Printversie transcript

TRANSCRIPT VAN DE RONDETAFELGESPREKKEN VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 18 mei 2021

Opening Griffiemedewerker De Haan-Broné: En Maria is net bij mij binnengekomen. Oké, dus volgens mij zijn we compleet, Christien. De voorzitter: Nou, dan gaan we starten. Welkom allemaal. Luisteraars allemaal thuis, iedereen die in de Teams zit. De collegeleden, de raadsleden, allemaal welkom bij de RTG van 18 mei alweer. Het was een spannende dag voor iedereen, want we zijn eigenlijk de hele dag bezig geweest om iedereen weer online te krijgen nadat er een migratie van het systeem geweest is. En dat was bijzonder spannend of dat allemaal ging lukken. Maar zo te zien zit iedereen erin die er is. We hebben iedereen aan boord, dus we kunnen gaan starten met deze RTG. Even een toelichting over de gang van zaken. Iedereen heeft zijn microfoontje uitgezet, zodat het inderdaad goed hoorbaar is degene die inspreekt. Iemand die een interruptie wil doen, gebruikt even daarvoor het handje, ons allemaal wel bekend. En wat betreft de vaste onderwerpen die we vanavond gaan bespreken, daarin krijgt u vanzelf een beurt. Dus daarin hoeft u dat handje niet te gebruiken, want dat is alleen maar storend. En eventueel een interruptie kan ik dan inderdaad niet meer zien. Dus dit zijn een beetje de spelregels voor het digitaal vergaderen. Ik wil een voorstel doen wat betreft de agenda. We hebben een drukke agenda vanavond.

En om recht te doen aan alle onderwerpen die we willen bespreken, zou ik willen voorstellen om punt 2 en 3 te laten vervallen. En die vragen die er eventueel zijn, om die schriftelijk te laten beantwoorden. Ik hoop dat u daar met zijn allen het mee eens bent. Het gaat om de rondvraag van de raadsleden en om eventueel het bijpraten door college en andere raadsleden van gremia waarin zij zijn vertegenwoordigd. Ik zie een handje van mevrouw Francken. Ga uw gang. Mevrouw Francken: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ik hecht er toch aan … Ik ben daar net over gebeld, en ik heb daar uiteindelijk in toegestemd. En ik zal die vraag dus schriftelijk stellen, maar wel met de afspraak dat het binnen een week beantwoord wordt door de wethouder. Dus dat wil ik toch graag even meegeven. Want ik vind het jammer … De voorzitter: Nou, ik … Ja. Mevrouw Francken: Als dat voor de inwoners die hiernaar luisteren niet overkomt dat ik die vraag stel. De voorzitter: Begrijp ik. Mevrouw Francken: Dank u wel. De voorzitter: Prima. Ik hoop dat er begrip is voor deze verandering. Ik zal vragen aan de griffier of hij het als toezegging in de notulen wil opnemen. Dan zie ik nog een handje van mijnheer Bruintjes. Ga uw gang. De heer Bruintjes: Ja. Goed, voorzitter, ik wou mededelen dat ik per vandaag uit de coalitie wil. De voorzitter: U bent uit de coalitie. Ja? De heer Bruintjes: Ja, dat wou ik mededelen.

En de uitleg die volgt met de raadsvergadering.

De voorzitter: Prima, dat is een mededeling. Had niet zozeer te maken met de agenda van vanavond, als wel een aparte mededeling. De heer Bruintjes: Ja, ik weet het. De voorzitter: Waarvan akte. De heer Bruintjes: Ja. De voorzitter: Dan mevrouw Lanphen. Mevrouw Lanphen: Hartelijk dank, voorzitter. Het overvalt mij over dat niet kunnen zeg maar vragen en inspreken. En de grote meerwaarde is dat het publiek ook zeg maar toegankelijk is. Op het moment dat wij schriftelijke vragen of schriftelijke inlichtingen inwinnen of geven, dan is dat voor het publiek niet terug te vinden. Dus ik zou er wel aan hechten dat het dan wordt opgenomen in de stukken voor de aanstaande raad. De voorzitter: Prima, daar kunnen we inderdaad kijken of dat mogelijk is. Daarnaast is het natuurlijk de bedoeling dat vragen die gesteld worden ook uiteindelijk allemaal op internet komen te staan op de blaricum.nl website. Maar ik geloof nog niet dat dat op dit moment al zover is. Mevrouw Lanphen. Nee, dat is niet het geval. De voorzitter: Maar het is ook niet de bedoeling dat we dit iedere vergadering zo gaan doen. Maar gezien de drukte van de vergadering lijkt het mij verstandig om dit gewoon even zo in te steken. Het is even een pragmatische insteek. Dus vandaar. Mevrouw Lanphen: Helder. Ja. De voorzitter: Prima. 1.

BV.15m Ruimte voor niet geagendeerde onderwerpen De voorzitter: Goed, dan wil ik meteen beginnen met het eerste voorstel, de niet geagendeerde onderwerpen. Wij zijn heel blij dat er vier insprekers zijn vanavond, die willen inspreken op een aantal onderwerpen vreemd aan de orde. Normaal hebben we vaak ook insprekers die inspreken op onderwerpen die betrekking hebben op de raadsvergadering, de eerstkomende raadsvergadering. In dit geval gaat het om onderwerpen die niet direct staan geagendeerd, maar wel inwoners zijn die hun zorgen, hun ideeën, of in ieder hun wensen aan de raad willen kenbaar maken. En het is niet de bedoeling dat we daarna een enorme discussie daarover aangaan met elkaar. Maar vragen ter verduidelijking, daar wil ik heel graag de gelegenheid voor geven vanavond. En we gaan daarbij starten met de heer Buijks namens de Denktank A27. Nou, ons wel bekend denk ik. Mijnheer Buijks heeft al vaker ingesproken, dus die weet precies hoe de gang van zaken hier zoal gaan. We hebben een uitgebreide mail ontvangen, waarvoor dank. Daarin weet u inderdaad een vrij technisch onderwerp toch op een vrij simpele manier aan ons uit te leggen. Ik denk dat dat zeer gewaardeerd is. En ik wil u graag de gelegenheid geven om die e-mail even wat dat betreft kort toe te lichten, waarna raadsleden gelegenheid krijgen om eventueel nog vragen ter verduidelijking nog aan u te vragen.

Ik geef u het woord. Mijnheer Buijks, ga uw gang. U moet wel even het geluid aanzetten, want dat is wel makkelijker voor de luisteraars. De heer Buijks: Ja, dat is een stuk eenvoudiger.

De voorzitter: Ja, daar bent u. Ja. De heer Buijks: Dank u wel, mevrouw Dobber. Inderdaad naar aanleiding van mijn schrijven, een memo dat wij vanuit de Denktank hebben opgesteld en via de griffier aan jullie hebben doen toekomen. Geachte … Ik ga het even oplezen, want dan is mijn toelichting wordt die kort maar krachtig en zonder omwegen. Geachte leden van de raad, allereerst uit een e-mail van een bewoner uit de Bijvanck van 11 mei jongstleden. Wij wonen op de Booket, daar buldert het geluid vanaf de A27 ook naar binnen. Bij ons is dat met name bij winden uit zuidelijke richtingen vanaf de zuidwestelijke oprit naar de A27. Het probleem ligt verderop bij de oprit zelf. Daar is geen geluidswal. Het hele stuk langs de Goyergracht Noord heeft geen geluidswal, en dat heeft naar mijn idee veel invloed op de Bijvanck en ook op de noordoostkant van het oude dorp. Deze bewoner is een scherp waarnemer. Komende vanuit knooppunt Eemnes, rijd je door een soort open tunnel van geluidsmuren, sommigen zelfs vrij recentelijk door de gemeente Eemnes en Laren gerealiseerd. Alleen kom je dan bij Blaricum, dan krijg je de indruk dat de bewoners daar zich niet zo druk maken om snelweggeluid. Er zitten daar een aantal gaten in de geluidsmuur. En je bent geneigd te denken dat die daar zijn gemaakt omdat de bewoners van pak een beet de Schapendrift zo gek zijn op dat snelweggeluid.

