CConstaterende datblaricum
Koppel je AI →
Document · PDF

20260331 Transcript Raad Blaricum

Gemeenteraad 19 mei 2026, gemeente blaricumBij agendapunt: Vaststellen besluitenlijst van de openbare raadsvergadering van 31 maart en 1 april 202610.556 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

TRANSCRIPT VAN DE RAADSVERGADERING VAN GEMEENTE BLARICUM d.d. 31 maart 2026 Aanvang Sluiting Locatie

17.30 uur 18.40 uur Gemeentehuis Blaricum, raadzaal

Aanwezig

Hart voor Blaricum - W.J. Pel, mw. A. Brendel, mw. N. Hoogendijk-van Trotsenburg VVD - R. Wiegel, mw. A.L.C. Dobber-Spruijt, P.H. Oyens Het Geluid van Blaricum - mw. R.J.C. Beemsterboer-Van Urk Dam, J. Landman, L.J. van Urk Dam D66 - P.M. Uitendaal, H.J. Meijer De Blaricumse Partij - mw. E.J.M. Boersen-de Jong, K. Hammouti PRO Blaricum - mw. G.R. Kukupessy-Rokebrand CDA - mw. P.L.M. Claushuis-Rademaker mw. B.M. de Reijke mw. T.D. de Jong mw. A.M. Kennis, mw. J.M.G. Lanphen, F.C. Cornelis

Voorzitter Raadsgriffier Wethouders

1. Opening; berichten van verhindering De voorzitter: Welkom. Hierbij open ik de vergadering. Het is vandaag 31 maart 2026 en dit is nu echt de aller, allerlaatste vergadering van de raad in deze samenstelling. En voor mij de allereerste keer, volgens mij, dat ik voorzit hier in deze samenstelling bij een raadsvergadering. We hebben het ook toch nog gepresteerd om een inhoudelijk punt op de agenda te krijgen. Ik merk dat iedereen een beetje toch net wat anders is en zich ook wat anders gedraagt. Het voelt net wat anders zo in deze samenstelling. We zitten net op wat andere plekken, de energie is ook net wat anders. Het is echt heel anders en ook meteen de laatste keer. En dat is dan een hele bijzondere. We hebben net een bericht gekregen van dat Aimee Brendel iets later aan zal sluiten, dus die komt er dan straks aan. 2. Vaststellen van de agenda De voorzitter: Dan gaan we naar punt 2. Dat is de vaststelling van de agenda. Is er nog iemand vanuit de raad die daarover een mededeling heeft? Die zie ik niet. 3. Mededelingen De voorzitter: Dan kunnen we naar de mededelingen. Ik wilde even aangeven dat na afloop hier geen borrel is, omdat we na afloop ook met de raadsleden gaan dineren. En wat ik wel wil aangeven, dat u allen van harte welkom bent morgen bij de installatieraad om 20.00 uur. En dat zal ook hier in het gemeentehuis zijn.

En dan kunnen we na afloop wel een borrel drinken. Dus voor alle aanwezigen, u bent dan van harte welkom. 4. Aanbevelingen rapport Rekenkamer Grondbeleid gemeente Blaricum De voorzitter: Dan gaan we over naar punt 4, het inhoudelijke punt. De aanbevelingen van het rapport Rekenkamer Grondbeleid gemeente Blaricum. En dan kijk ik rond, het is een initiatiefvoorstel. Dus ik kijk rond naar degene die het initiatief hadden genomen, wie als eerste hier het woord over wil voeren? Ik zie er twee tegelijk. Dan de eer aan de heer Pel. De heer Pel: Dank u wel, voorzitter. Inderdaad, we hebben nog een voorstel op de agenda laatst als initiatiefvoorstel van de oude raad. Dat volgende heeft te maken met de Rekenkamer die ons

grondbeleid heeft onderzocht en om deze aanbevelingen over te nemen. En daar hebben we over gesproken natuurlijk met elkaar. En we vonden het toch nodig dat een aantal zaken die daarin stonden vermeld, in dat advies, ook uit de wereld geholpen konden worden. Waar onder andere, en niet onbelangrijk, stond dat er een mogelijke belangenverstrengeling zou kunnen ontstaan in de positie van onze burgemeester in ASB. Dat is ook weerlegd door het college in de reactie daarop. En wij steunen dat van harte, omdat … En ook de andere punten die daarin stonden, zijn niet onbeschreven. En dat vonden wij belangrijk genoeg om dat in deze raad ook vast te stellen, als raad. Als dat zo is, mogen we aannemen. En dat is de reden waarom we dat niet al te lang willen laten duren en ook niet naar de nieuwe raad wilden verplaatsen. Wij gaan natuurlijk wel als Hart voor Blaricum maar eventjes aangeven dat wij akkoord zijn met het raadsvoorstel zoals het er nu ligt. De voorzitter: Dank u wel. Dan de heer Wiegel van de VVD. De heer Wiegel: Voorzitter, dank u wel. Eerst toch maar een kort bedankje aan de Rekenkamer, voor de activiteiten die ze hebben gedaan. Al moet ik wel toegeven, dat ik niet begrijp waarvoor het grondbeleid als eerste onderwerp erin aangegrepen is. Maar goed, dat is hun verantwoordelijkheid.

Ze spreken over behoeften van de raad, maar dat heb ik ook niet goed begrepen, waar die behoefte nou precies uit bleek. Maar goed, het zij zo. De aanbevelingen zal ik niet stuk voor stuk met ons allen bespreken, want ik denk dat onze reactie daarop vanzelfsprekend is, denk ik. De argumenten die ze aangeven zijn, denk ik, met argumenten weersproken, en dat zou voldoende moeten zijn. Dat de burgemeester inclusief van belangenverstrengeling wordt verweten, is ons inziens op geen enkele wijze onderbouwd, en kan alleen maar afdoen aan hoe onze burgemeester op dit moment in de wedstrijd zit. Ze heeft zittingen in het bestuur, namens de gemeente, op basis van een mandaat van de gemeente, en dat heeft van ons, in ieder geval als de VVD, de volledige steun. En we hebben nog nooit het gevoel gehad, dat er iets van een belangenverstrengeling zou zijn. Het vervelende is als er een volzin uitkomt, laat die mij altijd denken van, maar dan toch. Maar goed, wij hechten eraan als VVD om luid en duidelijk tegenover iedereen te kunnen zeggen, het is absolute onzin. Ik denk dat u als burgemeester heel veel waarde toevoegt aan het ASB. Ik denk dat u heel goed bezig bent om de belangen van de gemeenten te verdedigen en uiteindelijk zijn dat alle belangen die de ASB ter harte zou moeten nemen.

Als ik kijk naar het grondbeleid, kort samengevat, passief ondersteunend, denken wij als VVD dat het passend is bij een gemeente van de omvang zoals wij zijn en ook ons ambitieniveau gaan. Dus wij hechten eraan, voorzitter, om ons vertrouwen richting u als voorzitter van deze raad, maar ook als burgemeester, nogmaals uit te spreken. En misschien zou de Rekenkamer en het onderzoeksbureau nog eens even na kunnen kijken van wat zij nu allemaal op papier zetten. Is dit nou voor een gemeente van onze omvang, of is dit voor de gemeente Utrecht? En ik heb zomaar, het is retorisch, u hoeft er ook niet op te antwoorden. Ik heb zomaar het idee, dat ze zomaar iets gekozen hebben. Behalve wij gaan voor met het voorliggende voorstel met de steun richting uitgesproken. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Kukupessy van PRO Blaricum. Mevrouw Kukupessy: Dank u wel. We hebben een nieuwe naam. Er zijn voor ons twee punten om dit stuk nog in de laatste vergadering te behandelen in de oude setting. Punt één is de schijnbare belangenverstrengeling van de burgemeester, omdat ze twee petten op zou hebben. Dat klopt echt niet. De burgemeester zit hier om de belangen van de gemeente te behartigen. Laat dat duidelijk zijn. Het tweede punt van de ASB is dat hun statuten eenzijdig zijn veranderd.

In het originele stuk staat dat bij opheffing van de ASB de gronden om niet teruggaan naar de gemeente. In de nieuwe statuten staat totaal wat anders. Dit moet hersteld worden door de ASB. Dank u. De voorzitter: Dank u wel. Wie kan ik dan het woord geven? Mevrouw Beemsterboer van Het Geluid van Blaricum.

