Transcript Rondetafelgesprekken 13 september 2022

TRANSCRIPT VAN DE COMMISSIEVERGADERING VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 13 september 2022

Beeldvormend 1.

Niet geagendeerde onderwerpen (15 min) De voorzitter: Ik ben mijn hamer kwijt, dus ik ga het even zo doen. De vergadering is geopend. Goedenavond allemaal. Welkom raadsleden, collegeleden, fractievertegenwoordigers, ambtelijke ondersteuning en luisteraars op waarschijnlijk denk ik een van de laatste zomerse dagen als ik het zo mag volgen. Mijn naam is Ramona Beemsterboer- van Urk Dam van Hart voor Blaricum en ik ben vanavond uw voorzitter. Vanavond bespreken wij een aantal belangrijke punten om onze mening voor de raadsvergadering van 20 september aanstaande te vormen en wij starten even met de agenda. Deze omvat de volgende onderwerpen. Er is ruimte voor niet geagendeerde onderwerpen en de heer Arjan Buijks is vanavond bij ons om in te spreken over de A27. U krijgt zo het woord. Daarna volgt er een rondvraag of ruimte voor mededelingen voor de raadsleden en fractievertegenwoordigers. Vervolgens kunnen raads- of collegeleden die naast hun functie de gemeente Blaricum vertegenwoordigen binnen externe organisaties een update geven indien nodig. En dan aan het einde het enige grote onderwerp op de agenda voor vanavond is het aanpassen van de Nota voor Randvoorwaarden voor de herontwikkeling van het Tergooiterrein. Hier zijn twee insprekers die zich hebben aangemeld. Ik zal ze later even aan u voorstellen.

Afhankelijk van de tijd gaan we nog kijken of er pauze nodig is, maar dat denk ik niet. Mededelingen van huishoudelijke aard, en dat gaat vooral om degene die hier om mij heen zitten. Ik vraag nu allen ten alle tijden het woord aan de voorzitter te vragen. Ik verzoek u om duidelijk in de microfoon te spreken als ik u het woord geef. De voorzitter: En ik wil graag starten met de eerste inspreker, dat is dus de heer Buijks met betrekking tot de niet geagendeerde onderwerpen. Wilt u hier aan tafel komen? Dat is heel fijn. U moet niet zo schreeuwen, het schiet ook niet op. Als u daar blijft zitten wel, ja. U mag heel even wachten nog. Mochten er nog vragen zijn vanuit deze tafel dan kunt u na afloop van de bijdrage van de heer Buijks een vraag stellen of wellicht even later contact met hem opnemen via de griffier, dan kunnen we dat regelen. Uw gegevens zijn bij ons bekend, dus u krijgt de welbekende vijf minuten. Dus u mag op een knopje drukken en dan horen wij graag wat u te zeggen heeft. Ja zoiets, ja. Gaat uw gang. Ja hoor, maakt niet uit welke. De heer Buijks: Mooi zo. Allereerst fijn jullie allemaal weer te zien. Dat is weer een tijdje geleden en niet helemaal voor het eerst. De eerste keer was het najaar 2018, als mijn geheugen mij niet in de steek laat. Beste geachte leden van de raad en aanwezigen, tevens mede buurtbewoners uit Bouwvenen.

Ik wil kort toespreken over het volgende onderwerp dat mij al meerdere jaren aan het hart gaat, namelijk de overlast door geluid- en luchtverontreiniging door ons aller rijksweg A27. Een onderwerp waar al het nodige over gezegd is, maar ik beperk mij tot de kern. De aanleiding daarvoor is het voornemen van de provincie Flevoland die 12 augustus jongstleden u echt melde om haar oorspronkelijke plannen door te gaan zitten namelijk dat ze de A27 op het tracé tussen knooppunt Eemnes en de Stichtse Brug, uiteraard bij ons dorpen de BEL-gemeente, nu echt willen gaan verbeteren van twee naar drie rijbanen. Zoals ook, en ik heb jullie dit allemaal ook gemaild en dat hebben jullie als het goed is allemaal ontvangen via de griffier, waarvoor dank. Ja, dus dat was het verzoek van de provincie Flevoland. En ja, te oordelen naar de feestelijke onthulling over de verbreding van de oprit en de afrit van de A27 waar minister Mark Harbers feestelijke ten tonele kwam, kunnen we ervan uit gaan dat daar welwillend op gereageerd zou worden. Nou, het feit dat die A27 verbreedt zou gaan geworden is denk ik voor

ons allemaal niet zo’n hele grote verrassing. Ik denk dat we het overal in Nederland zien dat die mobiliteit in ons kleine landje voor niemand weg te denken is. En wie zijn wij, wie ben ik, om de provincie Flevoland daar en de aldaar wonende mensen en bedrijven mobiliteit te ontzeggen? De belangrijkste boodschap is echter dat onzes inziens - en ik durf wel namens iedereen te spreken, nogmaals we hebben hier in het verleden ook met een petitie onder andere - dat de rekening daarvoor dat die niet bij ons als inwoners van Blaricum, en ik denk Laren en ik denk ook Eemnes, niet bij ons terecht komt. En dat is denk ik de kern van de zaken. Dus ja, het gaat niet over het traineren van eventuele verbreding al dan niet. We weten allemaal dat het eraan zit te komen, maar ik denk wel dat dit het moment is om ook, zeg ik even eerlijk, voor zover mij bekend eventuele fouten uit het verleden om die recht te zetten. We weten allemaal dat er eerdere aanpassingen aan de A27 dat we daar als gemeente Blaricum dat we op een gegeven moment daar ons terug hebben getrokken waar andere gemeenten Laren en Eemnes wel hebben volgehouden en daar het bekende wisselgeld hebben teruggekregen, onder andere in de vorm van Stil Asfalt. Nu hoor ik sommigen denken: volgens de geluidskaart is er niet zoveel aan de hand.

Nou, volgens diezelfde geluidskaart is er in Blaricum wel degelijk iets aan de hand, getuige de redelijk hoge geluidsafdichting. Eemnes doet precies hetzelfde. Het blijft de vraag waarom zo’n groot gat eigenlijk al jaren ter hoogte van de gemeente Blaricum? We hebben het over de welbekende schutting op het dijkje. Dus ja, en dan nog iets, we hebben het hier over het welzijn van een groot deel van de inwoners die langs de A27 wonen, weten ook allemaal hoe prettig het is om bij een open raam te slapen. Ik maak het maar heel simpel en heel klein, maar het is een hele klus om bij een open raam te slapen. Als je onder andere in De Bouwvenen woont, het is vaak een keuze tussen oordoppen of slapen in een benauwde kamer. Ik zeg het maar even zoals het is, lijkt mij niet het uitgangspunt. Dus mag het geen verrassing inmiddels meer heten, wij als inwoners willen heel graag passende maatregelen, en dit is het moment. En ik noem ze maar even heel concreet, en dat betekent feitelijk op de bühne vanuit de gemeente richting de provincie Flevoland om een aantal zaken te bewerkstelligen, en dan moet u denken aan lagere snelheden, een adequate geluidswering in de vorm van nu echt een fatsoenlijke geluidswal en wellicht Stil Asfalt. Er zijn heel veel experts die ons daarbij kunnen adviseren. Ik ben niet die expert. Ik ben een meedenkend burger en daar ben ik niet de enige.

Er zijn er heel veel van, ook hier vanavond aanwezig trouwens, dus hierbij mijn oproep. En ik weet dat er in het verleden hierop welwillend gereageerd is, is eigenlijk vanuit de hele raad. Er zijn meerdere moties over aangenomen om daar actie op te ondernemen. En ik denk dat het moment is gekomen om die voornemens om te zetten in echte daden en ook te laten zien dat we pal voor het welzijn van Blaricum staan. Volgens mij ga ik het daarbij laten. De voorzitter: Volgens mij waren dat exact vijf minuten, dus dat heeft u goed gedaan. Ja, dank u wel. De heer Buijks: Als er vragen zijn ben ik uiteraard bereid die te beantwoorden. De voorzitter: Goed, dank u wel. U mag uw knop even uitdrukken dan kan ik eventueel een raadslid de kans geven om een vraag te stellen. De heer Uitendaal? De heer Uitendaal: Ja, een heel korte vraag. Heeft u in het onderzoek wat u kennelijk heeft gepleegd ook nog gekeken naar de standpunten van de Rijkswaterstaat, dat toch een hele belangrijke partij is in deze? De voorzitter: U mag de knop weer aandoen. Ja. De heer Buijks: Het korte antwoord is nee. Het standpunt van Rijkswaterstaat is voor zover tot nu toe altijd geweest dat er bij bestaande bebouwing, mits binnen de berekende geluidsnormen via de geluidskaarten, dat daar geen aanvullende maatregelen genomen moeten worden.