De ironie van het voorgaande is u ongetwijfeld niet ontgaan. Wij van de Denktank A27 hebben het memo opgesteld om jullie de ernst van de zaak duidelijk te maken. Twee jaar geleden, op 16 april 2019, hebben we het college ruim duizend handtekeningen overhandigd. Duizend handtekeningen van Blaricummers lang de A27, gezet onder een petitie tegen geluidsoverlast en voor een schone lucht. De motie die daarop volgde, en die door u voltallig is aangenomen, heeft, is onze indruk, heel voorzichtig iets in gang gezet. Positief punt, wil ik niet onbenoemd laten. Althans, moet ik zeggen, op het vlak van luchtkwaliteit. Blaricum, Laren en Eemnes zijn gezamenlijk, dankzij de steun van de provincie Noord-Holland, stikstof gaan meten. En wie weet nemen we binnenkort zelfs BEL-breed aan het meetnetwerk Hollandse Luchten, zoals u in het memo heeft kunnen lezen. Kortom, gezamenlijk optrekken op dit vlak, het kan. Maar, er is altijd een maar. De olifant in de kamer is er nog steeds. De A27 buldert er nog immer lustig op los en verstoort bij noordoostelijke, oostelijke en zuidoostelijke wind nog immer u en mijn nachtrust en woongenot. Met name de rol van laagfrequent geluid, u heeft daar uitgebreid over kunnen lezen, mede dankzij de inzet van het onderzoek van Moos Bulder, onze dorpsgenot, wordt onderschat. Laagfrequent geluid wordt nog immer onderschat en dient serieus genomen te worden.

Maar waar Eemnes en Laren letterlijk aan de weg timmeren om de geluidsoverlast voor hun burgers te beperken, zitten we in Blaricum nog immer met een aantal gapende gaten in onze geluidsmuur en ontbreekt het aan integraal beleid. Het is mede door deze opmerkelijke discrepantie in voortvarendheid. Dus tussen enerzijds Eemnes, Laren, anderzijds Blaricum, dat wij ons als Denktank A27 genoodzaakt zien ons vanavond namens ruim duizend Blaricummers opnieuw tot u te richten. En daarom roepen wij u andermaal op tot het volgende. Nu volgt een korte opsomming van drie punten, komt in grote lijnen overeen met wat u ook in het memo heeft kunnen lezen. Hier staat het wat beknopter benoemd. Eén, initiatie van een gericht geluidsonderzoek van oude dorp tot Blaricummermeent om de aard en omvang van de geluidshinder van de A27 in kaart te brengen. In het bijzonder de invloed van laagfrequent geluid. Twee, het nemen, naar aanleiding van het onderzoek, van passende integrale maatregelen voor heel Blaricum, ter bestrijding van de geluidsoverlast. Drie, het formuleren, en deze is misschien wel de lastigste, daar zijn wij ons zeer van bewust. Maar het formuleren van een BEL-breed integraal beleid ten aanzien van luchtkwaliteit en geluidsoverlast.

Onder meer in de vorm van gezamenlijke aansluiting bij het landelijke schone lucht akkoord, wellicht u bekent, zodat we in de toekomst gezamenlijk kunnen optrekken. En waarom is dat nou zo belangrijk. Wel, we wonen in een regio die het zich, naar het zich laat aanzien, eerder drukker dan rustiger zal worden. Overigens, we hebben mede vanuit Blaricum hebben we gestreden voor opname van milieu en geluidshinder in de … Niet in de RES, maar in de RSA, de Regionale Samenwerkingsagenda. Dat is toen gelukt. Alleen, ja, ook daar wachten we natuurlijk nog op vervolg. Tot slot, wij hopen hiermee de urgentie van de snelle aanpak van de

geluidsoverlast duidelijk te hebben gemaakt. Via sociale media heeft het memo inmiddels vele bewoners bereikt en vele vragen opgeroepen. We kunnen wel stellen dat het onderwerp geluidsoverlast onverminderd leeft in Blaricum. En we kijken daarom samen met onze dorpsgenoten reikhalzend uit naar uw reactie. Uiteraard zijn we gaarne bereid om zowel in het onderzoekstraject als bij het zoeken naar passende maatregelen mee te denken over efficiënte oplossen vanuit de Denktank. Dank u voor uw aandacht. De voorzitter: Nou, hartelijk dank voor deze duidelijke inspraak. Kort maar krachtig. De e-mail is wellicht door iedereen gelezen. En misschien roept dat vragen op. En daartoe wil ik heel graag nu de gelegenheid geven aan iedereen. En als u dat even via een handje kenbaar maakt. Het hoeft niet, maar ik zie al wat handjes verschijnen. En ik wil beginnen met mijnheer Landman van het Hart voor Blaricum, die was de eerste. Ga uw gang. De heer Landman: Dank u wel, voorzitter. En dank je wel Denktank A27, want jullie hebben de afgelopen jaren ongelooflijk veel werk verzorgd en dat wordt zeer gewaardeerd. Want ik denk dat dit een probleem is wat niet helemaal onderschat wordt, maar wel veel aandacht nodig heeft. En ik heb een paar vragen zo direct vanuit … De voorzitter: Mijnheer Landman, wilt u het wel kort houden? Zo kort mogelijk graag.

Want er zijn inderdaad zeven partijen die allemaal wat willen vragen. Dus als u … Ik weet niet hoeveel vragen u heeft? Maar als u er twee wilt stellen, dan zou dat heel prettig zijn. De heer Landman: Ik had tien pagina’s, maar het is toch … De voorzitter: Daar was ik al bang voor, vandaar dat ik alvast in vroeg tijdstadium daar op inga. De heer Landman: Ik had het al teruggebracht tot een halve pagina, maar dat is na de komma. Dus dat begrijp ik. Ik houd het inderdaad heel kort hoor, geen probleem. Vanuit de Blaricummermeent, de vierde kwadrant en bij de buurgemeente Huizen werd inderdaad geconstateerd dat na het plaatsen van de geluidsschermen juist de geluidsoverlast toe was genomen. En uit het rapport wat gemaakt is, is juist nu gesteld dat dat laagfrequentie geluid daar een heel belangrijk onderdeel van is. Zoals we weten ook, is Rijkswaterstaat, die pas over een aantal jaren met de asfaltlaag ‘…’ aan de beurt is. Dus dat duurt nog wel eventjes. Een paar vragen dus nu. Zijn er voorbeelden van gemeenten, waar na het plaatsen van de zonnecollectoren in de vorm van zogenaamde geluidsdiffractoren, prachtig woord, waarbij het laagfrequent geluid aanzienlijk is afgenomen of zelfs verdwenen? Zijn er voorbeelden? U schrijft dat de geluidshinder voor bewoners van de Bijvanck de geluidservaring de A27 verschillend wordt beoordeeld.

Ook daar heb ik de vraag, hoe kan dat? Kunt u een inschatting maken wat het straks betekent als de Stichtseweg natuurlijk ook nog een keertje door de HOVbussen wordt gebruikt. Het is een vraag waar we natuurlijk zelf ook mee aan de slag gaan, maar misschien zijn daarover adviezen om dat te ondervangen. En de laatste vraag die ik heb, sneller kan niet, u schrijft op pagina 8 van het aanleggen van heuvels het geluid beter verstoort of zelfs deels terugkaatst. Vraag is, kan dit ergens langs de Stichtseweg ter hoogte van de Bijvanck en langs de A27 nog gerealiseerd worden? Of zijn we dan in het laatste geval afhankelijk van Rijkswaterstaat en hoe daar de wind waait? Want die heuvels zouden dan aangelegd moeten worden direct langs de A27, want daar overheen is niet zoveel ruimte. Laatste opmerking, beetje vraag. Het opvallende bericht dat bij het meten van de stikstofdioxide Blaricum binnen de norm is gebleven, waarbij de kanttekening gemaakt diende te worden dat we nu in de coronaperiode zitten. Het lijkt me daarom van belang om na de COVID-19 tijd en bij de juiste windrichting opnieuw de metingen te verrichten wat betreft die stikstofdioxide. Zijn een paar vragen, een paar opmerkingen. Korter kan ik het niet maken. Dank u wel, voorzitter.

De voorzitter: Oké. Al met al denk ik vier of vijf vragen, heb ik gehoord. Voorbeelden gemeentes zonnecollectoren, zoals wij dat eventueel zouden willen doen. Mijnheer Buijks, heeft u daar voorbeelden van? De heer Buijks: Die zijn er zonder meer. Die worden sinds enige jaren worden die toegepast. Ik zie dat Moos Bulder die in de vergadering had moeten zijn, maar hij is er volgens mij in gekomen. Hij was uitgenodigd, hij zit er niet in. Ik zie hem ook niet in het lijstje staan. Moos is van de technische details namelijk. En hij kan als het gaat om waar worden die dingen toegepast, kan hij daar beter antwoord op geven dan ik. Het lijstje wat … De voorzitter: Er kan misschien nog een keertje contact zijn inderdaad tussen ons en … De heer Buijks: Ja. Mijnheer Landman vraagt terecht om referenties. En dat is nou typisch iets wat we vanuit de Denktank natuurlijk kunnen uitzoeken. Ze zijn er, ze worden toegepast. Welke gemeenten het precies zijn, daar moeten we even induiken. De voorzitter: Prima, die vraag blijft even open staan. Dan is er een verschillende beoordeling van het geluid in de Bijvanck en … De heer Buijks: Dat heeft alles te maken met het feit dat die geluidsmuur gefragmenteerd is. Daar wel een wal, daar niet. Daar zit dan weer een gat, onder andere daar bij die halfpipe onder andere. Dus het is heel … De afdichting is gefragmenteerd.

