellicht zijn er vragen door raadsleden die gesteld worden. Mijnheer Pel heeft een vraag voor u. De heer Pel: Ik heb een toevoeging op de inspraak die u had voor mijnheer Varekamp. Het ging over de vraag waar hij mee begon, of de raadsleden wel de uitvoerige en complete zienswijzen onder ogen hebben gehad. Het antwoord is ja, wij hebben die allemaal gekregen en die zijn er ook verbonden zeg maar, omdat ze allemaal anoniem zijn, met de samenvatting die in de beoordeling staat. Dus wij hebben ze uitvoerig kunnen lezen op zie zaken, …

Mevrouw Eggenkamp: De originele gezien. De heer Pel: … want die vonden wij ook belangrijk. Soms zitten daar nuanceringen in waarvan je zegt: als je het allemaal indekt, dan raakt je die kwijt. Dus die hebben we wel gelezen. Mevrouw Eggenkamp: Dank u wel. De voorzitter: Nog meer vragen? Geen vragen meer aan u? Hartelijk dank voor uw inspraak. Dan ga ik door naar mevrouw Harriet Stoop. Welkom, gaat uw gang. Mevrouw Stoop: Goedenavond. Dank u, voorzitter, voor de tijd die ik krijg om mijn hart hier te luchten aan al deze mensen. Ik ben Harriet Stoop, ik woon ongeveer 23 jaar met mijn gezin in Blaricum en ik hou van Blaricum. Mijn kinderen zijn hier opgegroeid en ik maak me op het moment ernstig zorgen. Afgelopen weekend werd ik getriggerd door de opmerking in het gemeente-informatieblaadje over de verklaring van geen bedenkingen die de gemeenteraad zou moeten afgeven om het plan definitief te maken. Ik dacht: wow, daar gaan we. Natuurlijk weet ik allang over deze uitbreidingsplannen van de Albert Heijn. Twee jaar geleden, toen deze werden ver aangezwengeld, heb ik me erin verdiept en erover verbaasd, en velen met mij. Ik dacht, met de partijen als De Blaricumse Partij en de Hart voor Blaricum, die de belangen van de Blaricummers hoog in het vaandel hebben, zal het met deze ingrijpende plannen niet zo’n vaart lopen. Maar niets is minder waar.

Hoe is het mogelijk? Gemeenteraadsleden, jullie zijn hier toch om het dorp in goede banen te leiden? Een Albert Heijn Extra Large past niet in de kleine dorpskern van dit historische, idyllische Blaricum. Nu al zijn er piekmomenten van auto's die zich door Blaricum persen en voor chaotische situaties zorgen. Geregeld sta ik tegenwoordig redelijk een poos te wachten met mijn fiets voordat ik de Torenlaan kan oversteken bij de Hervormde kerk. Met mij ook kindertjes op de fiets, op weg naar de Bernardus of de OBB, want gelukkig hebben we ook twee lagere scholen in ons dorp. Dan is dat jongetje of dat meisje overgestoken, fietst langs de weg op haar wiebelige fietsje en wordt nota bene ingehaald door een ongeduldige automobilist in een snelle auto. Dan staat mijn hart even stil. Dit keer ging het net goed. Vanwege al dat verkeer doen veel gemeentes op het moment hun best om juist autoluwe centra in hun stad of dorp te creëren, dat stond twee dagen geleden nog in de krant. Hier in Blaricum gebeurt straks als we niet oppassen het tegenovergestelde: meer auto's. Niet van Blaricummers, want wij hebben die grote AH Extra Large niet nodig, dus auto's van mensen van buiten Blaricum die bij ons hun boodschappen komen halen in de Albert Heijn omdat het hier zo interessant is of zo, of omdat je lekker makkelijk kan parkeren.