Feit is wel dat een algemene openbare kennis is dat op het moment dat de snelheid ’s nachts toeneemt - en dat is bij ons het geval van 100 naar 130,

hebben wij het over verdubbeling van de geluidsbelasting met maar liefst 3 decibel. En ja, dat is op het moment dat eigenlijk enorm veel lager ligt dan overdag. Het probleem is alleen wij hebben het hier altijd over berekeningen, en die berekeningen die zijn nu afhankelijk van wat de wind geeft. Ja, de ene helft van het jaar gemiddeld staat misschien de wind richting in Eemnes, dan is het probleem kleiner, dat weten we. En de andere helft van het jaar gemiddeld genomen staat de wind richting Blaricum, en dan is het probleem groot. Ja, het lijkt me niet dat we één helft van het jaar zonder probleem en de andere helft van het jaar met een probleem zitten. Dus nee, vooralsnog weet ik dat Rijkswaterstaat zich beroept op normen. Ik hoop dat u ze daarvan weet te overtuigen. En overigens weten we uit het verleden dat als je maar genoeg druk zet, gezamenlijk - en ik denk dat dit iets is wat vanuit de BEL minimaal georganiseerd zou moeten worden – dat er dan wel degelijk geluisterd wordt, dat weten we. En Eemnes kan ons dit volgens mij uit de doeken. De voorzitter: Goed, dank u wel. Dat is voldoende, mijnheer Uitendaal? Ja, ik zie het ‘…’. Mevrouw Dobber. Daarna mag mevrouw Claushuis. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, wij kennen u als groot voorvechter tegen de geluidsoverlast, maar ook tegen fijnstof en allerlei andere ellende die de lucht in wordt gespoten.

Wat ik me even afvroeg, want u heeft het over lagere snelheden, u heeft het over Stil Asfalt, u heeft het over geluidswal. Als wij gaan pleiten voor een geluidswal, zou dat niet al een enorme vermindering van het geluid geven? Ik denk dat er sowieso Stil Asfalt komt als daar een uitbreiding komt, dus daar hoeven we denk ik niet al onze energie echt heel erg in te steken. Lagere snelheden, dat zou alleen maar voor de nacht gaan, begrijp ik, want overdag is het al 100, en dat zal het voorlopig ook wel blijven, denk ik. Dus dan is het wel verstandig om te zeggen: laten wij als gemeente eens gaan inzetten op eventueel een geluidswal daar op kosten van Rijkswaterstaat dan? De heer Buijks: Dank voor uw vraag. Laat ik een voorschot nemen op welke maatregelen we zouden moeten uitsluiten. Ik denk dat we maximaal moet uitgaan van maximale gezondheidswinst en welzijnswinst voor ons als gemeente. Het zou inderdaad mooi zijn als de provincie Flevoland, zoals zij zich ook beroep in haar eigen mobiliteitsplan, punt 9 geloof ik - ik heb het u gemaild – en ook voor de mensen in de zaal: de uitbreidingen mogen niet ten koste gaan van de leefbaarheid in het algemeen. Me dunkt dat ze daar onder A niet alleen verstaan de leefbaarheid van de inwoners van de provincie Flevoland, maar ook van de mobiliteit leverende provincies daaromheen. Met ander woorden provincie Utrecht, Noord-Holland, zoals wij.

Dus dat ze daar ook bereid zijn voor hun eigen mobiliteit te betalen. En als daar Stil Asfalt al in meegenomen is lijkt mij dat zeer te prijzen. Het lijkt mij zaak dat we daar bovenop zitten en in ieder geval controleren wat er in het uitvoeringsplan staat. Lage snelheden dat is feitelijk een oplossing waarmee je het probleem aanpakt bij de bron. We weten allemaal wat die 130 in die tijdsgewricht voor uitnodiging is. Ik weet niet wie er wel eens met open raam in de buurt van de A27 ligt. Ik denk dat we wat daar genoeg anekdotes van kunnen verzamelen maar dat gaat heel hard, en de kans dat je daarvan recht op in je bed zit is heel hoog. Dus dat lijkt mij zeer zinnig. Dan heb je in ieder geval een wettelijke basis. Ja, en tot slot … Mijn spreektijd was voorbij. De voorzitter: Nee, hoor. Hij kan aan. U kunt het weer indrukken. De heer Buijks: Hupsakee, gaan we weer. De voorzitter: U krijgt niet weer vijf minuten, hoor. Daar niet van. De heer Buijks: Nee, dat snap ik. Ja, ik doe mijn best maar ik krijg vragen. Ik beantwoord ze netjes. Dus absoluut lijkt mij een adequate geluidswerende, zo’n wal, lijkt mij gewoon een vertrekpunt waar we op moeten inzetten, minimaal. Absoluut.

De voorzitter: Mevrouw Claushuis, u had nog een vraag? Ja, oké. Ja, het is in orde. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Dank u wel voor de bijdrage. Het is inderdaad wel meerdere keren heeft het ons bureau gepasseerd, letterlijk. Weinig actie is er nog genomen omdat het natuurlijk nog steeds niet tot uitvoering is gekomen. In hoeverre hebben jullie contact met bijvoorbeeld … Jullie hebben natuurlijk meerdere handtekeningen toen verzameld met Eemnes en met Laren. Maar is daar ook iemand die dat trekt, zeg maar, dat jullie daar gezamenlijk overleg over hebben, vanuit de inwoners gezien, dus de protesten vanuit de inwoners? De heer Buijks: Laat ik met gepaste bescheidenheid zeggen dat we daar sinds 2018 ‘…’ dat er ook veel contact is geweest met allerlei bewonersgroepen in Eemnes, Laren, Hilversum et cetera. En deze gaven destijds allemaal te kennen dezelfde problemen te ervaren. We zijn ook gezamenlijk opgetrokken in onder andere, en mevrouw Dobber hebben we daar nauw mee samengewerkt, om bijvoorbeeld de A27, de rijkswegenoverlast, onderdeel te krijgen van de RSA, de - dan moet ik heel even graven - Regionale Samenwerkingsagenda, precies. Dat was ook een actie vanuit eigenlijk alle inwonersverenigingen in Het Gooi, dus samen met Gooise Meren, Hilversum en ook de hele BEL-gemeente. Dus het antwoord is ja. Ik heb ze hier niet gedeeld hoor, maar die volgen dit continu.

Ja, dan gaan hun achter de schermen komen allerlei contacten hierover en over de brede rijkswegenproblematiek, zeker. De voorzitter: Uw microfoon. Ik ga u even wijzen. Uw microfoon weer even uit, dan kan mevrouw Claushuis weer verstaanbaar. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Ja, 2018 is het natuurlijk voor het eerst op de agenda komen, maar is het inmiddels ook weer actueel bij al die verschillende groepen omdat het nu gaat spelen, want dat is natuurlijk belangrijk dat er op het juiste moment weer even op de trom geroffeld wordt? De heer Buijks: Ja, een ding heb ik hier nog buiten beschouwing gelaten en dat is het project Hollandse Luchten waarin in de afgelopen drie jaar veel contact is geweest. Daar waait nu een nieuwe wind bij de provincie. Dat heeft door corona en daarna personele wisselingen – ik zal u er niet mee belasten – heeft dat een tijd stilgelegen, maar is afgelopen jaar is daar weer een nieuw elan, zal ik maar zeggen. En verwachtbaar is dat we in het najaar daar die eerste planvormende bijeenkomsten met bewoners zullen gaan hebben. Dus in het kader daarvan, er zijn natuurlijk meerdere thema’s, maar die raken uiteindelijk allemaal hetzelfde probleem namelijk de rijksweg, is daar voortdurend contact geweest. De voorzitter: Oké. Ik kijk nog even naar de andere kant. We hebben allemaal vingers weer. Goed, dus we beginnen even bij mijnheer Pel.