Mevrouw Beemsterboer: Dank u wel, voorzitter. Als raadslid van Het Geluid van Blaricum vinden we het belangrijk dat inwoners kunnen vertrouwen op een zorgvuldige, feitelijke discussie. En daarom willen wij één punt helder neerzetten. In het rapport van de Rekenkamer wordt gesproken over een risico, zoals mevrouw Kukupessy net al zei, op de dubbele petten bij de ASB. Maar tijdens de commissiebehandeling heeft de Rekenkamer zelf aangegeven dat dit niet bedoeld was als een beschuldiging van belangenverstrengeling. Dat beeld dat in de krant stond, klopt dus niet. Daarnaast bleek een belangrijke passage over de akte uit 1990, over het terugvallen van de gronden aan de gemeente, feitelijk onjuist en is door de Rekenkamer mondeling gecorrigeerd. Als raad moeten we ons baseren op de juiste informatie, en daarom steunt Het Geluid van Blaricum het voorstel om deze aanbevelingen niet over te nemen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Uitendaal van D66. De heer Uitendaal: Dank u, voorzitter. Ik wil het alleen maar eventjes kort aanvullen. A, we kunnen van harte onderschrijven wat er in het raadsvoorstel geformuleerd is. En B, ik wel even memoreren dat in de reactie van het college al is beschreven, dat een aantal van de aanbevelingen, dat er inmiddels aan voldaan is, voor wat betreft de andere zaken die meegedeeld moeten worden, of informatie die verstrekt moet worden.

Dus we kunnen dat van harte onderschrijven. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Claushuis van het CDA? Mevrouw Claushuis-Rademaker: Dank u wel. Ik denk dat wij ook weinig toe te voegen hebben aan het voorstel wat er ligt. Wij kunnen dat onderschrijven. En er is voldoende motivatie vanuit het college geweest en de vorige sprekers, de heer Pel en de heer Wiegel, die hebben het heel duidelijk verwoord, evenals mijnheer Uitendaal. Dus daar sluiten wij bij aan. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Boersen van De Blaricumse Partij. Mevrouw Boersen-de Jong: Eigenlijk zou ik nu kunnen zeggen, ik ben het met alle voorgaande sprekers eens, maar ik vind het toch heel belangrijk om nog te onderschrijven … Twee dingen. Het krantenartikel over de belangenverstrengeling, wat ons betreft is daar geen sprake van. En ten tweede vinden wij dat de burgemeester als enige, en dat spijt ons, dat het nog maar één afgevaardigde is van de gemeente, als enige in de ASB, uitstekend de belangen van de gemeente behartigt. En dat was ook het doel van het vorige college, van de vorige raad, om in ieder geval nog één vertegenwoordiger in het ASB bestuur te hebben. Wij wensen u heel veel succes in de vervolggesprekken met de ASB. En wij zouden heel graag goed op de hoogte gehouden worden, over het wel en wee van het één en ander. En u weet precies wat wij daarmee bedoelen.

Het gaat ons wat te ver om te zeggen dat het een gebonden partij is. Dat stelt u ook helemaal niet voor. Maar ik ben nu als laatste spreker en ik kan dus concluderen dat dit voorstel unaniem en van harte door iedereen ondersteund wordt. De voorzitter: Dank u wel. Volgens mij vraagt u ook geen reactie meer vanuit het college, dus ik zie alleen maar steun voor de aanpak, zoals die is op dit dossier. En ik wil u ook bedanken voor dit initiatiefvoorstel. Dus volgens mij kunnen we dan eigenlijk tot stemming overgaan van dit voorstel. Stemverklaringen zijn er denk ik niet nodig, gezien de verklaringen die er al gegeven zijn. Zijn er tegenstemmen? Die zie ik ook niet, en daarmee is dit voorstel unaniem aangenomen. 5. Vaststellen lijst ingekomen stukken van 13 februari tot 27 maart 2026 De agendapunten 5 en 6 worden gezamenlijk besproken. 6. Vaststellen besluitenlijst van de openbare raadsvergadering van 17 februari 2026

De voorzitter: Dan hebben we nog twee punten. Dat is het vaststellen van de lijst ingekomen stukken van 13 februari tot 27 maart 2026. Het vaststellen van de besluitenlijst van de openbare raadsvergadering van 17februari 2026. Dat zijn agendapunten vijf en zes. Zijn er dan op deze stukken nog stemverklaringen? Die zie ik niet, zijn er tegenstemmen? Die zijn er ook niet. En daarmee zijn deze stukken aangenomen. 7. Onderzoek rechtmatigheid gemeenteraadsverkiezingen 18 maart 2026, geloofsbrieven en toelating van de nieuwe leden van de raad De voorzitter: Dan gaan we naar agendapunt 7. En dat is het onderzoek naar de rechtmatigheid van de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart 2026, de geloofsbrieven en de toelating van de nieuwe leden van de raad. Voorafgaand aan de raadsvergadering heeft de onderzoekscommissie de rechtmatigheid van de verkiezingen en de geloofsbrieven van de nieuwe raadsleden onderzocht. Er zal bij dit agendapunt mondeling dan ook een verslag uitgebracht worden. De commissie bestaat uit mevrouw Christien Dobber, de heer Henk Meijer en mevrouw Natascha Hoogendijk. Ik zou dan ook de onderzoekscommissie, mevrouw Dobber, willen vragen om mondeling en schriftelijk verslag te doen van het onderzoek en een voorstel voor het besluit te doen. Mevrouw Dobber-Spruijt: Dank u wel, voorzitter.

De commissie uit de gemeenteraad van Blaricum heeft het proces-verbaal van het Centraal Plan Stembureau en de processen-verbaal van de stembureaus in de gemeente Blaricum onderzocht. En hierin zijn geen concrete aanwijzingen aangetroffen over onrechtmatigheden. En daarom adviseert de commissie de gemeenteraad van Blaricum om te oordelen dat de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart 2026 rechtmatig zijn verlopen. Tevens rapporteert de commissie, in wie handen werden gesteld, de geloofsbrieven en verdere bij de kieswet gevorderde stukken. Ingezonden door Ramona Beemsterboer. Brendel, Aimee. Boersen-de Jong, Liesbeth. Claushuis, Ellewies. Cornelis, Frans. Driessen, Jan. Hammouti, Khalid. Kukupessy-Rokebrand, Bea. Landma, Han. Lanphen, Joke. Molenaar, Remco. Oyens, Piet Hein. Pel, Willem. Uitendaal, Peter. Van Hes, Helena. Op donderdag 26 maart 2026 benoemd tot leden van de gemeenteraad van Blaricum. Dat zij bovengenoemden bescheiden heeft onderzocht en in orde heeft bevonden. Gebleken is dat de benoemden aan alle in de gemeentewet gestelde eisen voldoen. De commissie adviseert tot hun toelating als leden van de gemeenteraad van Blaricum. Getekend, Blaricum, 31 maart 2026, de commissie vernoemt A.L.C. Dobber-Spruit, H.J. Meyer en N. Hoogendijk-van Trotsenburg. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan kijk ik rond. Zijn er nog bezwaren ten aanzien van dit besluit.

Die zie ik niet, en daarmee is ook het allerlaatste besluit van deze raad genomen. En dat is ook meteen een heel belangrijk besluit, omdat hiermee de continuïteit van het gemeentebestuur ook bevestigd wordt. En dat is dan ook het moment dat ik als voorzitter van u formeel afscheid ga nemen, van deze raad en van deze raadsperiode. En ook van een aantal leden, die dan niet terug zullen keren als fractieassistenten. 8. Afsluiting raadsperiode 2022-2026 en afscheid vertrekkende raadsleden en fractievertegenwoordigers De voorzitter: En daarvoor denk ik, ik ga toch maar even achter het katheter staan. Ik vind het toch even netjes, als ik u toespreek, om dat toch staand te doen. Dus ik ga toch deze even uitzetten en daar staan. En dan ziet u me daar wat minder goed. Maar het gaat toch om dat ik hier de raadsleden toe ga spreken in eerste instantie. En we gaan ook van deze raadsperiode afscheid nemen, de periode 2022 tot 2026, en dat was ook een bijzondere raadsperiode. En wat ik heb gezien over de afgelopen periode, ik heb natuurlijk zelf maar 3 jaar mee mogen maken, maar wat we ook eigenlijk vandaag weer hebben gezien, is dat we opvallend eensgezind zijn. En van alle voorstellen die er zijn geweest, en daarvoor moet ik één van de wethouders danken die dat heeft uitgezocht. Het waren 208 raadsvoorstellen en daarvan werden er maar liefst 205 aangenomen, waarvan 161 unaniem en

