CConstaterende datblaricum
Koppel je AI →
Document · PDF

Printversie transcript

Gemeenteraad 20 december 2022, gemeente blaricumBij agendapunt: Opening; berichten van verhindering14.892 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

TRANSCRIPT VAN DE RAADSVERGADERING VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 20 december 2022

1.

Opening; berichten van verhindering De voorzitter: Dames en heren, het is acht uur, ik open de vergadering. Er is bericht van verhindering ontvangen van de heer Oyens.

2.

Vaststellen van de agenda De voorzitter: Aan de orde is agendapunt 2, dat betreft het vaststellen van de agenda. Iemand van uw raad bij het vaststellen van de agenda? Niet aan de orde. Dan stellen we de agenda zo vast.

3.

Mededelingen De voorzitter: Agendapunt 3 betreft de mededelingen. Zijn er vanuit uw raad nog mededelingen? Niet het geval. Zijn er vanuit het college nog mededelingen? Is ook niet het geval.

4.

Startnotitie regionale samenwerkingsagenda 2023-2026 regio G&V De voorzitter: Gaan we meteen door naar agendapunt 4 en dat betreft de startnotitie regionale samenwerkingsagenda 2023-2026 van de regio Gooi en Vechtstreek. Ik zie dat daar een amendement is aangekondigd en ik zie daar ook de VVD bij staan. Dus mag ik aannemen dat mevrouw Dobber daar het woord als eerste voert? Gaat uw gang. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, dank u wel, voorzitter. Dit raadsvoorstel is de vorige vergadering van november aangehouden omdat deze raad nog onvoldoende met elkaar had gesproken over een gezamenlijke reactie op deze startnotitie regionale samenwerking 2023-2026. De afspraak binnen de regionale samenwerking is dat er meer gewerkt gaat worden met startnotities waar de zeven deelnemende gemeenten vervolgens een zienswijze op kunnen indienen. Het is belangrijk, en dat is ons vier jaar geleden ook uitstekend gelukt bij de totstandkoming van de vorige samenwerkingsagenda, om op dit onderwerp een uniform standpunt te formuleren en ook dit keer is een gezamenlijk amendement opgesteld met een reactie van de raad. Ik dien deze hierbij graag in, voorzitter. Even ter toelichting. Het college vraagt de raad om in te stemmen met de startnotitie en de daarin beschreven doelreikwijdte en regionale opgaven.

De regionale opgaven zijn hoog over geformuleerd, waardoor we alleen maar kunnen zeggen dat niemand hierop tegen kan zijn. Tegelijkertijd mist het daardoor richting en focus. Daarbij moeten we oppassen dat er niet steeds meer taken bijkomen, maar dat we kritisch zijn over hetgeen we lokaal willen uitvoeren en wat regionaal beter kan. Ook is het doel van de regionale samenwerking duidelijk. Beleidsvoorbereiding en belangenbehartiging op onderwerpen waar we elkaar kunnen versterken en waar we meerwaarde zien om thema’s gezamenlijk op te pakken. Alleen de genoemde reikwijdte is in onze ogen onvoldoende geformuleerd waardoor is besloten niet in te stemmen met de startnotitie, maar deze voor kennisgeving aan te nemen. De startnotitie voor de komende vier jaar zou moeten voortborduren op de huidige samenwerkingsagenda die we in 2019 gezamenlijk hebben vastgesteld. We missen helaas een evaluatie op hoofdlijnen met betrekking tot de vorige samenwerkingsagenda. We willen graag voortborduren, maar de vraag is nu: waarop? Wat zijn de resultaten van de samenwerking de afgelopen vier jaar geweest en welke thema’s behoeven een vervolg om tot een succesvol resultaat te komen? In het laatste besluitpunt wordt aan de raad gevraagd te komen met onderwerpen waarover wij met andere

gemeenten in gesprek zouden willen gaan. We hebben daar uiteindelijk twee onderwerpen voor uitgekozen, met name ook om die focus te behouden, die zich bij uitstek lenen om regionaal op te pakken. Daar zijn om allerlei redenen ook onderwerpen afgevallen, zoals de samenwerking op het gebied van opvang vluchtelingen ingebracht door het CDA. Deze samenwerking bleek al in de kinderschoenen te staan en de wethouders van de gemeente vinden elkaar al op dit onderwerp. De keuze is daarom gevallen op het eerste onderwerp, het bevorderen van de kwaliteit landschap en natuur en het tweede onderwerp zou van deze raad zijn: het bundelen van slagkracht, kennis en expertise voor de beperking van geluidsoverlast en CO2 en fijnstofuitstoot van de snelwegen A27 en A1. Beide thema’s die de meeste gemeentes van onze regio aangaan en waar regionale samenwerking een meerwaarde kan hebben. Voorzitter, wij hopen dat het college met deze inbreng een zienswijze kan opstellen richting het AB van de regio en dat wij ervan uit kunnen gaan dat een evaluatie op hoofdlijnen nog voor het volgende regiopodium onze kant op komt. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Is er iemand die nog wil aanvullen? Helemaal niemand? U heeft namens een ieder mogen spreken? Ja, dan kijk ik heel even, toch maar, naar mevrouw Lanphen vanwege het verzoek of de vraag richting het college. Gaat uw gang. Wethouder Lanphen: Ja.

Hartelijk dank voor de twee onderwerpen die genoemd worden. Ik denk dat we daar het helemaal mee eens kunnen zijn. Daarnaast staat er in de startnotitie natuurlijk nog een heel aantal andere onderwerpen waarop wij denken dat de regionale samenwerking, ook als college, dat dat toegevoegde waarde kan hebben. Ik begrijp uit uw amendement dat u dat niet oneens bent met de startnotitie, maar dat u deze twee specifieke dingen eraan toevoegt. U vraagt daarnaast een evaluatie voor het volgende regiopodium. Nu staat er een potloodafspraak in mijn hoofd voor een regiopodium ergens eind januari. Ik weet niet of we dat kunnen realiseren. Ik kan het niet toezeggen, dus ik kan zeker de boodschap overbrengen naar de regio, maar of dat ook daadwerkelijk gestalte gaat krijgen, dat kan ik niet beloven. Dit document wordt uiteindelijk gebruikt om een definitieve startnotitie op te stellen. Die gaan we dan allemaal ook weer zien en vanuit die startnotitie zullen er op de verschillende onderwerpen nieuwe startnotities komen en ik beschouw uw opmerking in het amendement als een soort prioriteringslijst waarin u aangeeft, wij willen dit graag op korte termijn starten.

Ik kan het helemaal met u eens zijn dat er op het onderwerp landschap heel veel, als het ware, met elkaar te delen is, met name naar aanleiding van dat nationaal programma landelijk gebied, waar ook een provinciaal programma landelijk gebied uit voort moet gaan komen. Daarin hebben wij de regio heel hard nodig om ons te helpen om daarin onze inbreng te kunnen realiseren. Dus wij … Ik weet niet hoe wij hier een zienswijze van gaan maken, maar wij zullen een brief opstellen naar de regio waarin we de opmerkingen die u in het amendement hebt genoemd, mee zullen nemen. Ik denk dat, meer dan dat kunnen we eigenlijk niet doen. Dat was het wat mij betreft. De voorzitter: Hartelijk dank, het lijkt me een duidelijk verhaal. Is er behoefte aan een tweede instantie? Ja, mevrouw Kukupessy. Mevrouw Kukupessy: Ja, dank u wel. Een prima voorstel, alleen vinden wij het jammer dat de meting van de NO2 niet meegenomen wordt. Dat vinden wij van wezenlijk belang voor de luchtkwaliteit voor het verkeer van de A1 en de A27. De meting vindt op dit moment al plaats via Palmes buisjes en wordt door de GGD onderhouden. Dit wordt maar één keer per maand gedaan. De afgelopen drie jaar zijn twee jaar eigenlijk geen goede metingen geweest wat betreft de corona crisis, dat er veel thuisgewerkt werd, dus het is belangrijk dit langer te doen zodat je een beter beeld en effect hebt van de metingen.

Dat is jammer, dat dat niet meegenomen wordt. Dat wilde ik even nog toevoegen.

De voorzitter: Dank u wel. Ik zie dit maar als een soort van stemverklaring alvast. Verder nog iemand in tweede instantie? Mevrouw Dobber. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, ik zou wel heel graag die brief die dan uiteindelijk met de zienswijze weggaat, dat we die ter kennisgeving in ieder geval kunnen ontvangen. De voorzitter: Dat lijkt me eigenlijk vanzelfsprekend, maar bij dezen. Ja. Ik ga het amendement is stemming brengen. Amendement nummer 1, geen stemverklaringen meer, neem ik aan. Mevrouw Kukupessy heeft de hare feitelijk al afgegeven. Ook geen tegenstemmen, ga ik vanuit? Raadsbreed ondersteunt. Amendement nummer 1 is aangenomen en dan breng ik alsnog het geamendeerde voorstel in stemming waarbij ik er ook vanuit gaat dat er geen stemverklaringen zijn en geen tegenstemmen. Dan is het voorstel aangenomen. 5.