De heer Pel: Ja, dank u wel, voorzitter. En dank u wel mijnheer Buijks voor een inspraak. Niet voor de eerste keer, dus we kennen de motieven. Ja, u begint het verhaal ook met de rekening die moet niet neergelegd worden bij Blaricum, maar wij gaan er ook niet vanuit dat het voor Blaricum. We hebben al jaren gezegd als het zover zou komen dat die A27 uitgebreid dient te worden, dus op deze manier, dan vinden wij gewoon dat die preventieve maatregelen, die extra maatregelen ook bekostigd zullen moeten worden door Rijkswaterstaat. Wat mij even in uw verhaal verrast en dat begrijp ik niet zo goed, de rol van de provincie Flevoland. Ik snap heel goed dat Flevoland verdient aan die mobiliteit, straks ook misschien bij het openen van die Lelystad luchthaven, dat soort zaken meer. Maar het is toch het rijk die bepaald ‘…’ uitbreiding van de A27‘…’. Het blijft jaren liggen, maar dat is een vraag die ik heb of dat ook zo is? En voor ons is het heel

duidelijk ‘…’. Om samen met inderdaad Eemnes en Laren een vuist te kunnen maken om daar ‘…’. Dus mijn vraag hoe concreet ‘…’. De voorzitter: Uw microfoon, mijnheer Pel. De heer Buijks: Ja, ik trek maar even de vergelijking met de buurman die toestemming vraag of hij die prachtig mooie eikenboom op het pleintje in de buurt mag gaan slopen omdat hij dat geen mooie boom vindt of wat dan ook. Het stadium, voor zover ik dat heb kunnen achterhalen is dat provincie Flevoland of belanghebbenden een formeel verzoek heeft gedaan aan Rijkswaterstaat: Rijkswaterstaat wij willen graag verbreden, dat is iets wat we al jaren willen. En daar is uiteraard onderzoek naar geweest door het ministerie, en dat onderzoek bevestigt in grote lijnen een noodzaak tot verbreding in de toekomst op basis van allerlei prognoses. Althans volgens het ministerie, laat mij dat erbij zeggen. En ik denk dat we een goede reden hebben om aan te nemen, in ieder geval onder de huidige minister, dat daar welwillend op gereageerd wordt. En daarom heb ik dat expliciet maar even opgenomen. Men is ook begonnen met het verbreden van de op- en afrit van de A27. Weliswaar ter facilitering van de HOV, maar het komt mij vreemd voor als daar vanuit het ministerie ze daar faliekant voor gaan liggen. Maar nogmaals, misschien speculeer ik. Ik denk dat als gemeente dat we hier bovenop moeten gaan zitten. Heel simpel.

En uiteraard, de provincie is belanghebbende en het ministerie besluit. Dus uiteindelijk hoe die rekening en wie de rekening betaalt, hoe snel daarop met elkaar allemaal regelen daar, daar wil ik even vanaf zijn. De voorzitter: Wilt u uw microfoon weer even uitdoen? Ik ben heel vervelend vanavond. De heer Pel: De aanvulling die u heeft gegeven, ik snap het helemaal, en ik zou diezelfde strategie ook willen volgen om het zo te doen. Alleen ik denk dat het moment van kiezen wel heel erg belangrijk is. Als je te vroeg in actie komt in dit geval geef je als het ware aan dat je het eens bent met die uitbreiding. Dat kan. Je kan ook een signaal verkeerd geven. Dat is het enige waar ik van zeg: in welke mate kun je nu aangeven ja het is zo ver het is onomkeerbaar en het zal gebeuren binnen een of twee jaar of wat dan ook. Daar moeten we denk ik wel heel voor op moeten letten. Ik ben het wel eens met de strategie die erachter zit. Tactisch moeten we nog even kijken of dat zo uitwerkt. Dat zou mijn inschatting zijn. De voorzitter: Een korte reactie. De heer Buijks: Nou, ja, als het in mijn plaats is om u te completeren, maar u loopt feitelijk al vooruit op de strategie, en ik denk dat het heel verstandig is dat we daar zo strategisch mogelijk mee omgaan. De ervaring ligt in die zin bij u als raad en bij het college, niet bij mij als eenvoudige burger.

Dus ik ben het met u eens dat je te vroeg kunt zijn. Ja, wat het beste moment is? De finesse van die strategie die beheers ik helaas nog niet. De voorzitter: Ik ga even door met mevrouw Boersen. Mevrouw Boersen-de Jong: Op de eerste plaats voorzitter, en mijnheer Buijks, ik ben het helemaal met u eens. Ik sliep altijd aan de voorkant, dat is tegen de A27 aan. Ik slaap sinds een half jaar aan de achterkant. Ik slaap veel beter, dus dat is absoluut een gegeven. Dan, u sprak over een bestaande situatie. Een bestaande woningbouw sprak u net over. Bent u op de hoogte van het feit dat als er aan de weg gesleuteld wordt, dus dat er een nieuwe situatie ontstaat, dat er dan strengere geluidseisen gesteld worden dan bij een bestaande situatie? Met andere woorden, Rijkswaterstaat die heeft, dat weet u ook, in het verleden iedere keer gezegd het is nu twee keer twee. Mocht het uitgebreid worden, kom dan nog maar eens terug, want dan moeten we maatregelen nemen want we zitten er ongeveer zo tegenaan. Dus ik denk dat dat een hele goede strategie is

om eerst eens uit te zoeken hoe ver u nu afzit van het moment waarop er echt maatregelen genomen moeten worden, omdat u tegen het plafond zit bij twee keer twee, en als je dan naar drie gaat dan heb je waarschijnlijk een heel grote kans dat er automatisch Stil Asfalt aangelegd moet worden. Bent u op de hoogte van die problematiek en van die kansen die er dan liggen? De voorzitter: Goed. Mevrouw Boersen, mag u uw microfoon uitdoen. Graag een korte reactie, mijnheer Buijks. De heer Buijks: Jazeker. Dat is iets wat mij van meet af aan bekend is, en dat is juist het probleem. De vraag is: wat is de nieuwe situatie? Er is eigenlijk doorlopend in de afgelopen 20 jaar, maar dat kan ik natuurlijk ook 40 jaar noemen, is er sprake geweest van een nieuwe situatie en dat heet toenemende verkeersintensiteit. Dus de verkeersintensiteit is alleen maar toegenomen, dat is één. Twee, bij het verhogen van de maximumsnelheid naar 130, ik meen even precies te zeggen op 16 juli … Nee, 1 juli 2016 was ook sprake van een nieuwe situatie. Het enige wat Rijkswaterstaat verplicht is te doen wettelijk is toetsen aan de norm. En de norm heeft tot nu toe – ik moet het goed zeggen – altijd gezegd: ja, het is wel binnen de norm, beste dames en heren.

En we weten allemaal dat die norm gebaseerd is op jaarmetingen, en dat iedere beleving van burgers, van uzelf – u slaapt nu aan de achterkant – maar dat die platgeslagen wordt. Wettelijk is er bij uw huis niets aan de hand, maar toch slaapt u aan de achterkant. De voorzitter: Was dat voldoende, mevrouw Boersen? Ja? Oké. Mijnheer Veldhuis, had u nog een vraag? De heer Veldhuis: Nou, dank u wel. Ook ik ben zogezegd ervaringsdeskundige, om het zo maar te zeggen. Bij ons gaat het raam om vijf uur dicht ’s ochtends vanwege het geraas, dus ik denk dat we hier zitten met een aantal mensen die dit aan den lijve ondervinden. Nou, er is veel gevraagd. Ik denk dat u uitgebreid antwoord heeft gegeven. Een paar take aways. Je hebt het gehad over fouten uit het verleden, lessons learned. Wat zou je adviseren? De heer Buijks: Wederom met gepaste bescheidenheid, hoor, maar ik denk dat … En nogmaals de waarde collega’s in Eemnes kunnen dat beamen, maar ik denk dat het goed is om hier op dit dossier - laat ik dat zo maar noemen - om daar niet in op te geven. Nou, ik weet niet waar we uiteindelijk allemaal nog terechtkomen, maar het kan zijn dat dit uiteindelijk zal resulteren in het vrijmaken van middelen voor voldoende juridische bijstand, ik noem maar wat.