dat is toch wel bijzonder. En dan ben ik ook wel van mening dat we echt een hele goede samenwerking hebben gehad met zijn allen. En ik hoor af en toe ook weleens van andere collega's in het land, hoe het er daar aan toe kan gaan. En we hebben dat ook weleens gewoon niet in de openbaarheid, dit soort gesprekken, dus dan hoor je nog weleens dingen over raden. En dan ben ik toch wel elke keer weer heel erg blij, en dan knijp ik echt in mijn handen, over hoe wij op hier op dit moment ook vaak kunnen samenwerken op heel veel dossiers. En we hebben ook een aantal lastige dossiers weten te tackelen in de afgelopen 4 jaar. De gebakken klinkers van de Bijvanck, de HOV, opvang asielzoekers en Oekraïners, Albert Heijn is … Dat zijn een aantal van de hele grote dossiers geweest. En dat we ook nog steeds, moest ik even zeggen van de wethouder financiën, dat we nog steeds financieel gezond zijn. En ondanks dat ravijnjaar, en dat hebben we toch maar weer mooi samengedaan. En dan is het ook gebruikelijk, dat ik natuurlijk de raadsleden, de vertrekkende raadsleden, als voorzitter toespreek. En normaal gezien, werd dat altijd alleen gedaan voor de vertrekkende raadsleden. En die kregen dan altijd een afscheidscadeau, maar ik heb toch besloten, dat ik dat toch even wat anders ga doen. Samen met de griffier hebben we dat overlegd.

En ter afsluiting van deze periode hebben we dan ook voor iedereen wat moois uitgezocht. En dat vindt u hier ook op uw tafel. Een korenbloem uiteraard, passend bij onze gemeente en bij het wapen van onze gemeente. De korenbloem, van metaal. Let even op bij het vervoeren want het bovenkantje zit los. Dus die hebben we dan ook voor jullie als geschenk. En ik hoorde al, ik zag al een aantal wethouders heel jaloers kijken, dat zij die niet hebben gekregen. Maar we hebben deze echt speciaal voor de raadsleden nu aangeschaft. Een collectors-item. En daarnaast vindt u ook iets ingepakts op uw tafeltje. U mag er wel eentje uitpakken misschien, dan kunnen we eens even zien wat daar dan in zit. Pak maar uit, pak maar uit. Kunnen we even zien? Het is allemaal hetzelfde. Dus … Nee hoor. Van mij mag het papiertje weg. Als u het maar netjes bij het oud papier doet. Ik hoor al een van de raadsleden zeggen dat ze die naast het bed zetten, maar dit is inderdaad een foto van onze raad als aandenken. Dus dat is natuurlijk ook voor jullie ter herinnering. Eén van de redenen dat ik het toch anders wilde doen, is omdat ik vond, dat het anders wel heel erg lang ging duren, voordat Bea Kukupessy haar afscheidscadeau zou krijgen.

Want Bea, jij zit al meer dan 28 jaar in de raad en daarom wil ik toch even van deze gelegenheid gebruik maken, om jou te danken voor alle inzet voor de gemeente, die jij in de afgelopen jaren hebt gedaan. In 1998 ben jij begonnen bij de partij Blaricums Belang, heette dat toen nog. En Nico Rokebrand, de neef van jouw vader, stopte toen, en jij was een waardige opvolger. En samen met René Kemperman, hier ook aanwezig, maar waar zit je? Leidde jij toen de partij, en je had toen eigenlijk ook al één zetel. En ruim 20 jaar geleden ben je toen samen met Liesbeth Boersen De Blaricumse Partij op gaan richten. En in 2000, of zeg ik dat niet goed? Niet alle … Het staat misschien niet altijd helemaal goed in alle analen. Maar in ieder geval. In 2022 heb ik begrepen, dat je gevraagd bent door GroenLinks, om een partij te beginnen hier in je eigen dorp, samen met de PvdA. En dan nu onder de naam PRO Blaricum. En ook deze periode ga je dus nog wel door. En je bent dan wel niet het langstzittende raadslid van Nederland, want die zit iets van 52 jaar. Dan moet je nog even door. Maar ik vond toch dat het tijd was om je toe te spreken. En ook voor jou de Erfgooiersboom te doen toekomen. Want die ligt immers al een hele tijd bij mij in de kamer klaar voor jou. En dus Bea, bij deze. En dan wil ik toch nog even zeggen bij … Ja, geef jij maar aan Bea hoor.

Bea, met jouw sociale hart zet jij je altijd in voor mensen die het wat minder hebben. Je bent heel vaak aanwezig in De Malbak en altijd bij de partij, bij evenementen in ons dorp. Dank voor al je inzet van de afgelopen jaren. En we kijken uit naar een nieuwe periode met jou, wederom als stabiele factor in de raad. Dank je wel. En dan ga ik nu toch even over naar het toespreken van de raadsleden die wel afscheid gaan nemen, dus die ga ik wel toespreken. Eén van de andere stabiele factoren die hier in ieder geval de afgelopen 10 jaar in de raad heeft gezeten, dat is Christien. Christien Dobber. Halverwege 2016 in de raad gekomen voor de VVD in Blaricum. Jij volgde toen Peter Smit op, die toen wethouder werd in Wijdemeren. Dit stond in de krant, dit moet dan wel waar zijn. Maar je was zelfs al langer actief bij de VVD, want je had ook al een aantal jaar achter de schermen als fractievertegenwoordiger en steunfractielid je bijdrage geleverd. En je was van alle markten thuis, niet alleen van de hypotheekmarkt en de woningmarkt. Je was actief betrokken bij het HOV debat. En bij het sociaal domein heb je zelfs nog een interpellatiedebat aangevraagd in de laatste maanden. Je staat bekend als een uitermate kundig en debatvaardig

raadslid. En niet alleen dat, je bent ook een uitstekend voorzitter en in deze periode werd je benoemd als plaatsvervangend voorzitter van de raad. En waar dat normaal niet zo heel veel werk is, werd het deze periode toch een hele klus. Want je hebt regelmatig waar moeten nemen als plaatsvervangend voorzitter. En ook nog het afscheid van een burgemeester en de installatie van een nieuwe burgemeester. En dat neemt toch wel wat tijd in beslag. Dus Christien, vanwege jouw enorme inzet in de afgelopen jaren, willen wij dan ook toch nog wat extra's voor je doen. En daarom hebben we ook besloten om jou de Erfgooiersboom ter beschikking te stellen. Normaal was dat alleen voor raadsleden die minimaal 12 jaar zitting moesten hebben, maar bij deze voor jou. En ik geef jou nog even … Dank je wel. En dan kijk ik even rond, want ik wil dat eigenlijk per raadslid doen. We hebben vandaag 5 raadsleden die we willen toespreken voor het afscheid. Dus ik kijk nog even rond, of er vanuit de raad ook nog iemand iets wil zeggen tegen Christien. René, jij wilt graag nog even Christien toespreken. De heer Kemperman: Beste lieve Christien, ik mag je nu ook toespreken, omdat je te kennen hebt gegeven niet verder door te willen als raadslid. We hebben acht jaar met elkaar lief en leed gedeeld, namens de VVD in de gemeenteraad. De eerste vier jaar gezamenlijk met Jan Hoitink, in de oppositie.

En volgens ons hebben we altijd een hele positieve en enthousiaste oppositierol vervuld. De laatste vier jaar konden wij op het pluche komen, kwamen we in de coalitie, mochten we een wethouder brengen en hebben er echt een succes van gemaakt, denk ik. We zijn snel en slagvaardig te werk gegaan. De acht jaren zijn omgevlogen, wij kijken met veel plezier terug op de dingen die we hebben gedaan, om Blaricum nog mooier te maken. Jouw bijdrage daarin staat buiten kijf. Je kennis, je dossierkennis, je netwerk met andere politieke partij, zowel binnen Blaricum als ook buiten Blaricum, is ongeëvenaard. De wijze waarop jij de besluitvorming hebt beïnvloed hier in de gemeenteraad, is op hoog niveau. Menigmaal kwam Christien terug en zei ze, we moeten toch een beetje veranderen. Links moeten we toch een beetje rechts maken want dan wordt het nog mooier. En dat is me altijd bijgebleven. Christien, zoals wij Christien kennen, heeft een uitstekend gevoel voor detail. Of het nu is in ruimtelijke ordening, sociaal domein, alles is safe bij Christien, echt waar. Wat me ook altijd zal bijblijven is je rechtvaardigheidsgevoel. Je gevoel dat je ook voor de mensen die in de verdrukking zitten op wilt komen. En ik denk dat dat ook heel belangrijk is. Christien, je bent een fijn mens. We hebben veel lol gehad. En ik denk in elke fractie, dat hoop ik, dat elke fractie dat heeft.