Keuze materialisatie openbare ruimte Bijvanck De voorzitter: Gaan we door naar agendapunt 5, dat betreft de keuze van de materialisatie openbare ruimte in de Bijvanck. Ook daar zie ik een amendement aangekondigd en dat gaat ingediend worden door Hart voor Blaricum en VVD. Heeft u met elkaar afgestemd wie als eerste het woord voert? Dat is de heer Pel. Gaat uw gang. De heer Pel: Dank u wel, voorzitter. Ik zal zo direct op het amendement ingaan, maar wil even in eerste instantie aangeven dat de materialisatie van de Bijvanck ons wel enigszins verrast heeft toen dat voorstel binnenkwam. De renovatie voor de Bijvanck, die is al enige jaren oud in de zin dat we daar de plannen voor aan het smeden zijn. In die plannen is ook altijd gesproken over de materialisatie van de klinkers, oftewel, gebakken klinkers, stond altijd in het bestek. Dus het heeft ons verbaasd dat, zeg maar, die raadsvoorstel kwam waarin eigenlijk gezegd wordt: ja, die gebakken klinkers, daar hebben we een beter alternatief voor en dat zijn betonnen klinkers. Het raadsvoorstel kwam ons toch wel enigszins als een vooringenomen keuze over. Er waren eigenlijk twee zaken die steeds wisselend om de aandacht vroegen, dat was namelijk de leverzekerheid en de prijs van klinkers.

Nu is het zo dat wij in de aanloop van de planvorming met tal van informatieavonden, wijksafari’s en dergelijke de inwoners van de Bijvanck meegekregen hebben in het avontuur van de renovatie. Om nu bij de eerste de beste gelegenheid dan maar te zeggen: nou, weet je wat, we schakelen over op een ander soort materiaal, zijnde betonnen klinkers, dat ging ons op dit moment even te ver. En wat ik al eerder zei, ten aanzien van het raadsvoorstel, daar staan allerlei zaken in waarvan je zegt, nou, daar zou ik toch wel weer iets meer van willen weten. Ik noem er een paar. Er wordt geschermd met met name de prijsverhoging als gevolg van de gestegen gasprijs voor gebakken klinkers. Die is weliswaar, die is ongeveer zo’n veertig procent en de prijs waar we op uit komen, dan, met die veertig procent stijging, is drieënhalf miljoen euro voor gebakken klinkers. Zou je die veertig procent niet daar op loslaten en zou er dus geen prijsstijging zijn, dan zou dat nog altijd uitkomen op een prijs van 2,5 miljoen. Dus je mag aannemen dat dat ongeveer het bedrag is wat ook in het bestek, in de ramingen staat. Maar nee, de fonds gaat nog verder waarin we zeggen, nee, betonnen klinkers die zijn nog voordeliger, 1,7 miljoen. Nog een extra voordeel van acht ton ten opzichte van die 2 en een halve miljoen.

Nou, kortom, dat zijn allemaal vragen, ik ga u niet verder meenemen in dat spelletje van berekeningen, waarvan wij zeggen: hoe kan dat nou? Een aantal zaken in het raadsvoorstel zijn nog niet geadresseerd, bijvoorbeeld: wat heeft dit nu, ik noemde het al even, wat heeft dit nu als psychologisch effect op de inwoners om daar nu al direct mee te komen? We hebben toch een uniform systeem van gebakken klinkers wat wij voorzien in het oude dorp, in de Blaricummermeent en iedereen heeft gezien nu dat er een prijsverschil is tussen betonnen klinkers en gebakken klinkers. Een prijsverschil van ongeveer vijftig procent. Dat was er dus al voordat die gasprijsstijging er was, 2,5 miljoen versus 1,7 miljoen. Dus al die tijd, al die jaren dat wij dit dorp beklinkerd hebben, Blaricummermeent, de Schapendrift,

Eemnesserweg, was er dus een prijsverschil van vijftig procent. Ik heb nooit iemand gehoord die zei: goh, dat is gek, we moeten maar betonnen klinkers … Nooit. Nu wel. Nu gebeurt dat wel. Dus we hebben daar toch enige moeite mee om te zeggen nou, weet je wat, we schuiven dan wel meteen door naar de betonnen klinkers. Een ander punt is de duurzaamheid van het een of het ander. In het verleden heeft de gemeente Amsterdam die al zijn 30 kilometerwegen wilde beklinkeren, in 2010, gezegd: goh, we zouden wel willen, maar hoe zit het nu met die duurzaamheid? Dus die heeft een ingenieursbureau, TAUW, de opdracht gegeven, het is weliswaar een tijd geleden, van hoe zit dat nou? Want die betonnen klinkers, die hoef je niet te vergeten en dergelijke. Daar blijft dus uit voort te komen dat betonnen klinkers niet zo groen zijn als gebakken klinkers. Iedereen weet, en ik denk GroenLinks en D66, dat de productie van CO2 in de wereld voor bijna 10 procent afhankelijk is van beton en cementproductie. Dit wordt helemaal niet geadresseerd, maar dat staat er natuurlijk wel in. Wij hebben dus vragen, veel vragen ten opzichte van ook de levertijd, is dat nu, er wordt gesteld in het stuk, acht tot twaalf maanden op een vraag, een technische vraag of een schriftelijke vraag op dit punt werd gezegd, nee, het is minimaal twaalf maanden.

Hoe zit het dan in deelleveringen, hoe gaat het project er uitzien? Kortom, tal van zaken waarin wij gezegd hebben: daar zouden wij meer van willen weten en wij zijn voornemens om het voorstel te amenderen, een amendement. Het komt erop neer, en zes ontvangen, dat wij zeggen, wij handhaven voorlopig de keuze van de gebakken klinkers en we hebben een aantal vragen die u gezien heeft onder a, b, c en d. A, b en c, sorry, waarin we die duidelijkheid nu eens willen voor de deelleveringen en het totaal en de prijsvorming middels offertes. Want wie gaat nu, zeg maar, straks die tegels, die stenen bestellen? Zijn wij dat? Is dat de aannemer of een andere partij? Dat weten we allemaal niet, dus wij zouden graag die offertes willen zien. Dan ten tweede, als we kijken naar wat zijn dan de meerkosten van die gebakken klinkers ten opzichte van wat we, zeg maar, in het hoofd hadden, 2,5 of 3,5 miljoen, ja, dat is wel een miljoen. Dus dat is serieus geld, dat vinden wij ook als Hart voor Blaricum. Maar de andere kant, wat we niet hebben is, en waar we het eerder over gehad hebben, is een financieel raamwerk voor dit project. Hoe zit het nou? We hadden zoveel voor riolering bedacht, we hadden zoveel voor renovatie bedacht. Hoe moeten we dat loskoppelen van elkaar? Dat zijn toch een beetje gescheiden kostenposten, als je het zo ziet.

Het een belasten wij door aan onze burgers, het andere is voor rekening van de reserves die we opgebouwd hebben. Kom daar nu eens mee, want dan kunnen we ook zien hoe dat zit. Past dat dan nog, die gestegen prijs, past dat dan nog in het budget of hoeveel lopen we daar overheen? Deze zaken die willen we graag zo spoedig mogelijk zien en we vinden dus dat het voorstel, zoals het er nu ligt, echt onvoldoende onderbouwd is om daarin mee te gaan. Dit even voor de eerste termijn, voorzitter. De voorzitter: Gaat u het amendement niet indienen? De heer Pel: Ja, ik dien hem in. De voorzitter: U dient hem in, oké. De heer Pel: Dan dien ik dat bij deze nu in, het amendement keuzematerialen openbare ruimte Bijvanck, waarbij dus het oorspronkelijke uitgangspunt van de materialisatie wijzigen in betonnen klinkers, veranderd wordt in het besluit waarin het oorspronkelijke uitgangspunt materialisatie Bijvanck middels gebakken klinkers te handhaven en zo spoedig mogelijk definitief te maken na overleg van aanvullende informatie zoals ik net noemde onder a, b en c en d genoemd is. De voorzitter: Dank u wel. Amendement nummer 2 is dat. Ik kijk maar eerst even toch naar de overkant. Mevrouw Dobber, als mede-indiener.

Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, dank u wel, voorzitter. Nou, wij sluiten ons uiteraard graag bij de woorden van de heer Pel aan. Onze grondhouding is dat wij kiezen voor gebakken klinkers en dat heeft ermee te maken dat wij vinden dat er eenheid moet zijn in onze gemeente wat betreft de keuze van materialisatie. Oftewel, de klinkers of de betonnen klinkers. Het kan niet zo zijn dat wij, en dat is gewoon de grondhouding, het kan niet zo zijn dat er een bepaalde wijk met heel ander materiaal wordt bekeken dan de andere wijken. Dat heeft alles, grotendeels met prijs te maken. Dus die eenheid qua materialisatie, vinden wij heel belangrijk. Daarnaast speelt voor ons heel belangrijk, het financiële component, want zoals iedereen weet, VVD houdt erg van dat de financiën in de gaten worden gehouden en wij missen op dit moment echt dat financiële raamwerk waar toch wel de nodige veranderingen in zijn gekomen en we hebben dus duidelijk het overzicht niet dat als wij inderdaad besluiten tot deze gebakken klinkers, betekent dat uiteraard een behoorlijk extra bedrag, zien wij ook. Wij willen die afweging kunnen maken.

Hebben wij dat er voor over om zoveel geld extra uit te geven? Zo zeggen wij ja, er moet eenheid zijn in onze gemeente, maar stel dat dat nou echt helemaal uit de hand loopt, dan willen we daar een mogelijkheid voor hebben om te zeggen van nou, en dat willen we ook kunnen uitleggen aan de mensen in de Bijvanck: luister, het loopt echt uit de hand als we dit door gaan zetten. Dus op dit moment hebben wij niets in handen om een financieel raamwerk door te kunnen rekenen om te zeggen: als dit een stuk duurder gaat uitvallen, vijftig, zestig procent duurder, wat betekent dat dan voor het totale kostenplaatje? Het totale kostenplaatje betekent ook de groenvoorziening, de speeltuinen, et cetera. De water opvangplekken. Moeten wij daar dan in gaan toegeven of moeten wij op een andere manier zorgen dat het financiële plaatje rond komt? Dus er zitten voor ons nog teveel onduidelijkheden aan. De grondhouding: gewoon gebakken klinkers, maar de financiële component is voor ons onduidelijk. Dus dat financiële raamwerk is voor ons echt noodzakelijk om hier een goede keuze in te maken. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik ga even rond. Mevrouw Claushuis en dan kom ik bij de heer Uitendaal. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Ja, dank u wel. Ik ben vanmiddag bij het werkkantoortje geweest, zoals velen van ons, om het te aanschouwen. Dus de betonklinkers ten opzichte van de gebakken klinkers.

Ik moet zeggen, de kwaliteit van de betonklinkers ziet er heel goed uit. Je moet echt heel goed kijken, wil je het verschil zien. Als je er bovenop zit en je wordt erop gewezen, dan zie je dat natuurlijk wel. Nou is het zo dat wij als gemeenteraad de taak hebben, wat mevrouw Dobber ook al noemde, om gewoon heel prudent met het geld, en het is al 35 miljoen, wat naar de Bijvanck gaat, om daar heel prudent mee om te gaan. Iedereen weet dat er voortschrijdend inzicht is omdat de situatie enorm veranderd is, dat die gasprijzen waarmee de stenen worden gestookt, enorm omhoog zijn gegaan. Nou, dat is een en een is twee. Dus om het financiële plaatje überhaupt rond te krijgen, is natuurlijk lastig en is dit een puzzel die gelegd moet worden. Dus het voorstel is, ‘…’ dat zijn de experts en die zijn ook op verschillende punten door de gemeente uitgekozen om dat te begeleiden. Dus dan mag je ervan uitgaan dat daar van de kennis in huis is. Die stellen dat dan voor en ik vind ook dat wij daar goed naar moeten luisteren en ik denk dat het een … En er wordt nu gesproken over 1,8 miljoen verschil, dat is natuurlijk heel veel. Heel veel geld en dat is nu al een overschrijding die eventueel plaats zou kunnen vinden. Hoe gaat het dan straks, want dat gaat natuurlijk voortschrijdend verder.

Dus ik denk dat we in deze eerste instantie toch heel goed hier naar moeten kijken en niet zomaar kunnen zeggen van ja, we gaan toch die gebakken klinkers doen. Ik moet zeggen, in de Blaricummermeent waar ik nu woon, daar liggen ook de klinkers en ik moest heel goed … Ik heb er eigenlijk pas van de week voor het eerst naar gekeken van is dat nou gebakken of zijn het betonstenen? Want het verschil is gewoon heel minimaal. Ik denk ook, als je het aan een leek vraagt van zie je verschil? Maar goed dat is een interpretatie en dat is misschien niet helemaal van toepassing hier. Maar om daar zomaar aan vast te houden, dat het toch gebakken klinkers worden, omdat het alles gelijk gesteld moet worden, ik denk dat die 35 miljoen die nu naar de Bijvanck gaat, en dat is nog maar eens een keer gezegd, omdat we natuurlijk heel veel geld hebben verdiend in de

Blaricummermeent, is een heel mooi bedrag en ik denk dat het ook een heel mooie uitvoering wordt. Dus om te zeggen van nou, de bewoners worden niet gelijkgesteld, daar ben ik het totaal niet mee eens, want we hebben nou namelijk drie verschillende dorpsdelen en die zijn anders. We zijn natuurlijk één gemeente, maar om te zeggen van je moet alles gelijktrekken, want dan zouden er ook in de Blaricummermeent nog wel 300 bomen bij kunnen. Dat vind ik niet helemaal een terecht argument. Dus ik vind dat wij als gemeente heel goed met ons geld moeten omgaan en ik kan me de discussie van anderhalf jaar geleden nog herinneren of ik weet niet precies, over de sluis en dan was de VVD ook inderdaad heel erg goed op de centjes passen en ik denk dat dat nu ook een belangrijk punt is om daar goed op te letten. En ik denk dat de betonsteen die er nu ligt in de Bijvanck, die is inderdaad niet mooi, is grijs, is oud. Dat het nieuwe, dat het een heel mooi alternatief is, de betonsteen. Het argument van de duurzaamheid, kijk, over 40 jaar moet het riool sowieso vervangen worden, dus gaat toch de hele straat eruit en dan ziet de wereld er heel anders uit. Of dat nou 100 jaar meegaat of 60 jaar, ik weet niet of dat de discussie nu moet zijn en of dat een argument moet zijn. Dat was mijn eerste instantie, dank u wel. De voorzitter: Dank u wel.

Ik geef het woord vervolgens aan de heer Uitendaal, gaat uw gang. De heer Uitendaal: Ja, dank u wel, voorzitter. Als eerste breng ik graag nog even in herinnering dat de calculatie van de kosten voor de renovatie van de Bijvanck, pakweg 2018, ongeveer 20 miljoen was gereserveerd voor de renovatie van het riool. Met de kennis van vandaag is dat een bedrag wat er niet een beetje naast zat, maar wat er fors naast zat. Dit is maar om aan te geven dat het inschatten hoe dingen kunnen veranderen na verloop van tijd met nieuwe inzichten, met nieuwe metingen et cetera. Dat betekent niet alleen dat de rioolvervanging dan goedkoper is of het beschikbaar houden van het riool goedkoper wordt, maar dat ook andere dingen duurder geworden zijn. Dat kan niet anders, want het budget is om en nabij gelijk gebleven. Een raadslid is er voor om een afweging te maken voor het algemeen belang. In dit geval is het niet een eenvoudige keuze tussen zwart en wit, maar tussen zeg maar licht donkergrijs en donker lichtgrijs. Het zijn afwegingen die behoorlijk dicht bij elkaar liggen. Alle argumenten die genoemd zijn, hebben zo hun waarde. Maar na afweging van vele en allerlei argumenten en overleg met de betrokken projectleiders van zowel Roelofs als van de eigen gemeente, zou ik tot de volgende slotsom willen komen.