En het doen van adequaat onderzoek, en dat is tot op heden, en ik zeg daar echt tot mijn spijt – daar hebben we meerdere malen op aangedrongen – dat is nog steeds niet gebeurd. Er is nog nooit, en dan heb ik het niet over Blaricummermeent waar de gemeente dat wettelijk verplicht was, omdat de verkochte ruimte, ja, dat leverde geld op, dat bracht de gemeente geld in het laatje. En ik merk nu toch dat … Ik heb eigenlijk al sinds 2018 ben ik er altijd heel positief in gaan zitten, maar ik merk toch dat het me steekt dat het feit dat de woningen in de Blaricummermeent dat die de gemeente geld opleveren en dat daar allerlei middelen werden vrijgemaakt om onderzoek te doen, om een ontzettend hoge muur neer te zetten, dat dat kennelijk het wel waard … Dat kon wel, maar die hele rij hier met woningen, eigenlijk vanaf de Bijvanck, want daar hebben we het ook over, het Oude Dorp, De Bouwvenen, en ik weet ook richting Laren. Ja, dat stond er al. Dus ja. De voorzitter: Ik denk dat uw bericht duidelijk is, en ik denk dat u ook wel het gevoel heeft dat u hier wel gehoord bent in ieder geval en dat u serieus genomen wordt. Dus ik wil u in ieder geval heel erg bedanken. De mensen hier aan tafel kunnen altijd even contact opnemen met de griffier om eventueel nog met u even later nog een keer hierover te praten. En nogmaals bedankt. En ik ga u weer verzoeken om weer plaats te nemen in de zaal.

Dank u wel.

Informerend 2.

Rondvraag/mededelingen raadsleden en fractievertegenwoordigers (15 min) De voorzitter: Goed. Even snel het volgende punt op de agenda. De vraag is of er vanuit de raadsleden en fractieleden worden gevraagd of er mededelingen zijn deze vergadering? Die zijn er volgens mij niet. Goed. Dan, zijn er dan raads- of collegeleden die naast hun functie gemeente Blaricum vertegenwoordigen binnen ‘…’organisatie? U dient nog een update te geven. En ik snap dat het misschien wat vroeg is net na de vakantie, maar is er iemand die daar … Kijk, mijnheer Uitendaal. Ja, gaat uw gang De heer Uitendaal: Dank, voorzitter. Heel kort en simpel. Namens de raad mag ik vertegenwoordiger zijn in het bestuur van de rekenkamercommissie, de Stichting rekenkamercommissie. De 29e september krijgen we daar als raad en ook andere raden tekst en uitleg over het onderzoek wat is gepleegd. Ik wou daar aandacht op vestigen. Tot mijn grote spijt kan ik daar niet zelf bij aanwezig zijn, maar dat gaan we een andere keer goedmaken. Het is alleen onder uw aandacht brengen. Bedankt. De voorzitter: Prima. Goed.

Informerend/Adviserend 3.

Informeren (15 min) De voorzitter: Wethouder Lanphen, had u nog een bijdrage? U schuift aan, ik denk: ik ga het gewoon vragen. Wethouder Lanphen: Ik mag namens de gemeente in regio het portefeuillehouders overleg sociaal domein, en daar kwam onder andere langs dat de visie van de bibliotheken aanstaande is. En daar is voor morgenmiddag een informatiebijeenkomst in het Huis van Eemnes, en ik roep iedereen op daar naartoe te gaan. Dat is het eerste. Het tweede is dat ik iedereen wil uitnodigen, nog een keer onder de aandacht brengen, de vrijwilligersavond op 29 oktober. De voorzitter: 27 oktober. Wethouder Lanphen: O, ik heb 29 staan, maar dat zal wel fout zijn. Heel goed. En dan verder wil ik nog iets melden dat u binnenkort een voorstel krijgt waarin we de voor – en vroegschoolse educatie ... Dat zijn kinderen die echt een indicatie hebben om daar naartoe te gaan in verband met achterstand en vaak ook taalachterstand is dat, om die te harmoniseren in de HBEL-gemeente eigenlijk en dan wordt de bijdrage per uur aangepast naar het VNG-adviesmodel wat al in sommige andere gemeentes gehanteerd wordt. Dus dat even in het kort. De voorzitter: Hartelijk dank. Verder nog mensen? Nee? Ik had een mededeling vanuit … U mag zo ook nog even wat zeggen, als ik nog eerst even aan het woord mag, mevrouw Kennis. Ik kreeg het woord van mevrouw Kennis. Dat is mooi.

Evenals commissielid van de veiligheidscommissie, op 27 september is de eerste bijeenkomst gepland en daarna zal ik u ook op de hoogte brengen van eventuele ontwikkelingen die daar worden besproken. En dan hebben we nu mevrouw Kennis, die heeft ook nog een mededeling. Wethouder Kennis: Nou ja, wij hebben ook wel de eerste bijeenkomst na de vakantie gehad van de bewoners Volkshuisvesting en we hebben daar onder andere, waar u ongetwijfeld inmiddels al over gehoord heeft, het voorstel wat nu gedaan is door Hugo de Jonge vanuit het kabinet richting de Tweede Kamer gegaan is als

nieuw wetsvoorstel. Daar hebben wij met de Benen Op Tafel ‘…’ heel erg uitgebreid over gesproken en gaan we aanstaande donderdag over verder. Dus zodra ik daar wat over te melden heb dan kom ik daar graag bij u op terug. De voorzitter: Mooi, dan hebben we alle mededelingen gehad. Beeldvormend 4.

Aanpassen Nota van Randvoorwaarden voor de herontwikkeling van het Tergooiterrein (60 min) De voorzitter: Wij gaan door met het volgende onderwerp. Hét onderwerp: aanpassen Randvoorwaarden Tergooiterrein. We starten met twee insprekers voor dit onderwerp, te beginnen met de heer Kuipers. Dat is een bewoner van de Prins Hendriklaan. En ook vraag ik alvast mevrouw Wencke Fassbender van de Rosewood Group namens de initiatiefnemers alvast even plaats te nemen. Even kijken ja, dag. Hallo. Als beide insprekers hebben gesproken dan krijgen de raadsleden en fractievertegenwoordigers ruimte om verhelderende vragen te stellen. Mocht dit nu heel uitgebreid zijn of moet u heel veel vragen hebben dan kunt u alsnog net als met mijnheer Buijks even contact opnemen met de griffie om persoonlijk even contact op te nemen met deze twee insprekers om eventueel nader te bespreken. Mijnheer Kuipers, ik wil graag met u beginnen. Ook u heeft een spreektijd van vijf minuten. Hetzelfde geldt voor u straks, mevrouw. Gaat uw gang. De heer Kuipers: Ja, goedenavond allemaal. Bedankt voor de vijf minuten, om het zo maar eens te zeggen. Ik heb een e-mailtje gestuurd aan u allen via de griffier. Nou, een redelijk kort en bondig mailtje, denk ik. Dus mijn toelichting zal ook relatief kort zijn.

Het enige wat ik daar nog aan toe kan voegen is het misschien nog wat beeldender maken, want ja een tekst is maar een tekst. Ik heb kennisgenomen van de documenten zoals die ik neem aan nu in twaalf op tafel liggen ter voorbereiding op de raadsvergadering over een week. Nou, in een van de documenten daar dat is een zogenaamde aandachtspunten voor nieuwe NvR Tergooi. En daar wilde ik het graag met u even over hebben. En daaronder zit natuurlijk de discussie, maar daar ga ik niet verder in detail op in, want volgens mij weet u dat beter dan ik hoe dat allemaal gegaan is, en dat is gaan we dan wel of niet voor een sloop-nieuwbouw variant. Nou, ik heb kennisgenomen van hoe daarnaar gekeken wordt, en ik hoop met deze toelichting een soort van pleidooi te houden om het nog wat specifieker te krijgen, om het te verduidelijken. Dat is eigenlijk denk ik het belangrijkste woord hier. En ik vind dat onvoldoende terug uit deze notitie qua aandachtspunten, en dat spitst zich toe op twee zaken. Een is, sloopnieuwbouw, wat je dan doet, als ik het even in simpele taal zeg, dan verdwijnt het gebouw en dan ontstaat het gebouw opnieuw en dan niet meer als één blok, maar in blokken waar met wat ruimte ertussen. En daar kun je natuurlijk op ongelofelijk veel verschillende manieren doen, dat begrijpt denk ik iedereen.