Ja, en weet je waar? Nu een kaal terrein, maar niet zo lang geleden groeiden daar boontjes en zonnebloemen. Ik heb me net laten vertellen dat het authentieke boerderijtje waarbij deze moestuin hoorde nu opslagruimte is van Albert Heijn. Hoe kan dat, het is toch een woonhuis? En wordt dit mooie plekje nu parkeerterrein? Nee. Dit is het historische kern van een dorp met een lange geschiedenis, dit is zelf Nederlands cultureel erfgoed. Gemeenteraad, wat gebeurt hier? Toekomstige klanten gaan met hun auto's straks overlast bezorgen in ons dorp. Maar hoe zit het met die aanvoer van die artikelen, hoe gaat dat dan? 's Nachts en 's morgens vroeg grote vrachtauto's. Er wonen toch ook en slapen toch ook dorpsgenoten in de dorpskern? Daar komt nog bij het belang van alle andere winkeliers in ons dorp. Ik hoef de namen niet te noemen, maar ik doe het toch. Slagerij Schut, de bakkers van Wassenaar, de Two Sisters, de visboer, LoeKie de kaaswinkel, de Blaricumsche Boekhandel en ga nog maar door, niet te vergeten Lambert van de Meelmuis en nog veel meer. Gun hun ook hun handel. 23 jaar ben ik trouwe klant bij hun en bij Albert Heijn. Maar Albert Heijn, don’t overdo it. Waarom? Jullie hebben toch een goed verdienmodel? Ik meen ook te hebben gelezen niet zo lang geleden dat Blaricum zelfs de best lopende Albert Heijn van het land heeft. Nou, dat vind ik echt fantastisch.

Het is dan ook heel fijn dat menig vereniging in het dorp financieel gesteund wordt door de ondernemers van Albert Heijn. En ik begreep dat de prachtige

spiegeltent op het Oranjeveldje voor het afscheid van de scheidende burgemeester daar stond ook mede dankzij Albert Heijn. Nou, superfijn. Maar als jullie, de ondernemers van Albert Heijn, een warm hart hebben voor de Blaricummers, waarom doen jullie dit dorp dit aan? Ik vraag het me af. De Blaricummers hebben geen grotere Albert Heijn nodig. Een uitbreiding van Albert Heijn komt ons dorp Blaricum niet ten goede. Sterker nog, door nog meer auto's zal er vaker chaos ontstaan en nog meer gevaarlijke verkeerssituaties en het rustieke karakter van een prachtig stukje historische dorpskern van Blaricum zal verloren gaan. Beste gemeenteraad, alsjeblieft, sta op voor jullie burgers, want dit willen we toch niet. Dank jullie wel voor jullie aandacht. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Stoop. Blijft u nog even staan. Ik kijk even rond, zijn er raadsleden die hier nog een verhelderende vraag hebben? Ik zie niemand verder. Dank u wel voor uw duidelijke betoog. Dan vraag ik vervolgens de heer Berend Boks namens de Stichting Karakteristiek Blaricum. Gaat uw gang, mijnheer Boks. De heer Boks: Goedenavond. Geachte raadsleden, beste mensen, ik sta hier namens de Stichting Karakteristiek Blaricum, die al ruim twintig jaar bezig is om het karakteristieke karakter van het dorp te waarborgen.

We hebben vele malen met de voorgaande colleges en ook met dit college wel gesproken over plannen die er waren en over de mogelijkheden die er waren om dat eventueel bij te sturen. In de afgelopen twintig jaar hebben we onder andere ons druk gemaakt over de bestemming van het Oranjeweitje. Dat was bedoeld bestemmingsplantechnisch om parkeerterrein te worden en dat is het niet geworden. Zo zijn er veel meer zaken waar wij ons druk voor gemaakt hebben. Nu zijn we nauw betrokken geweest bij de supermarkt die de uitbreidingsplannen heeft. Zoals u allemaal weet gaat dat gepaard met een behoorlijke uitbreiding van het oppervlak en van het parkeerterrein en een vermindering van de omgevende bebouwing. Wij vinden dat buitengewoon jammer. Wij vinden dat, zoals het nu is, en dat heeft de vorige spreekster ook al gezegd: een grotere supermarkt is niet nodig. Het kan best zijn dat volgens allerlei Laddertoetsen en dergelijke dat wel nodig zou zijn, maar wij vinden van niet. Wij vinden dat het handhaven van een groene omgeving die er nu is en die dan dreigt te verminderen, dat dat een bedreiging is voor ons dorp. Geen groter parkeerterrein dus. Ook geen woningen boven op de supermarkt. Waar is dat voor nodig? Drie, vier extra appartementen die ook weer moeten parkeren.