Je kan niet zo dicht bij elkaar staan, zoals wij met zijn drietjes staan, als je ook geen lol hebt. En bij hebben heel veel lol gehad. En zonder jou zou de fractie er anders uitzien. Je gaat nu een nieuwe periode tegemoet. Een periode met wat minder verplichtingen, wat meer vrije tijd, wat meer reizen, wat meer Hans. Achterstevoren zitten, de kinderen en niet te vergeten, de kleinkinderen. Wij komen elkaar ongetwijfeld tegen op het terras bij Noa in Calpe. Het gaat je goed. Mevrouw Dobber-Spruijt: Dank je wel. De voorzittter: Christien, als jij zelf nog wat wil zeggen, dan zou ik zeggen, neem dan ook nu het podium nog, want het worden je laatste woorden hier vandaag. In de raad. Mevrouw Dobber-Spruijt: De laatste keer dat jullie mij moeten aanhoren. Er komen altijd kansen voorbij in het leven die je verder brengen. En die kansen komen niet voor niets langs. Negeer ze niet en doe er wat mee. Dat was één van de vele uitspraken van mijn vader. Een aantal keren in mijn leven ben ik ergens ingerold, omdat het langskwam, en daar heb ik nooit spijt van gehad. En zo heb ik destijds ook de kans gegrepen om politiek actief te worden in onze gemeente. Nooit voorzien dat ik het zo leuk zou vinden. In 2002 ben ik in de makelaardij in Eemnes terechtgekomen, ook zo'n onaangekondigde kans die voorbijkwam.

Op een ochtend kwam ik op kantoor en zei mijn collega, heb je gezien dat er een busbaan in jouw achtertuin komt? Er staat hierover een heel artikel in De Gooi- en Eemlander. En ik was verbijsterd, want ik wist van niets. Een paar dagen later werd onze straat tijdens een infoavond tot in detail geïnformeerd over het nieuwe HOV traject, met alle gevolgen van dien. Zo ging dat in die tijd. Het verloop van dit HOV dossier is bekend. In die jaren werd ik ook lid van de VVD, want het kon nooit kwaad dacht ik. Niet wetende dat ik daarmee het liberale zaadje

voor mijn politieke ambities had gepland. Ik sprak in tijdens de commissievergaderingen en kwam in contact met de Blaricumse politiek. Ondanks mijn baan, mijn gezin, met taken als mantelzorger voor zowel mijn broer als mijn vader, besloot ik mijn kans te grijpen, toen ik in 2016 werd gevraagd, dat klopt inderdaad in 2016, om raadslid in Blaricum te worden. Het was zo'n kans die je niet voorbij moet laten gaan. En ik vond het een eer. Maar het bleek ook niet eenvoudig om alle ballen in de lucht te houden. En na één jaar besloot ik na 15 jaar makelaarschap mijn baan op te zeggen en een nieuw avontuur aan te gaan. En dat was een goede beslissing. Een avontuur werd het, zeker in de beginjaren. Het waren de beginjaren van het sociaal domein, dat was overgeheveld naar de gemeente. En jeetje, wat vond ik dat ontzettend ingewikkeld allemaal. Het heeft mij heel veel moeite gekost om te begrijpen hoe dat hele stelsel in elkaar stak. En ik dacht in het begin ook, dat ik alle stukken van A tot Z, inclusief alle bijlages, soms van 150 pagina's, moest begrijpen en doorlezen. En ook daar ga je in de loop van de jaren efficiënter mee om. Het begin 2016 waren ook de jaren dat er weer woningen werden verkocht in de Blaricummermeent en de wijk verder werd ontwikkeld. Het kunstgrasveld van B.V.V. werd een heet hangijzer.

Tergooi Ziekenhuis nam het besluit om Blaricum te verlaten, met alle gevolgen van dien. En de coronatijd bracht de nodige uitdagingen met zich mee. Het was een hele vreemde tijd. De waterkwaliteit in de sluis en de Blaricummermeent gaf ons behoorlijke kopzorgen. Evenals de toestand van de strekdam. Janny van Dijk sprak destijds de bevrijdende woorden, als we nu gewoon niets doen met die strekdam, wat overkomt ons dan? De conclusie was helemaal niets. En uiteindelijk werd er dan ook geen geld aan uitgegeven. En vanaf dat moment werd deze vraag ook regelmatig in onze fractie gesteld, als we gewoon nu niks doen, wat dan? De renovatie van de Bijvanck was een groot project waar inwoners uitgebreid bij zijn betrokken. En met de opvang van Oekraïners en statushouders in onze gemeente, hebben wij een behoorlijk steentje bijgedragen aan de opgave die we hierin hebben en ook de uitbreiding van Albert Heijn heeft ons allemaal beziggehouden, en het was ook nogal een heftige tijd. En tot slot van deze zeer beperkte opsomming van onderwerpen, wil ik de renovatie van de Le Coultredreef benoemen. Een project waar ik mij vanaf het begin van mijn raadsperiode, samen met een grote groep inwoners, hard voor heb gemaakt. En over een paar maanden gaat die nieuwe dreef open voor het verkeer.

Dit laat ook zien, dat er wel het nodige geduld nodig is, en dat snel resultaat in gemeenteland een uitzondering is. En is er ook iets wat niet is gelukt? Ja. De kerstboom met lichtjes staat er, maar nu nog een gezellig terras in het hart van de Bijvanck. Wie weet gaat dat ooit nog gebeuren. Als afgevaardigde in de regio zag ik het grote belang voor Blaricum om je daar te laten horen, en de stem van Blaricum niet te laten ondersneeuwen. Dat doen wij de afgelopen jaren steeds beter. Onze aanwezigheid tijdens bijeenkomsten wordt gezien en gehoord. Raadsleden in Nederland verdienen respect voor hun werk, en dat geldt voor u allen ook, zeker in deze polariserende tijd. En ik heb me net als u altijd ingezet voor het belang van Blaricum en de Blaricummers. En dat wordt helaas niet altijd zo gezien. Iedereen doet dat op zijn eigen manier en vanuit zijn eigen wereldbeeld en visie. En dat is ook mooi, want daarmee worden in de besluitvorming ook vele belangen meegenomen. Als raadslid heb je regelmatig te maken met dilemma's. Je kunt het niet allemaal iedereen naar de zin maken, al zou je dat wel graag willen. Maar wij zijn geen ombudsmannen en geen ombudsvrouwen, die zeggen u roept wij draaien. Er spelen vele belangen een rol om uiteindelijk tot een besluit te komen en dat maakt dit vak, want zo wil ik het wel noemen, ook zo boeiend.

Johan Remkes heeft het bij zijn afscheid als commissaris van de koning in Noord-Holland heel mooi verwoord. Mensen met een grote mond zijn niet representatief voor wat in de samenleving leeft. Gekozen volksvertegenwoordigers hebben een eigen verantwoordelijkheid en die moet door hen worden genomen. Afgelopen zomer heb ik nagedacht over mijn politieke toekomst, en kwam tot de conclusie dat ik me niet weer voor 4 jaar wil committeren aan de raad. Ik kan niet iets half doen. Je doet het goed of je doet het niet. En dat is de enige manier waarop ik er plezier in houd, en dat plezier is cruciaal om het vol te houden. En voor de duidelijkheid, aan plezier in de VVD-fractie heeft het nooit ontbroken. Mijn rol zal meer op de achtergrond zijn en daar kan ik mijn ervaring ook inbrengen. Ik neem afscheid in de wetenschap dat er een nieuwe fractie klaarstaat, die het VVD-geluid op een uitstekende manier zal uitdragen. En ik wens hen dan ook alle succes toe. Veel dank aan alle raadsleden, burgemeester, collegeleden en griffier, voor de fijne en respectvolle samenwerking, en de wijze waarop we toch met zijn allen veel voor elkaar hebben gekregen voor ons dorp. Want daar