Mijn punt is dat als je dat doet dan heb je een groter beslag van de plot dan de situatie vandaag, want je verspreidt de gebouwen letterlijk over de plot. Nou, daar is op zichzelf is dat geen probleem anders dan dat als je aan de noordzijde van het gebouw gaat staan, het huidige gebouw … Ik weet niet of u het al eens gedaan heeft, maar ik wel. En ik raad u van harte aan om eens een keer een rondje met de fiets te doen. Dan als je voor de hoofdingang gaat staan dan is het gebouw aan de linkerkant van de hoofdingang dat komt het meest naar het noorden. Als je dat gebouw zou willen verplaatsen in die blokkendoosvariant dan heb je precies bij vijftien meter, een-vijf, tot aan de bosrand. Nou, dat is niks. Als je dat al zou doen dan kun je niet eens meer aan een weg om het clusteren van gebouwen heen kwijt, want daar is dan gewoon geen ruimte voor. Het tweede voorbeeld, het volgende gebouw dat het dichtst bij de bosrand komt, dat is als je wat meer naar links gaat, dat is de Poli Psychiatrie. Nou, dat ligt ietsje verder af van de bosrand. Ook daar als je dat naar het noorden toe zou halen heb je 30 meter, 33. Dus dat is ook eigenlijk, dat geeft iets meer speling, maar mijn pleidooi is eigenlijk dat kan eigenlijk niet naar het noorden. Nou, ik laat maar even weg van de mogelijkheden in het

westen in het zuiden en in het oosten. Mijn belang ook als bewoner aan de Prins Hendriklaan ligt pal aan de noordkant en die bestaande bosrand. Nou, dat punt, ik vind dat eigenlijk niet terug in die aandachtspuntenlijst. En ik heb gezien dat van uw kant er een notitie is waar nadrukkelijk bepleit dat de bestaande bosrand gerespecteerd gaat worden. Ja, dat vind ik een beetje een moeilijk woord. Ik respecteer ook een heleboel in het leven, maar blijft het nu staan of blijft het niet staan? Dat vind ik daar niet zo duidelijk uit blijken. En ook dat de topografie zou worden gerespecteerd. Ja, daar zie ik ook niks van. Dat spreekt mij bijzonder aan overigens, maar ik zie er niks van terug in die aandachtspuntenlijst. En mijn pleidooi aan u is om ‘…’ En niet dat er zo meteen een variant op tafel ligt waar een heleboel werk en geld in is gaan zitten en dat iedereen naar die problemen zitten te kijken, want dat kennen we nu wel. Nou, dat is één. De voorzitter: Dat is één? Dan zitten we al op vierenhalve minuut. Kunt u nagaan. De heer Kuipers: Het tweede punt is eigenlijk, het gaat over vierkante meters ‘…’. Ik zie in die aandachtspuntlijst 55.000 vierkante meters staan met een marge van 10 procent, dus dat kan 60 worden. Het is vandaag 42. Ik rond het even af, van 40 naar 60, is 50 procent meer.

Nou, dat is heel veel, en de hebben we ook nog de beperking dat het huidige gebouw verspreid mag worden maar dan de hoogtes die moeten hetzelfde blijven. Lijkt me prima, maar dan moet het dus in de breedte. Als het niet in de hoogte kan moet het in de breedte. Waar gaat dat allemaal heen? Dus ik begrijp niet zo goed waarom in die aandachtspuntenlijst 55.000 is gekozen. Mijn pleidooi zou zijn het blijft gewoon 42, maar als u ruimte ziet om meer te doen dan 42 met respect naar de uitgangspunten waaronder het niet aantasten van die bosranden, ja dat is natuurlijk prima. Maar als nu al de ruimte wordt gegeven tot 60.000, ja, dat gaat gewoon niet passen. Nogmaals, rij nog eens een rondje rond het ziekenhuis en u zult heel snel zien dat ik zit hier niet iets te fantaseren. Het zijn puur de feiten. En ik denk dat het heel belangrijk ook is om dit punt het anders te formuleren in die aandachtspunten. Mijn suggestie is dus hou het op 42 en geef de ruimte om daaraan toe te voegen met respect voor een aantal uitgangspunten en die zou ik dan specifiek benoemen. De voorzitter: Ja, dan geef ik ook nu graag de ruimte aan uw buurvrouw om het woord over te nemen. De heer Kuipers: Dat lijkt me prima. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Fassbender: Dank u wel voorzitter, voor het woord. De voorzitter: Gaat uw gang. Mevrouw Fassbender: Mijn naam is Wencke Fassbender van Rosewood Real Estate.

Ik laat u ook graag op deze manier van ons horen anders dan wat u allen hebt kunnen lezen in de memo die wij hebben ingezonden ook. En allereerst wil ik het college bedanken voor de gelegenheid dat er nu een ‘…’. Tot het circulair ‘…’ ook een optie is geworden, dus daar zijn wij namens een initiatiefnemer en een projectontwikkelaar – dat vergeet ik te zeggen – ben ik hier aanwezig. En die aandachtspunten waar ook de heer Kuipers net over sprak daar zal ik nu niet op ingaan, want ik ben hier met name om de dank uit te spreken, ook aan mevrouw Kennis specifiek, en wij gaan heel graag in gesprek over ‘…’. Ik hoor mezelf niet meer. De voorzitter: Ik hoor u wel.

Mevrouw Fassbender: Goed. De oorspronkelijke vastgestelde Nota van Randvoorwaarden dat staat ook vermeld bij de aandachtspunten, die zijn niet met de initiatiefnemer geweest, maar destijds nog met het ziekenhuis Tergooi, omdat dat ook in uw reactienota van 5 september 2019 zou dat geholpen hebben bij het kunnen verkopen van het ziekenhuis aan inmiddels de partij die ik nu vertegenwoordig. En ik denk dat dat per abuis onjuist hierin is terechtgekomen. De aankoop heeft pas in 2020 formeel plaatsgevonden. Wij gaan ondertussen, los van het feit dat wij graag in gesprek gaan met mevrouw Kennis, verder met het verscherpen van de visie. En ook alles wat hier gezegd al is is ons ook enorm belangrijk, de genoemde natuur. Het is niet eens een vraag of die behouden of verscherpt … Ik weet dat ieder woord wat het formulier ook echt moet kloppen, dus dank aan de heer Kuipers om dat nogmaals hier te herhalen. Dus dat verscherpen van die visie dat is nog niet gereed voor de aankomende raadsvergadering, maar wel dit najaar zal ook een informatiebijeenkomst voor alle belangstellenden en belanghebbenden worden georganiseerd waarna wij met hen en ook wat wij daar tijdens die informatiebijeenkomst zullen horen de participatie verder gaan opstarten met alle thema’s die genoemd zijn.

Dus het is een mooi en een complex project en we zullen elkaar daar vaak en veelvuldig nog over zien en spreken, maar laten we in ieder geval er iets heel moois van maken. Dus dank voor uw aandacht. De voorzitter: Hartelijk dank. Zonder altijd in te gaan op hoogtes, breedtes en dat soort zaken ben ik heel benieuwd naar de vragen van de raadsleden, fractievertegenwoordigers. Ik kijk even naar de vingers. Ik begin even bij mijnheer Pel, als u dat goed vindt? De heer Pel: Ik heb geen vragen voor de insprekers anders dan een opmerking, en dat heeft te maken met de BVO-meters die genoemd werd, als zijnde: wat groeit dat hard met die 50 procent. Daar moet ik bij aangeven dat een van de redenen die aangegeven is in het oude gebouw is dat de maten en stramienen van het gebouw ‘…’ bekend zijn. Dat betekent dat die BVO-meters ‘…’. Als je die omzet in andere BVO-meters of naar andere meters dan ga je er veel meer meters mee maken. ‘…’ De opmerking die ik maak, maar dat maakt het denk ik ook wel erg lastig om te wegen. Het zijn dus ongelijke factoren die je hier weegt, en dat is ons duidelijk geworden waardoor het plaatje niet zomaar 50 procent groeit. Maar dat is even wat ik wil zeggen. De heer …: ‘…’.

De voorzitter: Het is wel jammer dat de microfoon niet aanstaat in dit geval, maar ik wil geen hele inhoudelijke discussies over meters en dat soort grappen, dus eerst even het rondje af gaan en dan … De heer Pel: Ik wil het ook niet, maar deze meneer doet het toch. De voorzitter: Hij heeft een opmerking gegeven. De heer Pel: Ja, en dan maak ik nog even de opmerking dat er maar één BVO vierkante meter definitie kan zijn in dit land. De voorzitter: Genoteerd. De heer Pel: Dank u wel. De voorzitter: Goed. Mevrouw Dobber, mag ik u het woord geven? Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, ik had even een vraag aan mevrouw … Wat is uw naam? Even vergeten, sorry.