Geluid beweegt zich eigenlijk als een soort van, ja, als een soort water dat komt vanaf de snelweg. En ja, wanneer dat iets tegenkomt, dan wordt dat of verstrooid. En als de frequentie maar laag genoeg is, dan plant het zich voort over obstakels heen. U kunt zich voorstellen, te midden van al die huizen, dat er gaten zitten en dat geluid op de ene plek veel verder de wijk in reikt dan op de andere plek. Ik woon zelf in de Bouwvenen, precies hetzelfde. Dus logischerwijs wordt de overlast heel verschillend beoordeeld. Je zult maar … Sommige mensen zitten precies lekker tussen achter de huizen, mooi weg verstopt, en hebben bijna geen overlast. Nou hartstikke mooi, dat is dus … Maar dat toont eens te meer de noodzaak aan om daar obstakels in die weg vanaf de snel… Dat traject van de snelweg naar die huizen toe, om daar iets mee te doen. Dat helpt namelijk. De voorzitter: Oké. De heer Buijks: Derde vraag heb ik … Ik heb niet volgens mij … De voorzitter: De derde vraag heb ik even niet … Heb ik ook even niet kunnen noteren. De derde vraag, mijnheer Landman. De heer Landman: Ik kan hem even aanvullen. De inschatting, wat betekent het gebruik van de Stichtseweg door de bussen die bij de HOV halte moeten komen. Want dat zal ook het één en ander opleveren zolang er geen elektrische bussen rijden. Dat was vraag drie. De heer Buijks: Even kijken.

De impact van de HOV op mogelijke maatregelen, en hoe die twee op elkaar inwerken. Ik ken de exacte tracé van de HOV niet. Ik kan me alleen wel voorstellen dat die twee, dat je daar heel goed moet kijken, want die zouden elkaar kunnen bijten. Dat brengt me volgens mij ook bij vraag vier. Heb ik hier opgeschreven, heuvels langs, tussen de snelweg en het dorp. Kan dat? En moet je … Ben je dan aangewezen op Rijkswaterstaat terrein of zit je dan in Huizen of zit je dan in Blaricum? Die vraag hebben wij onszelf ook gesteld. Op sommige plekken heeft Blaricum daar eigen grondgebied. Maar kom je dichter bij het oude dorp, dan zitten we op Eemnesser grondgebied. Dus ja, op sommige plekken … Ik weet bijvoorbeeld,

langs de Goyergracht zijn er plekken waar mensen op hun eigen akker aan het eind, zeg maar als je in zuidelijke richting loopt aan je rechterhand, zijn hier en daar heuvels opgeworpen. Ik kan mij voorstellen dat daar ook naar gekeken kan worden in hoeverre men bereid is om op die manier een bijdrage te leveren aan het eigen woongenot. Dus dat is gecompliceerd ja. Die eigendomssituatie die werkt niet bepaald mee. De voorzitter: Nee. En de volgende vraag? De laatste? De heer Buijks: Dat was de NO2 buisjes en lage uitkomst en wat te doen. Klopt dat, mijnheer Landman? De heer Landman: Ja, dat is juist De heer Buijks: Even kijken. Dat is precies de rede waarom we in samenspraak met de GGD en de provincie hebben gezegd, we moeten nu vooral nog een jaar door meten. Dus die buisjes die blijven tot het einde van dit kalenderjaar hangen. Want inderdaad, ze geven lage waarden. Of dat aan lage verkeersintensiteit als gevolg van corona te wijten is, en je zou bijna zeggen van wel. Ja, dat kunnen we nooit 100% aantonen. Het voordeel hiervan wel is, dat we nu nulmetingen hebben. Dat we weten dat bij minder verkeer, exacter dan dit kan ik het nu niet maken. Maar bij minder verkeer, dat de normen dus kennelijk beter zijn, of in ieder geval gunstig voor ons. De vraag is, wat gebeurt er bij een hogere verkeersintensiteit. Daar ben ik net zo benieuwd als u, mijnheer Landman.

De voorzitter: Dat is gissen. Ja, dank u wel. Dan geef ik het woord aan mijnheer Wiegel, was de volgende. Graag de microfoon even aan. De heer Wiegel: Ja, ja, ja. De voorzitter: Ja, daar is hij. De heer Wiegel: Ik kon het niet zo snel vinden. Goedenavond. Ik heb straks één vraag voor de heer Buijks. En dat is eigenlijk één meer van procedurele aard. Omdat ik niet pretendeer een specialist te zijn op dit gebied, ga ik u ook geen inhoudelijke vragen stellen hoor. Maar ik zou u willen vragen van, heeft u dit voor besproken met de ambtenaren, met ons college van burgemeester en wethouders? Want de normale gang van zaken is, zeker omdat u al wat langer meeloopt in het traject, dat je zegt van, nou ja, maak gebruik van ons ambtenarenkoor en maak gebruik van ons college. En sondeer een beetje wat zei ook vinden. En daar ben ik eigenlijk op zoek naar, of u daar iets over zou kunnen zeggen? Dank u wel. Dat was hem, mevrouw de voorzitter. De heer Buijks: Zeer zeker, zeer zeker. De voorzitter: Mijnheer Buijks. Ja, ga uw gang. De heer Buijks: Op het vlak van … Nee, ik zal anders beginnen. Zoals u weet zijn wij twee jaar geleden, na het overhandigen van die handtekeningen, zijn we door mevrouw Boerse uitgenodigd om in gesprek te geraken. Ja, op het in bijzijn van mevrouw Riedijk, de ambtenaar op dit dossier. Compliment en hulde voor mevrouw Boerse.

Dat heeft zij ook welwillend en stelselmatig gedaan de afgelopen twee jaar. Echter sinds begin van corona is dat gesprek … Nee, we hebben nog één gesprek gehad aan het begin van het jaar. Maar daarna is het stiller geworden. Daar zat een vakantiereces overheen, en daarna zijn er andere dingen gebeurd. Ik hoop op korte termijn weer in gesprek te raken met mevrouw Klingelenberg.

De voorzitter: Nou, lijkt mij een hele goede insteek. Ja. De heer Buijks: Is dat een antwoord op de vraag, mijnheer Wiegel? De heer Wiegel: Ja, want ik … Dat lijkt me ook de goede gang van zaken. En als gevolg daarvan, als u het gevoel krijgt dat u niet de juiste reactie krijgt vanuit het college, dan horen we dat vanzelfsprekend graag. ‘…’. De heer Buijks: Laat ik deze toevoeging maken. Er is in gesprek zijn, en er is, wat gebeurt er vervolgens. De heer Wiegel: Ja. De voorzitter: Ja, duidelijk. De heer Buijks: En het memo hebben we niet voor niets opgesteld. De voorzitter: Ja, duidelijk. Maar wellicht dat het gesprek weer opgestart kan worden in ieder geval. Dat staat niks in de weg lijkt mij hè? De heer Buijks: Maar bedankt voor de steun, mijnheer Wiegel. Heel fijn. De heer Wiegel: Zoals altijd, mijnheer Buijks. De voorzitter: Mijnheer Bruintjes, ga uw gang. De heer Bruintjes: Ja, volgens mij werkt het nu. Mijnheer Buijks, eerst dank voor het uitgebreide document in begrijpelijke taal. En dat, ja, zorgt er wel voor dat je heel goed leest wat er aan de hand is en wat je zelf ervaart. Ik heb vanaf het begin in de Bijvanck gewoond en langzaam maar zeker geluidsoverlast voelen toenemen. In feite bewijst u het hiermee. De vraag van de kleine drempeltjes, of obstakeltjes. Is dat beton, is dat gras? Dat is een vraag die ik heb.

En ja, er zijn … Dat is een landelijk verhaal denk ik, maar misschien heeft u daar ook wel contact mee gehad. Er zijn door Europa heel erg streng gekeurde vrachtwagens die relatief weinig geluid maken. En er zijn er van buiten de Europese gemeenschap die waanzinnig veel lawaai maken. Is daar nog over gesproken? Kan daar wat aan gedaan worden? En verder … Ja nogmaals, complimenten. Ik vind dat het een goede ontwikkeling is en u bent van harte welkom bij ons als er iets gaat waarvan u denkt van, nou dat is niet wat we afgesproken hebben. Dus ja, graag. De voorzitter: Oké, dank u wel. Ik ben bang dat we aan de vrachtwagengeluiden niet zo heel veel kunnen doen vanuit de gemeente. Maar in ieder geval graag even een vraag op de obstakels, of die van beton of gras zijn. De heer Buijks: Allereerst dank aan mijnheer Bruintjes voor de complimenten en het luisterende oor en de steun. Heel fijn. En inderdaad, die vrachtwagens. Nee, daar hebben wij het niet over gehad. Ik ben het met mevrouw Dobber eens, dat is iets waar we denk ik heel weinig aan kunnen doen met zijn allen. Wat betreft de obstakels, die worden over het algemeen, zie je, zijn dat aarden wallen die bekleed zijn met gras. Zo doen we het natuurlijk ook al … Is het eigenlijk ook op veel plekken gebeurd. Bij Eemnes gebeurt dat.