Waarom moet dat? Heeft de raad – en die vraag is ook al gesteld en ik betwijfel dat werkelijk, hoewel de voorzitter van de fractie van Hart voor Blaricum zegt dat het wel zo gebeurd is – heeft de raad wel echt goed gelezen welke zienswijzen en welke inhoud daaraan gegeven is? Daar staan vele argumenten in om niet in te gaan op het voorstel wat volgende week aan de orde komt. Zijn er alternatieven? Zijn die ook onderzocht? Heeft het ambtenarenapparaat in overleg met de ondernemer gekeken naar andere mogelijkheden? Het is mij niet bekend. Ik kan er zelf een paar bedenken en misschien dat iemand daar ook nog over begint, maar waarom zou niet nu, terwijl er zoveel weerstand is, dat nog eens aan de orde komen? Ik draag dan ook het voorstel voor aan de raadsleden om ernstig na te denken over de vraag of dit nu zo goedgekeurd moet worden. Er staat zoveel op het spel. Het karakteristieke van het dorp wordt aangetast. We zien zelf dat de andere delen van het dorp daar ook al mee te maken hebben. Maar onze gewaardeerde kern hier, het groene hart van Blaricum, moet zo blijven. Ik draag u van harte voor om dat aanstaande week nog eens goed met elkaar te overleggen en te besluiten om niet over te gaan tot het afgeven van een goedkeuring op de verklaring van geen bedenkingen, maar met de ondernemer in gesprek te gaan om te kijken of het niet anders kan.

Ik vind dat de afweging van de belangen zoals die nu plaats heeft gevonden tussen de karakteristieke waarde van het dorp enerzijds en de economische belangen van een ondernemer, hoe gewaardeerd ook, niet juist is geweest. Er moet een andere afweging komen en misschien dat we daar dan allemaal wel blij mee kunnen zijn met het resultaat. Ik dank u wel.

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Boks. Blijft u nog even staan, want wellicht dat er nog vragen zijn vanuit de raad. Mijnheer Pel heeft nog een vraag aan u. De heer Pel: Hart voor Blaricum wordt toch regelmatig genoemd, dus dan wil ik ook wel even gebruikmaken om een vraag te stellen. Mijnheer Boks, u weet dat in 2016 de Centrumvisie is vastgesteld, die door de voltallige raad is vastgesteld. Daar werd al gesproken over een noodzaak van uitbreiding, maar ook gelezen in die stukken dat de Stichting Karakteristiek Blaricum en de Historische Kring uitgenodigd zijn toen, consulterend, om daar een mening over te hebben over die Centrumvisie. Wat was toen uw standpunt daarover? De heer Boks: Het standpunt zo lang geleden, daar ben ik niet van op de hoogte. Het kan ook best zijn dat er toen gezegd is dat er op zich geen bezwaar is tegen de uitbreiding van een Albert Heijn, in die zin dat die beter kan functioneren. Maar ik kan me niet voorstellen dat iemand van ons toen tegen het gemeentebestuur gezegd heeft: we gaan er helemaal mee akkoord. En dat is nou nog steeds zo. De voorzitter: Dan mevrouw Claushuis heeft nog een vraag aan u. Gaat uw gang. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Het is niet zozeer een vraag als wel een opmerking. U wilt niet weten hoeveel dossiers wij hebben van Albert Heijn op ons bureau.

Het is niet meer in papier, maar als het op papier was, zou het waarschijnlijk zo'n stapel zijn. U mag ervan uitgaan dat wij als gemeenteraadslid, en wij zijn gekozen door u, dat wij ons uiterste best doen om dat allemaal te lezen. Ik vind het ook niet terecht dat u veronderstelt dat we dat niet zouden doen. Daarom zijn er ook verschillende avonden waar u kunt inspreken. Dus ik wil dat toch eventjes kwijt dat het onze hele goede intentie is om alles te luisteren en op basis daarvan een beslissing te nemen. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Claushuis. De heer Boks: Dat waardeer ik. Ik hoop dat het resultaat in ons voordeel is. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Het heeft niets met resultaat te maken. We beoordelen op de feiten. De heer Boks: Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Boks, ik zie dat mijnheer Wiegel ook nog een vraag aan u heeft. De heer Wiegel: Dank u wel. Op zichzelf een heel interessante bijdrage die u levert, dus daarvoor dank. Ik had alleen één vraag. Ergens in uw betoog maakte u ook een opmerking over alternatieven en zegt u: heeft u er nog eens over nagedacht om de Albert Heijnboerderij, zoals u dat noemt, op het terrein tegenover de Bellevue te plaatsen? Dat is een idee dat bij u vandaan komt. Dat is een idee wat al jaren gespeeld heeft, hè, in allerlei maten, vormen en geledingen.