Mevrouw Fassbender: Fassbender. Mevrouw Dobber-Spruijt: Mevrouw Fassbender, sorry. In uw memo heeft het over dat er een huisartsenpost gaat komen, maar naar mijn weten komt daar geen huisartsenpost omdat daar geen spoedeisende hulp is. Dus waar komt dat in één keer weer vandaan? De voorzitter: Mevrouw Dobber uw microfoon. Zo, ja. Mevrouw Fassbender: Ja, voorzitter, ik zal het netjes doen. De spoedpost van de huisarts verdwijnt inderdaad naar de locatie in Hilversum maar er blijft een mogelijkheid bestaan, die is nog niet ingevuld door genoemde huisartsen, dat huisartsen zich daar als zodanig kunnen vestigen. Niet de spoedpost van de huisartsen. Die gaat naar Hilversum. Mevrouw Dobber-Spruijt: U bedoelt dat daar eventueel een huisarts zich kan vestigen, een vrije vestiging? Oké. Ja, dat noem ik dan niet echt een huisartsenpost. Maar goed, een huisarts die kan zich vestigen daar. Dank u. De voorzitter: Goed. Mijnheer Uitendaal, heeft u een vraag? De heer Uitendaal: Ja dank u wel, voorzitter. U heeft aangegeven dat u ook graag met het college, mevrouw Kennis in gesprek wil gaan om over een nieuwe Nota van Randvoorwaarden te praten, en ook in de vorige stukken gaat het daarover.

In hoeverre komt het volgende onderwerp nog ter sprake, dat is het contraexpertisetraject wat door het Bureau Traject is uitgevoerd? Is dat ook onderdeel van de bespreking die u wilt gaan voeren met het college, en wat is uw insteek daarbij? Mevrouw Fassbender: Ja, dat onderzoek zal zeker aan de orde komen en de insteek die zullen we verder met mevrouw Kennis ook bespreken. We hebben daar ook een suggestie in gedaan die op dit moment niet actueel is omdat het ging over de bestaande Nota van Randvoorwaarden. Op het moment dat u kunt besluiten dat die Nota van Randvoorwaarden aangepast kunnen worden is dat zeker onderwerp van gesprek. De voorzitter: Goed. Dank u wel. Mijnheer Veldhuis. De heer Veldhuis: Ja, eigenlijk een beetje meer een algemene vraag. Steunt uw bedrijf de Sustainable Development Goals? De voorzitter: Trek het maar naar u toe, hoor, uw microfoon. Mevrouw Fassbender: Ik weet waar u het over heeft, maar ik weet niet of iedereen die ook meeluistert dat weet. U bedoelt de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties specifiek? Ja, dat zijn er een heleboel, en om nu volmondig ja te zeggen dan vindt u misschien vast de een die ik niet kan. Maar dat is wel een uitgangspunt waarin we ook met … Ik noem het even de ESG, The Environmental Society Governance. Natuurlijk steunen we die. Die willen we meer dan steunen en bijzonder respecteren, juist bij dit project.

De heer Veldhuis: In hoeverre ziet u zichzelf als een businesspartner, en niet zozeer als een projectontwikkelaar? We zijn hier bezig met een maatschappelijk zeer relevant project, dus wat wij waarschijnlijk nodig hebben als ik … Ik wil niet op de stoel van mevrouw Kennis gaan zitten, want dat kan ik niet, maar ik denk dat het heel handig is dat wij een betrouwbare partner hebben die ons in alle kanten kan

adviseren. En om het maar eens even plat te zeggen vanuit mijn PvdA/GroenLinks-gedachte niet alleen maar gaat voor het grote geld. Mevrouw Fassbender: Ik ben eigenlijk wel blij dat u daarover begint. Natuurlijk is daar ook geen heel simpel antwoord in een paar seconden op te formuleren. Ik hoop dat het een mix is van beide partijen die u noemt, waarbij ik nadrukkelijk wil stellen dat het niet alleen gaat om de commercie. We zijn een mix van verschillende mensen, dus het zal ook hier hopelijk als we op een later moment hier zijn dat u dat kunnen beamen. En uit uw mond is dat van grotere waarde dan dat ik hier nu een betoog voor ga opzetten. De voorzitter: Goed, dank u wel. Mevrouw Boersen, heeft u een vraag? Mevrouw Boersen-de Jong: Nee. ‘…’. De voorzitter: Mevrouw Claushuis, heeft u nog een vraag aan de insprekers? Nee? Een heleboel, maar niet nu. Oké. Heeft u nog een korte vraag, mijnheer Uitendaal? De heer Uitendaal: Ik ga proberen het heel kort te formuleren. Mevrouw Fassbender, bent u bekend met het convenant Toekomstbestendig Bouwen? Dat is een convenant dat is ondertekend door de MRA, de Metropoolregio Amsterdam en de provincie Noord-Holland. Mevrouw Fassbender: Ik ken het document niet van de inhoud, maar wel van naam. Dus als dit uw suggestie is dat ik dat goed moet gaan lezen en met mijn collega’s gaat delen, dan zal ik dat hierbij toezeggen. Dank u wel.

De voorzitter: Goed. Mijnheer Uitendaal, misschien kunt u dat document naar mevrouw Fassbender sturen. Goed, prima. Ik wil u beiden danken voor uw inspraak en wij gaan verder met dit onderwerp. Ik zie dat er wat onderlinge afspraakjes worden gemaakt hier, dus dat komt helemaal in orde. Ik vraag u vriendelijk weer plaats te nemen in de zaal en dan gaan wij weer door. Eens even kijken. Vanuit het college is hier wethouder Kennis aanwezig, die zit hier naast mij. En voor dit onderwerp is er ook ambtelijke ondersteuning aanwezig, en dat is de heer Lugard. Welkom. De raad wordt gevraagd de weg vrij te maken voor nieuwe onderhandelingen met de initiatiefnemer om de gewijzigde Nota van Randvoorwaarden voor de herontwikkeling van het Tergooiterrein op te stellen. Dit onderwerp staat ook op de agenda van de volgende raadsvergadering. Voor dit onderwerp staat nu 60 minuten. Ik denk dat er al heel veel is gezegd en gevraagd, maar goed, we gaan kijken of we het redden. Voor dit punt graag uw vragen kort en bondig. Bij de vorige vergadering hebben wij gemerkt dat sprekers vanuit de fracties graag even uitgebreid willen uitweiden over het verleden, het heden en de toekomstplannen. Mocht u daartoe de neiging hebben dan voel ik mij zo vrij om u te vragen uw relaas om te vormen tot een heldere en korte vraag. Bij deze, wie mag ik het woord geven? Mevrouw Boersen stak als eerste haar vinger op.

U zat al te trappelen. Ik geef u het woord. Mevrouw Boersen-de Jong: Voorzitter, ik dacht toen ik het voorstel op de agenda zag staan dat wij het vandaag uitsluitend zouden hebben over: komen wij terug op de Nota van Randvoorwaarden waarin onder andere staat - belangrijkste misschien wel uit de Nota van Randvoorwaarden – gaan we sloop-nieuwbouw of transformatie, laten staan en de woningen enzovoort in het huidige gebouw onderbrengen? Dus ik denk: we zijn heel snel klaar. We hebben een korte onderbouwing. Je zegt ja of je zegt nee tegen het een of het ander, en daar heeft iedereen wel zijn mening over. En ik kan dat onderbouwen. Ik zal dat nu niet doen, maar wij zijn voor het slopen van het gebouw alsnog, en het opnieuw inrichten van de locatie. Heel kort waarom? Als je een gebouw geweldig mooi vindt, een kerk, een gemeentehuis, een school, dus De Bernardus, een ziekenhuis in Laren, het St. Jan Ziekenhuis, dan ben je bereid om concessies te doen ten opzichte van datgene wat er later

komt. Ik ben hierboven geweest, het zijn hele leuke appartementjes, maar als we het gebouw hadden gesloopt hadden we er geen vijf maar dan hadden er tien gestaan. Die concessie hebben we gedaan omdat wij vonden dat dit gebouw zo uniek was en zo beeldbepalend dat we heel erg graag wilden ‘…’. Soortgelijke gevallen zie je in een kerk. Ik hoef daar niet verder op in te gaan, dat is de reden waarom wij zeggen: sloop het want er zijn zoveel andere dingen nu die heel veel van belang zijn. Neem veel woningen, neem energievraagstuk. Dat zijn allemaal zaken die ‘…’. Wat als ziekenhuis gebouwd is gesloopt wordt. Dat is even kort mijn inleiding. Dus wij gaan voor – en ik zit even mijn bril op – besluit één: het voorliggende raadsvoorstel op verzoek van de initiatiefnemer aan te passen en niet verder in behandeling te nemen. Ik vind dat gek dat u schrijft: niet verder in behandeling te nemen. In het hele raadsvoorstel staat terugnemen van het voorstel, intrekken van het voorstel zou ik veel helder hebben gevonden. Niet verder in behandeling nemen, wat is dat, waarom blijft het voorstel alsnog staan? Ter overweging aan het college: ik zou er helderder in zijn dan wat hier staat. Dan mijn punt, mijn vragen. Bij besluit drie staat in te stemmen met de notitie aandachtspunten voor de gewijzigde Nota van Randvoorwaarden.