doen we het voor. Deze politieke kans die langskwam, was het meer dan waard en ik kan het iedereen aanraden. Dank u wel. De voorzitter: Compliment. Dat zijn hele mooie woorden en gesproken als een waardig plaatsvervangend voorzitter van een raad. Mevrouw Dobber-Spruijt: Dankjewel. De voorzitter: Dan gaan wij verder naar de volgende die afscheid gaat nemen. En dat is degene die nu jouw buurman is, maar ook mijn buurman. René Wiegel, een straatgenoot. Sinds 2018 in de raad, dat is jouw tweede periode. En nu ervoor gekozen hebben om plaats te maken voor nieuw talent en op een niet verkiesbare plek te gaan staan. En ik weet nog heel goed mijn eerste raadsvergadering met jou. Ik weet niet of jij dat nog herinnert? Maar dat ging toen allemaal even wat anders, dan toen met de vorige burgemeester. Want deze burgemeester, die wilde toch echt dat er via de voorzitter gesproken zou worden. En dat je pas mocht interrumperen als de voorzitter je het woord had gegeven, door je naam te noemen. Dus toen jij startte met een interruptie, en toen riep ik eigenlijk om je het woord te geven, maar wel nog een beetje kortaf. Mijnheer Wiegel, en je was acuut stil, omdat je dacht dat je een standje kreeg. En dat zei je ook hardop. We hebben gelukkig sindsdien wel een hele goede modus operandi weten te vinden.

Je bent een raadslid wat altijd scherp op de inhoud is en goed op de hoofdlijnen en de bestuurlijke keuzes er ook haarscherp uit weet te pikken. René, dank voor al jouw inzet van de afgelopen jaren. Dank je wel. En is er dan nog iemand vanuit die fractie die ook René nog wil toespreken? Ja? Ik dacht net dat je het laatste woord had. Maar nu dan echt. Mevrouw Dobber-Spruijt: Ik laat niet de kans voorbijgaan om René niet toe te spreken. Ja, natuurlijk. Ik leerde jou kennen, René, acht jaar geleden. Je kwam binnen in de fractie als een zeer ervaren raadslid, want je had al vele jaren voor de VVD de raad in Purmerend versterkt, en dat was te merken. Je was politiek gepokt en gemazeld, dacht altijd een stap vooruit en was een strateeg. Je was een ideale fractievoorzitter. Voorstellen moesten altijd beter worden. Jij nam geen genoegen met goed, maar zocht altijd naar de essentie van een raadsvoorstel. En er waren een aantal vragen die je standaard van René kon verwachten. Wat is het probleem? Is er überhaupt een probleem? Gaan we gaan we dat met dit besluit oplossen? Is de oplossing voldoende of kan het beter? Wat levert de inwoners op, en last but not least, wat gaat het kosten? Details waren niet aan jou besteed, de grote lijnen, daar gaat het om. En geheimhoudingen, daar heb je een broertje aan dood.

Met handen gebonden zijn en met niemand over kunnen praten, dan kan je het maar beter niet weten. Je benoemt zaken zoals ze zijn, rechttoe, rechtaan. Heerlijk om mee samen te werken, want er is nooit een dubbele agenda. We hebben stevige debatten gehad in de fractie, maar we kwamen altijd tot consensus. En als de meningen te veel uiteenliepen, dan haalde René de liberale lat tevoorschijn, en dan waren we er snel uit. En telefonisch heb ik de afgelopen jaren heel wat met jou afgebeld. Met René had je contact over de hele wereld. Hij reisde veel, maar was altijd telefonisch bereikbaar. En belde binnen no-time terug als ik wilde overleggen. En dat heb ik altijd heel bijzonder gevonden. En het belangrijkste heb ik tot het laatste bewaard. Je creëerde een geweldige sfeer in de fractie. Wat hebben we de afgelopen jaren veel plezier gehad met elkaar. Eerst met Jan Hoitink en de laatste vier jaar met Piet Hein. René was direct, kan goed out of the box denken, hetgeen soms tot hilarische taferelen leidde. Je kon altijd wat geks verwachten. Maar voor de discussie was dat geweldig. Ook tijdens de raadsvergaderingen, kon je altijd iets onverwachts van jou verwachten. Hij houdt van verrassingen, want saai is dodelijk voor de sfeer. René, veel dank voor alle gezelligheid, en jouw tomeloze inzet de afgelopen jaren.

Piet Hein en ik verliezen jou niet uit het oog, want ook jij zal de komende tijd jouw ervaring met de fractie blijven delen. En dat zal, zoals gebruikelijk, niet ongemerkt blijven. Als dank wil ik Piet Hein en jou iets lekkers geven, waar je samen met Mirella van kunt gaan genieten. Dank je wel. De voorzitter: René, ook jij mag dan zelf nog even het woord voeren. Dat zal je je vast niet laten ontnemen?

De heer Wiegel: Nee, en wellicht mijn laatste keer deze raad, dus dat laat ik zeker niet opnemen. Dank voor alle mooie woorden en alles wat daarbij hoort. Er komt een begin en er is een eind, en op een gegeven moment … Iedereen bepaalt die einddatum zelf. De ene na acht jaar, de andere na 28 jaar en de andere ergens daartussen. Voor mij dacht ik na acht jaar, misschien wil ik wat meer gaan reizen. Misschien wil ik wat meer gaan genieten van de kinderen, de kleinkinderen. Ik ben met pensioen gegaan, dus ik heb ook wat meer tijd. Ik denk, laat ik dan in één keer dat regelen en dan kan ik gewoon doen wat ik wil. Dus dat is eigenlijk de directe aanleiding. Ik laat de VVD niet in de steek. Ik denk dat wij een, hoe noemde Willem het, een motorblok, dat is het nieuwe woord. Ik denk dat we een motorblok binnen de VVD hebben. Waar, met Helena en Lauren en Frans, dat we een stevige basis hebben om ook de komende vier jaar door te gaan, als dat ons gegund wordt. In ieder geval denk ik, zoals ik hier zit met jullie allemaal, ik heb enorm veel plezier gehad om met jullie te mogen debatteren. Om met jullie ook lol te maken. Om ook elkaar aan te kijken en te denken, waar heeft die vent het nou over? Ik heb geen idee waar die het over heeft, maar laat maar gaan, omdat je elkaar aankijkt.

Maar ik denk dan bij mezelf, dat is, en zoals de burgemeester ook aangaf, dat is die raad, die met elkaar die verbinding zoekt. En daardoor kunnen wij met elkaar zo nu en dan scherp zijn, zo nu en dan een beetje onzinnig zijn, zo nu en dan een beetje zinnig met elkaar omgaan. Maar uiteindelijk altijd goed voor Blaricum. En ik denk, dat is iets, wat we ook overeind moeten houden. Dus ik wens jullie allemaal, zoals jullie hier zitten en straks in het nieuws benoemd worden, het beste. Christien zie ik in Noa, dat is in Calpe, in Spanje. Piet Hein zal ik denk ik ergens op een golfbaan vinden of zo. Maar uiteindelijk komen we elkaar altijd weer tegen. Ik dank jullie wel. De voorzitter: Dan gaan we naar de volgende, dat is Leon. Ik heb even wat nagezocht en ik heb begrepen, dat in de vorige raadsperiode jij zelfs twee keer bent geïnstalleerd. Dat is ook nog wel knap. In de eerste instantie kwam jij in 2019 voor Democratisch Alternatief Blaricum in de raad, waar je vierde op de lijst stond. En toen Rob Bruintjes ziek werd, heb je hem toen vervangen tot 2020 zo ongeveer. En toen in 2021 Rob Bruintjes besloot te stoppen, en de nummer drie van de lijst niet beschikbaar was, toen ben je weer geïnstalleerd. En toen ging je als eenmansfractie onder je eigen naam.