En ook onze eigen wal, onze weliswaar bescheiden wal met de vermaarde schutting er bovenop, dat is ook een aarde wal met gras. Dus dat moet u zich voorstellen. En vaak worden die opgetrokken uit aarde en bekleed met gras. Ja, en die kun je hoger of lager maken. In de praktijk blijkt dat er meerdere obstakels nodig zijn. We hadden het net al over de woonwijken. Meerdere obstakels voordat je komt tot een optimale verstrooiing van het geluid. Maar dat zijn inderdaad, dat zijn geen betonnen heuvels, maar natuurlijk materiaal.

De heer Bruintjes: De rede dat ik dat vraag, als dat mag, voorzitter, is dat ik in mijn jonge jaren gemerkt heb dat de aarden wallen van de vesting, dat die het op één plek in de vesting neergooide en nergens anders hadden de mensen er last van. En dat lag aan het feit dat hij met gras begroeid was, volgens de toenmalige ‘…’. De voorzitter: Oké, dank u wel. Ter aanvulling. Dan geef ik graag het woord aan mevrouw Kukupessy. Ga uw gang. Mevrouw Kukupessy-Rokebrand: Dank u wel. Dat er in BEL-breed gehandeld moet worden, Arjen, dat ben ik helemaal met je eens. Ben je ook al bij Eemnes en Laren geweest? Want dan kunnen we dat gezamenlijk gaan doen. En mijn andere vraag is, ben je ook al bij de provincie geweest? Want die is ook een grote speler in het veld. De voorzitter: Oké, dank. Mijnheer Buijks. De heer Buijks: Dan kom ik weer terug op … Ja. Dank, mevrouw Kukupessy. Dan kom ik weer terug op het eerder gestelde in de memo, in de inleiding daarvan. Op het gebied van luchtkwaliteit zijn er hele kleine stapjes gezet. Eén is dat concrete meten, en twee is bereidheid, dat moeten we even zo noemen hè. Bereidheid om deel te nemen gezamenlijk aan Hollandse Luchten. Laten we eerlijk zijn, dat is natuurlijk een cadeautje eigenlijk van de provincie. Wordt grotendeels ook gedragen financieel door de provincie. En de ‘…’ [geluid valt weg] in mijn verbinding.

Ik had even een dip in de verbinding zie ik. De voorzitter: Ja, hij gaat goed hoor. Hij gaat nog goed. De heer Buijks: Oké, daar zijn we weer. Goed. Dus op het gebied van luchtkwaliteit is er voorzichtige samenwerking geweest. Daar hebben we ook nadrukkelijk om gevraagd om daar zowel in Laren als in Eemnes, om daar draagvlak voor te krijgen. Die bereidheid is vervolgens ook uitgesproken. Dus zowel op het gebied van die stikstofmeting met die buisjes, dat is eigenlijk langs de hele A27 en een aantal locaties aan de A1 in Laren. Wat betreft deelname aan Hollandse Luchten en het meetproject, hebben we dat ook gezamenlijk gedaan. Echter, als je kijkt naar de aanpak van geluidswerende maatregelen, constateren wij dat Eemnes en Laren en Blaricum daar tot op heden ieder hun eigen koers hebben gevaren. Dus dat is, ja, het lijkt wel in Laren en Eemnes, wie daar het hardste heeft geroepen heeft daar uiteindelijk op zijn kleine stukje heeft daar iets voor elkaar weten te krijgen. En waar ik denk dat de winst zit. Kijk, ik denk dat we in Blaricum, één, een inhaalslag te maken hebben. En twee, dat er gekeken moet worden, niet van, ja, maar waar moeten we nu iets doen om dat men nu het hardst om schreeuwt. Maar ik denk dat je gewoon moet kijken langs die hele A27, wat kunnen we nu doen en wat is op de beste manier. Vandaar, integrale aanpak. En ik ben blij dat u dat onderschrijft.

De voorzitter: Oké, hartelijk dank. De heer Buijks: Is dat een antwoord op uw vraag? De voorzitter: Ik denk … Mevrouw Kukupessy? Mevrouw Kukupessy-Rokebrand: Ja, dat is een antwoord op de vraag van de BEL, maar niet over de provincie. De heer Buijks: Oh. Ja zeker, provincie hebben dus ook … De voorzitter: Nog even kort de provincie.

De heer Buijks: Heel kort. Op het gebied van metingen, dus luchtkwaliteitsmetingen, dat hebben we uitdrukkelijk samen met de provincie gedaan. Hetzelfde geld voor Hollandse Luchten, dus dat is in samenspraak met provincie. In Hollandse Luchten zit, maar dat is nog echt, dat is nog geen gelopen race, hebben wij op aangedrongen, kunnen we daar ook geluid in meten. Zeg maar een continue meting in plaats van gelijkgericht geluidsonderzoek. Dat is nog toekomstmuziek, want dat is technisch is dat veel lastiger. En dat heet … Even heel kort. Ik zal u niet vermoeien met details. Maar luchtkwaliteitmetingen is weinig data, geluidmetingen is veel data. Dus daarom worden geluidsmetingen altijd over een kortere periode gericht gedaan. Terwijl luchtkwaliteit kun je bij wijze van spreken drie, vier jaar lang doen. Daar zit hem het verschil. De voorzitter: Oké. De heer Buijks: Dus ja, inderdaad uiteraard met provincie samen. De voorzitter: Oké, dat is een antwoord op de vraag. Dan heb ik nog mevrouw Lanphen. Mevrouw Lanphen: Dan ga ik even … Dank, voorzitter. Even een korte vraag aan mijnheer Buijks, is met name of hij gesproken heeft in dit uitgebreide onderzoek, met de inwoners die vanuit met name Laren en Eemnes achter die geluidswallen wonen.

Want mij is ter ore gekomen dat met name die betonnen geluidswal in Eemnes bij de Zuidbuurt dat die eigenlijk meer geluidsoverlast heeft veroorzaakt dan men voorheen ervoer. Dat is de eerste vraag. En tweede wil ik hem zeggen dat wij in de regio op ergens half juni een gesprek hebben over de mobiliteitskansen in onze regio, en dat daar ook heel nadrukkelijk de maatregelen op de A27 worden besproken. En op dat moment kunnen we natuurlijk heel goed uw ideeën meenemen, omdat dit inderdaad een onderwerp is waar we met Eemnes, Laren en de provincie samen moeten optrekken. Het is niet iets wat Blaricum alleen kan doen. Dus hier is inderdaad een bovengemeentelijke samenwerking noodzakelijk. De voorzitter: Dank u wel. En de eerste vraag was … Mevrouw Lanphen: Maar de eerste vraag ben ik eigenlijk ‘…’ ja, nieuwsgierig naar. De heer Buijks: Inwoners Laren, Eemnes. De voorzitter: Even. Ja, hoe zit het met Eemnes? De heer Buijks: Ik begin even met het laatste. Ik moet net als mevrouw Kukupessy constateren dat u dat ook graag bovengemeentelijk zoekt. Kan ik alleen maar van harte toejuichen en heel blij mee zijn. Dank daarvoor. En ja, t.z.t., ik denk dat we met elkaar in gesprek moeten blijven en kijken wat we daar voor input bij kunnen leveren. Want dat lijkt mij uitstekend. Heel graag.

Inwoners Laren, Eemnes zijn … In de afgelopen twee jaar zijn we inmiddels vrij regelmatig zijn we in gesprek geraakt met inwonersverenigingen van, even kijken, ik ken ze allemaal niet. De verenigingen Heidehoek, Vierkante Bosje, de Zuidbuurt, Goyergracht Zuid. Maar ook bij de Hilversumse weg bij Laren zeg maar daar in de Vredelaan, die kant op. En dat zijn ook allemaal de buurten die wij bijvoorbeeld bij Hollandse Luchten zouden willen betrekken. Het zijn allemaal buurten die de geluidsoverlast ervaren, die zich ook wel zorgen maken over de luchtkwaliteit, maar in eerste instantie geluid. En ja, die zijn op heel veel vlakken al wat verder gevorderd dan ons. En u zegt terecht, daar hebben ze hier en daar wallen geplaatst. En wat gebeurt er met het geluid? Ja, we moeten dus constateren dat het simpelweg plaatsen van een muur, beton of metaal, dat dat niet het ei van Columbus is. Mevrouw Lanphen: Nee.