Heeft u enig idee waarvoor dat destijds is afgestemd? De heer Boks: Ik weet niet eens of het echt bestuursmatig aan de orde geweest is. Ik geloof het niet. De heer Wiegel: Mijn vraag is: heeft u enig idee waarom dat nou eigenlijk niet naar voren gekomen is? De heer Boks: Het is vlakbij, het ligt voor de hand, het is een openliggend terrein, er is nu een parkeerplaats op gemaakt. Daarom zou dat best voor de hand kunnen liggen.

De heer Wiegel: En denkt u niet – en dat is de afsluiting, hoor – denkt u niet dat op het moment dat daar een aanvraag voor ingediend komt, dat de honderd mensen die tegen zijn bij Albert Heijn nu straks ook tegen zijn bij de Albert Heijn tegenover de Bellevue? Met andere woorden, wat ik u probeer te zeggen is het dilemma wat bij u allemaal zit, waar wij als gemeenteraad ook zitten. Er is eigenlijk vanavond, alle insprekers die ik tot nu toe gehoord heb, heb ik niets nieuws gehoord waarvan ik dan denk in alle eerlijkheid – en ik weet het niet, ik zeg alleen de gegevens die ik heb aangehoord – ik heb niets nieuws gehoord waarvan ik denk: hé, verdikkeme, daar heb ik nog niet bij stilgestaan en die meneer of mevrouw heeft daar een punt. Maar het kan nog komen, hè, mijnheer Boks, want we hebben er nog een paar te gaan. De heer Boks: Mijnheer Wiegel, u krijgt nog veertien of dertien volksinsprekers, dus misschien komt er nog een. De heer Wiegel: Dan herhaal ik het weer. De voorzitter: Misschien wordt u nog bediend, mijnheer Wiegel. Ik zie mevrouw Boersen. Mijnheer Boks, ik heb nog een vraag voor u van mevrouw Boersen. U bent wel echt aan de beurt vanavond. Mevrouw Boersen, gaat uw gang.

Mevrouw Boersen-de Jong: Mijnheer Boks, u heeft in het verleden – ik heb het zo gauw nu niet kunnen vinden – maar u heeft onder andere ook andere bezwaren gemaakt tegen het feit dat het bestemmingsplan gewijzigd moet worden en dat andere winkeliers, of ondernemers, of bewoners dat eigenlijk nooit gerealiseerd krijgen. Nou, ik moet u zeggen dat u daar de plank een beetje misslaat, want in het redelijk recente verleden heeft een andere winkelier ook een bestemmingsplanaanpassing laten realiseren, dus dat is niet helemaal juist dat u zegt. Wij als gemeente hebben altijd erg gehecht en hechten nog steeds aan het bestemmingsplan. Nu gaat de uitbreiding van Albert Heijn in hele geringe mate het bestemmingsplan te buiten. Dat is aan de voorkant een stukje wat heel erg krap is ingetekend, maar nu bij de winkel getrokken mag worden. Dat is het parkeerterrein, maar dat is volgens mij alleen maar ten goede, want dat zal de overlast van parkeren danig verminderen. En dat zijn de appartementen, dat de achterkant hoger wordt. Dus het is zeer beperkt waar het bestemmingsplan eigenlijk overschreden wordt in gemeentelijke visie. Nou stelt u andere alternatieven voor. Die zijn inderdaad de revue gepasseerd in het verleden. Ze hebben misschien nooit echt direct de raad bereikt, maar zijn wel in collegeverband besproken.