Ik weet niet of je toen toch nog hebt aangesloten bij Hart voor Blaricum, dat kon ik niet meer helemaal vinden, maar in ieder geval heb je toen bij de verkiezingen je wel op de lijst laten zetten bij Hart voor Blaricum. En toen dacht je, nou, ik hoef niet zo nodig verkiesbaar, dus je stond op plek zes. En toch was je er toen opeens weer, dus toen in 2022 werd je dus weer opnieuw geïnstalleerd voor de derde keer voor Hart voor Blaricum. Maar weet je, en zo kennen we je dan ook, als een stabiele kracht. Als iemand die zich niet zo snel gek laat maken. Dit keer stond je weer op nummer drie, maar dan bij Het Geluid van Blaricum. En ik weet dat je dit keer wel graag in de raad had gewild. En dus helaas was het nu net niet genoeg om voor jou een plek in de raad te verzekeren. Maar wie weet wat de toekomst nog brengt met jou. Je bent volgens mij wel het prototype van een draaideur-raadslid. Dus misschien, en dat bedoel ik absoluut in positieve zin. Leon, ik vond de samenwerking de afgelopen vier jaar, voor mij maar drie jaar, maar ik vond de afgelopen drie jaar een hele leuke en fijne samenwerking. En ook jou kwam ik heel regelmatig tegen bij allerlei evenementen, met dansen en nog heel veel andere dingen. Dus je was ook overal aanwezig en dat siert jou ook. Dus ik zag ook van jou de inzet die jij voor Blaricum hebt gedaan de afgelopen jaren zeer duidelijk aanwezig.

En ik wil jou ook heel erg danken voor de samenwerking en de constructieve inzet van de afgelopen jaren. Dank je wel. Dan kijk ik rond. Ramona, jij wil vast Leon ook nog wel even toespreken? Mevrouw Beemsterboer: Ja, natuurlijk. Sommige speeches zijn makkelijk om te houden en deze niet. Vanavond nemen we afscheid van een aantal raadsleden. En voor mij is dat extra bijzonder, omdat het ook gaat over iemand met wie ik de afgelopen zes jaar heel intensief heb samengewerkt. En dat is mijn man, Leon. Zes jaar lang hebben wij samen in de raad gezeten. En wie Leon kent, weet hoe hij zijn werk doet. Altijd goed voorbereid, dossiers tot in detail gelezen. Rustig, inhoudelijk en altijd respectvol. Leon doet politiek niet voor aandacht. Hij doet het, omdat hij vindt, dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor het dorp waar je woont. En dat heeft hij de afgelopen jaren met enorme inzet gedaan. Vaak ook thuis aan de keukentafel met stapels stukken. En nog even snel een dossier dat gelezen moest worden. In de verkiezingscampagne gebeurde er iets bijzonders.

Ineens werd het feit dat wij een echtpaar zijn een onderwerp van discussie. Sterker nog, het werd een campagne-instrument. Na zes jaar samen in deze raad, zonder één vraag, zonder één probleem, zonder één integriteitskwestie. Dat vond ik eerlijk gezegd opmerkelijk. Blijkbaar kan iets zes jaar lang prima functioneren, totdat het verkiezingstijd wordt. Maar vanmiddag, daar gaat het niet om, vanmiddag gaat het om waardering. Leon, dank je wel, voor alles wat je voor Blaricum hebt gedaan. Voor je inzet, je kennis en de manier waarop jij altijd met mensen omgaat. Ook namens Han, die het ook heel fijn vond om met jou samen te werken. En ik wil gewoon zeggen, ik ben ongelofelijk trots op jou, en volgens mij mag dat hier vanavond ook best wel gezegd worden. Blaricum heeft de afgelopen jaren een raadslid gehad dat zich met integriteit, inzet en liefde voor ons dorp heeft ingezet. Gelukkig nemen we vanavond geen definitief afscheid van jou in de politiek. In mei wordt je beëdigd als commissielid van onze partij Het Geluid van Blaricum. Tijdens de campagne werd ons huwelijk ineens een politiek onderwerp, maar één ding is gelukkig nooit veranderd, onze inzet voor Blaricum. En die inzet, die gaat u de komende vier jaar nog heel goed horen. Want wij blijven geluid maken voor Blaricum. Dank je wel. De voorzitter: Dank je wel, Ramona. Dan gaan we naar Leon zelf.

Wil jij ook nog het laatste woord hier hebben? De heer Van Urk Dam: Ik zal heel eerlijk zijn, want ik heb helemaal voorbereid, maar ChatGPT is mijn grote vriend. Dus ik heb, terwijl wij hier bezig zijn met zijn allen, heb ik even aan Chat gevraagd, kun jij eens voor mij een klein stukje schrijven, een heel klein stukje. Dus daar zal ik heel eerlijk over zijn, want anders zat ik hier te schrijven, terwijl er zoveel wordt gezegd wat ik eigenlijk ook wil horen. Dus een kort stukje. Mijn afscheid van de raad van Blaricum, voorzitter, leden van de raad, college, en natuurlijk de inwoners van ons prachtige dorp. Vier jaar geleden kwam de raad binnen met een gezonde dosis idealisme en een gezonde liefde voor Blaricum. Nu een volle raadsperiode later sta ik hier om afscheid te nemen. Het waren vier bijzondere jaren. Er werden debatten gevoerd, er vloog passie over de tafel, en dat mag ook, want het gaat ergens over. Het gaat over de toekomst van onze wijk, ons groen en onze gemeenschap. Maar wat mij altijd zal bijblijven, is dat we na afloop, ondanks de politieke verschillen, bijna altijd weer als dorpsgenoten.. Wat heb ik geleerd? Het is soms intens, maar ook de kracht van ons dorp. De betrokkenheid hier is enorm. Ik heb geprobeerd om de stemmen van buiten altijd mee naar binnen te nemen naar deze tafel.

Ik wil mijn collega-raadsleden bedanken voor de scherpte, de samenwerking en ook de gezelligheid na de vergaderingen. Ook een groot dankwoord aan de griffie en de ambtenaren, jullie zijn de stille motor achter dit huis. Tot slot, ik lever mijn zetel in, maar mijn liefde voor Blaricum blijft natuurlijk groot. Ik kijk ernaar uit om de komende tijd weer wat vaker aan de andere kant van de tafel te staan. Of gewoon als inwoner te genieten van al het moois dat ons dorp te bieden heeft. Dank u wel. De voorzitter: Dank je wel, Leon. En dan Natascha. Natascha Hoogendijk. Voor jou was het de eerste periode in de raad. En volgens mij moest je daar ook wel even aan wennen. Niet? Dat gevoel had ik nou wel, op een één of andere manier, dat je je af en toe toch wel verbaasde op de manier waarop het in de politiek aan toeging. En jij bent wel iemand die echt het naadje van de kous ook wil weten. En dus ook alles helemaal doorleest en je overal in vastbijt, en vooral het sociaal domein heeft dan ook wel je interesse, maar ook voor een bijdrage over een parkeerplaats bij Bellevue, daar draai je ook je hand niet voor om. En wat ik ook zelf heel erg leuk vond, toen ik net als burgemeester werd geïnstalleerd, heb jij me ook uitgenodigd bij jou thuis. En daarmee krijg je ook een heel mooi beeld te zien van wat iemand is, buiten het raadslidmaatschap hier.

En jouw betrokkenheid voor Blaricum is ook gewoon heel bijzonder. En ik weet dat jij mijn toespraken altijd te lang vindt. Dus daarom houd ik het ook gewoon echt kort, dus dit was het. En je hebt het dus nu heel lastig met al die toespraken hier. Vandaag wordt het even moeilijk voor jou. Maar soms moet je er gewoon even doorheen. Maar daarom, je hebt af en toe wel gewoon even wat te zeggen. En het is ook gewoon mooi om even jou van harte te danken voor alle inzet die jij de afgelopen jaren voor Blaricum hebt gedaan. Dank je wel Natascha. Dan geef ik het woord aan Willem, om jou toe te spreken.

De heer Pel: Beste Natascha. Vandaag je laatste raadsvergadering. We nemen geen afscheid van je, want je blijft ons steunen als commissielid. Ik weet dat het je zwaar viel om net niet de vierde plek van Hart voor Blaricum te mogen innemen. Zeker waar het maar een tiental stemmen scheelde, maar het is niet anders. Afgelopen raadsperiode was jouw eerste termijn, dat hebben we net al even gehoord, waar je veel geleerd hebt. Maar ook het nodige heb mogen meemaken, wat een politieke partij zoal doormaakt. In het begin was je als een kat in een vreemd pakhuis. De burgemeester had dezelfde waarneming ook al. En dat is denk ik wel een beetje waar. Je verbazing over hoe alles loopt en vooral hoe jij vond dat het moest lopen, die stak je niet onder stoelen en banken. Allengs ging je het sociaal domein dossier eigen maken en sprak regelmatig je verbazing uit over de ambtelijke werkwijze, maar altijd met passie en gevoel voor de kwetsbare mens. Zowel in de fractiekamer, maar zeker ook in de raadzaal. Iedereen was één en al aandacht, als je met een prachtige, warme en vooral dragende stem je bevlogen inbreng voordroeg. Meestal voorbijgaand aan de procedureregels van dit huis. Dat vond je maar onzin. Standaard moest je je collega's, fractieleden nog … Moesten je collega-fractieleden je vaak nog even attenderen over de plaats en tijdstip van allerlei afspraken.