De heer Buijks: Dat wordt graag naar gekeken, want dat is een heel zichtbare maatregel. Oké, we hebben een muur geplaatst, ‘…’ en we gaan weer lekker slapen met zijn allen. Maar het is dus gecompliceerder. Mevrouw Lanphen: Ja. De heer Buijks: En inderdaad, laagfrequent geluid gedraagt zich zo, botst over een muur, dat duikt er overheen en soms komt dat versterkter terug. Daarom hebben we het onder andere gehad over diffractoren. Kijk, er is een breed scala aan maatregelen mogelijk. Welke de beste zijn, dat verschilt per situatie. Ja, aan u en ons en de gemeente samen om daarnaar te zoeken. Wij helpen daar graag bij, maar dat zal dus echt per situatie verschillen. En het klopt dat in sommige situaties de problematiek verergert op het moment dat je simpelweg alleen maar een muur plaatst. De voorzitter: Ja, duidelijk. Mevrouw Lanphen: Ja. De heer Buijks: Ja, dat is spijtig. De voorzitter: Dan hebben we nog mevrouw Van Dijk tot slot. Ga uw gang. Mevrouw Van Dijk-de Jong: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ik heb nog één vraag aan de heer Buijks. U vertelde dat u in gesprek bent geweest een aantal keren met de toenmalige wethouder mevrouw Boerse. Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben is, u bent wel in gesprek geweest met mevrouw Boerse, maar in hoeverre heeft dat geleid tot gesprekken met de betreffende instanties meer samen in gezamenlijk met mevrouw Boerse.

Want ik neem aan dat u toch niet als initiatiefnemer alleen ter veld heeft moeten gaan. En daarbij wil ik ook even aanvullen op de rest, dat ik ook uw initiatief van harte ondersteun. De voorzitter: Nou, weer een enthousiasteling erbij. Nou … Mevrouw Van Dijk-de Jong: Altijd. De heer Buijks: Dank u. Even kijken. De voorzitter: Nou, tot slot nog even deze vraag beantwoorden graag. De heer Buijks: Even kijken. Wat betreft de gesprekken met de provincie en de GGD, dat zijn inspanningen geweest vanuit de Denktank. En ik moet daar vooral … De credits die gaan vooral naar Moos Mulder. Jullie kennen hem ongetwijfeld. Dat is, dat is … Ja, zonder Moos Mulder zat ik hier niet zomaar, in ieder geval niet goed geïnformeerd. Dus ik ben hem zeer schatplicht. Dus hij heeft daar heel veel inspanningen voor gedaan. Hij heeft daar ook hele goede contacten opgebouwd. Dus dat zijn vooral contacten die op die manier tot stand zijn gekomen. En eens even kijken. Er is intern overleg geweest tussen de betrokken wethouders Eemnes, Laren, Blaricum vorig jaar. De data exact wil ik even vanaf zijn, maar daar is overleg geweest. En ook de raden van Eemnes en Laren hebben ingestemd met bijvoorbeeld deelname aan Hollandse Luchten. Alleen dat is, ja, het zit ook voor mij als burger ook achter de schermen, dus precies weet ik het niet.

Maar heb sterk de indruk dat er niet gezamenlijk de koppen bij elkaar is gestoken van, jongens, wat gaan we nou doen met dat geluid. We hebben in het verleden … Want wat … Het verhaal heel kort dan. Wat ik … De voorzitter: Nou, weet je, we moeten langzamerhand wel gaan afsluiten.

De heer Buijks: Snap ik. De voorzitter: Want dan wordt het echt te lang allemaal ben ik bang. De heer Buijks: Wat ik wil zeggen, er is een inhaalslag te maken. De voorzitter: Er valt een inhaalslag te maken. Ik denk dat het verstandig is dat er ook contact komt tussen mijnheer Buijks en de ambtenaar die daarover gaat in onze gemeente, en wellicht het college om dit toch weer eens even te gaan oppakken. Want het lijkt dat het het afgelopen jaar een beetje is blijven liggen, en dat we hier gewoon weer eens even wat nieuw leven in moeten gaan blazen. Want ik denk dat het raadsbreed wel duidelijk is dat iedereen hier zich wel zorgen over maakt en daar ook over mee wil gaan denken. Dus dan denk ik ook dat we dat ook verder moeten oppakken, en dat we daar in de toekomst in ieder geval die gesprekken moeten plaatsvinden met het college en met de ambtenaren. Dus als we dat weer … De heer Buijks: Mevrouw Dobber? De voorzitter: Ja. De heer Buijks: Mag ik één opmerking daarbij maken? Vanuit de ambtenaar mevrouw Riedijk is … Dat had even een aanzet nodig, maar die is uiteindelijk hebben we daar een zeer goed contact mee gehad. En die heeft ons wat betreft de luchtkwaliteitsmetingen, die is daar zeer betrokken geweest. Alleen op het vlak van, hoe gaan we nou echt de geluidproblematiek aanpakken, daar is … Daar moeten we over verder praten. De voorzitter: Ja.

Nou, ik denk dat dat ook moet gebeuren in de toekomst. Ik zie onze nieuwe wethouder, mevrouw Klingenberg, zie ik verschijnen. Het is niet de bedoeling dat het college in gesprek gaat vanavond. Maar zij heeft u aangehoord, en ik denk het goed is dat u onderling op korte termijn is even een afspraak gaat maken, en dat we hier gewoon weer eens met elkaar dit gaan oppakken. Daarmee wil ik eigenlijk dit onderwerp gaan afsluiten. Hartelijk voor alle inspanningen tot nu toe alweer. En wij gaan hier een vervolg op krijgen, daar ben ik van overtuigd. Dank. De heer Buijks: Graag gedaan. De voorzitter: Dan wil ik graag door naar het onderwerp, en dat is de HOV. Dat is ons allemaal wel bekend. Daar zijn wij al heel veel jaren mee bezig met elkaar. De HOV zit op dit moment in de inpassingsfase. En er zijn drie mensen uit de Blaricummermeent die heel graag hun zorgen, hun ideeën met ons willen delen vanavond. En ik wil ze daarom alle drie kort de gelegenheid geven. Ze hebben in ieder geval alle drie al een e-mail gestuurd met duidelijk hetgeen wat ze ons willen gaan vertellen. Maar dat is nog altijd goed om dat nog eens even mondeling in het kort nog even te doen. Ik wil er vanavond geen politieke discussie van maken. Tot slot wil ik iedereen de gelegenheid geven om nog eventjes in ieder geval een vraag eventueel neer te leggen. Het hoeft niet.

Eind deze maand, op 27 mei, vindt er nog een webinar plaats voor alle inwoners van Blaricum. En vervolgens vindt er een aantal dagen later op 31 mei kort dezelfde presentatie aan de raadsleden gedaan, waarbij zij ook een inzage krijgen in al het geen er tijdens die webinar met elkaar is besproken. Dus we gaan hier deze maand nog uitgebreid over spreken. En ook vanavond is het niet de laatste keer dat het onderwerp ter sprake komt, want uiteindelijk komt er ook nog een keer een raadsvoorstel waarop iedereen ook nog weer kan inspreken. Dus ik wil wat dat betreft geen hele discussie hierover. Alleen wel heel graag dat iedereen de gelegenheid krijgt om zijn zorg in ieder geval, want dat blijkt uit de e-mails, in ieder geval met de raad op deze

manier te delen. En ik wil om te beginnen vragen of mijnheer Verduin, die hebben wij al gehoord dat die er was, of die inderdaad even in een paar minuten ons wil bijpraten. Mijnheer Verduin, ga uw gang. De heer Verduin: Oké, ik mag hopen dat u mij kunt horen. De voorzitter: Ik kan u goed horen en verstaan. Ga uw gang. De heer Verduin: Oké. Nou, goedenavond, dank u vriendelijk. Mijn naam is Jan Verduin, en ik wil graag inspreken over de HOV en planning aan de Stroomzijde en de mogelijke gevolgen daarvan. Sinds 2012 wonen wij aan het Stedenplein, toen de Stroomzijde nog minder dan een bouwstraat was. En voordat wij besloten om in de wijk te komen wonen, hebben we gevraagd hoe de verkeerssituatie er voor de Stroomzijde uit zou komen te zien. Volgens het projectenbureau en de toenmalige wethouder Posthumus zou de wijk autoluw worden en zou voorkomen worden dat er sluipverkeer via de Stroomzijde naar de A27 zou gaan. Deze belofte was voor ons één van de redenen om in de wijk te komen wonen. Hoe anders is het geworden. Door uw besluit in 2017 is het autoluwe idee verlaten. En door de HOV over de Stroomzijde te laten rijden, voelen wij als bewoners ons niet gehoord, gepasseerd en geslachtofferd. Nu was er eerst sprake van alleen de HOV-lijn, nu komt daar ook nog lijn 200 bij. Daar begrijpen we dus helemaal niets van. We zijn nog steeds niet blij, maar nu ook zeer bezorgd.