Maar al die alternatieven, en een van die alternatieven is dat plekje waar u tegenover Bellevue over spreekt, dan moet je het hele bestemmingsplan overhoop gooien. Dan heb je dus niet meer de Enge, want een grote Albert Heijn heeft ook een uitstraling naar de Enge toe. Dus dat is natuurlijk veel moeilijker en dat heeft veel meer consequenties. Realiseert u zich dat? Waarom vindt u aan de ene kant dat een bestemmingsplan wel gewijzigd mag worden in de Enge en aan de andere kant die kleine wijziging op de Huizerweg mag niet? Ik snap dat niet. De heer Boks: Ik denk dat het gaat om de inschatting van wat er feitelijk gebeurt nu, op de plek waar Albert Heijn nu zit, het pand ernaast, het verdwijnen van het terrasje van Blushing, de woning erachter, het groen dat daar verdwijnt en wat bestraat wordt enerzijds, en het parkeerterrein. Ik ben geen voorstander om te zeggen nou, we gaan dat plan nu promoten. Maar ik zeg wel dat ik denk dat het een reëel alternatief is, het zou best eens overwogen kunnen worden. De voorzitter: Oké, dank u wel, mijnheer Boks, voor alle vragen die u heeft beantwoord. De heer Boks: Nog meer vragen.

De voorzitter: Ik zie verder geen vragen. Gaat u zitten. De heer Kees Arends is de volgende inspreker, naar voren graag. Mijnheer Arends, gaat uw gang. De heer Arends: Dank u wel, mevrouw de voorzitter. Geachte leden van de raad, geachte aanwezigen, u staat op het punt te besluiten – althans, dat hoop ik, want gezien het gebruik van voltooid deelwoorden krijg ik een beetje de andere indruk wel eens. Maar desondanks, als het goed is, staat u op het punt om te besluiten over een zeer omvangrijk project met verstrekkende en zeer langdurige gevolgen voor de gehele leefomgeving in Blaricum. Dat is een besluit waarbij u zo goed als u kunt afgaat op de beschikbare informatie van gisteren en vandaag en waarbij datgene wat nu niet of nog niet bekend is grotendeels op basis van vertrouwen – het woord wat u gebruikte vanavond ook, mevrouw de voorzitter – vertrouwen in de betrokken partijen moet worden ingevuld. Over dat vertrouwen wil ik u graag wat achtergrondinformatie verschaffen. Wij wonen niet zoals een van de vorige insprekers al 23 jaar in Blaricum, maar pas vanaf 1 januari 2021 in uw overigens prachtige gemeente aan de Langeweg 2. Vanaf het moment dat wij daar wonen hebben wij overlast ervaren van de Albert Heijn vanwege de 24 uur per dag draaiende koelcompressoren op het dak en het 's ochtends om zes uur laden en lossen van vrachtauto's.

We hebben, zoals dat een goede buur betaamd, uiteraard contact opgenomen met de eigenaren van de Albert Heijn, wat ons direct hebben toegezegd in het tweede gesprek de compressoren op het dak te zullen aanpassen en helaas, dat het laden en lossen binnen de toegestane tijden voor hen niet mogelijk was. Sterker nog, wij waren hier toch later komen wonen in Blaricum en dat laden en lossen buiten de toegestane tijden was immers een soort van verworven recht, werd ons te kennen gegeven. Er gebeurde niets. Wij hebben mede namens de bewoners direct in onze buurt 21 keer formeel geklaagd bij de politie en drie keer per aangetekende brief met ontvangstbevestiging geklaagd bij de verantwoordelijke wethouder. Er gebeurde niets, zonder reactie. Totdat ik besloot een advocaat in de arm te nemen en deze zich meldde bij de gemeente Blaricum. Toen kwam er terstond een reactie en werd de Omgevingsdienst ingezet om objectief vast te stellen of er sprake was van het overtreden van de wettelijke normen. De Omgevingsdienst heeft deze overtredingen bij herhaling door middel van geluidsmetingen vastgesteld. De Omgevingsdienst heeft vervolgens herhaaldelijk getracht met Albert Heijn in gesprek te komen om oplossingen met elkaar te verzinnen. Deze bleek niet gelegen te spreken met de Omgevingsdienst en zegde zelfs de laatste afspraak af omdat ze plots op skivakantie was vertrokken.