Het prijsverschil van 1,8 miljoen, en mijnheer Pel heeft net uitgelegd van hoe die is opgebouwd, komt toch gauw neer op een paar 100 euro per huishouden in heel Blaricum. Dat is toch een hoop geld. Mijn perceptie is dat het om een beperkt verschil gaat in de kwaliteit, dat er daarnaast, en dat is ook al aangestipt, sprake is van vele onzekerheden en onder andere op het gebied van de toekomstige prijzen, maar ook over de leveringszekerheid en wat gaat er gebeuren als de gasprijs verder omhoog gaat. Dat heeft wat mij betreft de balans doen omslaan om hier niet mee akkoord te gaan. Daarnaast wil ik nog aanvullen dat op het gebied van de duurzaamheid, waaraan gerefereerd wordt in het rapport van Trouw, dat voor de productie van beton minder energie nodig is, dus minder CO2 uitstoot dan voor gebakken stenen en dat het verschil de andere kant op heeft te maken met het vervoer. De gebakken klinkers komen uit het rivierengebied vandaan en voor beton hebben we cement nodig van de ‘…’uit Limburg en andere delen komen dan uit Duitsland vandaan. Dus dat verklaart dat er dingen elkaar toch al niet zo verschrikkelijk veel ontlopen. Dus wat dat betreft is dat de reden waarom ik, zeg maar, hier niet mee kan instemmen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. We gaan naar de overkant, mevrouw Boersen.

Mevrouw Boersen-de Jong: Even richting, dit heb ik niet bedacht thuis, maar de heer Uitendaal zegt: hier kan ik niet mee instemmen. Bedoelt hij dan met het amendement of met het voorstel? Het amendement. Oké, dan is het duidelijk. Voorzitter …

De heer …: Voorzitter, mag ik een vraag stellen, een interruptie naar aanleiding van wat net gezegd is? Mijnheer Uitendaal zegt: kan ík niet mee instemmen. Betekent dat dat voor hem geldt of dat het voor zijn fractie geldt? De heer Uitendaal: Dat betekent inderdaad dat het voor mij geldt, als raadslid. Ja. De voorzitter: Gaat u verder, mevrouw Boersen. Mevrouw Boersen-de Jong: Voorzitter, er ligt een voorstel, ik dacht deze raadsvergadering, ik memoreer maar even, het is uw laatste raadsvergadering. Dat heb ik nog niemand horen zeggen, maar toch even aandacht daarvoor. Ik dacht, die is misschien wel sneller afgelopen dan de vorige raadsvergadering. De voorzitter: Dat redden we niet meer. Mevrouw Boersen-de Jong: Maar toen ik de discussie via de mail las, dacht ik, nee, dat wordt een langdurige discussie en daar zal ik ook aan meedoen. De voorzitter: U had me ook beloofd, he, om het niet binnen twintig minuten af te handelen vanavond. Mevrouw Boersen-de Jong: Ja. Dus ik neem ook aan dat u mij niet onderbreekt in mijn heel langdradige, lange verhaal. De voorzitter: Zal ik verder niet doen. Mevrouw Boersen-de Jong: Dat is ook in uw voordeel. Nou start ik.

Als je het voorstel van de Bijvanck leest, dan komen mijn twee vragen op en de eerste vraag is: wat is nou in het belang van de inwoner van de Bijvanck, welk besluit moeten we nemen wat in het belang is van de inwoner van de Bijvanck en de tweede vraag: welk besluit moeten we nemen in het belang van alle inwoners van Blaricum, inclusief de Bijvanck bewoner? Ik kom daar straks op terug in het tweede deel. Ik hoor vaak: laten we maar voor de gebakken klinkers gaan. Ik heb het raadsleden horen zeggen, want de Bijvanck voelt zich altijd al achtergesteld. Het is al een beetje aangehaald ook door mevrouw Claushuis, overigens uitstekend verhaal, dat ze heeft gehouden. Maar ik denk dat het echt onzin is, dat heeft ze ook al gezegd, ik denk dat het onzin is dat de Bijvanck bewoner wordt achtergesteld. De Bijvanck is een prachtige wijk met heel veel bomen, veel meer dan in de Blaricummermeent, inderdaad, waar de laatste jaren heel veel geld is geïnvesteerd in het centrum. Volgens mij was het 9 miljoen in het centrum, wat er geïnvesteerd is door de gemeente Blaricum. We gaan nu weer 35 en misschien wel, elk project kost meer, als het over zoveel jaren verspreid is, dan zal het misschien wel naar de 40 miljoen gaan. Nou, het oude dorp kan daar toch niet aan tippen, want zoveel geld is er de laatste jaren niet in het oude dorp geïnvesteerd.

De Bijvanck heeft een prachtige Malbak, daar ben ik eigenlijk als oude dorper jaloers op, met zoveel activiteiten. Ik heb onlangs nog geïnformeerd of er iets was wat ik heel graag wilde doen, of dat misschien in de Malbak was, dat was zo. Met andere woorden, de Bijvanck bewoner wordt echt niet achtergesteld. Ik denk, als wij vanavond kiezen, in meerderheid, voor de gebakken klinker, dat de Bijvanck bewoner dan niet morgen jubelend voor onze deur staat en zegt: ik ben ontzettend blij, wij zijn ontzettend blij dat wij ook de gebakken klinker krijgen, nu weten we zeker dat we niet achtergesteld worden. Het zal echt niets uitmaken voor die Bijvanck bewoner, het gevoel van achtergesteld zijn, blijft. Nou, dat was even een uitstapje en dat was een emotioneel argument wat ik terzijde heb proberen te leggen. Kom ik op die twee vragen. Wat is nou het beste voor de Bijvanck bewoner? Voorzitter, wij hebben het amendement niet ondertekend. Dat hebben we heel bewust niet gedaan, want wij zijn ervan overtuigd dat de betonklinker, en ik

zeg het maar meteen voor in dit geval, in deze tijd, in deze situatie, voor de Bijvanck renovatie de beste oplossing is. Mevrouw Claushuis heeft het ook al gezegd, ik ben ook inderdaad op de gemeentewerf geweest, heb de klinkers aanschouwd. Ik moet u zeggen, er is een verschil, maar dat verschil is zo minimaal dat dat wat ons betreft de 1,8 miljoen verhoging in de kosten niet rechtvaardigt. Dat is dus ten eerste de … Waarom is het voor de Bijvanck bewoner toch een heel goede keuze om die betonklinker aan te laten schaffen? Ten eerste de levertijd. De levertijd voor de betonklinker is aanmerkelijk korter dan de levertijd voor de gebakken klinker. Wij zijn oppositie, maar wij lijken wel coalitie. En de coalitie lijkt wel oppositie vanavond. Wij steunen de wethouder in haar keuze, wij steunen het college in de keuze om te gaan naar de betonklinker. Wij geloven, en mijnheer Pel denkt daar heel anders over, wij geloven, wij vertrouwen de informatie die de wethouder via het voorstel ons heeft gegeven. Wij vertrouwen de informatie die we hebben gekregen op onze technische vragen en wij vertrouwen de informatie die de wethouder zo vriendelijk was geweest … De heer Pel: Voorzitter, een interruptie. We hebben niet gezegd dat wij de informatie van de wethouder niet vertrouwen, wij hebben alleen gezegd dat we hem onvoldoende vinden en niet onderbouwd.

De voorzitter: Gaat u verder, mevrouw Boersen. Mevrouw Boersen-de Jong: Wij vertrouwen op de informatie van de wethouder, helemaal na vanavond. Alles netjes in het rood afgedrukt, perfect. Zowel de heer Wiegel als de heer Pel gaf een veeg uit de pan. Wij hebben een compliment gemaakt en ik wil een compliment maken hierbij aan de wethouder en aan de griffier die ons zo snel alle nodige informatie hebben doen toekomen. Dat is dus de levertijd. Dan heb ik op de tweede plaats het geluidsaspect. Het geluidsaspect, daar heeft de fractie van D66 naar gevraagd, betonklinker levert minder geluid op en in deze tijd denk ik dat heel erg belangrijk is. Het derde argument is de leverzekerheid. Ik moet u zeggen dat de leverzekerheid van de betonklinker vele malen groter is dan die van de gebakken klinker. Tenslotte, en dat vind ik heel opvallend, ik heb het genoemd het risico. Ik denk dat, als wij nu voor de gebakken klinker gaan, in meerderheid, dat de gemeente, dat de Bijvanck bewoner een heel groot risico loopt. Natuurlijk zullen de eerste straten die aan de beurt zijn, de Koggewagen, de Langwagen en daaromheen, die zullen ongetwijfeld de gebakken klinkertjes krijgen.