Toen dacht ik: waar haalt u de Randvoorwaarden vandaan? Dat is de eerste vraag. Er komt ineens een lijstje als Randvoorwaarden. Ik kan me niet herinneren dat er aan onze partij gevraagd is: welke Randvoorwaarden zou je als nieuw willen beschouwen, en welke zouden eruit moeten en welke moeten er opnieuw in? Dus de eerste vraag is: hoe bent u aan deze Randvoorwaarden gekomen? En dan vraagt u onder punt drie in te stemmen met de notitie aandachtspunten voor een gewijzigde Nota van Randvoorwaarden. Nou, daar stemmen wij niet mee in, want er staan dingen in die wij helemaal niet kunnen onderschrijven. Dus ik denk dat u hier, en daar wil ik graag de reactie van het college op, eigenlijk twee dingen vermengd. Met alle respect, ik denk dat u een hele goede zaak heeft willen dienen, maar iets te snel voor de troepen uitloopt door twee dingen te vermengen. Ik zou het stap voor stap doen, eerste vraag slopen of niet slopen en dan met de hele raad om de tafel: welke Randvoorwaarden vinden wij nu van belang? En dan dat voorstel weer bespreken in een openbare vergadering zodat iedereen daar ook weer iets over kan zeggen. Ik aarzel even. Een derde-een derde laat u los, dat stelt u voor. Nou, ik vind het prima om het los te laten maar niet de middeldure huur verhogen ten koste van de sociale huur, maar de middeldure huur mag best ten koste gaan van de dure woningen.

Dus ik zou willen voorstellen 30 procent, 45 en 25, dus het omkeren. U laat de middeldure huur ten koste gaan van de sociale huur en wij willen van de dure huur … Dat is eigenlijk het belangrijkste kritiekpunt. Ik zou ook het uitgangspunt van de Prins Hendriklaan nog niet willen laten schieten. Kijk, de uitgang op de Prins Hendriklaan is jarenlang een drama geweest maar er zijn misschien situaties waarin u zegt: O, daar staan nu een paar woningen die zouden eigenlijk beter op de Prins Hendriklaan kunnen ontsluiten. Ik zou dat nog eventjes bewaren, als u begrijpt wat ik bedoel. Dan heeft u het over middeldure koop. Voorzitter, in Eemnes hebben we middeldure koop en goedkope koop gehad. Binnen de kortste keren in de Zuidbuurt is de goedkope koop over de kop gegaan, en niet alleen omdat de prijzen van de woningen stegen maar omdat goedkope koop gewoon niet marktconform was toen het gekocht werd voor de eerste keer. Dus wie is daar … Alleen de eerste koper is spekkoper, en daarna is het niet meer middelduur maar is het duur of is het niet meer betaalbaar, maar wordt het allemaal duur. Dus ik zou daar veel meer inzetten op huur. De voorzitter: U zit in de eerste instantie, dus ik weet niet of u de rest wilt afmaken in de tweede instantie? U krijgt nu de neiging om uit te weten, ik voel het aan u, ja.

Mevrouw Boersen-de Jong: Ja, u heeft gelijk, want … Nou, laat ik dan de vraag nog een keer herhalen en samenvatten: hoe bent u aan het lijstje gekomen en waarom vermengt u het nu met het idee van sloop of niet slopen?

De voorzitter: Goed. Die vind ik leuk. Mevrouw Kennis, als u ook zo kort kan reageren dan ben ik helemaal gelukkig. Wethouder Kennis: Als u het even uit wil doen? Ja, dank u wel. Ja, daar kan ik kort op reageren. De reden waarom wij dit in één voorstel hebben gegoten is vanwege het tempo. In mei volgend jaar is het ziekenhuis weg, en u kunt zich waarschijnlijk wel voorstellen dat de initiatiefnemer die al heel lang bezig is met het bedenken van plannen en de Nota van Randvoorwaarden die vervolgens gewijzigd gaat worden, als wij daar minder tot en met eind van het jaar, begin van het jaar bezig gaan om een nieuwe Nota van Randvoorwaarden te maken en af te stemmen dat het heel veel tijd nog gaat kosten. Hoe wij aan de criteria gekomen zijn? Nou, ten eerste uit het coalitieprogramma waarin deze programma’s met name het middeldure huur versus sociale huur waar u het over heeft staat het daar heel nadrukkelijk in. En wij hebben daar goede nota van genomen en we zien dat ook als een opdracht aan het college om daarnaar te kijken en daarover in gesprek te gaan.

Verder hebben wij in de bijeenkomsten die wij tot nu toe gehad hebben, weliswaar geen officiële setting maar wel in een Benen Op Tafel situatie, zeg maar, verschillende dingen door verschillende mensen horen vermelden, en wij hebben die met z’n drieën allemaal heel goed opgeschreven, en we menen dat wij met dit lijstje wat we nu hier hebben neergezet de meeste van die dingen hebben opgenomen. Wat bijvoorbeeld al in de oude Nota stond was de opmerking die met name vanuit uw partij kwam om de sociale huur ook inderdaad bij de woningbouwverenigingen onder te brengen. Dat staat al in de oude Nota van Randvoorwaarden als één van de suggesties, dus die hebben we niet specifiek opgenomen, maar we hebben wel aangegeven dat alles wat er al stond in de oude Nota van Randvoorwaarden wel meegenomen wordt als dat de situaties zijn die wij in de nieuwe Nota van Randvoorwaarden willen continueren. Dit is er dus één van. Dus ja, het zijn de dingen die wij in de wandelgangen in de afgelopen tijd in al die bijeenkomsten die er geweest zijn zowel openbaar met de initiatiefnemers als in de beslotenheid bij u hebben gemeend te mogen opmerken, plus het coalitieakkoord wat de opdracht is aan het college zoals u weet om uitvoering aan te geven.

En het feit dat we het dus ineen gedaan hebben is, wat ik al aangaf, puur de snelheid en ik denk dat de initiatiefnemers van Tergooi ook wel het recht hebben dat wij daar nu wat versneld mee aan de gang gaan. En het is nog niet zo dat als wij in gesprek gaan daar een Nota van Randvoorwaarden uitkomt en dat we zeggen: nou, dit is het. We gaan in gesprek, zoals er net ook aangegeven is. En dit zijn de uitgangspunten, maar daar komt straks een voorstel naar u toe waar u uiteindelijk ja of nee tegen kunt zeggen en die u ten allen tijden op elk niveau kunt amenderen. Dus het is niet zo dat daar geen veranderingen meer in kunnen worden opgenomen, want er is geen amendement. En wat mijnheer Uitendaal ook aangaf het duurzaam bouwen, het MRA. Ik ken het convenant wel, en ik kan u vertellen dat wij daar zeker rekening mee gaan houden want duurzaam bouwen is iets wat op dit moment heel belangrijk is. En ook het meer woningen, ja, dat is simpelweg zo. Er moet gewoon toch echt iets meer gebouwd worden, en ook in de middeldure huur waardoor je dus de doorstroming vanuit de sociale huur hopelijk gaat krijgen. Ik geef nu heel erg lang antwoord, en de voorzitter zit mij heel boos aan te kijken, dus ik stop ermee. De voorzitter: Ik stop er ook mee, ik ga naar huis. Ik wil eigenlijk even het rondje afmaken, als u het niet erg vindt. Heel graag. Mijnheer Pel. De heer Pel: Ja dank u, voorzitter.