Mevrouw …: Niet waar. De voorzitter: Even geen commentaar, graag. De heer Arends: De Omgevingsdienst besloot daarop een last onder dwangsom op te leggen. Dat is een soort van boete die ervoor zou moeten zorgen dat een partij zich aan de geldende wet- en regelgeving gaat houden. Albert Heijn besloot hierop om zich nog steeds niet aan de regels te gaan houden, maar om via een kort geding de rechter te vragen haar te ontslaan van de verplichting om zich aan de wet te houden. Op 8 februari jongstleden diende de zaak in Utrecht en de rechter maakte zelfs tijdens de zitting na twintig minuten bedenktijd gehakt van de argumenten van Albert Heijn en verplichtte haar zich per direct te houden aan de wet. Ook nu gebeurde dat weer niet, voor uw informatie. Nu pas, maanden later, na jaren van overtreding, zijn de koelcompressoren vervangen voor minder lawaaiige machines en wordt er niet vooralsnog voor 7 uur geladen en gelost. Mevrouw …: ‘…’ (buiten microfoon). De heer Arends: Dat is dan de reden voor het schrijven van een juichend persbericht en een succesbrief van het college van burgemeester en wethouders aan u als raad, omdat degene die jarenlang met 70 kilometer

per uur over het woonerf heeft geracet zich nu op last van de rechtbank aan de geldende 30 kilometer per uur houdt. Geachte leden van de raad, ik vraag u bij uw afwegingen rekening te houden met de feiten en de onder andere door mij met uw gedeelde ervaringen, halve toezeggingen daarbij niet voor lief te nemen, maar ze te laten kwantificeren en vastleggen, gaten en vraagtekens in het dossier eerst volledig te laten completeren, onderzoeken te laten actualiseren en experimenten voor zover als toegezegd eerst te laten plaatsvinden alvorens over te gaan tot het nemen van een beslissing. Vertrouwen is vanzelfsprekend goed en belangrijk, maar naïviteit is kwalijk en in deze zelfs verwijtbaar. In dat kader vraag en adviseer ik u daarvoor alle tijd te nemen welke u daarvoor nodig heeft. Het betreft immers een zwaarwegende beslissing met langdurige, verstrekkende gevolgen en enorme consequenties voor de leefomgeving. Aangezien naar mijn inschatting er nog veel essentiële stukken van de puzzel ontbreken, raad ik u derhalve aan uw beslissing met tenminste zes maanden op te schorten. Mocht dat om welke reden dan niet lukken, dan denk ik dat de kans bijzonder groot is dat er vanwege het grote belang en het enorme aantal nog bestaande vraagtekens tegen uw besluit mogelijk bezwaren zullen worden gemaakt. Ik dank u hartelijk voor uw aandacht, mevrouw de voorzitter.

De voorzitter: Dank u wel voor uw inspraak. Ik kijk even rond. Mevrouw Boersen heeft een vraag voor u. Mevrouw Boersen-de Jong: Mijnheer, in mijn visie – en ik wil heel graag uw visie daartegenover stellen, dus daar krijgt u straks de gelegenheid voor – vermindert de overlast voor de omwonenden als het huidige bouwplan wordt uitgevoerd. Daarmee bedoel ik – ik heb het even opgeschreven – er komt meer parkeergelegenheid, de tuin van Blushing wordt parkeergelegenheid. Natuurlijk moeten de bewoners die van die drie appartementen daar ook gebruik van maken, maar laten we even aannemen dat ze werken, dan zijn ze overdag weg. Overdag is het winkelend publiek veel, dus dan kun je die parkeerplaatsen ook betrekken. De heer …: Het zijn seniorenwoningen. De voorzitter: Het zijn seniorenwoningen, dus wellicht zijn het … Mevrouw Boersen-de Jong: Er zijn ook senioren die werken, hoor. De voorzitter: Dat kan, ja. Gaat u door. Mevrouw Boersen-de Jong: Laden en lossen, dat kan in de toekomst op eigen terrein. De kratten en containers die nu op de openbare weg staan, die verdwijnen ook van de openbare weg. Er is geluidsreductie en de achteruit rijdende bevoorradingsauto kan zijn rondje rijden en hoeft niet meer gevaarlijk achteruit te rijden. Nou, dat is mijn visie. Nou ben ik benieuwd wat u daar tegenover stelt.