Maar is het ook ondenkbeeldig dat het tweede deel van het project ineens wel de betonklinkers moet krijgen, ten eerste omdat het anders te duur wordt, of ten tweede omdat ze gewoon niet leverbaar zijn? Ik sluit ook niet uit dat het tweede gedeelte van het project een versobering moet ondergaan. Als er te weinig geld is, dan zal er in ieder geval beknibbeld moeten worden. Misschien wel op de biodiversiteit, op de speelplaatsen, op allerlei andere dingen waar je nog op kan bezuinigen. Vanuit de grond van ons hart, de Bijvanck is ons heel erg lief. We hebben Bijvanck bewoners gesproken. We gaan niet over één nacht ijs. Ik heb opgeschreven wat die mevrouw mij zei, die zei: ik vind gebakken klinkers ook mooier dan betonnen klinkers, maar ik heb het geld er niet voor over. Ook met betonklinkers knapt het enorm op in vergelijking met wat we nu hebben. Wij willen niet langer wachten. Dat waren haar letterlijke woorden. Natuurlijk zijn die grijze kiezelklinkers die er nu liggen, die ook betonklinkers heten, dat ziet er niet meer uit. Misschien ligt het aan het woord beton, maar die betonklinkers die wel, die aangeschaft kunnen worden, nou, ik moet u eerlijk zeggen dat ik het verschil nagenoeg niet zie. Dan, wat is het beste voor de inwoners van Blaricum voor de drie dorpsdelen? Ten eerste een groot financieel voordeel.

Mijn collega heeft even uitgerekend wat dat betekent als we wel die gebakken klinkers aanschaffen. Dat betekent een eenmalige ozb verhoging woningen van 44 procent. Het jaar daarop kan die er dan weer af, maar dan heeft u even een beeld over hoeveel geld we het hebben, over hoeveel ozb we het hebben als we alleen maar de verhoging moeten betalen, de verhoging van de betonklinkers naar de gebakken klinkers, dus het verschil daartussen. Misschien, in deze zaal is iedereen gewend om het activeren, heet dat geloof ik. Dat betekent dan een ozb verhoging gedurende 40 jaar van twee procent. Dus 40 jaar lang betaalt de Blaricummer twee procent

meer om dit te realiseren. Dan heb ik het nog niet eens over de verhoging volgend jaar en de jaren daarop. Voorzitter, het tweede argument waarin mijn visie het beste is voor Blaricum de drie dorpsdelen, is het duurzaamheidsaspect. De fabriek waar de betonklinkers vandaan komen, die staat in Kampen. Dat is een fabriek, u zult het ongetwijfeld ook hebben opgezocht, net als ik, maar het is een fabriek die draait op zonneenergie en windenergie en die heeft geen gas nodig. Ik denk dat we een historische fout maken als we nu vanavond besluiten om de gebakken klinker te kiezen. Voorzitter, kom ik op het amendement en het amendement is wel wat te laat bij ons terecht gekomen, moet ik u zeggen. De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Als de heer Wiegel en de heer Pel vanavond zeggen van het college geeft ze laten informatie, ja, dat komt ook omdat het amendement zo laat was. Wat ik niet begrijp, voorzitter, is dat er staat … De heer …: Voorzitter, een interruptie. De voorzitter: Ja, vindt u het ook goed, het is nu de derde keer, dat als u om een interruptie vraagt, dat u ook even wacht tot ik hem nu toe ken? Bij dezen? Gaat uw gang. De heer …: Het amendement was nog niet ingediend in deze beraadslaging voordat er al op gereageerd werd en dat is hoogst ongebruikelijk. Daar hebben we een melding van gemaakt. Dat wil ik u even aangeven.

Mevrouw Boersen-de Jong: Voorzitter, ik raak een beetje van het pad af als ik lees: oorspronkelijk uitgangspunt materialisatie Bijvanck middels gebakken klinker handhaven. Dat is een besluit. Maar vervolgens gaat u een besluit definitief maken. Ik weet niet of dat in de gemeentewet allemaal kan. We besluiten om iets te doen en vervolgens gaan we later zeggen of het definitief is. Als je besluit, is het volgens mij definitief. Maar dat terzijde, dat is aan u, aan u en dat is de orde. Alle vragen, voorzitter, zijn heel goed beantwoord door het college. A, B, C. Ik kom op D. Ik hoef A, B en C niet meer te beantwoorden, ik had ze zelf kunnen beantwoorden, want alle antwoorden stonden al in het voorstel, in de technische vragen enzovoort. Dat hebben we allemaal al lang en breed gehad. En ook uitgebreid en nu worden er wat meer woorden aan gewijd. Maar nummer D, de budgettaire consequenties van de materiaalkeuze op de project begroting en dekking. Ik had daar geantwoord, als ik u was, wij beschikken niet over een glazen bol. Nou kan mijnheer Pel zeggen: ik wil het zien, en mijnheer Wiegel wil dat ook zien en ik begrijp niet wat u dan wil zien, want we kunnen niet in de toekomst kijken. Dat konden we vroeger al niet en in deze wereld al helemaal niet. Wij kunnen in deze wereld geen enkele voorspelling doen.

Twee jaar geleden hadden we echt niet kunnen zeggen dat de gasprijzen zo exorbitant zouden stijgen. Ik weet niet wat er over twee jaar is, dat weet u waarschijnlijk ook niet. Voorzitter, dit riekt, nou sluit ik af, dit riekt naar uitstellen, uitstellen, uitstellen. We willen weer een stuk van het college hebben wat het college niet kan aanbieden want dat kan volgens mij helemaal niet. Ik begrijp niet dat het weer uitgesteld moet worden. Het heeft al zo lang geduurd. De Bijvanck bewoner zit nu echt te wachten op een start van het project en de wethouder heeft niet voor niks alle vragen zo snel beantwoord in de veronderstelling dat zij dan ook echt de stenen, de klinkers kon bestellen. Het laatste wat ik wil zeggen, en dat is misschien loop ik al wat langer mee en daarom denk ik daaraan, zou dit niet een methode zijn van de coalitie om te zeggen: over een paar maanden kunnen we in ieder geval tegen de Bijvanck zeggen: betonklinkers oké, we staan met de rug tegen de muur, we kunnen niet anders en eigenlijk weet u het misschien nu al, want u kan ook, en de VVD is natuurlijk wijs genoeg om ook te weten dat twee miljoen extra voor een gebakken klinker, dat dat in deze tijd eigenlijk niet meer kan. Voorzitter, ik wil straks, ik zal ongetwijfeld weerwoord krijgen, dus daar kom ik in tweede instantie met alle plezier weer op terug.

De voorzitter: Ik wou net zeggen, u gaat … U heeft enorm … Zullen we even de orde handhaven, alstublieft? Met een beetje fatsoen. Ik had willen zeggen, u gaat aardig door uw spreektijd heen, zo heeft u uw uiterste

best gedaan om te zorgen dat deze raad niet om half negen afgelopen is. Ik kijk nog heel even naar mevrouw Kukupessy, die wil ook nog graag het woord voeren in eerste instantie. Gaat uw gang. Mevrouw Kukupessy: Ja, dank u wel. Ik hoef natuurlijk veel minder te zeggen omdat de vorige drie sprekers al veel gras voor mijn voeten hebben weggenomen. Ik doe het dus heel kort. We gaan met het voorstel uit van betonnen klinkers, omdat klinkers misschien niet leverbaar zouden zijn en dat dit duurder zou zijn. Het zou goed zijn als wij twee financiële begrotingen krijgen met het een en het ander. En waarom? Omdat ik de consequenties niet kan overzien als ik nu 1,8 miljoen meer uit moet geven. Wat gebeurt er straks over vijf jaar? Is er geen geld meer? Gaat het ten koste van het groen of de speelplaatsen of wat dan ook? Ik kan dat echt niet overzien. Dus wat ons betreft is dit voorstel op het ogenblik nog niet besluitrijp. Ik kan de consequenties niet overzien, en de financiële consequenties niet. Dus dit geldt hetzelfde voor het amendement, hetzelfde verhaal. Dank u. De voorzitter: Volgens mij zijn we rond in eerste instantie. Naast mij zit een wethouder die heeft druk mee zitten schrijven. Ik ben even in dubio, want het amendement zoals nu voorligt en waarvan ik vermoed dat dat wel een meerderheid zal halen, is qua besluit inderdaad niet een rechtsgeldig raadsbesluit.

Dus we kunnen even kiezen in welke volgorde we gaan schorsen. Ik wens in ieder geval met de griffier te schorsen. We zijn daar vandaag niet meer aan toe gekomen ook gezien het late indienen. Zullen we daar gewoon heel even mee beginnen? Dan wil ik in ieder geval even beraad met de griffier, maar dan sluiten we wel even de microfoons af en dan kan er ook verder heeft gekeken worden hoe dat wel en in ieder geval in een acceptabel vat gegoten kan worden. Even los van wat iedereen er wel of niet van vindt, maar het moet wel een net besluit worden en dan stel ik voor dat we dat eerst doen en dan overgaan naar de wethouder, want dan hoeven we haar ook niet op te zadelen met een aspect wat eigenlijk meer bij de voorzitter en de griffier thuis hoort. Ik schors de vergadering. Schorsing De voorzitter: Ik heropen de vergadering. We zijn nog niet compleet, sorry. Ik had wel naar links gekeken, maar nog niet naar rechts. Dan wachten we nog heel even. Menno is nog niet terug, de heer Van der Veen. Maar in ieder geval, als er weer geluid uit ons komt dan weten de luisteraars thuis dat we niet gestopt zijn, maar er nog steeds zijn. Dat wil soms ook wel helpen. Goed zo. Nog even een sigaretje, en ja. Nee, dat weet ik ook wel. Een echte sportman rookt niet, hè? Nee, ik zei, nog even een sigaretje. Goed.