Makkelijker was het ook om je voor de zekerheid maar even op te halen, ter voorkoming dat je liep te dolen in de Bijvanck of andere plekken. Natascha, we danken je voor je altijd zo vrolijke bijdrage aan het debat en ons dorp en het vertrouwen op jouw eigenzinnige voortzetting als fractievertegenwoordiger straks samen met Rik. Dank je wel. De voorzitter: Natascha, jij mag zelf ook nog even wat zeggen. Mevrouw Hoogendijk-van Trotsenburg: Moet ik een apparaat hebben? Een apparaat. Ik had natuurlijk net zoals Leon niets voorbereid. Dus ik heb nu even wat puntjes opgeschreven. Wat ik belangrijk vind, in tegenstelling tot Christien, is het voor mij geen toeval geweest dat ik raadslid ben geworden. Ik heb dat bewust gekozen. Ik dacht, ik moet iets doen. Ik ben geen leraar meer. Ik moet iets doen. Ik ga geen koffie schenken in een ziekenhuis als vrijwilliger, dat doen we niet. Dus ik ben raadslid geworden, dankzij iedereen. En het was een goede keuze. Althans voor mij, ik hoop voor jullie ook. Ik heb de afgelopen … Ik heb ook vreselijke dingen nu over mezelf gehoord. Niet op tijd komen en dergelijke en niet aan de protocollen houden. Kan me niet schelen, heb ik mijn hele leven nog nooit gedaan, zal ik waarschijnlijk ook nooit doen. Maar ik heb de afgelopen vier jaar heel veel geleerd. Ik heb gedacht om een dissertatie af te maken, toen ik niet meer werkte.

Ik ben zo blij dat ik heb beslist om dit te doen, want hier heb ik echt het leven, het politieke leven, wat ik wel kende door mijn man, geleerd. Maar ook hoe het in een dorp werkt, hoe een raad werkt, hoe men samenwerkt, om het goed te maken voor iedereen. En dat heb ik geleerd en dat heeft me een voldoening gegeven. En daarom zal ik ook in de toekomst heel graag meewerken om mijn kennis die ik heb door te geven aan mijn fractie en te helpen. Maar wat ik ook jullie wil zeggen, dat het me een genoegen was om met jullie allemaal samen te werken. Jullie waren warm, het was gezellig. Het was, heb ik nog meer gezegd? Het was min of meer eensgezind. Maar het was een groep mensen, die één ding gemeen had, en daar hou ik van. Wat we gemeen hebben, en hadden, is dat we het beste willen doen voor ons dorp. En ons dorp is heel klein in de grote boze wereld, en die grote boze wereld wordt veel en veel enger. Jullie weten dat ik zit met de geopolitiek en geld uitgeven voor sommige wegen, dat ik dat niet altijd prettig vind. Maar zolang we nou proberen om het in ons dorp prettig te houden, zijn we al een heel eind. Ik dank jullie dus allemaal voor deze vier jaar. En jullie zijn nog niet van me af. De voorzitter: Dank je wel. En dan Henk Meijer. Van de afscheidnemende raadsleden ben jij het kortst zittende raadslid.

Hoewel jij bent niet helemaal het kortst zittende raadslid, we hebben een nog korter zittend raadslid, maar die neemt nu geen afscheid. En jij bent er ook alweer sinds april 2023, in de raad in ieder geval. Jij volgde toen Menno van de Veen op, die het raadswerk niet meer helemaal goed te combineren vond met werk en zorg thuis. En binnen D66 was jij iemand die niet heel erg op de voorgrond treedt, maar wel een stille kracht. En jij was al veel langer actief achter de schermen. Al in 2014 was jij fractie vertegenwoordiger en heb je deelgenomen aan inspraakgroepen op het gebied van de HOV lijn, dat heb ik eerder gehoord, en verkeer en vervoer in de bredere zin. Je bent ook oprichter geweest van de werkgroep Fietstocht Van Erf tot Meent om de dorpsdelen sociaal te

verbinden. En zo ben je iemand die de politiek gewoon in de praktijk brengt. Henk, af en toe vond je het wel lastig, want jij vroeg af en toe wel dingen, die wat technisch van aard waren, en dan kapte ik je nog weleens af. Dus af en toe was dat niet altijd heel gemakkelijk en dan heb je aan zo'n strenge voorzitter die daar dan wel streng op toeziet, maar als dan één van de andere raadsleden wel uitweidt, daar soms wat minder streng weer op toeziet. Dus dat rechtvaardigheidsgevoel is af en toe ook lastig. Maar desondanks Henk, wil ik jou bedanken, namens de hele raad, voor al je inzet die jij hebt gedaan in de afgelopen jaren. En ik hoop je in die zin nog wel op andere manieren zeker nog wel tegen te komen. Heel erg bedankt. Dan Peter. De heer Uitendaal: Bedankt. Ik zal het kort en bondig houden, meestal lukt me dat wel. Beste Henk. Henk is een D66’er van heel lang geleden alweer. De heer Meijer: 60 jaar … De heer Uitendaal: D66’er … De heer Meijer: 60 jaar geleden. De heer Uitendaal: Dat is lang geleden. Maar hij is ook een pre-babyboomer, want hij was een Amsterdams oorlogskindje. We kwamen elkaar al tegen in D66 vergaderingen, en later en intensiever in de steunfractie en als fractievertegenwoordigers. Later door de vervanging van een ander gewaardeerd raadslid, net al gememoreerd door Barbara, kwam hij ook daadwerkelijk in de raad namens D66.

Heel vroeg al, en ook zeer recent nog, was Henk een bevlogen campaigner voor D66. Zowel in de steunfractie als in de gemeenteraad was je een zeer betrokken lid, die bij tijd en wijle een emotioneel gedreven reactie kon geven. Die menigeen verraste, soms inclusief je eigen fractiegenoot. Henk, het ga je goed. Geniet nog vele jaren en al die extra vrije tijd. En blijf vooral tennissen en af en toe een beetje bridgen. En we gaan elkaar zeker nog zien. Tot later, en een groet van een andere babyboomer. De voorzitter: Henk, dan aan jou het woord. Ik zal beloven dat ik je niet zal afkappen. De heer Meijer: Dat is natuurlijk mooi meegenomen. Ik heb me niet echt voorbereid. Ik wist niet dat iedereen hier allemaal toespraken ging zitten houden. Maar inderdaad, mijn betrokkenheid bij D66 is erg groot, vanaf het begin al. Ik kom zelf uit Amsterdam, en het nieuwe geluid en het progressieve geluid, dat is iets wat toen enorm opviel, en vooral mijn generatie ook behoorlijk aansprak. En het bijzondere vond ik in de politiek, dat er ook een soort filosofie kon worden bedreven. Met name door Hans van Mierlo, die was daar erg goed in. Om allerlei standpunten die we konden innemen, maar eigenlijk vanuit de politiek gezien niet konden, om dat op een bepaalde manier zo te draaien, dat iedereen er toch vrede mee had. Dus hij was een beetje mijn voorbeeld.