De heer Arends: Mijn vraag, maar eigenlijk meer mijn advies aan u is eigenlijk datgene te doen wat de rechtbank in Utrecht heeft gedaan en heeft gezegd: dit is wat wij van u eisen en hoe dat u dat oplost, dat is uw eigen verantwoordelijkheid. Hier betrof het het laden en het lossen en het vervangen van de koelcompressoren, wat al vanaf 2018 onmogelijk leek te zijn, en het laden en lossen voor zeven uur bleek ook onmogelijk te zijn. Het gebeurt inmiddels zeg maar een week of drie, vier en het gaat heel goed. Ik weet niet of een van u al lege schappen heeft aangetroffen bij Albert Heijn, of vis of vlees wat daar niet is geweest. Dus het gaat heel goed. Waar een wil is, is een weg. Op het moment dat u als raad zegt: wij tolereren het niet dat er bakken en schermen en plastic op openbare parkeerplaatsen worden gestald, vindt u daar maar een oplossing voor. Dan adviseer ik u – en ik wil niet op uw stoel gaan zitten, want u steekt al uw tijd in al het werk wat u aan het doen bent – maar ik zou u wel adviseren: leun achterover, zeg wat u eist en wat u wenst en laat degene, of het nou de ondernemer van Albert Heijn is, of degene die een heg aanplant, of degene die een

garage wil bouwen, laat die het oplossen binnen de marges van de wet- en regelgeving en daar waar u ze wel of niet de ruimte geeft. Zo ook geldt dat voor het achteruitrijden van vrachtauto's. Ik zie het dagelijks gebeuren, meer of gemiddeld zes keer per dag rijdt er een 40 ton truck achteruit over een drukke straat naar achter. Ik kan de videofilmpjes met u delen. Ik heb zelf kinderen en ik heb kleinkinderen, het is een wonder dat daar nog geen ernstige ongelukken zijn gebeurd. En als u nu vol hoop en verwachting zegt: als nou straks die verbouwing gerealiseerd is, dan is dat probleem toch opgelost. Dan zou ik u van harte uit mijn hart adviseren om te zeggen: geef opdracht om dat nu op te lossen en vandaag, in plaats van pas nadat er dingen verbouwd en gedaan zijn. Dat is mijn advies. Mevrouw Boersen-de Jong: Maar ik concludeer eigenlijk ook uit uw antwoord dat u wel blij bent als hieraan voldaan wordt. Liever eigenlijk nu, maar u staat hier wel achter. De heer Arends: Ik heb 7480 euro geadviseerd in het inhuren van een advocaat die het zover heeft gekregen dat Albert Heijn zich nu houdt aan de wet- en regelgeving waar wij ons allemaal aan dienen te houden. Weet u hoe dat is gekomen? Dat is een kleine anekdote. Ik ging tanken bij de firma Fieten om kwart over elf 's avonds en ik deed mijn pasje in het apparaat en ik kreeg geen benzine.

Toen dacht ik: hoe komt dat nou? Toen vroeg ik dat aan een buurman en die zei: dat is omdat wij hier van elf tot zeven in het dorp geen overlast naar elkaar veroorzaken. Zo is het gekomen. De voorzitter: Duidelijk verhaal. Dank u vriendelijk, mijnheer Arends, voor uw inspraak. De heer Arends: Dank u wel voor de tijd. De voorzitter: Dank u. Ik vraag de heer Robert Eijpe naar voren. Mijnheer Eijpe, gaat uw gang. De heer Eijpe: Beste voorzitter, raadsleden en college, dank u dat ik in ieder geval deze gelegenheid nog een keer krijg. Ik was eigenlijk ook niet van plan om in te spreken, ik denk: misschien te zwijgen brengt het een keer over. Maar ja, ik heb toch gemeend u toch nog een keer toe te spreken in de hoop dat, gezien ook alle andere insprekers, dat u misschien nog licht in de tunnel ziet. Beste raadsleden, er gloort het licht aan het eind van de tunnel, zullen velen van u denken. Eindelijk kunt u een besluit nemen met betrekking tot de uitbreiding van Albert Heijn. Maar voor mij en vele omwonenden en direct betrokkenen is de tunnel nog duister. Het licht is namelijk niet dichtbij, maar de raad wordt verblind door een vermoeide bestuurder die al spookrijdend een akkoord vraagt voor zijn tunnelvisie, zonder de signalen van tegemoetkomend verkeer, rijdende in de juiste richting dieper te onderzoeken.