We gaan weer even terug naar de vergadering en ik kijk even wie verslag wil doen van wat de schorsing heeft opgeleverd voordat we overgaan naar de wethouder. De heer Pel. De heer Pel: Ik wilde eigenlijk ook aan het einde van de tweede termijn aangeven wat wij voornemens zijn te doen met het amendement. De voorzitter: O, ik dacht dat wij nu geschorst hadden om even helderheid te krijgen over wat er met het amendement ging gebeuren. Het lijkt me ook wel prettig voor de wethouder om te weten voordat ze overgaat naar beantwoording. De heer Pel: Nou, op voorspraak van u, voorzitter, ten aanzien van het amendement en de rechtsgeldigheid van het geamendeerde besluit, heeft u gezegd: ja, je kan niet een ander besluit nemen wat conditioneel gemaakt wordt aan een aantal ABCD zaken. Dat zijn dus de vragen die wij gesteld hebben over het raamwerk, over de levertijd, de concrete offertestellingen en dergelijke. Dus dat amendement, dat is niet rechtsgeldig en dat zult u moeten aanpassen. Nou, we hebben daar lang over gesproken, of we daar het hele raadsvoorstel

mee zouden afstemmen, dat had ook gekund, of we een motie zouden indienen. Dat kan ook niet, wij kunnen geen motie indienen op iets wat we niet indienen of wat ze afstemmen. Dus het komt erop neer dat wij zullen verzoeken om het raadsvoorstel aan te houden en dat wij niet per motie, want dat kunnen wij niet, maar dat wij u vragen de toezegging te doen om die ABCD-punten, financieel raamwerk met name ook, om dat zo spoedig mogelijk beschikbaar te stellen aan de raad opdat wij het besluit kunnen nemen wat wij wensen. Dat is de uitkomst van de schorsing. De voorzitter: Hartelijk dank. De heer Pel: Wij hadden hem graag aangehouden, maar dat was kennelijk niet rechtsgeldig. De voorzitter: Hartelijk dank. Dan is het woord in eerste instantie aan de wethouder. Mevrouw Kennis. Mevrouw …: Voorzitter, voor alle duidelijkheid, mag ik u een vraag stellen, want ik ben het … Misschien mijnheer Pel, wordt het voorstel nou aangehouden? Gaan we er dan toch mee verder? De voorzitter: De intentie na de schorsing is wat de heer Pel net heeft gezegd. Daar was volgens mij geen woord Spaans aan, namelijk het idee is aan te houden en het college te verzoeken een toezegging te doen om de vragen A tot en met D zoals die in het besluit van het amendement geformuleerd zijn, zo spoedig mogelijk de raad te doen toekomen en dan alsnog het stuk terug te brengen op de agenda.

Maar ik had het woord net aan de wethouder gegeven. Ja? Gaat uw gang. Wethouder Kennis: Ja, dank u wel, voorzitter. Ik wou eigenlijk heel even beginnen met aan te geven dat ik, voordat de indruk gaat ontstaan dat alle inwoners, bewoners van de Bijvanck erg ontevreden zijn en zich erg achtergesteld voelen, dat ik dat niet deel. Er zijn zeker een aantal inwoners die dat gevoel hebben dat ze altijd achtergesteld worden, maar die hebben we ook in het oude dorp en die hebben we ook in de Blaricummermeent. Ik ken een heleboel inwoners, en ik heb ze ook de laatste tijd gesproken, die erg tevreden zijn over hun wijk de Bijvanck en daar ook erg trots op zijn en ik zie gelukkig hier ook mensen knikken en die zijn dat volledig met me eens. Dus voordat dat idee gaat ontstaan in zo’n openbare vergadering dat alle inwoners vinden dat ze achtergesteld worden, ik deel die mening niet. Dat wou ik toch even rechtzetten. Verder hebben we bij het maken van het voorstel een aantal uitgangspunten gehad. Het begon met het uitgangspunt wat staat in het coalitieakkoord waarin staat dat de Bijvanck renovatie integrale aanpak moet blijven binnen de 35 miljoen euro. Dat was het uitgangspunt financieel. Dat is opdracht aan het college. Er zijn door de lagere uitgaven aan het riool, dachten wij, zelfs een stuk lager uit te kunnen komen voor de totale kosten van de Bijvanck.

Er bleek echter in het afgelopen jaar dat de prijs voor alle andere zaken dusdanig is gestegen, dat wij bovengronds nu zoveel meer kwijt zijn dat wij op dit moment alweer ongeveer tegen de 35 miljoen zitten. Dus wat we minder uitgeven aan het riool, geven we meer uit aan de bovenruimte. Dat even om aan te geven. Op dat moment hadden wij een keuze van hoe gaan wij verder, hoe gaan we ervoor zorgen… De voorzitter: Je mag iets, iets verder van de microfoon af, meestal zeg ik het omgekeerde. Wethouder Kennis: Oké. Hoe gaan we ervoor zorgen als college, dat wij binnen die 35 miljoen blijven, die opdracht is, aan ons is opgedragen. Een van de mogelijkheden daarvoor was het kijken naar bezuinigingen op het totale plan. Vervolgens hebben wij van ‘…’ degene die voor ons het werk gaat uitvoeren heeft het idee geopperd om eens te gaan kijken naar betonnen klinkers in plaats van naar gebakken klinkers. Wij hebben er toen een aantal mogen bekijken die door elkaar heen waren gelegd. Ik ben blij dat een aantal van u ook zegt dat ze het verschil niet zien. Ik kon niet aanwijzen welke gebakken was en welke beton was. Het zal

ongetwijfeld aan mij hebben gelegen, maar voor mij was er geen verschil zichtbaar. De huidige betonnen klinkers, zijn kwalitatief heel erg veel beter dan ze ooit geweest zijn in het verleden. Hebben ook een harde coating aan de bovenkant waardoor de slijtvastheid ook veel beter geworden is. Dus de betonnen klinker was voor het college een goed alternatief om daarmee vooralsnog binnen de 35 miljoen te blijven. Dat is ook een van de redenen was dat betonnen klinkers worden met windenergie gemaakt en gebakken klinkers met gasenergie. Dus ook vanuit het kader van duurzaamheid was een betonnen klinker duurzamer. Al met al was dat voor het college de aanleiding om te zeggen: wij gaan de raad voorstellen om over te gaan tot betonnen klinkers en dat ook, dat bij navraag bij Sweco en bij de ambtenaren die het voortraject hebben gedaan, of er bewust was gekozen voor gebakken klinkers. Dat was niet het geval, het is gewoon opgeschreven omdat er op dat moment een aantal renovaties ook met gebakken klinkers waren. Niemand heeft echt bewust gezegd, als raad niet, en als ambtenaren niet, het moeten gebakken klinkers worden. Dus ook dat was voor ons dat we zeiden nou, als dat niet zo specifiek moest, dan kunnen wij dus dit voorstel aan de raad voorleggen. Dan over het financiële aspect.

Ik begrijp dat het voor iedereen heel erg belangrijk is, maar een van u, ik geloof mevrouw Boersen, gaf al aan dat wij geen glazen bol hebben. Op dit moment kan ik alleen maar zeggen dat wij de financiële doorberekening gemaakt hebben met onze financiële adviseur Tom van Veelen en aanwezig André ‘…’ die als controller op dit gebied ook zijn steentje heeft bijgedragen om gezamenlijk met ons de, met mij het financieel raamwerk door te werken. Op dit moment zitten wij op ongeveer 35 miljoen en dat kan over twee weken anders zijn, dat weet ik niet. Dus u kunt mij vragen om een financiële toezegging, dat kan ik niet doen. Op het moment dat er de prijzen stijgen, kan ik u wel meteen verwittigen en aangeven van nou, het wordt zoveel duurder, bent u bereid als raad dat geld uit de algemene reserve te halen? Uit de volkshuisvestingsreserve te halen? Dat zijn dan de opties die voor liggen. Dat is uiteraard aan u als raad, maar op dit moment hadden wij als college de opdracht 35 miljoen en dat is het. Dus vandaar dit voorstel. Ja, ik zit even te kijken of ik nog ergens op iets zou moeten ingaan maar. Misschien nog de twintig miljoen ondergronds en bovengronds heb ik net uitgelegd dat wij dachten dat we daardoor uiteindelijk voordeliger uit zouden zijn. Helaas blijkt dat niet het geval te zijn, door de enorme stijging. Maar goed, dat is landelijk.