Ik zal niet de hele periode beschrijven, want vanaf 1966, waar ik toen bij de oprichting van … Of niet bij de oprichting, maar bij de eerste uitslag van de verkiezingen in 1966. Waar D66 uiteraard voor het eerst mee meedeed, Van Mierlo juichend met zijn glas bier stond. En nou, dat was natuurlijk een enorm feest. Ik zal even doorspringen naar het moment dat ik in Blaricum belandde. Dat is ook een hele omweg geweest. Maar uiteindelijk ben ik met mijn gezin in Blaricum beland. Het bijzondere was dat, wij woonden daar net, en toen kwam onze buurvrouw … Buurman op een gegeven ogenblik juichend naar buiten. We zijn Blaricum. Ik denk, hè? Hoezo, ik dacht dat het Blaricum was? Maar dat bleek dus daarvoor niet het geval geweest zijn. Er was toen een herindeling gaande, en mevrouw de Coultre die heeft dat tegen weten te houden, met steun uiteraard van mensen uit haar partij. Dus vandaar ik in Blaricum terechtkwam, precies op de rand tegenover het Blaricumse deel van Huizen. Dat is heel bijzonder, en er is ook een hele mooie singel daar. En ik raakte toen eigenlijk een beetje verbijsterd door wat er vanuit de lokale politiek op me afkwam. Het bleek namelijk, en Willem Pel die zal dat ook kunnen beamen, dat er hele snode plannen waren om onze mooie singel, die daar achter die huizen loopt, om daar een autoweg te projecteren. En dat schopte ook tegen het zere been van alle inwoners daar,

want daar liggen al die tuinen, die liggen daar prachtig aan het water. En dan zit je de hele dag tegen die auto's aan te kijken. Dus dat kon natuurlijk niet doorgaan. En ik ben toen ook lid geworden van die vereniging, we hebben een vereniging opgericht. En vanuit die vereniging ben ik toen ook meer gaan kijken naar de … Hoe werkt dat dan eigenlijk in de lokale politiek? En dat heeft mij toen gemotiveerd, vooral ook het onderwerp natuurlijk, om daar zelf ook wat meer aan te gaan doen. En we hebben dat, het is uiteraard … Uiteraard? Het is ons gelukt om dat plan dus tegen te houden met die autobaan. Autoweg, autobaan is natuurlijk helemaal niet het goede woord. Maar het volgende onderwerp waar ik zelf heel erg ook bij betrokken was uiteraard HOV, en dat heeft in de raad ongelooflijk veel tijd gekost. En er zijn heel veel rapporten geschreven, voordat wij in die raad, die er toen was, tot een soort compromis konden komen, want daar gaat het natuurlijk uiteindelijk over. De ene die wilde aan die kant, en ander aan de andere kant van de Bijvanck. En na veel gedoe is dat uiteindelijk toch gelukt allemaal, en dat vind ik dan wel weer mooi in de politiek, dat je uiteindelijk toch ergens uitkomt. Dat duurt soms lang, maar … En bepaalde dingen die kunnen, denk ik, ook wel wat korter, zoals woonwijken plannen en dat soort zaken. Ik heb mij daar echt heel goed in kunnen uitleven.

En het laatste onderwerp waar ik me druk over … Of één van de onderwerpen de laatste tijd, die mij erg bezighield, was uiteraard verkeer. Ik heb deelgenomen aan een klankbordgroep, en daar zijn dus ook weer hele mooie dingen uitgekomen, zoals de Bergweg en de Meentzoom. En ik ben ook heel erg betrokken geweest bij de Le Coultredreef, het opknappen van de Le Coultredreef, omdat mijn vrouw Willie in die werkgroep zat, waar Christien ook deel van uitmaakte. En ik heb dus echt gezien dat inspraak ook ergens toe kan leiden. Dus vanuit ons perspectief, we zijn natuurlijk partijen met name die veel willen luisteren naar de mensen, is dat dat ook een goed project geworden. Wat ik zelf heb ondervonden, ik ben een aantal keer fractievertegenwoordiger geweest, en dan mag je af en toe even wat zeggen in een commissievergadering. Tot mijn verbazing, de laatste of … Drie jaar geleden kwam er een zetel vrij, en ik was eigenlijk helemaal niet meer van plan om dat te gaan doen. Maar het leek mij persoonlijk voor ons, en voor onze groep, het beste, dat ik het toch maar zou gaan doen. En we hadden eigenlijk ook te weinig jonge aanwas, en dat is nu gelukkig heel anders. Sinds het laatste jaar, vorig jaar, hebben we gewoon veel nieuwe leden erbij, ook veel jongeren leden.

En dat betekent dat we nu gewoon jonge leden op de lijst hebben staan, en dat ik mijzelf ook op een lagere plek op de lijst heb laten zetten, dus ik zal niet terugkeren in de volgende raad. Aan de ene kant vind ik dat wel weer jammer, aan de andere kant geeft me dat ook alweer heel veel vrije tijd. En ik heb nog een aantal hobby's waar ik met veel plezier aan ga doen of bezig ben. Ik heb de periode erg leuk gevonden. Ik miste een beetje, ik ben zelf nogal van … Ik hou wel van een pittige discussie, ik miste af en toe een beetje het spel van, wat er eigenlijk wel kan, als mensen zich echt heel erg sterk maken voor een bepaald punt. Dat je dat dus een keer stevig weet te zeggen. Dat heb ik een beetje gemist en daarom klinkt het iedere keer van, we zijn ook allemaal erg aardig met elkaar, dat is natuurlijk ook zo. En we bereiken natuurlijk heel veel, maar goed, dat is een eigen invalshoek. Ik heb er verder van genoten. En ik bedank iedereen die mij ook de gelegenheid heeft gegeven om mee te doen, en uiteraard alle aanwezigen ook voor hun aanwezigheid, en alle raadsleden, college, enzovoort. Hartelijk dank voor de goede tijd, de mooie tijd die ik hier heb gehad. Dank u wel. De voorzitter: Bedankt. Ik zie dat mevrouw Claushuis van het CDA nog het woord wenst te voeren? Mevrouw Claushuis-Rademaker: Ja, heel graag, en dat is namens de werkgeverscommissie.

We nemen van een aantal mensen afscheid, we hebben … En dat is in dit geval niet zo, maar toch wil ik even wat aandacht geven aan zowel Tosca als Monique, die ons heel goed ondersteund hebben de laatste vier jaar, waar we heel veel aan gehad hebben. Want wat is een raad zonder een goede griffie? We hebben advies kunnen vragen, ze hebben … Tosca en Monique waren altijd bereikbaar. Ze hebben heel veel achter de schermen gedaan, wat niet altijd voor iedereen zichtbaar is. Dus we nemen ook een beetje afscheid in deze samenstelling, maar we zien jullie straks weer terug. Dus ik wil jullie namens de hele raad, ook bijzonder namens de werkgeverscommissie, bedanken voor jullie inzet. En we hopen de komende vier jaar weer op deze manier samen te kunnen werken. Dus ik heb iets voor jullie meegenomen, maar dat zal ik jullie straks geven.

De voorzitter: Nou, dat is heel mooi. Is er dan nog iemand anders? Nee, er was nog iets, want behalve van de raadsleden, nemen we ook officieel afscheid van de fractievertegenwoordigers. Een heel groot aantal komt gewoon weer terug, ofwel als raadslid of als … Dat is ook weer het mooie geweest, want we hebben natuurlijk ook gezegd, mensen konden ook fractievertegenwoordiger worden, zonder dat ze op de lijst stonden. En het mooie is, dat we ook zien, dat een groot aantal daarvan ook inderdaad nu dan doorstroomt. Waardoor je ziet dat mensen al een tijdje mee hebben kunnen lopen. Dus wat dat betreft is het zeer geslaagd, dat experiment. Maar in de volgende periode zullen het geen fractievertegenwoordigers meer heten, maar worden het commissieleden. Dus de term fractievertegenwoordigers, daar nemen we dan ook afscheid van met deze raadsperiode. We hebben voor alle … Excuus. De reden dat we afscheid namen van fractievertegenwoordigers is juist omdat het omdat het verwarrend zou zijn. Wat we nu in ieder geval hebben voor degene die zich de afgelopen jaren hebben ingezet als fractievertegenwoordigers, of zelfs misschien maar maanden, hebben we ook een kleinigheidje. Dus oké, dat staat hier. Dus dat gaan we straks ook even uitdelen. En dan wil ik nog wel even nadrukkelijk afscheid nemen van twee fractievertegenwoordigers die niet meer terug gaan komen.

Ik denk niet dat ze hier aanwezig zijn vandaag ook, maar dat zijn Mauk Koch en Marten Meijer. En die zullen ook niet verder terugkomen. Maar ook hen willen we namens de raad, namens hun fracties, zeer hartelijk danken voor alle inzet die zij achter de schermen vaak hebben gedaan. Dus ook daar nog even een applausje voor. 9. Sluiting De voorzitter: Volgens mij rest ons als raad dan ook niets anders dan over te gaan tot de afsluiting. En nog even een mededeling voor de afsluiting is, dat er dus inderdaad geen borrel is, en dat morgen om 20.00 uur de installatie van de nieuwe raad is, hier in het gemeentehuis, en u allen daar natuurlijk van harte welkom bij bent. En dan verder niks meer aan de orde zijnde, sluit ik deze vergadering.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api.notubiz.nl/document/16960636/1