Het maakt de bestuurder niet uit wat er gebeurt, want de uitbreiding van Albert Heijn moet er hoe dan ook komen, want het duurt al zo lang. Voorgaande zinnen zijn figuurlijk, maar mijns inziens een samenvatting van het proces waarin we zijn beland. Het heeft daarom ook geen zin om alle argumenten te herhalen, want als de gemeente niet wil kijken naar de verkeersveiligheid, het dorpse karakter, de belangen van de omwonenden en de mogelijke alternatieven, dan kan ik u toch niet overtuigen, dat heeft het verleden wel geleerd. De afgelopen jaren heb ik u meermaals benaderd rondom het oneigenlijk gebruik van de openbare ruimte door Albert Heijn. Elke keer vernam ik van u als raadslid, het college, de gemeenteambtenaren, dat alles volgens de wettelijke regels gaat en dat dit toch niet anders kan. Totdat de rechter enkele weken geleden aangaf dat het wel anders moet en dat Albert Heijn in overtreding is met betrekking tot laden en lostijden en geluidshinder. Iets wat Albert Heijn nog probeerde tegen te houden met de argumenten dat de gemeente het zo lang al heeft toegestaan – met andere woorden: niet heeft gehandhaafd – en dat het echt niet anders kan. Echter, na de uitspraak van de rechter blijkt dat het wel anders kan. En AH Blaricum blijkt niet alleen in dit geval in overtreding, maar volgens de raadsinformatiebrief van 15 maart 2023 ook op vele andere vlakken.

Oneigenlijk gebruik van de gemeentegronden door plaatsen van

vlaggenmasten en het gebruik als extra magazijn, oneigenlijk gebruik van de woning op de Burgemeester Heerschopweg 6 en tijdens het laden en lossen tegen de rijrichting inrijden. Allemaal overtredingen waarvan zowel de gemeente als Albert Heijn Blaricum al jaren op de hoogte waren en die moedwillig in stand werden gehouden. Nu is het college van mening, ingegeven door Albert Heijn, dat het niet anders kan, blijkens de raadsinformatiebrief. Er wordt een tijdelijke RVV-ontheffing afgegeven om met een niet geheel gevulde Albert Heijn citytrailer tegen de rijrichting van het eenrichtingsverkeer op de Achterom in te mogen rijden. Dit omdat Albert Heijn Blaricum aangeeft dat dit het enige alternatief is, terwijl de binnensteden van Rotterdam en Den Haag duidelijke eisen stellen waardoor de Albert Heijn op deze locaties met kleine AH eActros bevoorraad worden. Die zijn ietsje kleiner dan de citytrailer, maar die kunnen wel gewoon normaal bevoorraden. Als de gemeente Blaricum dezelfde eisen zou stellen als deze gemeentes, zou deze ontheffing niet noodzakelijk zijn en nog belangrijker, ontstaat er een veilige situatie voor de verkeersdeelnemers, de Achterom hoeft niet te worden afgesloten tijdens het laden en lossen en er is minder last voor de omwonenden. Het gebruik van de openbare weg voor opslag van karren en kratten door Albert Heijn blijkt nu toch illegaal.

Ook hier heeft het college ondanks mijn vragen drie jaar geleden niet gehandhaafd en het college is dit ook niet van plan. Het college wil namelijk wel toestaan en zoekt naar een manier om dit formeel te regelen. Ook hier was een andere oplossing mogelijk, aangezien de Albert Heijn afgelopen voorjaar de winkel heeft heringericht en afscheid heeft genomen van de vers brood-, kaas- en vleesafdeling. Deze ruimte had makkelijk, omdat het tegen het magazijn aan zat, worden betrokken voor extra magazijn, maar is nu gebruik voor extra stellingen. Het oneigenlijk gebruik van de Burgemeester Heerschopweg 6 is door de gemeente niet gehandhaafd en zelfs nu is het college niet van plan direct te handhaven. Ze geeft aan dat gezien de onmogelijke tot het snel beëindigen van de overtreding een passende begunstigingstermijn wordt bepaald. Met andere woorden: we weten dat het niet mag, maar we staan het wel toe. Dat vind ik echt onbegrijpelijk. Verder mis ik de informatiebrief nog het oneigenlijk gebruik van de gemeentegronden aan de Burgemeester Heerschopweg, waar Albert Heijn deels vier eigen parkeerplaatsen heeft aangelegd. Ook het plaatsen van een fiets in het fietsenrek exclusief voor Albert Heijn aan de Huizerwegzijde kan alleen een fiets worden geplaatst als deze voor 80 procent op de gemeentegrond staat.