En we vragen ons af hoe lang het gaat duren voordat er slachtoffers vallen. En naast de gewijzigde verkeersveiligheid, zijn er ook zaken als inbreuk op de leefomgeving waar wij aandacht voor vragen. Een paar punten zijn belangrijk. Allereerst de verkeersveiligheid. De plannen gaan nu uit van 27 bussen gedurende de spitsuren. En dit kunnen er zelfs meer worden als de concessiehouder vindt dat dit noodzakelijk is. Deze komen over de Stroomzijde met maximaal 50 km/uur. En gedurende deze spits gaan er ook ongeveer twee- tot driehonderd kinderen uit de wijk naar de school in de Bijvanck. En daarvoor moeten zij eerst de Stroomzijde oversteken. Deze kinderen worden meestal begeleid door hun ouders, al dan niet met bakfietsen. Maar dit geldt niet alleen voor kinderen en hun ouders, maar zeker ook voor ouderen en invaliden die niet de snelste zijn om over te steken. Het witte pad stond niet voor niets bekend als het rollatorpad. U kunt zich voorstellen dat de plannen die nu voorliggen voor de oversteekplaatsen en met bussen die zoals nu gepland in de spitsuren om de twee minuten langs komen denderen, samen met het anderen verkeer, dit vragen is om problemen en misschien erger. Wat willen wij als oplossing? Lijn 200 bannen van de Stroomzijde en het over Het Merk te laten rijden. Dat scheelt in ieder geval acht bussen in de spits.

Bewoners die naar Utrecht moeten, kunnen ook via de 320 overstappen in Eemnes. We willen ook dat de snelheid over de Stroomzijde teruggaat naar 30 km/uur. En we willen slimme oplossingen die het mogelijk maken om veilig de Stroomzijde over te steken. En wij willen dat u akkoord gaat met een onafhankelijke verkeersaudit door bijvoorbeeld Veilig Verkeer Nederland, waarbij de klankbordgroep moet instemmen met de punten waarop de audit wordt uitgevoerd. Ook over de leefomgeving hebben wij wat. U kunt zich wellicht voorstellen dat je niet echt blij wordt als de hele dag door om de paar minuten een rood gevaarte op slechts een paar meter langs je voordeur of achtertuin komt razen. Iets wat door geen enkele makelaar, maar zeker ook niet door de gemeente, is verteld voordat de bewoners hier kwamen wonen. Dit vraagt dan ook om maatregelen om de bewoners langs de Stroomzijde tegemoet te komen. We hebben begrepen dat de gemeente nu ook de effecten laat onderzoeken om als de Stroomzijde volledig autovrij wordt. Dan hebben we dus een vrije busbaan verplaatst van de Bijvanck naar de Stroomzijde, met alle gevolgen voor de bewoners. Dat is dus de bal ergens anders neerleggen, en lijkt op paniekvoetbal. Wij hebben daar ook een aantal gewenste oplossingen. Een groene afscherming, zodat buspassagiers niet de privéruimte kunnen inzien van de bewoners.

Dat er vanaf het begin alleen elektrische bussen rijden, en niet pas over een aantal jaren. Wij willen geluiddempend asfalt en snelheid beperkende maatregelen. En van de Stroomzijde geen vrije busbaan maken, dat levert echt niet veel minder veiligheid op. Een bus heeft een langere remweg dan een personenauto.

Onderzoek eerst de Meerwijkvariant met alle noodzakelijk veiligheidsmaatregelen en mogelijkheden, voordat er aan een alternatief wordt gedacht. Wat vragen wij van u als raad. Over een aantal maanden neemt u een besluit over de definitieve inrichting van de Stroomzijde. Iets waar wij als bewoners met grote belangstelling, maar ook met grote zorg naar uitkijken, en hopen dat u het juiste besluit neemt. We willen dat de gemeente afdoende veiligheidsmaatregelen neemt waarmee de veiligheid van het oversteken van de Stroomzijde gewaarborgd is, en maatregelen om de leefomgeving op het huidige niveau te houden. Met minder nemen wij als bewoners geen genoegen. Wij als bewoners van de Blaricummermeent willen niet geconfronteerd worden met de loeiende sirene van een ambulance, omdat een ongeluk op de Stroomzijde heeft plaatsgevonden, die voorkomen had kunnen worden als de verkeersveiligheid goed zou zijn geregeld. We gaan er vanuit dat u dit ook niet wilt. Laat ons niet weer in de steek. Dat is onze vraag. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Verduin. Ik heb de volgende spreker, dat is de heer Munts. Zou die inderdaad nu in willen spreken? De heer Munts: Ja, dank u wel. De voorzitter: Ga uw gang. De heer Munts: Goedenavond allemaal. Mijn naam is Robert Munts, en sinds 2000, 16 mei, woon ik mijn gezin in de Bralicummermeent.

Tot u spreekt een medeorganisatie van de petitie Veilige oversteek Stroomzijde Blaricum. Deze petitie wordt namens, let op, 834 bezorgde Blaricummermeenters, Blaricummers moet ik zeggen, morgen aangeboden bij de heer Jeroen Olthof in Haarlem van de provincie. Op dit moment hoort u dan ook mede de stem van deze bewoners die deze petitie hebben getekend. Het is de stem van de papa’s en mama’s, de opa’s en oma’s. Het is de stem van Tirza, 7 jaar, Ise, 5 jaar, Esmee, 8 jaar, Isabella, 6 jaar, Puk en Fien, 5 jaar, Fabiën, 4. Eigenlijk kan ik zo nog tweehonderd namen doorgaan. Het zijn onze kinderen die dagelijks de oversteek maken vanuit de Blaricummermeent naar de Bijvanck. We hebben allemaal de filmpjes gezien op social media. Wij zijn boos, wij zijn heel boos. Niet eens boos omdat er een HOV-lijn komt. Sterker, wij zijn voor goede HOV-verbindingen. Niet eens omdat de politiek is afgestapt van de HOV-route over Het Merk of de Bijvanckroute. Gelukkig zijn de mooie bomen gered. En niet eens boos dat u deels afhankelijk bent van externe factoren. Denk aan het gezamenlijke besluit wat vanuit de provincie genomen moet worden. En zo kan ik wel even doorgaan. We zijn boos, heel boos. We praten nu over een bussnelweg waar 24 bussen per uur, en mogelijk meer, als en tsunami, ik durf hem te gebruiken, door onze woonwijk komen denderen. Denderen.

50 km/uur is de norm, en dit allemaal voor een paar seconde tijdwinst. En graag neem ik u nu mee, en ik kijk naar alle volksvertegenwoordigers, naar de volgende passage, die terug te vinden op de www.blaricummermeent.nl. En ik citeer, in de Blaricummermeent is veel aandacht besteed aan het groen, water en de wegen. Geen asfalt, maar gebakken klinkers. Geen houten schuttingen, maar … Ik moet even goed kijken hoor. Groene hagen. En zeker, let op, geen drukke wegen, maar intieme pleintjes en kronkelende straatjes. Ja, u hoort het goed, geen drukke wegen. Hoe betrouwbaar is onze gemeente eigenlijk. En daar komt bij dat de gemeente altijd heeft gecommuniceerd dat er geen scholen en/of winkels in de Blaricummermeent zouden komen. De gemeente gaf aan dat deze faciliteiten aanwezig zouden zijn en prima bereikbaar in de Bijvanck. Wij als bewoners waren het hiermee eens. Niet wetende wat ons te wachten zou staan. Hoe anders is de situatie nu geworden. De HOV-lijn moet eind 2022 met een snelheid van 50 km/uur, ik zeg het nog maar een keertje, door onze wijk komen racen. Betrouwbaarheid van de HOV-lijn is nu wel een heel hoog goed voor de gemeente blijkbaar. Deze snelheidsnorm staat overigens haaks op de richtlijn die de VVN, Veilig Verkeer Nederland, hanteert. Maximaal 30 kilometer in woonwijken, dames en heren. Ik heb een aantal links voor de gemeenteraadsleden achtergelaten.