Ik heb niet zo heel veel vragen, maar ik wil wel beginnen met het feit dat wij als Hart voor Blaricum ‘…’ voor een impasse die voor lange tijd heeft bestaan ten opzichte van sloop en nieuwbouw, dat we met dit voorstel denken dat het tot een eind kan komen, dat we daar ook tempo kunnen maken, want inderdaad is daar al eerder enigszins gevoelsmatig geturfd dat er wel een meerderheid hiervoor zou kunnen zijn. Dat we er wel even aan denken dat we op die plek iets mooiers neergezet kan worden dan wat er nu stond. Het gaat niet over het feit of iets mooi of lelijk is, maar ik denk wel dat er ook hier meer

woningen zouden kunnen realiseren dan in de oude situatie het geval is, dat is heel belangrijk in deze tijd. En het ook passender zou kunnen zijn voor de omgeving en voor het dorp. De vraag die ik wel heb is ten aanzien van het toewijzen van woningen, het zal voornamelijk dan ook in het domein van sociale woningen en wellicht ook middelhuur zijn, in hoeverre er nu aanwijzingen zijn dat wij meer dan tot nu toe gebruikelijk is kunnen toewijzen naar de inwoners van Blaricum? Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Kennis? Wethouder Kennis: Ja. Nou, laten we hopen dat wat ik net in het begin al aangaf, het voorstel wat dus nu richting de kamer gegaan is, waarin een toewijzing voor eigen inwoners van 50 procent in plaats van 25 procent, en het toewijzen aan specifieke doelgroepen, brandweer, politie, onderwijs, verpleegkundige - nou noem ze maar - dat dat al in een vergevorderd stadium is zodat we dat zouden kunnen gebruiken als we via de woningbouwvereniging toewijzen. Als het inderdaad de woningbouwvereniging wordt die de sociale huurwoningen gaat overnemen van de initiatiefnemer, kopen of bouwen – nou ja, dat moet besproken worden – dan wordt het natuurlijk toegewezen volgens WoningNet, en dan zullen we ons aan de afspraken moeten houden die daarvoor gemaakt zijn. Dus het enige wat we kunnen hopen is dat het tegen die tijd wat veranderd is.

Andere optie is dat je het doet … Maar goed, dan ga ik dus iets zeggen wat mevrouw Boersen niet leuk vindt, maar wat ze in Eemnes bijvoorbeeld doen daar wordt niet via de woningbouwvereniging maar via de ontwikkelaar toegewezen. En de ontwikkelaar kan gewoon in afspraak met de raad afspreken dat alle woningen worden toegewezen aan eigen inwoners. En dan zijn er best tegenwoordig weer steeds meer mogelijkheden via allerlei bedingen om ervoor te zorgen dat die woningen langer dan 10 jaar, 15 jaar in eigendom blijven van een sociale huur. Alleen ja, met een woningbouwvereniging heb je in principe ten eeuwige dagen een sociale woning en met een initiatiefnemer die dat als ontwikkelaar bouwt heb je dan natuurlijk niet die zekerheid voor 60 jaar, zeg maar, maar je kunt het wel redelijk lang dichttimmeren tegenwoordig. Ja, dat zijn al nieuwe criteria, mevrouw Boersen, neemt u dat van mij aan. We hebben het er uitgebreid afgelopen donderdag over gehad. Dus ja, dat is het antwoord. Als de woningbouwvereniging het doet dan wordt het toewijzing volgens de dan geldende norm, en ik hoop dat die dan zijn aangepast. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Dobber. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, ook de VVD is erg blij met dat er in het voorstel in ieder geval wordt gesproken over sloop. Vanaf het begin hebben wij daarvoor gepleit.

Wij hebben intussen ook al een aantal keren bij elkaar zeten dacht ik waarin we gesproken hebben over deze Nota van Randvoorwaarden. En voor de zomervakantie hebben we daar dacht ik ook nog uitgebreid met elkaar over gehad, dus ja, ik begrijp niet helemaal wat mevrouw Boersen nu dat allemaal weer wil opknippen, want ik verwacht eigenlijk gewoon een voorstel naar aanleiding van de gesprekken die we hierover gehad hebben, en dat is niet alleen een voorstel van wel of niet slopen, maar ook even concreet wat gaan we nu met elkaar afspreken? Dat ene is natuurlijk ook wel belangrijk voor de ontwikkelaar die langzamerhand wel antwoord mag verwachten. Dan had ik nog wel even twee vragen. De ondergrondse parkeergarage, daar hebben we erg voor gepleit. Die komt nergens meer terug. Ik zie het wel even genoemd, maar het is niet zo dat daar een hard iets in opgenomen wordt: nou, dat gaan we nog echt proberen om het wel voor elkaar te krijgen. Klopt dat? De heer Lugard: Het staat in de oude Nota van Randvoorwaarden en die is nog steeds onderdeel van de onderhandeling. Alleen deze nieuwe notitie zijn aangepaste ideeën van de raad die erbij zijn gevoegd, maar wat in de Nota van Randvoorwaarden zijn die worden meegenomen in de verdere gesprekken met de ontwikkelaars.

Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, maar dan wordt het wel een beetje verwarrend als we dan de oude Nota van Randvoorwaarden erbij gaan betrekken terwijl we nu met nieuwe cijfers zitten ook, ik zie ook nieuwe percentages ten opzichte van de vorige percentages. Ja, welke gaan dan gelden? Als we dan alles door mekaar gaan hutselen dan wordt het wel wat verwarrend, ben ik bang. Ik wist toen die corporatiewoningen, die zag ik ook niet terug, had ik ook een vraag over, dat blijkt dus inderdaad in de vorige Nota stond dat, zie ik niet terugkomen, dus ik ga ervan uit dat het nu niet weer terugkomt. Dus misschien wel goed om dat even duidelijk te krijgen: waar hebben we het nu precies over? De voorzitter: Mijnheer Lugard, u wilde nog even wat toevoegen? Die uit, ja. De heer Lugard: Ik denk er worden twee begrippen door elkaar gehaald, een Randvoorwaarde en aandachtspunten. In de notitie zijn aandachtspunten, en in het besluit is niet gezegd vaststellen maar instemmen. Dat zijn twee verschillende dingen. Als je iets vaststelt dan is het … Als je instemt, je stemt ermee in zodat het college met die aandachtspunten in gesprek kan gaan, want straks ontstaat er een nieuwe Nota van Randvoorwaarden. Dit wat hier ligt is geen Nota van Randvoorwaarden, dat zijn aandachtspunten.

Straks komt er naar de raad toe een nieuwe Nota van Randvoorwaarden die de raad in vrijheid kan becommentariëren en vaststellen, en daar zitten de punten van de oude Nota van Randvoorwaarden, en de punten hierin misschien punten die de raadsleden vandaag nog in kunnen brengen. En daarmee gaat het college in gesprek om tot een nieuwe Nota van Randvoorwaarden te komen waar al de punten die de raad nodig vindt in wordt verwerkt. De voorzitter: Ja, dat lijkt mij heel duidelijk inderdaad. Mevrouw Kennis. Wethouder Kennis: Ja, we hebben speciaal nog toegevoegd en de heer Lugard is op vakantie gegaan met een al nadat hij het voorstel had ingevoerd, en het moest naar de raad toe, dus we hebben speciaal daarom als college nog meer ingezet dat een aantal punten uit de oude Nota van Randvoorwaarden zouden worden overgenomen in de nieuwe Randvoorwaarden, onder andere dus die woningbouwvereniging en dat ondergronds parkeren. Dat staat wel in het voorstel, maar dat is misschien … Dus dat hebben wij ons ook gerealiseerd, maar ja, soms gaan dingen snel en is het toch in de vakantietijd wat lastig om dat allemaal … Maar de bedoeling is dat beide Nota’s gebruikt gaan worden en dat we het goede eruit gaan behouden en aan u voorstellen.

En wat de heer Lugard zegt is ten alle tijden als we daar straks mee terugkomen is het, als u zegt maar dit mis ik, of dit wil ik juist echt niet in hebben, dan passen we dat op dat moment met een amendement of wat dan ook aan. Voldoende zo? Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, het wordt nu duidelijk, ja. Maar ik had nog even een vraag, want we hebben het natuurlijk gaat over de cor … Inderdaad dat we heel graag willen dat de corporaties hierbij betrokken worden. In het verleden hebben we daar ook ervaring mee gehad, hebben we dat toen ook aangegeven. Daar komt de projectontwikkelaar er met de corporaties niet uit, en dan staan wij, en dan hebben we wel de Nota van Randvoorwaarden, hebben ze zich ook aangehouden, maar dan staan we nog met lege handen. En dan zouden wij wel heel graag in ieder geval ook opgenomen willen zien dat het woning verdeelsysteem zoals we dat in Het Gooi kennen dat dat ten alle tijden moet worden gehandhaafd. Of het nu corporatiewoningen zijn of niet, dat we dat in ieder geval vastleggen. Dus dat is wel iets waar ik wel heel graag nog in ieder geval een motie voor in zou willen dienen. De vraag is wel even, misschien dat ik daar nog even een vraag over stel of dat inderdaad kan, want dat weet ik niet. De voorzitter: Oké, mevrouw Kennis kan dat?