Elk project wat op dit moment in het land, u zult het ongetwijfeld ook in het nieuws en in de krant lezen, elk project stijgt gewoon enorm in prijs en dus ook de Bijvanck. Ja, ik denk dat ik daarmee op dit moment voldoende heb gezegd. Tenzij een van u nog iets mist. De voorzitter: Dat horen we dan in tweede instantie. Ik zit even te kijken waar ik mag beginnen met de tweede instantie. Bij de heer Pel, gaat uw gang. De heer Pel: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, het woord historisch is gevallen, historische fout. Ik gebruik dat niet graag, maar ik wil dat in dit verband toch wel eens doen. Het zou een historische misser zijn als wij een aanschaf van gebakken klinkers straks die voor meer dan honderd jaar duurzaamheid geeft, want dat aspect is helemaal niet genoemd, ik geef u aan: wij hebben op 20 september jongstleden de Bouwvenen goedgekeurd, het plan. Daar staat bij, dat was binnen de raming van de financiële ruimte, staat daar bij dat de Bouwvenen ook beklinkerd wordt met gebakken klinkers. Dat is ook niet zo verwonderlijk, want er liggen namelijk al gebakken klinkers. Ja, die worden hergebruikt, prachtig. Nou is het vreemde, die Bouwvenen is net zo oud als de Bijvanck, alleen in de Bijvanck is destijds voor betonnen klinkers gekozen en in de Bouwvenen gebakken klinkers en die gaan nog honderd jaar mee, waarschijnlijk.

Ja, die betonnen klinkers in de Bijvanck kan je ook net als poffertjes kan je ze allemaal omdraaien en dan heb je misschien weer een goede bovenkant en dan zijn ze in 40 jaar misschien weer net zo lelijk als ze vandaag zijn, dat kan. Je kan het maar één keer goed doen en daar zitten we nu wel voor. En als iedereen zegt, het is allemaal duur en het gaat uitlopen dit project en we hebben geen glazen bol, dan raad ik u aan, en dan zal ik de eerste zijn om te zeggen: wij stoppen dit soort projecten. Wij doen niks meer in dit dorp. Ook niet met autoluw maken van het centrum, waar waarschijnlijk

ook kosten mee gemoeid zijn, gaan we allemaal niet doen, want de toekomst is ongewis. Dat zegt dan een gemeente die regelmatig, ik kijk achter mij, in de krant komt als de gemeente waar financieel het geld tegen de plinten klotst. Dat gebeurde dus. En als ik dan hoor wat, zeg maar, het CDA zegt, 35 miljoen, wat een puzzel, 1,8 overschrijding. Ik heb u uitgelegd dat het geen 1,8 of hiernaast mij mevrouw Boersen die aangeeft 2 miljoen. Dat is het niet, het is 1 miljoen, omdat je uitgaat van gebakken klinkers zonder een prijsverhoging van 40 procent. Als iedereen een beetje kan tellen, dan weet ‘ie, als je 3,5 miljoen hebt met 40 procent prijsverhoging is zonder prijsverhoging is het 2,5 miljoen. En ga dan niet beweren dat je vanaf 1,7, 1,8 of 2 miljoen erbij plust. Ja, zo ga je helemaal fout, natuurlijk. Het aardige is dat met, ik weet niet wie die vondst gedaan heeft, misschien degene die daar ook straks een beroep op gaat doen, dat straks ook nog eens een keer met de betonnen klinkers acht ton ruimte gecreëerd wordt. Want 1,7 is minder dan 2,5. Acht ton, en dat staat ook in het raadsvoorstel, daarmee creëren we dus een potje. Voor wie is dat potje? Wat gaan die daarmee doen? Maar goed, het is er wel, als je dat zo ziet.

Dan wordt er gezegd: dit kost, en ik weet niet waar het op gebaseerd is, hoor, dit kost dan de inwoner honderden euro’s per jaar om deze, ik weet waar vanuit gegaan, ik ga er vanuit, als je een miljoen meer uitgeeft, en je hebt een afschrijving van veertig jaar terwijl die klinkers een eeuw meegaan, of langer, als je een miljoen meer uitgeeft dan je van plan was en je moet het afschrijven in veertig jaar, wat gebruikelijk is volgens de accountants, dan heb je een afschrijving van 25.000 euro per jaar. Dat is twee euro per inwoner. Zo kan je het ook zien, he. Je kan alles berekenen en naar je toerekenen en van je afrekenen. De voorzitter: U had een interruptie van de heer Uitendaal. De heer Uitendaal: Ja, dank u, voorzitter. Ik wil wel nog een keertje uitleggen wat mijn berekening was. Ik heb aangegeven dat er een prijsverschil is van 1,8 miljoen. Ik denk dat we het daarover eens kunnen zijn en dat betekent per huishouden van Blaricum, dat dat honderden euro’s zal zijn en ik denk dat dat nog steeds overeind staat. De heer Pel: Ja, dan gaat u uit van de betonnen klinkers en wij gaan daar niet vanuit, want wij hebben het iets anders voor met de Bijvanck. De heer Uitendaal: Ik ga uit van het prijsverschil. De heer Pel: Ja, het prijsverschil tussen de goedkoopste oplossing en de gewenste oplossing, dat klopt. De voorzitter: En u heeft nog een interruptie van mevrouw Boersen.

Mevrouw Boersen-de Jong: Ja, ik zou de heer Pel willen verzoeken om uit gaan van de cijfers die we allemaal verstrekt gekregen hebben van het college en zo niet, dat u dat dan het college moet vragen om nog eens uit te leggen hoe ze aan de 1,8 miljoen komt, want u goochelt met cijfers die ik niet kan, dat gegoochel kan ik niet volgen. De heer Pel: Ik vertel het nog één keer, als je een prijs zegt van 3,5 miljoen euro en die is tot stand gekomen omdat je 40 procent kostenstijging hebt, dan zou zonder die kostenstijging het oorspronkelijke bedrag voor diezelfde klinkers 2,5 miljoen zijn. Dat is wat ik zeg. Zo moeilijk is dat niet en als je zegt … Mevrouw Boersen-de Jong: Dan hoop ik, mijnheer Pel, als ik mag, voorzitter. De voorzitter: Ja.

Mevrouw Boersen-de Jong: Dan hoop ik dat het college in tweede instantie dat mij ook eens uitlegt wat de heer Pel nu zegt, of dat inderdaad juist is. De voorzitter: De vraag is even, denk ik, voorliggend, hoe lang we hier op door moeten gaan. De heer Pel: Dat hoeft ook niet. De duurzaamheid, daar heb ik iets over gezegd, ik begrijp niet zo goed dat partijen die de duurzaamheid heel hoog in het vaandel hebben, toch beweren dat betonnen klinker duurzamer zijn dan gebakken klinkers. Ik heb u net verwezen, ik ben geen deskundige, maar ik heb dat verwezen naar het rapport van TAUW wat in opdracht van de gemeente Amsterdam gemaakt is, dat het net omgekeerd was. Had ik ook niet verwacht, maar het is zo. Dus als iedereen nu gaat beweren dat het zo is, ja, natuurlijk, als die dingen verwarmd worden dan gaat er meer gas in, maar als je weet dat beton al tien procent van de CO2 in de wereld uitstoot, dan weet je ook dat er een andere kant van die medaille is. Ja, ik begrijp niet zo goed van mevrouw Boersen waar ze het over heeft als ze zegt, de Bijvanck voelt zich niet achtergesteld. Ik heb dat woord niet gebruikt en ik hoor het de wethouder ook zeggen. Ik weet alleen dat de planologische aanslagen in het verleden op de Bijvanck, die zijn we aanzienlijk geweest. Dus daar hebben mensen toch iets aan overgehouden wat ze misschien aan het denken zet.