Onze kinderen moeten het maar uitzoeken in de

Blaricummermeent. Waarom heeft u niet vastgehouden aan de Merk-variant? In onze ogen de beste optie. Foutje, bedankt, politiek. Ons advies, betrek de Veilig Verkeer Nederland bij dit project. Wij zijn boos, heel boos. Bij de overstap naar de Stroomzijdevariant had de meerderheid van de politiek naar onze mening nooit mogen instemmen en moeten instemmen. Nooit. U had als volksvertegenwoordigers beter uw huiswerk moeten doen en moeten weten hoe de verkeersveiligheid leeft bij onze bewoners die hier in de Blaricummermeent wonen. Ik stel dan ook voor om nu in de laatste minuut van mijn spreekrecht te besteden aan een minuut stilte. Ik hoop dat u deze tijd gebruikt om tot bezinning te komen en uzelf af te vragen of u echt in het belang van de bewoners heeft gehandeld? De HOV-lijn mag wat ons betreft nooit de rede zijn dat een volgende minuut stilte nodig is voor het herdenken van een dodelijk verkeersslachtoffer. Dit als het gevolg van ondermaats verkeersbeleid vanuit de gemeente en provincie. Als volksvertegenwoordigers heeft u nu de kans om dat te doen wat juist is, draag op zijn minst zorg voor een optimale verkeersveiligheid en laat onze kinderen niet in de steek. Ik dank u wel, en de minuut stilte gaat nu in. De voorzitter: Nou, ik weet niet of wij hier een minuut stilte moeten gaan houden, mijnheer Munts. Daar voel ik niet zoveel voor. We hebben een druk programma.

De heer Munts: Mag ik onderbreken. Ik heb vijf minuten recht op vijf minuten spreektijd. Ik heb vier minuten gesproken en ik heb recht op vijf minuten, dus ik stel voor, stilte is ook een mooi goed. De voorzitter: Het gaat er niet om dat u recht heeft op vijf minuten. U mag vijf minuten inspreken en dat mag ook vier of drie zijn. Maar we gaan nu niet een minuut stilte houden voor iets. De raad weet heel goed waar die mee bezig is, maakt zich bijzonder veel zorgen, net als u. En we zijn met elkaar bezig om daarvoor oplossingen voor te zoeken. Dus dan voelen ze er niets voor om hier een minuut te gaan houden. De heer Munts: Ik denk dat de bewoners daar anders tegen kijken. Maar dat is aan u. De voorzitter: Dat begrijp ik. Maar wij denken met u mee, wij willen met u meedenken. En u mag hier inspreken. En als u de vijf minuten niet gebruikt, is dat ook niet erg. Dus ik wil heel graag … Dank u wel voor het inspreken in ieder geval. En ik wil graag het woord geven aan mijnheer Jager. De heer Jager: Ja. Nou bedankt, voorzitter. Goedenavond allemaal. Mijn naam is inderdaad Henk Jager. Ik ben een relatief nieuwe bewoner ook van Blaricum, ik woon hier nu twee jaar. En ik ben ook bezorgd over de veiligheid op de Stroomzijde. De situatie is nu al, zonder bussen, zeer onveilig.

En hoewel ik mij vanuit deze drijfveer de afgelopen weken ging verdiepen in de plannen rondom de HOV, verbaasde ik mij vooral steeds meer over de redenen waarom deze bussen dwars door onze woonwijk moeten gaan rijden. De belangrijkste keuzes zijn volgens mij gebaseerd op zeer gedateerde onderzoeken en onjuiste aannames. En ik zal toelichten aan de hand van vier punten waarom ik dat vind. Punt één, de busroute via de stroomzijde is ook niet HOVwaardig. Het verhaal was steeds, dat hoorde ik in het begin, de bus moet over de Stroomzijde en niet over Het Merk, anders is hij niet HOV-waardig. Nou, nou heb ik even gekeken. En ik heb ontdekt in het onderzoek dat Goudappel Coffeng heeft gedaan, dat beide routes niet HOV-waardig zijn als er geen vrije busbaan komt. Tevens is er bij de keuze voor de Stroomzijde al uitgegaan van een nieuw carpoolplaats, waardoor de route Stroomzijde ineens twee minuten sneller is op het papier. Het onderzoek laat ook een aantal alternatieve oplossingen zien, waarmee de route via Het Merk 2,5 minuut sneller is. En daarmee sneller dan de Stroomzijde, daarmee HOV-waardig en daarmee zonder onveilige situaties voor onze kinderen. Waarom is toch voor de Stroomzijde gekozen, terwijl er nog tal van mogelijkheden niet zijn onderzocht? Punt twee, de nieuwe carpoolplaat is volgens mij helemaal niet nodig. En ik zal zeggen waarom.

De belangrijkste rede voor de nieuwe carpoolplaats, heb ik vernomen, is het creëren van meer parkeerplaatsen. Toch? Maar voor wie?

De lijnen 320 en 200 zullen veelal door scholieren en studenten gebruikt worden. Die komen op de fiets. Volwassen forenzen zullen minder met de auto naar de carpoolplaats gaan, omdat we na corona vaker thuiswerken. Dat is aangetoond in verschillende onderzoeken. De mensen in de Bijvanck en Blaricummermeent zullen voornamelijk lopend of op de fiets naar één van de busstations komen. We zijn een gezond volkje. En mocht de parkeerplaats toch onverwacht vol zijn, dan rijdt men een klein stukje verder naar de Regentesse, waar voldoende parkeergelegenheid is. Mocht toch uitbreiding nodig zijn van de huidige carpoolplaats, dan kan dat mogelijk bij de huidige plek, want er zijn verschillende voorstellen, zoals ik al zei, nog niet onderzocht. En het mooie is, als er geen nieuwe carpoolplaats komt, besparen we ook nog eens vijftig prachtige bomen die onderdeel zijn van de prachtige entree van de Blaricummermeent. Redenen genoeg lijkt mij om dit opnieuw te onderzoeken. Punt drie, wat is nou het belangrijkste? Daar zat ik ook steeds mee. Is dat nou tijd, betrouwbaarheid of veiligheid. Ik spraak laatste met mevrouw Kennis. Zij is hier komen kijken, waarvoor dank. En zij vertelde mij dat het bij de afweging tussen Het Merk en het Meenttracé vooral gaat om betrouwbaarheid. Toen ben ik gaan nadenken. Als het echt om betrouwbaarheid gaat, dan, ja, volgens mij kun je die creëren ten eerste.

En in het onderzoek van Goudappel Coffeng, dat ik net aanhaalde, daar staat dat betrouwbaarheid voor beide tracés gelijk is. Waarom is dan toch niet gekozen voor de kortste en de goedkoopste route. En er is destijds, ook uit het onderzoek van Goudappel Coffeng, dat overigens notabene dateert uit 2011, geen rekening gehouden met blijvend minder verkeer over het Merk door corona. En ook niet met de explosieve groei van het aantal overstekende kinderen over de Stroomzijde. Ook is geen rekening gehouden met toenemende drukte op de Stroomzijde, omdat de wijk nu volledig is bewoond met tweeverdieners met allemaal twee auto’s voor de deur, die steeds meer van de Stroomzijde gebruik maken. Hoe zou de betrouwbaarheid van de route over de Stroomzijde er nu uitzien ten opzichte van Het Merk? Daar ben ik wel benieuwd naar. Dus bij de keuze over het Meenttracé, voor het Meenttracé, is vooral gekeken naar, nou ja, betrouwbaarheid of tijd, dat is mij niet helemaal duidelijk. En er is pas na deze keuze gedacht aan veiligheid. En dat is een gekke volgorde. Mijn vierde vraag bij dit stuk is, waarom wordt bij de afweging tussen Het Merk en de Meenttracé niet opnieuw onderzocht en gekeken naar de veiligheidsafwegingen en dat die ook worden meegenomen, omdat er hier gekozen wordt tussen beide tracés.

En dan is er nog inderdaad die lijn 200 die ineens uit de hoge hoed kwam en waarover weinig mensen geïnformeerd leken te zijn. Er zijn mensen die beweren dat lijn 200 wel over de Stroomzijde moet gaan, omdat we anders haltering van deze lijn in Blaricum kwijtraken. Dat was immers beloofd aan de kiezers. Maar even, hoe erg is dat eigenlijk. Ik heb even gekeken. Voor de jongeren uit Blaricummerdorp is de halte Regentesse net zover fietsen als naar de nieuwe carpoolplaats, gemeten even vanaf ijssalon De Hoop. Dat is een bekende plek, kom ik graag. En het is honderd meter korter ook nog naar Regentesse, dus minder spierpijn na afloop. De mensen die met de auto naar de bus willen, kunnen prima parkeren op één van de vele parkeerplaatsen rondom de Regentesse. Er ligt daar zelfs een ‘…’ parkeergarage. Is vast iets mee te regelen. Of te parkeren bij de huidige carpoolplaats, en gaan vervolgens opstappen op die 320 naar de Regentesse of naar Eemnes. Ben je in drie minuten. Die 320 rijdt toch vaak genoeg straks. Om daar over te stappen op die 200. En voor ons, bewoners aan deze kant van Blaricum, is de afstand naar Regentesse ook heel goed te doen. Voor mij voor velen met mij om heen is het zelfs sneller dan naar de carpoolplaats. Ja, mijn conclusie, de Blaricummermeent zit vol met de lasten van een HOV die eigenlijk niemand wilde.