Ik begrijp niet zo goed waarom nu ineens de euforie voor die prachtige betonnen klinkers die nog moeten bewijzen of ze die levensduur hebben, het is gewoon bewezen dat … De voorzitter: Ik ga nu zelf even interrumperen, want er zit ontzettend veel herhaling in, dat mag. Maar één ding dat duidelijk is, u bent het niet met elkaar eens en het merendeel van de raad heeft daarin een standpunt ingenomen en er is ook een deel van de raad die een ander standpunt heeft. Maar misschien moeten we wel gaan proberen richting een afronding te gaan zonder al te veel herhalingen. De heer Pel: Ik hoop dat u de spreektijd ook in alle gevallen dan respecteert. De voorzitter: Het gaat mij niet om de spreektijd, het gaat mij meer om de herhalingen die erin zitten, mijnheer Pel. De heer Pel: Goed. Ik zeg alleen dat Hart voor Blaricum niet voor een halfbakken oplossing wil gaan. Dit gaat om heel veel decennia waarin het aanzicht van die wijk echt bepaald wordt door materialisatie van de wijk als het gaat om de wegen. Als straks alles klaar is, dan zal je zien dat dat hetgeen is wat vooral opvalt. Daar gaan we nu op dit moment, als we het hebben over de 35 miljoen, gaan we daar een overschrijding van misschien 2,5, 3 procent, want daar hebben we het over, een miljoen, die onthouden wij de inwoners van de Bijvanck niet. Dank u wel.

De voorzitter: Ik denk dat u zojuist de krantenkop hebt geciteerd, maar dat gaan we … Ja, he, dat dacht ik al. Mevrouw Boersen. Mevrouw Boersen-de Jong: Ik wist niet dat ik al zo snel aan de beurt was. De voorzitter: Volgens mij maakt het voor een tweede instantie niet zo heel veel uit. Dus het laatste woord komt aan die kant van de tafel. Mevrouw Boersen. Mevrouw Boersen-de Jong: Wat ik jammer vind, voorzitter, ik heb nog steeds de indruk dat dit een poging is om de boel weer uit te stellen en dat vind ik echt heel erg droevig. Stellen, uitstellen, uitstellen. Want de wethouder geeft aan, ik heb de vragen heel snel beantwoord, want dan kan ik de klinkers bestellen. Nou, we

gaan dat rustig weer een maand uitstellen en daar ben ik niet van. Ik vind dat de Bijvanck nu zo snel mogelijk, dat we als gemeente zo snel mogelijk werk moeten maken van die Bijvanck en dat we nu eens kordaat dat moeten aanpakken. De heer Pel: Voorzitter, interruptie. De voorzitter: Ja, mijnheer Pel. De heer Pel: Het bestellen van betonnen klinkers, dat staat in het voorstel, duurt maar acht tot tien weken. Dus dat zal echt niet gevaar lopen. U heeft het over uitstel, dat zal alleen het geval zijn als je akkoord gaat met enige vertraging vanwege het bestellen van gebakken klinkers. Mevrouw Boersen-de Jong: Ja, dus dit riekt ernaar, nu u antwoord geeft, dit riekt ernaar dat u eigenlijk ook voor de beton gaat. De gebakken klinker, als we die nog een maand uitstellen, dan hebben we wel degelijk weer uitstel van … De heer Pel: Ik dacht dat u van de gebakken klinker was. U heeft ‘…’mee vol gelegd. Mevrouw Boersen-de Jong: En ik hoorde net van één van uw collega’s dat ze niet wist dat het een gebakken klinker was, maar dat het de uitstraling had van een beton. Ik wil nog even toevoegen, en dan houd ik ermee op, voorzitter, we komen er toch niet uit vanavond.

U moet zich niet … Als we kiezen voor de … Als de meerderheid van de raad kiest voor de gebakken klinker, dan heeft die niet de uitstraling die u verwacht dat die heeft, want het zijn allemaal nieuwe gebakken klinkers die de komende twintig jaar er niet uitzien als een gebakken klinker zoals u verwacht. Kijk op de Schapendrift, mijnheer Pel. De Schapendrift, ik zie het iedere dag, dat lijkt op een betonklinker, maar het is een gebakken klinker omdat die gewoon nieuw zo strak in zijn jasje zit. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Boersen. Mevrouw Kukupessy. Mevrouw Kukupessy: Ja, dank u wel. Nou, mijnheer Pel die zei al in de eerste instantie: het is een spelletje van berekeningen. Nou, het blijft dus een spelletje, blijkbaar, van berekeningen, want hij gaat er zelf mee door. Maar ik ben wel blij met het feit dat het aangehouden wordt, want wij hadden al aangegeven dat wij het nog niet besluitrijp vonden, omdat we de consequenties voor het project en de financiële consequenties niet in konden zien. Dus ik heb daar geen moeite mee. Wel zou ik erop willen attenderen om het zo snel mogelijk te doen, want als je gaat wandelen in de Bijvanck, is het een drama en daar kan ik de laatste maanden van meespreken. Mevrouw Boersen-de Jong: Voorzitter, een interruptie.

De voorzitter: Een interruptie? U had de tweede instantie nog niet helemaal afgerond? Mevrouw Boersen-de Jong: Jawel, ik heb een interruptie, want mevrouw Kukupessy die geeft aan dat ze meer inzicht wil hebben in de cijfers en de wethouder heeft gezegd: ik heb geen glazen bol, ik kan niet meer inzicht geven in de cijfers. Dus nou ben ik een beetje in de verwarring wat dan mevrouw Kukupessy van de wethouder verwacht. Mevrouw Kukupessy: Ik bedoel de consequenties voor het project die ik niet wil. Ik wil niet op groen bezuinigd worden, ik wil niet op speelplekken bezuinigd worden enzovoort. Als wij 34 miljoen uittrekken en het wordt

straks 45 miljoen, dan ben ik niet dat dat ten koste van de Bijvanck gaat. Dus dat wil ik van tevoren al graag weten. Mevrouw Dobber-Spruijt: Voorzitter, mag ik daarop inhaken? De voorzitter: Daar mag u op inhaken, mevrouw Dobber. Mevrouw Dobber-Spruijt: Dan begrijp ik niet helemaal waarom u niet meegaat met het amendement, want dat is nou precies hetgeen wat wij ook graag willen weten, namelijk de financiële gevolgen. Gewoon een financieel plaatje met: als wij dit doen, als wij betonnen tegels doen, klinkers doen, wat krijgen we dan. Als we gebakken tegels hebben, wat kost het dan? Dat we een afweging kunnen maken, is het zo als we voor gebakken tegels kiezen, dat we dan moeten gaan bezuinigen op het groenonderhoud of zijn er nog andere zaken die eventueel kunnen meespelen? Dat plaatje willen we gewoon met elkaar rond hebben. Wij als VVD willen helemaal geen uitstel, we willen gewoon een goede financiële basis voor onze voorkeur, de gebakken tegel. Maar als het zo is dat dat helemaal uit de hand gaat lopen qua financiën, dan zijn wij de eerste die zeggen: we gaan terug op die betontegel. De voorzitter: Het was een korte interruptie, hè, op … Mevrouw Dobber-Spruijt: Het feit dat u nu zegt van, we hebben het plaatje nog niet rond, nee, wij ook niet. Dus vandaar dat wij heel graag nog dat eerst rond willen hebben alvorens wij een besluit nemen.

De voorzitter: Dan lijkt u het toch heel even met elkaar eens te zijn. Mevrouw Kukupessy. Mevrouw Kukupessy: Nee, toch niet helemaal. Want inherent aan het voorstel staat, daar wordt al gezegd dat dat consequenties voor het project heeft. Dus dat staat erin. Er staat niet wat voor consequenties, maar er staat wel in dat het consequenties heeft. Die zou ik graag willen weten. De voorzitter: Ik denk dat we het hierbij even laten. Ik maak het rondje af en dan heeft u zo direct het laatste woord, mevrouw Dobber, in ieder geval voor de raad. De heer Uitendaal. Nee? Mevrouw Claushuis. Mevrouw Claushuis-Rademaker: Ja, we agree to disagree, daar komt het uiteindelijk op neer. Ik denk dat het de technische kennis niet bij ons ligt, dat we daar nog de experts op moeten vertrouwen en dat we misschien inderdaad nog iets dieper op moeten ingaan. Het is gewoon nog niet duidelijk, dus ik denk dat we het, ondanks … Ik hoop dat het dan in de volgende raadsvergadering wel op tafel komt, dat we wel kunnen beslissen dat er besteld kan worden, want dat gaat natuurlijk wel consequenties hebben voor de besteltermijn. Maar dat was al duidelijk. Ik heb verder niks meer toe te voegen. De voorzitter: Dank u wel. Nou, dan ben ik bij u aangekomen, mevrouw Dobber. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ja, ja, dank u wel. Ja, wij hebben niet gemeld dat de inwoners van de Bijvanck achtergesteld zijn.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api.notubiz.nl/document/12295321/1