De HOV is nu een paar keer verplaats heb ik gemerkt, van vrije busbaan langs Het Merk naar de Bijvanck, en toen toch maar naar de Stroomzijde. Want ja, daar woonde toch nog niet zoveel mensen die er konden protesteren. Probleem opgelost. Ai, nu wonen er ineens honderden kinderen met bezorgde ouders, dat is lastig. En nu pleiten we voor rigoureuze veiligheidsmaatregelen. Nou, daar gaan we allemaal eind mei zien wat dat dan voor maatregelen zijn. Maar ik heb al in de wandelgangen gehoord, er wordt gepraat over het autovrij maken van de Stroomzijde, zoals sommigen van u in de raad al voorstellen. Gaan we dan toch naar een vrije busbaan? En gaan we dan toch weer een probleem doorschuiven, maar nu richting de Floris V dreef? Waar het ook al te druk is, waar mensen ook al klagen dat het onveilig is. Waar

houdt het dan op? Kortom, ons dorp is eigenlijk te klein voor een HOV-lijn. Iedereen wil het in principe, maar niemand wil het in zijn achtertuin. Nou, ik ben er nu twee maanden mee bezig, en hoe meer ik me erin verdiep, hoe meer ik zie dat dit één grote politieke dwaling is. We realiseren ons nu dat er straks continu lege bussen gaan rijden over de Stroomzijde. Want ja, na corona, wie gaat er nog in de bus? Maar ja, Transdev die krijgt per rit betaald, dus die gaan echt die bussen wel laten rijden. Het doel van Transdev is duidelijk, het verhogen van de frequentie, zie ik in hun presentatie staan, meerdere malen. En daarnaast zegt Transdev ook nog dat door corona het geld op is, en zitten we eerst even met die 27 stinkende bussen per uur die door onze mooie woonwijk gaan rijden. En voor hoe lang? Dat kan niemand mij vertellen. Conclusie, we hebben een nieuwe wethouder die hierover gaat, een nieuwe gedeputeerde van de provincie, en daar gaan we dus inderdaad morgen naartoe, en vooral nieuwe inzichten. Laten we verstandige keuzes maken die passen in deze tijd. En ons niet baseren op onderzoeken van tien jaar geleden. Laten we onderzoeken wat de beste keuze is. Niet onnodig miljoenen over de balk gaan smijten, want die moeten er komen als al die veiligheidsmaatregelen genomen worden. Niet de problemen blijven doorschuiven naar weer een ander deel van de wijk.

Zo’n onderzoek is in een paar weken gedaan. En ik ken geen bedrijf dat in 2021 zakelijke beslissingen neemt op basis van onderzoek van 2011, en daar miljoenen aan uit gaat geven. De vraag is, wilt u hebben meegewerkt aan één van de grootste politieke dwalingen van de gemeente Blaricum? En bent u straks mede verantwoordelijk voor krantenkoppen als, bus verdwijnt toch van het Meenttracé na overleden vierjarig meisje. Of Blaricum laat dieselbussen rijden door eerste gasvrije woonwijk van Nederland en kapt daarvoor ook nog vijftig bomen. Of maakt u goed onderbouwde beslissingen waarbij veiligheid en leefbaarheid echt voorop staan. Ik dank u voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Jager. De heer Jager: Graag gedaan. De voorzitter: Dank u wel voor het inspreken. Ik wil er, zoals gezegd, vanavond niet een hele politieke discussie van maken. Ik wil alle partijen even de gelegenheid geven om heel kort te reageren en maximaal twee vragen te stellen. En dat wil ik echt wel aanhouden, anders zijn we hier om 22:00 uur nog met dit onderwerp bezig, en dan komt de rest in gevaar. Ik ga even op volgorde van degenen die hun handjes hebben opgestoken. Dat is mijnheer Bruintjes van het Democratisch Alternatief Blaricum. Ga uw gang. De heer Bruintjes: Dank u wel, voorzitter. Ik weet niet wanneer we besloten hebben dat we vanavond geen politieke uitspraken zouden doen.

Dat is lastig, want elke uitspraak die je doet is politiek. Wat ik jammer vind, is dat ik van alle aanwezige insprekers hetzelfde verhaal hoor wat wij zelf al heel lang geleden, misschien wel te lang geleden, hebben uitgesproken over de snelheid, de plaats, het gevaar, enzovoort. Maar er is een grote machtige provincie die toch behoorlijk wat melk in de … Of, aardig wat te zeggen heeft. Er gaat gelukkig iets nu naar de provincie toe. Ik ben heel dankbaar voor alle insprekers, alle informatie die alsnog op tafel gekomen is. En de minuut stilte die zal ik straks zelf wel in acht nemen, ik vond het een mooi voorstel. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Ik heb geen vraag gehoord. Dank u wel, mijnheer Bruintjes. Dan geef ik het woord aan mijnheer Pel van het Hart voor Blaricum. De heer Pel: Ja. Dank u wel, voorzitter. En dank u wel, insprekers. Uw verhaal spreekt ons als Hart voor Blaricum bijzonder aan. Want dit is waar wij ook al jaren op gewezen hebben. En ik hoor mezelf nu terug in de argumentatie. Maar ik heb even een vraag over uw inzet voor een veilige route. En die inzet die delen wij met elkaar, en dat moet u natuurlijk wel weten. Maar die inzet wordt ook vertegenwoordigd door de

klankbordgroep die ook samen met een projectleider en met alle belanghebbenden spreekt. En ik vraag me even af, maakt u nu deel uit van die klankbordgroep? En spreekt u ook namens de klankbordgroep? Of delen zij de mening op een zelfde wijze. Dat is mijn eerste vraag. En de tweede vraag die ik heb over de HOVwaardigheid van de beide tracés. Er is ons wel degelijk in het verleden door de voorgaande gedeputeerde, mevrouw Post, altijd erop gewezen dat het snelheidscriterium van dertig kilometer gemiddeld een HOVcriterium was. En die konden wij niet uitgummen, dus … Hadden we graag gewild. Dus als dat nu veranderd is, dan liggen daar misschien mogelijkheden. En ik wil u nog maar even aangeven dat wij niet zo lang geleden een motie hebben ingediend maar aangehouden, waarin we de buslijn 200 toch weer op zijn oude tracé, tenminste, dat eerder voorgestelde tracé, over Het Merk, Randweg willen laten lopen. En als die dan niet stopt op die nieuw halte aan de Stichtseweg, dan zij het zo. Dus dat zijn we met u eens. Dus ik heb nog even een vraag over met name … Ik dacht dat het de eerste inspreker was, mijnheer Verduin, die aangaf over die Veilig Verkeer Nederland audit. Want het is natuurlijk nu zo dat er ook een audit gehouden is inmiddels waar ook nog niet alle overgangen op de Stroomzijde veilig verklaard zijn. Dus ik vraag me even af of dat nu … Hoe dat conflicteert met elkaar.

Dat is eigenlijk de twee vragen. Dus klankbordgroep en de audit. Dank u wel. De voorzitter: Ja, dank u wel. Dank u wel, mijnheer Pel. Dan ga ik eerst even naar mijnheer Verduin. Een specifieke vraag over de Veilig Verkeer Nederland audit. Kunt u ons daar iets over zeggen? De heer Verduin: Ja hoor. En ik kan u ook voor beide vragen antwoord geven. De voorzitter: Oh, fijn. Nou, dan ben ik bij u klaar. De heer Verduin: Ik zit zelf ook in de klankbordgroep. Maar we hebben binnen de klankbordgroep ervoor gekozen om niet namens de klankbordgroep in te spreken en dat op persoonlijke titel te doen. En dat heb ik dus nu gedaan. Dat maakt het voor mij ook wat makkelijker om sommige dingen te zeggen die ik als klankbordgroep misschien niet zou zeggen. En ja, als het gaat over de klankbordgroep en meekijken naar hoe het allemaal is. Sinds jaren heb ik deelgenomen aan klankbordgroepen in de Blaricummermeent. En ik weet hoe het inspreken en besluitrecht geregeld is voor een klankbordgroep. En dat is niet hetgeen waar zeg maar mee beslissend. Het is, ze horen ons aan en dan wordt er gekeken wat ze zelf vinden dat er moet gebeuren. Dus wat dat betreft is er nog wel een wereld te winnen. Als het gaat over de Veilig Verkeer Nederland audit.